Archief

Voor het eerst in een groot vliegtuig.

Ja het is echt zo ver, vannacht om half 4 worden we opgehaald en gaan dan naar Schiphol. Om 7 uur in de morgen zitten we  als alles goed gaat voor het eerst in een groot vliegtuig en vliegen naar 'Alanja' in  Turkije. Ik moet nu echt gaan slapen  om half 3 gaat de wekker.

Ik wens u allemaal fijne Kerstdagen. Voor het uiteinde van dit jaar zijn we weer thuis en dan meld ik mij weer.

Eliza

Ambachtelijke oliebollen

Ja, ja vanmiddag heb ik eigenhandig, helemaal zelf, oliebollen gebakken. Dat het een ambacht is dat heb ik nu wel begrepen, goeie grutjes, ik heb voor 15 oliebollen 2 uur staan bakken. Het is al héél lang geleden dat ik oliebollen heb gebakken, ik zou niet meer weten hoelang geleden maar weet nog wel dat het toen veel moeilijker was als nu. Ik had nu een pak kant en klare mix, er hoefde alleen 2 eitjes in en 300ml water, er zat ook een zakje vruchtjes (kleine stukjes appel en krentjes) in,  plus een zakje poedersuiker  goed hé.
Ik herinner mij  toen  ik voor het laatst oliebollen heb gebakken, ik gewoon bloem had, daar moest  gist in die ik eerst geweekt had. Ik weet nu weer goed dat ik er veel wou bakken en ik dus het deeg in een plastiek emmer had gedaan. De bloem met gist moest op een warme plaats rijzen, er kwam een theedoek over de emmer, ik dacht toen; ik zet hem voor de kachel. De emmer stond iets te dicht op de kachel ik was even een ommetje maken met Tosca (mijn hondje van toen) want het deeg moest minstens wel een uur rijzen. Ik  kwam terug en was stom verbaast, de emmer was aan een kant lichtelijk gesmolten en het deeg was wel behoorlijk gestegen, de thee doek zat aan de emmer vast gesmolten.Ik weet ook nog dat ik er toen niet echt bollen van bakte maar meer gedrochten met gevaarlijk tentakels, geen ronde bollen, maar…dat was toen!  

Nu kon ik gewoon het meel… eieren… vruchtjes …en water met de garde door elkaar kloppen en klaar was kees ik kon gelijk bakken. Eerlijk is eerlijk zo mooi rond als in de oliebollen kraam heb ik ze niet gekregen maar trots ale een pauw ben ik er op. We hebben er een geproefd, hij smaakte heerlijk en de rest gauw weggezet en later in de vriezer gedaan, want ik heb ze gebakken voor als we terug zijn van vakantie dan kan ik waarschijnlijk geen oliebol meer kopen,dus missie geslaagd.

  

                                                                      In dit oliebolletje zag ik met mijn
                                                                      fantasie, een klein biggetje.

Eliza

                                        

                                              Uitvinden

Vanmorgen heb ik uit behoorlijk schuldgevoel een gezond en verantwoordelijk  hapje uitgevonden. Niet echt uitgevonden want de cracker,  het snoeptomaatje en de 20 plus smeerkaas bestaan natuurlijk al heel lang. Alleen vind ik het een fonts van mij zelf om de snoep tomaatjes zo door te snijden dat  je met elke hap die je neemt een stukje tomaat mee kan happen. Ik heb wel vaker tomaat ook op brood gedaan,dan sneed ik dunne plakken maar 9 van de 10 keer met het doorbijten van de plakjes tomaat verschuift alles en valt de tomaat er af, gevolg een kledder boel. Deze cracker is best heel knapperig maar vrij hard, nu zo  met die kleine stukjes tomaat  gaat het heel goed. Niks afgevallen, hoera geen kledderboel.

                                                             Eliza

                                                

Jan kan je voor de juffrouw een paar schoenen maken
Jawel juffrouw als ze maar op de leest willen raken
Van voren spits van achteren smal
Ja juffrouw ik zal!
Maar niet met wijde bekken
Dan zou ik met de juffrouw gekken
Wanneer kan de juffrouw ze komen halen
Als ze maar geld heeft om te betalen
Maar de juffrouw heeft nog geen geld ontvangen
Dan moet ze maar in den winkel blijven hangen

Dag Jan van Loenen
Dag juffreouw zonder schoenen
Dag Jan van Besteveld
Dag juffrouw zonder geld 


 

  



  

  

Eliza

                                                  

Spannend

Het is elke morgen wel weer spannend, hoe zal het ‘weer’ buiten zijn.

Het is elke dag verschillend, vanmorgen toen ik naar buiten keek dacht ik getver het regent. Er was geen wind dus  Rocky maar op het pad achter de tuin uitlaten. Rocky voelde het al aankomen, als hij zijn koppie buiten het afdakje steekt en het regent dan draai hij zich gelijk weer om. Dan gaan we aan de voorkant langs de huizen onder het afdak van de galerij naar de hoek hij doet een plas en roetsjt recht om keer naar huis.

Als de buurvrouw met Spetter ons kom halen dan gaat Rocky ook gewoon onder dwang  mee. Nu kwam ik buiten er staat geen wind, een kant van de lucht licht grijs, andere kant al vaag het zonnetje te zien en zachte blauwe lucht.

Een gevoel kwam over mij, zo direct, het regende zo zachtjes zo stil, meteen kwam de gedachte bij mij op; dit zijn tranen van God, God huilt zachte tranen om al het leed wat de mensen elkaar aan doen.

Gisteren toen ik kerstkaarten schreef had ik de tv aan op een net waar elk kwartier het journaal op kwam. Terwijl ik schreef :

‘ Fijne kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar,’

 hoorde ik achter mij op de tv:

‘er is een autobom ontpoft in India, veel mensen waaronder kinderen  gedood’.

 De president van Amerika  hield een toespraak over het hebben van wapens, er was een man die heel veel kindertjes, zijn ouders en zich zelf omgebracht had.

Ik ben katholiek opgevoed, maar  doe er nu niet veel meer mee, daarom riep ik vaak als er iets erg gebeurde :

 “Is er wel een God, hoe kan dit dan allemaal gebeuren”

Maar zoals ik het geleerd heb, heeft God de mens geschapen met een eigen wil, dus gaat het gewoon niet goed in de wereld.

Kunt u zich voorstellen dat ik vanmorgen dacht, dit zijn tranen van God.

                                                     

Eliza

Chris mijn zoon 4 jaar



   
                                            Sven, Chris zijn zoon, mijn kleinzoon.

  

  

  

Eliza

Even een foutje toelichten. Ik had mijn verhaal eerst in 'Word' geschreven een paar dingen veranderd, geknipt en geplakt,  dan toevoegen in mijn blog.
Als ik dat gedaan heb lees ik  altijd meteen mijn blog,
ik had dan  gelijk gezien dat ik wat foutjes niet uit gegumd had.

Nu had ik het toegevoegd, de bel ging ik kreeg ik visite, geen tijd om te zien hoe mijn verhaal op mijn blog stond . De visite is net weg ik kijk op mijn blog en zie ook dubbel maar het is al weer opgelost en ik heb zeker een geweldige avond gehad.


                                                            

Zo heb je tijden dat je nergens heen gaat en zo heb je het ene uitje naar het andere. Gisteravond was het concert van ‘t

‘ Nieuwedieper Visserskoor’ uit Den Helder.

Iedereen kan er heen ze vragen geen intree geld maar in de pauze komt er een collectemandje langs dan is het de bedoeling dat je naar draagkracht iets geeft.

Het was weer geweldig zo mooi, er was ook een gast optreden van  het:

‘Amsterdam Staff Songsters’ koor.

 Samen hebben ze een concert geven in de kerstsfeer.

Er trad ook een pianiste op, die speelde zo betoverend, ik hoorde in haar muziek   de rollende golven van de zee die op het strand komen en weer terug trekken, de muziek kabbelde eerst vrolijk en licht, dat waren dartelende golven in de zomer, later werd het zwaarder dan hoorde je gewoon de stormgolven door de muziek heen. Zeer indrukwekkend.

Bij het lied 'Stillenacht Heiligenacht' kwam  kippenvel op mijn armen en rolde er toch stiekem een traantje over mijn wang, dat vind ik echt  het mooiste kerst lied. Er waren  800 mensen  ongeveer dacht ik,  die ook het concert meebeleefde, toen we dus een samenzang gingen zingen; ‘

‘Er is een Kindeke geboren op aard’,

leek het wel of er een trein denderde door dat grote gebouw. De dirigent deed nog wel een poging om ons wat langzamer te laten zingen maar na dat hij lachend naar het orkest had gekeken gaf hij het maar op, het was ‘ MACHTIG’ vooral het laatste;

 ‘Ere zij God’
 
iedereen was opgestaan, het gevoel van samen zo’n prachtig lof lied te zingen,
niet te beschrijven wat  het met me deed. Dan denk ik hoe komt het toch dat we nu wel saamhorig zijn en zodra we ieders een kant opgaan de verdraagzaamheid ver te zoeken is?

Eliza

Onze mondharmonicaclub heet
 nu officieel:
'De Smoel schuivers'
We hebben vandaag een heus Vaandel gekregen
dat was een verrassing.





Eliza