Dagje strand

Zondag 16 ocktober

Prachtig mooi weer, we mochten mee maken
hoe de reddingsbrigade aan het oefenen was.
Een klein joggie met een grote zonnebril
gaf de grote stoere man een veer die hij op
het strand gevonden had.
Waarschijnlijk had hij gelijk gevraagt
of hij met de tractor mee mocht rijden
want even later zagen we een grote hand
die het kleine joggie in de tractor haalde.
Dat joggie heeft de dag van z'n leven.


















Eliza

Mooi weer

Hoera,  vandaag weer een prachtige dag,  het zonnetje schijnt lekker, en bijna geen wind. Ik zou Rocky uitlaten wat ik toen zag spoorde mij aan, om te keren naar binnen te vliegen gauw mijn foto apparaat te  pakken en dan die soort mist wolk het leek net rook die over de sloot lag te fotograferen.

Ik moest snel zijn want hij ging over de sloot heen net als de wolken in de lucht. De zon stond voor mij aan de verkeerde kant ik moest met de mist wolk mee lopen tegen de zon in. Dat de foto’s toch nog  redelijk gelukt zijn daar ben ik blij om. Het koetje kon ik heel dicht bij halen, het was net of ik hem  kon  aanraken maar het pad en de sloot zaten er toch echt tussen. Wat voel ik me dan blij als de foto’s gelukt zijn.

Eliza

Poesen

Poesen
het zijn snoesen,
 vooral als ze zo klein zijn.
Zitten vol ondeugt en gein,
moeten nog alles ontdekken.
Kunnen te keer gaan als kleine gekken,
vooral als ze niet alleen zijn
dat is helemaal fijn.
Klimmen overal op...in...of onder
ze zijn zacht ...lief ...en bijzonder.
Heerlijk om te aaien,
lekker om in hun vachtje te graaien.
Gaan slapen als ze moe zijn van het spelen
ze zullen ons nooit vervelen.

Eliza


















Deze foto's zijn gemaakt door een nichtje van mij, het zijn haar eigen poesen.

 

Het regent het regent

Het regent,het regent, Els en Rocky werden kledder nat.

Ja nu is het toch echt herfst, je heb mooie herfst dagen en slechte, vandaag is het zo’n slechte herfstdag. Geen praatje meer kunnen maken op het pad als ik Rocky uitlaat,  ik loop  een stukje mee  op de terug weg  een dikke bui op mijn kop. Al twee dagen blijf ik dicht bij huis om dat ieder moment een bui kan vallen, natuurlijk regen kleding kan,  Rocky heeft zijn harige vacht maar die loopt echt meer achteruit als vooruit als het regent.

Fijn dat ik met mijn kennis kan mee rijden naar gymnastiek, ik vind het erg leuk maar als je kleddernat aan komt is niet prettig. Ik lijk wel een poppetje van suiker. Ik moet mij zelf eens onderhanden nemen, als je iets wil dan kan je het. Het zijn  gewoon smoesjes, je laat je toch niet door regen op je kop zitten, maar goed, als ik mee kan rijden heb ik mazzel.

Ik had een paar dagen zomaar geen zin in de computer, had het op mijn manier druk , ik ben flesjes aan het beschilderen, ik doe dat met verf op waterbasis, ik dacht dat moet kunnen, maar eigenlijk moet je verf hebben speciaal om op glas te schilderen. Mijn kennis had ontdekt dat er op flesjes spa blauw in het glas,  clowns waren gedrukt. Ze heeft een carnaval vereniging en ze wou 10 vaasjes  hebben op de tafels als er feest is.

“Kan jij deze flesjes verven?”

“Natuurlijk, ik ga het proberen”

Makkie dacht ik, niet dus, elk streepje zie je, het dekt niet. Als je er veel water bijdoet( dan vloeit  het beter) rolt het zo van  het flesje af. Maar toch komt er  met veel geduld een clown te voorschijn,niet heel mooi máár, in de kleuren paars en geel de kleuren van de vereniging daar was het om te doen, anders hadden we wel stikkers kunnen plakken.
 
Ook heb ik mijn schuur een beetje leeg moeten ruimen omdat er voor even een tweede fiets in moet, als je dan in de dozen kijkt (die er al minstens 5 jaar staan ) vraag je je af waarom bewaar ik dat?

Ja? En waarom heb ik het nu nóg niet weggegooid.? Hobby spullen  die mee gegaan zijn met de verhuizing die wel even konden wachten  om  uitpakt te worden.

Ik heb wel kussens die helemaal vergeeld waren… een koeltas voor als je misschien ging picknicken!...sierpotten voor planten (  door mijn broer gebracht “Els jij bent altijd bezig met bloemstukjes, misschien heb je er wat aan”  ik heb er een paar uitgezocht )…twee zakken met kerst spullen…een oude koffer… WEGGEGOOID en daar had ik nog moeite mee.

Maar nu heb ik wel ruimte.

                                    

Eliza

Au…au…

Alweer au…au.., u zult wel denken wat een pieper. Maar stekels van een egel zijn  echt wel scherp. Ik vond weer een egel onder de flat en nam hem in mijn jas weer mee de tuin in, toen ik hem uit de jas rolde gaf ik hem een zetje en dat was scherp, het zelfde gevoel als toen ik eens een grote cactus wou verplaatsen in huis, hij dreigde om te vallen ik  beging toen de fout om hem tegen te willen houden, nog dagen prikte de cactus haartjes in mijn vingers.

Morgen krijg ik als het goed is mijn elektrische fiets, hij zou thuis bezorgt worden. Ik heb hem alleen nog maar op een plaatje gezien, ik heb hem gekocht via marktplaats van een fietsenwinkel uit Enkhuizen. Ik heb lang gezocht om een fiets te vinden die een hele lage instap heeft, zo is mijn gewone fiets ook. Spannend.

De gymnastiek vandaag ging ook een stuk beter als verleden week dat stukje fietsen verleden week heeft mijn knie goed gedaan, bedankt Loes voor jou goede  oefeningen dat helpt ook.
Ik heb vanavond  een stukje t v gekeken waar in een jonge vrouw een baby kreeg. Die vrouw had het zwaar ze kreunde behoorlijk wou eigenlijk een ruggenprik tegen de pijn maar ze was al zo ver dat baby al bijna kwam, ze moest het dus zonder die prik doen en kreunde nog harder, met haar man had ik 'n beetje medelijden, hij keek steeds schuldiger, hij dacht vast “waar ben ik aan begonnen hoe heb ik haar dat aan kunnen doen.” Ik kon nu  opeens heel goed begrijpen wat mijn man had doorstaan, want ik schreeuwde als een mager speen varkentje, het moest er toch uit, maar voor Simon nooit geen tweede meer.  Ja eigenlijk is het ook niet helemaal eerlijk hé,  Samen de baby maken, allebei lol, maar als het er dan uit moet komen moeten wij vrouwen het mooi alleen opknappen. Nou alleen is natuurlijk ook niet helemaal waar, de arme mannen kunnen niets meer doen als je hand vast houden, mee puffen, washandje op de voorhooft leggen en je bemoedigend toespreken:

 “je kan het… kom op je kan het “.

“Hoe weet ik nou of ik het kan?,  ik heb het nog nooit eerder gedaan.”

 Gelukkig maar dat je de pijn vergeten bent als je dan het wonder wat al die tijd in jouw baarmoeder heeft gezeten, die jouw de laatste weken vaak uit je slaap hield om dat hij maar aan het woelen was,(vandaar dat hij al heel vlug kon zwemmen,  grapje)  mijn buik was op het laatst zo dik dat ik er niet meer overheen kon kijken, ik kon er mijn kopje opzetten. ( komt omdat ik zo’n klein lijfje heb) Ja, als dan je kindje in je armen word gelegd, door twee mensen zo’n wonder geboren word, dan ben je echt alle moeheid, alle pijn  op slag vergeten. Je kunt alleen maar vertederd en ziels gelukkig  kijken naar dat kleine hoopje mens.

Eliza  

Eliza

Woensdag 5 october- 2011

Vandaag hebben we buiten  het gevoel nu is het herfst,'n  beetje grauw geen regen de tempratuur nog lekker alleen de wind is pittig. Wel echt herfst de blaadje vallen met z’n allen  uit de bomen, dat heeft toch wel wat die mooie roestbruine kleuren.

Ik ben me vanmorgen echt rot geschrokken, ik zou de krant naar Joop brengen vaak loop ik dan met de riem in mijn handen  Rocky los huppelend  met me  mee,  gebeurd ook regelmatig dat hij dan een andere hond ziet en er als een speer vandoor gaat. Naar Joop toe moeten we best een drukke weg oversteken waar behoorlijk wat auto’s rijden, het is al een paar keer gebeurd dat Rocky gewoon over rent en er gelukkig niets aan kwam, op zo’n moment beloof ik mijzelf dan weer Rocky nooit meer  los mee te nemen. En dan komt er toch weer een dag dat ik het weer doe. Vanmorgen had het zeer slecht afkunnen lopen met Rocky, hij rent vrolijk het grasveld over ik ook, we komen bij de weg en ik schreeuw “Rocky blijf”, Rocky staat aan het randje van de stoep stil ik denk gelukkig, ja niet dus  er komt een auto aan, ik durfde eigenlijk niet meer te roepen en hem ook niet te pakken omdat ik bang was dat hij dan toch overstak, de auto komt dichterbij en Rocky stakt toch over, hij kreeg de bumper van de auto tegen zich aan, de auto stond gelukkig meteen stil en Rocky wandelt verder naar de overkant. In de auto zaten een mevrouw en mijnheer met een hondje opschoot, of Rocky die gezien had en daarom overstak kan hij mij niet vertellen. De mevrouw  keek erg boos,  ze deed het raampje open:

“Sorry mevrouw het spijt me ik dorst niet dichterbij te komen omdat hij al op het randje van de stoep stond”.

 De mevrouw zei,  “ik dacht dat hij aan de lijn zat,  daarom reed ik door.”

Rocky en ik hebben weer een engeltje op onze schouder gehad ( misschien dat onze naam ‘Engel’ er iets mee te maken heeft ),maar die moet je niet nog een keer uitdagen.

Eliza

Lieverd

Ik ben vandaag nog even bij je geweest
Je bent jarig, weet je nog wel
Al vieren we dan geen feest
toch ben je bij mij nog in tel

Ik heb geen speelgoed gegeven
Daar heb je toch niets aan
Dat had je wel, als je was blijven leven
maar ja, 't is een beetje anders gegaan

Nu staat alleen een bloempje op je graf
Meer voor mezelf dan voor jou
Ik wil er alleen maar mee zeggen
dat ik na negen jaar nog steeds van je hou

Mam
*********************************

Even...

Als een klein wit wolkje gedreven door de wind
Kwam je even bij ons
even was je ons kind
Ik kijk naar de hemel en zie als in een vlucht
een klein wit wolkje gaan langs helder blauwe lucht

Geschreven door; Seijja Berends
 
*********************************    

Eliza

Eliza

Zaterdag 1 oktober  2011-10-01

Wat een verrukkelijk dag vandaag. De zon schijnt de hele dag heerlijk warm, ik was uitgenodigd door mijn vriendin voor een theemiddag met alles er op en er aan in een mooi Hotel midden in het centrum van Den Helder. Voor zo’n middag betaal je een  bedrag en dan is er een lopend buffet, met al het lekkers wat je maar bedenken kon. Eigenlijk is het hartstikke gek maar ZO!! Lekker.

Het ging van bonbons naar allerlei gebakjes, hartige taartjes, pompoensoep( nooit eerder gegeten,als het wortelsoep had geheten had ik het ook gelooft) de thee potten werden meteen weer gevuld als ze leeg waren. Je weet  niet waar je moet beginnen het is echt Luilekkerland, er was ook een zangkoor die mooie liedjes zongen,  Hotel en een stichting samen organiseerde het, de helft van de opbrengst ging naar een weeshuis in een arm land. Allemaal vrijwilligers  ( van die stichting ) waren  lieve  gastvrouwen en mannen, we werden in de watten gelegd. Ik ben er heel lux met de taxi heen gegaan, mijn knie was nog stijf en in de andere had ik gisteren een injectie gehad dus de bus was geen optie, alleen jammer dat het toch wel wat duur is, als ik blijvende zere knieën heb kan ik taxi bonnen gaan aanvragen bij de gemeente dan moet je echt niet meer zelfstandig met de bus kunnen, daar ik wel van plan ben om mijn knieën weer zo goed als nieuw te krijgen, ga ik toch maar een potje maken voor de taxi, ik rook niet ik drink niet  me eigen dan verwennen met een taxi als het regent  of als ik even niet kan zo als ik wil is dan een luxe die ik mijzelf  gun.( leve de leeftijd 65 jaar, de taxi is dan ook € 3 goedkoper.)

We hadden echt ons buik volgegeten er kon niets meer bij, mijn vriendin naar huis gebracht en toen weer naar huis. De krant naar Joop gebracht die heel lief Rocky tussen door nog even had uitgelaten, ik kon echt geen pap meer zeggen, dus van Joop naar huis, ik was zo vol en warm dus strakke bh uit fris truitje aan en heerlijk breeduit op bed naar tv gekeken. Na een uurtje uitgerust een klein wandelingetje met Rocky langs het pad, ik hoorde een mooi vogelgeluidje kon helaas het vogeltje niet vinden die dat zong , maar in dat warme zonnetje en met het bijzonder vogelgeluid voelde ik me helemaal rustig en lekker. Alles  volmaakt  vandaag , mijn vriendin en ik samen, Joop die zo lief was, het zonnetje en het vogeltje, met de tuindeur open mijn verhaal schrijven,  ik heb  voor ik mijn verhaal begon nog even naar  Andre Hazes geluisterd hij zong het nummer La Mamma zo mooi, ook naar Paul de Leeuw en Adell die zo prachtig samen een duet zongen over liefde.  Deze dag heeft een gouden randje voor mij.

Eliza

Jaloezie

Wat kan een mens zich zelf aandoen.

Door jaloezie verblind

Je geest vertroebeld

Denkt niet helder  na

Is totaal van  slag

Door wat het in gedachten zag

Jaloezie is zo verkeerd

Het bespringt je, het verteerd

Het is niet uit te roeien

Een verkeerd woord, het begint uitbundig te groeien

Maar als je het echt wil bedwingen

Ga dan maar een liedje zingen

Als je  gedachten de fouten kant op gaan

Blijf er dan boven staan

Ik schrijf het nu zo makkelijk neer

Jaloezie doet zo’n zeer

Blijf er aan werken, het MOET

Dan komt het zeker goed

Je kunt altijd op nieuw beginnen

Eens  zul je het overwinnen.

Jaloezie is echt heel erg, je doet je zelf pijn

je wilt wel anders, je wilt echt anders zijn.

Eliza

Zomer

Ik had foto’s  op mijn blog gezet van de herfst, en het is herfst dacht ik, maar het lijkt nu toch echt volop zomer. De zon siddert in de achtertuin, het is te warm om lang in de zon te zitten.

Heerlijk ,we mogen niet klagen, apart is het wel, de buren zijn net 2 weken naar Spanje geweest en nu liggen ze op mooie ligbedden in bikini achter in de tuin lekker door te bruinen .

Zelf heb ik een beetje een slome dag,  wil eigenlijk niet zo veel, doe wat heel noodzakelijk is, voor de rest een beetje hangen. Vanmorgen heb ik wel vast aardappels en bloemkool gekookt en een bal gehakt gebraden, dat ligt nu allemaal klaar op mijn  magnetronbordje, dat vind ik prettig de pannen en alles wat vuil werd met het koken  zijn afgewassen en opgeborgen zodat ik vanavond alleen het bordje in de magnetron hoef te doen  bordje afwassen, klaar. Tegen de avond ontbreekt mij vaak de moed om nog te koken, natuurlijk ook van wegen mijn tv programma’s, dit is voor mij wel de oplossing , verder  vandaag even niets spannend gebeurd.

Eliza

Eliza

Dinsdag 27 september

Het is stil in huis, mijn vriend in nood is weer naar huis, natuurlijk moet ik zelf weer opgang komen en dat gaat lukken .  De pot thee heb ik gezet vanmorgen twee sneetjes brood gemaakt plakje ontbijtkoek ook op mijn bordje gelegd, ik heb belooft elke morgen goed te ontbijten het eerste ontbijt is een feit. Ik heb iedereen en mij zelf zo vaak vol goede moed iets belooft,  ik hoop dat ik het dit keer iets langer vol hou, daar ben ik zelf bij hé’.

Vanmorgen toen ik Rocky uitliet kwam er een miezerig regentje naar beneden, maar nu komt het zonnetje weer door, heerlijk. Alles ziet er dan toch vrolijker uit.

 


Eliza