Berichten van 1 mei 2012 tot 31 mei 2012

Op pinkstermaandag schreef ik me hier in voor de afstand van 16 km die me leidde over vooral natuurlijke wegen langs Moenebroek en tussen de maïs naar de Gavers, waar het volop genieten was van de natuur en het mooie weer (dat deden ook twee Sportvrienden per fiets). Bij het verlaten van dit recreatieoord kreeg elke wandelaar op vertoon van zijn controlekaart een Mystic bier (kriek of perzik), lekker fris bij dit weer. Terug in de startplaats trof ik daar opnieuw Egmonters Nelly en Etienne, die op de rustpost gestart waren, omdat daar meestal meer parkeerplaats is dan aan de startzaal (al viel dat in mijn ogen best mee).

Zoals gemeld was het weer, zoals gisteren, zonnig en warm. En zoals van de Padstappers te verwachten was, heb ik een natuurrijke wandeling beleefd. Mijn foto's staan hier te bekijken: https://picasaweb.google.com/9470hvds/Gaverswandeling12

Op deze zonnige pinksterdag schreef ik me in voor 12 km en deze leidden me langs zowel openbare als natuurlijke (vooral veld-)wegen, langs Liedekerke (het bedevaartspad met kapelletjes, alsook Liedekerke Bos), Steenberg en de Bellemolen naar Essene, waar de rustpost was. Nabij de rustpost is het kerkhof en ongeveer daartegenover een weide waar een herdershond werd opgeleid om schapen samen te drijven. Via de Blakmeers, de wijk voor de rijken onder ons, ging het terug naar de startzaal, waar nabij een wielrenner toertjes draaide op de wielrennerspiste.

Het weer was dus lekker zonnig en droog. Mijn foto's staan hier te bekijken: https://picasaweb.google.com/9470hvds/Sinksentocht12

Ik kwam voorspoedig aan en parkeerde bij de Feestzaal Bevegemse Vijvers, waar ik me net als Annemie inschreef voor de omloop van 50 km.

Het was de eerste keer (toch sinds zeer lang, vermoed ik) dat deze afstand nog werd uitgepijld door Egmont Zottegem en daar wilden wij dus van profiteren. De omloop leidde ons langs verharde en natuurlijke wegen via Ten Berg, Strijpen en Sint-Goriks-Oudenhove naar de streek van Brakel met zijn talrijke hellingen. De eerste Brakelse rustpost stond in Michelbeke (geen De Croo te paard te zien ) en daar maakten wij een lus via Elst. Daar moesten wij in het café “In den Hengst” zeker de stempel halen, want die gaf recht op een gratis consumptie naar keuze bij aankomst in Bevegem! We keerden dan terug naar Michelbeke en hadden wij zonet de Elverenberg te bestijgen, dan kregen wij nu de helft van de flank van de Berendries te bewandelen, wij mochten namelijk nogal rap linksaf. Echter, ik denk dat de rest van de beklimming iets verder lag en niet via asfalt, maar een veldweg met wat modder. En intussen telden wij al af want we hadden weer een rust in Michelbeke en Sint-Goriks-Oudenhove alvorens in Bevegem aan te komen na een gevarieerde tocht van zowat tien uur, rustpauzes inbegrepen.

Het weer was zonnig maar wel nog fris voor de tijd van het jaar, al kon je wel al, rond de middaguren, in T-shirt wandelen. Terug in de zaal bij het genot van die gratis consumptie (een witbier voor Mieken en een donkere Ename voor mij) vroegen wij aan clubvoorzitter Jonny of de club volgend jaar opnieuw een parcours van 50 km aanbiedt. Ik vermoed dat dit op een bestuursvergadering nog wel wordt besproken, maar indien het zover komt, zei Jonny dat het dan richting Sint-Lievens-Houtem en haar deelgemeenten zal gaan.

Ik kwam voorspoedig aan nabij het Lutgardiscollege waar ik me inschreef voor de omloop van 15 km (die er 16 km bleken te zijn).

Al meteen werd in van het ene park naar het andere van Woluwe (Sint-Lambrechts en Sint-Pieters) gestuurd: Park van Woluwe, dat van Malou, en naar het trammuseum. Dat was gratis te bezoeken en dus deed ik dat ook, enkele foto’s nemend. Verder ging het voorbij Hof ter Mussche en de nabije windmolen. Ik verpoosde even in een school in Woluwe waar ik twee keer mijn controlekaart liet afstempelen en mezelf trakteerde op een fris plat watertje (bij mijn tweede passage hield ik Sportvrienden Ilse en Dirk gezelschap aan tafel). De lus leidde me voor bij het Fallon Stadion van tweedeklasser W.S. Woluwe (ook na de tweede stempel ging ik daar langs), en rond de windmolen in een weide en dan weer terug. Om terug te keren naar de Nederlandstalige Lutgardiscollege volgde ik een voormalig spoor waar nu een wandelpad is, net buiten het Park van Woluwe dus. Het was een mooi, natuurrijk en dus rustige omloop, al werden enkele stukken twee keer begaan, in dezelfde of tegengestelde richting. Ilse en Dirk waren overigens niet de enige bekenden, Gilbert, Robert, Raymond en Claire waren ook op stap.

Het weer was zonnig maar wel nog fris voor de tijd van het jaar.

Mijn fotoalbum staat hier: https://plus.google.com/photos/109951132656031235080/albums/5742076062190703409#photos/109951132656031235080/albums/5742076062190703409

05.05.2012: FC Augsburg-HSV: 1-0

Oef, 't is gedaan (maar wel spijtig dat Petrić en Jarolim vertrekken), hopelijk volgend seizoen beter. Aan de ploegopstelling en de vervangingen te zien, moet Fink gedacht hebben dat het niet nauw meer stak: Neuhaus - Diekmeier (aha, die is dus net op tijd genezen voor nog een wedstrijd), Bruma, Westermann, Aogo - Tesche, Skjelbred (71' Rincón) - Sala (66' Son), Töre - Guerrero, Berg (71' Petrić). Het hier navolgend verslag is een vertaling van wat ik op de website van de net-van-degradatie-en-baragewedstrijden-geredde ploeg.

En daar staat dus dat Fink in de laatste wedstrijd van het seizoen die spelers een kans gaf, die in de voorbije weken niet van de bank of zelfs uit de tribune kwamen. Zo begonnen op het middenveld Skjelbred (zie je wel...), Tesche (de joker), Sala (moest hij daarvoor tegen Bayern gescoord hebben?) en Töre (eigenlijk de enige van Chelsea die van mij zeker mag blijven). Wegens de terugkeer van Diekmeier rukte Bruma in de plaats van Mancienne in de verdediging op. In de aanval traden Guerrero en Berg op. Petrić, voor zijn laatste Bundesligaspel voor HSV, moest aanvankelijk dus op de bank blijven... Jarolim had een spierblessure opgelopen en was in Hamburg gebleven.

De gastheren, die net als HSV vorige week het behoud verzekerden met een brilscore, wilden hun fans nog iets bieden. Bij heerlijke zonneschijn (zoals vorige week, ik zat er in T-shirt) gaven Bellinghausen (6'), Rafael (7') en Hosogai (13') enkele eerste lichte verwittingsschoten op doel, waar opnieuw Neuhaus de aan het bekken gewonde Drobny vertegenwoordigde. Na de swingende beginfase vervlakte het spel echter.

De bezoekers trokken zich bij balverlies ver op de eigene helft terug en kwamen slechts bij standaardsituaties gevaarlijk voor het doel van Augsburg. Zo had Bruma na een hoekschop van Aogo nog de beste mogelijkheid voor een doelpunt (24'). De rest was ,addwerk. De ploeg van Luhukay was dan toch meer geëngageerd. Na een schot van Baier, die tegen het doelnet landde (31'), was het dan de Koreaan Koo die de gastheren op voorsprong bracht. Töre liet zich op rechter zijde met een truukje van Verhaegh foppen, de juiste flank van de verdediger werd door Koo vrijstaand van op 5 m ingekopt (34'). De binnenverdedigers van HSV zagen er niet erg harmonieus uit. Zo ging het met de krappe achterstand de pauze in.

Wie na de pauze een stormloop van de roodbroeken verwachtte, was er aan voor de moeite. De elf van Fink was wel meer geëngageerd, maar echt goede doelkansen bleven schaars. Aogo (46') met een poging tegen de buitenkant van het net en Berg met een draaischot (58') hadden eerste kleine kansen. Aan de andere kant had HSV geluk dat het niet op grotere achterstand kwam. Nadat Neuhaus een schot van Baier afweerde, stond Hosogai bij de pas van Ostrzolek nipt buitenspel. Scheidsrechter Gräve floot het doelpunt dus af. Daarop volgend was er voor beide ploegen rijkelijk plaats, maar die werd niet meer benut. Guerrero had nog twee keer de mogelijkheid voor de gelijkmaker, maar zowel zijn kopballen (67' en 89') als zijn draaischot (76') waren geen gevaar voor Jentzsch. Daar ook de ingevallen Petrić niet genoeg kracht in zijn kopbal kreeg (74'), bleef het tot het einde bij de krappe doch verdiende zege van Augsburg. Er waren overigens 30.660 toeschouwers, waarmee de SGL-Arena uitverkocht was.

Het einde van dit slappe seizoen was ook volgens de ZDF-reporter het slechtste dat HSV ooit al meemaakte, eindigend op de 15de plaats met 36 van de 102 punten, gehaald met 8 zeges en 12 gelijkspelen, 35 doelpunten maar 57 geslikt. Overigens heeft alleen de top 6 een positief doelpuntensaldo. Van de ploeg is Petrić topscorer met 7 doelpunten uit 26 van de 34 wedstrijden, gevolgd door Guerrero (5-23), Jansen (5-29) en Son (5-27).

Rechtstreeks vanuit Hamburg, waar ik deze ochtend eerst ontbeet en dan afrekende, kwam ik voorspoedig aan, parkeerde mijn auto waar ik hem kocht en toog naar het stadion. Ik kocht me eerst een ticket (zitje nummer 91, goed plaatsje al was een rijtje hoger ook niet slecht geweest) en ging dan op café voor een sanitaire stop. Ik koos me eerst een café uit waar niemand buiten stond en er blijkbaar binnen nog veel plaats was. Het bleek al snel hoe dat kwam: de kalender was er blijven steken op 30 juni 2011… Met andere woorden: daar werd gerookt. Ik ging dus gauw weer buiten en spendeerde in een ander café (waar wel veel volk buiten stond) mijn geld aan drie koppen koffie. Ten tijde van gulle uitgever Orlans en van zegerijke wedstrijden met Lauwers en Lassen ging ik ook al eens naar dit café. Nu vond ik er een tafel vrij onder sjaals van buitenlandse ploegen. Had ik dat geweten, ik had er ene meegebracht van HSV, want van Bayern en Schalke hangen er wel. Na de drie koppen koffie ging ik een foto van de voorgevel van het stadiongebouw nemen, en eens in de shop kijken. Maar die is veranderd: vroeger kon je tussen de rekken zoeken naar wat je wou hebben, nu is alles achter een toog en moet je maar aan de verkoper (m/v) zeggen wat je wil. Hebben ze daar rare streken meegemaakt? Ik verliet de winkel zonder buit en ging de andere richting in. Zo zag ik zelf dat je daar om zo te zeggen van het ene stadioncafé naar het andere kon, zoals je in Hamburg van het ene kraam naar het andere kan, onder de tribunevakken. Ik ging dan het stadion binnen en nam plaats, om er de spelers te zien opwarmen. In tegenstelling tot gisteren in Hamburg werden de spelers die de club verlaten (en ’t zijn er meer dan in Hamburg…) al voor aftrap van de wedstrijd gehuldigd, net als doelman Kevin Van Den Noortgaete, die terecht door de supporters tot Man van het Seizoen werd verkozen.

 

Zowel Aalst als Dender voetbalden in een spannende maar niet altijd even hoogstaande wedstrijd een aantal kansen bij mekaar. Ofwel was de afwerking niet secuur, ofwel verhinderden de doelmannen een doelpunt. 0-0 dus, en dat bleek gezien de winst van Tienen voor Dender niet voldoende om de degradatie af te wenden. SC Eendracht Aalst beëindigt z'n eerste seizoen in tweede klasse op een zevende plaats. Bij de bezoekers was de kapitein geen onbekende, Thiebaut, die er met zijn 35 jaar nog grijzer uitziet dan ik en die zich tijdens de wedstrijd erg onpopulair maakte bij het thuispubliek.

 

Hoewel een zevende plaats in tweede klasse na een te lang verblijf in derde klasse een leuk eindresultaat is, ben ik niet gebleven voor de feestelijkheden, buiten trof ik nog Keizer Kamiel (die kwam zingen van “Iendracht Veroit”) en mijn huisarts die ook clubarts is van de bezoekers. Ik heb dus op twee dagen twee wedstrijden gezien in twee verschillende afdelingen en twee landen, maar geen enkel doelpunt... Mijn fotoalbum staat hier:

 

https://plus.google.com/photos/109951132656031235080/albums/5737292213951468625#photos/109951132656031235080/albums/5737292213951468625

 

28.04.2012: HSV-1.FSV Mainz 05: 0-0

Ondanks de gebruikelijke file bij het naderen van de tunnel onder de Elbe (op de radio werd de supporters gevraagd het openbaar vervoer te nemen, dat is toch gratis voor wie in het bezit is van een ticket), was ik zo voorspoedig in Hamburg aangekomen, dat ik in principe nog niet de hotelkamer zou kunnen betrekken. De receptionist ging dan eens kijken, en kwam terug met de melding dat de kamer klaar en vrij was. Ik plaatste er dus mijn weekendtas, haalde het nodige eruit en vertrok naar ’t stadion. Twee jaar geleden, bij de wedstrijd voor de Europa League tegen Standard Luik (2-1, thuisdoelpunten van Petrić en Van Nistelrooy) was ik in hetzelfde hotel, en toen zei de receptioniste mij welke bus te nemen. Maar volgens deze receptionist heb ik er geen nodig, de Volksparkstraße leidt naar het metrostation Stellingen en van daar kan ik wandelen of de pendelbus nemen. Dat laatste deed ik deze keer want onderweg naar Hamburg had het enkele keren geregend, en ik had geen zin in zo’n “douche” (tijdens de wedstrijd scheen de zon en was het zelfs warm genoeg om in T-shirt te zitten kijken). In het stadion bezocht ik de winkel, kocht er een zeer nieuw boek (mijn twee andere thuis zijn eigenlijk al gedateerd en niet meer erg compleet) en een zomermuts (misschien dienstig voor de Heirwegwandeling in juli), er was weer enorm veel volk in de shop. Dan nam ik plaats in de oosttribune, dicht genoeg tegen zowel de middellijn als de noordtribune, waar ze instaan voor de ambiance. Enkele supportersclubs, ook die uit de streek van Sankt-Vith, mochten hun vlag showen aan het publiek, daarna werden de gebruikelijke liedjes gezongen, “Hamburg, meine Perle” en “HSV, forever and ever”. Intussen waren de spelers zich aan ’t opwarmen, ook Skjelbred (die onlangs een huidinfectie had) en in dezelfde uitrusting als Petrić en Jarolim, uiteindelijk kwam de Noor toch weer niet van de bank. Volgend seizoen beter?

Om al meteen de spanning eruit te halen, ‘t is toch algemeen reeds geweten: Hamburger Sport-Verein zal ook in het 50^ste Bundesligaseizoen in eerste klasse spelen (en dat in het jubileumjaar, overigens valt de “verjaardag” op een zaterdag ). De roodbroeken verzekerden zich met een scoreloos gelijkspel tegen Mainz 05 op de voorlaatste speeldag van het behoud. Ten aanzien van 56.537 toeschouwers (zo goed als uitverkocht, dus, al waren nog twee zitplaatsen vrij een rij lager dan waar ik zat) in de Imtech Arena toonde het elftal van Fink opnieuw een fraaie strijdvaardige inspanning en had door enkele goeie mogelijkheden de zege verdiend (Neuhaus moest ook enkele keren uitpakken, maar hij hield dus de 0). Het volstond aan het einde met dat puntje, omdat 1. FC Köln tegen SC Freiburg met 4-1 verloor en dus ook theoretisch geen mogelijkheid meer heeft in het klassement over HSV te springen (Keulen speelt wellicht barragewedstrijden tegen tweedeklassers).

Van aan het begin zette het team van Fink zich in aan 100 % en won de meeste duels. De eerste kans in de vorm van een kopbal van Mancienne liet slechts tien minuten op zich wachten, maar plots zette Mainz een counter op, die Choupo-Moting (ex-HSV) op een haar na Mainz op voorsprong bracht, maar de vervanger van Drobny (en de geblesseerde Mickel), Neuhaus, reageerde in het duel bliksemsnel en verhinderde met een reflex de achterstand (16’). Geschokt toonden zich de verdedigers voor hem zich niet, maar controleerden verder het spel. En kwamen tot enkele goede aanvallen: twee keer werd het via de linker kant gevaarlijk, maar Aogo en Jansen hadden geen geluk bij de afwerking. Ook de teruggekeerde Guerrero kende het nodige geluk niet, de laatste tien minuten van de eerste helft behoorden hem nochtans toe. Drie keer kwam hij in een beste positie tot schot, werd echter in het laatste moment afgeblokt, kopte wat te hoog en vond zijn meerdere in de keeper van Mainz. Zo ging het zonder doelpunten in de cabine.

Na de pauze tastten beide teams elkaar eerst wat af. En HSV nam geen risico’s meer, gezien vanuit Freiburg het bericht kwam, dat 1. FC Köln op achterstand stond – en HSV dus bij een draw ook mathematisch van het behoud zeker was. Toch hield HSV het heft in hand, en zo ontstonden tegen de 60^ste minuut ineens twee goede kansen voor Petrić. Nadat hij slechts enkele centimeters aan een scherpe pas van Jansen voorbij gegleden was, keerde kort daarna Wetklo ook een geplaatst schot. Ook zijn opponent kon nog een keer bewijzen dat hij een echt goeie keeper is: Neuhaus keerde meteen twee keer tegen Soto en Caligiuri (67’ en 72’). Veel meer gebeurde er niet, de resterende speeltijd stond helemaal in het teken van feestelijkheden, want Freiburg verhoogde de score tegen 1. FC Köln meer en meer (ook van andere wedstrijden werden tussenstanden meegegeven). En HSV schonk twee van zijn meest verdienstelijke spelers een waardig afscheid: Fink nam na elkaar Petrić en Jarolim aan de kant - het donderende applaus en het kippenvel brachten niet alleen bij beide spelers een traantje mee. En het emotionele feest ging met het affluiten verder, want HSV had met deze draw het behoud bereikt – en de rest was pure opluchting, uitgelaten vreugde en grenzeloze jubel (behalve toen Guerrero werd vervangen, hij werd uitgefloten, en ’t geluid kwam me van te dichtbij om van ’t hoekje van de Mainz-supporters te komen).

Na het affluiten werden de vier vertrekkers in de bloemen gezet: Petrić en Jarolim hadden elk hun dochtertje bij (die van Petrić amuseerde zich kostelijk, die van Jarolim is eigenlijk nog iets te jong om mee te doen, zat op de arm van papa), Aogo en Castelen hadden zo te zien niemand mee. Aogo zal dus elders op de keeper terugspelen en Castelen zal op de massagetafel van een andere club liggen. Dit jaar heeft de Nederlander twee wedstrijden gespeeld, en dan nog maar een totaal van 24 minuten. Petrić deed 25 keer mee (4 keer kwam hij iemand vervangen, 10 keer werd hij zelf vervangen) en scoorde 7 doelpunten. Inderdaad, ’t was niet zijn meest geslaagd seizoen, maar in totaal speelde hij voor HSV 127 wedstrijden en scoorde 51 keer (een goeie gemiddelde, vind ik). Aogo heeft 29 wedstrijden meegemaakt en dan telkens de volle 90 minuten. Jarolim tekende dit seizoen voor 22 wedstrijden (12 te weinig, hé, Fink), werd daarbij 7 keer vervangen en verving zelf 4 collega’s. Terug naar de huldigingen, nadat de vier vertrekkers hun bloemen hadden ontvangen en de supporters hadden bedankt, deed de hele ploeg dat nog eens over met een breed spandoek, waarmee ze een ereronde stapten.

Fink speelt met deze opstelling: Neuhaus - Bruma, Mancienne, Westermann, Aogo - Jarolim (88’ Arslan), Rincón - Son, Jansen - Petrić (73’ Sala), Guerrero (83’ Tesche). Na de wedstrijd ging ik wat spelers “spotten” en fotograferen, mijn album staat hier:

https://plus.google.com/photos/109951132656031235080/albums/5737292213951468625#photos/109951132656031235080/albums/5737292213951468625

27.04.2012: Onlangs las ik al op de website van HSV dat Petrić als afscheidscadeau de hele wedstrijd (zijn laatste thuismatch) mag spelen, maar vandaag zie ik dat ook Jarolim afscheid neemt. Hij heeft bij de aanvang van het seizoen op de bank gezeten, te veel zelfs, dus dat hij andere oorden wil opzoeken, snap ik dan wel, en hij vertrekt dat nog "gratis" (zijn contract wordt dus niet verlengd...). Al weet ik niet wie ze zullen vinden om even precieze voorzetten te geven als hij doet. Volgens het bericht van heden zouden de volgende spelers eraan beginnen : Neuhaus (de wedstrijd komt dus toch nog te vroeg voor Drobny) - Bruma, Mancienne, Westermann, Aogo - Jarolim, Rincón - Son, Jansen - Petrić, Guerrero, of op de bank zitten: Stritzel (doel), Diekmeier, Arslan, Sala, Tesche, Töre, Berg.

25.04.2012: 't Is nog "lang" tot zaterdag, ze kunnen nog genezen tegen dan, hopen wij, maar Ilicević (adductorenproblemen) en Skjelbred hebben vandaag de training moeten staken. Bij Skjelbred gaat het om een huidontsteking. Ja, ja, zweren op zijn kont, zeker, van op de bank te zitten...  Dit seizoen heeft hij in 7 van de 32 wedstrijden 286 minuten gespeeld, drie keer heeft hij iemand vervangen, drie keer werd hij zelf naar de bank gehaald en die ene keer dat hij de hele wedstrijd speelde, was in augustus tegen Keulen (ik was daar toen bij).