Categorie: Wandelen

26.10.2014: Ik parkeerde in de buurt en schreef me in voor de omloop van 20 km (meer werd niet aangeboden) die me leidde naar de parochiezaal in Sint-Katherina-Lombeek. Dat eerste stuk ging ik vooral over verharde wegen, tussendoor een eindje veldweg, maar de Lombeekse lus was al veel natuurrijker. De terugweg was ook natuurrijker met een doortocht door het Liedekerke- en Hertigembos.

Het wandelweer was nog altijd aangenaam droog en zonnig. Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/Herfsttocht14

19.10.2014: Parkeerproblemen waren er niet, ik liet de auto achter op de grote koer van de Don Bosco Halle, en ik schreef me in voor 16 km. Na enkele 100 m bleek ik terug te keren naar de zaal, eigenlijk had ik een pijl naar rechts, naar een paadje, gemist, en eens op de rechte weg geholpen door een medewerker, was ik goed op pad. Ik ging richting Buizingen, met een voetgangers- en fietsersbrug over de vaart. Achter mij riep een paar wandelaars van de club van Bellingen: omdat ze mij vlijtig zagen fotograferen, dachten ze dat ik wel geïnteresseerd zou zijn in het monument ter nagedachtenis van de slachtoffers van het treinongeval op 15 februari 2010. Ik vond dat zo sympathiek dat ik hun aanbod van de extra meters aannam om tot dat monument (een rots met twee plakkaten, een met tekst in het Nederlands, en het andere met tekst in het Frans) te gaan en er een foto van te nemen. Van dan af ging ik alleen verder, elk zijn tempo, niet waar? Door een eindje Kruisbos bereikte ik de rustpost in de buurt van de kerk van Essenbeek.

Daar pauzeerde ik met een frisse drank en een babbel met 4 Sportvrienden. Er wachtte me dan een lus vooral door het Hallerbos, en daarvoor kwam ik ook naar Halle. Bij mijn tweede passage in Essenbeek zag ik geen bekenden om tegen te kletsen, dus ging ik terug naar Halle langs de Berendries - niet te verwarren met die in Groot-Brakel, want in Halle (bij Sint-Rochus) is die wel platter. Het laatste stuk vermeed net het centrum, al was het station in beeld.

Het was een mooie tocht, maar van De Heidetochten Kester-Gooik vzw ben ik niet anders gewend.  Het weer was ook mooi (de voorlaatste dag van de nazomer) met zon en temperaturen rond 25°C.

Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/Nazomertocht14?authkey=Gv1sRgCK2q5oyllqH7nQE.

05.10.2014: Eens de auto op een weide achtergelaten en de wandelkousen en -schoenen aangetrokken, schreef in me in voor 15 km, en dit in de gemeenteschool in het centrum. In de startzaal waren al meteen twee nonnen te bewonderen, eens zien of er in het Nonnenbos nog zijn. Maar eerst wandelde ik een lusje van ongeveer 5 km over enkele verharde en vooral natuurlijke paden, door een paar bossen. In de school liet ik mijn kaart bestempelen en genoot van een fris mineraalwater alvorens de grotere lus van ongeveer 10 km aan te vatten.

Die voerde mij dus naar en door het Nonnenbos, maar nonnen heb ik er niet gezien, wel arendsvarens en erg hoog bamboe. Verder ging het naar Wanzele voor nog een controlestempel en mineraalwater langs Rampsande, Briel en netjes rond Wolfgat en zo terug naar de school.

Het was een mooie, wat modderrijke omloop die perfect uitgepijld was, het weer was prima om te wandelen, al had ik geluk: net toen ik in de auto zat om naar huis te rijden, viel er een buitje over de nog bezige wandelaars. Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/7eNonnenbostocht14

28.09.2014: Ik parkeerde mijn auto in de industriezone en schreef me in voor precies 16 km, die me langs natuurlijke en enkele verharde wegen door Papemunte, Palingkouter, naar Schendelbeke voor een eerste rustpauze. Het ging dan verder door Moenebroek naar Smeerebbe-Vloerzegem, Dries naar Ophasselt, waar de tweede rustpost gevestigd was. Ik ging vervolgens terug naar de startplaats over de Gapenberg en door het Hasseltbos.

Natuur was er genoeg en toch was 't een propere wandeling.  Het weer was ook leuk: droog, zonnig en zelfs warm. Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/13eNatuurreservatentocht14.

21.09.2014: Wie zoekt die vindt een parkeerplaats bij het kasteel in het domein waar MPI Levenslust gevestigd is en gaat zich dan inschrijven. Dat kost 2 EUR, wat niet op de e-Marching niet vermeld staat (enkel de korting voor federatieclubleden), bij die prijs hoort een consumptiebonnetje voor een gratis kriek bij Lindemans. Ik vertrek voor de afstand van 14 km want het is aan het regenen, deze afstand voert mij over vooral natuurlijke paden. De eerste kilometers zijn behoorlijk modderig en ik doe mijn best mijn schoenen niet achter te laten in de modder, niet uit te glijden op andermans sporen en niet in plassen te belanden. Ik bereik zonder natte voeten maar met bemodderde kuiten (wegens in short gekleed) Gaasbeek, maar vooraleer het kasteel in zijn park te bereiken, mag ik mijn controlekaart laten afstempelen, de sanitaire infrastructuur van het Waterhof (boerderij met winkel en verbruiksterras) bezoeken en dan een bodding doorspoelen met een frisdrank, schuilend onder paraplu's (in feite parasols). Van daar ga ik naar het kasteeldomein, maar wel aan de achterkant over een min of meer natuurlijke trap. Het kasteeldomein verlaat ik via de oprit, de hoofdingang, en ga dan verder naar Vlezenbeek, langs een ander kasteel - van Groenenberg -  om daar in de brouwerij van Lindemans, of beter gezegd in het café, een gratis kriek te krijgen in ruil voor het bonnetje. Het smaakt mij zeer en ik keer terug naar de school via Sint-Gertrudis-Pede, ook nu over een modderpad.

Het weer was niet leuk, het regende tot ik het Lindemans-café verliet, het parcours was overwegend van natuurlijke oorsprong en de uitpijling was perfect, het is al heel lang geleden dat ik zo'n perfect uitgepijld parcours mocht volgen. Overigens organiseerde Levenslust vzw tegelijkertijd een mountainbiketocht maar stuurde de wielrenners van aan de start meteen de tegenovergestelde richting uit, zodat ze niet in de weg reden van de wandelaars (de enige fietsers zag ik op de openbare weg).

Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/15eLevenslustigeWandeltocht14

20.09.2014: Ik parkeerde op de parking voor de feestzaal Hof Ten Eede en schreef me bij de kaalgeschoren Paul in voor de eerste lus van 25 km, begroette de talrijke bekenden en bezette een stoel bij de Ronsenaars en Eddy, genoot van een kopje koffie. Om negen uur begonnen we onder leiding van Albert (de broer van Paul die tevens de eerste omloop had opgesteld) en Ronny (Nacht van Vlaanderen). Deze lus leidde ons over verharde en natuurlijke wegen langs kapelletjes en de spoorlijn (naar Burst, denk ik, want er ligt maar 1 spoor) naar Bambrugge. Daar wordt morgen de Steenbergcross gefietst, maar we mochten er langs omdat we toch maar enkele minuten nodig hadden (dit in tegenstelling tot een uitgepijlde wandeltocht waar men zowat de hele dag kan passeren). Na nog geen anderhalf uur voor 9 km kwamen we aan bij de kantine van de voetbalclub van Bambrugge, waar Albert trainer is. Daar hadden we een half uurtje om iets te drinken en de sanitaire infrastructuur te bezoeken.

De volgende tien kilometer naar de Topmolenheuvel in Mere ging via Aaigem om bij Van den Bossche een lekker ijsje te verorberen (zij die zin hadden, alleszins, zoals ik). Op de Topmolen stonden Marleen en Charles ons op te wachten met frisdranken en knabbels allerhande. Daar nam Albert afscheid van de wandelaars, hij moest op tijd terug in Bambrugge zijn voor zijn andere hobby. Van daar ging Paul ons zelf voor naar Haaltert, via het Warandepark. Terug in Haaltert nam ik afscheid van wie verder ging en eerst waterzooi op zijn Haalterts binnen lepelde.

Het weer was zonnig en warm en mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/EuraudaxHaaltert14

07.09.2014: Met de bus vol 31 wandelaars kwamen we aan in Borgloon waar elk zijn eigen omloop uitkoos, ik koos voor de langste, 22.6 km, omdat er toch tijd genoeg was. Die leidde mij langs vooral verharde en enkele onverharde wegen langs en door Kuttekoven, Berlingen, Hern, Gotem, Hendrieken naar Voort (in Aalst - de grote Oost-Vlaamse stad dan toch - zou dat "Voesj" zijn ). Daar was de rustpost in een school en daar trof ik enkele Sportvrienden, bij wie ik ging zitten om een lekker broodje belegd met vissalade te verorberen, en door te spoelen met een warme chocomelk, met echte chocolade gemaakt, er even op wachten was het zeker waard. Nadien maakte ik een lus van zo'n 7 km, bij mijn tweede pauze waren die lekkere broodjes helaas op, dus stelde ik me tevreden met een broodje ham (ook de kaas was al op) met fris water. Terugkerend naar Borgloon kwam ik eindelijk aan een van de trekpleisters van deze stad: de doorkijkkerk. Het architectenduo Gijs Van Vaerenbergh maakte een doorkijkkerk van Borgloon. Reading between the Lines is 10 meter hoog en bestaat uit 100 op elkaar gestapelde lagen staalplaat in de vorm van een Loons kerkje. De constructie weegt maar liefst 30 ton. De speciale constructiewijze zorgt ervoor dat het landschap altijd zichtbaar blijft doorheen de kerk, zowel van op afstand als van dichtbij. De kerk is hierdoor wel aanwezig,  maar ook afwezig in het landschap. Ik keek vooral tussen de lijnen want ik heb niets te lezen gezien.  Bij het naderen van het centrum van Borgloon had ik nog een kuitenbijter te ondergaan, een eind verder was de school waar ik nog meer Sportvrienden trof. Ik had dan nog een uur om mijn dorst te verslaan.

Het weer was goed om te wandelen: warm en wisselend bewolk en zonnig. Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/Fruitstreektocht14

31.08.2014: Ik parkeerde mijn wagen in een wei waar de boer vergeten was om 't gras en 't onkruid te maaien, gelukkig heb ik een 4*4.  Ik schreef me in voor de omloop van 16 km en wandelde langs verharde en onverharde (deze bepaald modderig door de vele regenbuien van de voorbije dagen) naar Nieuwenhove, waar twee Sportvrienden net vertrokken toen ik aankwam. Nog geen 3 km verder mocht ik alweer mijn controlekaart laten afstempelen in Waarbeke, waar ik met twee andere Sportvriendinnen aankwam (ik had ze dus even voordien ingehaald). We nuttigden een frisdrank, babbelden wat en gingen dan ons weegs verder, terug naar Galmaarden. Net had ik hen bijna weer ingehaald, toen zij aan een splitsing linksaf en ik rechtsaf ging, maar nog was ik niet de enige Sportrvriend(in) op wandel. Zo kwam ik terug in Galmaarden, waar me alweer de Belgische vlaggen (blijven hangen na het WK voetbal?) opvielen, maar ook de Britse, Amerikaanse en Canadese vlaggen. Een bewoonster zette net een boodschappentas in haar huis, dat ze weer afsloot, dus nam ik de kans te baat "Vlaanderen Vakantieland"-gewijs de vraag te stellen wat er te doen was. Het Brits leger zou een doortocht plegen, ongetwijfeld in het kader van de herinnering aan WO I, dat 100 jaar geleden zijn eerste jaar beleefde. Even later liet ik mijn wandelboekje en 30-stempelkaart afstempelen, deze laatste is hiermee vol.

Afgezien van een miezerbuitje was het weer prima om te wandelen, al scheen de zon niet altijd door de wolken. Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/15eBaljuwtochten14

24.08.2014: Ik parkeerde enkele straten verder en schreef me in voor de maximaal aangeboden afstand van 20 km, want de grootste afstanden zouden de Kalkense Meersen bezoeken, volgens de Marching. Op de inschrijvingstafel lagen beschrijvingen van de omlopen en ik nam een exemplaar mee, je weet maar nooit waar het nuttig voor is (en het was soms nuttig...).  Langs veelal verharde en enkele natuurlijke wegen (deze met plassen, want het had genoeg geregend, de afgelopen week) wandelde ik langs vooral kapelletjes, groot en klein, naar Kalken, waar de rustpost was. Na het genieten van een frisdrank ging ik verder, maakte een lus in Kalken en keerde na zowat een uur terug, in die rustpost trof ik vier Sportvrienden, de enige bekenden die ik er zag. Ik wandelde dan terug naar Laarne en verbaasde mij erover dat de Kalkense Meersen mij niet opgevallen waren.

Het weer was, na de zowat dagelijkse regenbuien, uitstekend wegens droog, zonnig en bijna warm. Mijn weinige foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/44eVoettochtenklassieker14.

10.08.2014: Ik parkeerde in de buurt van de Polyvalente zaal De Klavers en schreef me daar in voor de afstand van 18 km, aan de controlekaart hangt ook een bonnetje voor een drank. Ik vertrok dan naar Sinaai over verharde en natuurlijke wegen. Deze laatste moesten helaas gedeeld worden met mountainbikers, zelfs op smalle paadjes. In Sinaai, na zowat 8 km wandelen, dronk ik een ice tea want het was nog altijd behoorlijk warm, al werd veel regen voorspeld. Nog over verharde en natuurlijke wegen, ook nu weer te delen met de bemodderde fietsers, bereikte ik in een wijk bij Belsele de tweede rustpost, ook nu zag ik niemand om een babbeltje mee te slaan, na een sanitaire stop ging ik verder, want er wachtte me nog een glas lekkers, ongeveer halverwege deze rust en de aankomst. In een school werd de wandelaar, die het bonnetje aan de controlekaart niet kwijt gespeeld werd, een glas donkere Omer (of een frisdrank) aangeboden. Mijn glas was wel minder gevuld dan die van mijn voorganger... Nu ja, het is toch niet mijn favoriete bier (dat drink ik thuis op de zege van Eendracht Aalst ), en ik ging terug naar de startplaats. Of toch zo ongeveer, want de aankomst was in een naburig gebouw, daar kreeg ik naast de stempels ook een pakje met twee peperkoeken. Via de startzaal bereikte ik opnieuw mijn auto.

Het was een mooie tocht en ik had behoorlijk geluk met het weer, pas aan de "Omer-stand" begon het te regenen, eerst zachtjes, dan wat harder maar dat duurde niet lang.

Mijn foto's staan hier: https://picasaweb.google.com/9470hvds/25eReynaertsBokkentocht14