Berichten van 28 december 2009 tot 3 januari 2010

Het nieuwe jaar is pas aan zijn tweede dag toe en ik ga er weer aan beginnen, een lijstje gemaakte wandeltochten, en ook al meteen bij de club die groepswandelingen laat organiseren. Ik kom er voorspoedig aan met de trein (veel meer zitplaats dan vorig jaar, hoewel de solden begonnen) en de metro (in gezelschap van Brusselse Eddy). In de Taverne Le Beau Rivage aan de Houba De Strooperlaan 620 te Laken had ik net genoeg tijd om iedereen mijn beste wensen over te maken en mij in te schrijven. Ik schreef me in voor de enige mogelijke afstand, 25 km, en kon meteen mee wandelen.

Om tien uur vertrok Antoine met ruim 120 volgelingen (waaronder 5 Sportvrienden, want Guy, zijn broer Kris, Agnes en haar man Alfons waren ook van de partij) via het Koning Boudewijnstadion en het Atomium. Het Koning Boudewijnstadion is een multifunctioneel sportstadion met 50.000 zitplaatsen te Brussel. Tot het Heizeldrama in 1985 (daar stond ik achter het doel waar de gestorven en gewonde Italianen ook hadden moeten zijn en dan hadden ze wellicht nog geleefd), waarbij 39 toeschouwers stierven, was de naam Heizelstadion. Het eerste belangrijke eenmalige evenement daar georganiseerd was in 1958 (het jaar van de Wereldtentoonstelling) de finale van de Europa Cup (Real Madrid versloeg AC Milan met 3-2 na verlengingen). Het Atomium is iedereen welbekend: het is een 165 miljard keer uitvergroot ijzerkristal. Deze spectaculaire constructie werd door ingenieur André Waterkeyn (hoewel in de Humo ooit anders werd beweerd) ontworpen voor de Internationale Wereldtentoonstelling van Brussel in 1958. De negen bollen, die de negen ijzeratomen voorstellen, zijn bekleed met glanzend aluminium en worden samengehouden door een stalen gebinte. Het Atomium is 102 meter hoog. Elke bol heeft een doorsnede van achttien meter en weegt zo'n 250 ton. In de bovenste bol bevindt zich een restaurant en een panoramazaal die een onovertroffen uitzicht over Brussel biedt. In zes van de negen sferen loopt een permanente tentoonstelling die de geschiedenis van de geneeskunde belicht.

Via enkele woonwijken en een veldweg met zicht op een watertoren bereikten we het Tangebeekbos op het grondgebied Vilvoorde, vorige zomer (tijdens Antoine Euraudax Toeristische Ster) stonk het hier ferm, nu niet. Het nog jonge Tangebeekbos is vooral een loofbos met een vijver, een boomgaard en dienstgebouwen. Het wandelpad is voorzien van schuilhutten en een speelweide. Het bevat de volgende boomsoorten: populier (22%), zomereik (19,5%), es (10,2%), gewone esdoorn (7,9%), en verder schietwilg, beuk, naaldhout (Corsicaanse den, fijnspar, Japanse lork) en Amerikaanse eik. Het omvat ook nog een vijver, een boomgaard, dienstgebouwen en wegen. De vijver heeft een goede waterkwaliteit. Er leven diverse vissoorten in, maar ook kikkers, padden, salamanders, rivierkreeftjes en zwanenmossels. Verwildering van niet-inheemse diersoorten komt nog voor, met bijvoorbeeld roodwangwaterschildpad, parkieten en grondeekhoorns. Zo bereikten we de kantine van Foot VC Borght in Vilvoorde, de thuis van een dames- en een jeugdvoetbalclub. Daar kregen we van de medewerkers (Maggy, Luc en Michel) een broodje kaas (mijn boterham met smeerkaas mocht dus op zak blijven) dat we konden doorspoelen met een drank in het café. Die werd op dat moment door 1 persoon open gehouden, maar het ging toch redelijk vlot, ik denk dat iedereen aan 25’ genoeg had om zich te laten bedienen en zijn broodje te verorberen. Na die 25 minuten wandelden wij verder, genietend van deze natuur, naar de Poddegem Hoeve en de Tommenmolen. De Poddegemhoeve is de oudste gekende hoeve van Grimbergen. De oorsprong van deze middeleeuwse versterkte hoeve gaat terug tot een 5^de-eeuws Frankisch domein. In de 13^de eeuw werd het Hof te Poddegem vermeld als leengoed van de Prins van Grimbergen. De Poddegemhoeve daarentegen was eigendom van de abdij en stond op de grens van Beigem, Humbeek en Grimbergen. De Tommenmolen werd oorspronkelijk Liermolen genoemd. Omstreeks 1400 kreeg hij de naam Tommenmolen naar de familie Van der Tommen, die er meer dan een eeuw (reeds in 1382) in het bezit van was. Mogelijk werd de Tommenmolen gebouwd nadat de eerste Liermolen aan de abdij werd geschonken. Het huidige gebouw dateert uit 1541 of 1547, maar werd in de 19de eeuw grondig verbouwd. In 1573 kochten de Norbertijnen van Grimbergen de molen en bleef in hun bezit tot aan de Franse bezetting. Nog meer uitgebreide informatie staat op de molensite bij uitstek: Molenecho's en wel hier: Tommenmolen.

Zo bereikten wij in Grimbergen café The Puller voor onze zelf meegebrachte boterham, zoals Frank en ik. Na de tijd nodig om iedereen te laten eten en drinken (op papier 25), gingen we terug naar Laken langs de Liermolen, de Gravenmolen en de Potaarde Hoeve, een gesloten vierkanthoeve. De Liermolen aan de Maalbeek is genoemd naar de heren van Lire, die in 1341 hun watermolen aan de Witheren van de abdij van Grimbergen verkochten. Nog meer uitgebreide informatie staat op de molensite bij uitstek: Molenecho's en wel hier: Liermolen. De 's-Gravenmolen aan de Maalbeek is de oudste watermolen van Grimbergen. Hij wordt reeds vermeld in 1220, maar is zeker nog ouder. Hij ontleent zijn naam aan de graven van Grimbergen en deed dienst als banmolen: de bewoners van het graafschap waren verplicht hier hun graan te laten malen. Nog meer uitgebreide informatie staat op de molensite bij uitstek: Molenecho's en wel hier: 's Gravenmolen. Ik merkte tijdens onze wandeling waarschijnlijk het Prinsenkasteel, de verblijfplaats van de Heren van Grimbergen. Het is genoemd naar Filip-Frans van Bergen, prins van Grimbergen. Van het prinselijke domein blijven het park en de kasteelruïne over. Enkel de Donjon in de zuidwesthoek en een ronde hoektoren in het noordwesten, verbonden door de westelijke gevel, bleven overeind. Door de restauratiewerken aan de Donjon, die in 1996 werden uitgevoerd, krijgt de bezoeker een goed idee hoe het Prinsenkasteel er destijds uitzag. De voormalige slotgracht van het kasteel doet dienst als vijver. Weldra kregen we het Atomium in de gaten, maar Antoine had een rustiger plaats in gedachten voor een extra halte, waar hij trakteerde op schnaps (of een frisdrank) met aangepaste versnaperingen, dit op het nieuwe (wandel)jaar. Op uw gezondheid, Antoine!

Het was een mooi en leuk parcours, en het weer viel ook mee, het was wel koud maar droog, behalve, in de late voormiddag, een paar solitaire vlokjes.

Mijn fotoalbum staat hier: http://picasaweb.google.be/9470hvds/EuraudaxHarenJan10