Berichten van 1 juli 2010 tot 31 juli 2010

Het pannenkoeken monster

Het pannenkoeken monster bestaat!

Sven heeft het zelf gevangen, angstig keek hij wel, hij had natuurlijk niet verwacht dat het pannenkoeken monster onder het sop, uit het afwasteiltje  vandaan zou komen.

Het gezicht van Sven sprak boekdelen, hij was zich echt rot geschrokken, hij haalde met zijn handen onder het sop 4 dikke pannenkoeken tevoorschijn waar hij dus helemaal niet op gerekend had.

“Oma hellllp…” ik met een noodvaart naar de keuken, ik wou dat ik het foto toestel meteen mee genomen had, het gezicht van Sven keek echt stom verbaast en best een beetje angstig.

Dat kan ik me levendig voorstellen als jij toch echt geen natte dikke slappe pannenkoeken in je afwas sopje verwacht, logisch dat je dan wel beteuterd staat te kijken. Natuurlijk had 'ik' daar weer debet aan, we hadden pannenkoeken gegeten ( ik had ruim gebakken,) dus er bleven 4 dikke pannenkoeken over, ik ruim de tafel af, doe een bord over het bord met de pannenkoeken en zet dat op de aanrecht, Sven wou graag afwassen ik maak dan altijd het sopje en doe dan alvast de afwas in het sop.

U snapt het vast al, ik heb gewoon de tweeborden die op elkaar lagen zo het afwassop in geschoven echt niets gezien, Sven van niets bewust gaat heerlijk met zijn handen door het warme sop, dat vind hij eigenlijk het fijnst van het afwassen, maar daar kwam  het “pannenkoeken monster ”Sven verschoot echt.

Even later kon hij gelukkig wel met Oma mee lachen en zei hij eerlijk” oma dat kan alleen jou overkomen, het is nooit saai bij u,” en daar was ik het grondig mee eens.

Eliza

.

Kan sprakeloos zijn van:



Ontroering, bij elke geboorte.




geluk, omdat ik dit moment mag vastleggen.



Blijdschap, omdat er zoveel mooie bloemen zijn,
en wat ik er mee kan doen..




Bewondering, zoals de familie zwaan groot zien worden.



Het wonder, dat er met hele eenvoudige bloemen (uit de heg, klimop en onkruid) een stilleven ontstaat als laatste groet.
 


De techniek, ik maak deze foto en 10 minuten later heb ik hem in mijn handen, heerlijk deze hobby.
Eliza

Foto's logeren 2

Even een lekker gekookt eitje eten ,
 mijnheer kraai lust ook vast wel een stukje




Heerlijk onder de douch geweest

Eliza

Hoera, vakantie, logeren


Het eerste wat er gevraagt word,
 "dag oma.\,  mogen we op de computer."


Oma heeft bedacht dat we naar de
 film'Shrek 4' gaan met de bus, nu kunnen we lekker achteruit rijden,
ja dat gaat moeilijk als je in de auto zit.

Oma Sven en Indra op de foto gezet, Indra oma op de foto gezet,
helaas met mijn oude brilletje.


Den Helder marine stad, geweldig dat je dan dit plaatje tegen komt.
we moesten een stukje lopen naar de bioscoop.


"Ja oma nu kunnen wij wel braaf kijken
 naar dingen die U! mooi vind, wij zien het niet hoor."



Dit is toch prachtig, eerst de lucht in de gracht,
dan de lucht zelf.





Na de film lekker eten bij Mc Donnalds



Eliza

Mijn tuin vol bloemen

Wat ben ik blij ,
met die bloementuin van mij,
het is een lust voor het oog
alle kleuren van de regen boog.
Ik heb nu duidelijk plezier
van al het gewroet,een plantje daar ,
een plantje hier.
Een beetje zon,een beetje regen
mijn tuintje kan er dan met wat 
hulp van mij,weer tegen.











Eliza

De regenboog

Ik denk maar, altijd als ik zachtjes ween,
er is een zee, daar stromen alle tranen heen
en door mijn raam zie ik de lieve regenboog,
'weer veel verdriet, vandaag', de zee staat hoog.

en de tranen die ik lach om mijn pleziertjes,
ze bigg'len door het land in dartele riviertjes
en door mijn raam zie ik de lieve regenboog,
'weer veel plezier, vandaag' zo op het oog.

Geschreven door 'Toon Hermans'
Uit het groot versjesboek

Voetbal 2
 

Jammer, jammer, jammer, we haalde het ‘NET’ niet, 90 minuten hielden ze het vol, maar in de verlenging ging het mis, toch wel wat aan onze voetballers te wijten, maar ook  wat domme foutjes van de scheidsrechters (als het de Engelsen kan overkomen,  daar werd een doelpunt ontnomen) waarom wij dan niet.

Maar tweede worden op zo’n wereldkampioenschap daar mogen we reuzen trots op zijn, en dat is dan wel weer gebleken met de huldigingen overal  in het land. Ik zat stiekem te snotteren voor het beeld zo trots was ik op ons kleine landje, de supporters waren  massaal gekomen om de voetballers een warm onthaal en medeleven te tonen, nu vind ik het weer heerlijk om in dat kleine kikkerland te wonen, en geloof ik weer een beetje in de mensheid, hoe kort het ook mag duren. We keken de wedstrijd bij Chris mijn zoon, die ons voor de wedstrijd onthaalde op een minstens chef waardig diner (Ik mocht als oudere dame nog even op de schommel bank een tukkie doen voor het eten), heerlijk was het hij heeft al de weken zeker zijn uiterste best gedaan om het voetballen zo plezierig mogelijk mee te beleven. Het is echt wel verdrietig dat het weer niet gelukt is om de wereldbeker mee naar huis te nemen. Maar  met opgeheven hoofden hebben ze onze hulde aan hun, aanvaard.

Eliza

  

Jammer dat we al aan het eten waren toen
 ik bedacht dat ik er een foto van wou maken, nu
lijkt het wat rommelig, het was; panga vis, pasta, wokgroente
 daar bij een bislook roomsaus, héérlijk !!
Het lag echt keurig op ons bord toen we het kregen.

%

Ineens.......
Bewusten en onbewust ervaar ik
dat ik niet meer spreken kan.
Mijn mond kan mijn gedachten
niet meer formuleren,
ik zie de mensen om mij heen
ik hoor ze vragen.........
We zijn voor elkaar onbereikbaar,
doch de wederzijdse liefde word gevoeld.
Langzaam begrijpen zij,
dat ik wegglij uit hun midden.

****************************       

Geluisterd naar de regen
Geluisterd naar de wind
Steeds mooier geworden,
steeds voltooider
Tenslotte sterk genoeg
om los te kunnen laten,
eeuwig genoeg
om voorgoed te gaan.

******************************



niet door mij geschreven
Eliza

Bomenpaar




Zo op het gezicht
houden zij afstand:
ieder zijn eigen
lucht en licht
en tijd van bloeien
-alleen als het het hard
 waait dan raken
hun takken verward-
maar hun wortels
zijn mettertijd
diep en dicht
ineen gaan groeien



Geschreven door Maarten Mourik
uit de bundel
 'Van bomen, plaats en tijd'



Een hele mooie gedachtengang, het kon over twee mensen gaan.

Eliza 

Voetbal

Voetbal het hoort ontspannend te zijn, het hoort een fijne ervaring te zijn, waarom loop ik  dan vandaag  als een gestreste kip de hele dag rond?

Ik was al laat opgestaan, was het al vast half 10.

Nu is het kwart voor drie, ik zweet mijzelf slank (“dat zou mooi zijn”)wat ik al niet vandaag gedaan heb! Daar doe ik anders zeker drie dagen over.

Bed verschonen, waar ik nu toch wel weer moeite mee heb, was even vergeten dat ik van die korte armpjes heb en hoe moeilijk ik het vroeger al vond om zo’n tweepersoons matras te hendelen.

 Heb ik de bovenkant er om( na drie keer heen en weer lopen,) wil de onder kant voor geen meter, de stiksels kraken in hun voegen, zo hard trek ik aan het hoeslaken om het aan de onderkant om te krijgen.

Dit doé je niet als het binnen, zo’n dertig graden is. Daarbij heb ik een oranje nachthemd aan, zo’n uit zijn krachten gegroeid  T-shirt.

Ik heb een knoop aan de onderkant van de voorkant gedaan, toen was de hals mij veels te strak, dus schaar erbij  het nachthemd word opgeofferd voor;

                     ’Oranjes Beste Nederlandse voetballers!!’

De hals flink uitgeknipt, toen een speldje gezocht beetje de voorkant bij elkaar speldje er op en klaar is mijn superontwerp speciaal voor de wedstrijd voor vanavond half 9.

Twee wassen gedraaid en opgehangen,derde was draait nog, heb even afleiding gehad van Joop die kwam. Joop wilde wedden wie er zou gaan winnen Spanje of Nederland.

“Waarom” vroeg ik,

“om een kratje bier”

“is mij veelte duur”

“€ 5,00 dan”

“oké dat is goed”

“slimmerd dat is net zo veel als een krattje bier”

”ik reken het statie geld erbij”

“hé maar nog eens wat, ik drink geen bier( alleen als Nederland voetbal- speelt )  als ik win drink jij het op, dus dan win je altijd”

  Je kon Joop opvegen hij werd helemaal blauw van het lachen, dus ook maar mee lachen en onder tussen Joop met de krant meppen.  Even tussen het verhaal schrijven door, met Rocky gaan lopen ik vind het soms toch wel irritant als hij veel blaft naar andere honden, zeker als de eigenaren daar niet zo van gediend zijn. Dus in plaats van een schokband( die ik na 1 keer omgedaan en gezien had wat het deed) heb weg gegeven, heb ik nu als hij blaft, een band met een batterij die een hoog pieptoon laat horen gekocht. Dat wou ik uitproberen, komen we geen hond tegen natuurlijk, het lijkt of Rocky het nog weet van de vorige keer, hij blaft nu ook niet als er mensen voorbij de tuin  lopen. Nu vind ik het toch weer verdacht stil hoor,

Ga even met het bed worstelen ik zal dat laken erom krijgen, daarna wat te eten maken, ik word om 6uur bij mijn zoon verwacht het is nu half 4 dus nog 2en een half uur te gaan.

Kan nog accordeon gaan spelen, mijn schilderij staat nog op tafel kan zo beginnen, als ik maar bezig blijf ;

                                   “LEVEN HET VOETBAL, HOERA!!”

Eliza

Grijze plant

 
Nu ik het eindresultaat zie van het groeien,
weet ik weer hoe hij er uit zag.
Maar nog weet ik niet hoe hij heet, ik denk dat
het een soort onkruit is.

Eliza

Foto's Spyke

















Eliza

Dit is Spyke, 8 weken oud, de dochter van de buurvrouw heeft hem uitgezocht tussen 11 broertjes en zusjes.
We mochten hem allemaal bewonderen. Natuurlijk gaat het fototoestel dan mee. De buurvrouw van naast kwam ook bewonderen
 was niet weg te slaan van Spyke, buurman moest ook komen, en het is bijna zeker dat er nog een jong hondje in  de buurt komt wonen.
Saartje het hondje van 14 jaar lag er berustend bij, ze moet
wel wennen aan de nieuwe druktemaker. 
Rocky vond dat hij dan ook maar op de foto moest, iedereen er op
hij ook.

Eliza

Familie Zwaan


Hary en Mathilda Zwaan, kwamen ons weer
 met een bezoekje vereren


Geweldig zo als de kinderen zwaan
groeien


De hals word langer het staartje
 krijgt al vorm


 Kleine vlerkjes aan de zij kanten,
straks machtige vleugels


Prachtig gezicht


wie heeft al de langste nek?




 "We gaan er vandoor, de foto middag zit er weer op,
tot de volgende keer."

Eliza

Mijn zus

Mijn zus…jongste van  drie zussen en twee broers

Mijn zus…laatste liefdes baby van onze ouders

Mijn zus…zorgen kindje van onze ouders

Mijn zus…wij waren in het begin jouw oppas

Mijn zus…was niet gelijk als wij

Mijn zus…zelf zorgeloos in jouw wereld

Mijn zus…voor ons heb jij de grootste knuffel

Mijn zus…praten kan je niet, alleen onze namen

Mijn zus… nu ben je niet in orde

Mijn zus…gelijk zo mollig als ik

Mijn zus…nu zo slank als een den

Mijn zus…moe soms van dingen die je niet begrijpt

Mijn zus…onbegrip bij jou voor pijn

Mijn zus…toch de grootste knuffels blijven geven

Mijn zus… ik ben je vaak vergeten

Mijn zus…ik kan dat niet terug draaien

Mijn zus… goed opgevangen door jongste broer en schoonzus

Mijn zus…andere zus komt regelmatig

Mijn zus…oudste broer heeft vroeger veel met je opgetrokken

Mijn zus… samen zijn we er nog

Mijn zus…die toch alles moet ondergaan

Mijn zus…ik kom naar je toe

Lieve zus… tot morgen

Eliza

Wat me nu overkwam?

Daar was die zwarte grote spin,

hij liep zo mijn slaapkamer in.

Help wat nu? wat pak ik zo gauw,

spin ik wil je niet doden maar ik lust je rauw.

Was net uitgekleed, op mijn stoel lag mijn ’bh’

en toen ja,

ik pak de ‘bh’ (hij is flink groot)

spin ik wil je niet dood,

ik gooi een tent over je heen.

Ik ben wel alleen

maar wens geen spinnen.

Dus om te beginnen’

jij door de voordeur weer je vrijheid,

dan ben ik je kwijt.

 Later kun je tegen je kleinkinderen zeggen,

“wat mij nu overkwam?

er was een tent en een hand,

voor dat ik het wist was ik buiten geland.”

een bh is dus niet zo onschuldig als hij lijkt,

maar dat hij mijn leven heeft gered!”

Het is maar hoe je het bekijkt.

Eliza

Als ik het weer terug lees, zit ik inwendig weer te gillen van het lachen, want stel je voor, dat er toevallig iemand langs had gelopen toen ik om half 12 s'avond wapperend met mij BH in de deur opening stond, wat moet die dan gedacht hebben,? dat mag u zelf invullen.