![](../Images/Skin/4/pixel.gif) |
|
![](../Images/Skin/4/pixel.gif) |
gedachtewisseling in vriendschap |
|
![](../Images/Skin/4/pixel.gif) |
19-03-2008 |
....emotioneel kapot |
Dag Jopie,
Mag ik Jopie tegen je zeggen, J.....het brengt alles wat dichterbij.
Weet je, waaraan ik denken moest, toen ik dat las van die huilbuien van je. Lang geleden, ik woonde toen enkele jaren in Suriname, werd ik eens bij een meisje geroepen, dat erg in de war leek. Ze hadden er de pandit al bij geroepen, die mensen waren Hindoe....en toen dachten ze: "Kom, laten we er eens een Christen tegenaan gooien".
Ik kwam en liet me de zaak uitleggen. En wat bleek: dat meisje, ze was veertien, had altijd heel erg geïsoleerd gewoond op de 'pranasie', de verlaten plantage, waar haar ouders heel eenzaam leefden. En toen zeiden de ouders opeens: "Kom....ze moet geld gaan verdienen". En ze stuurden dat kind naar een sigarettenfabriek, waar ze midden tussen meisjes van haar leeftijd en ook wel ouder, in een oorverdovende herrie zat en tussen het gepraat van al die meisjes, dat over allerlei dingen ging, waar zij geen weet van had.
En toen ze thuiskwam, was ze helemaal over de toeren...huilen...niet willen praten....en die pandit had met zijn bezweringen de zaak alleen maar erger gemaakt.
Nu zul jij zeggen: "Wat heeft dat nu met míj te maken. Ik ben geen veertien en ik werk niet in een fabriek en ik heb altijd met iedereen kunnen communiceren, zo ik maar wilde".
Maar Jopie; er kan op een bepaald ogenblik zoveel op je af komen. Je krijgt opeens in de gaten, dat het leven 'van alles van je wil'. Je merkt, dat de kinderjaren nu wel heel erg achter de rug zijn. En dan ben je wel eens even onevenwichtig. Ik wil het niet kleineren hoor, maar toen ik even bij dat Hindoestaanse meisje had gezeten en de verhalen van haar ouders had gehoord, heb ik gezegd: "Laat haar nu even met rust. Frunnik niet te veel aan haar. Geef ze even de tijd. Nog een paar dagen en ze heeft alles op een rijtje". En verder...niks! Ik heb niet over de Heer Jezus gesproken. Daar kreeg ik geen leiding toe. Maar toen ik wegging, keek dat kind me zo blij aan.
Jopie; ik wil je nu even alleen laten, om alle dingen op een rij te krijgen. maar ik zeg nog wel iets over jou tegen de Heer Jezus. Dat mag wel hè:
"Lieve Heer Jezus; U hebt dat gehoord van die huilbuien en dat moede, onzekere gevoel van Jopie. U hebt ook al die fijne adviezen gehoord, die ze kreeg. Maar lieve Heer Jezus, wilt U naar Jopie omkijken en maken, dat ze gauw weer helemaal blij is en zich uitgerust voelt en dapper het 'grote leven', dat er nu eenmaal eens voor iedereen aankomt, aankan.
Dank U Heer".
Daag Ger
|
|
|
![](../Images/Skin/4/pixel.gif) |
Reacties op bericht (0)
|