Berichten van 1 september 2014 tot 30 september 2014

JUBILEUMTOCHT 30 JAAR JO-NE VIJLEN.

JO-NE VIJLEN.

VIJLEN.

De info gegeven door de club.

Ter gelegenheid van ons 30-jarig bestaan hebben wij een bijzonder mooie wandeling voor u uitgezet. Dit jaar gaan onze routes richting Mechelen, Schweiberg, het Groote Bosch en het Gulpdal. Uiteraard is er voor iedereen een afstand, die alle prachtige gebieden van ons achterland laat zien. Zo gaat de route van de 6 km. over een voetpad door het weiland met oude hoogstamfruitbomen naar de rust in het Beheerscentrum van Staatsbosbeheer; beter bekend als ”de Schuur”. Deze afstand keert daarna via het Vijlenerbos terug naar de start in het Hopschet. Als men het bos verlaat heeft men een fraai uitzicht over het Duitse Orsbach, de Schneeberg en Vaals.

De statige toren van de St. Martinuskerk torent fier en vooral hoog boven het landschap uit. Van verre is dit Vijlense Godhuis zichtbaar en manifesteert zich daardoor als oriëntatiepunt bij talloze wandelaars. Het is de hoogst gelegen RK kerk van Nederland. De uitgestrektheid van de Vijlenerbossen vormt een aparte attractie. Aan alle kanten omzoomd door veelal steile hellingbossen, is het plateau een eldorado voor de echte wandelaar. Ook de prachtige vakwerkhuizen zijn een lust voor het oog. Veel groen omgeven de vakwerkhuizen pareltjes in het groen zijn het en hier op de wandeling komen we ze veel tegen.

Ook langs de vele kleine wegjes en langs de hoge hagen met bloemen die alles een mooie kleur geven. Ook de vergezichten zijn zeer mooie groenen weilanden met hagen en bomen rijen. We wandelen verder en komen in Helleshagen een deelgemeente van Wittem-Gulpen. Hilleshagen ligt op een heuvelrug die zich uitstrekt van de Vijlenerbossen tot aan Mechelen. Aan de zuidzijde van de buurtschap ligt dertig meter dieper in het dal de Lombergbeek. Hier ook weer mooie vakwerkhuizen zeer verzorgd. Weer wat verder door prachtige kleine wegjes diepe ingesneden dalen.

Terug komen we in het dorpje en weer bijzondere vakwerkhuizen. Bijzonder ze zijn al gauw een paar eeuwen oud, enkele zijn van rond 1700 en er zijn er die nog ouders zijn uit de 17de eeuw.nu wandelen we verder door de weilanden in het golvend landschap, wat een pracht om door te wandelen. Nu wandelen we de Elzeterweg op die naar Mechelen leid. Hier is de controle en rust post. Hier komen we onze vriend Leo tegen, oud voorzitter en al van in het begin bij de club. Hier ook weer prachtige vakwerkhuizen. We wandelen nu naar Kleeberg weer prachtige vakwerkhuizen. We worden hier getrakteerd op een prachtig zicht over de mooie omgeving. Nu wandelen we naar Vijlenberg. We komen voorbij “Grindgroeve Elzetterbosch” een geologische monument. Ook verschillende kruizen staan e rin deze omgeving. We wandelen nu door het Vijlenerbos.

Het Vijlenerbos is een langgerekt bosgebied dat zich uitstrekt over een lengte van ca. 8 km tussen Epen en het Drielandenpunt bij Vaals. Het bos grenst over een lengte van ca. 5 km aan België en over ca. 1 km aan Duitsland. Deelgebieden van het bos zijn meestal genoemd naar dorpen en gehuchten in de buurt. Van west naar oost: het Elzetterbos (bij Elzet en Rott), het eigenlijke Vijlenerbos, het Kerperbos, het Holsetterbos (bij Holset), het Malensbos (ten zuiden van de Epenerbaan), het Schimperbos (ten zuidwesten van Wolfhaag) en de eveneens beboste Vaalserberg. De Vaalserberg sluit zowel op Belgisch als op Duits grondgebied aan bij vergelijkbare hellingbossen, zoals het Aachener Wald en het Preusbos. Tezamen worden deze bossen wel aangeduid als het Drielandenbos. Ongeveer 200 ha van de hoogste delen van het bos tussen Vijlen, Epen en Vaals bestaan uit tamelijk vlakke plateaus, de rest bestaat uit hellingen. De tamelijk uitgestrekte hellingbossen worden gekenmerkt door forse hoogteverschillen van zo'n 100 meter. Het hoogste punt is met 323 meter het Drielandenpunt, het laagste ligt niet ver van de Geul op ca. 150 meter. In de lagere delen komen een aantal bronnetjes voor, waaruit in alle richtingen beekjes ontspringen, zoals de Cottesserbeek, de Berversbergbeek, de Klitserbeek, de Hermensbeek, de Lombergbeek, de Harleserbeek, de Hermansbeek en de Zieversbeek.

Nu wandelen we het bos uit en klimmen terug naar Vijlen. De kerk troont boven het dorp uit en we komen terug aan en hebben genoten van deze tocht.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Vijlen

36E MARCHE INTERNATIONALE.

LA SAVATE MARCHINOISE.

MARCHIN.

Het landschap van Marchin, hoe moet je een prachtig landschap beschrijven, weilanden met hagen omzoomt, lijnen van bomen in het landschap, velden en akkers die nu geel kleuren van de koolzaad.

Het golvend landschap met de wegen die slingerend door het landschap lopen met aan elke bocht weer een zicht dat ons betoverd. De huizen uit lokale steen parels in het landschap, opgenomen in het landschap, één geworden met de omgeving hoe prachtig! Als je ziet hoeveel zorg er besteed word om de omgeving rond de huizen aangenaam te maken dan voel je hoe één de bewoner is met zijn thuis en de omgeving.

Rond de huizen en boerderijen hoogstamboomgaarden die nu in bloei staan. Wat een pracht. We wandelen verder de velden in langs de akkers die nu volop in bloei staan zover het oog rijkt gele koolzaad. De blauwe hemel met witte wolkjes, de groene bosjes en de grote gele vlakken wat een mooi plaatje. Hoe moet je zulke pracht beschrijven de kleurschakeringen van licht groen naar donker groen, geel, blauw en de witte bloemen van de hagen.

We wandelen nu Marchin binnen grote boerderijen in grijze natuursteen, ook de kerk is uit hetzelfde steen. Maar bijzonder is dat de toren gedraaid is. Een gedraaide toren(spits), getordeerde of schroefvormige toren(spits) is een toren waarvan de spits in spiraalvorm gedraaid is. Deze is doorgaans gedekt met leien. Er zijn ongeveer honderd torens van dit type in Europa bekend. Er zijn een honderdtal torens geregistreerd bij de vereniging Les clochers tors d'Europe. Daarvan zijn er 31 bewust gedraaid gebouwd en 50 als gevolg van externe invloeden uit vorm geraakt. De meeste zijn piramidevormig; die van Kopenhagen en Rome zijn van steen. In België zijn 10 gedraaide torenspitsen. De meeste -7- liggen in de provincie Luik. De torenspits van Marchin draaide zich door de jaren heen, totdat een blikseminslag hem vernietigde. Hij werd in 2005 herbouwd met bewuste verdraaiing.

We wandelen voorbij de kerk en wandelen de natuur in na een klim toch even omkijken naar het dorp en zijn kerk. We wandelen nu een eind door de velden en bosjes en komen zo terug aan ons vertrek wat een prachtige wandeling in Marchin.

Voor de fotoalbum de link volgen

Van Marchin

38E MARCHE INTERNATIONALE.

HERMATHENAE SPA.

SPA.

Vandaag een wandeling die vertrek in de kazerne Prince Leopold. Nog een van de actieve kazernes in België. We wandelen de prachtige natuur in. We klimmen een eind en hebben een zicht op de kazerne dan weer verder, wat een pracht zicht op de omgeving.

We wandelen door de mooie natuur en genieten van het prachtige landschap. We wandelen verder en komen zo in Creppe. We wandelen nu in “Bois de la Picherotte” wat prachtige zichten langs weilanden en heggen. Dan wandelen we door het dorpje met een prachtige fontein en kerk. Dan weer de natuur in wat een pracht. Het is geen toeval dat de stad Spa in de loop der jaren met de meest uiteenlopende superlatieven bestempeld werd. Van Europees kruispunt in de 17e eeuw, tot “Parel van de Ardennen” en nu ook: Hart van het “Land van Water”.

Het is inderdaad zo dat de rijke geschiedenis van Spa, het kuuroord, de omgeving, het water en de vele bezienswaardigheden in de regio er een ideale bestemming voor onze wandeling. We hebben genoten van onze wandeling rond Spa.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Spa

LENTETOCHT.

DE ROMMELAAR.

HOESELT.

Naast de vele prachtige natuurlandschappen heeft deze gemeente ook heel wat andere bezienswaardigheden te bieden. In Hoeselt, een krans van schilderachtige dorpjes, heerst een ongekende rust in een ongerepte en tevens zeer afwisselende natuur.

De rijke diversiteit die Vochtig Haspengouw ons biedt aan landschappelijke bakens zijn het sterke reliëf van vlakke plateaus afgewisseld met smalle, vochtige beekvalleien, droge heuvelruggen, bosjes, holle wegen en kasteelparken binnen vrij korte afstand. En verder een mooi kleinschalig en heuvelachtig landbouwgebied met akkers en fruitbomen. Holle wegen komen in Hoeselt nog veelvuldig voor. Meestal zijn ze niet met beton of asfalt verhard maar wel functioneel ingeschakeld. Sommige worden deskundig beheerd en hebben een rijke variatie aan flora en fauna.

Bepaalde landschapsdelen hebben hun kleinschalig hagenpatroon behouden. Ook de omgeving van de Hel, de omgeving van de Goosstraat, het oude Tramtracé en het Steenbroek hebben een rijk hagen- en houtkantenareaal. Vaak zijn dit fourageergebieden voor diverse vogelsoorten die minder frequent zijn. Er zijn in bepaalde delen van Hoeselt nog stukken van de oorspronkelijke, typische hoogstamgordels rond de Haspengouwse kerndorpen te vinden. Hoeselt heeft een hoger gemiddeld bosareaal dan de omringende regio. Vaak betreft het waardevolle hellingbossen die in het verleden een hakhoutbeheer kregen.

De meest waardevolle zijn: de omgeving van Teugelen en Hardelingen, het Rijsbroek langs het oude Tramtracè, de rijke Wijngaerdbossen, de vallei van de Winterbeek in Romershoven. De natuur is bijzonder hier en we kunnen volop genieten van. Ook langs de mooie gebouwen, opgeknapte vakwerkhuizen en boerderijen. We genieten van de wandeling in het dorp van de Doorntrippers.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Hoeselt

BLOESEMTOCHT.

DE LOONSE TSJAFFELEERS.

BORGLOON.

De bloesemtocht van de Loonse Tsjaffeleers laat ons altijd het mooiste van het Loonse landschap zien. Zowat een millennium geleden werd dit plekje omwille van zijn strategische heuvelsite door de graven van Loon uitverkoren om de hoofdplaats van hun graafschap – het graafschap Loon is immers de historische voorloper van de huidige provincie Limburg – te worden.

De glooiende contactzone tussen Droog- en Vochtig – Haspengouw bloeide mettertijd open tot de boomgaard van Vlaanderen. Maar het Loonse landschap heeft veel meer in petto dan geherwaardeerde hoogstamboomgaarden, landschapsbepalende laagstamaanplantingen en uitgestrekte aardbeienvelden. Er zijn immers ook de ecologisch waardevolle beekdalen, de koepelbosjes, de graften, de holle wegen en de panorama‘s. In dit natuurrijk decor situeren zich bovendien tientallen historische gebouwen en monumenten, kerken, kastelen, kwadraathoeven, kapellen, de abdij Mariënlof en hier en daar nog een vleugje vakwerkbouw, de versteende getuigen van een bloeiend cultuurhistorisch en agrarisch verleden. Dit alles komen we vandaag tegen op onze wandeling.

Kasteel van de Hulsberg werd in 1882 gebouwd op een heuvel waarvan de top 108m boven de zeespiegel uitsteekt. Omwille van deze heuvelsite is het kasteel een opvallend oriëntatiepunt in het landschap. De weilanden met toch nog wat hoogstamboomgaarden met de bloeiende hagen gewoon prachtig, als we verder wandelen en het kasteel boven op de heuvel achter ons laten komen we langs de Loreto kapel.

Een stukje geschiedenis van de kapel: Kapel en kluis van Hulsberg worden in 1689 gebouwd door Nicolaas Poislevache, deken van het kapittel van Borgloon, die de bedevaart naar Loreto in Italië maakte. De kluis was oorspronkelijk gelegen op de top van de Hulsberg, waar thans het kasteel staat. De eerste kluizenaar is Martin Derwael, genaamd Joseph. Eind 18de eeuw is Samuel Ulens eigenaar, die de kluis in 1810 aan Claes, eigenaar van het kasteel van Rullingen, verkoopt. Bij de aanvang van de bouw van het kasteel van Hulsberg in 1882 worden de gebouwen afgebroken en heropgebouwd aan de voet van de Hulsberg. De laatste kluizenaar overleed in 1897. De kluis deed nog enige tijd dienst als landbouwbedrijf; thans blijft alleen de kapel bewaard. Een gevelsteen binnen in het gebouw vermeldt de oprichting van de eerste kapel en het jaartal 1689.

De kapel ligt te midden van de velden, op een omhaagd perceel. Van hieruit hebben we een prachtig zicht op het golvend landschap en het dorpje Hendrieken. We wandelen verder en krijgen hier een prachtig panorama op Borgloon met de kerk. We wandelen nu richting Bollenberg. Waar we weer de mooiste panorama’s krijgen op Sassenbroek en Broekom wat een zicht. Nu komen we aan het ijzeren kerkje.

Een woordje uitleg: Het Vlaamse kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh heeft een doorkijkkerk ontworpen voor het landschap van Borgloon. De kerk is tien meter hoog en bestaat uit honderd op elkaar gestapelde lagen stalen platen. De constructie van de kerk weegt liefst dertig ton. Afhankelijk van het perspectief van de toeschouwer is de kerk doorzichtig of massief. Het project heeft als titel ‘Reading between the Lines’, wat volgens de kunstenaars aangeeft dat de toeschouwer de lijnen van de kerk moet ‘lezen’ om de vorm van het bouwwerk te kunnen zien.

Dit kunstwerk lokt toeristen van binnen en buitenland. Is ook gelegen op een van de mooiste plekken van Borgloon. We wandelen nu een eindje op de Romeinse kassei of heerbaan. En komen zo aan de speelweide. Gelegen in een oude kersenweide waar rustbanken en picknicktafels geplaats zijn. Weer verder nog een stukje heerbaan en dan zien we weer een van de prachtige panorama’s op Grootloon. Hier komen we aan het kunstwerk “de twijfelgrens”

Hier toont Fred Eerdekens een geplooide lijn in het landschap. Langs de Romeinse Kassei vind je een houtachtige sculptuur waarin je – enkel wanneer je vanuit de juiste positie kijkt – het woord ‘twijfelgrens’ kan lezen. Fred Eerdekens gebruikt taal wel vaker als medium voor zijn kunstwerken. Tegelijkertijd is zijn werk een reflectie over hoe taal werkt. Voor Twijfelgrens moet je het juiste standpunt innemen om het “verborgen” woord te kunnen lezen en tot inzicht te komen.

Na wat heen en weer krijgen we het woord twijfelgrens te lezen. Hier hebben we ook een prachtig zicht op Grootloon.

Groot-Loon was vanouds een klein straat- en landbouwdorp in de schaduw van Borgloon, waarmee het in 1977 werd samengevoegd. Op dat moment was het in oppervlakte de kleinste Belgische gemeente. Ondanks de naam van het dorp, maakte Groot-Loon nooit deel uit van het graafschap Loon, zoals Borgloon en vrijwel geheel Belgisch-Limburg. Vóór 1795 was Groot-Loon één van de Elf banken van Sint-Servaas, eigendom van het rijksvrij kapittel van Sint-Servaas in Maastricht. Het dorp werd in deze tijd ook aangeduid als Niel-Sint-Servaas.

Vandaag is het een rustig dorpje met zijn Sint-Servatiuskerk waarvan de onderbouw van de kerktoren en het schip nog resten zijn van de romaanse kerk uit de 12e eeuw. De bovenbouw van de toren dateert uit 1616 en die van het schip uit de 18e eeuw en enkele vierkantshoeven, waaronder de Servaeshoeve. Nu wandelen we terug naar ons vertrekpunt, nog even halt houden waarin 2008 onze wandelvriend Ivo Degreef overleden is, een prachtig boeket bloemen is er neergelegd door de wandelclub wat een prachtig gebaar. Nog even en we zijn terug in het college waar onze wandeling eindigt.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Borgloon

GREENSPOTTERS.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

EBEN – EMAEL.

Onze jaarlijkse bijeenkomst van de Greenspotters is in Eben - Emael. We worden aan het fort verwacht door een gids die ons over het fort zal begeleiden en ons het verhaal van het fort en omgeving zal vertellen.

Fort Eben-Emael, is een voormalig Belgisch militair verdedigingsfort, gebouwd tussen de Eerste- en de Tweede Wereldoorlog. Het werd in die tijd beschouwd als het sterkste fort ter wereld en gold als onneembaar. Duitse aanvallers slaagden er echter in om het fort in recordtijd uit te schakelen en al na anderhalve dag belegering moest het fort capituleren. Het is een voormalig Belgisch militair verdedigingswerk dat deel uitmaakte van de buitenste oostelijk gelegen fortengordel rond Luik, gebouwd in het Interbellum. Dit uniek gelegen en uitstekend bewapend sperfort, met 17 ondergronds met elkaar verbonden bunkers beschouwde men destijds als oninneembaar.

Het Fort Eben-Emael maakte als belangrijke schakel in de Fortengordel rond Luik en de Belgische voorverdediging, naast de KW-stelling en de Stelling van Antwerpen, tot 1940 deel uit van de Belgische verdedigingsstrategie tegen een militaire dreiging uit het Oosten. Wij verzamelen op de parking van het fort en daar begin ook onze rondleiding over het fort. We wandelen voorbij de verschillende bunkers waar we uitleg krijgen over het verloop van de strijd om het fort te veroveren door de Duitser.

We komen ook aan het mooie uitzichtpunt waar we een zicht hebben over het Albertkanaal en de Maas en de sassen en de in aanbouw zijnde nieuwe sas. De rondwandeling word afgesloten aan de ingang van het fort. Het was een aangename en leerzame rondleiding. Om een geslaagde dag af te sluiten gaan we samen naar Kanne waar koffie en taart op ons wachten. Een geslaagde samenkomst van de Greenspotters.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Greenspotters Eben Emael

PAASWANDELING.

WANDELGROEP HOENSBROEK.

HOENSBROEK.

Vandaag wandelen we in Nederland, Hoensbroek ligt met het zuidelijke deel in het Bekken van Heerlen en met het noordelijk deel op het zuidelijkste deel van het Plateau van Doenrade. In het bekken ontspringen verschillende beken die uitkomen in de Geleenbeek. Door Hoensbroek loopt de Caumerbeek.

Wij wandelen door het dorp en komen vlug aan de vijvers die rond het kasteel van Hoensbroek liggen. Het Kasteel Hoensbroek is een van de grootste bezienswaardigheden in het hele gebied tussen Maas en Rijn. Het huidige kasteel Hoensbroek stamt uit de 13de eeuw, waarvan een gedeelte later is bijgebouwd. Voor dit 13e-eeuwse kasteel heeft er nog een ander kasteel gestaan. Rondom dit kasteel is eeuwen lang gevochten. Kasteel Hoensbroek stond ook, net als vele andere kastelen in de buurt, in het middelpunt van de Bokkenrijders.

We wandelen het kasteel binnen om even rond te kijken in het kasteel. We wandelen door het domein en door het dorp. Het dorp bleef bescheiden van omvang tot het begin van de 20e eeuw, toen er meerdere steenkolenmijnen werden geopend (onder andere de Staatsmijn Emma), die voor een aanzienlijke toename van de bevolking zorgden. Dit maakte de bouw van nieuwe woonwijken noodzakelijk, met als gevolg dat Heerlen en Hoensbroek steeds dichter naar elkaar toe groeiden.

Tegenwoordig vormen Heerlen en Hoensbroek een aaneengesloten bebouwd gebied. Alleen de steenberg van de voormalige Oranje Nassau III-mijn, die thans is ingericht als park, vormt nog een soort van barrière tussen de plaatsen. De mijnen in de regio zijn inmiddels allemaal gesloten, maar veel van de ervoor aangelegde arbeiderswijken bestaan nog. We wandelen verder langs de “Droomvijver” waarom deze zo heet is me een raadsel. We wandelen nu een heel eind langs een riviertje dat de vijvers rond het kasteel voedt. Heel hele mooi wandeling langs het riviertje prachtige natuur en we komen ook prachtige vlinders tegen.

We wandelen nu verder en komen in het dorpje Laar. In de verte zien we de torens van het kasteel nog boven alles uitsteken. We komen nu in het centrum van Wijnandsrade. Een prachtig gebouw ligt in het dal en we wandelen door het dorp. Langs de vijver en door de kleine straatjes door het veld, voor ons krijgen we de windmolen te zien.

De Molen van Hunnecum is een korenmolen aan de Bergerweg in Nuth. Het is een ronde bakstenen beltmolen uit 1882. De molen werd door een niet omschreven oorzaak al in hetzelfde jaar vernield en is daarna herbouwd. In 1956/57 werd de molen gerestaureerd, waarbij het gevlucht gestroomlijnd werd volgens het Systeem van Bussel en voorzien werd van remkleppen. Na het overlijden van de molenaar in 1971 raakte de molen in verval. In 1996 werd hij gerestaureerd. Het gevlucht werd weer Oudhollands. Eigenaar is de Stichting Kasteel Wijnandsrade.

We wandelen verder door een prachtige natuurgebied. Langs een oude hoeve met een prachtige toegangspoort en opgetrokken in mergelblokken. Een indrukwekkende hoeve. We komen in Weustenrade, hier prachtige vakwerkhuizen. Ook een oude vakwerkmolen. Weer verder om zo terug op ons vertrek te komen.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Hoensbroek