Weer enkele dagen geleden dat ik hier iets gepost heb. Het goede weer zit er natuurlijk voor heel veel tussen. Je moet hier in België profiteren van elk straaltje zon want voor je het weet zit je weken in de regen. Maar ook het verlengde verblijf van my dutch lover heeft er mee te maken. Wanneer hij hier bij mij is dan heb ik voor de pc maar weinig tijd meer over. Weer of geen weer hij moet naar buiten, en ik moet natuurlijk mee. Vooreerst zijn er de boodschappen waarbij ik dan profiteer een auto onder mijn kont te hebben, betekent minder sleuren voor mij. En als we dan toch onderweg zijn dan kan ik meteen eens naar die winkels waar ik autoloos uren voor onderweg zou zijn.

Zo zocht ik al lang een andere set stoelen voor de eetkamer. De vorige waren oud en uitgeleefd, ze hebben, letterlijk, de kwakkelmomenten van de kinderen moeten doorstaan. Hebben jullie ook zo vaak tegen de kinderen moeten zeggen dat een stoel vier poten heeft om op te staan?! Bij zoonlief heeft het alvast niet veel uitgehaald, hij kan nog niet stilzitten op een stoel. Maar vermits hij nu zijn eigen stoelen mold, heb ik er zes nieuwe gekocht.
Mijn ultieme droom van jaren ging uit naar rotan stoelen met een hoge rugleuning, maar ik heb ze niet gekocht, dit met de kat in gedachten. Het was ook nog niet makkelijk om de juiste kleur te vinden die bij mijn tafel past. Maar na dagen lang meubelzaken in en uit te hebben gelopen, heb ik toch min of meer mijn gading gevonden. Simpele maar degelijke stoelen die hopelijk net zolang meegaan als de vorige, dan zit ik voor de volgende dertig jaar gebeiteld.

Gisteravond dan is my dutch lover weer naar NL vertrokken en ik vliegensvlug naar mijn pc want ik kreeg bijna afkickverschijnselen. Maar dat was tegen mijn oren geblazen, want seniorennet liet het, nog maar eens, afweten. Ik kreeg niets gepost en het vroeg een engelengeduld om een reactie te kunnen plaatsen.
Lover komt dit weekend niet, hij heeft viswedstrijd. Ok dacht ik, met het goede weer in het vooruitzicht ga ik lekker languit op mijn terras liggen zonnen met een goed boek, en voor de rest zalig niks doen. Maar dat was buiten dochterlief gerekend.....

Gisteravond telefoon: "Mams, een vraagje..." Of haar twee katten mogen komen logeren voor een lang weekend? Ze gaat ze kamperen naar Luxemburg, met een tentje. Plots draaide mijn geheugen 37 jaar terug in de tijd.
Met hun vader in De Panne, in een tentje van niemendal, wild kamperen in de duinen. Het kon toen nog. Zwoele hete nachten en avonturen beleefd die voor de oren van kleindochter nog lange niet bestemd zijn.
Het zou me nu niet meer kunnen bekoren, dat kamperen bedoel ik. Liever in een hotel nu met een zacht bed. Rollebollen zonder zand tussen je tenen......en zo.
Maar als dochterlief maar half zoveel plezier beleefd als haar moeder en vader toen, dan staat haar een prachtig weekend te wachten.
En ik ben de laatste om haar dat te misgunnen, dus zit ik opgescheept met drie eigenwijze ruziemakende bewerkte katers.
Van rust gesproken!!! 

Het begint hier net te rommelen in de lucht, begin van een onweer vrees ik.  Nu maar hopen dat het mooie weer niet voorbij is  en morgen terug de zon schijnt.

Het zijn inderdaad de Kwartel en de Griet die geen ei leggen in mei. En toch klopt dat gedichtje niet helemaal want de Kwartel legt zijn ei in de tweede helft van mei, waarna de Hen het 17 dagen uitbroedt. En volgens mij is Griet een vis. Je hebt ook nog "De Dulle Griet" een 'Suske & Wiske' stripverhaal, en 'De Dulle Griet' als een heerlijk eetcafé in Dordrecht. Een 'grietje' is een mooi meisje.
Maar we gaan vandaag niet moeilijk doen. Natoken, Lipske en Ernst kenden het gedichtje, en dat is meer dan ik, want ik kende het niet.

Natoken vroeg me hoe ik bij de naam 'Troubadoerke' kwam. Wel..... 'Trobar' betekent vinden. Vermits ik graag achter alles een uitleg wil vinden, vond ik dat een passende naam. Maar een troubadour is ook iemand die al zwervend van kasteel naar kasteel zijn liederen brengt, waarbij hij soms dwaalde, met andere woorden, zich van richting vergiste. En vermits ik me nogal eens van richting wil vergissen en ik een fan ben van de slagzin "Wie niet dwaalt wordt nooit verstandig" was mijn keuze gemaakt.

Voila, simpele uitleg van een simpel troubadoerke met een simpel blogje.
Alles moet zo simpel mogelijk gehouden worden, maar ook niet simpeler.(Einstein)

Elk van de kleine blauwe balletjes is een afzonderlijke gedachte over iets dat moet gebeuren, een beslissing die moet worden genomen of een probleem dat moet worden opgelost.
Een man heeft slechts twee ballen, en die nemen zijn hele brein in beslag....

HEB EEN FIJNE WEEK!

LIEFS VAN TROUBADOERKE

Lap, hier gaan we weer!. Hoewel men beweerd dat het volgen van de actualiteit een must is voor het op peil houden van onze grijze massa, kan ik mij niet van het gevoel ontdoen dat ik daardoor alles een beetje zwarter ga inzien. Want telkens ik mij op de actualiteit stort, word ik met allerlei waarschuwingen en doemberichten rond de oren geslagen Een mens zou het lezen bijna gaan afschaffen.
Zonder een kop hele straffe koffie kom ik de nieuwsberichten trouwens al niet meer door. En die koffie schijnt ook al niet gezond voor me te zijn, net als heel veel andere eet-en-drink geneugten, laat men mij heel actueel weten.

Maar vandaag las ik over 'Electrosmog'.
Electrosmog: Wat is dat?
Het is een term die we steeds vaker zullen tegenkomen. Electrosmog heeft alles te maken met de vervuiling door straling van elektriciteit en communicatieapparatuur.
Zo zou de microgolfoven een bron zijn van schadelijke straling, voedsel bereid in de magnetron zou straling opstapelen en dusdanige wijzigingen ondergaan dat het aan voedingswaarde verliest en zelfs kankerverwekkend wordt, melk verwarmd in de microgolfoven zou schadelijk zijn voor baby's enz.
Ook onze wasmachine en droogkast zijn niet veilig voor onze gezondheid door fosfaten en silicaten.
Fosfaten en silicaten zitten vooral in waterontharders en zijn sinds kort verboden in wasproducten, maar komen nog voor in vaatwasproducten. Schadelijk wanneer men de machine opent, dan komen die stoffen vrij.
Je ganse huishouden is schadelijk voor je gezondheid
Bij het schilderen van je muren of een portret, adem je schadelijke stoffen in. Ook zo bij het poetsen van je kamers. Allemaal onzichtbare schadelijke stofdeeltje die zich vastzetten op je longen, en al zo kanker kunnen veroorzaken.

En nu heeft men onlangs weer een leuke ontdekking gedaan!
Een simpele kantoorprinter kan net zo veel schade toebrengen aan de longen als de deeltjes die vrijkomen als iemand rookt. Het ganse relaas kunnen jullie HIER lezen
Het probleem verergert als er nieuwe cartridges worden gebruikt en wanneer er documenten geprint worden met grafieken en beelden die grotere hoeveelheden kleurstof vereisen.
Misschien nog een zegen dat ik het een beetje zwart inzie, want wie weet wat een gekleurde visie met me zou doen!?!

Nu ja, ik ga er niet  wakker  van blijven liggen en ik hoop jullie ook niet, want dat is ook niet gezond.

Slaap lekker, sweet dreams en tot wakkers......

Troubadoerke

Hoewel ik zeer lange dagen (lees nachten) maakte tijdens mijn horeca beroepsleven, maakte ik er een erezaak van om toch elke dag een warme maaltijd op tafel te zetten voor mijn kinderen, soep, hoofdgerecht en dessert. Ik vond het een must om alles zoveel mogelijk met verse ingrediënten te bereiden. Zoals elke moeder zal herkennen was het bij ons ook zo dat het ene gerecht al liever gegeten werd dan het ander, en waar vaak gezeur en gepruttel bij te pas kwam aan tafel. Maar het was "eten wat de pot schaft", want om drie verschillende potjes te koken had ik noch de tijd of fut als alleenstaande werkende moeder. Waren er enkele maaltijden geweest van "Jakkes, weer groenten", dan maakte ik een gerecht waarvan ik zeker wist dat het gretig zou verorberd worden zonder morren. Eén van die gerechten was aardappelpuree met tomatensaus en 'Vogelnestjes.' Het was voor mij een dankbaar recept, want niet alleen mocht ik een maaltijd lang van hun "Mmmm, lekker mams" genieten, het was ook nog eens makkelijk en vlug te bereiden voor een kookkneus als ik.

VOGELNESTJES

Ingrediënten;

1 ei p.p - 50gr  gemengd gehakt p.p, paneermeel, peper, zout, kruidnoot, bloem, broodkruim, eiwit, tomatensaus (vers of uit blik), aardappelpuree, kleine ui, teentje knoflook, peterselie.

Voorbereiding;

Maak de tomatensaus als volgt: Ontvel de tomaten en snij ze in stukken (of gebruik een blik gepelde tomaten.) Snij ook de ajuin en de look in stukjes. Verwarm de (olijf)olie en bak de ajuin en de look. Voeg de tomaten toe, laat ze even bakken op een hoog vuur. Zet het vuur lager en voeg kruiden naar eigen believen en smaak toe. (Zout, peper, paprikapoeder, cayennepeper, basilicum, oregano......enz. (Zelf gebruik ik nooit zout.) Zet het deksel op de pot en laat stoven tot de tomaten helemaal uiteen gevallen zijn. Je kunt de saus eventueel binden met donkere maïzena. Ik voeg steeds ook een beetje suiker toe aan tomatensaussaus.
Bij de tomatensaus doe ik ook vaak champions, maakt het nog lekkerder.

Bereidingswijze;

Laat de eieren hard koken (10 minuten). Laat ze afkoelen en pel ze. Bereid het gehakt met peper, zout, kruidnoot en broodkruim en verdeel in 4 porties. Wikkel elk ei in 50 gram gehakt zodat je een mooi balletje krijgt. Wentel de balletjes in het eiwit en daarna in het paneermeel. Frituur de balletjes in de frituurpot op 180 graden tot ze mooi bruin zijn. Halveer de balletjes voor het serveren.
Serveer met aardappelpuree. Frietjes en sla kan ook.
Ik ben er zeker van dat ook de huidige kindjes tevreden zullen smullen van dit gerechtje.

EET SMAKELIJK!

Sinds de katten van dochterlief terug naar hun eigen stekje zijn, verveeld mijn Snoes zich geweldig. Sindsdien volgt hij onderstaande gedragscode.

Ettiquette voor katten

Deuren: Accepteer geen gesloten deuren. Dit moet je doen om een deur open te krijgen: ga op je achterste poten staan en hamer met je voorpoten op de deur. Eens de deur open is, ben je niet verplicht ze ook te gebruiken. Als je gevraagd hebt om een buitendeur te openen, ga dan halverwege de drempel staan en denk diep na. Dit is vooral belangrijk bij koud weer, regen, sneeuw en als er veel muggen zijn.

Een variatie op het voorgaande: ga bij de buitendeur zitten en staar naar de deurklink. Als je baasje de deur opendoet, neem dan flink je tijd. Steek je kopje buiten en kijk eens goed rond. Trek je kopje dan terug naar binnen en kijk eens rond in de kamer. Niemand zegt dat je snel moet beslissen tenslotte. De meeste mensen zijn trouwens zo vriendelijk om de deur open te houden tot jij je beslissing genomen hebt. Wil je er nog een schepje bovenop doen? Steek dan nog eens je kopje naar buiten en ga dan terug de kamer in. Kijk naar je baasje met een blik van 'Maar baasje, waarom hou je toch in godsnaam de deur open?' Tenslotte nog een leuk spelletje, dat je baasjes heel fijn zullen vinden. Ga bij de buitendeur zitten. Je baasjes zullen denken dat je naar buiten wil en de deur voor je opendoen. Wanneer ze dat gedaan hebben, loop je snel weg. Herhaal dit een keer of 5 na elkaar.

Braken: Als je moet braken, haast je dan naar de dichtstbijzijnde stoel. Als je daar niet op tijd kan geraken, kies dan bij voorkeur voor een Oosters tapijt. Maar als dat er niet is, is een ander tapijt ook goed. Zorg ervoor dat je tijdens het overgeven op een tapijt even achteruitloopt, zodat je braakspoor ongeveer even lang wordt als een blote mensenvoet. Spring ook nog wat heen en weer zodat er her en der nog enkele kloddertjes terechtkomen. Ga dan zitten toekijken hoe je baasje de smeerboel opruimt. Ook de bedsprei is een prima plekje om te braken, vooral als het een hele dikke is die niet in de wasmachine kan. Je baasje zal er dan mee naar het wassalon moeten gaan en er extra voor moeten betalen.
Tel deze kosten bij wat je hen toch al kost: dit zal je het prettige gevoel geven dat je heel waardevol en duur bent.

Bezoekers: Probeer snel te weten te komen welke bezoeker het meest een hekel heeft aan katten en ga op diens schoot zitten. Het is een goed idee om ervoor te zorgen dat je adem naar vis ruikt. Bij het kiezen van een schoot om op te zitten of een broekspijp om tegen te wrijven, kies je voor de stofkleur die het meest met je eigen kleur contrasteert. Bijvoorbeeld, als je een witte pels hebt, kies dan voor zwarte wollen kleding. Blijf uit de buurt van de bezoekers die van katten houden. Als dat niet helpt, sla dan met een hooghartige blik je klauwen in hun kousen, of zet even je tanden in hun enkel. Als je op tafel loopt en een van de bezoekers beschimpt je daarvoor, kijk dan verrast en gekwetst. Zo wek je de indruk dat je altijd op tafel mag komen, als er geen bezoekerszijn.

Toilet: Begeleid bezoekers altijd naar het toilet. Je hoeft niets speciaals te doen: alleen bij hen zitten en staren. Als je baasjes zelf naar de wc gaan, ga dan zo dicht mogelijk bij de deur zuitten zodat ze op je trappen als ze naar buiten komen. Verstop je daarna onder tafel tot ze je komen oppakken en troosten.

Een handje helpen: Als een van je baasjes verwikkeld is in een bepaalde activiteit en de andere doet niets, blijf dan in de buurt van degene die bezig is. Dit heet 'een handje helpen', of ook wel 'in de weg lopen'. Zo moet je je gedragen bij het 'helpen':

1. Als je toezicht houdt bij het koken, ga dan vlak achter de linkerhiel van de kok zitten. Die kan je dan niet zien, en zo maak je meer kans dat hij per ongeluk op je poot zal gaan staan. Als dat gebeurt, zal je opgepakt en getroost worden.
2. Als iemand een boek aan het lezen is, loop dan onder diens kin door, zodat je tussen ogen en boek staat. Dwars over het boek gaan liggen is nog beter.
3. Als je baasje bezig is met breien of administratie, ga dan zo liggen dat je zoveel mogelijk van het werk bedekt, of toch tenminste het belangrijkste deel ervan. Doe alsof je slaapt, maar sla af en toe met je pootje naar pen of breinaalden. Daardoor zal je baasje dan een scheve lijn trekken of een steek laten vallen. Je baasje zal misschien proberen je af te leiden: negeer dat. Vergeet niet: jouw doel is je baasje te helpen. Wat je baas je ook mag vertellen, borduur- en haakwerk is zeer goed bruikbaar als hangmat.
4. Dit moet je doen als je baasje bezig is met rekeningen overschrijven (een maandelijkse activiteit), belastingsbrieven invullen of kerstkaartjes schrijven
(jaarlijkse activiteiten): verlies vooral de bedoeling niet uit het oog, je moet je baasje helpen! Ten eerste, ga op de papieren zitten. Als je weggejaagd wordt, ga dan op de rand van de tafel zitten en kijk triestig. Als je baasje terug goed aan het werk is, spring dan op de papieren, rol erin en verstrooi ze zoveel als je kan. Als je een tweede keer weggejaagd wordt, begin dan pennen, potloden en gommen van de tafel te gooien, liefst een voor een.
5. Als je baasje de krant aan het lezen is, spring dan tegen de achterkant ervan. Je baasjes vinden het fijn als je hen aan het schrikken maakt.

ALFABET VAN DE ANTWERPSE SINJOOR.

Time is money, maar die uitspraak kennen ze niet op seniorennet. Nu ja, de meeste bloggers werken niet meer en hebben dus tijd zat en te weinig pensioen-money om andere dingen te doen, moeten de beheerders gedacht hebben.
Dus blijft het hier tergend traag gaan op de blogs. Nu ja, ik kom allengs meer en meer tot het inzicht dat ik een heel geduldig mens ben. Althans toch bij momenten, hahaha.
Voor nu is het potje geduld even leeg, en dus zet ik maar een plaatje neer.
Ik moest bij het bekijken van het plaatje enken aan het gezegde: "Geef de Keizer wat de Keizer toekomt." Zou onze regering dat gezegde kennen? Of gaan ze ons ook door de sla mengen?

Je noemt jezelf huismus, maar je bent in mijn ogen eerder een etterende zweer.
Zonder groeten,
bojako

De 52 jarige Francaise Chantal Sebirè die vorige week in het nieuws kwam
omdat zij haar leven niet zelf mocht beëindigen is vandaag toch dood in haar huis aangetroffen.
Haar dood werd overschaduwd door die andere dood, die van Hugo Claus die eveneens voor euthanasie koos.
Werd van het overlijden van de eerste slechts 2 seconden gewag gemaakt in het laatavondnieuws op 'Eén', voor de tweede trok men zeker twintig minuten uit.
Wie de biografie van Hugo Claus wil lezen kan dat op Wikepedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hugo_Claus#Biografieo /

Wat ik nu zo frappant vind is, nu hij overleden is, blijkbaar iedereen een goede en intieme vriend schijnt te zijn geweest van de schrijver. Zelfs de grootste gek of de kleinste minkunkel komt er nu  mee op de proppen dat hij ooit de man persoonlijk heeft ontmoet en met hem een fijn gesprek had.
Het is zoals bij menige grootheid gebeurt, ze parasiteren op de naam en op de man zelf, en hopen dat ze zich wat belangrijker kunnen voordoen dan ze zijn en zo  een graantje kunnen meepikken in de schaduw van zijn beroemdheid. Ze beseffen niet hoe belachelijk ze zich maken, want Hugo Claus had helemaal geen aandacht voor de kleine man, tenzij dan in en bij het verkopen van zijn boeken. Ik denk dat wanneer H.C. nu even moest kunnen terugkeren en al die onzin zou lezen, hij hen smalend zou uitlachen om hen vervolgens meewarrig de rug toe te keren. Volgens mijn ervaring hanteerde de , weliswaar briljante schrijver, dichter en poëet, de slogan: "Lees mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden!"

Hoe ik daarbij kom?  Wel..... In 1993 bezoekt Hugo Claus het centrum waar daklozen en armen voor een luttel bedrag een warme maaltijd kunnen nuttigen, en waar ik jarenlang als vrijwilligster in de gaarkeuken heb gewerkt. (Nee, ik ben die bewuste dag niet aanwezig, ik krijg het verslag later van mijn collega!) De man is verbaasd omdat niemand een boek van hem in zijn bezit heeft dat men wil laten signeren, en vraagt zich duidelijk af waarom hij hier zijn kostelijke tijd verdoet. Enigzins wereldvreemd beseft deze meneer niet dat mensen die geen cent bezitten al zeker niet een duur boek kunnen kopen. Wij, de vrijwilligers, kennen zijn werk wel, maar de man vindt het beneden zijn waardigheid om met ons te komen praten. De keuken is niet zijn favoriete domein Trouwens we zouden ook geen kans hebben gekregen om ook maar één woord te wisselen, hij werd als elk groot icoon afgeschermd door een potige delegatie. Het vriendelijk aangeboden kopje thee laat de man onaangeroerd voor wat het waard is, en hij verdwijnt sneller dan hij gekomen is.

Op zijn begrafenis zullen weer tal van mensen met veel lof spreken over de man, iets wat hij zeer zeker verdiend, maar ik vraag mij af hoeveel er van die woorden gemeend zijn, en hoeveel "rouwenden" daar enkel zullen zijn om in de kijker van de camera's en de flitslampen te lopen. Op die dag zal  het verdriet van België  letterlijk een parodie worden.

Nee, veel liever had ik een ontmoeting gehad met Chantal Sebirè. Een gewone alledaagse dame die niet de aandacht krijgt die ze verdiend bij haar overlijden. Omdat ik haar dood zoveel schrijnender vind. Omdat ik eerder naar de begrafenis zou gaan van deze vrouw die tot voor kort anoniem was voor de wereld, en die door haar lijden en haar moed  evenens een tribuut verdiend.

Lipske schreef het al in een reactie op mijn blog: "Yes, whe have the tickets to heaven!" En heaven is voor ons in dit specifieke geval, op 29 mei naar een opreden van Neil Diamond in het sportpaleis. De eerste maal dat hij in België optreedt en dat willen wij voor geen goud missen. Lipske en ik tellen ongeduldig de dagen af!
De Nederlandse fans moeten niet treuren, want na het Sportpaleis gaat hij naar het 'Ahoy' in Rotterdam.

Neil Diamond, een singer-songwhriter om U tegen te zeggen. Al vanaf 1970 ben ik een fan van deze, voor mij, grote Meneer. Wanneer men me moest vragen welk lied ik van hem het liefste hoor, ik zou niet eens kunnen kiezen. Zijn liedjes gaan mee met mijn gemoed, al zoveel jaren lang, en ze gaan me nooit vervelen. Mijn kinderen zullen het beamen, (lol)

Graag laat ik jullie nu luisteren naar :

"My Special Someone"

You are my special someone
All I will ever need
I know I'd be lost without you
I hope you'd be lost without me

I've searched alone
But your the only one
You're what I want
When things are said and done
I guess I only needed
Someone who was just like you
Someone who'd be
My special someone too

I stumbled down love's main highway
But not without takin' some falls
I've seen my illusions fly away
Until I had none left at all
And then you rescued
What was left of me
What maybe some would call a fantasy
But me, I'd have to say it only proves
How strange love moves
I need to be your special someone too

'Cause what I needed most
Is what she gave to me
And where she lays her head
Is where I want to be
There's something wrong with losing
What we finally found
Now when I've lost my way
I've got my special someone round

And when she needed love
She found it here with me
Now where I lay my head
Is where she wants to be
I've got a secret but it's one
That's hard to keep
I want to tell the world
That special someone is my girl
That special someone is my girl
She wants to be my special someone too

Auto's kunnen toveren

De Pros komt bij Ford Genk kijken voor werk.
Hij vertelt aan de personeelschef dat het niet te moeilijk mag zijn. De chef zegt dat hij iets voor hem heeft. Niet moeilijk: er komt een rode auto op de band, je neemt een rood tankdekseltje en schroeft het op de wagen, er komt een groene auto, je neemt een groen dekseltje en zo verder.

De volgende dag ziet de chef op de parking van alles: rode auto's met wit tankdekseltje, blauwe auto's met groen dekseltje, witte auto's met geel dekseltje, een heleboel auto's zonder dekseltje.
Hij roept de Pros bij zich en vraagt of het wel goed gaat.
Met mij wel zegt de Pros,... maar die auto's hier die kunnen toveren.
Er komt een witte auto,... ik draai mij om,... ik neem een wit dekseltje,... ik draai mij terug om,... en er staat een blauwe auto,... ik draai mij weer om,... neem een blauw dekseltje,... ik draai mij terug om, ... en er staat een groene auto.
En zo gaat dat de hele dag maar door, het is gewoonweg niet te doen.