Berichten van 1 februari 2016 tot 29 februari 2016

44E WINTERWANDERUNG.

MARCHFREUNDE KELMIS.

KELMIS.

Kelmis, dat in het drielandenpunt tussen België, Duitsland en Nederland ligt, is de meest noordelijke gemeente van de Duitstalige Gemeenschap. Kelmis werd bekend omwille van haar politiek statuut in de 19e eeuw. In 1815 (het Congres van Wenen) streed het Nederlands-Pruisisch koninkrijk om de grens. Omdat er geen oplossing werd bereikt, werd „Neutraal Moresnet“ een bijzonder statuut toegekend, dat de gemeente tot 1919 behield. Daarna werd het aan België toegevoegd. Naast de bijzondere geschiedenis valt er ook in de natuur met haar rijke fauna en flora – meer dan 212,8 ha Natura 2000 Gebied – veel te ontdekken. Midden in dit natuurgebied liggen de Casinovijver en het kasteel Eyneburg (uit de 13e eeuw, dat nog altijd bewoond wordt).

Vandaag een mooie winterse wandeling en dun laagje sneeuw bedekt de aarde. We schrijven ins in en dan zijn we op weg. Wat een prachtige panorama’s krijgen we voorgeschoteld. Dan wandelen we de bossen in. Toch mooi door het bos met het laagje sneeuw de bomen en struiken hangen vol en het is zo mooi. Weer wat verder langs de open vlakte met zicht op het bos zo prachtig. Het is genieten van het mooie landschap. Zo komen we aan in Moresnet-Chapelle. Weer prachtige vergezichten over het mooie landschap met zicht op de brug van Moresnet. Het viaduct van Moresnet is een 1200 meter lange spoorwegbrug over het dal van de Geul in Moresnet. Het is een van de bekendste spoorbruggen van België, en van Europa. De brug is onderdeel van spoorlijn 24 (Montzenroute Antwerpen-Aken) die speciaal gebouwd is voor het transport van artillerie en troepen naar het front tijdens de Eerste Wereldoorlog. De brug is nu een belangrijke schakel in het internationale goederenverkeer. Ze verbindt het Duitse Aken met de haven van Antwerpen en bevindt zich nabij het rangeerterrein van Montzen.

Weer een stukje verder komen zo weer in de bewoonde wereld. Nog wat verder en langs oude gebouwen vakwerkgebouw, de vakken zijn wel opgevuld met baksteen. Wat een prachtige gebouw. We wandelen verder langs Schellenberg met een prachtig huis en de Rochuskapel, dan door de velden, wat klimmen en dalen door de weilanden. Dan komen we aan het kasteel Emmaburg of Eyneburg Bij het dorp Hergenrath. Het kasteel, gebouwd op een heuvel, domineert de linkeroever van de rivier de Geul. Een legende uit de 19de eeuw brengt het kasteel in verband met Emma, een dochter van Karel de Grote, en haar geheime minnaar van Einhard, vriend en biograaf van Karel de Grote. De saga van Einhard (Eginhard) en Emma (Imma) kan gaan over de verhouding van de dochter van Karel de Grote, Bertha (779/780 -828, 814 verbannen van het Hof) met de hofgeestelijke Angilbert.

Het complex bestaat vandaag de dag uit het kasteel met berg, verdedingstoren een kapel en een landbouwbedrijf.De grote ronde verdedingstoren is gebouwd tijdens de eerste bouw van het kasteel, Aan de donjon wordt in de 15e eeuw, door de laatste Heer van Eyneburg een woonhuis toegevoegd, verwoest door de brand van 1640. Tijdens de herbouw in de 17de eeuw werd het woonhuis een verdieping verhoogd. Tijdens de 19e eeuw was het kasteel sterk vervallen. Theodor Nellessen liet het kasteel herstellen en uitbreiden met een neogotische kapel.Het voorstuk van het kasteel heeft minder veranderingen ondergaan. De twee verdiepingen tellende noordelijke vleugel dateert uit de 17e eeuw, echter het aanzicht op de binnenplaats is vernieuwd. De zuidelijke helft van de westelijke vleugel werd gebouwd in de 15de, de noordelijke helft met het kruiskozijnen in de 17de eeuw.De buitenmuren van het langgerekte zuidvleugel behoren tot bouwfasen uit de 15de en 16de eeuw, de westelijke helft tot de 17de eeuw. Hier vindt u een poort met het wapen van baron Johan Karl Dobbelstein van Donrath en zijn vrouw Catharina Barones von Westerholt-Lembeck uit het jaar 1722. Dan dalen we af tot aan de beek en wandelen nu een heel eind tussen de weg aan één zijde rotsen en de andere zijde het riviertje. Zo komen we aan de controlepost, de tweede, hier mag Sloefke binnen gelukkig. Wat verder komen we aan de Casinovijver.

Door de bouw van een aarden wal van zo’n 300m in 1861 ontstond de opgestuwde Casinovijver. Deze vijver is ongetwijfeld het mooiste overblijfsel van de 19e-eeuwse mijnactiviteiten nabij de toenmalige Altenberg en omgeving. Dit meer is bijna 5 ha groot en werd door de mijngemeenschap “Vieille Montagne” als waterreservoir voor het wassen van zinkerts aangelegd. De restanten daarvan zijn nog steeds te zien in de vorm van opgehoopte steenbergen aan de oevers van de stuwdam. De Casinovijver werd destijds omwille van economische redenen nabij de samenvloeiing van de Tüljebach en de Geul aangelegd. Vandaag de dag is de vijver –met zijn prachtige rietkragen en pittoreske bomen langs de dichtbegroeide oevers– een regionaal pareltje, zowel voor de mensen die op zoek zijn naar ontspanning als voor de aanwezige veelsoortige fauna en flora. Dit beschermd grondgebied is een zeer interessant spiegelbeeld van de culturele en geschiedkundige ontwikkeling van een landschap dat tot het midden van de 20e eeuw door de mijnbouw werd gekenmerkt.

We wandelen nu terug het dorp binnen langs “Haus A.Penning uit 1776. En dan komen we aan het park en zo komen we aan ons eindpunt. Een mooie en aangename wandeling in Kelmis.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Kelmis

42E MARCHE INTERNATIONALE DES PANTOUFLARDS.

LES PANTOUFLARDS DE WIHOGNE.

WIHOGNE.

Wihogne in het Nederlands Nudorp, ligt aan de taalgrens in het noordwesten van de gemeente Juprelle. Door haar gunstige ligging heeft Nudorp zich ontwikkeld van een landbouwdorp in Droog-Haspengouw tot een woondorp met recente (begin 21ste eeuw) lintbebouwing langs de steenweg. <palign=center>

Buiten de dorpskom en de steenweg is de rest van de deelgemeente nog overwegend agrarisch met vooral akkerbouw en in mindere mate fruitteelt. We vertrekken met de wandeling en al vlug komen we in de velden en we kunnen zien dat we hier in een landbouwdorp zitten de grote boerderijen waarvan nog vele in bedrijf zijn getuigen van het rijke landbouw leven in Haspengouw. We wandelen verder en kopen aan een prachtige plek, een grote hoeve en klooster mooi. Het is een mooi pleintje met bomen en veel groen. We wandelen verder en wandelen een eindje over de “route des clochers” de route is 52km lang en ze loop rond de verschillende kerktorens van Ans, Awans en Juprelle.

Nu weer een eindje door de velden en dan wandelen we door het bos. Wat mooi. Een lang stuk langs de heuvelrug aan één zijde bos en de andere velden zo ver het oog reikt. Dan komen we aan het kasteel Juprelle spijtig dat we er niet dichter bij kunnen om een mooie foto te maken. Nog wat door de velden en door de weilanden en dan komen we terug in Wihogne. Langs een klein kasteeltje en nu begint het toch nog te sneeuwen en zo eindigt onze wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Wihogne

PAREL VAN HASPENGOUW.

DE LOONSE TSJAFFELEERS.

HOEPERTINGEN – BORGLOON.

Tot de gehuchten van Hoepertingen behoren Tereiken, Helshoven, Hoenshoven en Engelingen. Hoepertingen bevat vele bijzondere gebouwen. De classicistische Sint-Vedastuskerk uit 1788. De kerk werd gebouwd in opdracht van de abdis van de abdij van Herkenrode. De romaanse toren dateert uit de 12de eeuw en is een overblijfsel van de eerste kerk. Het gotische koor uit de 15de eeuw is een overblijfsel van de tweede kerk. De kerk werd in 1927 volledig gerestaureerd. Tegenover de kerk het Kasteel van Hoepertingen.

Het is een waterkasteel dat reeds vermeld werd in 1476. In 1620 werd het huidige kasteel gebouwd. Het poortgebouw dateert van 1700. In 1763 werd het kasteel volledig herbouwd in classicistische stijl. Sinds 1929 is het kasteel eigendom van de Zusters Annunciaten van Heverlee die er tot in 1985 een huishoudschool inrichtten. Sindsdien is het kasteel een bezinningscentrum met de naam Mariagaarde. Het kasteel werd samen met de traphal beschermd als monument in 1963. We wandelen nu het dorp uit en verder zijn er nog verscheidene 17de- en 18de-eeuwse boerderijen waaronder de d'Awanswinning die uit een oude 17de-eeuwse kern werd vergroot naar een U-vormig complex in 1799. In de tweede helft van de 19de eeuw werd het een gesloten hoeve. We komen aan het zogenaamd "Paanhuis", banbrouwerij van de heerlijkheid. Gebouwd door de heren van Scharenberg, heren van Hoepertingen van 1617 tot 1688; het wapen in de gevelsteen boven de deur is dat van Willem van Scharenberg (✝ 1632) en zijn vrouw Guillemette-Anne de Lynden. Het gebouw dateert waarschijnlijk uit midden 17de eeuw.

Tegenover een mooi gerestaureerde vakwerkhuis, dan wandelen we de velden in, langs de plantage en de kleine kapel midden in het veld wij wandelen richting Rijkel. Een eindje langs de oude spoorweg en dan Rijkel kasteel. Dit prachtige kasteel staat an verschillende jaren leeg nadat de provincie het verkocht heeft, de huidige eigenaar heeft binnen bijna alles ontmanteld en het geheel ligt er maar troosteloos bij.

Wij wandelen verder door de velden van Rijkel en keren zo terug naar Hoepertingen, waar onze wandeling eindigt en waar lekkere pannenkoeken op ons wachten. Zo eindigt een mooie en aangename wandeling met rede “Parel van Haspengouw” genoemd.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Hoepertingen

29E MARCHE DE LA CHOUFFE.

FORTS MARCHEURS EMBOURG.

EMBOURG – CHAUDFONTAINE.

We wandelen vandaag in Embourg, een prachtige omgeving. Tegenover ons vertrek zien we de hoge rotsen. Mooi zicht op de omgeving en dan door omgeving.

We komen zo in “Lande de Mehagne” een uitgestrekt natuurgebied. Een prachtig heuvelend landschap met geregeld stevige klimmen. Na elke klim een prachtig panorama en ook zichten op de terrils van het steenkoolbekken van Luik. Beneden in de vallei stroomt de rivier en weerzijde gebouwen. In de verte op de heuvel Vaux-sous-Chevremont. Dit dorpje ligt aan de Vesder we wandelen nu door het dorpje langs de rivier en wat is het hier prachtig, rustig wandelen we verder.

We komen aan het voormalig gemeentehuis, in een groot park vandaag doet het dienst als een administratief centrum van de gemeente Chaudfontaine. Weer verder komen in Casmatrie een klein dorpje met een prachtige oud gebouw “Ancien moulin à poudre Curtus” uit 1595. Deze oude molen ligt er wel prachtig bij, de hoeve wat verder met vierkante toren maakt het nog beter. Weer een eindje verder en we komen in Chaudfontaine langs het “Chateau des Thermes”.

Dan klimmen we weer een heel eind de helling op in “Bois des quatre Corneilles” stevig klimmen om boven te geraken en dan weer een heel eind verder door de omgeving tot we aan het klooster komen. Klooster der Carmelieten dan weer wat verder langs mooie oude huizen en nog enkele honderd meters en we zijn terug aan ons vertrek.

Vandaag is dit domein van het kasteel van Sartay; gebouwd in 1927. Een centrum waar talrijke activiteiten worden gehouden. Toch nog even door het domein lopen om de voorzijde van het kasteel te bekijken en zo eindigt onze wandeldag in Embourg.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Embourg

RANDONNEES NOUVELLE ANNEE.

ARDENNES MEUSE. FFSP.

LA CASSINE. VENDRESSE.

Vertrek van de wandeling in de Franse Ardennen is in Vendresse. Ons vertrek is op het “Domaine de Vendresse”. Op het Domaine de Vendresse, gelegen op een twintigtal kilometer van Charleville-Mézières, gaan natuur en industriële geschiedenis hand in hand. De magie van het vuur – In het centrum van het domein verbaast de oude hoogoven van Jean-Nicolas Gendarme door zijn kubusvormig aspect met zijden van 8 meter, bedekt met een pantser van 3 meter dik uit steen van Dom-le-Mesnil en kwartsiet van de Ardennen. In de 19e eeuw bracht dit monster de Ardennen aan de top van de Franse metallurgie.

We vertrekken met de wandeling in een bijgebouw van de domein. En vandaaruit gaan we richting centrum. Langs de heel typische Franse Ardennenstijl. Licht bruin-gele stenen waarmee de huizen en boerderijen gebouwd zijn. Voorbij grote huizen en ze hebben nog de oude bewaarkelders. Eigenlijk zijn het geen kelders maar een gebouw gedeeltelijk in de grond opgetrokken en met een bedekking aarde en planten, het zijn bewaarplaatsen voor de groenten en aardappelen. Dan wandelen de velden in langs verschillende vijvers, een heel eind tot we in La Cassine komen.

Midden in het dorp de kerk en de ruïne van het kasteel. Chateau de Cassine, de ruïne van het kasteel van Gonzague 1571 en het nieuwe kasteel 1850. De ruïne ligt in een groot park.

De bouwer prins Aloysius Gonzaga, Hertog van Rethel en Nevers, en Henriette de Cleves besloten om het kasteel van Cassine te bouwen in 1571 in Vendresse. Een indrukwekkend gebouw, het klooster van de Cordeliers werd gebouwd in 1579 was een meesterwerk van architectuur met een mooie gebogen houten frame tot een brand in 1697 verwoest Enkele beroemde gasten verbleven hier: Henri IV, Louis XIV, Mazarin ... Verworven door de Meester van de Forges in 1820, werd het kasteel herbouwd alvorens opnieuw verwoest door een andere brand in 1927. Om een culturele invloed aan de site te geven, de culturele vereniging van het Château de la Cassine organiseert elk jaar geweldige show van "licht en geluid".

We wandelen nu op het domein en verkennen de ruïne van het kasteel je kun er geheel rond wandelen en je kunt zien wat en indrukwekkend geheel het eens moet geweest zijn. We wandelen langs de grote tribune die op rails door het park rijdt en zo de toeschouwers het hele licht en vuur spektakel kunnen zien. Wij komen zo aan het klooster. “le Couvent des Cordeliers” hier zijn ze volop aan restaureren het oude klooster ligt in het park van het kasteel. Hier is rust en controle.

We wandelen nu terug langs de andere zijde van het park en verlaten zo het domein, we zijn hier in een streek met vele kanalen en waterwegen. Weer verder met onze wandeling weer een heel eind langs de weilanden terug naar Vendresse. Langs de kerk en het gemeentehuis.

Door de straten en zo komen we terug op ons vertrek een prachtige wandeling in de Franse Ardennen sluiten we af met pannenkoeken en koffie.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Vendresse