Archief

Een uitstapje met Pleegzorg, pleegouders en pleegkindjes is een aparte belevenis.

Uit gesprekken blijkt het soms om schrijnende, maar ook om tijdelijke gevallen te gaan. Als de ouders op een verkeerd spoor zijn beland of door financiële problemen het even niet aankunnen en in sommige gevallen een definitieve plaatsing..

 

We kwamen samen in het Ontmoetingscentrum te As waar Mevr Liesbet Croughs ons verwelkomde.

´We zijn hier bijeen voor een feestdag, als dank voor de vele zorgen gedaan door pleegouders´liet onderdirectrice Liesbet weten in haar dankwoord voor de goede zorgen van de aanwezige pleegouders.

…..Heel wat kinderen worden reeds opgevangen door u en andere pleegouders maar wij hebben nog meer gemotiveerde pleegouders nodig…...

Als u zich geroepen voelt kijk dan eens op onze website www.pleegzorglimburg.be

  

en na een korte bijeenkomst, ging het richting het historische stationnetje van ´Asch´. Hier werden we door een dieselloc, met daaraan gekoppeld twee passagiersrijtuigen, gebracht  naar het voetbalstadion van Genk. Daar aangekomen begonnen wij aan een stevige wandeling richting het Mijnmuseum van Waterschei. En al hadden we het al eens bezocht enige tijd geleden, het is en blijft boeiend om de werkzaamheden in een steenkolenmijn eens uit de doeken gedaan te krijgen door ervaren gidsen.

Op de terugweg mocht ik -bij uitzondering- instappen bij de machinisten in de loc. Edwin de hoofdmachinist is al reeds 42 jaar vrijwilliger Machinist-instructeur. Naast zijn beroep als leraar van een hoger middelbare school was en blijft zijn passie de treinen in As. Zelf heeft hij thuis in de tuin een railcircuit met kleine treintjes en in huis elektrische treinen.

Ook naar Polen en Nederland gaat de man om er machinisten op te leiden. De tweede machinist is Peter hij is van beroep Mecanicien. Op de vraag hoelang hij reeds de loc bestuurd, kijkt hij eerst eens naar Edwin, deze laat weten dat hij Peter opleidde tot machinist en dat hij nu reeds drie maanden actief vrijwilliger is.

Voor een aantal onbewaakte overgangen zonder slagbomen, stapt een van de mannen uit om het licht op rood te zetten. De loc rijdt verder tot aan de andere zijde en stopt om de seinzetter die het sein weer op knipperend wit heeft gezet op te laden en verder te rijden. Zo gaat dat op elke overgang. Tijdens de rit die rond de 7  km is wordt regelmatig een signaal gegeven om de mensen te waarschuwen.

Als wij terug in het station van ´Asch´ arriveren zegt Peter, daar staat de loc die gisteren stilviel bij een van de overwegen met daarin passagiers voor de wedstrijd van Genk.

Speciaal voor de supporters van KRC Genk legt het Kolenspoor elke thuiswedstrijd (jupiler liga, beker, vriendenmatchen, Europees) de supporterstrein "De Blauwe Wimpel" in vanuit As en vanuit de ASLV-halte naar de Cristal Arena. Tickets zijn ter plaatse te koop bij de conducteur.

Wij sloten de dag voor pleeggezinnen af met een voortreffelijke barbecue die naar later bleek door een Lanakens vriend, Jo Herbots geserveerd werd.

Net zoals de pleegzorg voor pleegouders, zitten de treinmachinisten verlegen om vrijwilligers.

 

We hebben een groot tekort aan vrijwilligers laat Edwin en Peter weten.

Ook hun website willen wij u niet onthouden.

www.kolenspoor.be

Liesbet zonder ´h´ dankt de pleegouders op deze feestdag

Kennismaken met andere pleegouders en kinderen

samen op stap naar het station van As

Stappen op een smal fietspad

conducteur en Gids Kurt doet ons instappen waarna hij de geschiedenis van mijn en spoor op een voortreffelijke manier uitlegt in de rijtuigen.

Het prachtig gerenoveerde Mijngebouw waar het Mijnmuseum zich bevindt.

Aandachtige luisteraars in het Mijnmuseum

onder de twee Machinisten. Edwin stopt zijn pijpje, met Semoistabak uit een WillemII doos en rookt als een stoomlocomotief.

Na een aftastend begin, kwam Smeermaas op kruissenlheid en werd er met lange ballen, voor het grootste gedeelte van de wedstrijd, op de helft van de tegenstander gespeeld. Een voorzet op Roel Mommers nam deze vol op de wreef en scoorde 1-0 en dat was ook de ruststand.

In de tweede helft werd dezelfde speelwijze gehanteerd en vielen er nog eens twee doelpunten in het voordeel van de thuisploeg. Verheijen en Mommers waren de makers van de doelpunten.
De ploeg raakt steeds meer op elkaar ingespeeld. De tegenspeler niet in het spel laten komen en meteen aanvallen was de tactiek en met succes.
Bij de tegenploeg moest een speler het veld verlaten na zijn tweede gele kaart en dus rood.

Smeermaas zocht met een gevoel van voldoening de kleedkamers op. De eerste winst en de drie punten zijn binnen.

Oorlog – Vrede.

Oorlogen nog steeds komen ze voor.

Vele mensen verliezen er ook hun dierbaren door.

Oorlogen door mensen zelf begonnen.

Worden helaas nooit door beide partijen gewonnen. Een mensenleven is meer waard.

Deze Grenswachters blijven in onze herinneringen bewaard.

Dit vers werd voorgelezen door een zesdeklasser van de Basisschool Áan de Basis’,  aan het begin van de Grenswachthulde in Smeermaas..

De vijfde- en zesdeklassers doen al enkele jaren mee aan de Grenswachthulde aan het monument in de Brugstraat te Smeermaas.

Heel wat vlaggendragers van Militaire verenigingen liepen mee in een tocht vanuit het Ontmoetingscentrum, naar het monument.

Voorop in de stoet ging de 102 jarige Oud Grenswachter Herman Vuerstaek uit Veldwezelt, gezeten in een Jeep. Daarna volgden schoolkinderen, vlaggendragers, Militaire verenigingen, genodigden en burgers. Na de toespraak van Burgemeester Willen en de zegening van het vuur door Pastoor Gust Vanherck, begonnen de jongeren met de bloemlegging gevolgd door de verenigingen en het gemeentebestuur.

Na de hulde werd er verzameld in het Ontmoetingscentrum voor een gezellig samenzijn waar heel wat herinneringen weden opgehaald. Dat was net voordat de hemelsuizen opengingen voor een stevige bui.
Maar zoals men zegt. Je krijgt wat je verdiend.

De eeuweling en nog redelijk ter been zijnde, Herman Vuerstaek is de enige nog in leven zijnde Grenswachter. Op zijn honderdste maakte hij nog kleine tochtjes met de fiets begeleid door zijn zoon Willy. Nu is dat verleden tijd.  

Vergeten groente,
De Maasboord staat vol met aardpeer. Ze gaan nu stilletjes aan in de bloei, de herfst kondigt zich aan. 

Zoals de naam, aardpeer, al doet vermoeden worden de ondergrondse delen (wortelknollen) gebruikt. Deze wortels bevatten fructanen, biotine, calcium, ijzer, natrium en inuline, die niet alleen mensen met diabetes mellitus ten goede komt. Ook is bekend dat de wortels geen nitraten opslaan.

In Noordwest-Europa zal deze plant alleen in heel mooie zomers getooid worden met gele bloemen. Een hoekje van 2 m² kan een jaaropbrengst aan eetbare knollen geven van 10 kg. Oogsten van de knollen kan gebeuren na de eerste nachtvorst en kan vervolgens gedurende de gehele winter.

Er zijn vele manieren waarop de aardpeer in de keuken als groente gebruikt kan worden. Een pas geoogste aardpeer is crèmekleurig tot rozerood (afhankelijk van het ras). De smaak van de knol is lichtelijk zoet, notig en heeft iets van een artisjok.
bron Wikepedia

"Spartacus mag bedding van lijn 20 gebruiken" 

10/09 De Raad van Bestuur van Infrabel heeft zijn akkoord gegeven om de bedding van de buitendienstgestelde spoorlijn 20 tussen Bilzen en de Nederlandse grens in Lanaken vrij te geven voor de realisatie van de sneltramlijn Hasselt-Maastricht. Die tramlijn is een onderdeel van het Spartacusplan van De Lijn.

 

Het ter beschikking stellen van die bedding past perfect in de Infrabel-strategie om via samenwerking met andere openbare vervoersmaatschappijen te komen tot een geïntegreerd en op elkaar afgestemd openbaar vervoersysteem”, klinkt het bij Infrabel.

 

De concrete voorwaarden waaronder deze overdracht kan gebeuren, zullen in de komende maanden worden bepaald. In het kader van de aanleg van de sneltramlijn Hasselt- Maastricht zei Infrabel eerder al toe om negen overwegen af te schaffen op de spoorlijn Diepenbeek-Bilzen.

Bron HBVL

Het lijkt er op dat er iemand gehoord heeft van deze plannen, want hij heeft reeds een deel van de huisraad verhuisd naar de spoorlijn-tramlijn.

Open Monumentendag 2010 gaat de geschiedenis in als een dag dat de zon niet scheen. Deze dag stond in het teken van de vier elementen: aarde, lucht, water en vuur. En net een van deze natuurelementen, zorgde ervoor dat het grote publiek thuis bleef. De dag voorheen scheen de zon in overvloed en vandaag, een dag later is het droog. Een succes werd daarbij wel behaald door de verkoop van Krokusbollen, de voorraad van 19.000 was in een mum van tijd over de toonbank gegaan tussen 08.00 u en 10.00 u. Dat was voor Archiel de Imker van de Bessemerstraat bijzonder verheugend.

Rond de waterburcht – die dit jaar de monumentenprijs binnenrijfde -, stond een klein kampement  waarin  koene ridders, een valkenier , jonkvrouwen en edelknapen aanwezig waren , om een indruk te geven van het leven in de middeleeuwen.

In het Ontmoetingscentrum van Neerharen liep er een tentoonstelling over de Natuurelementen Water en Vuur.  En waren overstromingen en de brand van Smeermaas in 1861 de onderwerpen. Ook hier was de opkomst onderhevig aan het druilerige weer.

En op het eind van de dag toen de nacht viel over Smeermaas leek het alsof er van boven een teken werd gegeven hoe het die dag in september van het jaar 1861 zo ongeveer heeft uitgezien. Een felle oranjerode gloed verscheen aan de einder bij het scheiden van dag en nacht.

Foto´s van openmonumentendag
klik op Foto´s Nol in rechterkolom bovenaan.

Scouts Neerharen startten hun jaar op 12 september met 20 nieuwe inschrijvingen. Regen zou deze dag niet kunnen bederven  kon De regen kon deze stoere Scouts en Gidsen niet deren. Terwijl hun ouders aan de zijkant onder hun regenschermen hun kroost gade sloegen, riep  ´seecretarisvogel´, Tom de groepjes een voor een op, om in een grote kring te gaan staan en nadat de vlaggegroet bij handopsteken gegeven werd door alle aanwezige leden, was het nieuwe Scouts en Gidsenjaar een feit.

 

Met 20 nieuwe inschrijvingen, wat het huidige totaal op 86 brengt, jongens en meisjes, was de leiding van Scouts en Gidsen St Lambertus Neerharen zeer tevreden.

Van kapoen tot jong Verkenner bracht deze eerste middag, door in het bos, in de omgeving waar op termijn het nieuwe honk voor de scouts gebouwd zal worden. Nu zullen ze nog genoegen moeten nemen met de lokalen die zij ter beschikking hebben op het terrein van de bouworde ‘de Sleutel’.