Berichten van 1 april 2012 tot 30 april 2012

   

   

   

   

Eliza

Van het ene uitje naar het andere

Van Zeeland naar de bloembollen in Noord Holland. Een middagje met allemaal oudere in de bus de bloembollen bekijken. Heel jammer het regende behoorlijk en voor mij begon de reis al gestrest. Ik zou de bus van kwart voor 1 nemen omdat ik  om 1 uur in het verzorging tehuis moest zijn,  waar mijn vriendin op mij wacht, ik begeleid haar dan omdat ze zelf niet meer zo goed alles kan. Ik ga op mijn vertrouwde bankje zitten in het bushokje om op de bus te wachten.

%   

Er komt een jongeman die vraagt aan mij of dit de goede bus was naar het zwembad,
ik zei
“ja".
De jonge man drentelde wat om het bushokje heen, kwam weer binnen en zei;
"weet u dat er een oranje zak om de bushalte paal hangt?"
 “Nee hé",
 ja hé, er stond op de paal dat deze halte even uit de roulatie was wegens wegwerkzaamheden. Ik moest als ik met de bus mee wou een halte terug lopen. Het regende dat het goot, ik met mijn korte beentjes al weer aan de wandel snelwandelen deze keer ik moest toch immers om een uur in het verzorging tehuis zijn. Ben ik bijna bij de halte reed de bus voorbij, help… wat nu? Ik bel gewoon een taxi want Christien zit op mij te wachten. De taxi komt pas tien over 1 terwijl de bus om kwart over 1 er weer zou zijn. Wil ik in de taxi stappen wel een pinpas mee maar geen geld.

”Heeft u een pinautomaat “? vroeg ik aan de taxichauffeuse ,

“helaas die heb ik niet,”

“dan moet ik toch maar op de bus wachten, ik kom veels te laat. “

“Onder weg is een pinautomaat dus als u wil dan stop ik even  dan kunt u pinnen”.

Ik denk ik moet weg dus ik stap in, we rijden weg en wat denkt u? de bus kwam er net aan, ik ben dus voor € 8.00 naar het verzorging tehuis gereden terwijl ik voor €1.60 met de bus mee kon.

Toen ik er uiteindelijk was,  zat Christien al met een bedrukt gezicht te kijken, als we ergens naar toe gaan zorg ik altijd dat ik wat eerder ben, ik weet dat Christien zich over mij ongerust maakt.( hoe zou dat nu komen? ) De bus kwam pas om half 2, voor dat de vier rolstoelen vergrendeld waren was het 10 voor twee, dus ik had gestrest op niets af, ja als je alles van te voren weet! Jammer door de tranen op de ruiten van de bus werd het foto maken iets bemoeilijkt. Er zijn  wel wat knappe foto’s, we hebben ondanks het weer toch genoten. Het mooiste was, toen we de bus uitstapje na ons ritje, scheen de zon.

                                                                Een lekker kopje koffie of thee in de bus
                                                                  maakte het fijne reisje compleet.


Eliza

   
   

   

    

Eliza

   

   

    

   

Eliza

   

   

   

   

Eliza 

   
Het restaurant waar alles vol was,
het was afgehuurd voor het een of ander.

   
Foto van de overstroming in 1953

   
We mochten de windtunnel in om te voelen windkracht 13,
viel me tegen ik waaide niet weg.( komt door al dat spek )
dit was in het 'Neeltje Jans' park.

   
Het leer van het korzet, de beleinen,
 het traan en de olie van de walvis,
dat in allerlei zalfjes en
olie's werd verwerkt.

Eliza

ZIERIKZEE





 

  

 



   
Even genoeg voor vandaag,
 ik ben moe maar zeer voldaan.
Ik geniet weer net zo van de
fotos als toen ik ze maakte.

Eliza

   



   

   

Eliza

   

   

  

   
Eliza

   

   

   
   

Eliza

Bedankt Astrit en Ron voor het opsturen van dit leuke stukje.
Eliza

   

   

In 'Neeltje Jans.' gingen we een nep walvis in,
daar waren echte vissen te bewonderen
ook namaak Dolfijnen en een geraampte
 van een Dolfijn  
Eliza

     

   

   

   

Foto's van Vlissingen

Eliza

De famlie werd opgehaald,
we gaan er tussen uit.

   
We werden eerst geweigert in een restaurant
om dat het vol zou zijn, toen moesten
 we een griebus tunneltje
 onderdoor, om naar een andere
 restaurant te gaan.
 (alleen had ik nooit dat tunneltje door gegaan.)


Dit spreekt voor zichzelf, het smaakte prima.

 
Donkere wolken pakken zich samen.

 
Even de kussens contoleren ,
alles goed bevonden.

 

  
Uitvinder van de Deltawerken.
De Heer 'Lelie'

    
Het oude Hollands geld
Eliza

Daar moesten we naar toe,
een half uur wandelen

   
Gewandeld en! gewandeld..

   
Naar de boot toe! gewandeld.

   
Op de boot even rust,en toen!!

   
De auto parkeren, parkeer automaat
 bestuderen en TOEN?
'WANDELEN'

Tot aan de parkeermeter foto,
het park"Neeltje Jans"

Laatste foto, strand Vlissingen

Eliza

Het familie uitje

 Samen met mijn vriend weer het familie weekend gehad.

Mijn vriend gaat elk jaar met zijn broers, zus, vriend en vriendin en aangetrouwde  een weekend ergens naar toe. Elk jaar word het door een ander geregeld. Dit jaar was het fijn, we hadden een hotel in Zeeland de plaats hete ‘Middelburg’.  Mooie oude huisjes en prachtige gebouwen.( met de kerst zijn we er geweest toen heb ik allemaal foto’s gemaakt.  Ik werd al gauw het japannertje genoemd, omdat ik maar foto's aan het maken was.
Heerlijk hobby hoor.

Het was een mooi hotel, heerlijk eten die ochtend ontbijten waren verrukkelijk, (veel te lekker allemaal,  zo’n luxe).

Je kon maar pakken wat je wou, verschillende soorten brood, zoet beleg, eieren met spek, ( even niet aan de calorieën gedacht)

fijne vleeswaren, yoghurt, muesli, cornflakes, gemengde vruchtjes, bananen, sinasappels, enz.…  daar word je weer zeer hebberig van.

Drinken ook, koffie, thee, vruchtensap, melk, karnemelk het stond er allemaal een verwennerij.

Na het ontbijt met z’n achten op pad, kwamen uit bij ‘Neeltje Jans’ die dit keer wel open was, we zijn naar Vlissingen, Zierikzee, en Veere geweest. Mooie oude plaatsjes. Een keer hadden we een doorlopend buffet voor het avond eten, precies als s’morgens je kon pakken wat je wou. Verschillende soorten vlees, vis, groentes,  sausen,  een zalig toetje toe, ik ben uiteindelijk 1.5 kilo aangekomen wat me nog reuze mee viel.

Vandaag is alles bij het oude wel weer even overschakelen maar dat moet gewoon. We hebben heel veel gewandeld, voor mijn vriend en mij soms wel erg veel, wij waren ook de dikste, dus voor ons was het best wel een beetje zwaar, we moeten toch samen meer gaan wandelen. Al met al een fijn weekend.

De foto’s laten u meegenieten.

Eliza

                                                   

Eten

Eten is belangrijk,  wat je eet nog meer. Ik weet het allemaal zo goed, toch ben ik mij twee dagen vreselijk te buiten gaan aan alles wat zoet is.

Die heerlijke roomboter spritsen, die zalige koekjes met een stukje bittere chocolade er op, zacht dikke grote krentenbollen (zonder boter, goed hé) Napoleon zuurtjes die kraken zo lekker tussen de tanden en dan komt er zo'n fris zuur smaakje in je mond mmmmmm… De verrukkelijke pudding, ik heb er zo van genoten, maar ik ben evengoed blij dat ik een ‘Els geweten’heb.

 Die gaf me gisteren zo op mijn kop, dat ik van de bleekselderij stengels,de paprika’s, de ui en de tomaat, (die lagen al weer bijna twee weken in de groente la) een hele blender vol groente sap heb gemaakt , rest van de  rauwkost een tonijn salade, dat gisteren gedronken en gegeten.

Vandaag is het  zo’n dag om lekker even te koken.

Buiten rollen de emmers door de tuin de regen  volop op de ruit,een klein stormpje waait er. Binnen ruikt het naar heerlijke tomatensaus

Uit een emmertje snoeptomaatjes heb ik  de helft van de snoeptomaatjes gehaald , gehakt erbij,   een kant en klaar potje tomatensaus, een lekkere spaghetti saus is klaar, ik proefde de saus vond dat er iets  ontbrak, ik hou helemaal niet van sambal maar ik heb het in huis en dacht dat hoort er misschien gewoon in het moet toch iets pittigs hebben.

Ik pak het aardappelmesje, doe dat in het kleine sambal potje( ik koop dan ook een klein potje omdat ik het niet veel gebruik), ik haal er een flinke klodder uit, leg het mesje op de aanrecht  pak nog even een uitje, (go wat is dat voor roods op dat mesje? O ja, ik heb wat snoeptomaatje in vieren gesneden) haal mijn vingers langs het mesje en lik  ze  af.

Helppp..., ik stik zo wat, er zat best  veel sambal op het mesje en dat zat nu in mijn mond, gelukkig had ik wat snoeptomaatjes over en achter elkaar heb ze nu opgegeten niks gesnoept maar uit noodzaak op gegeten.( waar mijn geheugen dan is ?weet ik ook niet hoor) een nieuwe klodder sambal is keurig in de saus beland en dat was net het smaakje waarmee de saus nu af is.

Ik hoef nu straks alleen nog de spaghetti te koken en dan eet ik vandaag  gezond.

Het blijft natuurlijk een jojo effect, daar ben ik mij ook van bewust, ben ook blij met Els mijn geweten, anders  had ik al lang honderd kilo of meer gewogen, het blijft een gevecht met mij zelf, het is eigenlijk best erg dat je niet anders meer gewend  ben.

Niet te dramatis over doen, elke dag is weer een nieuwe dag, snoep ik dan geniet ik er van,  snoep ik niet geef ik mezelf een schouder klopje.

                                                       

                                                        Eliza

Maar toch

We hadden onze neuzen vol van 't lage land
en zijn nevelige weefsels rond de polders.
We vonden na een aantal blije folders
een blauw matrasje op een óver-zonnig strand.

Hier zijn we ver van alle regens, alle kou,
hier zijn de vruchten eens zo groot en vlugger rijp.
Hier is de hemel hoog, ave-maria-blauw
en God blaast witte wollen wolkjes uit zijn pijp.

Maar toch, die polders hebben érgens een verhaal,
wat mij die blauwe, luxe luchten hier verzwijgen.
Wanneer de wilgen 't op hun kromme knoken
      krijgen,
dan is dat land van ons zo machtig theatraal

Hier, op mijn blauw matrasje met de zonnebril
en bij 't gejoel van al die bruingebrande bloten
zie ik de weemoet baden in de donk're sloten
kan ik de polders horen... onheilspellend stil

Uit het groot versjes boek, geschreven door:

          'TOON HERMANS'

 

Een enorme erfenis hebben we gekregen van: 
 
             'Toon Hermans'

Doordat er zoveel in boekvorm is gemaakt zijn alle mensen erfenamen.
We kunnen steeds wéér genieten van zijn blije humor, zijn rijke fantasie,
zijn gevoelige serrieuze kanten. Bedankt 'TOON'

Eliza

Koud!!!

Vandaag is het of de winter in aantocht is , zo koud!

Liep ik daar met mijn tussendoor jas aan, vel geel, vrolijk, de zomer komt er toch aan het is ‘LENTE’.  Brrrrr… er waait een harde koude wind, de lucht is grijs de lente is even ver weg. 

Vandaag werden er bij mij spullen gebracht die nog over waren van die middag knutselen . Ik wist best wel dat ik behoorlijk wat;  takken, eikels, boomschors, beeldjes,enz. verzameld had, we hadden ook genoeg spullen om leuke dingen mee te maken. Toen de middag afgelopen was stond er nog behoorlijk veel. “Weet je wat geeft het maar aan ons mee , we hebben een grote garage daar kan het wel staan misschien voor nog eens zo’n middag” geweldig.

 Nu werd ik van de week gebeld of ze de spullen konden brengen de garage werd toch wel vol.

Ik wist niet hoe laat ze zouden komen, om kwart over 9 word er gebeld, ik zat net op het randje van mijn bed, ik weet zelfs donders goed hoe ik er uit zie als ik net uit bed kom, mijn haar heb ik erg kort laten knippen,  als ik wakker word staat het als een hanenkam op mijn hoofd. De wallen onder mijn ogen liegen er ook niet om, een beetje verkreukeld is mijn gezicht dan wel. Nu moest ik zo open doen, ik zag de verbaasde gezichten en dacht “o help wat is nu beter? Een half uur je zo mooi maken dat je er heel anders uit ziet,( zo zien ze me dan) of gewoon je haar netjes doen en puur natuur zijn?

Wat moet mijn vriend  veel om mij geven,( gelukkig maar )  s’morgens als hij wakker word ziet hij mij zo.

Nu staat mijn gang vol met 5 vuilniszakken. Ik kan vandaag aan  het uitzoeken gaan, wel spannend ik weet zelf niet zo goed meer wat er inzit, dat ik ga opruimen staat vast, ik zou ook niet weten waar ik het weer allemaal kwijt kan. De ruimte in de kast waar de dozen stonden is op mysterieuze wijzen ook weer vol???

Eliza

Geniet van 'gewone dingen'.
In je hart weet je dat prachtige,
gewone dingen je gelukkig kunnen
maken en je troost kunnen bieden.
Laat je hart deze boodschap
overbrengen naar je hoofd.

Tekst: Linus Mundy

Zo stil

Wat is het toch fijn:

Dat ik … lopen kan

Dat ik … zien kan

Dat ik … ruiken kan

Dat ik … horen kan

Dat ik …waarnemen kan

Dat ik … zo intens  genieten kan

Dat ik …  geroerd word door:

De … koolmezen die praten van boom tot boom

De … ganzen die vergaderen in het weiland

De … zon die schijnt                                          

De … stilte zo vroeg op het achterpad.

Genoten heb ik vanmorgen onder het wandelen met Rocky

Wandelen mag ik het niet noemen ik was gewoon sloom op het pad aan het kuieren.

De ganzen hadden vergadering op het weiland, dat gaf wel wat herrie er vlogen zelf twee ganzen op en al gakkend bespraken ze dingen die de andere niet mochten horen,  na een rondje al gakkend vliegen, streken ze weer neer bij de anderen. Soms zou ik wel eens willen horen wat ze allemaal te bespreken hebben.

Er waren ook twee ooievaars neer gestreken op het weiland, even heb ik gedacht ‘Onze Lieve Heer heeft ons vervangers gegeven voor de zwanen familie’

Dat is niet logisch denken de ooievaars hebben nu eenmaal een nest op een grote paal  helaas hebben we die niet in voorraad op het weiland .

Ik wou niet naar binnen , wilde zolang mogelijk de zon op mijn gezicht voelen luisteren naar de geluiden, de rust voelen, (terwijl ik juist zo’n drukte maker ben)Rocky voelde dat schijnbaar ook, ging met elk hondje mee wandelen, ging stoer met 'n hond achter een kat aan,( wat hij nooit zou doen als hij alleen is, veels te bang voor poezen) wil  niet komen als ik hem roep ik begrijp hem  ga gewoon richting tuin, ja hoor daar komt Rocky.

Zijn pootjes en buik zijn kledder nat, even alles afdrogen nog  wat langer strelen  goed voor Rocky  goed  voor mij . Nu samen, (Rocky naast mijn voeten op zijn kusentje en ik achter )de computer.

Het leven is goed zo. 

%     %

Eliza

                                                       

Ja hoor, het is weer gebeurd.

 Wat is er weer gebeurd?

 Voor de zoveelste keer heb ik de verleiding van pudding niet kunnen weerstaan. Ik ga al bijna niet naar de winkel in mijn eentje omdat ik weet dat het duiveltje van verleiding altijd te voorschijn springt als ik in de winkel loop.

Ik had 10 euro geleend van de buurvrouw, omdat in een verjaardag envelop te doen voor mijn vriendje Donny, ik had een briefje van 20 euro dat wilde ik  wisselen, Ik kon het niet in het envelopje doen, geven en dan zeggen ik wil 10 euro terug. De buurvrouw kon het niet wisselen ze had maar 1 tientje, neem dat dan maar ik krijg het later wel terug. Ik wou dat zo gauw mogelijk  weer terug geven dus ging ik de € 20  wisselen in de winkel.

Ik had natuurlijk meteen naar de kassa moeten lopen,  dat deed ik dus NIET. Ik kom langs de toetjes (hoe is het mogelijk, mijn benen liepen er gewoon naar toe) Daar stond ze dan te stralen, in haar roze jurkje met een rode rand .
Mijn armen strekte zich uit naar haar en heb haar liefdevol meegenomen.
Wat heb ik zalig gegeten, (een restje, kliekje,klein beetje) zuurkool had ik nog staan, dat heb ik warm gemaakt een knapperig puntje wit brood in plakjes gesneden boter er op, daarop de warme zuurkool, gewoon zalig,

     

dan het hoogtepunt van mijn 3 sterren diner! Het roze toetje met haar rode randje

Hé waar is die ene helft?

Die is al opgesmikkeld voor dat het toetje in de ijskast belande. Ik geef gewoon het verleiding duiveltje de schuld, Ik kan er echt niets aan doen,TOCH?
 

                                                              

Eliza

.

Terrasje

Het was schatje vóór en liefje na,
op het strandje,
de liefste woordjes en voortdurend
hand in handje,
maar toen ze op een klein terrasje
gingen zitten
met van die grote houten stoelen
van die witte,
stond zij te vloeken in wel
zeventien cupletten,
toen hij het meubel op haar blote
voetjes zette.

Geschreven door 'Toon Hermans'

Eliza

Dit zijn de foto's van het "Vogelasiel de Paddestoel te Den Helder'
als u meer wilt lezen over Harry en Mathilde kun u dit op google opzoeken .
er staat een uitgebreid verslag op hun website.

Eliza

Prachtige reclame, ik keek mijn ogen uit.
 

Mooi plaatje toch?



Dan op weg naar huis



Regen vlagen in de verte.


Bloembollen velden vlak bij huis,
wat woon ik toch fijn.


Bomen vind ik mooi om te fotograveren.


Zomaar zonder geluidswal dit mooie uitzicht.

Dit waren de laatste foto's van een serie van vier. 
Foto's van het weekend 'Beekbergen' 
Eliza

Zo vind ik het bos mooi,
niet als er allemaal afval van bomen ligt.



De reisleider, ook erg aardig.




Mooie spullen uit grootmoeders tijd.




Is de zak met appels niet dicht,
dan kan het zijn dat er een appel precies in je slof rolt.





Rocky had het ook naar zijn zin.

Eliza

Arme Rocky het gerammel van
de camper vond hij maar niets.




Als niet zelf hoeft te rijden, zie je allerlei
gebouwen en andere dingen voorbij komen.
 

Geluidswallen.


Mededelingen.


Zoekplaatjes?



Vrachtwagen na vrachtwagen.




Eliza

Een geraamte van een paarden hoofd.



In het bos tegen over de camping zag ik
 in stukken hout allemaal  beesten

  
Een wolf die zo uit de grond komt.


Gezellig kennis maken met elkaar.

 
Hoe zaten die fietsen ook weer vast?     


De ochtend krant, zodat ze niet alle 21 wagens hoefden
 langs tegaan om te vertellen wat er te doen is die dag.


Het was een mooi aangelegd camping park.

 
De reis leidster, zeer aardig.

  
Zelfbediening voor de koffie of thee.

Eliza

                                              

Terug van weggeweest.

Ik ben er weer, het was fijn en minder fijn in Kessel. Fijn om dat het de eerste dagen daar zo warm was  het leek wel zomer. Minder fijn dat na een controle in het ziekenhuis voor zijn medicijnen, mijn vriend 3 dagen opgenomen moest worden in het zieken huis van Venlo. Dat was voor een algeheel onderzoek en aanpassing van de medicijnen. Daardoor bleef ik iets langer weg dan verwacht.

  

Het was nog spannend of we wel naar het weekend konden in Beekbergen om kennis te maken met de andere vakantiegangers , de 21 andere Campers, die samen met ons van af 16 mei tot eind juni een rond reis door Joegoslavië  gaan maken . Maar we konden er heen het was machtig om te zien 21 campers allemaal bij elkaar op een veldje, de een groot de andere iets kleiner maar heel gezellig samen. 

                                     

Ik kreeg het wel wat benauwd toen s ‘avond na een heerlijke maaltijd de reis werd toegelicht. Nu komt het wel erg dicht bij,  er moet zoveel geregeld worden, ja,  ja het word nu echt serieus.

Onderweg, en in het prachtige bos waar de camping aan lag, heb ik natuurlijk weer heel wat foto’s gemaakt. Die ga ik u allemaal laten zien maar vandaag zijn het er maar een paar.

  

De soep werd orgineel opgediend uit een emmer.
                                                          

                                                 

     
Hallo

Hallo daar zijn we dan weer. Heel blij om weer achter mijn vriend(vriendin) de pc  te zitten, heel verdrietig omdat ik vanmiddag heb gehoord, dat tijdens mijn afwezigheid  het zwanen echtpaar die ik zo liefdevol; ‘Harry en Mathilde’ gedoopt had, zijn geruimd.

Ergens heel ver in een stilte gebied zijn ze  uitgezet, het is het voor hun bijna onmogelijk om terug te keren naar ons. Het is ook wel het beste als dat niet kan gebeuren,  er  zijn mensen  die zo de pest aan die zwanen hadden, dat ze er alles aan gedaan hebben om ze weg te pesten, kinderen die Harry zo  opgejaagd hebben dat hij op de straat weg te recht kwam en aan gereden is door een auto ( er werd over zijn poot heen gereden) dan is het maar het beste voor Harry en Mathilde dat ze hun geluk terug vinden in de natuur. Voor mij is het echt een ramp.

Geen  jonge zwanen meer in de sloot, het was voor ons juist zo bijzonder om dat elk jaar weer mee te maken, die rot lui die zoveel kabaal hebben gemaakt zijn olie dom, begrijpen niet hoe bevoorrecht ze waren om dit speciale uit de natuur mee te maken, weten niet wat ze aangericht hebben.

      

Morgen schrijf ik meer over alles wat ik deze 14 dagen heb beleeft.

                                                     

Eliza