|
“Ze kan nog geen ei koken!” “Ze kan nog geen knoop aannaaien!” Twee uitroepen meestal gedaan door moeders die het lief van hun zoon niet geschikt vonden als schoondochter.
Hoe kom ik daar nu bij? Wel, mijn huishoudhulpje kan geen van beide.
Onlangs wou ik twee zacht gekookte eitjes. Ik heb een elektrische eierkoker en die voldoet prima. Maar de hulp vond dit overbodig en deed het op de ouderwetse manier, in een pannetje.
Resultaat, ik heb mijn eitjes in schijfjes op mijn boterham moeten leggen want lepelen was niet meer mogelijk.
Ik vroeg haar laatst ook om een knoop aan mijn jas te naaien.
Mijn vriendin dacht dat ik mijn jas verkeerd geknoopt had, want de knoop stond meer dan twee centimeter hoger dan het knoopsgat.
Maar ik geef niet vlug op, en daarom vroeg ik haar om een knoopsgat te maken in weer een andere jas.
Nu is het zo dat mijn naaimachine dit volledig automatisch doet. Het is enkel een kwestie van drie knoppen in te stellen, het gewenste voetje te plaatsen en de stof recht te houden.
Maar dat laatste had ze niet begrepen en dus trok ze met zoveel geweld aan de stof dat mijn spoelhuisje eruit vloog en de machine met een knal blokkeerde. Ik zag mij al veel geld moeten neertellen om de machine te laten maken.
Gelukkig is de echtgenoot van mijn Poetsiepoets een handige Harry en heeft hij het kunnen herstellen.
Mijn huishoudhulpje liet me fijntjes weten dat naaien niet haar sterkste kant was. Maar het is net bij zulke dingen dat ik hulp nodig heb want ik kan geen draad meer door een naald rijgen!
Maar hoera, ik heb de oplossing gevonden!
Ik ben er achter gekomen dat er naalden bestaan voor slechtzienden. Die hebben geen oogje zoals gewone naalden, maar een soort vorkje. Je legt de draad langs de naald en je trekt de draad even naar rechts en hup, klaar is kees.
Ze zijn ook niet eens zo duur, -2€ voor vijf naalden, te koop bij Veritas.
Ik heb mij gelijk drie pakjes aangeschaft en met mijn brilklemloepje kan ik mijn knopen vanaf nu zelf aannaaien.
Zulke soort naalden moeten ook bestaan voor naaimachines, maar die hadden ze toen net niet in de winkel.Dat is voor een andere keer.
Want mijn hulpje nog op mijn naaimachine laten naaien…NO WAY!
Kun jij ook geen knoop aannaaien….leve het Internet!
Klik dan op onderstaande button en je krijgt meteen een hele les over hoe het moet.
|
DE ZOVEELSTE OPDOFFER
9 reacties op dit bericht
Het is toch niet te vatten hé!
Er worden wel minder schreinende verhalen gepubliceerd.
Warme knuffel.
Michelly
*
Ach Camille, ik heb de ganse dag doorgebracht met rondbellen en mijn hoofd tolt van al die tegenstrijdige uitleg die men me gaf. ’k Ga proberen het op een rijtje te zetten.
1)Mijn dossier werd opgestart via het ziekenfonds door een MDT. Dat is een wettelijk erkend team van personen die betaald worden door het VAPH. Die bewuste soc.ass. van dat MDT werd ziek, vervolgens ging zij op verlof en daarna werd zij langdurig ziek en werk nu nog maar half-time. Daarom kwam mijn dossier te laat bij haar collega terecht en was de wettelijke verzend termijn verstreken.
2)Via het Middelheimziekenhuis, mijn oogchirurg en het Low Vision team, kwam ik terecht bij De Markgrave. Die fungeert als tussenpersoon en hulp bij alle formulieren voor de slechtzienden omdat zij de weg heel goed kennen die wij moeten lopen. De Markgrave startte op 1 oktober opnieuw een dossier op van nul af aan.
3)Toen was het wachten tot er consulenten bij mij thuis kwamen om te bespreken welke hulpmiddelen ik van doen heb.
4)Toen dat gebeurd was, moest De Markgrave die hulpmiddelen lijst motiveren (wat gebeurt door een advies arts die o.a. bij hen zitting houdt) en dan doorzenden naar het MDT van het zieekenfonds.
5) Vervolgens moet het MDT dat dossier door mij laten ondertekenen en dan doorsturen naar het VAPH die dan zullen beraadslagen of ik al dan niet voldoende gehandicapt ben om een erkenningsnummer te krijgen.
6) Eens dat nummer gekregen volgt weer een andere administratieve rompslomp om die hulpmiddelen in het bezit te krijgen.
Waarom mijn dossier is blijven liggen bij De Markgrave heb ik het raden naar. “Gebrek aan tijd, ik ben niet de enige?!” Wel heeft het ziekenfonds ondertussen een verontschuldiging gestuurd naar het VAPH voor de vertraging. Maar of dat mij gaat helpen???
@Ria. Ik ben zeer ontroerd door uw reactie, maar laat mij een ding duidelijk stellen. Licht& Liefde heeft met heel deze kafkaiaanse toestand niets te maken en heeft er nog minder schuld aan. Integendeel zelfs, dank zij hen heb ik nu een witte stok. Weliswaar de verkeerde en na betaling mijner zijde voor iets waar ik gratis recht op heb volgens het MDT, maar soit. Ook via hen kwam ik in contact met een lieve mevrouw die mij een gratis loep schonk. Licht&Liefde is weer een andere tussenpersoon die nauw samenwerkt met De Markgrave, maar ook nog met andere instanties die optische hulpmiddelen maken en verkopen. Dat zij nooit iets gratis doen zou ik niet weten. Voor mij, tot hiertoe althans, nog niet. Maar ik heb enkel maar contact gehad met hun consulenten die al die optische hulpmiddelen demonstreren en aan de man brengen.
licht en liefde,
waar ik al jaren een vaste donateur was is vanaf nu verleden tijd en de blinde potloodstokjes mogen ze vanaf nu houden geef het liever rechtstreeks aan jou of anderen die er behoefte aan hebben geef maar een seintje als het nodig is!
groetjes ria
*
Jawatte
Stuur eens een mailtje naar de burgemeester... baat het niet dan schaadt het ook niet.
..
Als er crisis is, dan wordt er altijd bespaard op de zwakken in de maatschappij, de zieken, de oudjes enz.
't is niet eerlijk maar wat kunnen we ertegen doen?
't is net omdat ze weten dat deze groep niets kan doen dat ze er van profiteren.
De grote schuld ligt wel degelijk bij diegene die uw dossier behandelde en daar zou ik misschien zelf toch wat briefwisseling in steken al was het maar om van mijn woede vanaf te geraken.
Hoewel ...
Ge vangt misschien meer vliegen met siroop en ge kunt misschien proberen om op die wijze het van hen gedaan te krijgen dat ze wat met data gaan foefelen op documenten. Wie weet ?
Een mede-gefrustreerde vriendin die het verschrikkelijk vindt dat dit weer bij u gebeurt.
Heel dikke troostknuffel.
DAG MUSJE
meschien heeft die toch iets voor u,nu ben je al zolang met die papieren
winkel bezig en alles gedaan wat je moest doen
als je ellebogen moest hebben en wie kent wie zo je er wel aangeraakt
zijn want zo is het altijd nog ondanks ze zeggen dat dat niet meer is
voorbeelden al genoeg van gezien
toch een warme knuffel voor jou Maria
tsja.. dat is wat ik ook bedoelde in mijn reactie op eén van jouw logjes..