Berichten van 1 september 2010 tot 30 september 2010

Ik kwam voorspoedig aan met Paul, Marleen volgde in haar eigen wagen. Paul en ik schreven ons in voor 100 km en Marleen voor de eerste lus van 25 km. Intussen begroetten wij de bekenden en minder bekenden, en werden door Marleen getrakteerd met koffiekoeken. Was het omdat het de dag van de klant was dat iedereen die voor 100 km inschreef een zwarte pet met opschrift en het profiel van een meivis, alsook een sleutelhanger-flesopener kreeg? Het was er overigens een internationaal onderonsje, behalve Belgen waren er ook Nederlanders, Duitsers, Fransen en Denen; alleen de Engelsen ontbraken nog. Er waren overigens 5 Sportvrienden ingeschreven.

Om 11 uur vertrokken we voor de eerste lus die ons liet kennis maken met enkele hellingen, zoals de Berendries. We kregen een eerste versnapering met warme of frisdrank aan het begin van het Mijnwerkerspad. 7,4 km verder hadden we een caférust in Oudenhove, zo hadden we 25 minuten om op te drogen, want de zon liet zich af en toe verrassen door een regenwolk. En zo keerden we dan terug naar Velzeke, waar onze smos wachtte, ik had er ene gekozen met américain. We namen dan afscheid van Marleen.

De tweede lus toonde ons de Zwalmstreek, dat 12 dorpen telt, maar we bezochten ze niet allemaal. De Zwalm slingert zich door de rustgevende natuur en voor we het wisten, kwamen we reeds bij de Biestmolen, waar Conny (echtgenote van baankapitein Geert) en hun zoon Yannick klaar stonden met de yoghurt en de lepeltjes. De Zwalm min of meer volgend, kwamen we in Roborst en zo terug in Velzeke, waar een valkenier gekomen was met twee oehoes. De oudere en de jongere behoren niet tot hetzelfde type oehoe, maar ze waren duidelijk gewend aan elkaar. En aan mensen, want Lucia en Katrien mochten even de valkeniershandschoen aantrekken om een uil op de arm te nemen.

We namen nu afscheid van Sportvriend Lucien, maar begroetten Thérèse en Conrad. Die hadden echt het goede weer niet meegebracht, misschien hadden ze heimwee naar het snertweer van de Euraudax Ster in Stembert en omgeving van een paar jaar geleden? Dit was werkelijk de natste lus, en gelukkig ging die dan naar ’t centrum en de nabije straten van Zottegem. In een van die omliggende straten was ik gestruikeld over de boordsteen en lag plat op mijn buik. De “pijn” aan mijn linkerknie was te verwaarlozen, maar mijn linkerduim (ik droeg mijn zaklamp in de linker hand) deed meteen pijn en begon opzienbarend te zwellen. Gelukkig was het niet veer meer tot de kerk van Grotenberge, waar de wagenrust stond opgesteld. Ik vroeg Lucia of de EHBO-kist misschien was meegekomen, maar dat was niet het geval (een omloopcommissaris zal dit tijdens zijn controle bij een uitgepijlde wandeling toch ook niet bij hebben?). Aan Conny vroeg ik dan of zij misschien blokjes ijs bij hadden (voor de frisdranken), maar dat was ook niet zo, tenslotte was dat ijs toch al niet nodig voor de frisdranken, het weer was fris genoeg…Conny beloofde dan om tegen de volgende wagenrust, 8,3 km verder in Sint-Goriks, de EHBO-kist bij te hebben. Dus verbeet ik de pijn en daar, na het genot van een hotdog en een frisdrank, smeerde medewerker Marnik mijn duim in met perskindol (wij zijn tenslotte geen van allen arts, laat staan orthopedagoog, hoe moesten wij weten dat het geen verstuiking was?). Dat verzachtte de pijn omdat de crème koud aanvoelde en ik kon tijdens de 7,1 km zelfs wat de grapjas uithangen (al was het weer allesbehalve uitnodigend). Kletsnat gingen wij aan de ontbijttafel, waar ik van Paul een paar straffe pijnstillers kreeg, hartelijk dank daarvoor !

Ook tijdens de laatste lus regende het veel, maar toch iets minder, en enkele moedigen hadden een deel van hun nachtrust opgeofferd om ons gezelschap te houden. Deze lus voerde ons in en nabij Balegem met twee wagenrusten waar getrakteerd werd. Maar eerst moesten we wel zo’n krappe halve kilometer door hoog gras en dat is natuurlijk drassig met zo’n weer. Doch, in de groep waren er 4 wandelaars die de weide van Petit-Rechain al eens hadden doorgeploeterd, en dat was véél langer dan 300 à 400 m. Aan de Spiegelendries in Balegem trakteerden Geert en Daniel met - we waren in Balegem voor iets - jenever: klare en met citroen, Geert en Daniel vierden zo met ons hun 5^de Gouden Arend, hartelijk gefeliciteerd en op jullie gezondheid! Tot aan een parking in Balegem, 8,8 km verder, moesten we nog een keer ploeteren, en daar hield Jos de wacht bij de kroesjes tot iedereen er was, het geknipte moment om mij te verstoppen voor een sanitaire boodschap. Wat Jos bewaakte, waren kroesjes champagne, ons aangeboden door Tony en Eddy, voor hun, respectievelijk, 28^ste en 1^ste Gouden Arend. Bovendien feliciteerden wij Tony met zijn 140.000 wandelkilometers. Hartelijk gefeliciteerd en op jullie gezondheid! Nog een ruime 6 km scheidden ons van het parochiaal centrum.

Daar werd overgegaan tot de traditionele gebruiken: een dankwoord voor de opgekomen wandelaars, voor de medewerkers (onderweg en in de zaal) en voor de seingevers. Dan werden de jubilarissen gehuldigd, behalve Geert, Daniel, Eddy en Tony waren er ook (na 75 km) Kim (7^de Gouden Arend, dus hij heeft me bijgehaald ), Rik, Rudolf (zijn 9^de reeds!) en een Audax-Schelp voor een vrouw van de club van Obernai (Frankrijk). Allemaal hartelijk gefeliciteerd en op naar de volgende!

We hadden echt geen geluk met het weer want we moesten bijna constant paraplu openen of regenjas aantrekken, op de duur was het de moeite niet waard om die laatste uit te trekken, zeker tijdens de derde en vierde lus. Ik heb alle lussen met sandalen gewandeld, schoenen werden ook kletsnat in die plensbuien, en dan riskeerde ik (behalve natte schoenen, kousen en voeten) blaren. Afgezien van dit snertweer, waar Lucia en Geert zeker niets konden verhelpen, anders deden ze het ongetwijfeld, was dit een prachtige tocht, en goed georganiseerd, met een grote verscheidenheid aan versnaperingen op de wagenrusten. Na de wandeling, mijn thuiskomst en een warme douche, liet ik mijn duim onderzoeken via de spoeddienst van het ASZ in Aalst en het is gebroken.

Mijn fotoalbum staat hier: http://picasaweb.google.be/helgavds/EuraudaxHerdersem10

Ik kwam voorspoedig aan in de namiddag in Hof Ten Eede, waar ik Marleen en Charles begroette, ik kon hen ook zeggen dat de wandelaars weldra zouden aankomen want ik was ze, voorzichtig, voorbijgereden in de Edestraat, zowat de laatste rechte lijn. Ik schreef me in voor 75 km want ik wou ’s anderendaags eerst in de voormiddag uitrusten en in de namiddag een familiaal bezoek afleggen. Op het parcoursplan zag ik dat de eerste lus van 25 km wellicht niet ver van mijn deur passeerde, want beide rusten werden in Denderleeuw gehouden.

Intussen, om 15.50 uur, kwam ook Annemie aan en zij vergezelde mij tijdens de wandeling door Aaigem en Heldergem. In Aaigem ontweken wij deze keer het Dorp met zijn cafés en kregen te knabbelen en te drinken (er was nog warme chocomelk over van de eerste lus) op een braakliggend terrein. Van daar ging het naar Heldergem, langs de achterkant van het ontmoetingscentrum De Fransman. Intussen telefoneerde Annemie met haar jongste zus die met haar gezin in deze gemeente woont. Ineens werden we verwittigd voor achteropkomende fietsers, dat was dan de zus met haar dochter, die voor elk van ons (Annemie en mezelf, dus) een flesje mineraal water meebracht, hartelijk dank hiervoor ! Zij vergezelden ons tot de wagenrust bij de frituur aan de gewestweg, waar ze dan ook kennis maakten met enkele wandelaars. Toen was het tijd om terug te keren naar Ede via Haaltert (waar ik de uitbaatster en echtgenoot van café The Flintstones begroette) en de fietssters keerden terug naar huis. We kwamen, bijna aan de aankomst, voorbij het gebouw waar WSV De Sportvrienden zijn benodigdheden voor de wandeltochten bewaart, en waar vorige zaterdag een paar tenten stonden opgesteld voor de rustplaats, deze tenten waren intussen weer opgeruimd en de parking was weer vrij. In de feestzaal stonden de soepborden al klaar en ik nam node afscheid van Annemie die thuis nog het een en het ander te doen had. Na de romige groentensoep kregen we een bord tortellini met twee bollen puree, maar voor het dessert moesten we eerst nog een toertje stappen.

De eerste helft van de derde lus ging integraal door Haaltert, met gehucht Mussenzele, nadat we het kerkhof van Haaltert (nabij de wijk Melkkouter) gepasseerd waren. Terug in Ede vond elk een stuk taart, sommige stukken, zoals van José (De Chatons) en Duitser Josef, leken werkelijk van een taart gesneden, terwijl de andere desserts in blok gesneden en allemaal eender waren. Het smaakte en dat was het belangrijkste. De tweede lus voerde ons eerst langs het centrum van Nieuwerkerken, waar kermis werd gehouden en er dus nogal wat ambiance was. Dan doorkruisten we opnieuw Haaltert en precies om 01.30 uur kwamen we terug in Ede. Daar vond elk voor zijn bonnetje een bord met drie broodjes en twee sneden kaas, alsook twee sneden van twee soorten ham. De koffie of welke drank ook moest aan de toog besteld worden.

De voor mij derde lus bezocht de stad van mijn dromen, Aalst, via de buitenrand van Nieuwerkerken, en aansluitend een einde Erpe en Mere. De viaduct van de Boudewijnlaan verlieten we via een trap zodat we weldra aan de Tragel aankwamen, daar stonden Marleen en Charles ons op te wachten met warme en frisdranken, en pudding, naar keuze van vanille of chocolade. We brachten dan een bezoek aan het centrum van Aalst met het station, de Grote Markt met het standbeeld van Dirk Martens (“De Zwarte Man”) en het Belfort (“De Tettentoeren”), en met de winkelstraten, waarna we terug naar Nieuwerkerken gingen. Daar, op het heringerichte Dorpsplein, werd opnieuw rust gehouden, voor Jos het uitstekende moment om in groep Paul en Davy te feliciteren met hun verjaardag. Nog een uur wandelen en we waren terug in Ede. Ik stempelde zelf af en feliciteerde intussen Louis (uit Gemmenich) met zijn tweede Gouden Arend, ook hij stopte om half zeven.

Omdat ik de buurt toch al ken dankzij deze Euraudax-wandelingen (anders moet ik meestal werken wanneer in Haaltert en omgeving gewandeld wordt ), waren er weinig verrassingen voor mij, ook al volgde Paul al eens een pad of weg welk ik nog niet kende.

We hadden geluk met het weer want we moesten geen paraplu openen of regenjassen aantrekken.

Mijn fotoalbum staat hier: http://picasaweb.google.be/helgavds/EuraudaxHaaltert10

19.09.2010: FC St. Pauli-HSV: 1-1

Eens te meer bereikte HSV een gelijkspel, ditmaal tegen de stadsgenoten en in dezer Millerntorstadion. Het goeie nieuws is dat Petric eindelijk weer meedeed, al is het dan dat hij in de 63ste minuut Guerrero verving, en zelfs het doelpunt voor HSV scoorde. Mogen we hem voortaan steeds (behoudens blessures of ander onheil) in de ploegopstelling zien? Volgens wat ik op de website van HSV lees, begon het veelbelovend, beide ploegen sloegen de fase der "aftasting" over en speelden naar voor. De verdediging werd verzorgd zodat nauwelijks ontvlambare situaties rond de beide penaltyzones ontstonden. En als er dan toch ene doorstootte - gewoonlijk was dat Pitroipa met zijn snelle dribbels -, dan vond de afzender zijn afspeelpunt niet. Dan nog twee, drie afstandsschoten, en zo ging het na 45 minuten doelloos de pauze in.

Het beeld veranderde nauwelijks na de pauze. De HSV met veel balbezit, maar St. Pauli compact en strijdlustig en steeds meer offensief aktiever. Terwijl Rincón de bal aan de ene kant aan de buitenkant van het net belandde en daarmee de beste gelegenheid voor HSV, aan de voet had, counterde Sankt-Pauli aan de andere kant. Zo moest Rost tegen Naki een en ander riskeren en de kopbal van Ebbers naast de paal mikken. Maar tegen het schot van Boll was ook hij machteloos. Boll werd in de 77ste minuut door Asamoah vrijgespeeld en kon vanop 20 m raak in de hoek trappen. St. Pauli leidde en er bleef nog een krap kwartier te spelen. Maar HSV gaf weerwerk, kreeg door de kopbal van Van Nistelrooy en de afstandsschot van Jansen uitstekende mogelijkheden. Doch de finale was aan Petric voorbehouden, die een droomdoelpunt scoorde en hiermee HSV van de eerste seizoensnederlaag te behoeden. Met de borst aangenomen, een direkte volley en de bal knalde van opt 20 m rechts in de hoek - de verdiende gelijkmaker (intussen reeds op YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=NGryCftpB3Q&feature=related - samenvatting van de wedstrijd van Sky  ). Dat Choupo-Moting op een haar na in de slotminuut zelfs nog voor 1-2 zorgde, wanneer hij door Van Nistelrooy vrijgespeeld werd en de bal vrijstaand voor de keeper van Sankt-Pauli voorbij de lange paal voorbij trapte - het ware natuurlijk een mooi ding geweest.

Vandaag was ik iets later, de deur was al open en ik had enkel de laptop, printer en toebehoren uit te laden, want de rest had ik in de Sint-Annazaal laten staan. Vandaag werden De Kadees dus bijgestaan door de bestuursleden van De Sportvrienden, ik ging me derhalve bij Roland op 't podium installeren, nadat ik de reeds aanwezigen had begroet. Daar hoorden ook Annemie en Mark bij, zij waren reeds aangekomen en we dronken samen nog iets warms, aten van Annemies cake en dronken van hun sleedoornjenever, skol !

In de loop van de vroege voormiddag kreeg Roland ineens flinke panne met zijn laptop, hij kon niets anders dan hem uitschakelen, voor zover ik weet, vroeg niemand hem alvast om adresklevers (mij wel, maar dat was dus geen probleem). En samenwerking houdt natuurlijk in dat we elkaar helpen waar nodig. Dus maakte ik voor De Kadees de uitslag op met het telprogramma van Staplijst. Dat verliep vlot en om zowat 16.00 uur konden wij de uitslag uithangen, Roland had eerst de naam De Sportvrienden verstopt onder de naam De Kadees, het was tenslotte hun tocht, vandaag. Wij gaven ook de uitslag door aan Aktivia via het internet. In de namiddag kon ik Annemie, Mark, maar ook enkele bekenden feliciteren met hun geslaagde dubbele 50 km. Toen ik afscheid had genomen van Lucia, Conny, Geert en Marnik (Liliane was even eerder vertrokken), daar zij naar huis gingen, hielp ik mee opruimen. Dat verliep zeer vlot, misschien ook omdat er niet moest gekuist worden, alleen geveegd. We gingen dan nog wat uitblazen in het café aan de startzaal, Sint-Anna, en tussen pot en pint de tweedaagse evalueren (er mochten wat meer wandelaars gekomen zijn, want zij die er waren, spraken overwegend zeer positief over de omlopen). Ik heb zelf geen foto's gemaakt, maar Lucia wel en ze heeft ze mij beloofd, dus zodra ik ze heb, maak ik er een album van en link die hier.

Ik was zo'n 10-tal minuten eerder dan afgesproken (6 uur), op de voet - of eerder het autowiel - gevolgd door Julienne, maar wij waren er zelf niet eerst, er stonden al een 10-tal wandelaars te wachten. Na een vijftal minuten kwamen een paar Kadees met de sleutel tot de Sint-Annazaal. Wij installeerden ons op het podium: vandaag kreeg ik assistentie van Roland, secretaris bij De Kadees, morgen gaat het andersom. Intussen kwamen nog wandelaars aan die zich (al dan niet vooraf) hadden ingeschreven voor 2 x 50 km, zoals Annemie en Mark, met wie ik eerst een kop koffie (met nog wat erbij ) nuttigde. Ik telde eerst de gewone inschrijvingskaarten en om een uur of 11 ook de voorinschrijvingskaarten voor de 2x50 km; de controlekaat met consumptiebons droegen de wandelaars bij zich. Tussendoor drukte ik wat adresklevers af, zowel op verzoek voor op de inschrijvingskaarten als voor de clubbladen die binnenkort worden verstuurd. 's Middags werd het ineens rustig, in de namiddag kwamen toch nog wandelaars opdagen. Tegen half vier kon ik de totale uitslag uithangen naast de lijst met clubs waarvan leden zich hadden ingeschreven voor 50 km (al dan niet voor twee dagen). De eersten kwamen al rond 15.00 uur aan, anderen namen er meer hun tijd voor en zo kon ik ook na hun terugkeer nog verpozen met Annemie en Mark, later met Lucia, Geert (50 km), Conny en Marnik (30 km). Omdat De Kadees 's anderendaags dus de tweede dag organiseren, moest nu niet veel opgeruimd en nog minder gepoetst worden.
We hadden in totaal preecies 700 aanwezigen (waaronder twee Engelsen !) en zij die gewandeld hebben, waren zeer tevreden met het parcours (al hebben er een paar zich verkeken op hun wandel-gps en denken nu dat ze ruim 3 km meer gewandeld hebben).
Zelf heb ik geen foto's genomen, maar Egmonter Etienne (http://picasaweb.google.nl/etienne.scheerlinck/Aalst100911) en Paul Baestaens (http://picasaweb.google.be/paulbaestaens.2010.4/Aalst110910) wel, alsook Katrien, Lucia en Marnik, van deze laatste drie zal ik wellicht later nog hun fotoalbum linken.

11.09.2010: HSV-1. FC Nürnberg: 1-1

Terwijl ik inschrijvingskaartjes telde en enkele adresklevers printte, gaf HSV een 1-0 voorsprong (doelpunt van Mathijsen, 't moet niet altijd dezelfde "Ollander" te zijn ) weg en dit in de 82ste minuut. Petric speelde dus niet mee, hij had nog last van de dijspier waar hij enkele dagen geleden een kniestoot tegen kreeg. Er waren 54.099 toeschouwers, wellicht verwachtten die zich aan een herhaling van de laatste thuiswedstrijd van vorig seizoen (4-0). Nu staat Hoffenheim alleen aan de top van het klassement, HSV deelt de tweede plaats met Hannover.

08.09.2010: Ook gisteren werden kwalifikatiewedstrijden gespeeld en Duitsland won met 6-1 van Azerbeidjan, en het eerste doelpunt werd, in de 28ste minuut, gescoord door Westermann, nochtans een verdediger. De overige doelpunten waren van 45' Podolski 2-0, 45+3' Klose 3-0, 53' Sadigov 4-0 (owngoal), 57' Dzjavadov 4-1, 86' Badstuber 5-1, 91' Klose 6-1. Nederland won ook, van Finland met 2-1, maar Van Nistelrooy, die blijkbaar slechts goed genoeg is om in te vallen, heeft niet gescoord. En Petric ook niet, want Kroatië speelde 0-0 tegen Griekenland (het vaderland van zijn vrouw ). België verloor overigens van en in Turkije met 3-2, de Belgische doelpunten waren van Van Buyten, nochtans een verdediger (maar daar is hij zo succesvol niet, zie de wedstrijd van vrijdag jl).

05.09.2010: In de nieuwsbrief van HSV verneem ik dat Jansen zich eergisteren tijdens de wedstrijd aan de knie blesseerde. Ik vermoed dat ook Duitsland disndag een kwalifikatiewedstrijd moet spelen, en dat dit dan zonder Jansen moet. Leuker nieuws is dat Kroatië won met 0-3 en het eerste doelpunt was van Petric.

03.09.2010: Vanavond speelde België tegen Duitsland een kwalifikatiewedstrijd voor het Europees Kampioenschap, voor Duitsland begon slechts 1 HSV-speler aan de match, nl. Jansen. Tijdens de eerste helft werd niet gescoord en bij de start van de tweede helft nam Westermann de plaats in van Jansen. Typisch Löw: niet te veel HSV-ers tegelijk opstellen. Leekens deed iets beter met 2 ex-HSV-ers, Van Buyten en Kompany. En nog andere "Bundesligisten": Bailly (Bor. M'gladbach) en Simons (1. FC Nürnberg). Maar Van Buyten lag aan de basis van het Duits doelpunt in de 51ste minuut door Klose door de bal te verliezen aan Müller. Globaal had Duitsland enkele doelkansen meer dan België, niet opvallend veel, maar toch enkele, al moest Neuer toch ook oplettend blijven. Maar ondanks 3 minuten extra bleef het 0-1 en Löw mag content zijn, want hij stelde vooraf in de pers dat het niet zou gaan zoals (in Zuid-Afrika) tegen Engeland en Argentinië (maar toch ook niet zoals tegen Servië, waarvan het verloor met het kleinste verschil).

Omdat Telenet de eerste Duitse zender, ARD, enkel digitaal aanbiedt, moest ik wel naar Sporza kijken en luisteren (Frank Raes), maar tijdens de rust werd ik hiervoor wel getroost met een verslag van het bezoek aan de Duitse nationale trainer van de junioren, Hrubesch (die in de jaren '80 zoveel doelpunten maakte voor HSV dat ik voor hem en deze ploeg begon voor te supporteren). Hij en de reporter haalden herinneringen op aan de finale van het EK in 1980, toen hij tweemaal J-M Pfaff te grazen nam.

Een andere SenNetBlogger (https://blog.seniorennet.be/wkenekvoetbal) meldt dat Nederland gaan winnen was bij San Marino met 0-5 en Elia speelde de eerste 49 minuten mee, Van Nistelrooy verving Kuijt in de 68ste minuut en bewees Van Marwijk dat hij in Zuid-Afrika van dienst kon geweest zijn (b.v. tijdens de verloren finale?) door in de eerste extra minuut (dus 91') te scoren (na Kuijt en drie keer Huntelaar).

31.08.2010: Eindelijk wat verduidelijkend nieuws op de website, in een interview met Bastian Reinhardt, Chef Sport. Rozehnal staat op de transferlijst en voorlopig is hij uitgeleend aan OFC Lille, een van de drie tegenstanders van de Gantoise in de Europa League. Voor Petric had VfB Stuttgart een aanbod ingediend, maar die was voor HSV niet interessant. Over de huidige situatie (hij stond niet eens op het scheidsrechtersblad voor de wedstrijd bij Frankfurt...) zegt Reinhardt nog (door mij min of meer vertaald): "Het was en is ons doel, een sterk kader te hebben, dat is de basis voor succes. Voor Mladen is het voor het ogenblik nochtans zeker geen eenvoudige situatie. Hij is er niet tevreden mee. Maar Mladen is voor ons extreem belangrijk. Ook wanneer hij tegen Frankfurt niet gespeeld heeft. Ik ben zeker dat hij tijdens het seizoen zeker nog zijn tijd krijgen zal. Hij wil de concurrentie aangaan. Ik ben zeker dat hij zich ernaar zal gedragen, zoals hij dat in het verleden ook gedaan heeft (wat doet hem twijfelen? Op Petric' website heb ik geen klacht gezien)."

29.08.2010: Nog over de wedstrijd van gisteren tegen Frankfurt heb ik het supportersforum op de clubwebsite geraadpleegd en maak uit over de berichten betreffend Petric dat het een kwestie van taktiek en plaatsbezetting is, dus de verantwoordelijkheid van trainer Veh. Sommige supporters opperen dat Petric nog zou getransfereerd worden, daar is nog wel wat tijd voor.

Aanstaande vrijdag, 3 september, speelt Duitsland in Brussel tegen de Rode Duivels een kwalificatiewedstrijd voor het EK van over twee jaar. Löw heeft Jansen en nieuweling Westermann uitgenodigd. De wedstrijd tegen Nürnberg is voorzien op 11 september.