Archief

  

  

  



Eliza

  

  

  

  

Eliza

Vanmorgen

Vanmorgen was het  koud buiten, er lag een klein laagje hageltjes, sneeuw kon je het niet noemen het zag er uit als allemaal hele kleine korreltjes. Koud was het wel als mijn oren gaan tintelen,mijn neus en mijn voorhoofd echt koud zijn, dan is het koud. Ik vind dit ‘weer’ heerlijk vooral als het  zonnetje erbij schijnt, alleen de sloot was bevroren en dat is voor de vogels geen pretje. Ik bestudeerde 2 waterhoentjes die achter elkaar over het dunne ijs liepen. De voorste waterhoen deed het heel voorzichtig met een beetje fantasie zag ik hem kleine schaatsjes aan hebben, de waterhoen erachter die gleed om de 2 stappen onder uit . Ook een meeuw kon niet op zijn pootjes staan. voor hun breekt er een moeilijke tijd aan als de vorst doorzet.

Vanmiddag weer naar mondharmonica les geweest het word wel moeilijker, we zijn nu bezig met noten op balken, opennoten…dichte noten…noten met een vlaggetje aan hun pootjes… 3 kwarts maat…4 kwarts maat…enz. Ook om allemaal tegelijk te beginnen is lastig, allemaal even snel of langzaam, allemaal even hard of zacht, het is echt serieus het word veel studeren wel erg leuk.

Het lijnen gaat nog niet zo goed als ik zou willen, grootste valkuil toch wel de avond. Overdag veel afleiding als ik dan s’avonds mij avondeten op heb gegeten dan vraagt mijn maag de hele avond naar meer, om daar weerstand aan te bieden is nog moeilijk maar we geven de moed niet op

Eliza

  

  

  

  

Eliza

Zaterdag 12 Januari 2013

Vanmorgen voor het eerst weer wat koud maar fris ‘weer’, lekker. Niet dat miezerige ‘weer’, niet dat troosteloze grauwe.  De zon kwam af en toe tevoorschijn. Vanmiddag zijn we even bij zee geweest, Rocky heeft super genoten, voor het eerst heb ik hem een klein kuiltje zien graven, een koddig gezicht, zijn snor zat onder het zand, dan besef ik weer hoe mooi ik eigenlijk woon, nu waren we met de auto, als ik vanuit mijn huis naar het strand wil doe ik er lopend een half uur over. Ik loop  een klein gedeelte duinen door en ben  op het strand. Ook is er een klein bos waar je fijn kan lopen. Natuurlijk is daar Marieëndal wat een mooi park is, daar heb ik al vaak over verteld. Al met al kan je veel slechter wonen.

De griep die heeft zijn biezen gepakt en is er als een speer vandoor gegaan, tegen zoveel citroen en paracetamol kon hij niet op, “opgeruimd staat netjes” zei mijn moeder altijd, mijn schoonzusje gaf nog een tip, volgens haar moet je als je denkt griep te krijgen gelijk een flinke pan kippensoep maken veel er van eten , dat zou de griep ook op de vlucht jagen. Ik zou dat doen maar bleek geen kip in huis te hebben, maar ik ben door het ergste heen, nog een klein beetje benauwd soms dat hoestje  even maar voel me nu weer happy. “Ach ja, onkruid vergaat niet”!  dat zei mijn moeder ook altijd.

Eliza

Dag griep

Je kwam in het geniep

Ik had je niet in de gaten

Jij had al zoveel slachtoffers

Maar je kon het niet laten

ook bij mij langs te komen

Je stoorde me in mijn dromen

Liet mij maar hoesten en niezen

Ik had het niet voor het kiezen

Ik heb je met alles in mij bestreden

Jij word door iedereen gemeden

Ga dus vertrekken heel  snel

Ik red het zonder jou zeker wel

                                                               Eliza

  

  
Eliza

Vlakte

Het strand ligt hemelsbreed op blind gehoor;
luch en water verliezen aan
hoog middaglicht hun grond;
geluiden bijten na; een vogel
telt zijn slagen - de zee hangt weggedragen
in een eindbeweging die word opgeheven en
weer komt. 

geschreven door; Pieter A. Kuyk

                       *

Bomenpaar.

Zo op het gezicht
houden ze afstand
ieder zijn eigen
lucht en licht
en tijd van bloeien
- alleen als het hard
waait dan raken
hun takken verward-
maar hun wortels
zijn mettertijd
diep en dicht
ineen gaan groeien

geschreven door; Maarten Mourik

Help……..

Help…. Onze Lieve Heer heeft het licht weer aangedaan. Als kind heb ik geleerd dat Onze Lieve Heer in de Hemel woont. Dus in mijn belevenis als kind :

 Is Onze lieve Heer blij… dan schijnt de zon.

Is Onze Lieve Heer verdrietig…dan regent het zachtjes.

Is Onze Lieve Heer boos … dan stormt en waait het

Is Onze lieve Heer ziek of niet in een goede bui…

                                   dan laat hij het licht gewoon uit.

Nu is het buiten al dagen grijs dus:

Is Onze Lieve Heer misschien in een moedeloze bui?, misschien heeft hij ook wel griep, dagen was het licht uit, nu schijnt het licht hier buiten dus :

Onze lieve Heer is aan het opknappen, het is nog niet helemaal in orde want het licht is nu in de verte en een moedeloze bui hangt weer aan de hemel.

 Mijn fantasierijke geest  verteld dit zo.

MAAR ALS….!

 Het licht in enen weer aangaat schrik ik ernstig als ik mijn huisje dan in het licht zie.

Ik zie dan overal stofjes, die me niet waren opgevallen toen de dag grijs was.

Ik zie overal rommeltjes liggen, in de kasten… de keuken…slaapkamer…douche,

Niet vieze rommel maar van alles en nog wat rommeltjes.

Dan word ik keihard op mijn chaotische leventje gewezen.

Dan raak ik ook een beetje paniekerig, dan ga ik ook over tegelijk proberen op te ruimen ( verplaatsen, niet opruimen eigenlijk)

Conclusie :

Heerlijk als het zonnetjes schijnt, alles is weer licht .

Nadeel: ik zie veel in huis wat beter kan. Ik kan twee dingen doen,

Depressief worden, denken laat maar, of ergens beginnen met opruimen, elke dag een beetje.

Ook zou ik voor de optie kunnen gaan:

Els lieve meid, zo ben je altijd geweest zo ben je 67 jaar geworden, wie doet me wat!!!!

Vind dit laatste wel aantrekkelijk, maar helemaal de boel de boel laten kan ook niet, ik hoef mij dus een hele tijd niet te vervelen.

Weet alleen niet  ‘WAAR’  ik moet beginnen, HELPPPPPPP

Eliza

  

  

  

  
Een mevrouw strooide allemaal poezenbrokjes.

Eliza