IN DE LAPPENMAND

Veertien dagen geleden gaf mijn vaatwasser het op. Ik neem het hem niet kwalijk na jaren trouwe dienst zonder veel mankementen. De nieuwe was een hap uit mijn budget, maar ach je kan je centen toch niet meenemen als je dood gaat. Maar van de week gaf mijn laptop het op, en dat na pas drie en een half jaar oud te zijn. Hij vertoonde al enkele weken kuren. Middenin een sessie zei hij plots foert ik speel niet meer mee en knipte zijn licht uit. Het was dan een aanslag op mijn geduldsvermogen om hem weer opgestart te krijgen. Na tal van vergeefse pogingen deed hij het dan toch maar het ging van kwaad naar erger. De eerste keren dacht ik aan een stroomstoring. Ik keek dan minitieus alle stekkers na, rammelde eens met de modem en frunnikte wat aan de draden. Tja, verder raakt mijn electro kennis niet. Toen hij uiteindelijk hoorbaar begon te zuchten onder mijn dwingende bevelen, besloot ik hem naar mijn privé pc dokter te brengen, namelijk zoonlief. Maar het verdict is ontstellend, moederbord en batterij naar de knoppen moekelief. Kostenraming zo’n slordige 3 a 400 euro. Komt zwaar op je maag te liggen zene! Nu hoorde ik onlangs dat een hedendaagse pc of laptop ongeveer een vijftal jaren meegaat bij normaal gebruik. Ik weet niet wat men met ‘normaal gebruik’ bedoeld, maar ik heb nooit gesmeten met mijn lappeke. Heb hem altijd goed beschermd en onderhouden. Ook was hij niet van de goedkoopste en van een zeer degelijk merk. Maar heel misschien ik bij de winkelkeuze niet zo heel slim geweest, ik kocht hem bij Mediamarkt. En daar las ik onlangs in de krant weinig lovende artikels over. Zoals computers die verkocht worden voor nieuw maar dit niet uiteindelijk niet blijken te zijn, maar teruggebrachte artikelen zijn wegens niet voldoen aan de vereisten. Misschien hebben ze mij ook wel zulk toestel in m’n handen gestopt. Wanneer ik bedenk dat mu dutch lovers laptop even oud is als de mijne en nog supersnel en uitstekend zijn werk doet, dan heb ik toch mijn bedenkingen. Ik moet dus nog maar eens in mijn buidel tasten en een nieuwe kopen. Maar ditmaal koop ik hem in Nederland. Momentheel tokkel ik op de laptop van lover. Het doet wat onwennig aan want hij heeft een qwerty klavier daar waar ik het een azerty klavier gewend ben, maar in feite is zijn klavier praktischer, al zeker wat het numeriek gedeelte betreft. De veiligheidscode onder berichten is nu tweemaal zo vlug ingevoerd want ik hoef nu niet telkens de shifttoets in te drukken. Wat ik nu natuurlijk wel mis zijn mijn programma’s en muziek. Ik zal nog een week moeten wachten voor ik me een nieuwe kan gaan kopen, maar ik heb mijn keuze al kunnen maken via internet. En als hij alles doet wat hij beloofd te doen dan ben ik weer voor enkele jaren safe. Een vaatwasser had ik eventueel nog kunnen missen, maar een pc zeker en vast niet meer. |

























8 reacties op dit bericht
aub niet he mus
Gag Lulu
Groetjes
Hoe noemt men dat ook alweer???
Warme groet van
WirWar, hier zie een ijsje dat monterd wat op
..
..
Dikke kus voor Mus
...
En toch zal ik er deze zomer weer aan moeten geloven, dat ik het een hele tijd zonder mijn vertrouwde cybervriendje zal moeten stellen.
Wat ben ik dan blij dat ik tenminste nog een oude laptop bezit, zelfs al heb ik ginds geen internet.
Ik wens je succes met een nieuwe aankoop.
..
Ik zou inderdaad ook veel liever (bij manier van spreken dan wel) mijn euh..wasmachine kunnen missen dan mijn pc. De was kan ik nog altijd naar de wasserij doen, de afwas niet!
Ik heb nota genomen van wat je schreef op mijn blog en ben daarnet in de html code gaan kijken en zag inderdaad die woorden staan, gewoon destijds klakkeloos overgenomen van de uitleg van ons Lipske en ik was te dom om het te verwijderen. Raar dat het er bij mij niet opkwam hé?
Kan je me laten weten of jij het met Mozilla nu nog ziet of niet?
zonnig ochtendkusje,