De stijgende temperaturen hebben ook een impact op het landschap. Rotsen brokkelen sneller af en er zijn meer aardverschuivingen. Het landschap is zo erg veranderd dat de oorspronkelijke grens tussen Italië en Zwitserland niet meer klopt met de realiteit. Een groep experten gaat een nieuwe landkaart tekenen met een aangepaste grenslijn.
Dinsdag 16 juni 2009
Chinezen doden 36.000 honden
Chinezen doden 36.000 honden
De Chinese stad Hanzhong heeft 36.000 zwerfhonden en honden die als huisdier werden gehouden, laten afmaken.
De discussie over straathonden laait vaker op. Drie jaar geleden namen ambtenaren in de provincie Yunnan zelf de knuppel ter hand om straathonden af te maken. Foto: EPA
De autoriteiten kwamen in actie om te voorkomen dat nog meer mensen na een hondenbeet komen te overlijden aan rabiës oftewel hondsdolheid. Twaalf inwoners van de stad in de noordelijke provincie Shaanxi zouden het leven hebben gelaten door deze ziekte. Volgens de bestuurders kampt Hanzhong met een epidemie.
Alleen al in de afgelopen maand zouden zesduizend mensen gebeten of gekrabd zijn door honden. In China woedt al langer een discussie over de behandeling van dieren. Een team van deskundigen werkt aan een wetsvoorstel om dieren te beschermen tegen mishandeling.
Het houden van huisdieren is een relatief nieuw fenomeen in China, waar steeds meer mensen genoeg geld hebben voor deze hobby. Onder het communistische bewind van Mao Zedong werd dit nog gezien als een bezigheid van de verfoeide bourgeoisie en was een verbod van kracht. Een paar jaar geleden werd dit verbod opgeheven.
bron; telegraaf.nl
Mien Ruys was een internationaal gerenommeerde tuinarchitecte die zelfs in eigen land tenvolle werd geapprecieerd. Ook haar vader was overigens een bekend tuinier. Hij lanceerde bij onze noorderburen als eerste het concept van de borders. In 1973 schreef Mien Ruys een boek waarin niet zozeer de ordening van de planten in de tuinen de aandacht voor zich opeisten, maar wel de tuinplanten zelf. Het werd een gigantisch succes en Mien Ruys paste haar ideeën ook zelf toe in haar eigen tuin, waar ze in 1925 aan begon en die ze steeds verder uitbreidde. Verwacht u hier dus niet aan een strak geplande opbouw, wel aan een ongedwongen feest van kleuren en vormen. In feite is het een opeenvolging van 28 proeftuinen waarin Mien experimenteerde en alle combinaties en materialen uitprobeerde. Ze geven als het ware een chronologisch overzicht van de tuinarchitectuur van de 20ste eeuw, gecombineerd met de evolutie die Mien Ruys zelf onderging. De nieuwste tuinen worden nog voortdurend verder ontwikkeld, de oudere worden bewaard zoals vroeger. De verwilderingstuin is de oudste, maar ook de oude proeftuin met de grote border, de watertuin met stapelmuurtjes of de verdiepte tuin met spoorbielzen zijn interessante klassiekers. 
