Berichten van 1 januari 2013 tot 31 januari 2013

  

  

 

 

Eliza

                                      

Ieder zijn eigen mening

Ik kom even terug op ons Koningshuis. Ik respecteer ieder zijn mening en ook dat we het niet met elkaar eens kunnen zijn. Er zullen altijd voor en  tegenstanders zijn, als een ieder maar in zijn waarde word gelaten.

Ik kan en wil niet al het leed van de wereld dragen, er is te veel leed, te veel verschil in rang en orde, ik behandel mensen met naastenliefde zo veel ik kan en naar vermogen, ik doe daar voor honderd procent mijn best voor, misschien naïef, misschien wat dromerig, misschien wat naast het echte leven, maar zo kan ik zelf leven.

Eliza
                                                     

  

  

 

 

Eliza

Geen sneeuw maar regen.

De sneeuw is verdwenen

De regen verschenen

Alles erg nat

Maar niet meer glad

Laat de regen ook maar verdwijnen

‘Zon’ kom weer schijnen

Maak alles droog

Begin met een regen boog

Laat de plantjes groeien

De sneeuwklokjes bloeien

Alles ziet er dan vrolijk uit

Het brengt een glimlach op mijn snuit

Eliza

Zee

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
Ik wil luist'ren naar mijn adem,
Ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker
zal mijn zwijgen wel verstaan.

geschreven door 'Toon Hermans'

  



  

  

Eliza

                                    Hoera leve de ’ Koning ’

Het is er toch van gekomen we krijgen 30 April een inhuldiging,

                                           Prins word Koning.

 We zaten er al een tijd over te speculeren, maar nu heeft de Koningin  om 7 uur in en toespraak afstand van de troon gedaan. Het is goed zo, de Koningin is nu nog gezond dus kan ze haar vrije tijd straks indelen zo als ze dat wil, eindelijk. Ze zal gerust een oogje in het zeil houden maar dan als MOEDER, en Oma, zo zou ik het voor haar willen zien.

 Het spookt buiten behoorlijk ik heb de stoelen in de tuin vast moeten klemmen door de tafel er strak tegenaan te zetten. De wind loeit en het regent pijpenstelen,een beetje beangstigend vind ik het wel, nu benijd ik alle katten mensen ik moet toch echt  Rocky nog naar buiten laten, al weet ik zeker dat het geen 10 minuten duurt hij gaat gewoon onder het afdakje naar de hoek, piest een lange uithaal en dan neemt hij de spurt naar huis .
Het is bar en boos buiten.

Eliza  

  

 

   
 

foto's van Delft

Eliza

                                                               

Heftig

Gisteren was  de dag waar ik het hele jaar met spanning  op wacht , de uitvoering van mijn zoon z’n musical, elk jaar is er  een ander musical. Dit was de vijfde musical die ik gezien heb en ik moet zeggen ik vond deze de heftigste. Het zou over bejaarden gaan dat wist ik van mijn zoon, maar ik was in de veronderstelling dat het een persiflage op het bejaard zijn  was, dat het heel vrolijk zou zijn, nou niet dus. Het was zo rauw  zo echt zo als het gaat soms in een bejaarde huis, je mag  natuurlijk niet alle bejaarden huizen  over een kam scheren, maar een hele boel dingen waren herkenbaar door dat je het  meegemaakt heb in je naaste omgeving. Er waren wel stukjes bij die grappig waren, er kwam een nieuwe bewoner een ‘MAN’ er waren 30 vrouwen en maar 8 mannen, dus er kwam een liedje: ‘vers mannen vlees’ die arme man werd letterlijk en figuurlijk achterna gezeten maar viel voor de charme van een nieuwe bewoonster een Surinaamse ,die het roddeltje van de dag was.

Het was ook heel vreemd om mijn zoon te zien die door schmink jaren ouder was gemaakt, hij was ouder als ik, heel apart. En er gaan nu eenmaal mensen dood als ze oud zijn, daar konden ze ook niet omheen, maar als er dan ook een doodskist op het toneel staat met bloemen en al, is dat best schrikken,en komen er toch emoties los die de tranen naar buiten brachten. Dus ze hebben het wel heel goed gebracht vooral om dat het over het algeheel jonge mensen zijn, ik ben vreselijk trots op ze. De foto’s zal ik nog wel krijgen dan kunt u ze ook bekijken. We werden gevraagd geen foto’s te maken dat was  storend.

Eliza                                        
                                                       

Alle blog vrienden een fijn weekend toegewenst.
 

  

  
Indra bedenkt een spelletje,
 maar haar broer is toch even sterker
.
Ze kunnen geweldig spelen samen en heel veel lachen,
 heerlijke kleinkinderen.

Eliza

Wisselvallig

Ja, net zo wissel vallig als het  'weer' ben ik ook. Zo loop ik te mopperen het is wel genoeg die sneeuw, zo ben ik weer helemaal  verwonderd  en gelukkig met het prachtige uitzicht wat we dan hebben.

Nou ja dat is de aard van het beestje zullen we maar zeggen en misschien gelukkig maar, ik kan super verdrietig zijn, huilen of de wereld vergaat , dan als dat klaar is zie ik het leven weer mooi …grappig…  en plezierig.

 Spontaan naar de kapper gegaan ik had mazzel dat er iemand een afspraak had afgezegd zo dat ik  er voor in de plaats kon komen. Lekker kort koppie  mooi morgen naar de Schouwburg. Mijn zoon geeft dan weer een uitvoering met zijn musical vereniging, elk jaar een verrassing wat ze gaan spelen, heel eerlijk verleden jaar was het heel dramatisch … luguber… best wel eng, maar hij heeft belooft dat het dit keer héél iets anders is, hartstikke spannend dus.

Eliza
                                              

Het buiten zo mooi

Het is buiten prachtig ,

met blozende wangen zit ik nu voor mijn pc,

deze keer geen camera mee.

zo jammer het blijft een wonder

strak doen we het weer zonder

al dat glinsterende sneeuw

een strakke blauwe hemel, daar die meeuw

zacht oranje aan de horizon

ik wil er naar toe lopen zo ver als ik kon

zo de dag beginnen, ontroerd mij

genieten van het nu, dat maakt me blij

Eliza

  

  

  

  
Was heel gezellig dat dagje
Eliza

  

  

  

  

Eliza
Carnaval in Limburg 2012

  

  



Eliza

                                                        

Het is mooi

Het is wel mooi die winterfoto’s , maar ook wel genoeg vind ik. Het loopt nu niet zo fijn de sneeuw is rul Rocky en Spetter hebben veel last van sneeuwklontjes tussen hun tenen, na een tijdje beginnen ze mank t e lopen, dan halen we de klontjes sneeuw tussen hun tenen uit en kunnen we weer verder, maar lang wandelen is er nu niet bij.

Eliza                                              

"Ik zal het door vertellen, ik ren me rot"

  

 
"Is het echt waar?"

 
"Ja mag ik even prive mijn behoefte doen?"

  
"Daar komt hij aan de honden lokker, helpppp"

  
Kunnen we nog een kant op?

Eliza

Alles is goed , die hondenlokker is mijn baasje,
we zijn nu eenmaal met 5 honden

  
Hé mijnheer ekster je hoeft niet meer op de uitkijk.

  
Eliza

"Weet jij de weg?"
"Ik niet"


"We kijken gewoon even op de wegwijzer."

  

  


"Wat is hier aan de hand?
wat doen die mensen vreemd.

   


"Hé ik moet je iets ergs vertellen, er loopt
hier een honden lokker"

 
"Oké,we zoeken ieder een kant op"

Eliza

Ruzie

Ruzie dat kan ik krijgen met alles, ook dus met spullen uit de toilet, hoe zo? dat ga ik u vertellen.

Als ik naar de toilet geweest ben en ik een lekker geurtje wil spuiten gebeurd het 2 van de 3 keer dat ik het busje sloop. Als ik de dop er af haal dan gaat dus vaak het kleine spuitmondje er af, zéér irritant. Hij of zij, vliegt dan door de toilet alle kanten op, ook mogelijk dat hij of zij in de toilet pot beland dan kan ik gaan vissen.

Vanmorgen gebeurde dat dus weer, het spuitmondje neemt een duik, komt in mijn doosje met inlegkruisjes terecht. In plaats dat ik dan voorzichtig het doosje op zijn kop houd, nee ik pak het doosje begin te schudden en zeker 16 inlegkruisjes springen met gejuich uit het doosje,”Hoera wij zijn nu aan de beurt” als ze wisten hoe het was om aan de beurt te zijn dan zouden ze zeker niet juichen, ze zouden het doosje dicht timmeren zo dat ze er in bleven en ik er niet bij kon, waar of niet?

Eliza

  

  
Ha...ha hebben we die  kat even te pakken
hij is er mooi van door, goed gedaan maat.

  
Eerst een foto toen twee en uiteindelijk staat die rooie er drie keer op
zo gaaf.  

    

Koning Winter is overtuigend terug

Ja, waar ik voor gevreesd had is werkelijkheid geworden. Er is vannacht een flink pak sneeuw gevallen, de wereld was sprookjesachtig wit, als je het ongerept ziet zonder voetstappen achter in de tuin, wel voetstapjes van de buurvrouw’s poezenbeest, dan hou je de adem in en geniet even van dit stille overweldigend natuurwonder. Maar sta je dan tot ver over je enkels in de sneeuw dan moet je aan het werk, Mijn man had ooit een sneeuw schuiver gemaakt, het was een dikke plaat aluminium met een behoorlijke lange steel, dus eigenlijk een onmogelijk ding voor mij, maar bij gebrek aan  iets anders? Moeders dus aan de gang, (bewegen was toch ook goed voor mijn gewicht?) eerst maar aan de voorkant een stukje schoon maken tot aan de stoep en zeker een loop stuk voor de postbode, die goede man of vrouw brengt door weer en wind onze post, dus is het eigenlijk vanzelfsprekend dat de stoep in ieder geval een reepje schoon is over de loopafstand langs onze huizen. Daar sta ik dan met mijn kleine armpjes dat grote ding te schuiven, en als er dan sneeuw op ligt is het nog veel zwaarder. Wat wel zeer frustrerend is dat het heel stiekem zachtjes nog sneeuwt dus als ik achterom keek was het lege plekje al weer wit,maar de dikte is wel vermindert. Achter ben ik maar met een gewone schep bezig gegaan, ik kon de schuiver niet meer tillen. Ben wel trots op mij zelf .

    

Het snoetje van het kaboutermannetje heb ik schoongemaakt hij kon niet meer kijken naar zijn kaboutervrouwtje.

Erg jammer dat mijn mondharmonica les vanmiddag niet door gaat wegens de weersomstandigheden, daar had ik mij op verheugt, ik heb mijn week daar een beetje op ingedeeld, ik hoop echt dat donderdagmiddag de zwemclub wel doorgaat, maar ja tegen natuurelementen is niet te vechten.

   

    Eliza                                 

  

  

  



Foto's uit het natuurpark 'Neeltje Jacoba'

Eliza

  

  



  

Eliza

                                                 

Om los te laten is liefde nodig

‘Loslaten’ betekent niet dat ’t me niet meer uitmaakt,

           het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.

‘Loslaten’ betekent niet dat ik hem smeer, het is het besef

           dat ik een ander niet kan beheersen.

‘Los laten’ is niet het onmogelijke maken, maar het toestaan

           om te leren van menselijke consequenties.

‘Loslaten’ is machteloos toegeven, hetgeen betekent dat ik

            het resultaat niet in de hand heb.

‘Loslaten’ is niet proberen een ander te veranderen of de schuld te geven,

            het je zelf zo goed mogelijk maken.

‘Loslaten’ is niet zorgen voor, maar geven om

‘Loslaten’ is niet even regelen voor de anderen, maar ondersteunend zijn.

‘Loslaten’ is niet oordelen, maar de andere mens toestaan mens te zijn.

‘Loslaten’ is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,

           maar het anderen mogelijk maken om hun eigen lot te bepalen.

‘Loslaten’ is niet anderen tegen zichzelf beschermen, het is

          een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien

‘Loslaten’ is niet treiteren, schelden, of ruzie maken, maar juist

           zoeken naar eigen tekortkomingen en die te verbeteren

‘Loslaten’ is niet kritiek leveren op anderen of hun leven voor hen leiden,

           maar om zelf proberen te worden wat ik droom te zijn.

‘Loslaten’ is niet spijt hebben van het verleden, maar groeien en

           leven voor de toekomst.

‘Loslaten’ is minder vrezen en meer lief hebben.

Anoniem

Door een onbekende gemaakt, ik vond het in een boek, stond getypt op een los blad en rolde mijn boek uit, "een boek met een verrassing," die ik op de rommelmarkt gekocht had, ik vind het mooi vandaar,  dat ik het op mijn blog zet.

Eliza                                       

                                                      

20 Januari 2013

De wind waait guur over het weiland, zo zou een boek kunnen beginnen, het is de werkelijkheid hier, de wind waait echt guur  over het weiland ik geloof dat het voor Rocky nu ook niet echt gezond is als je een uur zou gaan wandelen hoewel het wel lijkt of hij steeds joliger word hoe kouder het word, hij rent en huppelt oh! het zou ook nog kunnen dat hij het juist voor de kou doet dan blijft hij warm,ja de arme hond kan niet zeggen;

“Hé, ik weet niet of je het weet, jij hebt twee langen broeken aan en een dekbed jas, ik loop alleen in mijn velletje”

De twee zwanen Harry en Mathilde zitten ook aan de kant van het fiets pad achter. Waar blijven zwanen s’winters eigenlijk?, ik vindt het triest dat ze hier blijven omdat ze elke dag brood gevoerd krijgen, die mijnheer die dat doet maakt ook elke morgen een gat open in het ijs, toch ziet het er niet natuurlijk uit.

Een super voordeel als ik nu in het gras loop hoef ik niet echt op te letten voor de honden hoopjes ze zijn allemaal stijf bevroren dus geen warme plak aan je schoenen.

Eliza

 
  

  

  

Eliza

  

  

  

  

Eliza

Een- twee,
kopje thee

Drie - vier
kannetje bier

Vijf - zes
kurk op de fles

Zeven - acht
soldaat op wacht

Negen - tien
ik heb een dief
 gezien

Tien - elf
jij bent
't zelf

Dit liedje ken ik wel goed, we balde met twee ballen tegen de muuren als je dan bijvoorbeeld bij ' kurk op de fles ' was dan moest je onder het ballen de beweging maken van een kurk op de fles, liet je de bal vallen dan was je vriendin aan de beurd, wie het liedje helemaal uitgebald had zonder de bal te laten vallen die had gewonnen.

Eliza

 

  

  



 


Eliza.

Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen er klappen
oh er gebeurd zoveel, zoveel
waar wij geen barst van snappen.




Geschreven door 'Toon Hermans'

Foto

Ik bekijk graag foto’s dus als ik een foto zoek voor bij mijn verhaal kom ik zo veel mooie en leuke foto’s tegen dat ik er helemaal in kan verdwalen. Nu zag ik verschillende foto’s van mijn kleinkinderen Sven en Indra, zo schattig toen ze zo heel klein waren, zo lief ze worden steeds groter, en zo snel als ze groeien, zo leuk als ze nu zijn het zijn mijn super kanjers. Wat mag ik dankbaar zijn dat ik ze heb.

Buiten sneeuwt het schattige kleine watjes zo vind ik het schattig maar als het blijft liggen en de vorst komt er over heen dan kunnen we bijna niet lopen op het achter pad en in Marieéndal, daarom zou ik wel willen dat als de sneeuw de  grond raakt, het stiekem oplost. Aan de andere kant sneu voor de kinderen die graag ravotten in de sneeuw, wij hebben hier nog niet echt sneeuw gehad.

Ja zo zal het altijd wel zijn wat de een leuk vind is voor de ander een ramp, jonge mensen en kinderen heerlijk ravotten in de sneeuw, oudere mensen die niet naar buiten durven bang om te vallen.

Eliza

  

 

 

  

Kleinkinderen worden groot het gaat zo snel.

Eliza

KOUD…

Ik dacht dat koud, koud was maar het kan echt kouder.

Vanmorgen toen Rocky, Spetter, de buurvrouw en ik ons rondje gingen lopen had ik in de gaten hoe koud het was. Nu schijnt het zonnetje maar dat was  er om 9 uur niet  er was een gure wind en die doet het hem, die maakt het behoorlijk fris,toch heb ik dit ‘weer’ liever als regen.

Gisterenavond heb ik mij weer helemaal laten gaan wat eten betreft, ik had tot 8 uur 1550 calorieën gegeten,ik wou naar de 1000 maar dat is nog niet gelukt. Toen ik  naar bed ging om daar mijn detective op tv  te willen zien sloeg het eetduiveltje weer toe. Het begon met een banaan, toen 4 creamcrackers waar ik 1 plak kaas op verdeeld had, dat was nog niet genoeg de laatste 5 pepermuntballen konden er nu ook wel achteraan dan maar een goede vreet bui. Ik eindigde met 2 sneetjes bruinbrood boter en suiker. Geslapen als een roosje maar vanmorgen dacht ik; zal ik maar  uitscheiden met diëten,  het woord lijnen nooit meer uitspreken? Nee hoor, ik blijf het maar proberen schrijf dus ook echt op wat ik dan eet, misschien ga ik het eens winnen van dat eetduiveltje.

Eliza                                                                

Gisteren Oei…oei

Gisteren oei…oei… vandaag WAUW, het blijft mij elke dag verwonderen hoe mooi het buiten kan zijn. Nu ook het witte van de rijp… de zon…de ganzen op het veld…de ganzen in de lucht zo machtig dat ik dan mijn camera kan pakken om het vast te leggen. Er staat geen wind we liepen in Marieëndal, zien daar een klein roodborstje scharrelen tussen de wortels van een boom, even later horen we het gehamer van een specht helaas konden we hem niet vinden, geweldig om zo de dag te beginnen.

Hellaas was er ook een klein ongelukje wat niet zo fijn was. Gisteren heb ik vier crackers gegeten waar sesamzaad en nog andere zaadjes op zaten het leek  wel op vogeltjesvoer ze waren lekker. Vanmorgen neem ik een glas warm water met citroen dat drink ik elke morgen dat is goed voor de darmen. Maar nu heb ik ontdekt dat vogeltjes voer en citroen water iets is waarvoor je zeker twee uur daarna thuis moet blijven in de buurt van de toilet.  De buurvrouw komt met Spetter om onze ochtend wandeling te maken, we zijn aan de wandel en  midden in Marieëndal ging er in mijn buik wat borrel. Oh…oh helpppp  ik kon mijn billen lang bij elkaar knijpen ik was jaloers  toen Rocky en Spetter zo heerlijk konden gaan  zitten om hun hoopje kwijt te raken, we zijn dan ook eerder naar huis gegaan en het leek goed te gaan maar toen ik de grote stap moest nemen om bij de achterdeur te komen, de sleutel in het sleutelgat te wurmen voelde ik iets warms lopen, ja jammer ik was te laat. Nu ben ik blij dat ik alleen was, je voelt je best ongelukkig maar je reddert je eigen zonder dat iemand het ziet, dus als ik crackers met vogeltjes zaad eet géén warme citroen water drinken of thuis blijven, het fijne er van is wel dat ik het idee heb dat er zeker; 1 kilo in de toilet pot is weggespoeld. Slank zullen we worden, hoe dan ook!

Eliza  

  



Eliza

  

 


Eliza

Bietjes

De groente man belde aan, ik weet dat hij best duurder is als de supermarkt of het Turkse winkeltje, maar verleden week  had ik geen cent in de portemonnee maar kon toch van alles kopen, het komt volgende week wel, ik bedoel dat kan je niet in de supermarkt. In de groentekar zag ik vers gekookte bietjes. Als er een groente mijn favoriet is?  juist de  bietjes. Ik eet bijna de helft van de bietjes op als ik ze aan het raspen ben, s’avonds met aardappelpuree en een stukje gekookte vis ben ik rondom gelukkig. Alleen ik blijf het een nare groente vinden om schoon te maken, als je wat knoeit met de biet dan is alles rood. Mijn handen zijn ook knal rood als ik klaar ben met raspen, ik moet zeker geen witte theedoek nemen om af te drogen na de afwas, want ergens blijft er stiekem wel een rood stukje achter die een rode vlek achterlaat op mijn theedoek. Maar dat neem ik allemaal voor lief omdat ik het heerlijk eten vind.

Eliza

                                                         

Oei…Oei

Rocky moet worden uitgelaten, ik kleed me goed aan gisteravond was het ook al behoorlijk koud. Sjaal 3 keer om mijn nek, beetje over de oren, nou het was echt nodig oei… wat is het koud. Rocky en ik lopen voor de wind en ik denk heerlijk ‘weer’ valt best mee, maar ja toen gingen we terug tegen de wind in en dat viel tegen, ik had niet in de gaten dat er best wind stond tot we ertegen in moesten oei…oei ‘KOUD’

Nu binnen met een: … warm kopje thee

                                     …      achter mijn pc

                                 valt het  allemaal mee.

Eliza                                                   

  

  

  



Eliza

  

  

  

  

Eliza

Vanmorgen

Vanmorgen was het  koud buiten, er lag een klein laagje hageltjes, sneeuw kon je het niet noemen het zag er uit als allemaal hele kleine korreltjes. Koud was het wel als mijn oren gaan tintelen,mijn neus en mijn voorhoofd echt koud zijn, dan is het koud. Ik vind dit ‘weer’ heerlijk vooral als het  zonnetje erbij schijnt, alleen de sloot was bevroren en dat is voor de vogels geen pretje. Ik bestudeerde 2 waterhoentjes die achter elkaar over het dunne ijs liepen. De voorste waterhoen deed het heel voorzichtig met een beetje fantasie zag ik hem kleine schaatsjes aan hebben, de waterhoen erachter die gleed om de 2 stappen onder uit . Ook een meeuw kon niet op zijn pootjes staan. voor hun breekt er een moeilijke tijd aan als de vorst doorzet.

Vanmiddag weer naar mondharmonica les geweest het word wel moeilijker, we zijn nu bezig met noten op balken, opennoten…dichte noten…noten met een vlaggetje aan hun pootjes… 3 kwarts maat…4 kwarts maat…enz. Ook om allemaal tegelijk te beginnen is lastig, allemaal even snel of langzaam, allemaal even hard of zacht, het is echt serieus het word veel studeren wel erg leuk.

Het lijnen gaat nog niet zo goed als ik zou willen, grootste valkuil toch wel de avond. Overdag veel afleiding als ik dan s’avonds mij avondeten op heb gegeten dan vraagt mijn maag de hele avond naar meer, om daar weerstand aan te bieden is nog moeilijk maar we geven de moed niet op

Eliza

  

  

  

  

Eliza

Zaterdag 12 Januari 2013

Vanmorgen voor het eerst weer wat koud maar fris ‘weer’, lekker. Niet dat miezerige ‘weer’, niet dat troosteloze grauwe.  De zon kwam af en toe tevoorschijn. Vanmiddag zijn we even bij zee geweest, Rocky heeft super genoten, voor het eerst heb ik hem een klein kuiltje zien graven, een koddig gezicht, zijn snor zat onder het zand, dan besef ik weer hoe mooi ik eigenlijk woon, nu waren we met de auto, als ik vanuit mijn huis naar het strand wil doe ik er lopend een half uur over. Ik loop  een klein gedeelte duinen door en ben  op het strand. Ook is er een klein bos waar je fijn kan lopen. Natuurlijk is daar Marieëndal wat een mooi park is, daar heb ik al vaak over verteld. Al met al kan je veel slechter wonen.

De griep die heeft zijn biezen gepakt en is er als een speer vandoor gegaan, tegen zoveel citroen en paracetamol kon hij niet op, “opgeruimd staat netjes” zei mijn moeder altijd, mijn schoonzusje gaf nog een tip, volgens haar moet je als je denkt griep te krijgen gelijk een flinke pan kippensoep maken veel er van eten , dat zou de griep ook op de vlucht jagen. Ik zou dat doen maar bleek geen kip in huis te hebben, maar ik ben door het ergste heen, nog een klein beetje benauwd soms dat hoestje  even maar voel me nu weer happy. “Ach ja, onkruid vergaat niet”!  dat zei mijn moeder ook altijd.

Eliza

Dag griep

Je kwam in het geniep

Ik had je niet in de gaten

Jij had al zoveel slachtoffers

Maar je kon het niet laten

ook bij mij langs te komen

Je stoorde me in mijn dromen

Liet mij maar hoesten en niezen

Ik had het niet voor het kiezen

Ik heb je met alles in mij bestreden

Jij word door iedereen gemeden

Ga dus vertrekken heel  snel

Ik red het zonder jou zeker wel

                                                               Eliza

  

  
Eliza

Vlakte

Het strand ligt hemelsbreed op blind gehoor;
luch en water verliezen aan
hoog middaglicht hun grond;
geluiden bijten na; een vogel
telt zijn slagen - de zee hangt weggedragen
in een eindbeweging die word opgeheven en
weer komt. 

geschreven door; Pieter A. Kuyk

                       *

Bomenpaar.

Zo op het gezicht
houden ze afstand
ieder zijn eigen
lucht en licht
en tijd van bloeien
- alleen als het hard
waait dan raken
hun takken verward-
maar hun wortels
zijn mettertijd
diep en dicht
ineen gaan groeien

geschreven door; Maarten Mourik