LICHTPLAN !

In Tienen is er door de nieuwe politieke afspraken door het nieuwe gemeentebestuur , een voorzitterswissel doorgevoerd in de Tiense huisvestingsmaatschappij . Dirk Smolders (Cd&V)staat zijn plaats als voorzitter af aan Karin Struyf (groen) . Daardoor komen er terug hangende projecten , die op een laag pitje stonden , boven water zoals het oude rusthuis in Hoegaarden dat nu al acht jaar te verkommeren staat , en dat is er aan te zien .

Volgens de nieuwe voorzitster gaan ze door met het project waarvan de plannen nog steeds op tafel liggen , plannen die al drie keer aangepast zijn wegens terechte bezwaren van omwonenden . Er zijn nog steeds bezwaren ter behandeling bij de Raad van State en bij de raad voor vergunningsbetwistingen maar voor beide instanties geldt de regel dat zoiets niet van een leien dakje loopt en jaren kan aanslepen vooralleer tot een uitspraak te komen . Ondertussen stelt zich wel de vraag wie de gevolgen van het vandalisme en de verwaarlozing van het oorspronkelijke gebouw gaat betalen , de Tiense huisvesting verliest hierdoor handenvol geld elke dag dat er niets gebeurt , en het licht in de tunnel is nog ver af ! 

 
BENNY SWINNEN (58) SLUIT DEFINITIEF DE DEUREN VAN ZAAK UIT 1921

Bakkerij haalt 100ste verjaardag net niet

Bakker Benny Swinnen (58) en zijn echtgenote Anne-Marie Reynaerts stoppen op paaszaterdag met hun bakkerij in de Arthur Putzeysstraat. "Mijn grootvader Armand Vanhulst startte de bakkerij in 1921, toen nog op het Gemeenteplein. In 2011 vierden we nog onze 90ste verjaardag, maar nu vijf jaar later stop ik er noodgedwongen mee. Omdat ik geen opvolging heb, en ook omdat het gewoon niet meer gaat", vertelt Benny, die wel zijn streekproducten verder zal produceren.

CHRISTIAN HENNUY

"We halen nu wel de onze honderdste verjaardag niet, maar in wezen haalde de bakkerij wel 125 jaar, want het verhaal start al in 1892 bij mijn overgrootmoeder Julie Vangrambesen, die haar oven openstelde voor de buren en zo dienst deed als loonbakker. Maar het is mijn grootvader Armand die officieel de bakkerij startte. In 1951 verhuisde de bakkerij naar de Arthur Putzeysstraat, in 1958 nam mijn vader Louis Swinnen en de zaak over en ik in 1981, het feestjaar '1000 jaar Hoegaarden en 350 jaar Palmprocessie'. We zijn toen nog getrouwd op het gemeentehuis tussen de tentoongestelde ezels", vertelt Benny.

'Petrol'

De bakkerij en de bakkers hebben steeds de bijnaam 'petrol' gehad. "Het is mijn betovergrootvader die aan de basis lag van onze bijnaam. Rond 1900 mocht er geen alcohol verkocht worden. Hij verkocht in die tijd petroleum in kruikjes. In de cafés gebruikten ze zijn kruikjes om stiekem jenever te schenken. Hij was er dol op en vroeg steeds een petrolleke. Het is nu nog altijd bij 'Petrol'", aldus Benny.

Benny en Anne-Marie stoppen nu omdat er geen opvolging is, maar vooral ook omdat het niet meer gaat.

Streekproducten

"Mijn rug is stuk en Anne -Marie heeft steeds meer last van de heupen en de schouders. We sluiten onze winkel, maar we blijven wel hier wonen. En een deel van mijn atelier in de bakkerij behoud ik, want ik blijf verder mijn streekproducten maken", zegt Benny. Samen met Herman Vangramberen lag hij aan de basis van de Hagelandse Streekproducten, nu een officiële vereniging gehuisvest in het Provinciehuis. "We zijn ermee gestart in 1988 en in 1990 was er de eerste Hagelandse Proeverij, meestal in de Manège in Tienen. We hebben er zo 15 ingericht. Zo zijn er ook de Hagelandse Streekhoekjes gekomen in handelszaken en daar ga ik verder mijn streekproducten verkopen. Ik heb drie nationale streekproducten erkend door de VLAM: moutspeculaas, mumbollen en de suikervlaai. Maar ook de regionale streekproducten als mijn perenadvocaatpralines en biertruffels blijf ik maken", vervolgt Benny.

Benny Swinnen zal zich alleszins niet vervelen. Sinds 1996 is hij actief betrokken bij de 'Coupe du Monde de la Boulangerie', waar hij deelnemer was, jarenlang jurylid tot op heden, en coach van de Belgische bakkersploeg.

Lesgeven in Japan

"We hebben ooit de Europabeker gewonnen met de Belgische ploeg en brons op de Wereldbeker. Ik ben bovendien steeds bestuurslid van de Richemont Club, de internationale vereniging van bakkers en banketbakkers, waar ik acht jaar voorzitter was. Ik geef ook nog deeltijds les aan het CVO, het volwassenenonderwijs, in Aarschot en Haasrode en deze zomer ga ik twee maanden naar Japan om les te geven, onder andere in Tokyo. Maar de bakkerij is definitief gedaan. Jammer dat het niet verder gezet wordt. Maar het is een trend. Kleine bakkerijen verdwijnen en worden vervangen door industriële producten", besluit Benny

  De beide harmonies van Hoegaarden die reeds geruime tijd samen optraden na de sluiting van hun beider lokalen , Cerkel en Pax , onder de naam van Hoegaardse harmonie , zijn nu officieel gefusioneerd en hebben een nieuwe gemeenschappelijke naam FENIKS . Oud MGG lid Robert Mans schreef al een fonkelnieuwe mars onder de naam FENIKS 150 waarvan het cijfer verwijst naar de stichtingsdatum van een gemeentelijke harmonie in 1860 die reeds in 1865 splitste in een Katholieke (VML) en een Liberale (MGG) strekking .

Na honderdvijftig jaar komen ze weer samen en is er in Hoegaarden terug één harmonie met leden van verschillende politieke strekkingen maar waar maar één element telt dat hun samenhoud , de muziek ! 

Er is onrust over het nieuwe pompstation dat Aquafin wil bouwen naast de watermolen van Hoxem. "We zijn meer dan 15 jaar met de verbouwing van de molen bezig geweest. Net nu hij zo goed als klaar is, wil men in de weide ernaast een soort betonnen bunker plaatsen. Geen mooi zicht", zeggen eigenaars Bart De Taeye en Elke De Rijck. Ze hebben klacht ingediend tegen de bouwplannen.

CHRISTIAN HENNUY

Net nu de watermolen bijna operationeel is, komen er nieuwe zorgen. Aquafin gaat een pompsysteem voor afvalwater bouwen op de weide naast de molen, om het rioolwater naar een zuiveringsstation te stuwen. Het is een noodzakelijk systeem voor de zuivering van het rioolwater en de gescheiden rioleringen. Voor de watermolen en de beek heeft dit geen gevolg, tenzij zuiverder water verderop. "Esthetisch laat dit te wensen over. Het pompstation komt onder de grond met een betonplaat over. Omdat onze weide lager ligt dan de weg ervoor wordt hier een soort bunker gebouwd. Het is vervelend niet alleen omdat een stuk van de wei onteigend wordt, maar vooral omdat die betonnen bunker geen gezicht is. Terwijl dat pompsysteem perfect enkele meters verder op openbaar domein kan gerealiseerd worden, waar geen niveauverschil is en alles onder de grond steekt. We hebben klacht ingediend tegen het bouwplan met onze opmerkingen erbij, en we hebben de indruk dat Aquafin onze redenering volgt", besluit Bart.

 
Goedgekeurd

Afwachten wat het wordt want ondertussen heeft het college van Hoegaarden de plannen van Aquafin goedgekeurd. De gemeente zal nu onderzoeken of het mogelijk is om het pompstation te verplaatsen. "Dat zal afhankelijk zijn van de aanwezigheid van ondergrondse nutsleidingen", aldus burgemeester Jean-Pierre Taverniers (CD&V).

Bart en Elke kochten de watermolen in Hoxem aan de waterval op de Mene of Molenbeek in 1998. De molen was toen al jaren niet meer in gebruik. "Ik heb een opleiding gevolgd als artisanaal molenaar in 1996. We wilden een molen kopen en we vonden die in Hoxem. We hebben alles met eigen middelen aangepakt, zonder subsidies. We hebben het huis en de omliggende gebouwen gerestaureerd", vertelt Bart. De molen van Hoxem werkt met een waterturbine, geen waterrad. Het gaat om een systeem, met een horizontale aandrijving onder water. In 2012 was de distributie-as volledig klaar. In 2013 werkte Bart aan de molenstenen en het mechanische gedeelte werd vernieuwd. "In 2015 heb ik al het houtwerk aangepakt en nu is alles klaar, zowel de kuipen rond de molenstenen als die voor het graan", aldus Bart.

Klaar voor gebruik

De watermolen van Hoxem is nu klaar voor gebruik. "Alles is operationeel op enkele details na en als we willen kunnen we morgen graan malen. We houden voorlopig de openingsdatum nog geheim", zegt Bart. Met deze watermolen zou Bart ook perfect elektriciteit kunnen opwekken, maar dat blijft toekomstmuziek.

De Hoegaardse Heemkundige Kring en de Confrérie der Vijf Geslachten zijn gestart met de stamboom van de 'Sellekes' familie uit Hoegaarden, ofwel de familie Michel, waartoe ook europarlementslid Louis Michel en zijn zoon premier Charles Michel behoren.

De eerste aanzet tot de publicatie werd afgelopen zaterdag getoond op de beurs Geneatica. Louis Michel kwam de documenten daar al even inkijken.

Historicus Maurice Dodion en Wasily Pedjko zijn de drijvende krachten achter dit stamboomonderzoek. "Maar we willen veel meer. Het moet een boek worden met veel foto's en anekdotes", zegt Dodion. "We hebben heel wat materiaal verzameld, en zo weten we dat Henri Michel de stamvader is van verschillende takken in Hoegaarden. Henri Michel was een steenkapper uit Zétrud-Lumay die zich kwam vestigen in het gehucht Aalst bij Nerm in Hoegaarden. Hij leefde van 1751 tot 1819. Hij ligt niet alleen aan de basis van de 'Sellekes', maar ook van de Michel-tak uit Outgaarden. We proberen uiteraard ook nog hogerop in Zétrud-Lumay te gaan, maar parochieregisters ontbreken en toen werd dikwijls ook de Waalse naam Michy of Michi gebruikt in plaats van Michel. De bijnaam 'Selleke' is afkomstig van het muntstukje 'un sou'."

De auteurs willen nu nog heel wat foto's, verhalen en feiten rond de familie verzamelen, en hopen nog dit jaar rond te komen. De voorstelling zal zeker in Hoegaarden gebeuren, hopelijk in aanwezigheid van de eerste minister en zijn vader. (HCH)

De eerste Celis brouwerij van Hoegaarden in de Vroentestraat wordt opgebroken en verhuist in zijn geheel naar Austin-Texas, waar het een biermuseum wordt. Christine Celis, dochter van de vader van het Hoegaards bier, wijlen Pierre Celis, gaat daar vanaf maart 2017 ook een eigen brouwerij met witbier openen, mét een Belgisch biercafé.

CHRISTIAN HENNUY

Alles is klaar voor de verhuis van de eerste Celis brouwerij in de Vroentestraat. De oude hoeve is verkocht, Juliette Vanlangendonck, echtgenote van wijlen Pierre Celis, verhuist naar de Lorierssite aan de Brouwerij Loriersstraat en de voormalige Celis brouwerij wordt klaargemaakt voor vertrek naar Austin-Texas. Christine Celis is tot begin maart hier om alles te regelen. "In maart 2017 starten we de nieuwe brouwerij in Austin-Texas, waar het Celis bier volgens het eerste originele recept van mijn vader gebrouwen zal worden", vertelt Christine. "We hebben in Austin vier gebouwen naast elkaar gekocht. In een eerste klein gebouw komt een gift-shop, waar ook glazen verkocht worden. In een tweede gebouw wordt de brouwerij uit de Vroentestraat geïnstalleerd, als een museum. Het gebouw heeft ongeveer dezelfde grootte als dat van de Vroente en de naam zal ook verwijzen naar de Vroentestraat, waar alles begon. We behouden dezelfde indeling als in Hoegaarden, met ook de oude tegels. Enkele oude meubels van mijn vader worden bijgeplaatst in dit museumgedeelte. Hier was toch geen toekomst meer voor deze oude brouwerij. Daar wordt het een eerbetoon aan mijn vader."

Bruin café

In een derde gebouw wil Christine een soort bruin café inrichten, ook geschikt voor festiviteiten. Het vierde, grote gebouw wordt dan de eigenlijke brouwerij. "Het wordt een brouwerij met Duits materiaal, met 16 fermentatietanks", zegt Christine. "Het wordt materiaal van dezelfde kwaliteit als de vroegere Celis Brewery in Austin. De koperen ketels werden wel verkocht door Miller. Eén filterkuip heb ik kunnen recupereren in Ohio en die komt in de ontvangstzaal. Ik heb er ook eentje teruggevonden in een kopermuseum in Arizona, maar die kan ik niet meer terughalen. Onze nieuwe brouwerij komt op een kwartiertje rijden van de voormalige brouwerij. Austin is dan ook een grote stad met twee miljoen inwoners."

Belofte

Op donderdag 25 februari komt de firma De Groote alles opladen op een vrachtwagen om de voormalige brouwerij naar hun opslagplaats te brengen. Twee koperen ketels, een roerkuip en een gistingstank zijn de grootste stukken. En ook het eerste keteltje waarin Pierre Celis zijn eerste proeven deed. Alles blijft bij De Groote gestockeerd tot het gebouw in Austin klaar is. Dan gaat het per schip van Antwerpen naar Houston en dan gaat alles met de vrachtwagen naar Austin.

"Op de dag van de begrafenis van mijn vader, nu vijf jaar geleden, heb ik gezegd dat ik opnieuw zou brouwen. Het heeft wat geduurd om de juiste businesspartner en de juiste locatie te vinden, maar nu valt alles op zijn plaats. Ik ben blij en fier dat de eerste brouwerij van mijn vader daar een plaats krijgt. We zullen er witbier gaan brouwen, maar er zal zeker op gtermijn een tweede en misschien zelfs een derde bier bij komen", besluit Christine.

Sinds gisteren is Genieke Steenwinckels officieel de oudste inwoonster van Hoegaarden . Ze is afkomstig van Outgaarden waar ze nog haar 100ste verjaardag vierde , sindsdien woont ze in het rusthuis Hougardis waar ze gisteren haar 106ste levensjaar vierde in aanwezigheid van burgemeester Jean-Pierre Taverniers en schepen van burgelijke stand Godelieve Hardequest die haar felicitaties en bloemen van de Koning en de gemeente brachten .

Ze is grote fan van zanger Bart Kaell die ook elk jaar een serende brengt , verleden jaar werd Genieke nog opgevoerd door de vlaamse televisie als één van de laatste getuigen van de eerste wereldoorlog !

Wij wensen onze dorpsgenoot nog vele gezonde jaren toe !  

 
10 jaar geleden: afscheid van schilderijen

In 1980 vroeg meesterbrouwer Pierre Celis aan Freman, alias Freddy Mannaerts, of hij de muurpanelen van de gelagzaal van zijn nieuwe brouwerij wilde beschilderen. Het werden 10 olieverftekeningen in sepiakleur, met een gemiddelde afmeting van 1,55 op 1,40 meter. Nu de brouwerij gesloten wordt, en op termijn de oude Hougardia toren zal verdwijnen, ging Freman in januari 2006, afscheid nemen van zijn kunstwerken. De oude gelagzaal deed dienst van 1979 tot 1986, maar werd dan vervangen door het Kouterhof. Een typische Hoegaardse bierdrinker, een reconstructie van een oude brouwerij, de Doelstraat, een Hoegaardse bierstoop met potten, de kapel van Rommersom, het Gemeenteplein, de kerk van Outgaarden, de kerk van Meldert, en een beeld uit de oude brouwerij Celis, moeten verdwijnen. In de ruimte hangt ook nog de humoristische olieverftekening van UBRT, of Hubert Mannaerts, die de millenniumstoet en tal van Hoegaardse activiteiten uitbeeldt. Maar die tekening is verplaatsbaar.
Freman kon op dat ogenblik nog niet weten dat InBev in 2007 op de beslissing terug zou komen en dat de tekeningen in de Hougardiatoren toch bewaard bleven.
Uit: www.kroniekvanhoegaarden.be

Door Christian Hennuy in Hoegaarden