Berichten van 20 februari 2012 tot 26 februari 2012

De bus was wat met vertraging door wegenwerken in Erembodegem bij Aalst maar we kwamen voorspoedig aan bij het Gemeentelijk Sportcentrum in Lovendegem, waar ik me inschreef voor 10 km, zo moest ik me niet echt haasten teneinde om 12 uur in de bus te stappen. Die omloop leidde me langs velden naar Vellare, zo miste ik net het Kasteel van Lovendegem al wandelde ik wel door het kasteeldomein, maar dat kasteel zag ik even later toch nog. De rustpost (waar de controlekaart niet werd afgestempeld en ik een warme chocomelk dronk) was nabij het fraaie gemeentehuis van Lovendegem en langs villawijken keerde ik terug naar het Gemeentelijk Sportcentrum. Daar trof ik Tony, die in de overvolle zaal zat. Ik haalde mij een doosje met vier hardgekookte eieren bij afgifte van mijn controlekaart. Omdat er toch geen zitplaats vrij was, hield ik een sanitaire stop en ging naar de in de tent waar o.a. een sportkledingzaak uitnodigde tot een spel waarvoor ik bij de start een bon kreeg. Het spel leek wat op darts maar dan met een groter object dat aan het doelwit bleef kleven, en dat bracht een geschenkje op (in mijn geval een bal dat nog moet opgepompt worden). Ik ging dan terug maar er was nog geen zitplaats, dus liet ik Tony achter en ging in een andere zaal een warme chocomelk drinken en een broodje kippewit eten. Ik ging dan op tijd naar de plaats van afspraak en we vertrokken weldra naar Lennik.

Kort na twaalf vertrok de bus naar de Sporthal Jo Baetens in Lennik. Daar genoot ik van het gezelschap van Yvette, Nicole, Tony, Danielle en Ulrik, en we dronken eerst eens, terwijl enkelen onder ons naar de tent met het spel gingen, intussen hielden anderen de zitplaatsen vrij. Deze keer had ik een kleine thermos. Intussen was al gebleken dat wij niet elk zelf om onze portie eieren moesten gaan, de club had al een doos vol eierdozen voorzien voor elke bestelde en betaalde inschrijvingskaart. Behalve Tony gingen wij van start voor 10 km, ik had die afstand gekozen omdat ik dan aan het kasteel van Gaasbeek zou passeren, dat is alweer enkele jaartjes geleden. Dat kasteel stond zo halverwege de omloop, we konden wat in het kasteeldomein wandelen en wat verder, bij het dorpscentrum was de rustpost voorzien, maar we gingen niet binnen. Wandelaars die kwamen uit een naburig café vertelden ons dat er veel volk en geen zitplaats meer was in die rustpost, dus gingen wij ook dat café binnen, en dronken daar wat lekkers. Toen we dan weer vertrokken, ging Ulrik wel eens de rustpost binnen om na te gaan hoe ver het nog was tot de startzaal, een ruime 5 km. Achter hem kwamen ook Julienne en Trees aangestapt, maar hen lieten we onderweg achter, al stapten wij toch ook niet zo snel. En de boom die in de TV-serie Witse voorkomt hebben wij ook niet gezien (zou dat voor of na het bezoek aan het kasteeldomein geweest moeten zijn?). We kwamen nog meer dan tijdig binnen in de sportzaal en dronken nog wat alvorens naar de bus te stappen.

Mijn fotoalbum staat hier: https://picasaweb.google.com/109951132656031235080/NWD12

Fink speelt met deze opstelling: Drobny, Diekmeier, Westermann, Aogo, Jansen, Guerrero, Rincón, Jarolim, Sala, Rajković en Arslan; op de bank zitten Neuhaus, Mancienne, Bruma, Ilicević, Tesche, Son en Kacar. Bij de thuisploeg spelen twee Belgen, Daems en De Camargo (al was die ooit Braziliaan).

Deze wedstrijd volg ik via http://sports-livez.com/channel/ch-2.php. De eerste verrassing - en dan nog een nare - is er al bij het in gang trappen van de wedstrijd: Petrić heeft bij de laatste training opnieuw een slag op de dij, die al getekend was na de wedstrijd tegen Bremen, bekomen en zit dus op de tribune (met een gestreepte muts op). Arslan mag zich dan van bij het begin tonen. De wedstrijd in het uitverkochte stadion (54.047 toeschouwers) draagt niet meteen zijn stempel. Beide ploegen treden zeer geconcentreerd en compact op. Pas na rond 20 minuten tonen de gastheren waarom ze sedert 14 thuisspelen niet verloren hebben en plaats twee in de rangschikking bezetten. Diekmeier haalt een doelpoging van Brouwers na een hoekschop van de lijn (20’), dan probeert Arango het van in de penaltyrechthoek, maar de bal gaat net naast. De derde en beste kans van de Gladbachers verijdelde Drobny, die voor de vrij voor hem opduikende de Camargo met zijn voet redt. Na die tien minuten waar de gastheren dreigen, heeft Hamburg de wedstrijd weer overwegend onder controle. Wanneer iedereen met een doelpuntenloze tussenstand rekent, laat scheidsrechter Perl van zich spreken. Eerst fluit hij twijfelachtig wegens handspel van Westermann, die de bal onopzettelijk tegen de hand voelt. Arango schopt de vrije trap centraal voor doel, waar Hanke hem binnen kopt (45’). Bij het uitvoeren van die vrije trap staat de aanvaller echter nog buitenspel. Dat ziet niemand van het scheidsrechterstrio zodat de eerste helft bij die 1-0 stand beëindigd wordt.

Met de ergerlijke tegentreffer in het achterhoofd komen de Hamburg-spelers met nogal wat (sportieve) wraakgedachten uit de cabine. In de eerste minuten belagen ze het doel van de thuisploeg en dringen aan op de gelijkmaker. Slechts twee minuten na de start van de tweede helft bedient Guerrero de meegelopen Arslan in de 16, deze jaagt de bal van op ongeveer 10 meter over de dwarslat. Het is tot hier toe de beste fase van de Hamburgers, die zich voor hun moeite dan toch in de 56ste minuut belonen. Een hoekschop van Aogo wordt door Guerrero verlengd voor de voeten van Arslan, die van op korte afstand uit een draai raak trapt, 1-1. Het spel is opnieuw open en HSV houdt de druk verder aan. Gladbach komt nu slechts bij gelegenheid voor Drobny’s doel. En als dat al zo is, is de Tsjech klaar wakker, zo als in de 75ste minuut, wanneer hij een trap van Nordveit onschadelijk maakt. Ook HSV heeft nog kansen op de zege. Vooral dan Arslan, die in zijn zevende Bundesligawedstrijd voor het doel gebracht, zijn kunde toont. In de 82ste minuut landt zijn trap na een mooie solo echter in de armen van ter Stegen. Zo eindigt de wedstrijd zoals ze begon: met weinig situaties voor doel en talrijke onnauwkeurigheden. Op het einde wordt het nog eens spanning, wanneer Arango na een hoekschop volledig vrij kan koppen, maar voorbij kopt. Zo kan HSV een verdiend punt mee naar huis nemen, en dat dankzij een schutter waar voordien niemand mee rekende.

Fink voert drie vervangingen door: Sala wordt in de 72^ste minuut vervangen door Ilicević, Jansen in minuut 83 door Son en Arlsan krijgt een applausvervanging in de laatste officiële minuut, Kacar komt in zijn plaats. De hoekschoppen van Aogo lijken me behoorlijk precies, maar in spelfases zijn de voorzetten van Guerrero van beter kwaliteit.

Ik kwam voorspoedig aan in Brussel Noord, schreef me in voor de enig mogelijke afstand zijnde 25 km en betaalde gelijk voor de warme maaltijd. Intussen kwamen de wandelaars die zich in het clubhuis van de MIVB inschreven ook aan en weldra vertrokken we voor een leuke wandeling.

Deze omloop leidde ons onder leiding van Raymond (Antoine moest weldra afhaken) via vooral openbare en enkele natuurlijke wegen (in de parken, met name) en langs twee wagenrusten (ene in Sint-Gillis nabij het stadhuis en ene op het Jourdanplein in Etterbeek) via bezienswaardigheden zoals de Kruidtuin, de Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele, het monument voor Bela Bartok (spijtig doelwit van overvliegend gevogelte), de Grote Markt met nabij het Monument aan Everard ’t Serclaes (dat beeldje dat iedereen wil strelen), Manneken Pis, het Justitiepaleis (behalve de koepel helemaal omringd door stellages), het stadhuis van Sint-Gillis (het Brussels Gewest telt 2 stadhuizen, dat van Brussel zelf en dat van Sint-Gillis, de andere zijn gemeentehuizen), de gevangenis van Sint-Gillis (de buitenkant is ongetwijfeld mooier dan de binnenkant), het Flageygebouw met kenmerkende toren, het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen, het Jubileumpark (maar we bleven aan de kant van de Tervurenlaan), en door diverse parken en parkjes.

Nadien werd er dus gegeten en dan was er een vergadering waar ook wandelaars die niet organiseren namens Euraudax België aan konden deelnemen. Een nieuwe voorzitter is niet gekozen (hoewel er twee kandidaturen waren) omdat werd voorgesteld door een organisator maar geen lid van het bestuur, dat de statuten konden veranderd worden, we waren toch met genoeg. Het zou dan niet meer echt noodzakelijk zijn om regelmatig mee te wandelen, als men zich inzet voor de club is dat ook goed. Zo kon Antoine voorzitter blijven. Er waren nog vacatures voor andere bevoegdheden en die werden wel ingevuld met name door Kim en Roland (een Waal die ook veel in Vlaanderen wandelt, al dan niet bij Euraudax België).

Het was een leuk, natuurrijk, rustig en fotogeniek parcours, het was bewolkt en soms zonnig, alsook droog.

Mijn fotoalbum staat hier: https://picasaweb.google.com/109951132656031235080/EuraudaxHaren12