Woensdag 9 april 2008

KATTEN ETTIQUETTE

Sinds de katten van dochterlief terug naar hun eigen stekje zijn, verveeld mijn Snoes zich geweldig. Sindsdien volgt hij onderstaande gedragscode.

Ettiquette voor katten

Deuren: Accepteer geen gesloten deuren. Dit moet je doen om een deur open te krijgen: ga op je achterste poten staan en hamer met je voorpoten op de deur. Eens de deur open is, ben je niet verplicht ze ook te gebruiken. Als je gevraagd hebt om een buitendeur te openen, ga dan halverwege de drempel staan en denk diep na. Dit is vooral belangrijk bij koud weer, regen, sneeuw en als er veel muggen zijn.

Een variatie op het voorgaande: ga bij de buitendeur zitten en staar naar de deurklink. Als je baasje de deur opendoet, neem dan flink je tijd. Steek je kopje buiten en kijk eens goed rond. Trek je kopje dan terug naar binnen en kijk eens rond in de kamer. Niemand zegt dat je snel moet beslissen tenslotte. De meeste mensen zijn trouwens zo vriendelijk om de deur open te houden tot jij je beslissing genomen hebt. Wil je er nog een schepje bovenop doen? Steek dan nog eens je kopje naar buiten en ga dan terug de kamer in. Kijk naar je baasje met een blik van 'Maar baasje, waarom hou je toch in godsnaam de deur open?' Tenslotte nog een leuk spelletje, dat je baasjes heel fijn zullen vinden. Ga bij de buitendeur zitten. Je baasjes zullen denken dat je naar buiten wil en de deur voor je opendoen. Wanneer ze dat gedaan hebben, loop je snel weg. Herhaal dit een keer of 5 na elkaar.

Braken: Als je moet braken, haast je dan naar de dichtstbijzijnde stoel. Als je daar niet op tijd kan geraken, kies dan bij voorkeur voor een Oosters tapijt. Maar als dat er niet is, is een ander tapijt ook goed. Zorg ervoor dat je tijdens het overgeven op een tapijt even achteruitloopt, zodat je braakspoor ongeveer even lang wordt als een blote mensenvoet. Spring ook nog wat heen en weer zodat er her en der nog enkele kloddertjes terechtkomen. Ga dan zitten toekijken hoe je baasje de smeerboel opruimt. Ook de bedsprei is een prima plekje om te braken, vooral als het een hele dikke is die niet in de wasmachine kan. Je baasje zal er dan mee naar het wassalon moeten gaan en er extra voor moeten betalen.
Tel deze kosten bij wat je hen toch al kost: dit zal je het prettige gevoel geven dat je heel waardevol en duur bent.

Bezoekers: Probeer snel te weten te komen welke bezoeker het meest een hekel heeft aan katten en ga op diens schoot zitten. Het is een goed idee om ervoor te zorgen dat je adem naar vis ruikt. Bij het kiezen van een schoot om op te zitten of een broekspijp om tegen te wrijven, kies je voor de stofkleur die het meest met je eigen kleur contrasteert. Bijvoorbeeld, als je een witte pels hebt, kies dan voor zwarte wollen kleding. Blijf uit de buurt van de bezoekers die van katten houden. Als dat niet helpt, sla dan met een hooghartige blik je klauwen in hun kousen, of zet even je tanden in hun enkel. Als je op tafel loopt en een van de bezoekers beschimpt je daarvoor, kijk dan verrast en gekwetst. Zo wek je de indruk dat je altijd op tafel mag komen, als er geen bezoekerszijn.

Toilet: Begeleid bezoekers altijd naar het toilet. Je hoeft niets speciaals te doen: alleen bij hen zitten en staren. Als je baasjes zelf naar de wc gaan, ga dan zo dicht mogelijk bij de deur zuitten zodat ze op je trappen als ze naar buiten komen. Verstop je daarna onder tafel tot ze je komen oppakken en troosten.

Een handje helpen: Als een van je baasjes verwikkeld is in een bepaalde activiteit en de andere doet niets, blijf dan in de buurt van degene die bezig is. Dit heet 'een handje helpen', of ook wel 'in de weg lopen'. Zo moet je je gedragen bij het 'helpen':

1. Als je toezicht houdt bij het koken, ga dan vlak achter de linkerhiel van de kok zitten. Die kan je dan niet zien, en zo maak je meer kans dat hij per ongeluk op je poot zal gaan staan. Als dat gebeurt, zal je opgepakt en getroost worden.
2. Als iemand een boek aan het lezen is, loop dan onder diens kin door, zodat je tussen ogen en boek staat. Dwars over het boek gaan liggen is nog beter.
3. Als je baasje bezig is met breien of administratie, ga dan zo liggen dat je zoveel mogelijk van het werk bedekt, of toch tenminste het belangrijkste deel ervan. Doe alsof je slaapt, maar sla af en toe met je pootje naar pen of breinaalden. Daardoor zal je baasje dan een scheve lijn trekken of een steek laten vallen. Je baasje zal misschien proberen je af te leiden: negeer dat. Vergeet niet: jouw doel is je baasje te helpen. Wat je baas je ook mag vertellen, borduur- en haakwerk is zeer goed bruikbaar als hangmat.
4. Dit moet je doen als je baasje bezig is met rekeningen overschrijven (een maandelijkse activiteit), belastingsbrieven invullen of kerstkaartjes schrijven
(jaarlijkse activiteiten): verlies vooral de bedoeling niet uit het oog, je moet je baasje helpen! Ten eerste, ga op de papieren zitten. Als je weggejaagd wordt, ga dan op de rand van de tafel zitten en kijk triestig. Als je baasje terug goed aan het werk is, spring dan op de papieren, rol erin en verstrooi ze zoveel als je kan. Als je een tweede keer weggejaagd wordt, begin dan pennen, potloden en gommen van de tafel te gooien, liefst een voor een.
5. Als je baasje de krant aan het lezen is, spring dan tegen de achterkant ervan. Je baasjes vinden het fijn als je hen aan het schrikken maakt.

Spelen: Spelen vormt een belangrijk onderdeel van je leven. Zorg dat je overdag genoeg slaapt, zodat je goed uitgerust bent voor nachtelijke spelletjes. Het is wel heel belangrijk dat je altijd je waardigheid bewaart. Als je tijdens het spelen een ongelukje hebt, zoals van een stoel vallen, ga je dan onmiddellijk zitten wassen, alsof je wil zeggen 'Het was helemaal niet mijn bedoeling dat te doen'. Je baasjes trappen daar altijd opnieuw in.

Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

huismusje/troubadoerke10 april 2008 om 15:32

Nog enkele...

Ik ken er zo nog enkele hoor:

Wanneer het vrouwtje aan de pc zit ga dan klagend miauwend naast haar zitten. Spring achteruit wanneer ze je wilt strelen, want dat is niet de bedoeling. Uiteindelijk zal ze opstaan om te zien of je nog eten in je schaaltje hebt. Loop vlak en traag voor haar uit, en eens ze in de keuken staat ga jij gezellig op je rustplaatsje liggen en kijk je haar aan met een hooghartige blik over zoveel naieviteit. Doe dit een twintig keer per dag. Wanneer dit niet meer helpt, spring dan op het bureau en ga languit op haar armen liggen, al gauw zullen die armen gevoelloos worden, maar gewoon negeren, dat is niet jouw zorg.
Spring op de vensterbank, je vrouwtje zal dan de planten aan de kant schuiven om je voldoende plaats te geven. Wanneer alle planten van de vensterbank verdwenen zijn, srping dan terug op de grond om vervolgens op het bed te gaan liggen slapen. Doe dit enkele keren per dag.
Moet je geen kat hebben!!!!

camille10 april 2008 om 13:17

kattenleven

De mijne heeft dezelfde manier, je kon het niet mooier beschrijven. Alleen wil madam Friskie 's avonds naar buiten om dan rond twee uur in de morgen te miauwen aan ons slaapkamervenster tot ik opsta om haar binnen te laten. Leuk is ook wat anders.

natoken10 april 2008 om 10:28

Het kon precies een beschrijving zijn van mijn poes en dat was geen katinneke Ludovicus!!! Die ging zelfs zover dat je niet op je gemak naar " het gemak" kon, want dan sprong hij steevast op mijn schoot. Hij had echter éen onhebbelijkheid: je mocht hem strelen als hij het goed vond in het ander geval kreeg je een klauw of een beet!!!!Dat was éen van de redenen waarom mijn wederhelft niet erg voor onze Pino te vinden was. Hij was echt vals en toch zo ontzettend lief. Heb hem een spuitje moeten laten geven dat was een harde dobber. Nooit meer traantjes voor een poes.! Er zit er nu de laatste tijd wel een witte elke dag te bedelen aan de keukendeur. Zielig en ik moet op de tanden bijten om ze niet binnen te laten maar zoonlief is ook allergisch geworden voor katten dus begin ik er niet meer aan..Nog een toffe dag. Een warme knuffel.

Ludovikus10 april 2008 om 00:32

Dat beeldje vind ik bangelijk reuze tof. Voor de rest is het allemaal de waarheid, en zeker als het een kattin'netje betreft.

Nu oogjes toe en snaveltjes dicht. Slaapwel lieve meid.

bojako9 april 2008 om 20:17

Let maar op dat er in die wandelpaden geen diepe putten zitten met nagels op de bodem! Hoe bedenken ze het toch? Vreselijk. Een boswandeling zou rustgevend moeten zijn.

Wat de poezen betreft: ik ben een honden persoon, maar vroeger thuis altijd katten en honden gehad. (kippen en konijnen ook trouwens)
Zoon 2 is echter zo allergisch aan katten dat er nooit van een poes sprake kan zijn.
Een hond ... daar droom ik nog wel van, maar we laten er wat tijd tussen. Ze afgeven is zo pijnlijk en Flor dwaalt nog altijd in mijn gedachten rond. Ik kijk zelfs nog steeds uit waar ik mijn voeten neerzet want hij liep altijd achter me aan.
xx

huismusje/troubadoerke9 april 2008 om 20:06

Nee Lipske, knuffel zijn bosarbeid is iets zwaarder dan gras afrijden. Het behelst oa afgebroken takken bijeenrapen en wegvoeren, dode bomen omhakken en in stukken zagen. Maar ook zwerfvuil oprapen en zelfs fietsen uit de vijvers halen. Wandelpaden en fietspaden controleren of ze rij/wandelbaar zijn. Ook nog controleren of vissers wel een visvergunning hebben, en zoniet, ze beboeten. Controleren of men niet vist met teveel hengels of op verboden vis of de vis niet terugzet op een reglemantaire wijze. Kijken of men niet aan het nachtvissen is ('s nachts natuurlijk) in een periode dat dit verboden is.....enz. Dus nu weet je waarom ik zo vaak ga shoppen wanneer ik in NL ben, anders zie ik hem nooit, hahaha.

hotlips9 april 2008 om 19:49

...

Hoe...hebt gij mijne pluche op bezoek gehad? Alles klopt ,alles 't zelfde ,behalve...neem ze niet op je schoot ,want daar hou je tatoeages aan over

(ppfff ,ik ben momenteel pompaf,zo de eerste keer dat gras afdoen en alles afwassen ,valt ni mee zenne!,wat doet uwe knuffel in da bosbeheer?Zit daar ook gras bij

)
Dikke kusss van Lipske

Reageer op dit bericht

Maandag 7 april 2008

NIEF ALFABET

ALFABET VAN DE ANTWERPSE SINJOOR.

A = Astemblief
B = Bakkesvol
C = Charelewieter
D = Daszeker
E = Efkesdenke
F = Formidastisch
G = Gijwelgij
H = Heddewa
I = Ikkeni
J = Joengejoengejoenge
K = Kustnamenoor
L = Lotmor
M = Meallechineze
N = Niveraans
O = Ochgodochgod
P = Pertang
Q = Quatch
R = Rapzen
S = Sjampan
T = Tistezegge
U = Umeugtgijzegge
V = Vanneigens
W = Wettewa
X = Xouetniwete
Y = Ygenlijkfeitelijk
Z = Zwaanzer

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 3 april 2008

TIME IS MONEY

Time is money, maar die uitspraak kennen ze niet op seniorennet. Nu ja, de meeste bloggers werken niet meer en hebben dus tijd zat en te weinig pensioen-money om andere dingen te doen, moeten de beheerders gedacht hebben.
Dus blijft het hier tergend traag gaan op de blogs. Nu ja, ik kom allengs meer en meer tot het inzicht dat ik een heel geduldig mens ben. Althans toch bij momenten, hahaha.
Voor nu is het potje geduld even leeg, en dus zet ik maar een plaatje neer.
Ik moest bij het bekijken van het plaatje enken aan het gezegde: "Geef de Keizer wat de Keizer toekomt." Zou onze regering dat gezegde kennen? Of gaan ze ons ook door de sla mengen?

4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 maart 2008

WARNING

SCHIJN BEDRIEGD

Natoken (klik op haar naam om op haar blog te komen), een jong en nog maagdelijk blogje (zei de oude kneus die al drie jaar blogt, hihi) liet recentelijk weten dat ze het bloggen hoe langer hoe leuker begint te vinden naar hoe meer ze ervan begint te kennen. En dat is ook zo, het was ook zo bij mij en ik denk bij vele andere bloggers ook. Het gevaar zit er trouwens in dat je het gewoon niet meer kunt missen. Vriendschappen zijn ontstaan en je hebt contacten gelegd met mensen die je leven verrijken.

Maar bloggen kan ook gevaarlijk zijn, en zeker beginnende bloggers zijn zich van die gevaren niet altijd bewust. De blogwereld is een afspiegeling van de maatschappij, en net als in de maatschappij vind je in de blogwereld leugenaars bedriegers, ruziemakers, manipulators en gekken. Zelfs ervaren bloggers trappen in hun val, geloven hen op hun woord en vellen een oordeel zonder ook maar enige vraag om uitleg aan de gedupeerde te stellen. Dat het in diskrediet brengen van een medelogger voor sommigen een reden om bloggen op zich en zeer makkelijk is, wil ik hier even aantonen.

Het manipuleren van reacties:
Meestal kan je onder een geschreven log een reactie plaatsen, hetzelfde geld trouwens ook voor een reactie in een gastenboek. Beide kun je manipuleren als je kwaadwillige bedoelingen hebt. Je kent als eigenaar van het blog de naam van de reageerder, het emailadres, de tijd en het uur dat de reactie is ingegeven. Nadat je ingelogd bent op je blog kan je gaan manipuleren. Je kopieert de bewuste reactie naar Word en je veranderd de woorden van de reageerder met je eigen woorden. Daarna plak je de reactie gewoon terug in je blog nadat je de originele hebt verwijdert.
EEN VOORBEELD: (Bojako zal het mij hopelijk niet kwalijk nemen dat ik haar blognaam hier even leen, net omdat geen mens het gaat geloven dat zij zo wat zou schrijven. Het is enkel mijn bedoeling om de lezer te laten inzien dat je een een lieve dame zoals zij, makkelijk een slechte naam kan geven.)
Dit is de originele reactie:
Beter vroeg dan niet dus Musje voor jou en je Dutch lover een Zalige Pasen en laat het rotweer de pret niet bederven
alweer zo'n gesloten deurtje in je verdrongen herinneringen dat opengaat - goed zo! Hoe meer etter uit de zweer komt, hoe minder pijnlijk de zweer wordt.
Heel dikke knuffel om het verdriet van vroeger iets te lenigen.

Ingegeven op maandag 17 maart 2008 om 10:44:31, door bojako, IP-adres: (Het IP.adres heb ik hier voor alle veiligheid verwijderd, de bezoeker krijgt dit trouwens nooit te zien, enkel de blogeigenaar kan dit zien)
En nu ga ik dit manipuleren zie
Ik ken haar blognaam uiteraard, en ik ken haar emailadres, dat vul ik dan ook in.
Jij.....

Vuile vieze gore slet. Je noemt je huismus maar je bent in mijn ogen eerder een etterende zweer. Zonder groeten

Ingegeven op donderdag 27 maart 2008 om 23:24:28, door Bojako, IP-adres:

Enkel de datum en het uur zijn veranderd, maar dat weet de bezoeker uiteraard óók niet. Dus bovenstaande reactie van mijn hand, want mijn lieve vriendin bojako zou nooit zo wat schrijven, kan ik als reactie op mijn blog zetten. Geen mens die het doorziet, de bezoeker gelooft enkel wat hij leest.

Zo doet de manipulator het ook met je mails die je hem/haar toezend. Erger nog ,zelfs al heb je hem/haar nooit een email, door muisaanwijzer op jouw naam te zetten die onderaan je geschreven items staan komt je mailadres te voorschijn. En met die gegevens alleen al kan de kwaadwillige in jouw naam smerige of bedreigende mails versturen naar wie hij maar wilt, ook naar zichzelf. Dat laatste doet hij/zij om jou in een slecht daglicht te stellen. De enige die kan achterhalen of de mail werkelijk van jouw pc komt is de internetpolitie. Die raad dan ook aan om van elke mail die je verzend een printscreen te maken, zodat je bewijzen in handen hebt. Een beetje omslachtig zul je zeggen, en dat is waar. Maar wanneer men je kwaadwillig onderuit wilt halen is het geen overbodigheid.
EEN VOORBEELD:

Vieze gore slet‏
Van:	Bojako@ huppeldepup.com
	Deze afzender ken je mogelijk niet.Markeren als veilig\|Markeren als onveilig
Verzonden:	donderdag 27 maart 2008 22:41:42
Aan:	lucienne_2@hotmail.com

Je noemt jezelf huismus, maar je bent in mijn ogen eerder een etterende zweer.
Zonder groeten,
bojako

Natuurlijk heeft bojako deze mail nooit verzonden, die heb ik aan mezelf verzonden. Dat heb ik kunnen doen omdat ik twee emailadressen heb, één bij mijn provider en één dat ik zelf heb aangemaakt bij hotmail. Bij het kopiëren van de mail naar Word kan ik alles aanpassen, toevoegen en/of verwijderen wat ik maar wil. Deze mail kan ik dan weer kopiëren naar mijn hotmail en doorzenden naar wie ik wil. De ontvanger zal zonder twijfel geloven dat bojako deze mail naar mij heeft gezonden, en zo kan ik haar in een kwaad daglicht stellen.

En het gebeurt zo werkelijk lieve mensen, dit is geen grap of science fiction die uit mijn geest voort vloeit. Er vertoeven werkelijk zulke gekken in blogland die van dit smerige spel een sport maken. Enkel en alleen om het genoegen te kunnen smaken anderen te hebben neer gehaald.
Daarom, wanneer je een mail of reactie leest die iemand benadeeld of beklad, wees dan niet naïef en geloof niet klakkeloos wat je voor ogen krijgt. Zoek liever contact met de gedupeerde, stel hem/haar vragen. Pas dan kun je beoordelen of de reacties en de mails op waarheid berusten.
Bloggen is minder onschuldig dan het lijkt, gelukkig zijn er meer bloggers die het louter voor het plezier doen.

9 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 26 maart 2008

ZWARTE GEDACHTEN

Op regelmatige wijze word ik na een te korte nachtrust te vroeg wakker, zo ook nu. Omdat het ganse huis nog slaapt ga ik dan maar blogjes lezen. En bij sommige blogjes krijg ik dan rare gedachten, zwarte gedachten.

Zo las ik bij Didi, een blogje dat ik graag lees, haar item over bloed en oorlog voeren. Wij vrouwen houden niet van bloed, wij vrouwen gaan liever winkelen in de stad zonder te moeten vrezen om overreden te worden door een tank, of te worden geveld door een kogel of terroristische aanslag. Dit even in het kort samengevat haar item dat je HIER volledig kan gaan lezen, zo u wilt.
Toen draaide ie weer op volle toeren, mijn rare hersenkronkel bedoel ik, want......

Wat als er geen oorlogen meer zijn? Nergens. Alle wapens zijn vernield, alle landmijnen en boobytraps zijn verdwenen? Alle geloofsovertuigingen zijn het er mee eens dat elk zijn eigen geloof kan en mag belijden zonder het te moeten opdringen aan die ander. Er zijn geen geloofsfanaten meer.
Nergens sterft er nog een kind door honger en ontbering. Niemand sterft nog door ziekte of pijn? Enkel nog door ouderdom, hoge ouderdom.
Er zijn geen landsgrenzen meer? Heel de wereld is een open deur, en iedereen die er door wil stappen kan dat. Heel de wereld leeft in peis en vree met, en voor, elkaar? Niemand is nog arm?
Hoe zou de wereld er dan uitzien?
Zou hij dan niet overbevolkt geraken? Mensen worden in ieder geval al ouder dan vroeger, ongeveer minstens zo'n twintig jaar. Moet er dan een selectie worden gehouden? Zo van, "ok jij bent tachtig nu en het is nu tijd om je 'terminale spuitje' te krijgen!" En wie gaat die selectie houden?
Zouden daar geen oorlogen van komen?

Ach, het is nog vroeg, misschien moet ik maar terug m'n bed inkruipen! Dan word ik misschien wakker met rooskleuriger gedachten.

6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 20 maart 2008

TWEE DODEN, EEN WERELD VAN VERSCHIL

De 52 jarige Francaise Chantal Sebirè die vorige week in het nieuws kwam
omdat zij haar leven niet zelf mocht beëindigen is vandaag toch dood in haar huis aangetroffen.
Haar dood werd overschaduwd door die andere dood, die van Hugo Claus die eveneens voor euthanasie koos.
Werd van het overlijden van de eerste slechts 2 seconden gewag gemaakt in het laatavondnieuws op 'Eén', voor de tweede trok men zeker twintig minuten uit.
Wie de biografie van Hugo Claus wil lezen kan dat op Wikepedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hugo_Claus#Biografieo /

Wat ik nu zo frappant vind is, nu hij overleden is, blijkbaar iedereen een goede en intieme vriend schijnt te zijn geweest van de schrijver. Zelfs de grootste gek of de kleinste minkunkel komt er nu mee op de proppen dat hij ooit de man persoonlijk heeft ontmoet en met hem een fijn gesprek had.
Het is zoals bij menige grootheid gebeurt, ze parasiteren op de naam en op de man zelf, en hopen dat ze zich wat belangrijker kunnen voordoen dan ze zijn en zo een graantje kunnen meepikken in de schaduw van zijn beroemdheid. Ze beseffen niet hoe belachelijk ze zich maken, want Hugo Claus had helemaal geen aandacht voor de kleine man, tenzij dan in en bij het verkopen van zijn boeken. Ik denk dat wanneer H.C. nu even moest kunnen terugkeren en al die onzin zou lezen, hij hen smalend zou uitlachen om hen vervolgens meewarrig de rug toe te keren. Volgens mijn ervaring hanteerde de , weliswaar briljante schrijver, dichter en poëet, de slogan: "Lees mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden!"

Hoe ik daarbij kom? Wel..... In 1993 bezoekt Hugo Claus het centrum waar daklozen en armen voor een luttel bedrag een warme maaltijd kunnen nuttigen, en waar ik jarenlang als vrijwilligster in de gaarkeuken heb gewerkt. (Nee, ik ben die bewuste dag niet aanwezig, ik krijg het verslag later van mijn collega!) De man is verbaasd omdat niemand een boek van hem in zijn bezit heeft dat men wil laten signeren, en vraagt zich duidelijk af waarom hij hier zijn kostelijke tijd verdoet. Enigzins wereldvreemd beseft deze meneer niet dat mensen die geen cent bezitten al zeker niet een duur boek kunnen kopen. Wij, de vrijwilligers, kennen zijn werk wel, maar de man vindt het beneden zijn waardigheid om met ons te komen praten. De keuken is niet zijn favoriete domein Trouwens we zouden ook geen kans hebben gekregen om ook maar één woord te wisselen, hij werd als elk groot icoon afgeschermd door een potige delegatie. Het vriendelijk aangeboden kopje thee laat de man onaangeroerd voor wat het waard is, en hij verdwijnt sneller dan hij gekomen is.

Op zijn begrafenis zullen weer tal van mensen met veel lof spreken over de man, iets wat hij zeer zeker verdiend, maar ik vraag mij af hoeveel er van die woorden gemeend zijn, en hoeveel "rouwenden" daar enkel zullen zijn om in de kijker van de camera's en de flitslampen te lopen. Op die dag zal het verdriet van België letterlijk een parodie worden.

Nee, veel liever had ik een ontmoeting gehad met Chantal Sebirè. Een gewone alledaagse dame die niet de aandacht krijgt die ze verdiend bij haar overlijden. Omdat ik haar dood zoveel schrijnender vind. Omdat ik eerder naar de begrafenis zou gaan van deze vrouw die tot voor kort anoniem was voor de wereld, en die door haar lijden en haar moed evenens een tribuut verdiend.

10 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 17 maart 2008

IN BLIJDE VERWACHTING VAN.....

Lipske schreef het al in een reactie op mijn blog: "Yes, whe have the tickets to heaven!" En heaven is voor ons in dit specifieke geval, op 29 mei naar een opreden van Neil Diamond in het sportpaleis. De eerste maal dat hij in België optreedt en dat willen wij voor geen goud missen. Lipske en ik tellen ongeduldig de dagen af!
De Nederlandse fans moeten niet treuren, want na het Sportpaleis gaat hij naar het 'Ahoy' in Rotterdam.

Neil Diamond, een singer-songwhriter om U tegen te zeggen. Al vanaf 1970 ben ik een fan van deze, voor mij, grote Meneer. Wanneer men me moest vragen welk lied ik van hem het liefste hoor, ik zou niet eens kunnen kiezen. Zijn liedjes gaan mee met mijn gemoed, al zoveel jaren lang, en ze gaan me nooit vervelen. Mijn kinderen zullen het beamen, (lol)

Ik kijk gretig uit naar zijn nieuwe album: "Home Before Dark" dat uitkomt op 29 april a.s.

Momentheel is "My Special Someone" uit de album: "Three Chord Opera" mijn favoriet, waarbij ik in gedachten 'She' verander in 'He' en dat met veel liefde opdraag aan 'My dutch lover'.
Wie meer wil weten over Neil Diamond kan hier eens een kijkje nemen: http://www.homepages.hetnet.nl/~rstoof/biografie.html

Graag laat ik jullie nu luisteren naar :

Sorry beste bezoeker, ik heb het liedje verwijderdt.

"My Special Someone"

You are my special someone
All I will ever need
I know I'd be lost without you
I hope you'd be lost without me

I've searched alone
But your the only one
You're what I want
When things are said and done
I guess I only needed
Someone who was just like you
Someone who'd be
My special someone too

I stumbled down love's main highway
But not without takin' some falls
I've seen my illusions fly away
Until I had none left at all
And then you rescued
What was left of me
What maybe some would call a fantasy
But me, I'd have to say it only proves
How strange love moves
I need to be your special someone too

'Cause what I needed most
Is what she gave to me
And where she lays her head
Is where I want to be
There's something wrong with losing
What we finally found
Now when I've lost my way
I've got my special someone round

And when she needed love
She found it here with me
Now where I lay my head
Is where she wants to be
I've got a secret but it's one
That's hard to keep
I want to tell the world
That special someone is my girl
That special someone is my girl
She wants to be my special someone too

5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 maart 2008

NIET TE DOEN!

Auto's kunnen toveren

De Pros komt bij Ford Genk kijken voor werk.
Hij vertelt aan de personeelschef dat het niet te moeilijk mag zijn. De chef zegt dat hij iets voor hem heeft. Niet moeilijk: er komt een rode auto op de band, je neemt een rood tankdekseltje en schroeft het op de wagen, er komt een groene auto, je neemt een groen dekseltje en zo verder.

De volgende dag ziet de chef op de parking van alles: rode auto's met wit tankdekseltje, blauwe auto's met groen dekseltje, witte auto's met geel dekseltje, een heleboel auto's zonder dekseltje.
Hij roept de Pros bij zich en vraagt of het wel goed gaat.
Met mij wel zegt de Pros,... maar die auto's hier die kunnen toveren.
Er komt een witte auto,... ik draai mij om,... ik neem een wit dekseltje,... ik draai mij terug om,... en er staat een blauwe auto,... ik draai mij weer om,... neem een blauw dekseltje,... ik draai mij terug om, ... en er staat een groene auto.
En zo gaat dat de hele dag maar door, het is gewoonweg niet te doen.

5 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 13 maart 2008

'T IS STIL

't Is stil in huis!
Enkele maanden terug werd die stilte plots doorbroken. De twee katten van dochterlief kwamen logeren. Wat maar voor enkele weken zou zijn werden maanden. Mijn eigen snoezepoes, van wie ik vond dat hij de allerzachtaardigste kater ter wereld moest zijn, veranderde in een heuse tiran. Meteen wierp hij zich op als leider. Hij bepaalde wie wanneer mocht eten, wie waar en wanneer mocht slapen, en de pas verschoonde kattenbakken mochten enkel worden bezocht nadat hij er als eerste duchtig in gewroet had. De twee doetjes van dochterlief kregen ook geen kans om genegenheid te tonen aan mij, meteen stond hij als een ware catcher klaar om in te grijpen en desnoods enkele rake klappen uit te delen. Snoes was de baas, het was zijn huis, ik was van hem, en die twee indringers moesten zich vooral niets in hun hoofd halen, en dat maakte hij hen klaar en duidelijk vanaf de eerste dag.
Er was dan ook regelmatige een geblaas en getier in huis te horen.

En net toen het getij een beetje begon te keren, net toen die twee doetjes van dochterlief zich niet meer zo genadig lieten doen en Snoes wat inschikkelijker werd. Net toen het moment gekomen was dat ze met z'n drie gezellig samen op het bed sliepen als drie dikke vrienden, net op dát moment kwam dochterlief ze weer halen.
En ik mis ze! Ook al is er een plant gesneuveld, ééntje dat ik al meer dan tien jaar had. Ook al moest ik Beau in de gaten houden want hij had een voorliefde voor het slaapkamerbehang. Of was het misschien omdat hij het lelijk vond, hij deed in elk geval veel moeite om het te verwijderen. Op al die maanden kon ik geen vijf minuten tv kijken zonder dat Neo me kwam dwingen om met zijn favoriet speeltje te spelen. Een gekleurd vogeltje dat met een met elastiek is vastgemaakt aan stokje. Hij kwam het me voor de voeten gooien als een hondje, en zelfs als ik het wegstak wist hij het te vinden en bracht het me. Er was geen ontsnappen mogelijk voor me, ik moest en zou met hem spelen. Ik heb het hem als afscheidscadeau meegegeven.

Snoes mist hen! Hij loopt wat verloren te zoeken dor het huis heen. Af en toe laat hij een klagend miauw horen. De eerste dagen at hij zelfs niet, gelukkig is dat nu weer beter.
Moest ik niet mijn verstand laten spreken ik haalde meteen een kameraad voor hem in huis. Maar één hond en één kat is meer dan voldoende voor een pendelaar zoals ik.
Maar het is wel akelig stil!

BEAU

NEO

BEAU'S FAVORIETE STANDJE

5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 5 maart 2008

MINISTERLONEN

"Ministerloon"
Het is een schande!
Voor al degenen die eens rustig willen overwegen, om er in de (nabije) toekomst eindelijk iets aan te doen.

Subject: Onze ministers (ocharme de sukkelaars)
Onze ministers... Ga er maar voor werken, burger !!!
Het maandelijkse inkomen van onze ministers:
Wist u?

Dat onze Vlaamse ministers een maandwedde hebben van meer dan 10.000 EUR (ruim 400.000 BF) ;
een maandelijkse huisvestingsvergoeding genieten van 2.350 EUR (ongeveer 95.000 BF) ;
een huishoudkostenvergoeding per maand ontvangen van 876 EUR ( ruim 35.000 BF);
een kleine 300 EUR per maand er bovenop krijgen als 'persoonlijke forfaitaire onkostenvergoeding ' (zowat 12.000 BF).
Totaal is dat 13.526 EUR of (545.637 BF) elke maand van het jaar.

En nog kunnen ze het niet laten om met de centjes van de belastingbetaler grote sier te maken, lees maar:

Als supplementje bij hun wel zeer riante broodwinning wordt hen dan nog eens een Visa kaart toevertrouwd,en zij gebruiken die zonder verpinken, om de horecasector op de been te houden, waarschijnlijk als compensatie voor de 21% die men al zolang beloofd om er 6% van te maken.
En de afrekeningen na het festijn zijn niet van de poes, er zijn enkele gezonde eters bij, enkele van deze excellenties hebben er in het jaar 2002 degelijk werk van gemaakt want wat zij verorberden grenst aan het ongelooflijke.
Volgens informatie verstrekt door E-magazine nr 160 ging het er aldus aan toe:

Steve STEVAERT, je weet wel, die eenvoudige jongen die zich dag en nacht inzet voor de armste en de zwakke! , gaf met de hem toevertrouwde Visa kaart op zijn naam, in dure restaurants de som uit van 22.210 EUR (896.000 BF) en dat ter gelegenheid van 97 etentjes of ongeveer 2 per week en dat tegen een gemiddelde prijs van 229 EUR per eetmaal (ongeveer 9 . 240 BF) Dat dus, bovenop de riante wedde!

Vijf restaurants met Michelin-sterren bezocht door heren van het kabinet van Patrick DEWAEL waar drie VISA kaarten in omloop zijn, kregen ruim de aandacht van onze jongens wat resulteerde in 168 bezoeken waarvan 60 op rekening van de kaart van Patrick DEWAEL persoonlijk.

Bijzonder doortastend zijn de omzwervingen in het buitenland, met een uitgave van 3. 390 EUR (137.000 BF ) op 16 maart 2002 in eethuisje STUCKI in BASEL . Diezelfde dag wordt, met een andere Visa kaart en door andere flinke jongens nog maar eens een bijkomende hulde gebracht aan restaurant TEUFELHOF eveneens in BASEL . V oor de niet mis te verstane nota van 2. 052 EUR (83.000 BF) dus zowat samen op één dag 5.442 EUR of een kleine 220.000 BF

Prent het in uw hoofd, want dit gebeurt allemaal met de centen van de belastingbetaler, dus met die van u!
Bedenk en overweeg dit even tegen de volgende keer dat men uw steun vraagt.

7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 28 februari 2008

MONEY MONEY MONEY

Voila zie, ik heb weer een steeds wederkerend vervelend akkefietje achter de rug, en ik zit hier nu zo'n beetje met een gevoel van: ^*"If you see me comin, better step aside!" Ik bedoel niet de strijk, al is dat de laatste tijd ook niet mijn favoriete bezigheid, maar dat is dan eerder een kwestie van rug en beenklachten.
Nee, ik bedoel de maandelijkse rekeningen. Ze zijn weer de deur uit. Maar wat haalt het uit dat een mens gevolg geeft aan hen beleefde vraag of je dit voor de zoveelste datum wilt betalen? Je hebt nog maar net betaald of ze sturen je alweer een nieuwe factuur op!

Een vroegere klant, Fons, had daar een goede oplossing voor, zo liet hij me weten:
"Je betaalt je rekening niet! Ze sturen dan een eerste herinnering naar je toe, maar je reageert er niet op. Vervolgens komt er een tweede herinnering. Je mag al een beetje verbolgen worden over zo weinig begrip van hunnentwege maar je houd geduldig vol en je zwiert zwierig al dat papierwerk consequent versnippert de prullenbak in.
En dan komt het moment dat men je een LAATSTE AANMANING toestuurt, en dan ben je er! Je geduld wordt beloond. Dat is het moment dat je rustig achterover kunt leunen en 'oef' zeggen, 'ze hebben het eindelijk begrepen'. Want een LAATSTE aanmaning wil toch zeggen dat men je verder met rust gaat laten!"
Ik heb zijn goede raad tot hiertoe nog niet in praktijk gebracht. Misschien moet ik dat maar eens proberen, want zoals ik het nu doe brengt het geen zoden aan de dijk.

En men weet het hoor dat ik elke keer weer overstag ga, want ik krijg regelmatig een brief met als opschrift: U BENT EEN GOEDE EN REGELMATIGE BETALER! Inderdaad! Nu al zo'n slordige 36 jaar ben ik hun sponsor. Ze beseffen ook maar al te goed dat het mij elke maand moeilijker valt om aan hun wensen te voldoen en bieden mij een lening aan. Weliswaar met een fikse rente, maar ik zou het niet anders willen, toch!
Pffffff, ze zouden mij beter eens een bonus geven. Een jaartje of zo al mijn rekeningen kwijtschelden. Dat doen ze toch ook met mensen die hun belastingen niet betalen!

Enfin, voor nu ben ik weer even gerust. Gepluimd ook.
^*"Another day older en dieper in debt" Lalalalala!

^*Uit het liedje: 'Sixteen Tons' van Tennesee Ernie Ford

5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 27 februari 2008

REUTELTREZEN

Roddeltantes, kletswijven, (persoonlijk vind ik reuteltrezen een leuk woord), fezelteven ...enz! Waarom altijd vrouwelijke benamingen als het om roddelen gaat? Mannen roddelen evenzeer, zo heb ik jarenlang kunnen ondervinden in mijn horeca loopbaan. Het is dus zeker niet juist dat vrouwen meer roddelen dan mannen, ze doen het enkel op verschillende plaatsen, vrouwen privé en mannen openbaar.
Een vrouwengesprek bestaat soms voor een groot gedeelte uit nieuwtjes over en commentaren op andere mensen.
Mannen zullen eerder commentaar leveren op de kleding en het uiterlijk van vrouwen, maar het is evenzeer roddelen. Maar is dat wel roddelen?

Roddelen is een bewust zwart maken en/of kwaadspreken van iemand tijdens diens afwezigheid, ook wel achterklap genoemd. Het is bewust besmeuren van iemands goede naam en reputatie.
De impact die roddel kan hebben op iemands leven wordt vaak zwaar onderschat.
Quote: "Er is minder goed nieuws voor de Colombiaanse roddeltantes: opzettelijke achterklap wordt in Icononzo voortaan bestraft met vier jaar celstraf of een boete tot 75.000 euro. ,,Mensen moeten er zich bewust van worden dat je tong gebruiken om kwaad te spreken, gelijk staat met dynamiet in je mond'', aldus een woordvoerder van het vredevolle stadje." Unquote. (Bron: Het nieuwsblad)
Misschien moest men hier ook maar een dergelijk wet invoeren die mensen bestraft wanneer ze iemand opzettelijk door het slijk halen.

Wat zet mensen ertoe aan om te roddelen?
Jaloerse mensen roddelen meer. In 80% van de gevallen is jaloezie de drijfveer.
De monotonie van het eigen dagelijks leven wordt doorbroken met aangedikte en spannende verhalen of verzinsels/leugens over anderen.
Wie roddelt, zegt meer over zichzelf dan over anderen. Roddelen is anderen zwart maken om zichzelf wit te wassen. Daarbij wordt graag vergeten dat wanneer je met één vinger naar iemand wijst, er drie vingers naar jezelf blijven staan.
Het is in sommige gevallen een verkeerde en verwerpelijke manier van aandacht vragen, maar meestal is het gewoon een vorm van woede en wraak.

Dat dit allemaal evenzeer geldt voor de gretige toehoorders is evident. In feite vind ik die luisteraars nog verwerpelijker en hatelijker dan de roddelaar zelf. Want zij zouden een halt aan de achterklap kunnen toeroepen, enkel door te laten weten dat ze niet geïnteresseerd zijn.
Slechts één enkele zin is afdoende: "Heb je niets goed te vertellen over die persoon, dan wil ik het niet weten!"
Maar meestal zijn ze daar te laf voor uit angst om vervolgens zelf over de tong te gaan.
Een vroegere bejaarde buurvrouw zei me ooit: "Ik heb liever een dief over de vloer dan een roddeltante aan me broek Het eerste ben je zo weer kwijt, het tweede blijft je achtervolgen." En of ze gelijk had!

5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 februari 2008

GEMEEN DING, DIE VIRUS

Zo heel af en toe verheug ik mij op een weekendje totaal voor mezelf. Niemand om me heen buiten de drie katten.
En zulk weekend kreeg ik deze week in mijn schoot geworpen.

Knuffel is al veertien dagen aan het helpen met de verhuis van de jongens van zijn zus (The one with the pub en room for dancing). Dearest Son &Co hadden elders verplichtingen en komen dus zondag niet eten. Dat maakt dat ik, ondanks het steeds zorgvuldig aanmaken van een boodschappenlijstje, niet a la last minut toch nog naar de winkel moet.
Dochterlief is met een vriendin een weekendje Mechelen verkennen. Dus ondergetekende had het rijk voor haar alleen en maakte vele plannen om de vrije tijd zo aangenaam mogelijk door te brengen. Dat de weerman ons een warm en zonnig weekend beloofde kwam geheel in mijn kraam te pas.

Zaterdag zou ik beginnen met na het wakker worden nog lekker lang te blijven nasoezen in bed met een vers gemaakte kop koffie. Dat ik die koffie zelf zou moeten maken kon de pret niet drukken.
Daarna zou ik gebruik maken van de talrijke veelbelovende potjes en tubes crèmes die hier staan te blinken, om mij daarna onder te dompelen in een met heerlijk geurende olie gevuld bad.
Wanneer je er dan zo goed uitziet en geurt als een passionele voorjaarsbloem ('t Is moeilijk bescheiden te blijven.....) moet je dat toch aan het volk tonen, en dus had ik me voorgenomen om in de stad de winkels onveilig te gaan maken nu de hetze van de solden voorbij is
Zondag zou ik me dan geweldig verheugen in die nieuwe aankopen en voor de rest niets anders doen dan een opgewarmd kliekje eten op de bank voor de tv (ik heb nog ontelbare opgenomen films waarvoor ik nog geen tijd heb gehad om ze te bekijken) en voor de rest lekker lui zijn.
Maar nu zit, hang, lig ik hier wreed kompassie te hebben met mezelf, want ik ben strontziek.

Het begon al op donderdag, buikkrampen, diaree en stembanden die weigerden dienst te doen. Een keel die aanvoelde als een rasp en hersenen die als kloppende hamers mijn hoofd en oren bewerkten en ze via mijn neus wilden verlaten, zo leek.
Rotsvast gelovend in mijn sterk gestel en gelukkige gesternte (hum-hum) trok ik die avond naar bed met een kop hete thee met honig en een danige hoeveelheid bruistabletten, morgen zou het al veel beter zijn.

Maar toen die morgen was aangebroken was het helemaal niet beter, integendeel. Nu kwam er nog een schrale hoest bij gepaard gaande met niezen en proesten. Het vrolijke getater van mijn interieurverzorgster dat me anders steeds aan het lachen brengt, kon me dit keer niet opbeuren. Tegen de middag voelde ik mij een wrak en nam me voor om 's avonds naar de dokter te gaan. Tegen het spreekuur had ik zelfs daarvoor de fut niet meer. Natuurlijk had ik de dokter op huisbezoek kunnen vragen, want mijn koortsmeter wees 39 + aan, maar dat doe ik enkel maar in héél hoge nood. In de meer dan tien jaar dat ik bij mijn dokter patiënt ben kan ik op mijn één hand tellen hoe vaak ik daar gebruik van heb gemaakt.

Het is een klein gemeen virusje dat de ronde doet. Ik kan het lezen op verschillende blogs dat er velen zich voelen zoals ik. Mijn katten schrikken zich een hoedje bij elke nies of hoestbui en maken zich als de weerlicht van onder mijn voeten als ik weer eens naar het kleinste kamertje storm.
Maar ik krijg dat gemene klereding wel klein met alle huismiddeltjes die ik tot mijn beschikking heb.
Mijn weekendplannetje is in het water (lees snot en sh*t) gevallen, maar ach, uitstel is geen afstel zullen we maar zeggen.
Maar ik kom wel bruusk tot de vaststelling dat het alleen zijn niet zo plezierig is dan dat ik dacht dat het ging worden.

Snotterende groetjes van een snipverkouden troubadoerke

7 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 20 februari 2008

2 BUMP....OR NOT?

De vogels floten lustig hun lied in de hoge bomen van het bos. In de verre omtrek geen mens te bekennen op dit bospad.

We keken elkaar aan, onze ogen vertelden dat er nog steeds hartstocht was tussen ons. Liefdevol streek ik met mijn hand over zijn dij. Het was een teder gebaar dat ik me jaren geleden eigen had gemaakt. Het had gebaar had vele betekenissen. Soms was het bedoeld als troost, soms als geruststelling, maar ook als uitnodiging tot.....
Hij kreunde zacht toen ik hem een zoen gaf op zijn klamme wang.
"Doe langzaam", zei ik, maar zijn benen schokten alsof hij spastische krampen kreeg.
"Ik ga dieper en dieper", zei hij, en zijn gekreun ging over in een diep gebrom.
"Ja Jaaaa", zei ik...."Nee verdomme Neeeee", zei hij.
Ik opende mijn mond en likte met mijn tong langs mijn droge lippen.
En dan schokten onze lichamen gelijktijdig, als in een delirium.
"KOMAAN KOMAAN", riep hij. "YES YES", riep ik.
De ontlading was groot en heel bevredigend.
Onze lichamen waren nat van het zweet.
In een auto doe je zoiets niet ongestraft bij een temperatuur van meer dan dertig graden.
Vastzitten met je wielen in een modderpoel bedoel ik, laat dat duidelijk zijn.

6 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 18 februari 2008

VLINDERPALEIS

Verleden week moest ik in ons nieuwe gerechtsgebouw zijn. Het was lang geleden dat ik nog die richting was uitgegaan, nog van in de tijd dat ik er mijn zaak had. Het was dan ook met gemengde gevoelens dat ik de 'Bolivardplaats' betrad.

Een staaltje van indrukwekkende architectuur noemen ze het, ik noem het eerder een ingewikkelde doolhof, en bovendien vind ik het nog lelijk ook. Het wordt milieuvriendelijk genoemd, zal wel zo zijn, mensvriendelijk is het allesminst.
Het was de bedoeling om van de 'Bolivardplaats' een plein te maken dat geschikt is voor voetgangersverkeer, het terugbrengen op menselijke schaal zeg maar, daar waar koning auto vroeger de scepter zwaaide.
Wel mensen, daar waar je vroeger je hondje kon uitlaten en/of rustig in een klein parkje op een bankje kon zitten, moet je nu als voetganger verdomd goed uitkijken dat je niet onder een bus of tram terecht komt. Het is maar wat je verstaat onder "Menselijke schaal" hé.

En dan naar binnen!
Toen ik voor het gebouw stond vroeg ik mij af hoe een rolstoelgebruiker hier ooit zou binnenraken, maar toen kreeg ik de liften in de gaten. Maar voor je aan die liften bent moet je wel eerst enkele rondjes maken. Je moet ook al donders goed weten welke lift je moet nemen om in welke afdeling te raken, anders loop je wel enkele uren verloren. Dus wanneer je het 'Vlinderpaleis' niet als je broekzak kent is thuis ruim op tijd vertrekken de boodschap.
Eens binnen viel ik van de ene verbazing in de andere.

Bij de naam 'Vlinderpaleis denk je automatisch aan mooie kleuren, maar niets in minder waar.
In mijn blikveld enkel glas, staal en grijs beton. De zaal waar ik moest zijn deed me letterlijk denken aan een ondergrondse parking, het beklemmende gevoel incluis.
Metalen zitbanken die lijken te zijn gemaakt van gesloopt kippengaas, en waarbij je gegarandeerd geperforeerde billen en benen lijkt te hebben na 10 minuten gezeten te hebben.

Je zou toch ook mogen verwachten in een gebouw dat zovele miljoenen euro's heeft gekost dat de glazen deuren automatisch open gaan, maar nee hoor. In plaats daarvan zijn de meeste handgrepen al stuk en hangen er los bij de bengelen.
Men noemt het nieuwe gerechtshof transparant. Oh jawel, door het vele glas kan je wijds om je heen kijken, dwz. als het glas moest proper zijn, wat in de afdeling waar ik moest zijn zeker niet het geval was.

Typische Belgenmop: Op de dakrand van het Vlinderpaleis zijn er hechtpunten aangebracht voor de kabels van de ruitenwassers. Die moeten volgens een bepaald decreet vier keer per jaar getest worden op hun veiligheid. Je kunt inderdaad niet veilig genoeg spelen. Maar het ministerie dat daarvoor bevoegd is, besliste dat er maar geld is voor één wasbeurt per jaar. We kunnen er misschien niet door kijken, maar we hebben wel de veiligste ruiten van Europa.
Ik kreeg de indruk dat dit, door over het paard getild chauvinisme, superdure gebouw al danig in verval was. Ondanks de moeite, heb ik er de schoonheid niet van kunnen ontdekken. En ik blijf mij de vraag stellen: "Wat zit er nu in godsnaam voor nuttigs onder die pieken?"

Het gerechtsgebouw in Antwerpen kost 40.000.000 euro meer dan geraamd. Totale kostprijs: 250 miljoen euro, waarbij de staat eerder al 3,8 miljoen euro voor de grond had betaald.
Vastgoedbedrijf Cofinimmo kocht de grond over van de overheid voor 112.000 euro. Cofinimmo kocht ook de structurele eigendomsrechten over en verhuurt het gebouw nu voor 36 jaar aan de overheid. Die wordt na die periode geen eigenaar.

Misdaad loont zullen we maar zeggen zeker!

7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 14 februari 2008

HAPPY VALENTINE

In de naam der liefde hebben mensen gemoord, hebben mensen het leven gelaten. Over liefde zijn duizenden boeken geschreven en ontelbare mooie of treurige gedichten.

Liefde is een dankbaar onderwerp om prachtige teksten op al even prachtige muziek te zetten. Over liefde raakt men nooit uitgepraat, liefde zal altijd bestaan.

Ik koos vandaag voor dit lied van Bon Jovi. Ik hou enorm van zijn teksten en muziek. Tevens heb ik aan deze song een heerlijke Valentijnsherinnering. Ik hoop dat het jullie ook kan bekoren.

Aan al mijn bezoekers

Sorry! Muziek werd na één week verwijderdt!

Bed Of Roses
Bon Jovi

Sitting here wasted and wounded
at this old piano
Trying hard to capture the moment this morning
I don't know 'Cause a bottle of vodka is still lodged in my head
And some blonde gave me nightmares
I think that she's still in my bed
As I dream about movies they won't make of me when I'm dead

With an ironclad fist I wake up and French kiss the morning
While some marching band keeps its own beat in my head
While we're talking About all of the things that I long to believe About love and the truth and what you mean to me And the truth is baby you're all that I need

I want to lay you down in a bed of roses
For tonight I sleep on a bed of nails
I want to be just as close as the Holy Ghost is And lay you down on bed of roses

Well I'm so far away That each step that I take is on my way home A king's ransom in dimes I'd give each night
Just to see through this payphone
Still I run out of time
Or it's hard to get through
Till the bird on the wire flies me back to you
I just close my eyes and whisper, baby blind love is true

I want to lay you down in a bed of roses
For tonight I sleep on a bed of nails
I want to be just as close as the Holy Ghost is And lay you down on the bed of roses

Well this hotel bar's hangover whiskey's gone dry
The barkeeper's wig's crooked
and She's giving me the eye
Well I might have said yeah
But I laughed so hard I think I died
ooh yeah

Now as you close your eyes
Know I'll be thinking about you
While my mistress she calls me
To stand in her spotlight again
Tonight I won't be alone But you know that don't Mean I'm not lonely
I've got nothing to prove For it's you that I'd die to defend

I want to lay you down in a bed of roses
For tonight I sleep on a bed of nails
I want to be just as close as the Holy Ghost is And lay you down on bed of roses

I want to lay you down in a bed of roses For tonight I sleep on a bed of nails I want to be just as close as the Holy Ghost is And lay you down on bed of roses

Vrije Vertaling

Terwijl ik hier zit, brak en gewond
Bij deze oude piano Terwijl ik probeer het moment te beleven deze ochtend weet ik het niet Omdat een fles Vodka Mijn hoofd nog steeds week maakt
En één of ander blondje gaf me nachtmerries
Ik denk dat ze nog steeds in mijn bed ligt
Omdat ik droom over films Die ze over mij niet gaan maken als ik dood ben

Met een met ijzer beslagen vuist word ik wakker
en ik tongzoen de ochtend
Terwijl een paar fanfares hun herrie blijven maken in mijn hoofd
Terwijl we praten Over alle dingen die ik wil geloven
Over liefde en de waarheid en wat je voor mij betekend
En de waarheid is. schat, je bent alles wat ik verlang

Ik wil je neerleggen op een bed van rozen Vannacht zal ik op een spijkerbed slapen
Ik wil zo dicht bij je zijn als de Heilige Geest
En je neerleggen op een bed van rozen

Nou, ik ben zo ver weg Dat elke stap die ik neem er een op de weg naar huis is
Ik zou elke nacht wel een losprijs voor een koning betalen
Alleen om door deze telefoon te kunnen kijken Nog steeds kom ik tijd te kort of is het moeilijk om er door te komen
Tot de vogel op de draad me naar jou terug vliegt
Zal ik gewoon mijn ogen sluiten en fluisteren: Schat, blinde liefde is waar

Ik wil je neerleggen op een bed van rozen Vannacht zal ik op een spijkerbed slapen
Ik wil zo dicht bij je zijn als de Heilige Geest
En je neerleggen op een bed van rozen

De kater van de whiskey uit de hotel bar is over De pruik van de barkeeper staat scheef En ze kijkt me in mijn ogen
Ik had ja kunnen zeggen Maar ik lachte zo hard, dat ik dacht dat ik stierf Als je je ogen sluit
Weet dan dat ik aan jou denk
Terwijl mijn minnares me roept
Om hier weer in de schijnwerper te staan Vanavond zal ik niet alleem zijn
Maar je weet dat dat niet betekent dat ik niet eenzaam ben, ik heb niets om te bewijzen
Omdat ik voor jou zou sterven om je te beschermen

Ik wil je neerleggen op een bed van rozen Vannacht zal ik op een spijkerbed slapen
Ik wil zo dicht bij je zijn als de Heilige Geest
En je neerleggen op een bed van rozen

8 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 februari 2008

HET HOORSPEL

Wie herinnert zich nog de hoorspelen van vroeger op de radio, meestal op zaterdagavond?
Met z'n allen knus bij elkaar gezeten, de oren gericht naar het toestel. Het grote licht uit, enkel de staande lamp brandde.
En in de winter zag je de rode gloed van gloeiende kolen in de kachel. Je kon een speld horen vallen zolang het hoorspel duurde. Pure nostalgie!

Wel ik heb nog zo'n hoorspel gevonden!
Tot mijn verwondering is er in feite nog een grote keuze. Ik heb gekozen voor:
"Het huis voorbij de kerk".
Genre: Thriller
Korte beschrijving: Een tirannieke blinde man kwelt zijn vrouw tot het bittere einde.
Tijdsduur: 00:55:36

Benieuwd wie er nu nog het geduld heeft om zolang stil te zitten luisteren in dit snelle cybertijdperk, en wie de afwezige reclameblokken gaat missen.
Laten jullie het me weten?
Klik op het bovenstaande plaatje en geniet.......

4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 11 februari 2008

HET WERKPAARD

MONDAY'S

Voor al wie vandaag misschien een beetje tegen zijn zin gaat werken, hier een opstekertje.

Het renpaard

Een renpaard slank en fier en glad
liep door de wei met edele zwier.
't Had dunne benen, vurige ogen,
zijn lange hals was fraai gebogen.

Terwijl het zo lui en leeg genoot,
zag het aan de overkant der sloot
een boerenpaard druk aan het ploegen.
Dat liep te hijgen en te zwoegen.

Het renpaard bleef een poosje staan
en zei: "'k ben met je lot begaan.
Arm beest wat zie je er uit, zo vies en ruig.
Wat draag je een oud en smerig tuig.
Je moest je toch warempel schamen
als anderen je tegenkwamen."

"Mij schamen" zei het ploegpaard nu.
"Voor wie, wel 't allerminst voor u
Geen vlijtig paard zal mij verachten,
alleen wie lui is kan't verwachten.
Daarom werk ik mij liever moe.
Je mag wel blij zijn dat ik het doe.
Want denk erom, gij trotse draver,
als ik niet werk krijg jij geen haver."

(Auteur onbekend)

3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 7 februari 2008

KLEINE VLAM

Vaak denk ik, "Je wordt oud meid". Het innerlijke vuur van welleer, hoewel nog lang niet uitgeblust, laait niet meer zo hoog op. Ik hoef niet meer zo nodig op de barricaden te staan. Liever laat ik me meedrijven door de wind, eender uit welke richting hij waait.
Mijn ogen kijken vaker weg met zijwaartse blik. Want wat niet weet, niet deert.
Ik word immuun voor het dagelijks bloed dat van mijn tv scherm druipt. Het oorlogsgeweld, het is een ver van mijn bed show. Ik ben gewoon dankbaar dat het niet mijn achtertuin is waar de lijken opeengestapeld liggen.

Ik ben dankbaar dat mijn kinderen gezond en gelukkig zijn, dat mijn vrienden het goed hebben.
Dat de auto van de eerste keer start wanneer ik dringend op een afspraak moet zijn, of de fietsbanden niet lek zijn wanneer ik op een mooie zonnige dag een fietstochtje wil maken.
Ik ben blij wanneer de zon schijnt en mijn pijnlijke knoken verwarmd, maar bij winterse buien zet ik simpelweg de verwarming wat hoger en blijf lekker binnen.
Geluk zit hem in kleine dingen, en die slogan neem ik me vaker en vaker eigen.
En dan stel ik vast dat m'n wereld klein en eng is geworden. Dat ik berust.

En dan plots doemt er voor mij een beeld op van een kind. Een uitgemergeld kind met een gelaat waarin enkel grote hongerige ogen zitten. Ogen die me smekend aankijken.
Een zwerver die zich beschut tegen de koude met het karton waarin mijn laatste luxe aankoop was verpakt.
Ik zie warm ingeduffelde moeders met jengelende kinderen aan hun hand zich naar de laatste solden haasten om dat ene merkartikel dat nu 70% is afgeprijsd. Wanneer en waar men het gaat dragen weten ze niet, maar het is goed om het in de kast te hebben.
Aan de andere kant van de wereld huilt een moeder met haar dode kind in de armen, gestorven door een verdwaalde kogel, of de zoveelste bomaanslag in een oorlog der machten.

En dan voel ik afgrijzen, dan voel ik pijn.
Dan ben ik dankbaar dat ik niet ongevoelig ben geworden.
Dat ik nog steeds die haat in me voel tegen onrecht.
Dan laait dat innerlijke vuur weer op.
Met het ouder worden is er mildheid gekomen. Maar passief ben ik nog lang niet!

5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 6 februari 2008

ZOOOO MOE

Twee dagen van de wereld geweest. Telkens ik denk, met die CVS valt toch nog goed te leven, slaat dat monster toe. Dan ben ik plots niet eens meer in staat om een kop koffie in te schenken waneer ik dorst heb, of een boterham te smeren bij honger. Al wat ik dan wel kan doen is slapen of een beetje in bed wezenloos liggen te wezen en te kijken naar tv zonder te beseffen wat ik zie. Zelfs mijn vingers kan ik dan niet dwingen om een toets in te drukken op mijn pc klavier. Het voelt dan allemaal aan alsof ik een dubbele marathon heb gelopen met een ton kasseien op m'n rug.
Dit gebeurt me meestal na een weekend met mijn superactieve dutch lover. Effe naar hier, en nu naar daar, en ondertussen kunnen we daar ook nog even langs. En wat doe je dan als volgzaam en gehoorzaam meisje, juist je volgt hem.
Gisteren kreeg ik telefoon en moest een afspraak noteren, ik was zelfs te moe om een potlood op te nemen, en dat bracht mij even terug naar een leuke herinnering......

Jaaaaaren geleden moest ik op de burgerlijke stand zijn om een adres op te zoeken. De bediende achter de balie rammelde het adres zo snel af dat ik het maar half had verstaan. Ik vroeg de man beleefd of hij het even wilde opschrijven voor me, maar ik kreeg als antwoord: "Mevrouwtje, als ik dit potlood moet opnemen dan kost je dat vijftig frank" In de wachtrij naast mij stond een man, en die zei toen: "Meneer, geef dat potlood dan effe aan mij, ik doe dat voor dit schoon kind wel gratis!" Iedereen lachen natuurlijk, behalve de bediende achter de balie.....

Enfin, vandaag zijn we woensdag meen ik, want dat heb je natuurlijk ook wanneer je zo twee dagen wegslaapt, ten eerste zijn je weken kort, en ten tweede heb ik moeite met te weten in welke dag ik leef. Maar dat loopt wel los, vandaag sta ik er weer en ben ik van plan om de rest van de week bij te blijven.
Trouwens, in het weekend weer een naar avontuur beleeft, maar dat schrijf ik op mijn ander blogje, kwestie van het daar ook levendig te houden.
Lieve groetjes allemaal van troubadoerke en tot de volgende......

4 reacties Reageer op dit bericht

Sinds de katten van dochterlief terug naar hun eigen stekje zijn, verveeld mijn Snoes zich geweldig. Sindsdien volgt hij onderstaande gedragscode.

Ettiquette voor katten

7 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Auto's kunnen toveren

Meer van HUISMUSJE'S NESTJE