Berichten van 1 december 2013 tot 31 december 2013

42e MARCHE DES TROIS FRONTIERES.

MARCHES DES TROIS FRONTIERES.

PLOMBIERES.

Vandaag een wandeling in Plombieres. Vertrek in het centrumen al vlug wandelen de mijnsite met het natuurreservaat van Plombières op, in de Geulvallei, is een van de kleinoden van het Europese Natura 2000-netwerk dat het domein beschermt.

Deze vrij unieke locatie in Europa wordt beheerd door de natuurvereniging ‘Ardenne et Gaume’. Verscholen tussen de planten, duiken hier en daar muren van gieterijafval, resten van oude ovens en stenen van de vroegere gebouwen op. Maar dankzij de zware metalen in de bodem zoals zink, nog een overblijfsel van de mijnbouwactiviteit, groeien hier ook zinkhoudende graslanden waar een uitzonderlijke fauna en flora gedijt.

In dit unieke ecosysteem kan u onder meer het delicate zinkviooltje ontwaren, het Engels gras met zijn roze bloemen en de zinkboerenkers met zijn prachtige witte bloemen. Kleurrijke vlinders, zoals de parelmoervlinder en de zilveren maan, zijn zich op deze voormalige mijnsite komen vestigen en brengen wat leven in dit idyllische landschap. Na de wandeling is een bezoekje aan het Maison du Site Minier de moeite waard: dit gerenoveerde gebouw uit 1645 is vandaag een bezoekerscentrum voor de galmeiwinning. Dit natuurgebied is bijzonder.

Wij wandelen door het natuur gebied en komen aan de Geul die hier in de grot verdwijnt.

Een stukje geschiedenis: In 1853 begonnen de problemen met de ondergrondse wateroverlast door het binnensijpelen van water uit de Geul. Met speciale pompen lukt het om de de mijn en de schachten droog te houden. De mijnen bereikten een diepte van 160 meter, hetgeen wel betekende dat er veel water in de mijn kwam. In 1855 verdronken zeven mannen toen de Geul buiten haar oevers trad in een hevig onweer. In 1856 werd de concessie voor de winning van lood en zink verleend.

Daarnaast kreeg men een nieuwe concessie van 473 hectare onder de gemeenten Gemmenich, Moresnet en Montzen. Daarop begonnen de gouden jaren voor Bleyberg. Vanwege de wateroverlast werd op 18 oktober 1861 toestemming gevraagd om de loop van de Geul te mogen verleggen. De Geul wordt in de buurt van Plombières namelijk ingesloten door drie heuvelruggen. In het oostelijke deel van het voormalige concessiegebied heeft de Geul enige ruimte tussen het plateau van Vosheydt in het zuiden en het plateau van Völkerich in het noorden.

Hierdoor verdwijnt de Geul in de kunstmatige grot.

We wandelen verder door het reservaat en dan komen we terug in de straten van Plombieres en aan ons vertrek. Hier eindigt en mooie wandeling met toch een heel stuk industriële erfgoed.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Plombieres

FRUITSTREEKTOCHT.

WC. STROOPLEKKERS BORGLOON.

BORGLOON.

Wandelen in het Land van Loon. Een heel speciaal gevoel om te wandelen in je eigen stadje. Je denk dat je alles kent en toch kom je nog wel eens voor een verrassing te staan. Elke keer weer is de wandeling heel anders.

De natuur evolueert elke dag en telkens is het weer anders, bloesems dan vruchten en op laatste kale bomen en tussendoor nog vele mooie momenten. Vandaag is het de fruitstreektocht. We wandelen een eind door het mooie landschap en de piramidebomen staan vol met vruchten de peren zijn rijp en hangen rijkelijk aan de bomen. We komen met onze wandeling langs de Lorettakapel van het kasteel de Hulsberg. We wandelen verder en de appelen beginnen al aardig te kleuren wat een mooi zicht is.

We komen zo aan het kasteel van Rullingen. Het kasteel van Rullingen, een waterkasteel uit de 17de eeuw. Het domein rond het kasteel maakt deel uit van het Provinciaal Domein Rullingen, één van de 12 Limburgse natuurgebieden. Dit 13 ha grote domein omvat het kasteel met slotgracht, een geometrische Franse tuin, een parkbos, een waardevolle hoogstamboomgaard met honderden fruitbomen en een heuse wijngaard van 1 ha.

Wat later wandelen we op de Bolderberg langs het IJzeren kerkje en dan komen we aan het vandaag geopend Romeinse plek met verwijzingen naar de verschillende Romeinse villa’s die hier in de buurt ontdekt zijn.

We blijven even om de officiële opening mee te maken en voor de drink erna. Dan wandelen we terug naar het centrum van de stad waar onze wandeling eindigt.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Borgloon

FRUITTOCHT.

WANDELCLUB HALEWIJN ZOUTLEEUW.

RUMMEN.

De wandeling vertrekt in het centrum maar al vlug verlaten we het dorp en wandelen de velden in. Al vlug bewandelen we op de kerkvoetpad langs de veldkapel en dan weer verder. Velden en akkers en weilanden met wat kleine landschapselementen geven het landschap een mooi uitzicht en geef aan ons een afwisseling die aangenaam is.

Dan komen we aan een spijtig vervallen kasteelhoeve van ver valt het nog mee maar hoe dichter we komen hoe meer het verval opvalt. We wandelen een eindje langs de Meisterbeek en komen aan het kasteel zelf. We wandelen de dreef uit en hier komen we te weten welk kasteel dit is. ”Kasteel van Terlenen” het is een kasteel met een bewogen geschiedenis.

De kasteelsite Terlenen, op de grens van Grazen en Rummen (Geetbets), vormt een goed bewaard voorbeeld van een 19de-eeuwse herenboerderij. Tegen het als landhuis geconcipieerde woonhuis uit 1820 leunt een omvangrijk hoeve-, brouwerij- en stokerijcomplex aan. Tot de Franse Revolutie maakte de hoeve Terlenen deel uit van de uitgestrekte bezittingen van de cisterciënzerinnenabdij van Oriënte (ca. 1234-1798). De naam schijnt te verwijzen naar een plaatselijk riddergeslacht. Naar verluidt werd de site ingevolge zware beschadigingen door de Franse troepen vanaf 1820 tot ca. 1900 in opeenvolgende fasen vrijwel volledig heropgebouwd en uitgebreid.

De hoevesite wordt gedomineerd door het herenboerenhuis, dat door een chronogram op de gevel '1820' wordt gedateerd. Het rechthoekig volume is opgetrokken in baksteen op een hoge sokkel in zandige kalksteen. Het omvat een souterrain, twee bouwlagen en een mezzanino onder een overkragend leien schilddak op getande kroonlijst en per twee gegroepeerde gegroefde consoles, het geheel bekroond met een houten klokkenruiter. De gevelafwerking bestaat uit een rood-wit geschilderde cementbepleistering. De centrale inkom wordt geaccentueerd door een dubbele deur in empire-stijl, met daarboven een balkon met smeedijzeren hek. Een breed, hardstenen bordes met trappartijen zorgt voor een zekere monumentaliteit.

Als beschermd monument is het voor de volgende geslachten bewaard. Het is gelegen in een prachtig groene omgeving met een lange weg vanop de weg naar het kasteel. Hopelijk word de hoeve ook nog terug in zijn vroegere glorie hersteld.

Ik vond nog een 19de eeuws versje over dit kasteel, het luid als volg:

Boer Snul de pachter van Terlenen had zes ezels gekocht in stad. Vijf joeg hij er voor zich henen, terwijl hij op de zesde zat. Na zo een poos met stille schreden, gelijk een president gereden, telt hij zijn ezels na. Ei roept hij, wat is dat? Ik heb er toch maar vijf, of heb ik mij bedrogen? Hij telt en hij hertelt. Hij draait zich tienmaal om en keert naar ‘t allenkant zijn ogen Ja, ja ik ben hem kwijt, ik zie hem nooit weerom Hij’s weg, ik wil mijn hoofd daarmee niet langer kwellen Zo nadert hij zijn huis met alle zijn gezellen Zijn vrouw stond aan de deur, hij riep haar toe van wijd: Margo, ik ben een ezel kwijt, ik weet niet waar hij is gebleven, ik had er zes gekocht en heb er nog maar vijf. Maar vijf, zegt Margo, maar vijf? Ik zie er zeven! Eén, twee, drie, vier vijf, zes, toen stiet ze hem tegen ’t lijf: En gij, Snul, zijn er dat geen zeven?

We verlaten de kasteelweg en draaien Geetbets binnen en komen zo aan de kerk. De Sint Paulus en Sint Pieterskerk.

Nu door het centrum met een paar mooie huizen. Dan langs de pastorij welke ook een prachtige gebouw is. We komen langs een wit kasteeltje “Castel Don Manuel” nu een restaurant. Weer een eindje verder en komen in de Molenstraat en langs de oude molen. Het waterrad is nog steeds aanwezig en staat binnen in het gebouw de beek loop onder het molenhuis door. We wandelen hier het reservaat “Aronst hoek” binnen een overstromingsgebied aan de samenvloeiing van de Gete en de Melsterbeek. Een mooie gebied afgezoomd met haagdoorn en wilgen. Wat verder wandelen het “Warandebos” binnen.

Ooit hoorde dit bos bij het machtige kasteeldomein van de laatste graaf van Loon, Arnold van Rummen. Het domein werd in de 14de eeuw totaal verwoest door de prins-bisschoppen van Luik. Het puin van zijn vernielde burcht ligt nog altijd verborgen in het bos. Nu is het een aangenaam wandelgebied met een interessante plantengroei. Nog wat verder wandelen en wij zijn terug in het centrum van Rummen. We wandelen terug naar ons vertrek. Een fijne en aangename wandeling. Na de wandeling komen we nog even langs een prachtige oud gebouw uit 1629. Prachtig gerestaureerd

Even stoppen om een paar mooie foto’s te maken. Hier eindig dan de dag wandelen in Rummen.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Rummen

Van Rummen

WOENSDAGTOCHTEN.

WSV. NOAD.

SIMPELVELD.

De naam Simpelveld is ontstaan uit het Gallo-Romeinse Sempervivetum en betekent 'altijd groen'. Dat groene karakter is nog altijd goed bewaard.

De gemeente Simpelveld ligt als het ware verscholen in het ‘Nationaal Landschap Heuvelland’, als een groene wissel tussen het Zuid-Limburgse Heuvelland en de regio Parkstad Limburg. De gemeente Simpelveld grenst o.a. aan de Nederlandse gemeenten Gulpen-Wittem en Voerendaal en aan het Duitse district Aken. We vertrekken met de wandeling aan het Natuurtransferium ‘Poort Mergelland’ is hét informatiepunt voor wandeltochten door de gemeente Simpelveld en het Limburgse Heuvelland.

We wandelen door het mooie landschap vertrekkend van het Bungalowpark Simpelveld en zo wandelen we naar de Baneheide. Door het veld met een prachtige zicht op de windmolen aan de horizon. Dan komen we aan de Hoeve Heihof die ligt in Bocholtz. Hoeve Heihof dateert uit 1704. Volgens overlevering heeft Napoleon in deze hoeve geslapen. Voor de hoeve een vijver en de waterput. Het is een Limburgse carré boerderij, grotendeels gebouwd uit de Kunrader natuursteen. Een beetje verder een vakwerkhoeve.

<br<

We wandelen Eys binnen, de vele oude boerderijen zijn typerend voor het landschap waar Eys in ligt. En natuurlijk ook hier weer de glooiende heuvels, de prachtige uitzichten en niet te vergeten het Eyserbos. Eys dorp met zijn prachtige huizen en zijn barokkerkje van de St. Agatha parochie. Nu wandelen we het Eyserbosweg op de heuvels in. Ook hier vinden we op de flank van de heuvel een grote wijngaard. Verder prachtig landschap heuvelend en met hier en daar een oude vakwerkhoeve in het landschap ingeplant wat is dit toch mooi met de zon die schijnt en de blauwe lucht kan het nog mooier?

Het volgende dorpje waar we aankopen in Trintelen. In Trintelen/Mingersborg staan een aantal bezienswaardige eeuwenoude boeren hoeves, waaronder de meer dan 500 jaar oude Trintelerhof en op de kruising tussen de weg van Eys naar Ubachsberg en de weg naar Wijlre de monumentale Bernardushoeve. Verder staat er bij dezelfde kruising een kleine Mariakapel. Midden op een andere driesprong staat een puthuis met een ruim 70 meter diepe waterput, één van de hoogstgelegen van Nederland. De put is al vele eeuwen oud, maar het vroegere puthuis werd in 1953 afgebroken en vervangen door het huidige en nog eens in 1982 herbouwd (op het puthuis staat het jaartal MCMLXXXII in Romeinse letters).

Hier staat ook de windmolen die we in het begin van onze wandeling zagen. Op de Vrouwenheide staat op 215 meter boven NAP de hoogstgelegen windmolen van Nederland. Om meer wind te kunnen vangen is de molen bovendien op een kunstmatige verhoging gebouwd. Deze zogenaamde "beltmolen", die volgens de gevelsteen uit 1867 stamt, brandde tijdens de Tweede Wereldoorlog af en is pas jaren later, vanaf 1980, geheel herbouwd en werd in 1990 feestelijk geopend. We verlaten Trintelen wandelen langs een veldweg naar Simpelveld terug langs de oude watermolen.

Klimmen dan weer een eindje en komen langs het station van de Miljoenenlijn. En dan zijn we terug in het vakantiedorp waar deze prachtige wandeling eindigt.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Simpelveld

GREENSPOT HEKS.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

VECHMAAL.

Meer en meer mensen trekken er op uit voor een stevige wandeling. Daarom legt het Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren sinds enkele jaren GREENSPOTS aan.

Dit zijn eersteklas wandelingen in het groen waar je op een heel eigentijdse manier kan wandelen zonder de natuur te verstoren. Daarvoor zijn de wandelgebieden voorzien van allerlei constructies zoals knuppelpaden, draaipoortjes en vlechtwerkafsluitingen. Je vindt gemakkelijk je weg dankzij een overzichtsbord aan de startplaats, een duidelijke bewegwijzering en een aantrekkelijke folder. Je hebt steeds de keuze uit wandelingen van verschillende lengtes. Om de kwaliteit van deze wandelgebieden te verzekeren worden 'greenspotters' ingeschakeld. Dit zijn actieve vrijwilligers die maandelijks de wandelpaden controleren op gebreken. Zij rapporteren via e-mail aan ons en wij sturen er het onderhoudsteam op af.

Vandaag doen we controle op de GREENSPOT Heks met vertrek in Vechmaal. Deze greenspot is een schitterende afspiegeling van Droog Haspengouw. Een buitengewoon boerenland met uitgestrekte akkers en spaarzame bosjes die als koepels boven de horizon uitsteken. De landelijke sfeer van weleer vind je terug in oude dorpskernen, omringd door monumentale vierkantshoeves en kastelen, met het monumentale kasteel van Heks als pronkjuweel. Vanaf een authentieke herberg in Vechmaal vertrekt de bewegwijzerde wandeling van 12 kilometer. Een eind door het dorpje Vechmaal en dan een eind door de velden die ons naar Bommershoven brengt.

Ze brengt ons naar Kasteel Terhove. Het hoge bakstenen poortgebouw met zadeldak bevat een wapenschild en de vermelding anno 1723. De deurlatei draagt het opschrift In Concordia Humilitate (1759). In 2001 stopte de pachtboer met zijn activiteiten in de pachthoeve van het kasteel. Alhoewel Terhove administratief tot Borgloon behoort heeft het geschiedkundig meer binding met Widooie. Men noemt het ook Hof van Corbie. We wandelen door de dreef en verder door de velden om in Bommershoven te komen. Het rococokasteel van Bommershoven gebouwd in 1761 dat naast de dorpskerk ligt. Het werd gebouwd op de plaats van een vroegere pachthoeve en brouwerij.

Het kasteel met het bijbehorende park werden eveneens in 2004 beschermd als monument. Wij draaien nu richting Vechmaal, maar eerst komen we langs een paar grote boerderijen. Eerst de Rode Hoeve. Thans gesloten hoeve; bakstenen complex rond een rechthoekig gekasseid erf met centrale mestvaalt. Rechts, een ommuurde tuin. Woonhuis uit de eerste helft van de 18de eeuw en dienstgebouwen uit de eerste helft van de 19de eeuw. Ook het poortgebouw met duiventil aan de erfzijde. Wat verder de hoeve Biezenhof. Zogenaamd "Biezenhof", gesloten hoeve, eertijds afhankelijk van de landcommanderij Alden Biesen. Eerste vermelding in 1309. Aan de winning was een laathof verbonden. Uit de pacht blijkt dat het één van de rijkere hoeven van de Orde was. We wandelen verder en nemen de weg naar Heks bos waar we aan de Tranendreef komen. In het landschap, langs de dreef naar het kasteel van Hex, vind je vier boomtenten waarin je kan overnachten. De traanvormige sculpturen hangen aan hoogstammen en vormen een alternatief onderkomen om een nacht in Haspengouw door te brengen. Het werk van de Dré Wapenaar (NL) bevindt zich steeds op de grens tussen architectuur en beeldhouwkunst, tussen verblijven en ontmoeten.

Wij wandelen door de tranendreef en dan wandelen we naar het Monnikenhof. hoeve "Monnikenhof" of "Munckhof". In 1174 schenkt gravin Agnes van Loon, weduwe van Lodewijk I (1145-1171), de inkomsten van haar eigengoed van Heks aan het hospitaal van Graethem te Borgloon en schenkt het goed zelf met alle eraan verbonden rechten aan abt Ulricus van de cisterciënzerabdij van Villers. Vandaag nog steeds een indrukwekkend gebouw waar landbouw in bedreven word. Nog een eindje verder langs de oud tramspoor naar ons vertrek. Een fijne wandeling en controle waar onze vrienden wandelaar zonder problemen kunnen wandelen.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspot Heks-Vechmaal

BOSTOCHT.

DE SCHOVERIK.

BEVERST - BILZEN

Beverst bestaat uit het gehucht Schoonbeek. Beverst werd in 1977 gefuseerd met de stad Bilzen. We wandelen vandaag door het Haspengouwse landschap. Wat we veel tegenkomen zijn de nog intacte vakwerkhuizen met veel zorg onderhouden en bewaard. Wat een geluk dat er nog mensen zijn die deze prachtige erfgoedhuizen bewonen en bewaren.

We komen aan de Schilswinning een 17^de eeuwse winning met overdragende verdieping en een kaasrooster onder het dak de dwarsschuur uit het begin van de 19^de eeuw. Dit complex is heel bijzonder. Een eind door het dorp en dan komen we aan de dreef naar een bijzonder gebouw.

Het Waterkasteel van Schoonbeek. Het in U-vorm gebouwde renaissancekasteel heeft een grote tuin. Naast het kasteel ligt een vijver die uitmondt in een gracht, waarover een ophaalbrug naar de toegangspoort leidt. De oudste kern van het kasteel dateert uit de middeleeuwen: in 1333 behoorde het kasteel toe aan het graafschap Loon. Herman Typots, drossaard van het Land van Grevenbroek en kastelein van het Prinsenhof in Kuringen, huwde met Margriet van Chiney, dochter van Dirk van Chiney, heer van Schoonbeek en Anna Vandenbosch van Gors-op-Leeuw. In 1573 was hun kleinzoon Hendrik Typots nog heer van het kasteel van Schoonbeek. De familie Preston uit Ierland kocht het in 1780. De volgende eigenaar was de familie de Renesse. Graaf Theodore de Renesse was burgemeester van Beverst en gouverneur van de provincie Limburg. Een andere nazaat, Frédéric Alexandre Jean Marie Ghislain, graaf de Renesse, geboren te Brussel op 3 januari 1904, overleed ongehuwd in het kasteel op 18 november 1990. Tegenwoordig is de familie de Grunne eigenaar. Het is en blijft een prachtige kasteel in een groene omgeving.

We wandelen verder en komen zo aan de Demer, en wat verder aan de Nieuwkopen uit 1862. Het is een onderslagmolen waar koren gemalen werd. Spijtig vandaag is het molenrad verdwenen maar volgens het infobordje is het binnenwerk nog intact. Nog even verder en we komen terug aan ons vertrek.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Diepenbeek

15 INTERN. VOLKSWANDERTAG. 

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Bad Munstereifel