LIJNEN
LIJNEN
Lijnen! je hebt: waslijnen … buslijnen…tramlijnen
MAAR!
Bij deze dame is het altijd lijnen voor dat mooie lijntje wat ik al JAREN poog te krijgen.
Nou krijgen ? ik krijg het echt niet cadeau ik moet er bloed zweet en tranen voor over hebben en natuurlijk het voornaamste! wilskracht en discipline.
Die laatste twee woorden zijn voor mij het moeilijkst, de wil is er soms wel maar de kracht? dan de discipline ?
Begin altijd met goede moed soms heel soms lukt het om een paar dagen mijzelf in te houden goed op te letten wat ik eet en wat meer te bewegen. Dat soms zou natuurlijk moeten veranderen in het liefs dagelijks een goed patroon.
Ach dat is voor dit persoontje niet weggelegd ik besta nu eenmaal uit minstens twee personen die altijd in de strijd zijn met elkaar; wel of niet eten.
Soms als de wilskracht daar is dan heeft het ene stemmetje wat altijd zegt( kan jou het nou schelen… je lust het zo graag je… je leeft maar een keer…morgen doe je weer wat minder!) dát stemmetje even geen overhand dan is er dat andere stemmetje die zegt:
(je wilt toch niet zo’n dik propje zijn… je knieën begeven het… komkommer en sla is toch ook lekker…kom op door zetten elk onsje is er een) dat stemmetje is dan de baas .
Het langste heb ik het ongeveer twee maanden volgehouden toen was er 5 kilo af.
Die kilo´s zijn er op en neer nog wel af maar verder wil het toch moeilijk.
Nu had ik ´n paar weken geleden bedacht dat ik de vrieskast ga leeg eten en gewoon dan geen boodschappen meer doen tot het echt nodig is. Geen koekjes …geen snoepjes …geen chocolade..geen stukjes worst …geen stukjes kaas ´n plakje op brood mag maar geen brokken, dus het werd fruit…komkommer… radijs… rauwe worteltjes
Geen tosti´s maar bruinbrood met kaas, ik weet onderhand alles wat niet mag en wel mag. Twee weken had ik geen boodschappen gedaan, toen waren de melk de kaas en de eieren op, deze drie boodschappen wil ik altijd in huis hebben ik moest dus naar de winkel.
Daar gaan we dan loop als een snelwandelaar langs alles wat lekker en niet goed is dus hou me echt aan het geen ik wou kopen, zie links en recht uit mijn ooghoeken écht wel die heerlijke speculaas, de chocolade letters, lekker stuk gekookte worst, maar ik worstel mij dapper door de winkel heen, sta bij de kassa gewoon te trillen als en rietje van de stress, vraagt het jonge meisje achter de kassa: “gaat het wel goed met u mevrouw”
“ niet helemaal ik ben verslaaft” .
Zie ik dat meisje helemaal verschieten ze schrok duidelijk,
“aan snoep hoor” zei ik gauw
“ik ben zo blij dat ik door de winkel ben gelopen zonder allerlei lekkere dingen mee te nemen maar het viel niet mee ik had eieren, melk en kaas nodig heb nog wel wat andere dingetjes er bij maar niets wat lekker is.”
`Dat is goed van u` zijn we aan het afreken heb ik geen eieren gepakt ”verdorie daar kwam ik voor”. Zegt het meisje
“ dat kunt u toch nog even pakken?”
“Dan moet ik weer door de gevaren zone heen “
`Als u nu dit pad neemt loopt u recht op de eieren af en dan gauw weer terug”.
Zo schattig hoe ze met me mee leefde dus ik doe dat staat er al weer iemand anders bij de kassa ik wacht.
Zie ik bij de kassa iets in een zakje dat ik gewoon even nader wou bekijken ik pak dat zakje! hoor ik zeggen,
” NEE ! mevrouw u zou alleen eieren halen”.
Ik schrok me een hoedje, moest er om lachen vond het zo leuk dat ze me hielp.
Ik heb haar bedankt en liep met een fijn gevoel de winkel uit.
Eliza
