Foto

Mijn zus.

Mijn zus is vannacht overleden.

Nog een half uur, dan is er al weer

een nacht en dag voorbij.

De wereld draait gewoon door

De tijd staat niet stil

Ik sta even stil

Ik denk aan haar zoals ze was

Een zus, ’anders’ maar MIJN zus

Kwetsbaar en lief,

Soms boos door onbegrip

Of gewoon omdat ze boos was.

Maar het was MIJN zus

Eliza

  
  

  

   

Eliza
 

In Skopje stonden prachtige bronze beelden.

  
Heerlijk ijs en prachtige nieuwe
 gebouwen  gebouwd na de aardbeving.

 
Oud en nieuw door elkaar heen.

  

 
Lief straatje en nog de huizen na de aardbeving.
Eliza

Troost

Ik zal de troost bij mijn kleinkinderen vinden,

Zij leven hun onbezorgd leven,  zijn nog zo puur.

Oma zijn is een dankbare taak.

Ze worden zo gauw groot.

Eliza

Schitterend ‘Weer’

Als het snert weer is, schrijf ik er over, dus nu is het al drie dagen stralend mooi weer in Den Helder dat moet dan ook  beschreven worden. De kano’s varen nu geregeld door de sloot jammer dat er ook motorbootjes nu in de sloot varen, het lawaai van de motor vind ik super jammer. Het is maar voor een paar maanden zolang het mooi weer is, de hele winter en alle dagen die  niet mooi zijn die zijn er  zeker en vast  meer als die paar mooie dagen, jammer genoeg natuurlijk.

Mijn bruine kleur is weer bijgebruind, ik hou het vol een kwartier aan de voor kant dan met een boekje in de hand niet lui gestrekt nu maar recht op in de stoel met de rug naar de zon toe nog een kwartier, als er geen wolkjes voor de zon schuiven dan is dat lang en warm zat  zodat de rug aan de achterkant ook weer op kleur komt. Een minpuntje mijn benen aan de achterkant blijven nu wel achter in het kleur proces. Ja dat is dan pech ik kan niet alles hebben.

Als mijn buurvrouw mij niet komt halen om te wandelen s’morgens , ga ik  zelf keurig het rondje door Marieëndal met Rocky wandelen ik wil er echt een gewoonte van maken het is een goed begin van de dag, hoewel ik wel eens denk mmmm… mijn bedje ligt nog zo lekker, dat verhaal ken ik al een hele tijd ,discipline… doorzetten …gewoon doen,het word een kluif voor mij, maar elke dag die ik wel loop  is meegenomen. Fout dit moet je gewoon helemaal niet denken:  ‘GEWOON DOEN’

Eliza          

Echt paar

Hij hield van haar,
maar wist niet hoe hij het zeggen zou.
een man met weinig tekst, maar heel oprecht,
eerst aan haar graf heeft hij die ene zin gezegt:
'Ik ben zo eenzaam zonder jou.'

********************************************* 
Wonder

Liefde is een wonder
je kunt haar niet verzinnen,
niet oproepen of organiseren,
ze is er, ineens.
Je weet niet vanwaar ze komt
of waarheen ze gaat,
en je voeld ook geen enkel verlangen
om dit soort vragen te stellen.
Er gebeurd iets.
En áls het gebeurd, heb je het gevoel
dat het gebeuren móést,
en dat niets of niemand het
had kunnen tegenhouden

****************************************

Vandaag heerlijk naar de rommeltjes markt geweest en tot mijn tevredenheid weer een boekje van 'Toon Hermans'voor een prikkie gekocht.
Eliza

Ze hebben onze ( niets van mij bij) sloot opengesteld
voor kano's.
Was een vreemd gezicht de eerste keer met de opening.
Ze hebben  een prachtige brug geplaatst.
Nu alleen nog het mooie weer

Ma... helppp...

"Ma... helppp kom is gauw,
een groot beest in de sloot, het is blauw.

.

Ik schrik met dood,
allemaal engen dingen in onze sloot.
Ze kunnen ook zwemmen Ma... kom gauw
nog meer kleuren niet alleen blauw.



Ze hebben geen vleugels,
ze hebben geen teugels.
Maar hard gaan ze wel
Ma...helppp...kom toch snel"

  


Eliza

 
Geuren en kleuren

    Geuren en kleuren wat zou het zijn?

 ze niet te zien, niet te ruiken,

je wereld is dan klein.

De geur van pas gemaaid gras,

de regendruppels in een plas.

 Bloembollen in bonte kleuren

niets zien, niets ruiken, al die geuren.

Waterhoentjes in de sloot,

vers gebakken brood.

Wat heb ik dan te zeuren,

IK... zie al die kleuren

Ik... ruik al die geuren.

Vandaag besef ik dat  goed,

   geeft me weer frisse moed.

 

Eliza

  

  

  

          
Eliza

Moeder Thereza
Geboren in Skopje
Is Heilig verklaard




Er was een hele grote aardbeving in Skopje,
de klok van het station stond stil om tien voor half 6
dat hebben ze zo gelaten 

 
Het Kerkje wat gebouwd is ter nagedachtnis aan;
'Moeder Thereza'

   

  





Eliza

Mijn eigen ik

Wie is mijn eigen ik?

Waarom  is het soms of ik stik

In wel 4 verschillende mensen

Met allemaal hun eigen wensen.

Allemaal in dit ene hoofd

Ik word er soms door verdooft

Blijf aan het denken en prakkiseren

Zal ik ooit leren

Mijn hoofd de rust te gunnen

En niet 4 huishoudens in mijn hoofd te runnen

Zo wil ik dit, zo doe ik dat

Word me zelf soms zo zat.

Het ene moment is dit goed

Het andere moment  weet ik niet hoe het moet

Eerst wil ik rechts, dan links, dan rechtdoor

Die mensen gillen dan in koor:

“Doe nou zus of doe nou zo”

             Dan word het het echt tijd dat ik zeg: “HO”

Nu alles weer even op een lijn

Die rust die er dan even is , is fijn.

Eliza

Wandeling door Marieëndal


Als we het park in lopen zien we dit slootje aan de linkerkant.


Rocky gaat natuurlijk mee.


Even door lopen dan zien we dit aan de rechterkant.


Ons oog valt op dit vlindertje



Ik kan duwen wat ik wil, hij gaat niet opzij.


De grote plas


vriendje Ekster is er ook



Eliza

Eliza

Een kip

eerst was 'k een ei
nu ben 'k een kip
en kip zijn vind ik mooier
er zit wel leven
in een ei
maar toch is het wat dooier

***********************

Geen kip

wij kijken met miljoenen
naar één bal in't stadion
maar morgenochtend kijkt geen kip
naar 't opgaan van de zon

****************************

De Mier

Ik heb zins kort een mier
ik noem het beestje Bartje
't is zo'n mieren-mini-dier
hij heeft een heel klein hartje
maar dikwijls denk ik, sapperloot
wat leeft er in die kleine?
't geheim in hem is nét zo groot
of groter dan het mijne.

*****************************
  


'Toon Hermans'                

Moeilijk                        

Weet u wat voor mij erg moeilijk is? Buiten in de zon stil te liggen. Ik heb een bruin kleurtje gekregen door de vakantie, dat wil ik een beetje bijhouden, maar om dan stil te gaan liggen in de zon valt voor mij niet mee, mijn lichaam wil wel stil liggen maar mijn gedachten staan gewoon niet stil. Ik moet alle zeilen bij zetten om mij zelf een kwartier te geven zonder dat ik opsta en iets ga doen. Als ik lig zeg ik tegen mijzelf  “laat alle gedachten nu los luister naar alle geluiden die je hoort”,  dat zijn er toch wel een paar. Ik hoor meeuwen… kraaien … mensen praten … auto’s rijden  op de weg langs Den Helder (ik woon aan de rand van Den Helder). Dat hou ik nog geen vijf minuten vol en dan gaan mijn gedachten weer aan de loop…  oh de was moet nog opgehangen worden … wat ga ik eten vanavond … hoe lang lig ik nu al (ik kijk zeker om de 5 minuten op mijn horloge) Rocky moet nog een loopje, ” NEE “ ik blijf minstens een kwartier liggen en als het lukt een half uurtje het is nog vroeg wat ik nog moet doen kan  daarna. Ik ben dan  helemaal blij dat het kwartier eindelijk om is en dat ik van mij zelf op mag staan. Achter de pc zit ik uren nergens last van, maar dat kwartiertje stil liggen in de zon dat duurt zó lang.

Eliza