101 plusser aanwezig bij herdenking strijdmakkers uit WOII

De lente is nog niet aan zijn gebruikelijke temperaturen toegekomen. De haard en kachel is nog aan en de jas is nog wel nodig.
Toch is het de moeite meer dan waard om eens een wandel- of fietstocht te maken van dit stukje Maasland.
De kleurenpracht langs het kanaal tussen Smeermaas en Neerharen is een lust voor het oog. Paars, rood groen, geel en blauw zijn nu de hoofdkleuren langs de jaagpaden.
Dit deel van Lanaken werd eens geschonken aan de Cisterciënzersorde om er een abdij te stichten. Sinds 1180 heeft er eerst een mannenorde, tot 1216 toen ze vertrokken naar  Val Dieu, en daarna rond 1217 een vrouwenorde geleefd, totdat de Fransen daar een eind aan maakten. 

Na de Franse revolutie gingen vrijwel alle abdijgoederen in particuliere handen over. Zo is het landgoed eigendom geweest van de families Dumonceau en van Langendonck. In de tweede helft van de twintigste eeuw zijn delen van de aankleding en het interieur verdwenen of aangepast aan de smaak van de opeenvolgende particuliere eigenaren. Het kasteel van Hocht, de kasteelhoeve en de landerijen zijn nog steeds privébezit en niet toegankelijk voor publiek.

De gebouwen en de muur zijn beschermd als monument, het park, neerhof en omliggende weiden en akkers zijn beschermd als waardevol landschap.

De Abdij had naast dit deel van Lanaken meerdere buitenhoven in de Maaskant en Haspengouw.

Dit deel van het fietsroutenetwerk is met zekerheid het mooiste.

De mei-maand is niet alleen de maand waarop de 1e dag als dag van de arbeid wordt gevierd. Neen! Want naast deze eerste dag is de meimaand de maand van de Heilige maagd Maria, de moeder van Jezus. Maar ook de maand waarin op de tweede zondag alle moeders in de bloemetjes worden gezet. Moederdag wordt niet over de gehele aardbol gevierd. 
Sommige katholieke landen vieren moederdag op 15 augustus, de dag dat Maria ten Hemelopname gevierd wordt.
Moeders die, het hele jaar door, het gezinsleven draaiende houden, worden op die éne dag in het jaar vrijgesteld van die taak en in de watten gelegd. Althans dat is de bedoeling van deze uit Amerika overgewaaide verwenningsdag.
Kinderen, in het lager onderwijs, zijn al  dagen bezig om een cadeautje en versje te maken op school. Vaders zullen heel wat moeders een geschenkje doen voor in het huishouden of ook wel een grote ruiker of sierraadje. Sommige moeders worden ook wel verwend door hun kinderen met een ontbijt op bed.
9 Mei is het zover dan worden de moeders op een voetstuk geplaatst.
En denk er aan op die dag dat grootmoeders daar ook toe behoren.
Laat u maar eens lekker verwennen moeder, mama, bon, bomma, oma.

 

In de herdenkingssteen aan de kerk van Lanaken, zijn de namen van een groot aantal burgerslachtoffers van WOII gebeiteld. De namen staan alfabetisch. Door deze alfabetische volgorde zie je niet meteen wie er tot eenzelfde familie behoort.

Voor de nabestaande van elke vermelde persoon is het drama even groot, voor twee families op de vlucht was het verlies dramatisch groot. 

Bij nader onderzoek blijkt dat er in het geval Eertmans, er van de 13 gevluchte familieleden 10 familieleden de dood vonden in Oudenaarde er twee zware verwondingen opliepen en een baby als bij wonder er zonder verwondingen van af kwam. Deze baby is nu 70 jaar oud en de enige nog in leven zijnde van deze tragedie.

En in het geval Slangen Hustinx er vijf leden van een familie plus een broer van de vader het leven lieten. In hun gezelschap was eveneens een uit Lanaken gevluchte vrouw nl. Agnes Pass.

Zeventien van de 28 burgerslachtoffers die op het graniet vermeld staan en die door het bommengeweld tijdens hun vlucht naar vrijheid ver van hun heimat het leven lieten.

 

op de 10e mei zal het 70 Jaar geleden zijn dat in onze streken de tweede Wereldoorlog begon.

Langs het Albertkanaal geconstrueerde bunkers die de bruggen bewaakten en het onneembaar geachte fort Eben Emael, waren de doelwitten voor de aanvallers om, langs daar een snelle tocht door België, richting Frankrijk en Groot Brittannië te realiseren. De geschiedenis leert ons dat ze daarin gelukt zijn en dat ze het fort, ondanks de grote bezetting in en rond het fort, in korte tijd konden veroveren.

De kazerne in Lanaken, waar Commandant Gidelo het commando voerde werd vanuit de lucht gebombardeerd en de commandant kwam daarbij om het leven samen met 20 grenswachters. Er was geen verbinding meer met de bunkerbezetting en het hoofdkwartier, de mannen waren overgelaten aan de willekeur van de aanvallers.

Door het luchtbombardement op de kazerne in Lanaken werden de mensen uit hun slaap gewekt. Ze gingen de straat op en wisten al snel dat het menens was. Het was oorlog en wat nu?

Heel wat Lanakenaren gingen op de vlucht voor het geweld, sommigen zochten hun heil in de bossen rond de Besmer en keerden na enkele dagen terug. Anderen gingen te voet richting binnenland en Frankrijk. Op sommige plaatsen werden de vluchtelingen per spoor richting Frankrijk vervoerd in goederen- en veewagons. Om uiteindelijk in de omgeving van de Spaanse grens te belanden.

De familie Slangen in de Pannestraat wist al snel, met in het achterhoofd de gruwelen van de oorlog 14/18, dat zij zouden vertrekken. Vader, moeder en drie kinderen zouden in het gezelschap van een broer en een jonge vrouw, richting binnenland vluchten, de oudste zoon Jean zou als enige achterblijven in Lanaken.

Ook drie zussen Eertmans, met hun echtgenoten Thomassen, Ghelen, Vangelabeek en kinderen, vluchtten richting binnenland, weg van het oorlogsgeweld.

Hun vlucht zou echter leiden naar de dood, tijdens luchtbombardementen door Stuka’s,  waarvoor zij hun heimat hadden verlaten.

 

De Engelse piloot Geddes, die met een Lysander vloog zag, op de 19e mei 1940 tijdens een verkenningsvlucht samen met zijn boordschutter Clarke,  20 vliegtuigen van het type Stuka aan de Schelde een bombardement uitvoeren.

Op dat moment bevonden de drie zussen zich, met hun echtgenoten en kinderen, aan de Schelde waar het bombardement uitgevoerd werd.

 

Informatie verstrekt vanuit Oudenaarde:

Het gezin Pieter Thomassen-Christine Eerstmans (respectievelijk 30 en 28 jaar) en hun twee kinderen Mathieu (6j.) en Louis (4j.)uit Lanaken

Het gezin Hieronymis-Ghelen (30j.) Marie Eerstmans (32j.) en hun kinderen Christine (8j.), Louis (4j.) en Jeanne (2j.) ook uit Lanaken

Nog een derde gezin uit Lanaken en behorend tot dezelfde familie als de voorgaande werd getroffen door het verlies van

vader Mathys Vangelabeek (35j.), zijn echtgenote Joanna Maria Eerstmans, die oorspronkelijk ook voor dood werd opgenomen en hun zoontje Chretien werden naar het militair hulphospitaal van Oudenaarde overgebracht. Zij overleefden de ramp en keerden naar Lanaken terug.

Louis Vangelabbeek, die eveneens het luchtbombardement overleefde, was 1 maand oud. Tijdens het bombardement lag hij in een kinderkoets. Dat was zijn geluk want hij werd door de luchtverplaatsing weggeblazen en zou in een instelling ondergebracht worden omdat er geen zekerheid bij wie de baby behoorde. Aan een chapelier dat hij op de borst droeg werd de baby herkend en bij zijn moeder en broertje teruggebracht, die zwaar gewond opgenomen waren in het hospitaal en hun verdere leven te lijden zouden  hebben van de verwondingen.

Johanna Maria Eertmans keerde als oorlogsweduwe met haar twee oorlogswezen terug in Lanaken en kreeg onderdak bij familie. Van de dertien familieleden keerden er maar drie terug.

 

Enkele dagen later speelde zich in Therouanne in het Nauw van Calais nog een drama af voor een Lanakense familie.

Het was op 22 mei om 18.30 toen het stadje aangevallen werd door een aantal Stuka’s en de familie Slangen-Hustinx op dat moment na 12 dagen en nachten vluchten ter plaatse waren. Dit waren: Pieter Slangen (1893)en zijn echtgenote Maria Hustinx  (1896), vervolgens hun kinderen Maria Slangen (1925) en de tweeling Magdalena en Michel Slangen (1930).

Verder nog Joseph Slangen (broer van Pieter) en Agnes Pas. Allen kwamen zij om het leven bij een bombardement door Stuka’s.

 

Op de 10e mei is er in Lanaken een herdenkingsviering die begint om 09.30 in het CC Lanaken en zal duren tot 16.00

Voor inlichting betreffende de viering kunt u terecht op het nummer 089/71.56.03

 

De leerlingen van de basisschool,  ´Aan de Basis’ Smeermaas, hebben afgelopen weekend hun eigenste uitvoering van de Musical ‘Peter Pan’ opgevoerd. Na afloop kregen zij een oorverdovend applaus van de toeschouwers.

 

De leerlingen die oktober verleden jaar een start maakten met de audities voor de hoofdrollen, werden begeleid door twee professionele krachten, die les lopen aan het conservatorium van Maastricht. Ulrike Simon uit Bilzen, die haar laatste jaar begonnen is voor Master en de Bachelorstudent uit Colombia José Daniel Lopez Torres die, na maanden van oefenen en oefenen en nog eens oefenen met de leerlingen, tot een overweldigend resultaat kwamen, zijn ervan overtuigd dat er tussen de leerlingen, van peuter tot zesdeklasser, heel wat talent verscholen zit.

 

Omdat al gauw de kaarten voor één voorstelling de deur uit waren, werd besloten er twee voorstellingen van te maken.Geen enkele stoel bleef onbezet.

Alhoewel er hoofdpersonages rond liepen op het podium, mag gezegd worden dat elkeen  van de leerlingen zijn/haar eigen hoofdrol op een uitmuntende wijze heeft volbracht, daarbij moet gezegd worden dat de lange dag in en rond het CCL toch geen verlies aan concentratie heeft gegeven voor de tweede voorstelling.

 

Het was voor alle aanwezigen, op het grote podium en in de zaal, genieten van dans, zang en acteertalent. Een ding bleek maar weer eens overduidelijk,  ‘elfjes bestaan wel’, vraag het maar aan Tinkebel.

Het schoolteam sprak haar dank uit aan: de leerkrachten, sponsors, ouders en vrijwilligers, die bijgedragen hebben tot het succes van de Musical en zeker een dikke proficiat voor de uitvoerders, ‘onze kinderen’.

 

Afgelopen zondag deden 16 jongens en meisjes uit Neerharen en Smeermaas hun hernieuwde doopbeloften in de parochiekerk van Neerharen.

Amber, Molly, Michelle, Michelle, Sem, Jelle, Debra, Shana, Jordy, Ruben, Anne, Tamara, Vera, Jens, Phaedra en Lieke, werden onder een stralende zon, aan de Pastorij afgehaald door de Kon. Harmonie St Lambertus en samen met de vormheer, Eerwaarde Heer Jef Weijers en parochiepastoor  Gust van Herck en Catechisten,naar de kerk begeleid.
In de kerk werden zij opgewacht door ouders, peters en meters.
Vier jongeren die achter het altaar plaatsgenomen hadden, luisterden de Eucharistieviering muzikaal op.

Na de viering gingen de vormelingen met hun familie huiswaarts om hun hernieuwde doopbeloften feestelijk te vieren.
In een huishouden werd dat in drievoud gevierd omdat drie meisjes hun doopbeloften hernieuwden, geen drieling maar een vijfde- een zesdeklasser en een zus in het middelbare.

De zuidwillemsvaart is een toeristische vaart. Vanuit Maastricht varen er ´plezierboten´die de sluizentocht doen. Maastrichtse jongeren zijn verenigd in roeivereniging M.S.R.V. Saurus, die eveneens in de Zuidwillemsvaart een belangrijk trainingsvaart zien en regelmatig te zien zijn op de vaart. Vanuit Belgisch Limburg zijn er weinig of geen intitiatieven op het water en daar zou wel eens iets aan gedaan kunnen worden. We hebben meerdere kanalen die ontplooid kunnen worden voor toerisme te water.
Terwijl de plezierboot onder de brug van Smeermaas vaart zijn wielrenners zich aan het voorbereiden voor Luik-Bastenaken-Luik. Gaan de Schlecks het doen of Philipp Gilbert, of......
Morgen weten we het tijdens een zonovergoten klassieker.

Verleden jaar zag ik er geen een. Nu vielen ze meteen op deze soort uit de boterbloemen.
Bij soortenbank.nl staat ze als volgt vermeld.

Akkerboterbloem
RH. 1042
Rode Lijst 1
Volledige wetenschappelijke naam: Ranunculus arvensis L.
Diagnostische kenmerken:
Vruchtjes 3-8, 5-8 mm lang, stekelig. Middelste bladen 3-tallig met gesteelde 3-spletige of -delige blaadjes. Bloem 8-12 mm in doorsnede, licht groenachtig geel. Kelkbladen los tegen de kroonbladen aanliggend.
0,20-0,60. Mei-juli. Therofyt.
Standplaats:
Op vochtige, meestal kalkhoudende, zandige klei en löss in graanakkers.
Zeldzaamheid en verspreiding:
Zeer zeldzaam in het Heuvelland, Subcentreuroop en Fluviatiel district.
Ook adventief.

gevlekte wolzwever en de gewone wolzwever vliegen langs het talud van de Zuidwillemsvaart in Smeermaas. ze zijn maar enkele mm groot maar bezitten het vermogen om hun larven te laten gedijen in het nest van bijen.
Stil hangen ze, laag boven de grond of boven een bloem. Hun vleugels gaan wel meer dan 300  keer per minuut op en neer zoals dat ook te zien is bij de kolibrie. De wolzwever is van april tot juni te zien en voedt zich met nectar die hij uit bloemkelken haalt. Het is geen bij en geen wesp maar een vlieg en vliegen hebben de mogelijkheid niet om te steken dus is het wolzwevertje een insect waar je niets van hebt te vrezen.
De wijfjes leggen hun eitjes in het nest van zandbijen waar de larve zich te goed doet aan , in eerste instantie het stuifmeel en later aan de bijenlarven.
Een andere vlieg die gebruik maakt van een uitsteeksel op de snuit is de ´snuitvlieg´deze zweefvlieg leeft alleen van nectar en niet van stuifmeel vandaar het instrument voorop de kop om dieper in de bloemkelk zijn levenselexir op te kunnen zuigen.
En de Franse Veldwespen, ja die zijn ook al actief op zoek naar een geschikte plaats voor de nieuwe generatie.

Philippe Gilbert pakt met zege op Cauberg de eerste klassiekerzege voor Omega Pharma- Lotto.

Evenals verleden jaar wint een wielrenner uit de tourkaravaan, die voor een tweetal weken in Lanaken neergestreken is, een klassieker. Verleden jaar was dat Andy Schleck die in Luik Bastenaken Luik met de eer ging strijken.
Op de Cauberg ging Gilbert in de laatste honderden meters er vandoor en kon zelfs recht gaan zitten om over de streep te gaan als winnaar "het waren de mooiste seconden van mijn leven", zou hij later in een TV- intervieuw zeggen.
Daar kan er dus nog eentje bijkomen, voor de tijdelijke bewoners van het Lanaken. Dat moet blijken in het volgende weekend. Doen de Schlecks het weer of gaat Gilbert voor een dubbel. In ieder geval werden enkele flessen champagne burgemeester gemaakt door de ploeg en ploegleiding bij de aankomst in Lanaken, onder het toeziend oog van supporters.

We zullen komende week nog heel wat wielrenners tijdens hun trainingen te zien krijgen in Lanaken en omgeving. .

Een prachtig verlicht plein in Oud Rekem, lag op de fietsroute, ingericht door Toerisme Vlaanderen. Een fietstocht, ter gelegenheid van het derde lustrum van ons fietsparadijs Limburg. In Oude Rekem was een rustplaats  ingelast tijdens de fietstocht. Personeel van Toerisme Limburg hadden een tocht uitgezet van 20 km waarlangs feestelijke verlichtingen aangebracht waren op markante punten in de natuur en gebouwen. Maar ook minder overzichtelijke plaatsen werden met knipperlichten aangeduid. De brug in Rekem moest te voet genomen worden wegens werkzaamheden. Het meest in het oog springend waren het plein tussen kasteel en kerk in Oud Rekem, de frontale verlichting van de voormalige cistercienserabdij van Hocht, de waterburcht met Jachtslot/restaurant en de Kinderboerderij waar de start en de aankomst was. De deelnemers waren allen tevreden over deze nachtelijke tocht die zij meermaals overdag deden maar nu een heel andere dimensie kreeg met al die sfeerverlichtingen. Een aanrader, en sommigen zullen vanavond weer van de partij zijn. Ook u kunt nog altijd deelnemen want in Lanaken met start op de Kinderboerderij kunt u nog altijd inschrijven vanaf 19,30 en op eigen gelegenheid of groep vertrekken. Het is dus niet zo dat er één grote groep vertrekt.

De werken aan het treinspoor langs de N78 in Lanaken gaan gestadig voort. Op dit moment is men het spoorbed aan het aanleggen tegenover de Cinema . Dit bed wordt aangetrild door een wals. Als ik langs het aangetrilde gedeelte loop zie ik een hazelworm die onder een kei ligt. De wals heeft hem vastgezet onder die kei en hij kan geen kant meer uit. Als ik iets korter bij kom en de kei verwijderd heb, blijkt hij een wonde te hebben, maar nu blijkt tevens dat vlak naast hem nog een hazelworm ligt die nog minder geluk had dan de gewonde, hij is namelijk geheel geplet door de wals. Waarschijnlijk hebben beiden de overkant willen bereiken maar iets te traag of waren ze op liefdespad met deze tragische afloop tot gevolg. De gewonde werd overgezet waar hij langzaam wegkroop en zo te zien heeft hij nog eens voor hete vuren gestaan want zijn eerder afgestoten staart is weer voor een deel terug aangegroeid.
Of hij het nu weer zal halen is nog maar de vraag.

Hazelwormen zijn eierlevenbarend en zijn pas uit hun winterslaap ontwaakt.


Het nieuw spoorbed voor de goederentrein



De pletwals tegenover het Euromonument

Hazelworm onder kei geplet door de pletwals

Zijn wonde en een zichtbaar eerder afgestoten staart die opnieuw aangegroeid is

Een tweede hazelworm die het niet overleefde en platgewalst werd.
Onder hier aan de kant kruipt de hazelworm langzaam weg.

Op 11 april brak voor Jef en Mimi Rousseau-Bloemen uit Smeermaas de grote dag aan en werd hun briljanten huwelijksjubileum met familie en vrienden tijdens de eucharistieviering gevierd.

Na hun verkering in oorlogstijd werd het wettelijk huwelijk gesloten  op maandag 30 maart 1945 en kerkelijk ingezegend de dag voor Goede Vrijdag op 5 april 1945, de huwelijksvreugde ging over in Paasvreugde.

In september 1944 was onze omgeving ontdaan van het Duitse juk, werd in mei 1945  de wapenstilstand getekend en kon er gebouwd worden aan de toekomst van het jonge gezin in vredestijd, tot de dag van vandaag.

Dit huwelijk werd al gevierd als tin, koper, zilver, goud, diamant en nu, op 11 april 2010, briljant.

Hun huwelijk werd bezegeld met een zoon en vier dochters, waarvan een dochter is overleden, die op hun beurt instonden voor vier kleinkinderen en tot nu toe één achterkleinkind.

De huwelijksviering werd gecelebreerd door Pastoor Armand Tollenaers, waarmee de familie een nauwe band heeft en Diaken Nol Cardinaels. Pastoor Tollenaers  deed de Homilie al zingend zoals wij dat van hem gewend zijn uit zijn Smeermaser periode toen hij met zijn gitaar en zang de doopplechtigheden deed.

Muzikaal werd de viering opgeluisterd door de Brassband van Smeermaas.

Homilie al zingend

Persoonlijk dankwoord voor alle deelnemers

een traantje wegpinken

Een kus maakt alles goed

felicitaties ontvangen

Met z´n drieën op de foto

Elkaar ondersteunend een leven lang

Trök nao val

Op begraafplaatsen en kerkhoven, waar de mens zijn laatste rustplaats heeft, staan al vroeg in het jaar planten en bloemen in bloei. Insecten komen daar dan al vroeg in het jaar hun levensbehoeften inslaan. Ook de Sleedoorn is een van de eerste voorjaarsbloeiers en staat nu in volle pracht met hagelwitte bloesem.
Langs de Zuidwillemsvaart in Smeermaas staat de Sleedoorn in volle pracht. als enige in bloei.
De fruitboeren zijn best tevreden met het feit dat door de strenge winter hun fruitbomen later in bloei gaan komen. De voorgaande jaren hadden we zachte winters en vroege bloeiers, maar wel met heel veel vorstrisico. Nu komt de bloei enkele weken later maar wel met een vergrote kans op meer opbrengst.
De bijen zijn nu nog niet zo groot in aantal i.v.m. het lage aantal bloeiers maar daar weten zij wel raad op want bijen communiceren met elkaar. Waardoor ze in staat zijn het aantal bijen dat voor een bepaalt gewas noodzakelijk is aan te passen, dat voor een juiste en volledige bestuiving van een plant noodzakelijk is. Door deze toegepaste verdeling in bijenaantallen voorkomen zij, dat er een over bevlieging van de bloemen plaatsvindt. Er ontstaat op deze manier geen schade aan de bloem en het eindresultaat is een uitstekende bestuiving en bevruchting. In de praktijk betekent dit, dat er bij onvoldoende bloemen, er veel bijen thuisblijven.
De Hommel is niet kieskeurig en gaat van bloem naar bloem zonder onderscheid te maken in soort, waardoor de inzet van bijenkasten  bij de bevruchting van een en de zelfde soort zo efficiënt is in de fruitteelt.

Meer foto´s van voorjaarsbloeiers hier klikken
http://picasaweb.google.com/nolly49