Archief

Het begon voor AA Rekem, allemaal in het jaar 1930 toen de vereniging van Wezent (1927) samenging  met de Walratten van Rekem (in dezelfde periode ontstaan om de tijd te vullen). Op de 12^e juni van dat jaar was het zover om in competitie te gaan spelen, de samengevoegde ploeg sloot aan bij KBVB en ging spelen in de 4^e afdeling B.
De verplaatsingen naar andere ploegen gebeurde in die tijd te voet, per fiets en in het beste geval met een vrachtwagen van Coox op omgekeerde fruitkisten in de laadbak. Het kon allemaal. Met de kistjes van toen met de bikkelharde ‘tuppen’ en met een bal die bij regenweer een veelheid van zijn oorspronkelijke gewicht behaalde was het een zaak van levensbehoud om hem niet te koppen. De “reistartel’, waarmee de leren bal werd samengebonden op de plaats waar ´de blaos´ werd opgeblazen, maakte eveneens een kopbal tot een heldendaad.
De keet had geen douches, maar de mannen hadden aluminium bakjes destijds, waar ze zich in de buitenlucht het vuil van het lijf mee af wasten. Dat is nu wel anders met op elk plein een kantine en doucheruimte.

Naast de alledaagse dingen in een voetbalploeg gebeurde er ook wel eens iets dat in de grijze cellen opgeslagen werd en waarover nog lang nagepraat werd.

Enkele voorvallen die deining deden ontstaan in de ploeg en bij de supporters die, in het clublokaal , behoorlijk aangedikt, nog lang besproken werden bij het nuttigen van het geestverruimend vocht.

Voor de scheids (toen Ambiter genaamd), ging het niet altijd van een leien dakje. Sommige wedstrijden ontaarden nog al eens in regelrechte vechtpartijen. En als dat nog niet genoeg was, werd zijn persoon in sommige gevallen als boosdoener van een verliespartij gezien. Vrouwen langs de kant die “wel verstand hadden van de reglementen’ lieten zich dan niet onbetuigd en deelden rake klappen uit met de paraplu. Dan moest het bestuur de man in het zwart in bescherming nemen. Ook werden wedstrijden voortijdig afgebroken wegens schermutselingen en eindigde de wedstrijd in een 0-5 stand, zoals tijdens een wedstrijd bij Patro Eisden na een regelrechte vechtpartij. Het kon verkeren.  

Zo sloeg eens een scheids op de vlucht  tijdens een vechtpartij  en ging zich in het struikgewas versteken, een zekere Ko van Ciel had hem daar kunnen ‘vangen’ en bracht hem terug naar het veld. En zie, na een woordenwisseling tussen de beide ploegen, bestuur en scheids, werd de wedstrijd hervat.

Tijdens een wedstrijd Kesselt Rekem was het ook tot staking van de wedstrijd gekomen, na alweer een vechtpartij. De spelers van beide ploegen zijn toen de Scheids gaan smeken om toch maar verder te spelen. Ook hier werd de wedstrijd hervat maar men diende te beginnen met een 0-0 stand. Aanleiding van het dispuut was een strafschop tegen AA Rekem, terwijl de stand 0-1 was in het voordeel van AA Rekem.

Een wedstrijd tegen Lanaken, die met 2-1 verloren werd viel niet in goede aarde bij de supporters van AA Rekem en zij bestormden de scheids om hem eens een flink pak rammel te geven. De bestuursleden konden dit verhinderen door de man in het zwart in bescherming te nemen. Resultaat van dit supportersoptreden:  onkosten scheidsrechter 1200 frank, één wedstrijd zonder publiek en 500 frank boete.

Een dieptepunt was de degradatie in het begin van de jaren 50. Een gedegradeerde ploeg verkeert altijd in moeilijkheden en bij AA was dat niet anders. Het was zelfs zo erg dat men moeite had om 11 spelers op het veld te krijgen en men van deur tot deur reed om de mannen te motiveren.
In die jaren startte men met jeugdspelers waarbij Nol Vankan een bijzondere rol gespeeld heeft. De handelaar in legumen was de grote inspirator voor de ploeg.

Toch bleef AA niet gespaard van meerdere degradaties. Van 1e provinciaal degradeerden de ploeg in drie keren tot de 4^e provinciaal.

Toen het jaar 1980 zich aanbood en er een 50 jarig jubileum gevierd zou gaan worden, deed men er alles aan om dat jaar kampioen te worden en te stijgen naar derde prov.

Het  behalen van deze titel zou pas in de laatste wedstrijd tegen Stelle Azzura vallen. Beiden konden kampioen worden in de reeks. Het duel lokte 1100 betalende toeschouwers. AA verloor deze wedstrijd, maar kon alsnog promoveren naar derde tijdens de eindronden, met twee gewonnen wedstrijden en een gelijk spel.

1980 was er dus een dubbele reden om te feesten, het jubileum en het promoveren naar derde.

Nu 30 jaar later en een reden te meer om het 80 jarig bestaan te vieren, staan de mannen veertien dagen voor het begin van de competitie en een mogelijk behalen van de kampioenstitel.

We hebben het kunnen merken, aanhoudende felle regen en dat vanaf Frankrijk tot in het Maasland. Uren duurt het eer het gevallen regenwater uit de Ardennen via de Maas, zijriviertjes en beken, bij de Stuw van Borgharen aankomt. Waar de dag van te voren de mogelijkheid nog aanwezig was om de overkant te bereiken via stenen in de Maasbedding, steeg het water van, minder dan 39.00  naar 42.20 TWA bij het meetstation in Smeermaas. Een verschil van bijna drie en een halve meter. Het eilandje staat weer onder water en de waterplanten in de Maas stroomopwaarts zijn niet meer te zien. Op de foto rechts was de hele trap bij de kajakafvaart te zien.

Ook de watervogels die op de droge plaatsen in de Maasbedding zaten zoeken voorlopig een andere rustplaats.
Toch is er geen direct dreigend gevaar voor overstroming, in het Maasland, want dan moeten er nog enkel meters gaan bijkomen, terwijl het peil weer richting bedding gaat.
Op het terrasje, ´Aan de Maas´in Smeermaas, zit een bekend sopraan van het Kerkkoor van Smeermaas, Rita uit Neerharen, te genieten van een heerlijk kopje koffie, samen met enkele vriendinnen, ze zijn met de fiets tot hier geraakt.  Iets verder langs de Maas staat Wim en Ludy uit Uikhoven . Een gaatje in de band moet door Wim vakkundig dichtgeplakt worden. Beiden uit Uikhoven, weten zij wel heel erg goed wat het is om te leven langs de Maas, met zijn schoonheid maar ook met zijn grillen.
Elders in het land lopen straten onder water en raakt het verkeer in de war.
Met wat er momenteel in centraal Europe en Pakistan aan het gebeuren is, mogen wij ons gelukkig prijzen.

De Wielertoeristenclub Smeermaas ging in 2008 van start en telt momenteel 24 leden. Op een na (Cindy Beckers), allen van de mannelijke kunne.

Elke zaterdag en zondag, gaan zij in groep de baan op. Niet steeds voltallig omdat er leden zijn die in ploegendienst werken, maar toch steeds met een redelijke groep.

Afgelopen zaterdag hield de club, voor de tweede maal een barbecue-dag en net zoals vorig jaar met succes. Vanaf 15.00 uur tot 21.00 schoven de sympathisanten aan. Voor de kinderen was er animatie en een springkasteel voorzien. Architect Yves Luyten was een beetje vader aan het worden tijdens deze eetdag, want zijn eega kan elk moment bevallen van een z….. Zijn fototoestel vergeten zegt hij “dat heb ik bij de flessen wijn gelegd voor het geval dat de baby geboren wordt`.

Of de wijn nag steeds ten huize Luyten staat,  als dit door u gelezen wordt weten we niet. In het geval dat, willen wij het jonge gezin reeds onze felicitaties doen toekomen.
Voor meer foto´s in de rechterkolom op Foto´s Nol klikken

De turbines zouden in een belangrijk kerngebied voor akkervogels komen. Dat is de belangrijkste reden om de gevraagde vergunning te weigeren. Investeringsmaatschappij Limburg Wind(t) wilde 8 windturbines plaatsen tussen het Albertkanaal en de N2 tussen Mopertingen en Veldwezelt.

Enige tijd geleden (27/3) was er in het Kloester te  Gellik een hoorzitting betreffende de vergunningaanvraag voor de Wind(t)-molens, zoals te zien is op de onderstaande foto's.

Lanaken heeft reeds vier Windmolens op haar grondgebied, die uit alle windstreken te zien zijn, zoals hiernaast op de foto vanuit Borgharen richting Smeermaas.

Hoorzitting in Gellik







onder de vier windturbines die reeds op Lanakens grondgebied draaiende zijn

Omdat er zoveel over gesproken en tegengesproken wordt i.v.m. de verbreding van de Maas bij Smeermaas, gingen wij te rade bij hen die het kunnen weten en zie, het antwoord verhelderdt de vragen, over wel of niet doorgaan van de werken. Het stilleggen van de werken aan de Stuw heeft niets te maken met het wel of niet doorgaan ten noorden van Borgharen.

Op de foto hiernaast staat een pijlbaken van Rijkswaterstaat. Het hoogste pijl op dit baken is 46.50 m. boven NAP.  Gwaeron, de jongeman op de foto, die het pijl 45 boven NAP aanwijst, vraagt of hij nog werkt, in de veronderstelling dat het een thermometer is.
De Maas staat overigens al behoorlijk lang zeer laag en zou in Maastricht even laag staan, als de stuw van Borgharen het water niet zou stuwen ten voordele van het Julianakanaal 1934, Zuidwillemsvaart  1826 en Alberkanaal 1939.
Tijdens de grote overstromingen te Smeermaas, stond  In dec 1926 het peil hier op 46.10 NAP, en in dec. 1993 op 45.90 NAP.

De vragen.
Beste,

gaarne zouden wij, bewoners van Smeermaas, vernemen wanneer de daadwerkelijke afgravingswerken aan de Maasoever (akkers) tussen Borgharen en Itteren een aanvang gaan nemen. We lezen dat er voor Borgharen een hoge berg opgeworpen werd om het dorp van de werken af te scheiden? Hoe lang gaan die werken duren met hoeveel graafmachines en bulkwagens?

En hoe diep gaat daar afgegraven worden?

groet

Arnold Roberts

Smeermaas

Het antwoord.

Geachte heer Roberts,

Aan de zijde van Smeermaas wordt pas in april 2011 gestart met de verruiming van de rivier langs Borgharen. Aan de zuidzijde van Borgharen wordt geen gronddepot aangelegd. Vanuit Smeermaas heeft u dus volop zicht op de verruimingswerkzaamheden. Tussen de rivierverruiming en Borgharen wordt indien noodzakelijk een geluidswal van containers geplaatst. Deze wal zal met de werkzaamheden meebewegen.

Langs de rivier wordt niet dieper gegraven dan dat de rivier de Maas zelf diep is. De diepte is door Rijkswaterstaat gemodelleerd en vastgelegd. De diepe grindwinning vindt plaatst in de zogenaamde dekgrondberging Borgharen. Deze dekgrondberging is gelegen aan de noordzijde van Borgharen. Alle grond die vrijkomt bij de verruiming van de Maas te Borgharen, wordt in deze berging geborgen/verwerkt.

Mocht u nog andere vragen en of opmerkingen hebben, dan kunt u altijd contact met mij opnemen.

Met vriendelijke groet,

FAJ (Francois) Verhoeven

Projectleider

CV Projectbureau Grensmaas

Verloren van Themaatweg 11

6121 RG Born (Holtum)

Postbus 36, 6120 AA Born


Borgharen vanaf Bosscherweg

Smeermaas vanaf de Oude Smeermaserweg gezien

Borgharen zicht op Kerk en Kasteel

De afvoer stroomt hier de Maas in

Zicht op Maas en Smeermaas

De sporen van het overslagstation liggen er reeds lang te wachten op treinen, locomotieven en wagons. De verbinding tussen dit overslagstation en het station van Maastricht is enkel nog een werk van wegoverschrijding in het Industriepark, met of zonder slagbomen, Andreaskruis met verkeersbord van locomotief  of hekje , licht- en geluidsignalen.. Een Industriepark dat grensoverschrijdend zou moeten gaan worden. Er is echter nog niet een spade in de grond gegaan aan de zijde van het Lanakerveld op Nederlands grondgebied. Het Zouwdal ligt er nog ongerept bij, de landbouwers doen er nog steeds hun eeuwenoude bewerking van de  akkers, eens de graanschuur van de stad.
Op het enkel spoor richting Lanaken, aan de achterzijde van de fa. GOBO loopt een fazant ongestoord op een van de rails, ´een enkelje Lanaken´. Boven op de lampen van het overslagstation zitten op pikafstand van elkaar een aantal spreeuwen. Dit zijn de enige waarneembare levenstekenen op en rond de spoorverbinding tussen Lanaken en Maastricht.
Aan Nederlandse zijde werden de hagedissen en hun pootloze soortgenoten -de hazelwormen-, weer toegang verschaft tot het spoorterrein. De Rapunzel- en wilde Marjoleinplanten, die uitgestoken en opgeslagen waren in depot tijdens de werkzaamheden, zijn weer teruggeplant, naast de in natuursteen opgetrokken muren. Muren, langs het traject, waar de levendbarende en eierleggende hagedissen zich veilig kunnen voortplanten en zich aan de stenen kunnen opwarmen. Het heeft al een behoorlijk centje gekost, om deze beschermde soorten in stand te houden in hun meest zuidelijke habitat. De spoorwegovergang in Bosscherveld is reeds lang geplaatst en de bruggen over Maas, kanaal en Brusselseweg zijn gereed.
Er is nog een ding dat er moet gebeuren over de 10km lange IJzeren weg.
De treinen moeten gaan rijden.

Aanstaande maandag om 18.45 u, houdt de Limburgse Koepel voor Natuurstudie (LIKONA), in samenwerking met de Limburgse Plantenwerkgroep (LPW) en Reg Landschap Kempen en Maasland (RKLM) een plantenexcursie, in de Hochterbampd gelegen langs de Maas, in de gemeente Lanaken. Natuurpunt Lanaken zal eveneens van de partij zijn.

De Hochterbampd is een natuurgebied gelegen, langs de Maas en Zuidwillemsvaart, tussen Smeermaas en Neerharen.  Ooit een grindwinningsgebied van de fa. Roosmalen en na het stoppen van de grindwinning, is er een groot grindgat achtergebleven, dat weer ingenomen is door de natuur. Onlangs werden er werken uitgevoerd in de Hochterpampd, in verband met het Grensmaasproject. Weerdverlaging en verplaatsing van de grote waterplas waren werken die er uitgevoerd werden.

Reigers en Aalscholvers broeden er door elkaar en heel wat ganzen zwanen  en eenden nemen bezit van het binnenwater in  dit stiltegebied. Vlinders en vogels vinden er hun weg, maar ook bijzondere planten en bomen komen er voor in het door Galloway’s begraasde gebied.

Iedereen is welkom om deel te nemen aan deze excursie die een aanvang neemt om 18.45 aan de Geulerweg. (In Neerharen de brug over bij het begin van de Hochterbampd).

Neem ook eens een kijkje op de nieuwe website van natuurpunt Lanaken www.natuurpuntlanaken.be