Archief

46E MARCHE INTERNATIONALE.

MALMEDY MARCHE.

MALMEDY.

We vertrekken met onze wandeling in het centrum van Malmedy. De naam "Malmedy" is vermoedelijk van Gallo-Romeinse oorsprong. De vroegste vermelding van het klooster Malmedy stamt uit 670: de monasterio Malmundario. Latere vormen zijn Malmedie (1287), Malmundier (1288), Malmonder (1367), Melmender (1388) en Malmeder (1451), en sindsdien werd de plaats in het lokale dialect Malmder genoemd, wat ten slotte Måmdey werd.[1] De autoriteiten gebruikten Malmedy, zoals in Stavelot-Malmedy. Onder invloed van Duits nationalisme werd de plaats na de Pruisische annexatie in 1815 hernoemd in Malmünd (ook wel Malmünde), waarop men in het Franse taalgebied reageerde door voortaan Malmédy te schrijven; beide accenten zijn uniek voor beide talen en legden daarom een duidelijke aanspraak op de identiteit van de plaats, hoewel het strikt genomen geen historische namen waren. Na de Belgische annexatie in 1919 werd de naam weer Malmedy -zonder accent- en verdwenen geleidelijk de andere spellingen. We komen langs een vakwerkhuis dat vroeger diende om huiden te looien en we gaan nu verder en komen aan een kapel ze is open en we gaan even binnen kijken. Weer gaan we verder met onze wandeling en nu begint de klim langs prachtige huizen en dan zijn we achter de Kathedraal, de voormalige benedictijnenabdij (gesticht ca. 650, opgeheven in 1797) en de abdijkerk (1775-1784), die in 1920 zetel van de bisschop van Eupen-Malmedy werd. Na opheffing van het bisdom in 1925 bleef de kathedrale titel behouden. De kathedraal bewaart de relieken van de Heilige Quirinus. Weer verder komen we aan de Calvarieberg met prachtige beelden van elke statie het is wel klimmen naar de top maar het is er wel mooi. Dan een heel eind door het bos altijd klimmen met prachtige vergezichten. Dan dalen we terug af naar het stadje en steken de rivier over. Op de oude brug over de Warche staat een versteende Heilige Nepomucenus. We vervolgen onze weg en komen langs het oudste huis van Malmedy. Dan wandelen we de Ravel op; De “groene weg van het voormalige bisdom” nodigt uit om de dal van de Warche te ontdekken, prachtige zichten krijgen we. Een heel eind volgen we de ravel en dan klimmen we weer een stukje het bos in. Zo komen we aan het monument van Apollinaire een Waalse schrijver die hier in 1899 in de streek verbleef. Dan weer een eind door het bos met plots een mooie kasteeltje in het dal en wij weer verder en benden in het dal ligt Malmedy. Wat verder komen we terug in Malmedy en we dalen af. We komen terug aan de brug over de Warche en wat later zijn we terug op ons vertrek. Een mooie en aangename wandeling in Malmedy.

13e MARCHE DU CHATEAU VERT.

MARCHEURS DU CHATEAU VERT DE HUY.

HUY.

Hoei gelegen aan de samenvloeiing van de rivieren de Maas, de Hoyoux en de Mehaigne. De gemeente omvat, behalve de stad Hoei, de kernen Ben-Ahin, Neuville-sous-Huy en Tihange. Men spreek van de 4 wonderen van Huy.

Li Pontia: stenen brug over de Maas uit 1294, vele malen vernield en hersteld, in 1944 opnieuw verwoest en in 1956 vervangen door nieuwe brug

Li Tchestia: kasteel van de prins-bisschoppen van Luik. Dit kasteel is na 1717 afgebroken, later is op dezelfde plek het Hollandse Fort gebouwd

Li Rondia: roosvenster van de Onze-Lieve-Vrouwkerk. Het venster heeft een diameter van 6 meter (inclusief stenen omlijsting: 9 meter)

Li Bassinia: fontein uit de 15e eeuw, in de 18e eeuw aangepast, op de Grote Markt. We zullen vandaag de twee overgebleven wonderen zien.

Om te beginnen verlaten we de start en al vlug wandelen we een eind door de stad later op het einde van de wandeling komen we door het oude stadsgedeelte. We komen aan het klooster Claire Lieu. De Orde van kruisheren is de enige religieuze orde die in België is gecreëerd! De patroonheilige van de gebroeders Crosier, vaste kanunniken van het Heilige Kruis, is Saint Odile, martelaar van de 3e eeuw, die de 11.000 maagden van Sint-Ursula in Keulen zou vergezellen, waar ze werden afgeslacht door de Hunnen. Dit bevel werd goedgekeurd door paus Innocentius IV in 1248, onder de heerschappij van St. Augustinus. Het klooster van Hoei werd opgericht, naar men zegt, door Theodore de Celles. De overste van de Orde, de generaal genaamd, woonde altijd al in het moederhuis van HUY, een van de rijkste kloosters in het Pays de Liège, het landgoed Clair-Lieu. De eerste generaal was Pierre Walcourt, de laatste Jacques Dubois. Het klooster werd op 16 juni 1798 verkocht door de Franse Revolutie en de vernietiging duurde van 1798 (kerk) tot 1818 (vierkante toren). Het blijft vandaag de belangrijkste toegangspoort en twee hectare land van de oude brouwerij, omringd door een muur. We klimmen nu een heel eind en komen zo aan de muur met ronde torens. In de verte op de heuvel hebben we een zicht op het fort van Huy. En een zicht op de Collegiale kerk Onze-Lieve-Vrouw en Domitianus van Hoei. Later zullen we daar terug aan komen nu verder met onze wandeling, we gaan verder langs mooi huizen en dan komen we aan een kasteel/hoeve, het kasteel van Huy. Wat een prachtig gebouw met een boerderij. Verder met onze tocht. Nu eindelijk een stuk bos met zicht op de Kerncentrale Tihange. Dan komen we aan het kasteel van Tihange. Indrukwekkend 14e-eeuws kasteel in Maas-stijl met uitzicht op een groot terrein van meer dan 6 hectare dat wordt beschermd door hoge muren. Het werd in 1576 gebouwd door Charles van Potters en is nog steeds bewoond: familie Nuvolara, Van den Steen en ten slotte de zeer beroemde Baron POSWICK en zijn familie. Weer verder langs het stadshuis en dan langs het centrum met verschillende prachtige gebouwen en we bezoeken ook de kerk nog zo komen we aan het einde van een prachtige wandeling.

MARCHE DE LA FRAISE.

LES SPITANTS DE NAMUR.

WEPION.

Wépion is een deelgemeente van Namen. De plaats is bekend voor zijn watersportfaciliteiten op de Maas, de ruïne van een 17e-eeuws karmelietessenklooster (de Marlange). Lodewijk XIV verbleef hier tijdens het beleg van Namen; in de tijd van de Franse Revolutie werd het verwoest. Hogerop de oevers is de grond zeer geschikt voor de teelt van aardbeien, de beroemde fraises de Wépion. Er is ook een Musée de la fraise. We wandelen even door de straten van Wepion om dan aan het Museum van de aardbeien te komen. Het Aardbeienmuseum ligt in een park aan de oever van de Maas en biedt zijn bezoekers vijf tentoonstellingszalen gewijd aan de plaatselijke geschiedenis en de aardbeienteelt. Voor de wandelaars is deze vandaag gratis te bezoeken, we nemen de tijd om even binnen te gaan en de verschillenden zalen te bezoeken fijn om hier wat tijd door te brengen. Na het bezoek weer verder met onze wandeling. Dan wandelen we een heel eind langs de Maas met prachtige villa’s. wat verder zien we het kasteel van de Heren van Dave. Het bestaat uit een aantal van de oudste gebouwen aan de zijde van de spoorlijn Namen-Dinant, en het 18de-eeuwse kasteel direct aan de Maas. Het is omringd door een park van 7 ha in Engelse stijl, met een aantal zeldzame boomsoorten. De grote bossen aan de westelijke kant van de spoorweg behoren tot het domein en worden om hun hout geëxploiteerd. Domein en kasteel zijn niet publiek toegankelijk. Wat verder ligt het Château de Wasseige. een kleiner kasteel. Het oudste gedeelte ervan, gelegen aan de achterzijde, dateert uit het begin van de 18e eeuw; het nieuwere gedeelte, in Engelse stijl, werd gebouwd in 1865 door de architect Alphonse Balat die ook de koninklijke serres in Laken ontwierp. Het kasteel, het beschermde park en de eveneens geklasseerde weiden rondom behoren toe aan de bankiersfamilie de Wasseige. We wandelen langs de Maas en zien ontelbare jonge vissen de Maas is een levende rivier. Verder met onze wandeling door de velden en langs de aardbeienvelden en wat later dalen we terug af naar het centrum van Wepion waar onze mooie wandeling eindigt.

VAKANTIETOCHT. DE SCHOVERIK DIEPENBEEK.

Onze maandelijkse wandeling met De Schoverik; vertrek in de zaal de kei. We wandelen door de velden en langs de akkers. Wat is alles vroeg dit jaar de granen staan al rijp nog even en ze worden geoogst. Langs de veldwegen staan de bloemen die vlinders aantrekken, mooi om te zien, we nemen de tijd om ze even te bekijken en als het lukt ze even op foto te zetten. We kunnen de dagpauwoog, waarvan de prachtige vlekkentekening doet denken aan die van een pauw, is één van de algemene soorten dagvlinders en het landkaartje was vroeger vrij zeldzaam, nu is het een algemene stand vlinder in Vlaanderen. De naam, landkaartje, verwijst naar het landkaartpatroon op de onderkant van de vleugels. Uniek is dat de voorjaarsgeneratie er helemaal anders uitziet dan de vlinders die in de zomer vliegen. We wandelen verder het gras is al hooi geworden en ligt opgerold en gepakt op het veld gereed om binnen gehaald worden. Nog wat verder de schapen hebben zich in de schaduw van de bomen gelegd het is ook redelijk warm. Nog even verder langs een mooi huis en we zijn terug aan ons vertrek. Einde van onze maandelijkse wandeling met de Schoverik.

35E MARCHE DES MEURIES.

LES MEUNIERS.

ZETRUD-LUMAY.

We vertrekken met onze wandeling in de molen van Lumay. De molen Lumay was een korenmolen aangedreven door een waterrad op de sterkte van 10 paarden. Deze "molen" (Tarlier en Wauters) heeft altijd behoord tot de heren van het dorp. In 1753 Jean-Baptiste Diest, beweerde dat de molen onvoldoende is en dat in geval van gebrek aan water de dorpelingen hun graan om te malen naar Heylissem of Hoegaarden moesten gaan. De Oostenrijkse regering stond hem toe een windmolen te bouwen in Zétrud-Lumay. Maar deze windmolen kwam er niet en in 1780 de verleende concessie werd stop gezet. Wij vertrekken met onze wandeling samen met Seppe en Jelle door de velden van het dorp. De jongens genieten van de mooie omgeving. Zo komen we aan onze controlepost waar we ven rusten en de jongens even op adem kunnen komen. We wandelen verder langs de kerk en Jelle en Seppe ontdekken het oorlogstuig aan de kerk en ze moeten natuurlijk even verkennen. We geven ze de tijd om het allemaal te ontdekken. Dan weer verder langs de natuur, weilanden en velden. Zo komen we aan de Ravel 52 van de Ligne 142. Een rustige oude spoorwegzate met hier en daar toch mooie zichten, een vijver en weide zichten op de omgeving. Ook een stukje langs de spoorweg waar sporttuigen staan en Jelle en Seppe moeten ze natuurlijk even uit proberen, wat verder langs een mooi kasteeltje. Dn nog een stukje langs de velden en we komen terug aan de watermolen waar deze toch wel mooie wandeling eindigt.

MARCHE DE LA CAMARADERIE.

LES ROUBALEUS SERAING.

BONCELLES.

Boncelles is een deelgemeente van de gemeente Seraing. In het noordelijk deel van Boncelles ligt fort Boncelles als onderdeel van de fortengordel rond Luik. Wat kun je zeggen van een wandeling die de hele tijd door het bos gaat. Eigenlijk niet veel alleen zeggen dat het een prachtige wandeling was. Wij genieten van de prachtige natuur, de verscheidenheid van bomen. De weinige open stukken die we tegenkomen daar kunnen we van de vlinders genieten. Witjes en citroenvlinders vliegen hier rond mooi is dat wel. Hoe de natuur door zijn verscheidenheid ons pleziert. Wat een bijzondere gelegenheid om zo maar wat rond te lopen in deze prachtige uitgestrekte bossen. Een dikke proficiat aan de Roubaleus van Seraing.

1E MARCHE PRE VANCANCES.

MORTIER C’EST L’PIED.

MORTIER.

Mortier ligt in het Land van Herve, op een hoogte van ongeveer 200 meter, tussen de valleien van de Ruisseau de Mortier en de Ruisseau Loneu. De omgeving wordt gekenmerkt door landbouw. We komen aan in Mortier en komen vele wandelvrienden tegen, altijd fijn om hen tegen te komen. Even door het dorp en dan het mooie “Land van Herve” Door weilanden met hier en daar nog hoogstambomen met de koeien die zich eronder schuilen tegen de warmte. In de verte de kolenmijn van Blegny. Het is mooi om ze zo te zien op een afstand en dan zie je ook hoe indrukwekkend ze is. Blegny-mijn : De geslaagde geschiedenis over de omschakeling van de steenkoolmijn van Argenteau-Trembleur naar een historisch erfgoed. De mijn is op het platteland gelegen, een honderdtal meters boven het maasniveau, en is de laatste concessie in het noordoosten van het Luikse bekken. We wandelen verder door het prachtige landschap zo komen we in Bolland, ligt in het Land van Herve, in de vallei van de Bollandbeek. De valleien van de Bollandbeek en de hierin uitstromende Ruisseau de Noblehaye hebben enkele bossen, het plateau wordt ingenomen door landbouwactiviteit. Het is aangenaam om hier te wandelen veel afwisseling , een stukje door het bos dan weer langs weilanden en akkers, golvend landschap. De weidse zichten over het “Land van Herve” langs de veldwegen en op de kruisingen staan mooie ijzeren kruizen. Prachtig onderhouden en dikwijls voorzien van een bloem, waaronder een moordkruis van 1630. Verder wandelen we en we komen zo terug in Mortier waar verschillende wandelvrienden aan gekomen zijn. Wat een prachtige wandeling.

FRUITTOCHT.

AVIAT ST TRUIDEN.

AALST-DORP.

Aalst ligt in Droog-Haspengouw. De Melsterbeek loopt van zuid naar noord door het grondgebied van Aalst. Naar het zuiden toe loopt de hoogte geleidelijk op tot 100 meter, waar zich Den Armenberg bevindt. Landbouw en fruitteelt vormen de belangrijkste agrarische activiteiten. Ten noordwesten van Aalst bevindt zich de voormalige Vliegbasis Brustem. We vertrekken in het centrum naast de Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk, een neogotische dorpskerk uit 1854, omringd door een kerkhof. In de onmiddellijke omgeving enkele hoeven met een 18e-eeuwse kern en de Pastorie met 17e-eeuwse kern. Aalst werd in 1107 voor het eerst schriftelijk vermeld, als Alste. Dit zou afkomstig zijn van het Germaanse alhusta, wat heiligdom betekent. Enkele Romeinse en Frankische vondsten bewijzen dat er reeds vroeg bewoning was. Het document uit 1107 toont aan dat Aalst toen reeds een parochie was, waarvan het patronaatsrecht berustte bij de Abdij van Sint-Truiden. De heerlijkheid Aalst was een Loons, vanaf 1366 een Luiks, leen. In de 17e en 18e eeuw maakte Aalst, samen met Voort, Brustem en Rijkel, deel uit van de Baronie Voort, die einde 18e eeuw het Graafschap Rijkel ging heten maar uiteindelijk, samen met het feodalisme, werd opgeheven. Aalst werd toen een zelfstandige gemeente. We wandelen door het landschap dat heel afwisselend is wat weilanden en wat akkers maar vooral prachtige holle wegen, waar de das zich thuis voelt we zien de sporen van de das. We komen zo in Kerkom. Kerkom-bij-Sint-Truiden ligt in de vallei van de Cicindria of Molenbeek. Grootschalige landbouw en vooral fruitteelt wordt op de vruchtbare leemgrond bedreven. We komen in het centrum met een prachtig zicht op kerk en kasteel-achterzijde- De neoclassicistische Sint-Martinuskerk uit 1885 met ommuurd kerkhof. De kerk brandde af in 1975 waarbij enkel de buitenmuren overeind bleven staan. Er werd een nieuwe kerk gebouwd op dezelfde plaats als de oude. We wandelen even verder en komen zo aan de rustpost, na de rust weer verder en krijgen we een zicht op het Kasteel van Kerkom of Alstergoed. Dit kasteel was de zetel van de Heren van Kerkom. De naam Alstergoed is dan ook afkomstig van de familie Van Alsteren, die van eind 14e eeuw tot 1675 Heer van Kerkom was. De familie Van Schoor, eigenaars van 1707-1774, liet een classicistisch kasteel bouwen. In 1889 werd door de toenmalige eigenaar, baron F. de Moffart, iets ten noordwesten van dat kasteel, een nieuw kasteel in eclectische stijl gebouwd. Het classicistische kasteel werd grotendeels gesloopt. Slechts de noordoostelijke vleugel en de oostelijke hoektorens bleven bewaard. Hier bevonden zich de verblijven voor de bedienden en het wagenhuis. De beide gebouwen liggen in een park. Er is een terrasvormige tuin en daarin, op elk van de twee hoeken, een achtkantig tuinpaviljoen uit 1760. In het park rond het kasteel lopen paarden en het is zo mooi om te bekijken. Dan wandelen we weer terug de velden in en komen langs grote kersenplantage voorbij, de rijpe kersen nodigen uit om gegeten te worden, maar we blijven er van af. Nog wat verder komen we terug in Aalst waar de wandeling eindigt.