Archief

  

  

 

 

Eliza

Geen sneeuw maar regen.

De sneeuw is verdwenen

De regen verschenen

Alles erg nat

Maar niet meer glad

Laat de regen ook maar verdwijnen

‘Zon’ kom weer schijnen

Maak alles droog

Begin met een regen boog

Laat de plantjes groeien

De sneeuwklokjes bloeien

Alles ziet er dan vrolijk uit

Het brengt een glimlach op mijn snuit

Eliza

Zee

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
Ik wil luist'ren naar mijn adem,
Ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker
zal mijn zwijgen wel verstaan.

geschreven door 'Toon Hermans'

  



  

  

Eliza

                                    Hoera leve de ’ Koning ’

Het is er toch van gekomen we krijgen 30 April een inhuldiging,

                                           Prins word Koning.

 We zaten er al een tijd over te speculeren, maar nu heeft de Koningin  om 7 uur in en toespraak afstand van de troon gedaan. Het is goed zo, de Koningin is nu nog gezond dus kan ze haar vrije tijd straks indelen zo als ze dat wil, eindelijk. Ze zal gerust een oogje in het zeil houden maar dan als MOEDER, en Oma, zo zou ik het voor haar willen zien.

 Het spookt buiten behoorlijk ik heb de stoelen in de tuin vast moeten klemmen door de tafel er strak tegenaan te zetten. De wind loeit en het regent pijpenstelen,een beetje beangstigend vind ik het wel, nu benijd ik alle katten mensen ik moet toch echt  Rocky nog naar buiten laten, al weet ik zeker dat het geen 10 minuten duurt hij gaat gewoon onder het afdakje naar de hoek, piest een lange uithaal en dan neemt hij de spurt naar huis .
Het is bar en boos buiten.

Eliza  

  

 

   
 

foto's van Delft

Eliza

                                                               

Heftig

Gisteren was  de dag waar ik het hele jaar met spanning  op wacht , de uitvoering van mijn zoon z’n musical, elk jaar is er  een ander musical. Dit was de vijfde musical die ik gezien heb en ik moet zeggen ik vond deze de heftigste. Het zou over bejaarden gaan dat wist ik van mijn zoon, maar ik was in de veronderstelling dat het een persiflage op het bejaard zijn  was, dat het heel vrolijk zou zijn, nou niet dus. Het was zo rauw  zo echt zo als het gaat soms in een bejaarde huis, je mag  natuurlijk niet alle bejaarden huizen  over een kam scheren, maar een hele boel dingen waren herkenbaar door dat je het  meegemaakt heb in je naaste omgeving. Er waren wel stukjes bij die grappig waren, er kwam een nieuwe bewoner een ‘MAN’ er waren 30 vrouwen en maar 8 mannen, dus er kwam een liedje: ‘vers mannen vlees’ die arme man werd letterlijk en figuurlijk achterna gezeten maar viel voor de charme van een nieuwe bewoonster een Surinaamse ,die het roddeltje van de dag was.

Het was ook heel vreemd om mijn zoon te zien die door schmink jaren ouder was gemaakt, hij was ouder als ik, heel apart. En er gaan nu eenmaal mensen dood als ze oud zijn, daar konden ze ook niet omheen, maar als er dan ook een doodskist op het toneel staat met bloemen en al, is dat best schrikken,en komen er toch emoties los die de tranen naar buiten brachten. Dus ze hebben het wel heel goed gebracht vooral om dat het over het algeheel jonge mensen zijn, ik ben vreselijk trots op ze. De foto’s zal ik nog wel krijgen dan kunt u ze ook bekijken. We werden gevraagd geen foto’s te maken dat was  storend.

Eliza                                        
                                                       

Alle blog vrienden een fijn weekend toegewenst.
 

  

  
Indra bedenkt een spelletje,
 maar haar broer is toch even sterker
.
Ze kunnen geweldig spelen samen en heel veel lachen,
 heerlijke kleinkinderen.

Eliza

Wisselvallig

Ja, net zo wissel vallig als het  'weer' ben ik ook. Zo loop ik te mopperen het is wel genoeg die sneeuw, zo ben ik weer helemaal  verwonderd  en gelukkig met het prachtige uitzicht wat we dan hebben.

Nou ja dat is de aard van het beestje zullen we maar zeggen en misschien gelukkig maar, ik kan super verdrietig zijn, huilen of de wereld vergaat , dan als dat klaar is zie ik het leven weer mooi …grappig…  en plezierig.

 Spontaan naar de kapper gegaan ik had mazzel dat er iemand een afspraak had afgezegd zo dat ik  er voor in de plaats kon komen. Lekker kort koppie  mooi morgen naar de Schouwburg. Mijn zoon geeft dan weer een uitvoering met zijn musical vereniging, elk jaar een verrassing wat ze gaan spelen, heel eerlijk verleden jaar was het heel dramatisch … luguber… best wel eng, maar hij heeft belooft dat het dit keer héél iets anders is, hartstikke spannend dus.

Eliza