Berichten van 1 oktober 2011 tot 31 oktober 2011

"Oma, we hebben een vrouwtje
met krulspelden in het haar.






Oma, dit is een grapje.

Liv met een glas chocolade melk

Liv tegen de keuken deur, waar ook nog
 een tekening van haar van 2 jaar geleden hangt.

Sven spreekt het speeltje van Rocky bestraffent toe.
Grappig zo als ze dit gedaan hebben Indra nam de foto.





Gekken bekken trekken hoort er ook bij.
.




  

Zo gezellig

Eliza

Herfst vakantie gezellig bij oma logeren,oma had een kinder
thee middag georganiseerd,grote mensen doen dat, 
nu voor de kinderen een heerlijke thee middag. .
Liv het buurmeisje van boven was ook uitgenodigd.
Maar er moest eerst gewerkt worden, Sven hielp
met het bed verschonen, zodat ze in
 een heerlijk fris bedje sliepen
(wel erg laat,maar daar is het vakantie voor.)





De meiden gingen de uitjes snijden
"Kijk oma we liggen er vlak boven maar wij
huilen niet van uien snijden."





Een leuke kinder theepot moest er ook bij.





Oma heeft overal clowns
.
Eliza

Treurnis …treurnis

Vanmorgen was het weer mis met de pc, internet lag er uit en wou er ook niet weer in. Ik zou vandaag naar mijn broer in Alkmaar gaan  voor zijn verjaardag nog. Ik dacht: voor ik de hele dag gillend  naar  de pc  zit te kijken, weg wezen. Dat heeft me wel goed gedaan er even  tussen uit, ik had het al afgezegd ik was zo verwart  dat ik dacht: ik kom nooit fatsoenlijk in Alkmaar aan. Maar na een nachtje slapen werd ik woest op mij zelf, kom op zeg  ik laat me toch niet op mijn kop zitten door die nare zenuwen.

Dus haartjes weer tussen de krultang gefriemeld, gezicht opgemaakt, leuke kleertjes aan, leuke schoenen aan( en dat was niet zo’n goed idee, dat hakje bezorgde mij toch wel weer zere knietjes, maar bij een leuk kleedje wil ik dan ook zo graag een leuk schoentje aan.) Alles is goed verlopen en was echt gezellig het is toch wel super dat we als twee zussen en een broer allemaal bijna  65 jaar zijn. Ik ben 65 jaar, mijn zus word in November 64 jaar, en mijn broer werd van de week 67 jaar. Nog allemaal redelijk gezond, buiten zere knietjes en dat verwarde hoofd van mij soms, mijn zus heeft veel hoofdpijn, mijn broer is volgens mij kern gezond, mooi dat we het zo gezellig hebben.  

Waarom dan de treurnis boven het verhaal?, ik heb de droevige mededeling gehad van mijn pc dokter, dat ik het ergste moet vrezen voor het leven van mijn pc, hij krijgt nu erge kuren, het einde nadert .De pc dokter doet zijn uiterste best maar het vooruitzicht is niet rooskleurig, ik moet helaas naar een andere computer gaan uit kijken. Zolang hij nog zijn laatste stuip trekkingen heeft zal ik niet meer boos worden, heelaas moet ik hem dan wel vervangen anders kan IK naar de pc dokter, die weet alles van pc maar niet van gillende en huilende vrouwen, daar word HIJ
enorm zenuwachtig van,  WIE  moet HEM dan helpen?.

Eliza

Zelf overspannen nu

Hoera de pc doet het weer , vanmorgen pc vrolijk aan doen en dan jammer, even beeld , zwart  dan: ‘signaal out of Range??? Drie keer aan en uit gedaan, hielp geen lieve moeder aan, er kwam niets anders te voorschijn? Het was me wel opgevallen gisteravond dat het beeld veel groter was als ik ooit gezien had alles was groter. Mijn pc dokter kan ik  overdag   in verband met zijn gewone werk niet bellen  dus moedeloos weer geduld hebben wachten tot half 5. Bellen en ja hoor daar kwam mijn pc dokter aan de lijn. Er waren afgelopen weken wat dingen voorgevallen die niet zo liepen als het moest, vandaag nog wat dingetjes  gebeurd(  buiten het weer even niet doen van mijn pc.,) mijn zenuwen hingen aan een zijde draadje,een laatste druppel en mijn zenuwen gingen even aan de loop met mij, ben wat pillen gaan slikken om niet zo te janken, mijn ogen zowat uit mijn koppie gejankt kon niet meer ophouden. Door die pilletjes weer wat rustiger geworden, kon dus wel de pc dokter te woord staan, er was toch wat met die nieuwe video kaart, deze had ruzie   als nieuweling in mijn pc volgens het deskundige oordeel van de dokter. Zo’n wonder dat de dokter op afstand in het hart van mijn pc kan wroeten en de videokaart een standje kan geven,  gelukkig nu doet hij het weer goed , maar de dokter is niet helemaal zeker of zich dit niet herhaald en de video kaart wel geschikt is voor deze pc. Mijn ogen vallen nu bijna dicht dus weer even niet een wat vrolijker verhaaltje. Hopelijk doet de pc het morgen weer als vanouds.

Eliza

 

Helppp...mijn pc moest in de renovatie

Vreemd hoor je pc doet het gewoon ALTIJD…DENK je, maar nee, op een gewone niet bijzondere dag wil je achter je pc maar die zegt:

“ Ik kap er mee, Ik ben zwak, ziek, en misselijk

 er mankeert mij wat, haal de computer dokter er bij ik kan niet meer.” 

Ja en dan kan ik alleen maar een telefoontje plegen naar mijn pc specialist en dan maar hopen dat het een klein griepje is of een opstakel  wat mijn pc dwars zit, ik kan hem echt heel moeilijk missen ik moet er gewoon voor zorgen dat hij(zij?) weer beter word. Dus mijn computer specialist er bij  gehaald en ja hoor de video kaart was kapot  daar moest een nieuwe voor komen,  dan begint het moeilijkste gedeelte  voor mij: geduld …geduld …en nog eens geduld. Dat is echt heel moeilijk voor mij maar er zat niets anders op. Ben nu erg blij dat mijn pc weer genezen is, morgen schrijf ik meer.

Eliza

Wisselvallig

Zo is het ‘weer’ op het ogenblik en ik heb in de gaten dat het ‘weer’ en ik best veel gemeen hebben. Zo als vandaag, vanmorgen vroeg was het heel slecht ‘weer’, het regende en het waaide pittig. Toen ik om half 7 wakker werd heb ik de verwarming in de kamer op 21 graden gezet  ik dacht als ik dan straks mijn krantje wil lezen is het behaaglijk warm. Dat was ook zo, maar om 9 uur toen ik Rocky ging uit laten was het droog, grauw en veel wind. Nu zit ik om kwart voor 2 achter mijn computer in het zonnetje de tuin deur open, ik heb de verwarming al weer op 18 graden gezet. Het gezegde:

”Niets is zo veranderlijk als het weer” kom dus vandaag uit. En met deze dame is het al niet veel anders, het ene moment doe ik dit, het volgend moment ben ik met wat heel iets anders bezig. Zo ben ik vrolijk en zo komt er een klein donderbuitje. Zo kan ik lachen gieren brullen, even later als ik wat zieligs zie op tv, lopen de tranen langs mijn wangen.

 Wat ben ik blij dat Joop net aan de deur belde, ik had aardappels op gezet gelukkig met veel water en toen ze kookte heb ik ze laag gezet mààr wel VERGETEN,  ik ga door de douche en de keuken ( waar ik wolkjes onder een pannendeksel zag uitkomen )naar de voordeur, doe open voor Joop en loop gelijk terug naar de keuken, het was kiele… kiele er zat een griezelig klein beetje water nog op de aardappels, gelukkig niet verbrand, hoera voor Joop Weer een bewijs dat het net zo warrig in mijn hoofd kan zijn als het  wisselvallige ‘weer’,

Ik kan een rondje door mijn huis maken van uit de slaapkamer door de douche, keuken, gang, dan de voordeur, of via de slaapkamer, kamer, gang, ook naar de voordeur.  

Eliza

Zoek plaatje waar ben ik?

















Eliza

Dagje strand

















 

Eliza

Zondag 16 ocktober

Prachtig mooi weer, we mochten mee maken
hoe de reddingsbrigade aan het oefenen was.
Een klein joggie met een grote zonnebril
gaf de grote stoere man een veer die hij op
het strand gevonden had.
Waarschijnlijk had hij gelijk gevraagt
of hij met de tractor mee mocht rijden
want even later zagen we een grote hand
die het kleine joggie in de tractor haalde.
Dat joggie heeft de dag van z'n leven.


















Eliza

Mooi weer

Hoera,  vandaag weer een prachtige dag,  het zonnetje schijnt lekker, en bijna geen wind. Ik zou Rocky uitlaten wat ik toen zag spoorde mij aan, om te keren naar binnen te vliegen gauw mijn foto apparaat te  pakken en dan die soort mist wolk het leek net rook die over de sloot lag te fotograferen.

Ik moest snel zijn want hij ging over de sloot heen net als de wolken in de lucht. De zon stond voor mij aan de verkeerde kant ik moest met de mist wolk mee lopen tegen de zon in. Dat de foto’s toch nog  redelijk gelukt zijn daar ben ik blij om. Het koetje kon ik heel dicht bij halen, het was net of ik hem  kon  aanraken maar het pad en de sloot zaten er toch echt tussen. Wat voel ik me dan blij als de foto’s gelukt zijn.

Eliza

Poesen

Poesen
het zijn snoesen,
 vooral als ze zo klein zijn.
Zitten vol ondeugt en gein,
moeten nog alles ontdekken.
Kunnen te keer gaan als kleine gekken,
vooral als ze niet alleen zijn
dat is helemaal fijn.
Klimmen overal op...in...of onder
ze zijn zacht ...lief ...en bijzonder.
Heerlijk om te aaien,
lekker om in hun vachtje te graaien.
Gaan slapen als ze moe zijn van het spelen
ze zullen ons nooit vervelen.

Eliza


















Deze foto's zijn gemaakt door een nichtje van mij, het zijn haar eigen poesen.

 

Het regent het regent

Het regent,het regent, Els en Rocky werden kledder nat.

Ja nu is het toch echt herfst, je heb mooie herfst dagen en slechte, vandaag is het zo’n slechte herfstdag. Geen praatje meer kunnen maken op het pad als ik Rocky uitlaat,  ik loop  een stukje mee  op de terug weg  een dikke bui op mijn kop. Al twee dagen blijf ik dicht bij huis om dat ieder moment een bui kan vallen, natuurlijk regen kleding kan,  Rocky heeft zijn harige vacht maar die loopt echt meer achteruit als vooruit als het regent.

Fijn dat ik met mijn kennis kan mee rijden naar gymnastiek, ik vind het erg leuk maar als je kleddernat aan komt is niet prettig. Ik lijk wel een poppetje van suiker. Ik moet mij zelf eens onderhanden nemen, als je iets wil dan kan je het. Het zijn  gewoon smoesjes, je laat je toch niet door regen op je kop zitten, maar goed, als ik mee kan rijden heb ik mazzel.

Ik had een paar dagen zomaar geen zin in de computer, had het op mijn manier druk , ik ben flesjes aan het beschilderen, ik doe dat met verf op waterbasis, ik dacht dat moet kunnen, maar eigenlijk moet je verf hebben speciaal om op glas te schilderen. Mijn kennis had ontdekt dat er op flesjes spa blauw in het glas,  clowns waren gedrukt. Ze heeft een carnaval vereniging en ze wou 10 vaasjes  hebben op de tafels als er feest is.

“Kan jij deze flesjes verven?”

“Natuurlijk, ik ga het proberen”

Makkie dacht ik, niet dus, elk streepje zie je, het dekt niet. Als je er veel water bijdoet( dan vloeit  het beter) rolt het zo van  het flesje af. Maar toch komt er  met veel geduld een clown te voorschijn,niet heel mooi máár, in de kleuren paars en geel de kleuren van de vereniging daar was het om te doen, anders hadden we wel stikkers kunnen plakken.
 
Ook heb ik mijn schuur een beetje leeg moeten ruimen omdat er voor even een tweede fiets in moet, als je dan in de dozen kijkt (die er al minstens 5 jaar staan ) vraag je je af waarom bewaar ik dat?

Ja? En waarom heb ik het nu nóg niet weggegooid.? Hobby spullen  die mee gegaan zijn met de verhuizing die wel even konden wachten  om  uitpakt te worden.

Ik heb wel kussens die helemaal vergeeld waren… een koeltas voor als je misschien ging picknicken!...sierpotten voor planten (  door mijn broer gebracht “Els jij bent altijd bezig met bloemstukjes, misschien heb je er wat aan”  ik heb er een paar uitgezocht )…twee zakken met kerst spullen…een oude koffer… WEGGEGOOID en daar had ik nog moeite mee.

Maar nu heb ik wel ruimte.

                                    

Eliza

Au…au…

Alweer au…au.., u zult wel denken wat een pieper. Maar stekels van een egel zijn  echt wel scherp. Ik vond weer een egel onder de flat en nam hem in mijn jas weer mee de tuin in, toen ik hem uit de jas rolde gaf ik hem een zetje en dat was scherp, het zelfde gevoel als toen ik eens een grote cactus wou verplaatsen in huis, hij dreigde om te vallen ik  beging toen de fout om hem tegen te willen houden, nog dagen prikte de cactus haartjes in mijn vingers.

Morgen krijg ik als het goed is mijn elektrische fiets, hij zou thuis bezorgt worden. Ik heb hem alleen nog maar op een plaatje gezien, ik heb hem gekocht via marktplaats van een fietsenwinkel uit Enkhuizen. Ik heb lang gezocht om een fiets te vinden die een hele lage instap heeft, zo is mijn gewone fiets ook. Spannend.

De gymnastiek vandaag ging ook een stuk beter als verleden week dat stukje fietsen verleden week heeft mijn knie goed gedaan, bedankt Loes voor jou goede  oefeningen dat helpt ook.
Ik heb vanavond  een stukje t v gekeken waar in een jonge vrouw een baby kreeg. Die vrouw had het zwaar ze kreunde behoorlijk wou eigenlijk een ruggenprik tegen de pijn maar ze was al zo ver dat baby al bijna kwam, ze moest het dus zonder die prik doen en kreunde nog harder, met haar man had ik 'n beetje medelijden, hij keek steeds schuldiger, hij dacht vast “waar ben ik aan begonnen hoe heb ik haar dat aan kunnen doen.” Ik kon nu  opeens heel goed begrijpen wat mijn man had doorstaan, want ik schreeuwde als een mager speen varkentje, het moest er toch uit, maar voor Simon nooit geen tweede meer.  Ja eigenlijk is het ook niet helemaal eerlijk hé,  Samen de baby maken, allebei lol, maar als het er dan uit moet komen moeten wij vrouwen het mooi alleen opknappen. Nou alleen is natuurlijk ook niet helemaal waar, de arme mannen kunnen niets meer doen als je hand vast houden, mee puffen, washandje op de voorhooft leggen en je bemoedigend toespreken:

 “je kan het… kom op je kan het “.

“Hoe weet ik nou of ik het kan?,  ik heb het nog nooit eerder gedaan.”

 Gelukkig maar dat je de pijn vergeten bent als je dan het wonder wat al die tijd in jouw baarmoeder heeft gezeten, die jouw de laatste weken vaak uit je slaap hield om dat hij maar aan het woelen was,(vandaar dat hij al heel vlug kon zwemmen,  grapje)  mijn buik was op het laatst zo dik dat ik er niet meer overheen kon kijken, ik kon er mijn kopje opzetten. ( komt omdat ik zo’n klein lijfje heb) Ja, als dan je kindje in je armen word gelegd, door twee mensen zo’n wonder geboren word, dan ben je echt alle moeheid, alle pijn  op slag vergeten. Je kunt alleen maar vertederd en ziels gelukkig  kijken naar dat kleine hoopje mens.

Eliza  

Eliza

Woensdag 5 october- 2011

Vandaag hebben we buiten  het gevoel nu is het herfst,'n  beetje grauw geen regen de tempratuur nog lekker alleen de wind is pittig. Wel echt herfst de blaadje vallen met z’n allen  uit de bomen, dat heeft toch wel wat die mooie roestbruine kleuren.

Ik ben me vanmorgen echt rot geschrokken, ik zou de krant naar Joop brengen vaak loop ik dan met de riem in mijn handen  Rocky los huppelend  met me  mee,  gebeurd ook regelmatig dat hij dan een andere hond ziet en er als een speer vandoor gaat. Naar Joop toe moeten we best een drukke weg oversteken waar behoorlijk wat auto’s rijden, het is al een paar keer gebeurd dat Rocky gewoon over rent en er gelukkig niets aan kwam, op zo’n moment beloof ik mijzelf dan weer Rocky nooit meer  los mee te nemen. En dan komt er toch weer een dag dat ik het weer doe. Vanmorgen had het zeer slecht afkunnen lopen met Rocky, hij rent vrolijk het grasveld over ik ook, we komen bij de weg en ik schreeuw “Rocky blijf”, Rocky staat aan het randje van de stoep stil ik denk gelukkig, ja niet dus  er komt een auto aan, ik durfde eigenlijk niet meer te roepen en hem ook niet te pakken omdat ik bang was dat hij dan toch overstak, de auto komt dichterbij en Rocky stakt toch over, hij kreeg de bumper van de auto tegen zich aan, de auto stond gelukkig meteen stil en Rocky wandelt verder naar de overkant. In de auto zaten een mevrouw en mijnheer met een hondje opschoot, of Rocky die gezien had en daarom overstak kan hij mij niet vertellen. De mevrouw  keek erg boos,  ze deed het raampje open:

“Sorry mevrouw het spijt me ik dorst niet dichterbij te komen omdat hij al op het randje van de stoep stond”.

 De mevrouw zei,  “ik dacht dat hij aan de lijn zat,  daarom reed ik door.”

Rocky en ik hebben weer een engeltje op onze schouder gehad ( misschien dat onze naam ‘Engel’ er iets mee te maken heeft ),maar die moet je niet nog een keer uitdagen.

Eliza

Lieverd

Ik ben vandaag nog even bij je geweest
Je bent jarig, weet je nog wel
Al vieren we dan geen feest
toch ben je bij mij nog in tel

Ik heb geen speelgoed gegeven
Daar heb je toch niets aan
Dat had je wel, als je was blijven leven
maar ja, 't is een beetje anders gegaan

Nu staat alleen een bloempje op je graf
Meer voor mezelf dan voor jou
Ik wil er alleen maar mee zeggen
dat ik na negen jaar nog steeds van je hou

Mam
*********************************

Even...

Als een klein wit wolkje gedreven door de wind
Kwam je even bij ons
even was je ons kind
Ik kijk naar de hemel en zie als in een vlucht
een klein wit wolkje gaan langs helder blauwe lucht

Geschreven door; Seijja Berends
 
*********************************    

Eliza

Eliza

Zaterdag 1 oktober  2011-10-01

Wat een verrukkelijk dag vandaag. De zon schijnt de hele dag heerlijk warm, ik was uitgenodigd door mijn vriendin voor een theemiddag met alles er op en er aan in een mooi Hotel midden in het centrum van Den Helder. Voor zo’n middag betaal je een  bedrag en dan is er een lopend buffet, met al het lekkers wat je maar bedenken kon. Eigenlijk is het hartstikke gek maar ZO!! Lekker.

Het ging van bonbons naar allerlei gebakjes, hartige taartjes, pompoensoep( nooit eerder gegeten,als het wortelsoep had geheten had ik het ook gelooft) de thee potten werden meteen weer gevuld als ze leeg waren. Je weet  niet waar je moet beginnen het is echt Luilekkerland, er was ook een zangkoor die mooie liedjes zongen,  Hotel en een stichting samen organiseerde het, de helft van de opbrengst ging naar een weeshuis in een arm land. Allemaal vrijwilligers  ( van die stichting ) waren  lieve  gastvrouwen en mannen, we werden in de watten gelegd. Ik ben er heel lux met de taxi heen gegaan, mijn knie was nog stijf en in de andere had ik gisteren een injectie gehad dus de bus was geen optie, alleen jammer dat het toch wel wat duur is, als ik blijvende zere knieën heb kan ik taxi bonnen gaan aanvragen bij de gemeente dan moet je echt niet meer zelfstandig met de bus kunnen, daar ik wel van plan ben om mijn knieën weer zo goed als nieuw te krijgen, ga ik toch maar een potje maken voor de taxi, ik rook niet ik drink niet  me eigen dan verwennen met een taxi als het regent  of als ik even niet kan zo als ik wil is dan een luxe die ik mijzelf  gun.( leve de leeftijd 65 jaar, de taxi is dan ook € 3 goedkoper.)

We hadden echt ons buik volgegeten er kon niets meer bij, mijn vriendin naar huis gebracht en toen weer naar huis. De krant naar Joop gebracht die heel lief Rocky tussen door nog even had uitgelaten, ik kon echt geen pap meer zeggen, dus van Joop naar huis, ik was zo vol en warm dus strakke bh uit fris truitje aan en heerlijk breeduit op bed naar tv gekeken. Na een uurtje uitgerust een klein wandelingetje met Rocky langs het pad, ik hoorde een mooi vogelgeluidje kon helaas het vogeltje niet vinden die dat zong , maar in dat warme zonnetje en met het bijzonder vogelgeluid voelde ik me helemaal rustig en lekker. Alles  volmaakt  vandaag , mijn vriendin en ik samen, Joop die zo lief was, het zonnetje en het vogeltje, met de tuindeur open mijn verhaal schrijven,  ik heb  voor ik mijn verhaal begon nog even naar  Andre Hazes geluisterd hij zong het nummer La Mamma zo mooi, ook naar Paul de Leeuw en Adell die zo prachtig samen een duet zongen over liefde.  Deze dag heeft een gouden randje voor mij.

Eliza