Koningsdag
Voor de tweede keer de verjaardag van de Koning gevierd afgelopen maandag.
De Hollandse molen
Onderonsje met Mamma
Onderonsje met papa
Onze toekomstige Vorstin
In de ochtend voor de T V het programma bekeken,
middags naar het speeltuingebouw mee helpen een spelletjes middag te doen slagen .
Eliza
De mevrouw die ons vertelde wat onze taak was.
Vandaag
Vandaag heeft mijn vriendin haar allerliefste maatje
verloren.
Eliza
Mijn hart huilt, tranen stromen over
mijn wangen om het verdriet van mijn vriendin.
Die nu haar geliefde los moet laten
om hem geen pijn meer te gunnen hem
vredig heen te laten gaan.
Ik weet hoe het voelt je hart zegt:
” nee nog niet” je verstand zegt:” ik moet
hem laten gaan”.
Ik kan alleen mijn medeleven tonen,
haar zeggen dat ik altijd voor haar klaar sta.
Maar zij moet nu door zoveel verdriet en pijn heen.
Niemand kan je zeggen als het moment
daar is hoe je je voelt en hoe je het moet dragen
Ik hoop dat ze sterk genoeg is om het te
dragen als het zo ver is.
Eliza
Mijn eigen tuintje
Lelietje van dalen
Tuingeranium
Blauwe spaanse sering
Wilde hyazint
Sierbrantnetel
Lavendel
Grijze rand waar later weer witte bloempjes inkomen.
en mijn tuinprulletjes
Heerlijk als alle vastenpanten elk jaar weer vanzelf boven
komen uit de wintergrond waar ze de hele winter verstopt zaten.
Mijn tuinprulletjes er gewoon weer tussen
ja daar word ik blij van.
Eliza
Mensen en natuur
Mensen,dieren en de natuur
zullen me altijd blijven boeien.
Eliza
Fijn
Trouw senioren blog.
Fijn senioren blog weer terug te hebben gevonden.
Ik kan er mijn gedachten en gedichten weer ventileren.
Face-book had mij opgeslokt, het is fijn dat mijn senioren blog
gewoon op mij gewacht heeft en mij in de armen sluit als een
verdwaald schaapje.
Ik maak er nu bewust weer ruimte en tijd voor.
Eliza
Lente
Smorgens vroeg.
heb ik geen ogen genoeg.
Op mijn wandeling alles willen zien,en horen
dat kan mij nog steeds bekoren.
Een gelukkig mens ben ik dan.
DAT ik alles MAG zien, en horen kan.
Eliza
Op zoek
Op zoek naar mij zelf.
Opzoek naar mij zelf waar ben IK gebleven?
Ik probeer zo goed mogelijk te leven.
Maar ik zie mijn eigen fouten niet,
doe toch ongewild vrienden verdriet.
Voel me ook nu behoorlijk verwart
elke dag probeer ik een nieuwe start.
Over wat ik zeg na te denken,
proberen geen vrienden meer te krenken.
Ik zeg alles wat er in mij opkomt,
zonder de consequenties te over zien.
Tel nog steeds niet tot tien.
Vind wat rust in de natuur,
de wind word minder guur.
De lente is ZELF de liefde,
hoop op vergeving bij mijn vrienden
die ik griefde.
Eliza
