Mijn zus

Wat me nu overkwam?

Daar was die zwarte grote spin,

hij liep zo mijn slaapkamer in.

Help wat nu? wat pak ik zo gauw,

spin ik wil je niet doden maar ik lust je rauw.

Was net uitgekleed, op mijn stoel lag mijn ’bh’

en toen ja,

ik pak de ‘bh’ (hij is flink groot)

spin ik wil je niet dood,

ik gooi een tent over je heen.

Ik ben wel alleen

maar wens geen spinnen.

Dus om te beginnen’

jij door de voordeur weer je vrijheid,

dan ben ik je kwijt.

 Later kun je tegen je kleinkinderen zeggen,

“wat mij nu overkwam?

er was een tent en een hand,

voor dat ik het wist was ik buiten geland.”

een bh is dus niet zo onschuldig als hij lijkt,

maar dat hij mijn leven heeft gered!”

Het is maar hoe je het bekijkt.

Eliza

Als ik het weer terug lees, zit ik inwendig weer te gillen van het lachen, want stel je voor, dat er toevallig iemand langs had gelopen toen ik om half 12 s'avond wapperend met mij BH in de deur opening stond, wat moet die dan gedacht hebben,? dat mag u zelf invullen. 

Even RUSTIG zitten

Het is even over half 3 nachts, de hordeur staat nog open, het is heerlijk koel, zit hier rustig even bij komen van al dat voetbal, het is echt verslavend. Het liefst kijk ik alle wedstrijden maar dan moet je niet de slaapkamer gaan verbouwen. Het is prachtig geworden, iets wat ik niet zelf zou kopen maar waar ik geweldig blij mee ben nu het er kant en klaar, met mooi beddengoed staat. Er is rust in de slaapkamer, ik sta nog elke keer als ik binnen kom mijn ogen uit te kijken.

Eerst was de kamer levendig en best druk, het grenenhout gaf warmte ik had veel kleuren in een kleine kamer,  het is nu bijna 1 kleur; roomwit  - beige

Heel sereen, netjes (hoelang houd ik het zo?) arme Rocky, hier mag hij ‘ECHT NIET’ op liggen.



We hebben er wel wat op gevonden, ik sla het mooie dek naar een kant die niet beslapen word, daar onder zit een eenpersoons dekbedje met hoes waar Rocky dan wel op mag liggen als we gaan slapen.

S’morgens het dek bed weer toe slaan en slaapkamer deur DICHT(voor hoe lang) hééééééél lang !

Oud dekbedhoes mocht...WEL


Nieuw dekbed hoes mag...Niet.


dit mag weer... WEL.??

"Word een beetje gek van het vrouwtje,
maar ik houd het wel bij haar uit.
Eliza

Een walsje voor twee


Mag ik deze dans van u?


Gaan we links om of rechts om?


Het is wel de bedoeling dat we alle 'TWEE' draaien.


Ik val flauw van al dat draaien.


Dank u voor deze dans.

Eliza

Foto's uit mijn tuin



Kleine minni anjers,
overgebleven van vorig jaar.



De papaver



Weet mischien iemand wat voor een plant dit is?
 Ik weet het echt niet, komt spontaan op in de tuin?




Spaanse sering.



Nog toegevouwen papaver.



In volle glorie




Deze kraai at uit het blikje voer,
 op de tafel van de buurvrouw.

        
Bloemmetje van de kamilleplant

Eliza

Foto's vakantie Ter Apel 4


We kwamen bij famlie die een 100 jaar oude
 boerderij al 20 jaar  verbouwde,
 en nog niet klaar waren. Petje af, alles zelf doen

Meteen een bedrijf aan huis maakte

Hier was ik jaloers op, een heerlijk
plekje om te schilderen

mooie openhaard alles in de wat oudere stijl,
 niets moderen

Onderweg kwamen we ook mooie oude boerderijen
tegen

Bij het winkelcenrum zat een man
echt mooi te spelen, mijn vinger jeukte.

Achter op de plaats waren kabouters
wedstrijd aan het doen wie het eerst boven was.

Hoera! wij hebben gewonnen.

Een houten meeuw was scheidsrechter.

Eliza

Geborgenheid

Ieder mens, die op de wereld komt,
is zijn levenlang op zoek naar geborgenheid.
Hij wil een thuis vinden,
een beetje zekerheid en menselijke warmte.
Wie geen geborgenheid vindt, is een geschonden mens,
een mislukte, een ongelukkige,
iemand die zich niet goed voelt in zijn eigen vel.
Een kind moet tedere zachte geborgenheid vinden
bij een vader en een moeder.
Begrijp je die verschrikkelijke verantwoordelijkheid
van twee mensen, die een kind ter wereld brengen?
Een jongen zoekt geborgenheid bij een meisje en omgekeerd
en mensen zoeken geborgenheid bij elkaar
in een huwelijk en in vriendschap.
De grond van alle geborgenheid is: ' liefde'!
Liefdeloosheid en zelfzucht verstoren iedere geborgenheid
en maken van de mens een thuisloze
een alleenstaande,
een gehavend wezen steeds gejaagd en nooit voldaan.
Het drama van deze tijd is,
dat we elkaar geen geborgenheid meer kunnen bieden.
we kunnen elkaar niet meer herbergen, geen thuis meer geven,
omdat we de liefde verleerd hebben,
omdat we de bron van alle liefde, 'God' , verlaten hebben!
we zijn zelf niet meer geborgen.

dit werd al geschreven in 1972,
maar het zou  gisteren geschreven kunnen zijn.
Het komt uit de bundel,

Menslief
 ik
hou van jou



Eliza

Even gauw tussen door.

Even gauw een klein berichtje schrijven. Met al die voetbal wedstrijden,( ik ben een voetbal fan) en de onderlinge verhuizing, gelijk schoonmaak, werd mijn pc weer even op de achtergrond gezet. Ik kan nu eenmaal maar een ding tegelijk, hoewel het vaak zo is dat ik zeker 3 dingen tegelijk WIL doen. Ik begin bij het een, kom het ander tegen, ga daarmee aan de gang, dan komt het derde gebeuren op mijn pad, ga ik net zo makkelijk daaraan  bezig. Dat alle drie de dingen dan  afkomen is mij altijd nog een raadsel. Het voetbal dat zal ik gaan missen, ik geniet vooral door het grote scherm (mij zelf  cadeau gegeven) enorm van het voetbal. Toen Nederland afgelopen zaterdag moest voetballen hadden we een klein feestje bij Chris in de tuin .

Een man of twintig waren samen om de wedstrijd te zien, gezellig een biertje er bij, de buren erbij, vrienden, heerlijk frituur hapjes en dan nog winnen, we gingen uit ons dak. Mijn kleinzoon en zijn vriendje wilde met mij op de foto, nou ik ben echt een kabouter hoor, Sven groeit mij zo wat boven mijn hoofd. Indra had alles aan in het oranje voor een hoelahoela meisje, ”kijk oma ik kan buikdansen,” echt schattig die handjes helemaal in houding dat mollige buikje naar voren, het mooiste is toch wel haar hoofdje, ze ging  helemaal in haar spel op. Samen was het knoert gezellig, zo zouden we meer samen moeten optrekken.

 De slaapkamer is nu helemaal leeg gesopt en gewassen, het grotere bed kan morgen komen.

Mij eigen bedje staat heerlijk achter mijn rug hier in de pc kamer, ik kan desnoods zo omrollen van mijn pc in bed. Als de kleinkinderen nu komen logeren, duiken die het grote bed in en ik hoef alleen maar tussen mijn dekbedje te kruipen zonder alles overhoop te halen. Morgen de vitrage ophangen even dweilen nog en het bed word verwelkomt.
 

 Met de zwanen familie gaat het nog steeds goed, ik heb ze vandaag nog zien zwemmen met z’n allen. Vandaag was ik naar de grote winkel ‘Acion’ heb leuke verjaardag cadeaus  gekocht, enveloppen, schoonmaakmiddelen, ik zou naar binnen in de winkel, ik loop  door een   poortje heen, begint er een bel te loeien, komt er een winkelmeisje op mij af. ”Sorry, kijk maar ik heb een lege tas” ze zag het, maar begreep het niet.

“Als u nu de winkel uitgaat let u dan nog even op?” en ja hoor ik had alles keurig betaald wil door het poortje en de bel ging weer loeien.

Ik schaam me dood, ik weet niet hoe het komt.

Zeg het meisje achter de kassa; ”dat truitje wat u aan heeft, heeft u dat ook hier gekocht”?

"Ja zeker, maar dat is al drie keer gewassen”
"Mevrouw er zit in de zijnaad een wit merk dat had u er uit moeten knippen, daar zit het alarm nog in”

Nou dat heb ik weer. had ik nog nooit van gehoord. Ik heb  nog twee truitjes daar gekocht, dus het eerste wat ik thuis deed?  natuurlijk de merkjes er uit knippen.

Hoera!!!!!! gewonnen.
 

Eliza  

Druk druk  druk… druk

Het is hier een beetje een gekkenhuis,er komt een ander slaap kamer.

Een breder bed, mooi met twee nachtkastjes, maar dat ik dan mijn kamer zoals hij nu is helemaal leeg moet halen! Ik wist niet dat ik zoveel verzameld had in twee jaar, echt heel veel alles gepropt in de twee kasten die ik had staan in mijn slaapkamer, Eerste instantie moest alles weg, dus een advertentie geplaatst in Flessenpost een advertentie op internet.

We maken foto’s van het meubilair, zetten die bij de advertentie, alles geregeld, kom ik toch weer tot een ander besluit. Ik wil mijn eenpersoons bed toch wel houden, dus het slaapbankje in de computerkamer moet nu weg ,daar komt dan mijn bed.

Ene advertentie veranderen andere plaatsen.

S’middags, een kast al verkocht, de advertentie aanpassen. S’avonds komt een vrouwtje spullen ophalen voor de rommelmarkt, de hele middag kasten leeghalen speelgoed opruimen in tassen doen boeken uit de kast ook in tassen doen cd opruimen ook in een doos doen, linnengoed uit de kast allemaal in de kamer maar in tassen en dozen het ziet er niet uit, je zou bijna denken dat ik ga verhuizen, het is alleen maar een nieuw bed.

Ook werd de grote kooi gebracht met twee marmotten om daar een weekje op te passen, helpp… waar moet hij heen? In de keuken maar even, geen goed idee, nu kan de ijskast niet open, schuif ik hem op, kan het kastdeurtje niet open, aan een kant de kooi maar getrokken door de gang en ook maar in de kamer, gelukkig heb ik nog mijn bed en een grote tv in mijn slaapkamer dus de kamer is even het pakhuis.

Het andere bed komt woensdag dus tot zo lang maar even improviseren.

Onder tussen van 7 tot kwart voor 8 bij joop  heerlijk warm gegeten, geweldig zoveel fijne mensen om mij heen.

Ook paste ik nog even twee uurtje op mijn kleinzoon, hoera voor de pc ik had geen kind aan hem. Nu ben ik uitgevloerd ik maak mijn verhaal af en ga naar bed.

Eliza

Foto's vakantie Ter Apel 3


Prachtige foto van het gezin met
 alle broers en zussen,
 kostganger en vriend.


Dan zelf moeder met twee geweldige dochters.


Het huis lag aan het kanaal,
er naast een drukke autoweg.


In het kanaal mooie bloemen, we hadden wel
een beetje strijd hoe ze heten.
Geertje en familie zeiden: 'waterlelie',
ik hield vol dat het geen waterlelies zijn.
 Ik dacht 'dotters'? maar zeker weet ik het niet,
ik vind ze wel mooi
en grappig, met die groeneknoppen op steeltjes.




En dan de waterspiegeling van
 de bomen in het kanaal.

Het gasthuis waar ik het heel fijn heb gehad.

Eliza
      

Van je familie moet je het maar hebben


Even kijken hoe pappa dat doet?


Ha...ha... ik kan het ook.


Daar zijn we dan met z'n vijfen.

Een les in je eigen schoonpoetsen,


je gooit water over je heen,
en schut je dan flink uit.


Even gymnastieken en klaar.


Goed opletten, dan doe ik het nog één keertje voor.


En dit is dan de verre zijtak van onze familie,
de familie ASOSIAAL"Tokki"
Vader de hele dag voor de spiegel,
 moeder de hort op,


kinderen komen om in het vuil,
zo zielig.

Dat was een familie zwaan die ik tegen kwam toen ik de trein  uit stapte, schreinend zo'n verschil met onze Harry en Mathilda
Eliza

Vakantie 2


Geertje en Jan haar broer hebben mij
 van de trein gehaald,
en hartelijk ontvangen in haar prachtige huis.

De Huiskamer



Ook door de hond Dino werd ik met
 enig gesnuffel aanvaard, alleen om dat
hij zo'n honden hater is, kon ik Rocky niet meenemen.



De trap naar boven, een mooie slaapkamer.

Een prachtig uitzicht van uit het slaapkamer raam.


Mooie muur decoratie langs de trap naar boven.


Hier heb ik even stil gestaan, ter nagedachtenis
 aan Jan die een vriend van
 Simon mijn man was.
Het omhulsel van de urn vond ik bijzonder mooi.

Eliza

Foto's, vacantie in Ter Apel


Helpppp...hoe werkt dat?,
rustig alles bekeken en dan is
het super makkelijk
 om het kaartje
te voorschijn te toveren.


Van uit de ene trein de andere trein fotograveren.
Het colaflesje stond in mijn trein,
het weerspiegeld in het raam.


Wat heeft een mens toch veel mee te
sjouwen,
de volgende keer een flinke rugzak mee.


Heel lief schatig meisje,
ging met pappa naar de dierentuin "Artis"


Het was echt warm,
ik vond het triest voor deze kindertjes,
maar mooi plaatje is het wel.


Dit was Oma, die was eerst niet zo blij met de foto,
maar het meisje wat tegen over mij zat,
die vertelde aan haar dat ik er niets verkeerts mee deed.


Ik maakte een foto van haar,
zij een foto van mij.

Ik vind het geweldig als ik zulke aardige
 mensen onderweg ontmoet.


Na 4 uur reizen station 'Emmen'
eindbestemming met de trein ,
werd daar afgehaald en
naar Ter apel vervoerd.

Eliza

Wij…

Ik pak de woorden in een doosje

die ik je graag zeggen wil,

wanneer je ver bij mij vandaan bent,

diep in jezelf, opvallend stil.

We uiten dikwijls harde woorden

want ons karakter is gelijk,

ik zou zo graag iets hartelijks zeggen

wanneer ik heimelijk naar je kijk.

Ik pak mijn ‘houden - van’ in zilver

en maak er een klein rijmpje bij,

waarin verborgen is te lezen

wat je in wezen bent voor mij.

Toch komen dikwijls harde woorden,

ik weet niet waarom ik ze zeg,

maar tussen ons is dan de afstand

een kilometerslange weg.

Ik doe een lintje om een doosje

waarin een eenzaam – koud gevoel,

omdat ik weerloos en onhandig

niet echt kan zeggen wat ‘k bedoel.

En in dat kleine lieve rijmpje

zit zoveel warmte en een zoen,

misschien moeten we beiden leren,

’ je kunt ook woorden overdoen’.

Ik hoor je in je kamer lopen

ik slik iets weg en voel verdriet,

we kunnen alle twee goed praten,

maar vinden vaak het trefwoord niet.

Ik doe je pijn met wat ik uitspreek,

‘k ben net als jij ’n volwassen mens,

Die met ‘gevoel’ niet goed kan omgaan,

daarom dit doosje en mijn wens.

Geschreven door ‘ Margreet van Hoorn’

 Prachtig vind ik dit gschreven, het zegt precies wat vaak gebeurd, je houd van elkaar en toch kun je elkaar diep bezeren door woorden, die je dan echt over zou willen doen.

Eliza












 

                                            Even niets geschreven

Even niets geschreven ,

Om zelf weer te overleven

Alles was weer druk…druk…druk,

Maar nu ging ik voor het zwanen geluk.

Soms is alles zo chaotische bij mij,

dan maak ik mij voor de pc niet vrij.

Maar  komt er toch weer rust,

Kan ik weer schrijven, mijn geweten is gesust,

voel me ongemakkelijk als ik mijn pc vergeet.

Ben dan niet compleet.

Eliza

Nog zoveel te zeggenen eigenlijk niets.

Zouden er woorden bestaan

                                 die uit kunnen leggen

hoe dierbaar je was

               hoeveel je voor ons hebt gedaan.

Een uniek mens is van ons heengegaan  

***********************************    

Wanneer je verdrietig bent,

Kijk dan in je hart en je zult zien

Dat je huilt om wat je vreugde schonk.

***********************************

Je was er altijd

Je zorgde altijd

Je liefde sierde ons leven

Vreugde heb je aan velen gegeven

Dit  zijn woorden die jou  beschrijven

Zo zal je in ons hart steeds bij ons blijven.

************************************     

foto's van Harry,Mathilda en kinders

Eerste etens les

"Pa! alle kinderen verzamelen"


"Wie is er weer het laaste?
 zal Harrry junior weer niet zijn"


"dit is lekkerder dan spinazie"


"Lust jij spinazie?"


"Ik zal het nog een keer voor doen,
snavel in het water en zeveren maar,"


"Pa, geef jij is het goede voorbeeld"


"Allemaal het buikje vol, ga met je vader mee."


"Hé hé, even pauze voor mijzelf."


Eliza

Boomstamstukje



De zwerver rust uit in het bos,
hondje op schoot, fles in de hand.
Hij is de gelukkigste mens in ons land



Geef mij een mooi stukje hout,
fantasie heb ik genoeg.
De zwever is beter af in het bos,
als in de kroeg.

Eliza

De kleine scholekstertjes worden
 door de kraaien weer van het dak afgejaagd,
ze lagen met z'n tweeën op de stoep.
We hoorde de moeder of vader
heel hard schreeuwen om de kraaien te verjagen


Chris heeft ze weer op het
plattedak van onze huis gezet.
Dat deed  2 jaar terug de medewerker
van de dierenambulance ook. Die had ik
gebeld toen ik een zo'n kleintje
op het grasveldje voor de deur zag lopen,
en ook die ouder weer schreeuwen om
zijn jong. Ze kunnen niets anders doen 
 

Vader of moeder belaagde Chris behoorlijk,
en ik moest natuurlijk mijn fototoestel
 weer pakken en knippen hé.
Hij of zij bewoog alleen heel snel.

Eliza

Uitspraken, uit een boekje dat ik zelf kreeg,

 Het is een cadeauboekje voor een’ VRIEND’

Vriendschap

Kan alleen worden

Gemeten in herinneringen

Plezier, vrede en liefde

Stuart en Linda Macfarlane

%%%%%%%%%%%%%%%

Vrienden leven niet alleen in harmonie

zoals sommigen zeggen,

maar in melodie.

Henry David Thoreau( 1817-18620

%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Bij voorspoed plezier,

                                          bij tegenslag aanmoediging,

                                               bij rouw troost,

                                                     bij vreugde een vrolijke metgezel,

                                                 te allen tijde

                                                         een andere ik.

John Lyly ( 1544- 1606 )