Berichten van 1 april 2011 tot 30 april 2011

                       Paasboom in een stadje in het "Westerwald"

                                          Eerste Paasdag.

Het is gelukkig weer mooi weer, het is ook vaak gebeurd dat het dan net met de paasdagen noodweer is, vandaag schijnt het Paaszonnetje vriendelijk aan de hemel.

Mijn zoon komt straks met Sven en Indra, dus ik heb me weer even kunnen uitleven in de keuken.

Ik had wel gisteren nog even gebeld hoe laat ze kwamen,  of ze dan niet net gegeten hadden. Ja hij ging ook uitgebreid met ze lunchen, dus ik moest niet al te veel maken. We zien wel ik vind het nu eenmaal leuk om hapjes te maken.  

Zelfde stadje van de paasboom,
ik weet alleen niet meer de naam.
 

 Ik wens u allemaal fijne Paasdagen toe.

                                           

Vanmorgen heb ik ook onze Paastafel verzorgt, mijn vriend was verrast, ik werd beloond met een dikke kus. Het is wel echt wel ‘mijn’ drukke gedoe, niet prachtig, niet rustig, maar veel kleur, in mijn ogen gewoon gezellig, leuk om het ook weer voor twee mensen te maken.

Ik was foto’s aan het maken, ik wou van een ‘gezamenlijke schoolfoto van Sven en Indra’ een foto maken voor mijn blog, het ging op een of andere manier niet helemaal goed, het resultaat vind ik toch leuk vandaar dat ik hem plaats, ze worden erg gauw groot.


Lekkere paaseitjes en Paasfiguurtjes
 horen ook op mijn Paastafel
 

Pakken wat je lekker vind .



mooie beeldjes in de nissen .




Als je binnen kwam, zag je het eerst
 deze trap naar de boven verdieping.





Ons hotel naast de kerk.
Eliza

Zaterdag

Daar ben ik dan weer even, ja even, morgen gaan we weer terug naar Limburg. ‘De laatste lootjes wegen het zwaarst’, dat is een gezegde, ik moet beamen dat ik daar wel wat last van heb. Het zou toch wel een verademing zijn als alles klaar was en we weer in ons gewone ritme zouden komen.

Ik mis meer als ik gedacht had mijn vrienden, mijn zoon, mijn kleinkinderen, ook best wel mijn contact met U door mijn verhalen en belevenissen die ik dan toevertrouw aan mijn geduldige altijd wachtende computer. Kortom  mijn leventje is behoorlijk ondersteboven gedraaid door !... een lieve vriend, hele fijne indrukken, uitstapjes, én !... een verhuizing. Het vertouwde leventje ervoor, daar heb ik soms erg heimwee naar. Nu zit ik achter mijn pc, de tuindeur staat nog open het is net zomer, we hebben boompjes gesnoeid, en de tuin wat opgeruimd ik voel me weer prettig. We zijn vanmorgen naar mijn vriendin geweest die me ook best mist, andere kennissen zeiden ook al, “ja hoor, je hebt een vriend en nu horen we weinig van je”. In mijn beleving door de drukte, had ik er geen erg in dat het wat langer als anders duurde voor ik wat van mij liet horen. Ja  vriendschap moet natuurlijk van twee kanten komen  dus toch tussen de drukte door even iets laten horen. Als ik  thuis ben probeer ik  ook contact te maken met U  via mijn pc. Eind Mei hopen we alles rond te hebben.

Eliza

Eliza