21.11.2010 - Kaffeegieterstocht, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden v.z.w. (087)

De start is officieel in de Marching aangekondigd om 8 uur 's morgens, maar toen ik om zowat zeven uur stationeerde voor de zijingang van café en zaal De Vrede, waren er al wandelaars paraat om te starten. Ik installeerde dus mijn mobiel secretariaat en parkeerde mijn auto dan op het Dorp, want in de Fonteinstraat mag niet geparkeerd worden. Ik had het de hele dag behoorlijk tot zwaar druk, gelukkig was Paul uit Kerksken er om mij te helpen. Het duurde tot half elf eer ik de eerste tussentijdse telling kon doen. Tot zolang hield ik mij onledig met (nieuwe) lidkaarten en adresklevers. We hadden vier nieuwe leden en eentje die na een jaar afwezigheid opnieuw een kaart kocht, allen hartelijk welkom ! In de namiddag kreeg ik problemen met de printer, niet alleen omdat de inkt op was (ik had alleen een reserve kleurenpatroon mee, geen zwart) maar ook omdat de printer gewoon tijdelijk niet reageerde op mijn opdrachten. Tevens viel de connectie met internet al eens weg, blijkbaar moet men constant op het internet "bewegen" om aangesloten te blijven (het gaat om een USB-stick dat me toegang tot internet geeft). Eens 16 uur werd het al wat rustiger, had ik de uitslag al klaar en een uur later maakte ik de kassa op. Nadien mocht ik die nog een paar keer aanpassen, omdat nog enkele leden kwamen betalen voor volgend jaar.
Ondanks de drukte permitteerde ik me twee pauzes met mijn beste vrienden, Annemie en Mark.
Na de opruimingswerken kaartten we (bestuursleden plus Nicole, echtgenote van Tony en tante van Bruno) nog wat na in het café zelf, en zo hoorde ik vertellen over de bijzondere ontvangst die de Heikneuters uit Genk kregen. Hun voorzitter had vooraf al contact opgenomen met Herman (telefonisch) en mezelf (per brief) om hun komst met 30 leden aan te kondigen. De chauffeur volgde keurig de MARS-pijlen maar de onderdoorgang onder de sporen was te laag voor hun bus. De chauffeur belde dan net naar Herman terwijl een politiepatrouille passeerde. De vertegenwoordiger van het wettelijk gezag vroeg wat het probleem was, en na uitleg van de chauffeur, zette de agent zijn zwaailicht op en excorteerde de bus tot aan het Dorp, waar de wandelaars uitstapten, en verder tot de parking van het Florent Beeckmanstadion. Intussen wist onze geüniformeerde vriend dat de bus in de namiddag naar Aalst zou rijden met de geïnteresseerde wandelaars (enkele anderen volgden de langste omloop, 24 km), en hij legde de chauffeur omstandig en duidelijk uit hoe hij vlot in Aalst zou geraken. Nadien, natuurlijk, werden de andere wandelaars opgehaald, en zo kende Herman het verhaal over het bijzondere onthaal in Denderleeuw. Herman was trouwens de wandelaars in hun bus nog eens gaan danken voor hun opkomst. Een tegenbezoek wordt natuurlijk in het vooruitzicht gesteld. Er waren overigens ruim 600 wandelaars opgedaagd, en ze waren blijkbaar verheugd over de omlopen (geen modder tenzij je er gaat naar zoeken, en toch veel natuur).



