Berichten van 1 maart 2012 tot 31 maart 2012

Lieve bloglezers

Ik ga er weer even een paar dagen tussen uit,
ik meld me weer als ik terug ben.

 groetjes Eliza

Zwaan Harry




In volle glorie  Zwaan Harry



Strijdlustig

Liefde

 Liefde is lankmoedig en goedertieren; de
liefde is niet afgunstig, zij praalt niet, zij beeldt zich
 niets in. Zij geeft niet om de schone schijn,
zij zoekt niet wat haar niet aangaat, zij laat zich
niet kwaad maken en rekent het kwade niet aan.
Zij verheugt zich niet over onrecht, maar vindt
haar vreugde in de waarheid. Alles verdraagt zij,
alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles dult zij.
De liefde vergaat nimmer.

Niet door mij geschreven.
 Eliza

Donderdag 22 Maart 2012

Pff… ik had vanmorgen wel even de bibber, ik ging naar mijn vrijwilligers werk, wist niet of die chagrijnige kok er was, ik heb geruild met iemand, vandaag werkte deze ‘niet’ vriendelijk kok, gelukkig niet.

Harry onze zwanenman, heeft het flink op zijn heupen. Zo jammer want daar komen moeilijkheden door. Harry zwemt als een slag schip vlak langs de slootkant, hij komt er nu regelmatig uit en hapt zelf naar mensen die op de fiets zitten. Ik woon hier nu 7 jaar en heb dit elk jaar al meegemaakt, maar er  zijn verschillende mensen  die hier nog niet zo lang wonen erg bang voor Harry , die willen er alles aan doen om hem weg te krijgen.

De buurman die 7 jaar geleden het leed eigenlijk (niet kwaadwillig )heeft aangericht door de zwanen te gaan voeren, die heeft het nu gedaan bij de nieuwe bewoners.  Vanmorgen werd er behoorlijk over geruzied.

Ik was  met een buurvrouw meelopen om de zwaan even af te leiden en de zwaan hapte over de heg naar mij, zegt de nieuwe buurman die langs liep:

“Els,  zijn kop moet er af. “

De buurman die de familie zwaan te eten geeft stond achter mij in zijn tuintje, werd ook boos, de zwanen zijn zowat zijn kinderen .

De verhoudingen worden er niet vriendelijker op.

Ik begrijp het van allebei de kanten, toch vind ik dat de nieuwe buren zich moeten aanpassen zo als het al 7 jaar gaat?

Het gaat over ongeveer twee maanden, een beschermende vader zwaan naar zijn vrouw en zijn toekomstige kinderen, en buren die even om moeten lopen. Als het nest er eenmaal is gaat er een lang stuk gaas voor, vader Harry blijft daar achter, wij kunnen weer genieten van zwanen baby’s.

(Sentimenteel hé)

Eliza

  



  



  

niet alle foto's zelf gemaakt.

De Kamer
                           Au poète blasé
Dit is mijn lot,
dat ik met hongerende handen
binnen vier wanden,
leven en sterven zal-

seizoenen
trekken langs mijn raam
in grijze en lichte dagen-

Ik lees een boek
ik schrijf een vers,
en word dan uitgedragen.

geschreven door; 'Willem Ten Berge'

Kind

Een kind is niet zomaar een dingetje, iets bloots.
Diep in dat dingetje verbergt zich zoiets groots.
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk machtigs.
een kind is méér dan alleen iets engelachtigs.
Ik weet niet wát het is, maar ik maak mij sterk:
Zo'n mensenkind is niet alleen maar mensenwerk.

Even een dipje

Er was een dipje , maar door lieve

vrienden en veel praten ben ik er weer uit.

Er kwam teveel op mijn bordje,

aangezien ik me overal druk om maak

was het te veel.

Nu een stralende zonnige dag,

een bezoek aan een fysiotherapeut,

die mij gezond genoeg vond om van de sportruimte

in het verzorgingshuis  gebruik te maken

redelijk wanneer ik wil, gaat er voor mij

weer een andere wereld open.

Mijn vriendin word ook gekeurd,

dan kunnen we samen aan onze conditie werken.

Ik ga het vast nog wel leuk vinden

nu was ik bang voor al die bewegende apparaten.

De lopende band, het apparaat,

die de benen en armen verschillend laten bewegen.

De apparaten om je armen weer een

beetje strak te trekken, enz… enz.

De fysiotherapeut heeft ze allemaal uitgelegd.

Ik voelde me ineens niet meer die oude vrouw

wie ik dacht dat ik was.

Eliza

Een gouden dag

Een gouden dag

Zo als ik hem graag mag

Door de zon gebracht

Zijn stralen met kracht

Schijnen op mij neer

Nooit! geen ander ‘weer’ meer.

Eliza

Familie reünie

Afgelopen zondag ben ik naar een
familie reünie van mijn moeders kant geweest .

Ik heb vast twee foto’s die ik zo leuk vond, die ik eerder gekregen had van een nichtje, haar moeder had ze in een schoenen doos, toen ze overleden was kwamen ze te voorschijn. Op de ene foto staat mijn moeder,( met bril) en haar zus de moeder van mijn nichtje, op de andere foto staan mijn zusje en ik ( ik ben die blonde, mijn zus lijkt op haar vader, ik op mijn moeder.).

Als mijn andere neef zijn belofte waar maakt,
 komen er nog meer foto’s uit het verleden,
ik hoop echt dat dit gebeurd.

Eliza

Achter de wolken

Blijf gericht op de toekomst - vooral
tijdens feestdagen, wanneer er bij de
 meeste mensen herinneringen aan die
  goede oude tijd bovenkomen en zij die
 sfeer proberen op te roepen. Nog beter
wees blij met jezelf, wees blij met waar
je nu staat en wees blij met wat je nu
doed!

Het staat er en het lijkt zo makkelijk als je het leest,
maar vandaag was ik echt niet blij met mij zelf,
nog minder met een kok in de keuken van mijn
 vrijwilligers werk. Het gebeurd zelden dat iemand
 mij gewoon niet aardig vind, de kok en ik liggen
 elkaar absoluut niet.

We hadden al eens eerder een aanvaring.
Vanmorgen kwam de tweede vrijwilliger
niet opdagen, de kok verzuchte;

 “dan moet ik het maar doen”

Waarop een leerling uit de keuken zei;

“dat is toch gezellig”

“helemaal niet gezellig”

Mijn haren op mijn armen stonden meteen recht op,
Later zei mijn zoon Chris;

 “had dan gezegd, niet gezellig ? dan doe je het
toch lekker alleen”.

Dat had ik dus niet gedaan, heel demonstratief liet de kok de deksel van het apparaat die het plastiek op het eten door warmte moet afdekken heel hard naar beneden klappen. Het was net of ik een hei machine naast me had staan die met elke klap een paal de grond in sloeg. Ik vroeg redelijk fatsoenlijk of het iets zachter kon, dus niet. Toen smeulde er al een vuurtje in mij, weer een klap en ik zeg;

“als het niet zachter kan, dan ga ik nu weg, ik kom hier vrijwillig jij word betaald”

Het rood uit zijn gezicht liep door tot laag in zijn hals. Dat had ik opgelost, in plaats van dat ik mij goed voelde, was ik op van de zenuwen. Even later gooide hij de bladen waar het eten had opgestaan (waarvan ik vroeg of hij ze even kon opruimen) met een noodvaart op de plek waar ze hoorde, ondertussen naar mij kijken met een glimlach van oor tot oor. Hou je in dacht ik . Ik maakte toen wel een fout, die ik nog kon herstellen maar voor mijn gemoedsrust was het niet goed. Een half uur kan dan heel lang duren.

Toen het klaar was vroeg ik de kok even apart, ik wou dat uitgesproken hebben. We zullen elkaar steeds tegen komen in de keuken. Ik had ook naar de chef kok kunnen gaan, maar ik dacht ik praat eerst met hem zelf. Beetje naïef, ik vroeg hoe oud hij was, ik wist dat hij  jonger als ik was,

“dat hoef ik niet te zeggen”

 was het antwoord, ik zei;

 "ik wil alleen een beetje respect, ik kom hier vrijwillig jullie helpen en dan wil ik niet zo behandelt worden."

 “Dat had je al gezegd, dat hoefje niet steeds te herhalen, en om dat je zulke babbels heb maak je fouten, ik wil niet meer me je samen werken”.

Hij liep gewoon weg, daar stond ik dan. Terwijl ik uit de keuken liep stroomde de tranen al over mijn wangen.

Ik moest het eten wat ik besteld had betalen, dat doe je dan aan een balie in de eetzaal, laat daar nou net de chef kok staan, ja ik kon die stroom tranen niet zo gauw stil zetten, hij pakte mijn hoofd tussen zijn handen en zei;

“stil nu maar wat is er nou, ik ben juist zo trots op je dat je het aan gedurfd heb om die hark van een kok de waarheid te vertellen. De man is niet zo slecht maar alles wat zijn mond uit komt klinkt gewoon rottig. Ik vond het heel pittig dat je niet naar mij kwam maar hem zelf onderhanden nam, dus niet meer huilen maar trots op je zelf zijn”.

Nou dat was ik dus helemaal niet want ik schaamde me toch voor mijn gesnotter, jammer dat ik dat niet beter onder controle had. De chef kok zou niet verraden dat ik zo gejankt had dat gunde ik die andere kok niet.

Even is het in mij opgekomen om gewoon te stoppen in de keuken, dat doe ik dus niet er zijn zo weinig vrijwilligers die het willen doen, ik doe het gewoon voor de ouderen die nog op hun zelf wonen en niet meer zelf kunnen koken. Ik ben heus geen heilige maar een half uurtje vrijwilligers werk dat moet gewoon kunnen.

Eliza

  



  



  

Eliza  

                                                         

Woensdag 2012-03-14

Vandaag is alles grijs, bijna geen wind eng stil, dat was vanmorgen wel even anders, we waren met 3 vrouwen en drie honden al lopend over het pad aan het kletsen. Heel gezellig tot dat de nieuwe buurvrouw die hier ongeveer een jaar woont een beetje schrikachtig word.

”Wat is er “? vraag ik.

”Die enge zwaan zwemt vlak langs de kant met ons mee, ik ben bang van hem”.

“Dat hoef je niet te zijn, hij wil alleen de honden ’n beetje intimideren hij komt echt niet op de kant”.  

Harry, vader zwaan zwom met uitgestrekte veren in vol ornaat met een gangetje langs de sloot kant waar de honden liepen en wij stonden te praten.

”Nou vorig jaar ben ik nog een blokje om gegaan voor hem, toen zat hij  midden op het pad, ik dorst er niet langs.”

“Mathilde lag toen op de eieren en dan verdedigt hij zijn vrouwtje”.

“Nou, ik heb het er niet zo op”.

Ze heeft het nog niet gezegd, of Harry presteert het om toch de kant op te komen. De buurvrouw neemt gauw een paar stappen achter uit, omdat ik aan haar uitgelegd had wat je moest doen als Harry wel op je afkwam,( gewoon je eigen groot en breed maken en” ksssst “roepen dan gaat hij vanzelf weer in het water ) kon ik er niet onderuit om meteen een demonstratie te geven. Ik wist niet dat ik dat zó gauw moest demonstreren.

 Ik kon niet anders dan mij zelf voor Harry opstellen (gelukkig ben ik wat breed??) hard “ksssst” roepen en ja hoor onwillig maar terug in de sloot ging Harry. Een beetje bang was ik wel maar ik voelde me ook stoer hoor.

                                                        

Eliza

Einde

De laatste uren voor het einde,
dan word de grote wereld klein,
is plotseling alles onbeduidend,
tot aan het laatste beetje pijn.

wat wij zo indrukwekkend vonden,
verliest zijn glans,verliest zijn zin,
maar achter de gesloten ogen,
glanst een gigantisch groot begin.

geschreven door 'Toon Hermans'

******************************  

En als ik dood ben
treur dan niet
ik ben niet echt dood
moet je weten
het is slechts mijn lichaam
die ik achter liet
dood ben ik pas
als jij me bent vergeten.

*****************************    

Je wist ik heb nog even,
in die tijd wilde je nog zoveel geven.
Vol energie er tegen aan,
tot het laatste blijven gaan.
Dan...,heel even alleen
niemand om je heen.
Neem je even rust,
je verdiende rust.

******************************  

Dinsdag  2012-03-13

Zondag toen mijn vriend er nog was had ik al niet zo’n goede dag? Ik wou eigenlijk weinig alleen veel slapen . Moest s’middags wel naar een verjaardag. Thuis gekomen  gewoon klierig, niet zo gezellig voor mijn vriend. Maar hij erg lief zei :” volg je lijf, als je  slaperig bent ga liggen en rust uit.” Toen hij maandag ochtend weg ging vond ik het  niet gezellig, en ja hoor de hele middag op bed tv liggen kijken, niet eens afwassen. Vandaag werd ik wakker weer met zo’n moedeloos gevoel, ik herken dit gedrag  erg prettig is het niet, het is of je dan steeds verder afglijd. Dat wil ik echt niet, het eerste wat ik vanmorgen dan ook gedaan heb is de radio aanzetten met Nederlandse muziek,  dat hielp, m’n eigen bij de lurven pakken en de dag  beginnen. Dan loopt het gewoon weer zo als het loopt. Vanmiddag naar gym geweest, kwamen deze keer geen vechtende ganzen tegen.

Foto’s en versjes op mijn blog gezet, nu lekker mijn verhaal weer kwijt aan u. Ik mag nu ook van mij zelf straks tv kijken . Het is reuze makkelijk om de hele dag in bed te gaan liggen als er toch niemand is, gezond is het niet dus verzet ik mij zelf ertegen. Het is wel een geluk dat ik Rocky heb, je moet je toch aankleden om hem uit te laten.

Eliza

Foto van Rocky met zijn twee vriendjes
 op zijn logeer adres.


Een lief nichtje
Foto's niet zelf gemaakt
  
Foto's opgestuurd gekregen van een meisje
 die een bijzondere band op bouwde meteen baby aap
.





Wat een mooie foto van een
 neef van Sven en Indra,
deze foto niet zelf gemaakt.

  
Chris heeft deze foto's gemaakt van Sven en Indra
natuurlijk stuurt hij ze dan trots door naar
Oma Eliza

Hollans vergadert...

en Holland vergadert, vergadert zich gek...
hoe kleiner het landje, hoe groter de bek
wanneer wordt - (al zijn ook de tongen nog zo rad)-
die Hollandse koe bij de horens gevat?

de ene verdedigt wat d'ander verplettert
er wordt geouwoerd en breedvoerig geschetterd
de een roept: fantastich', de ander ' 't is shit! '
mag ik ook wat zeggen? 'Dit!'
(ik dank u ...) 



'Toon Hermans' uit de bundel
'Liggen in het gras'

 
Vers: 13

Het is goed om aan te pakken, maar
het is even goed om regelmatig niets te
doen. Onderschat het  belang van
lummelen en luieren niet. Dit zijn
eenvoudige geschenken die je jezelf en
anderen elke dag kunt geven.

Vers: 14

Stel jezelf doelen, anders loop je de
kans geleeft te worden.

Vers: 12

Laat je niet opjagen, neem de tijd.
Het is waanzin om iets af te raffelen,
zodat je verder kunt met iets dat
'belangrijker' is.

Maandag  12 maart 2012

De dag begon stralend het leek wel zomer, maar ineens een dikke mist, dat hoort allemaal bij het voorjaar. Toen ik vanmorgen met Rocky op het pad achter liep in dat heerlijke zonnetje  keek ik naar de vogels in het weiland, naar het fuut mannetje in de sloot die zijn vrouwtje aan het roepen was, ik hoor de rotganzen in het weiland  best  kabaal maken, ik hoor  eksters samen ruziën, daar door heen hoor ik kraaien, dan in de perenboom vlak bij in mijn eigen tuin hoor ik dat koolmeesje  die roept naar een andere koolmeesje verder op in een boom die dan ook meteen antwoord terug geeft.  Toen ik mijn tuin binnen stapte hebben Rocky en ik zeker nog 15 minuten in de zon gezeten onder het afdakje, om nog meer geluiden in mij op te nemen. Jammer dat je ook de auto’s hoorde  die langs het Marieëndal  naar de hoofdweg rijden. Ganzen die aankomen vliegen maken zelfs een soort trompet geluid  voor ze neer strijken in het weiland. Het zonnetje op mijn gezicht was lekker warm  als je dan de tijd neemt om écht te luisteren, is het zo rustgevend.

Over ganzen gesproken over al in Den Helder waar vijvers zijn leven ook witte ganzen, ze zijn met velen en omdat ze  door mensen gevoerd worden  zijn ze ook niet bang. Mijn vriendin en ik gingen naar gymnastiek, dan moeten we ook langs zo’n vijver lopen waar de witte ganzen zijn. Ze lopen vaak op de stoep en gaan niet opzij. Nu kwamen we aanlopen, een hels kabaal, er ware 3 ganzen  1 gans aan het belagen. Ze pikten die arme gans waar ze maar konden, er hingen 2 ganzen aan z’n  vleugels en de derde pikte er lustig op los. Er stonden een paar mensen te kijken die niets deden, ik kan dat echt niet. Al zwaaiend met mijn gymtas ben ik  tussen de ganzen in gesprongen tot ze los lieten en de gans weg kon komen, de andere 3 stonden luid te protesteren en te blazen tegen mij, de halzen helemaal uitgestrekt, maar tegen mijn tas en mij hadden ze geen kans. Ik hou van alle dieren maar kan er niet tegen als ze zo tegen elkaar doen.
                                        

Foto's niet zelf gemaakt.

Eliza

Zondag  maart 2012-03-11

Het lente gevoel is sterk aanwezig, het zonnetje schijnt in de kamer ik fijn achter de pc, meer is niet  nodig om tevreden te zijn . Vrijdag middag was zeer geslaagd, dat je met mensen gewoon een leuke middag kan hebben terwijl je elkaar alleen van het uurtje zwemmen kent, gewoon door ouderwets spelletjes te doen, is bijzonder vind ik. De sjoelbak was  intrek,en het spelletje klaverjas was pittig, we ruilde onderling af en toe met het spel. Iedereen had iets lekkers meegenomen, de middag was te gauw om. Het accordeon spelen blijft voor mij toch moeilijk, thuis in mijn eentje gaat het prima, maar met publiek? ,ik heb gewoon faalangst en dat is zeer lastig. De foto’s die ik gemaakt had zijn niet gelukt te veel bewogen. Ik gunde mij denk ik de tijd niet om rustig te doen, jammer.

Eliza

Vrijdag  2012-03-09

Vandaag is het stralend weer, nu gaan we echt  in de lente geloven, heel voorzichtig komen de narcissen naar boven hier en daar zie ik al een geel kopje, het vrijwilligers werk ging prima, nu was ik bezig met hapjes, we hebben vanmiddag een lotgenoten middag  voor Astma patiënte. De vorige keer had ik mij vreselijk druk gemaakt omdat ik stukjes ging maken met boomschors en allerlei andere dingen uit het bos, nu gaan we een spelletjes middag doen, een groepje gaat Klaverjassen,we gaan Sjoelen, Rummicuppen, jatzhee, Scrabbelen en Boggel .Ik heb ze de vorige keer verwent met de fruitspiets,  nu heb ik dat ook gemaakt en een schotel met rauwkost, een ander bakt cake, weer een ander neemt worst en kaas mee,en weer een ander chips, de drankjes zijn van het Astmafonts  het gaat best gezellig worden, ik ben nu niet  zenuwachtig hoewel ik wel weer mijn accordeon meeneem, de mensen vonden het gezellig dus we doen ons best en meer kan je ook niet doen hé.

Eliza
 de foto van de accerdeon is 50 jaar oud, ik was 15 jaar.

Heerlijk

Heerlijk het zonnetje schijnt, Rocky en ik hebben voor het eerst weer een wandeling gemaakt door mijn geliefde Marieëndal. Wat fijn als het zonnetje dan zo lekker schijnt dan lokt het ook  om zo’n wandeling te maken. We kwamen een groepje van 4 mannen tegen, behoorlijke grote en stevige mannen, ze hadden een klein hondje aan de lijn Rocky liep los, Rocky loopt op het hondje af,  meestal gaat hij dan meteen brullen, dus ik zeg:

”Rambo niet brullen hoor”

“Nee hoor ik zou niet durven” hoor ik zeggen

”O sorry hoor dat was niet tegen u  “

“Ik dacht dat u het tegen mij had”,

Ik lachen om dat ze het zo opgenomen hadden, dat vind ik dan  een cadeau van de dag.

Eliza

Woensdag7 Maart2012-03-07

Vandaag is het echt rot weer,  buiten huilt  het tranen met tuiten, er staat ook nog een fors windje dus voor je plezier hoef je niet naar buiten. Rocky is net geknipt die heeft het koud, hij spurt dus gauw onder het afdak  van 1 hoog naar het hoekje, piest meteen en spurt dan weer met een noodgang terug. Hij heeft gelijk ik vind het prima.

Ik heb mij  aan mijn woord gehouden, de ramen in de keuken en de slaapkamer zijn aan de binnenkant gewassen, de gordijnen geuren lekker naar wasverzachter, het is niet mijn hobby huishoudelijk werk, maar dankbaar is het wel als je het maar wil zien hé. Ik dacht echt ik kan dat gewoon niet meer kon , op de trap die lange gordijn roe eraf halen, er is wel een plastiek knopje afgebroken, gelukkig in het midden anders had ik een probleem gehad, het ging,  je moet het ook gewoon doen. Ik weet altijd wel leukere dingen te verzinnen, gelukkig won mijn ene ik het deze keer wel van mijn flierefluiter ik.

Eliza

Elke keer als ik in die spiegel kijk als ik buiten,
 kom is het plaatje anders. 


Dappere krokusjes boven de grond

  



 

 
De wolken hemel in de sloot
 
  
Eliza

Maandag 5 maart 2012

Wat zal mij vandaag brengen? Buiten is het  triest weer, buiten wil ik niet wezen. Maar ik heb Rocky , jammer hij moet echt buiten zijn behoefte doen. Even het pad op en neer achter  dan lekker naar binnen. Ik had plannen om mijn ramen in de keuken en de slaapkamer aan de binnenkant te wassen dat moet echt, de gordijnen moeten eraf en gewassen worden, in mijn hoofd zit het er in als een strak plan, maar dan het uitvoeren!!! Toen ik Rocky had uitgelaten en achter een boterhammetje en een kop thee zat lag de krant me aan te kijken, lees me nou maar ik heb interessant nieuws. Dus ik de krant lezen, viel me weer tegen wat er allemaal in stond maar toch lezen. In mijn hoofd zegt een klein stemmetje: ”pak de trap en ga de gordijnen voor de ramen weghalen je zou dat doen”, mijn ander stemmetje gaat naar de telefoon en belt naar mijn vriendin om te vragen of ze een spelletje rummicub om 2 uur  wou doen, het was maanden geleden voor het laatst gebeurd. Pure sabotage tegen dat stemmetje dat de ramen wilde wassen.

En wie denkt u dat gewonnen heeft? Juist de  gezellige middag met mijn  vriendin won het, ik wou me niet moe maken door in de morgen met de gordijnen en de ramen te gaan stoeien (een klein  excuus is dat ik er heel slecht bij kan, al sta ik op de hoogste  tree dan nog moet ik mij flink uitrekken om overal bij te kunnen.)  Dus na dat ik de krant had gelezen heb ik hem naar mijn buurman Joop gebracht, lekker een kopje thee bij hem gedronken, thuis bietjes geraspt, wat meteen weer een soort bloed bad leek in mijn keuken, lekker speklapje gebakken, uitje door het bietje, geen zin in aardappels. Ik vond het lekker. Gelukkig had ik niet hardop mijn plannen om ramen te wassen kenbaar gemaakt stel je voor dat ze het me kwalijk hadden genomen.

Reuze gezellig een paar spelletjes gedaan, Rocky nog maar weer eens langs het pad, andere buurvrouw van boven even gebeld om  een kopje koffie te komen drinken, het rummicub spel lag nog op tafel  zij hield er ook van hup daar gingen we weer,  zo gaat dat dan, ik hou daar van. Woensdag heb ik mij heilig voorgenomen om smorgens meteen om 8 uur de trap te pakken en dan heus de gordijnen en de ramen te aan wassen.

Eliza

  



  


   
  
Eliza

  

  


  


Eliza
 

Zondag  2012-03-04

Hoera het zonnetje komt na dagen verscholen te zijn heel stiekempjes te voorschijn ,”dag zon”.
 Jammer dat het niet op het strand was waar we net geweest zijn, daar was het nog mistig en hoog water, we konden jammer genoeg niet langs de kustlijn lopen, alleen op rul zand, dat gaat niet lang want dan protesteren mijn knieën toch wel weer. Het was wel fijn om de golfen weer te horen, mijn vriend  kan rustig een kwartier stil staan langs de rand van de zee om alleen maar te luisteren naar de golfen. Ik heb daar geen geduld voor dus was ik wat aan het rommelen in het zand vond allemaal van die lange schelpen die op elkaar zitten, scheermessen noemen we die. Ook nog wat mosselschelpen verzameld die hebben zo’n decoratieve kleur mooi blauw met zwart. Je kan er vlinders in zien als de schelpen nog als twee vleugeltjes aan elkaar zitten. Leuk die schelpen maar ik had natuurlijk geen tasje mee om ze in te doen. De jaszak is geen optie dan gaan ze gelijk  kappot  als je de auto instapt, dat was mij de vorige keer overkomen. Nu had ik een beter idee, de schelpen konden wel in de capuchon van mijn jas die op mijn rug hing. Mijn vriend die moest ze er wel even indoen, daar was hij niet zo blij mee;

”die dingen stinken”

“Wel nee jó valt wel mee, thuis ga ik ze omspoelen  dan ruiken ze niet meer.”

Maar ja als je dan het zand uit je schoen wil halen en je bukt je! de schelpen namen net zo hard weer de benen, dus vriend lief hielp mijn schoenen vrij van zand maken en de schelpjes wéér in de capuchon doen,  wat houd die man van mij hé. Thuis voorzichtig de capuchon legen boven de wasbak ,

Gatver wat stinkt dat,” “zei mijn vriend.

 Helaas mijn capuchon rook ook niet al te fris meer, geen probleem even een doekje met een sopje door de capuchon en goed drogen maar, de jas hangt nu buiten  te drogen en uit te luchten. De schelpjes ga ik straks afspoelen en drogen en komt er dan weer eens inspiratie om iets te maken, dan heb ik het materiaal gratis in huis, toch?

Eliza

                                                

Zaterdag 3 maart 2012

Vandaag is het buiten grauw, niet koud maar triest, binnen daar in tegen is het lekker warm en gaat door het huis een heerlijke geur van een soep die we nu eindelijk benoemd hebben. Als mijn vriend zei,

” Els hier is een lekker bakje kippen soep”,

dan verwacht ik kippensoep, niet soep met kip, tomaten en  champignons, dat is bij mij geen kippensoep. Daar kunnen we behoorlijk over discuteren.

“Het is toch lekker?”

“Ik zeg niet dat het niet lekker is, maar ik vind kippen soep kippensoep als er  alleen kip, vermicelli,  desnoods ’n uitje, klein beetje prei in zit, dat is voor mij ‘KIPPENSOEP’.

“Nee hoor je kan er van alles in gooien wat je zelf lekker vind, ieder zijn smaak”

“Prima maar noem het dan geen kippensoep. Als ik in en restaurant kippensoep bestel zit er echt geen tomaten en champignons in”,

“Het is heel gezond hoor”

“Ik zeg niet dat het niet gezond is, maar kippensoep is soep met kip”

Waar hebben we het over hé, nou ja je kan over ergere dingen vallen toch?

Maar we zijn er UIT, als het soep is waar van alles in zit, dan noemen we het nu gemengde soep, van alles wat soep, restjes soep, gezonde maaltijd soep.

Als alles zo makkelijk is op te lossen, dan was er niet zo veel narigheid in de wereld.

Wat ik nog zeggen wil, het alles in een soepje smaakte lekker, een applausje voor de KOK .

                                                         

Eliza

Nou ja!!!

Wat mij nu toch is overkomen dat had ik van mijn levensdagen niet verwacht dat mij dat’ ZOU ‘over komen. Ik ben al wat gewent in mijn leventje, alles overkomt mij gewoon ik zoek het niet echt op het gebeurd gewoon.
Afgelopen dinsdag morgen laat Indra mijn kleindochter haar kop thee omvallen, onder de tafel stonden mijn schoenen en ja hoor een schoen helemaal vol met thee, nou pech dat kon ik wel verhelpen, Indra eerst maar gerust stellen want ik vroeg nog zo ;

”let je op”,

maar haar gebeurd het ook gewoon, ik heb wel eens aan mijn kleinkinderen verteld wat mij allemaal per ongeluk overkomt, dus toen ze in de gaten had dat ik er om kon lachen zei ze dan ook:

“Ja oma dat heb ik van u”.

Oké dat ging nog, maar nu stap ik uit de auto van mijn vriendin ze had me thuis gebracht na het zwemmen, ik zwaai haar gedag, komt de buurjongen met zijn jonge hond net de flat uit. Ik ben nu eenmaal gek op beesten, dit is ’n grote grijze hond met van de rimpels boven zijn ogen.  Als ik hun met Rocky tegen kom is het bal, Rocky vind hem veels te groot en te enthousiast die begint gelijk moord en brand te schreeuwen, nu was Rocky er niet bij ik kon hem dus even knuffelen, in zijn enthousiasme sprong hij zowat boven mij uit. De buurjongen corrigeert hem we praten wat, in ene voel ik een warme straal tegen mijn been aan, mijn schoen voelde ook warm aan, hij kwam zo uit de flat kan er dan ook niets aan doen dat hij nodig moet, maar dat het dan juist tegen mijn been moest zijn en in mijn schoen? Dit film je toch niet, maar weer moet ik dan lachen hoor, dat beest kan er niets aan doen dat ik zo nodig een praatje moet maken met de buurman, maar apart is het wel.  Gelukkig ook iets wat  op te lossen is. De schoen heeft nog nooit zo veel aandacht gehad als in deze twee dagen. Ik hoop alleen maar als mij dat ooit eens zou overkomen met Rocky, dat die persoon er dan ook om kan lachen.

Eliza

  


  

  

  

Eliza

Dit waren de laatste foto's van het carnaval 2012