Berichten van 1 juli 2012 tot 31 juli 2012

  

  

  

  

Mooie foto's van een klooster.

Eliza

Vandaag

 Vandaag was het moeilijker als gisteren.

Vandaag was het definitief het einde van een tijd perk met onze zus.

Uitgezwaaid door haar medebewoners  reden we achter de auto waar ze in lag naar het crematorium.

Daar was ook een kleine zaal waar ze weer dicht bij ons stond. Er was muziek  koffie met cake, maar alles was gisteren al gezegd en dat was goed.

Toen de plaat “Droomland “werd gedraaid brak ik,  het is 7 jaar geleden dat mijn man overleed  ik zat weer terug in de tijd dit werd ook op zijn crematie  gedraaid  .

Ik ben nu erg moe.



Eliza

Lieve Blog vrienden,

Gisteren heb ik het indrukwekkendste  moment van mijn leven meegemaakt .

Mijn zus was verstandelijk gehandicapt  in haar vertrouwde omgeving  het tehuis, hebben wij afscheid genomen met al het personeel  en medebewoners ( cliënten .)

Het was …ontroerend…lief…rommelig…ongekunsteld…onvoorspelbaar…echt…en warm. Er gebeurde van alles, er was een scenario waar licht de hand aangehouden werd maar waar ruimte was voor het onverwachte. In de huis kamer op het grote televisie scherm waren allemaal foto’s van mijn zus  te zien ook video filmpjes, we mochten er iets bij zeggen als we het leuk vonden of verdrietig dus er werd gelachen en gehuild.  Mijn zus lag in haar slaapkamer opgebaard, alle bewoners van hun huiskamer gingen samen de kist halen allemaal hadden ze een roos gekregen die ze op de kist legde.  Die werd midden in de kleine huiskamer gezet zo intiem. Marco Borsato zong: Afscheid nemen bestaat niet’.  De een huilde heel  hard de ander klapte in haar handen de derde boog toen ze de roos op de kist lag,  het was zo onroerend, door verschillede bewoners ( cliënten) werd er nog wat gezegd op hun manier  maar zo echt! Het voelde warm. Veel  verzorgers van mijn zus en haar medebewoners waren er. Van de dag opvang van de andere kamers,  iedereen die  met Hilleke gewerkt had , door enkele van hun werd verteld hoe Hilleke was.

Er was een pastorale medewerker die met ons allemaal ging bidden, hij betrok de bewoners er ook bij , hij had uit een sprookjes boek een verhaal gehaald van een grote oude beer die ziek werd en dood ging, alle bewoners van het bos gingen naar zijn hol om afscheid te nemen, op dit moment stroomde bij mij de tranen over mijn wangen door de eenvoud waarmee alles zo duidelijk uitgelegd werd.

 Achter mij hoorde ik iemand zeggen:

”Hilleke is nu naar de hemel”, waarop een ander zei ;

”Ja met de auto’ zo puur, zo echt,  zo ontroerend.

We kregen koffie met soesjes omdat ? … Hilleke ze zo lekker vond, werd er in koor geroepen.

Na afloop kregen we advocaat met slagroom omdat? …Hilleke dat graag lusten.

Die kregen we in kleine plastiek glaasjes waar een voetje onder zat. In die voetjes was ook advocaat gelopen dat kreeg je er met het lepeltje niet uit, een bewoner verzamelde alle glaasje en zat in een hoekje met zijn vingers de glaasjes leeg te halen. Het was niet storend, alles kon .

 Zo beleefde ik het meest bijzonderste moment uit mijn leven.

Eliza

  

  

  


Eliza

 Het was gezellig en lekker gegeten werd er ook.

Echte vrienden

Mijn zus.

Mijn zus is vannacht overleden.

Nog een half uur, dan is er al weer

een nacht en dag voorbij.

De wereld draait gewoon door

De tijd staat niet stil

Ik sta even stil

Ik denk aan haar zoals ze was

Een zus, ’anders’ maar MIJN zus

Kwetsbaar en lief,

Soms boos door onbegrip

Of gewoon omdat ze boos was.

Maar het was MIJN zus

Eliza

  
  

  

   

Eliza
 

In Skopje stonden prachtige bronze beelden.

  
Heerlijk ijs en prachtige nieuwe
 gebouwen  gebouwd na de aardbeving.

 
Oud en nieuw door elkaar heen.

  

 
Lief straatje en nog de huizen na de aardbeving.
Eliza

Troost

Ik zal de troost bij mijn kleinkinderen vinden,

Zij leven hun onbezorgd leven,  zijn nog zo puur.

Oma zijn is een dankbare taak.

Ze worden zo gauw groot.

Eliza

Schitterend ‘Weer’

Als het snert weer is, schrijf ik er over, dus nu is het al drie dagen stralend mooi weer in Den Helder dat moet dan ook  beschreven worden. De kano’s varen nu geregeld door de sloot jammer dat er ook motorbootjes nu in de sloot varen, het lawaai van de motor vind ik super jammer. Het is maar voor een paar maanden zolang het mooi weer is, de hele winter en alle dagen die  niet mooi zijn die zijn er  zeker en vast  meer als die paar mooie dagen, jammer genoeg natuurlijk.

Mijn bruine kleur is weer bijgebruind, ik hou het vol een kwartier aan de voor kant dan met een boekje in de hand niet lui gestrekt nu maar recht op in de stoel met de rug naar de zon toe nog een kwartier, als er geen wolkjes voor de zon schuiven dan is dat lang en warm zat  zodat de rug aan de achterkant ook weer op kleur komt. Een minpuntje mijn benen aan de achterkant blijven nu wel achter in het kleur proces. Ja dat is dan pech ik kan niet alles hebben.

Als mijn buurvrouw mij niet komt halen om te wandelen s’morgens , ga ik  zelf keurig het rondje door Marieëndal met Rocky wandelen ik wil er echt een gewoonte van maken het is een goed begin van de dag, hoewel ik wel eens denk mmmm… mijn bedje ligt nog zo lekker, dat verhaal ken ik al een hele tijd ,discipline… doorzetten …gewoon doen,het word een kluif voor mij, maar elke dag die ik wel loop  is meegenomen. Fout dit moet je gewoon helemaal niet denken:  ‘GEWOON DOEN’

Eliza          

Echt paar

Hij hield van haar,
maar wist niet hoe hij het zeggen zou.
een man met weinig tekst, maar heel oprecht,
eerst aan haar graf heeft hij die ene zin gezegt:
'Ik ben zo eenzaam zonder jou.'

********************************************* 
Wonder

Liefde is een wonder
je kunt haar niet verzinnen,
niet oproepen of organiseren,
ze is er, ineens.
Je weet niet vanwaar ze komt
of waarheen ze gaat,
en je voeld ook geen enkel verlangen
om dit soort vragen te stellen.
Er gebeurd iets.
En áls het gebeurd, heb je het gevoel
dat het gebeuren móést,
en dat niets of niemand het
had kunnen tegenhouden

****************************************

Vandaag heerlijk naar de rommeltjes markt geweest en tot mijn tevredenheid weer een boekje van 'Toon Hermans'voor een prikkie gekocht.
Eliza

Ze hebben onze ( niets van mij bij) sloot opengesteld
voor kano's.
Was een vreemd gezicht de eerste keer met de opening.
Ze hebben  een prachtige brug geplaatst.
Nu alleen nog het mooie weer

Ma... helppp...

"Ma... helppp kom is gauw,
een groot beest in de sloot, het is blauw.

.

Ik schrik met dood,
allemaal engen dingen in onze sloot.
Ze kunnen ook zwemmen Ma... kom gauw
nog meer kleuren niet alleen blauw.



Ze hebben geen vleugels,
ze hebben geen teugels.
Maar hard gaan ze wel
Ma...helppp...kom toch snel"

  


Eliza

 
Geuren en kleuren

    Geuren en kleuren wat zou het zijn?

 ze niet te zien, niet te ruiken,

je wereld is dan klein.

De geur van pas gemaaid gras,

de regendruppels in een plas.

 Bloembollen in bonte kleuren

niets zien, niets ruiken, al die geuren.

Waterhoentjes in de sloot,

vers gebakken brood.

Wat heb ik dan te zeuren,

IK... zie al die kleuren

Ik... ruik al die geuren.

Vandaag besef ik dat  goed,

   geeft me weer frisse moed.

 

Eliza

  

  

  

          
Eliza

Moeder Thereza
Geboren in Skopje
Is Heilig verklaard




Er was een hele grote aardbeving in Skopje,
de klok van het station stond stil om tien voor half 6
dat hebben ze zo gelaten 

 
Het Kerkje wat gebouwd is ter nagedachtnis aan;
'Moeder Thereza'

   

  





Eliza

Mijn eigen ik

Wie is mijn eigen ik?

Waarom  is het soms of ik stik

In wel 4 verschillende mensen

Met allemaal hun eigen wensen.

Allemaal in dit ene hoofd

Ik word er soms door verdooft

Blijf aan het denken en prakkiseren

Zal ik ooit leren

Mijn hoofd de rust te gunnen

En niet 4 huishoudens in mijn hoofd te runnen

Zo wil ik dit, zo doe ik dat

Word me zelf soms zo zat.

Het ene moment is dit goed

Het andere moment  weet ik niet hoe het moet

Eerst wil ik rechts, dan links, dan rechtdoor

Die mensen gillen dan in koor:

“Doe nou zus of doe nou zo”

             Dan word het het echt tijd dat ik zeg: “HO”

Nu alles weer even op een lijn

Die rust die er dan even is , is fijn.

Eliza

Wandeling door Marieëndal


Als we het park in lopen zien we dit slootje aan de linkerkant.


Rocky gaat natuurlijk mee.


Even door lopen dan zien we dit aan de rechterkant.


Ons oog valt op dit vlindertje



Ik kan duwen wat ik wil, hij gaat niet opzij.


De grote plas


vriendje Ekster is er ook



Eliza

Eliza

Een kip

eerst was 'k een ei
nu ben 'k een kip
en kip zijn vind ik mooier
er zit wel leven
in een ei
maar toch is het wat dooier

***********************

Geen kip

wij kijken met miljoenen
naar één bal in't stadion
maar morgenochtend kijkt geen kip
naar 't opgaan van de zon

****************************

De Mier

Ik heb zins kort een mier
ik noem het beestje Bartje
't is zo'n mieren-mini-dier
hij heeft een heel klein hartje
maar dikwijls denk ik, sapperloot
wat leeft er in die kleine?
't geheim in hem is nét zo groot
of groter dan het mijne.

*****************************
  


'Toon Hermans'                

Moeilijk                        

Weet u wat voor mij erg moeilijk is? Buiten in de zon stil te liggen. Ik heb een bruin kleurtje gekregen door de vakantie, dat wil ik een beetje bijhouden, maar om dan stil te gaan liggen in de zon valt voor mij niet mee, mijn lichaam wil wel stil liggen maar mijn gedachten staan gewoon niet stil. Ik moet alle zeilen bij zetten om mij zelf een kwartier te geven zonder dat ik opsta en iets ga doen. Als ik lig zeg ik tegen mijzelf  “laat alle gedachten nu los luister naar alle geluiden die je hoort”,  dat zijn er toch wel een paar. Ik hoor meeuwen… kraaien … mensen praten … auto’s rijden  op de weg langs Den Helder (ik woon aan de rand van Den Helder). Dat hou ik nog geen vijf minuten vol en dan gaan mijn gedachten weer aan de loop…  oh de was moet nog opgehangen worden … wat ga ik eten vanavond … hoe lang lig ik nu al (ik kijk zeker om de 5 minuten op mijn horloge) Rocky moet nog een loopje, ” NEE “ ik blijf minstens een kwartier liggen en als het lukt een half uurtje het is nog vroeg wat ik nog moet doen kan  daarna. Ik ben dan  helemaal blij dat het kwartier eindelijk om is en dat ik van mij zelf op mag staan. Achter de pc zit ik uren nergens last van, maar dat kwartiertje stil liggen in de zon dat duurt zó lang.

Eliza

De boom

dag lieve boom, ik heb je nog gekend
toen je geen blad meer had en eenzaam en verlaten
op deze plek te sterven stond
ik weet nog hoe ik je hier vond
en dat we samen praatten

nu heb je je weer opgericht
in regen en in zonnelicht
vol weelderige kleuren
nu sta je feestelijk en blij
te stralen in de groene wei
om mij weer op te beuren

                  * 
Treurwilg

twee treurwilgen staan bij de plas
zo intens bijna mens'lijk te treuren
maar zijn ze alleen
met geen mens om zich heen
dan staan ze zich daar te bescheuren

uit de bundel
'Liggen in het gras'
'Toon Hermans'

                               Een paar camper staanplaatsen, vakantie.

                                       

  

  

                                          
                                                 Dit waren ze niet allemaal
Eliza

'Nooit alleen'

Het is herfst de regen klettert tegen de ruiten de wind waait behoorlijk maar ik zit lekker binnen samen met mijn Rocky en achter mijn grote vriend (vriendin) mijn computer. Twee super trouwe vrienden altijd binnen bereik als ik daar behoefte aan heb mooier kan je het toch niet hebben.

Ze laten mij ook altijd aan het woord komen er niet tussen, luisteren altijd zeer geduldig en vragen en verlangen weinig terug maken bijna geen geluid.

Rocky alleen als hij onraad hoort wat op zich ook weer geweldig is hij verdedigt mij, mijn pc klinkt kabbelend als ik de letters in tik, al met al bedenk ik mij :
                                                     'Ik ben nooit alleen'

                                    
 Eliza

 

 

 

Eliza

Was erg mooi er waren twee volkdans groepen
 een in het open luchtmuseum
en een georganiseerd door een camperterein eigenaar.
  We mochten zelfs mee dansen.
 Op de laaste foto waag ik een poging,
 ik keek naar die rappe voeten.

Oorlogs monumenten

We zijn naar een enorm oorlogs monument in
'Srebrenica' geweest. Het regenden die dag,
het regende ook in mijn hart.
Uit mijn ogen vielen tranen
zoveel indruk heeft dat op mij gemaakt.
 Waarom al die duizenden doden, die massa graven?
alleen voor macht. Joegoslavië is nu verdeeld
 in allemaal staatjes die onafhankelijk wilde worden. 

 

 




Een ander monument werd opgericht
 door een oorlog nog veel eerder,
de partizanen vochten ook tegen een hogere macht.

 

 


  
Die oorlogs monumenten moesten
 er eigelijk helemaal niet wezen,
maar nu ze er toch staan hoop ik dat
de mensen die ze bezoeken
zullen bezeffen dat het nooit weer
 mag gebeuren.

Ik had deze foto's per ongeluk gewist,
 maar ze horen er zeker bij dus heb ik ze er opnieuw opgezet.

Eliza

 

 

Eliza

Beesten die ik gezien heb in de vakantie,
zwerfhonden...een grote slak...een bruine kikker...
een varkentje ...ezel...een bronze stier...
paarden en koeien op de vreemste plaatsen
kippen, er sprong zelfs een grote sprinkhaan
 tegen de voorruit dus beestjes genoeg voor Els.

Het witte hondje kwamen we tegen toen
we een camperplaats op reden,
hij was er met nog twee honden.
Ik was meteen verliefd op hem.
Het sliep voor onze camper,
ik had hem wat soep gegeven
wat over was hij ging
gelijk niet meer weg,



 

 

 

 

 

 

 

 

Eliza

Het bruine hondje was met ons meegelopen
naar een restaurant waar we gingen eten.
Het was zo begrotelijk dat hij voor de
 glazendeur naar binnen keek.Hij deed
 erg veel moeite om gezien te worden
maar ik dorst toch niet eten nu naar
 buiten te brengen.

Geluk is de KUNST om
een BOEKETJE te maken
met bloemen uit
je NAASTE omgeving.

uitspraak van;
'Robert Hutchings Goddard'

*

Geluk betekent:
VIJF verkeerslichten
achter elkaar op GROEN.
 
uitspraak van
'Bill Gold'

*

GELUKKIG is hij die
mag ZIJN wat hij is.

uitspraak van
'Friedrich von Hagedorn'

*

De idioot

wie is die idioot
die vlinders loopt te vangen
ondanks terreur en dood
een eindeloos verlangen koestert
naar een verloren paradijs
en ieder ogenblik
van bloemen en van lente zingt...? 
die idioot ben ik

en ik, en nog velen zullen dat zeggen
zo als 'Toon Hermans' dit bedoeld.

                                                      Wandelen

Lekker gewandeld in ‘De donkere duinen’, een klein bos wat tegen Marieëndal aan ligt. Daar staat ook mijn oerboom, zolang ik hier woon ( 42 jaar) staat hij er al. En als ik dan in de donkere duinen ga wandelen moet ik de boom weer op de foto zetten. Het was heerlijk in het bos, heel rustig je hoort de vogels in de bomen mooi fluiten.

Ik ontspan dan helemaal en het liefst zou ik dan languit op de grond willen gaan liggen, maar dan moet je wel een dik kleed meenemen want in het zand waren allemaal gaatjes daar kwamen wespen uit, en er liepen reuze mieren op de grond dus even lekker languit zat er niet in.

Ik heb lopen genieten het was er fijn.

                             Dan zie ik die kraai op het bankje denken:
                         "Wanneer gaat die verekte patatzaak nu open"
                            
                                                                            Eliza

 

  

 
                                                Ik wacht hier nu al uren.
Eliza

We wilden wat boodschappen halen in
 een winkel langs de weg, ik hoor ineens
een krijsend geluid,schoot er
een lief klein
 biggetje uit de winkel.
De man van de winkel vertelde dat
 ze hem met de fles hadden groot gebracht
 en dat het net een hondje was zo schattig,
ik was helemaal verliefd op dat biggetje.








Eliza

Jammer van de balkjes die af en toe op
de foto's staan,
dat is gewoon het dak en het zijraam.
Dat kan ik wel weghalen
maar ik wou u laten zien zo als ik het zag.

 



Licht in de duisternis, ik had het niet zo
 op die tunnels in Oosterijk
hoewel die goed verlicht waren.
In Joegoslavië was er een
 tunnel die helemaal niet verlicht was,
daar moest je vanuit de witte midden streep
 het midden maar houden,
 dat vond ik echt grieselig.
 
 

 


Door de regentranen zag ik ineens dit kerkje.

Eliza

Deze foto's zijn  gemaakt in Duitsland en Oosterijk,
het begin van ons avontuur.

 

 

 

 



Eliza

  Wonder van techniek

De USB stick, een klein zwart plat staafje waar 1500 foto’s op zitten? toch is het zo . In de vakantie had ik maar 1 geheugen kaartje mee voor het fototoestel, toen ik er dus ongeveer 700 foto’s mee geknipt had waren we nog niet eens in Joegoslavië. De leiding van het vakantie gebeuren had een laptop mee, die kocht voor ons zo’n USB stick. Het kleine platte staafje in de pc en! toveren er mee. Nu zie ik weer de foto’s van het begin van onze vakantie het heeft toen ongeveer 2 weken geregend daarna werd het 30 tot 35 graden. Regen was niet leuk maar die warmte dat was ook wennen hoor. Ik heb volop genoten van de mooie natuur,de bergen,de kust met die helblauwe zee, die witte stadjes tegen de bergen aan, de bergdorpjes in al hun eenvoud. Minder heb ik genoten van het racende verkeer in de grotere steden mijn vriend is een geweldige chauffeur dus ik hoefde echt niet bang te zijn ,maar toch. Het huis vuil langs de wegen dat vond ik heel erg als er grote bergen lagen ging er gewoon de brand in, het is hier vergeleken met daar  super schoon.

Deze vakantie zal ik nooit meer vergeten.

Eliza