Archief

PW. ALTSTADTBLICK.

TSV 2000 ROTHENBURG.

ROTHENBURG OB DER TAUBER.

In Duitsland zijn er honderden PW of permanente wandelingen. Deze worden op dezelfde manier georganiseerd als gewone wandelingen met één verschil je kunt ze het hele jaar rond bewandelen. Deze van Rothenburg gaan we vandaag eens uit proberen. Wij hebben geluk een parkeerplaats tegenover het hotel waar de wandeling vertrekt en je moogt er onbeperkt parkeren, zodat we ruim de tijd hebben om deze wandeling te doen. Onze startkaarten gehaald in het hotel en we zijn op weg, langs het kerkhof zo de stad uit. Wij klimmen omhoog om boven de stad te wandelen maar eerst een heeleind door het bos prachtige wandelwegen met mooie vergezichten over het dal. We volgen een eind de beek en komen aan onze eerste watermolen: Obere Walkmühle. Mooi gelegen in het dal. Dan weer verder langs een verlaten steengroeve verder door het bos. Wat verder komen we aan de tweede molen deze is veel groter en heeft veelbijgebouwen gelegen rond een grote koer: Haltenmühle uit 1689. Nu steken we de Tauber over en draaien de Natursteig op een lange weg door nhet bos met veel natuur en dit is genieten. Veel afwisseling klimmen, enge paden en hoge rotsen. Nu komen we aan de controle. Om te bewijzen dat je de wandeling gedaan heb zijn er onderweg “zelfcontroles” welke je moet vermelden op de startkaart, voor ons maakt het niet juit maar voor de IVV wandelaars is het belangrijk om de juiste stempels te hebben voor hun IVV stempel. Wij weer verder. Alles is wel heel goed aangegeven en wij weer verder. We komen aan onze derde molen, wat een gebouw, spijtig het waterrad ligt op het erf maar het gebouw deze molen uit de 16de eeuw was een bijzondere molen de naam zegt het al “Hammerschmiede” deze molen werd aangedreven door een waterrad dat op zijn beurt een andere rad aandreef die dan de hamer op en neer liet gaan. Nu weer verder met onze wandeling. We leren regelmatig nieuwe dingen bij zoals “der Furt” is een oversteekplaats in de rivier waar de boeren met paard en kar over konden steken. Weer wat verder. We komen in een klein gehucht met enkele huizen en een grote schuur, hier liggen nog wat tandwielen voor de deur en wat verder een houten overdekte brug. Nu klimmen we een heel eind. Tot onze verbazing komen we aan een kuuroord.wat een prachtige gebouwen we wandelen geheel rond het kasteel en kunnen het van alle kanten bekijken. En dan hoog boven het Taubertal waar de Romantische Straße en de Burgenstraße elkaar kruisen verheft zich het unieke silhouet van de voormalige Freie Reichsstadt Rothenburg. Hier gaan we de stad verkennen wat een prachtig stad sprookjes achtig vakwerkhuizen torens ommuurde stad veel kleur en een aangename sfeer. We genieten van onze wandeling door de stad. Er is zoveel te zien dat het moeilijk is om te beschrijven. Rothenburg heeft verschillende belangrijke kerken die bezocht kunnen worden. De binnenste stadsmuur uit 1172 en de buitenste stadsmuur van 1360-1388 zijn zeker ook een bezoek waard, evenals de verschillende stadspoorten. Feitelijk is ieder huis in de oude stad een monument en vele van de openbare gebouwen zijn te bezoeken. Het aanbod is zo groot, dat het onmogelijk is om alles in één dag te bezoeken. Rothenburg heeft een uitermate romantisch karakter door zijn goed bewaard gebleven middeleeuwse binnenstad. Al wandelend kan je urenlang door de smalle straatjes en stegen dwalen en steeds weer nieuwe tot de verbeelding sprekende geveltjes en andere voorbeelden van stedelijk schoon tegenkomen. We genieten van onze rondwandeling in de stad en kunnen er niet aan weerstaan om het vastgelegde parkoers te verlaten en in de straten te gaan kijken het heeft ook allemaal niet zoveel belang wij genieten van deze mooie stad en op een paar uur en kilometers steek het nu ook niet. We blijven voor een lange tijd in Rothenburg om zoveel mogelijk te bekijken. Maar uiteindelijk moeten we toch een einde maken aan deze wel heel bijzondere PW Rothenburg. Het was een aangename en vooal mooie wandeling uit twee delen de natuur rond Rothenburg met zijn watermolens en de oude stad. Één woord prachtig.

WANDELING GÄNHEIM.

DJK GÄNHEIM.

GÄNHEIM bei ARNSTEIN/FRANKEN.

Onze eerste wandeling in Bayern/Franken is in Gänheim. Een dorpje nabij Arnstein. Franken is een regio in Bayern die gekenmerkt word door zijn ligging en zijn eigenheid. Prachtige steden vind men in Franken zoals Arnstein. Franken is ingedeeld in 3 delen -Neder-Franken of Unterfranken, Middel-Franken of Mittelfranken en Opper-Franken of Oberfranken. Gänheim ligt in Mittelfranken. We vertrekken met de wandeling even buiten het dorpje en hebben dadelijk een idee welke wandeling wij vandaag gaan doen. Het prachtige landschap met velden, weilanden en bossen, heuvelend. Met een rijke dorpsgeschiedenis en tradities, de vele prachtige oude huizen en boerderijen zijn de moeite om ven bij stil te staan. We wandelen de velden in, de boeren zijn al volop bezig om het graan in te halen, wat een enorme stukken velden zijn dit hier zover het oog rijkt graanvelden aan één stuk. Wat ook opvalt zijn de stukken onbewerkt gronden waar de vogels, bijen en vlinders hun voedsel vinden. Het is hier een traditie om stukken landbouwgrond onbewerkt te laten of in te zaaien met wilde bloemen voor de bijen en vlinders. Ook langs de wegen staan overal bloeiende bloemen wat het zo mooi maakt. We wandelen door de velden en genieten van de mooie omgeving vol afwisseling. Tot we in hte volgende dorpje komen; enkele huizen telt het maar hier is onze rustpost. Na de rust nog 4 kilometer te gaan nog even omkijken naar de prachtig boerderij en dan weer verder. Velden en akkers, graanvelden zover het oog rijkt met hier en daar een bosjes. Langs de akkers verschillende distels nog nooit gezien zo vele verschillende soorten en allen worden bezocht door vlinders en bijen. Zo komzn we stilaan terug richting Gänheim. Als we afdalen ligt het dorpje voor ons in het dal. Op het plein staat een meiboom geplant en een prachtig monument, tegenover een vakwerkhoeve. Dan een eind door het dorp, mooie oude huizen met in de gevel een heiligen beeld, ook vele boerderijen dragen een wapenschild en zijn uit de 16de en 17de eeuw. Wel prachtig onderhouden. Een lust voor het oog hoe hier alles bewaard en gekoesterd word. Zo komen we terug aan ons vertrek. Een prachtige wandeling en aangename kennismaking met de streek en het dorp.

Gaslau tot Gänheim 88 kilometer.

Afstand wandeling 11 km.

BEZOEK AAN OCHSENFURT.

De naam Ochsenfurt komt van de os. Op de plek waar nu Ochsenfurt ligt, lag vroeger een voorde (Furt) in de rivier waar koeien (Ochsen) konden oversteken. Ochsenfurt - Die Stadt der Türme. De stad van de torens. Als grootste stad in Landkreis Würzburg en met de rivier langs zijn zijde. De historische Altstadt word bijna geheel omringt door een muur met talrijke stadstorens en torens omringt. De stad bezit prachtige bezinswaardigheden met vele prachtige vakwerkhuizen die bijdragen tot de charme van deze stad. We wandelen de stad binnen door een van de stadspoorten. We komen dadelijk aan een van de vele torens die de stad bezit, hier is er een smidse in tentoongesteld, deze toren is een van de oudste van de stad. Prachtige huizen en op elke oude gebouw een heiligenbeeld. Prachtig, aan de kerk bij de hoofdstraat rijen vakwerkhuizen wit gekalkte met rood hout wat een prachtig beeld geeft. In de zelfde straat aan de kerk zijn de oude bronnen opnieuw aangebarcht zodat het oude weer in zijn volle glorie verschijnt. In de hoofdstraat gezellig terrasjes. Al ben je hier in een vrij grote stad de zwaluwen wonen midden in de stad en niemand stoort er zich aan. Het sadhuis is ook bijzonder met zijn torentje met uurwerken en een hoofd. Voor het stadshuis een fontein met kruis. We wandelen verder door de stad. We slenteren door de stad geven onze ogen de kost zoveel mooi te zien. Aan de buitenzijde hebben we een mooi zicht op de Mains en de vele mensen die hier komen genieten van de stroom. We maken ook een wandeling buiten de stadmuren. Hier is het prachtig een groene laan die rond de stad loop met zichten op de mooiste gebouwen van de stad zoals het kasteel en vele oude kunstwerken. We wandelen verder tot aan het einde en gaan dan weer het stadje binnen. We nemen de tijd om op een buiten terras te genieten van een heerlijke Frankische maaltijd. Na de maaltijd nog even door de stad langs het voormalige klooster en over de brug terug naar onze auto, wat een prachtige stad is Ochsenfurt. Deze dag is zeker een geslaagde dag.

MIDWEEKWANDELTOCHT.

WSV. DE VELDLOPERS.

GULPEN.

Gulpen-Wittem is het kloppend hart van het Zuid-Limburgse heuvellandschap. De omgeving staat bekend om haar schitterende landschap. De heuvels maken het on-Nederlands mooi! Als je van wandelen houdt, in Gulpen-Wittem kunt u heerlijk in de frisse lucht de overweldigende natuur ontdekken. In het centrum van Gulpen ligt de Gulpener Bierbrouwerij. Net buiten Gulpen ligt kasteel Neuborg. Het kasteel werd gebouwd in de 14e eeuw, verbouwd en vergroot in de 18e eeuw en weer gerestaureerd rond 1950. Momenteel wordt weer een restauratie uitgevoerd. Het is een kasteel met vorstelijke allure. Het heeft statige oprijlanen, een prachtige toren en is omgeven door een gracht. Het kasteel is privébezit en niet te bezoeken. De Neuborgermolen, ook wel pannenkoekenmolen genoemd, dateert uit 1712 en heeft het grootste waterrad van Nederland. Aan de zuidoost zijde van Gulpen ligt de Gulperberg. Voor wandelaars en wielrenners is de Gulperberg, met haar hoogte van 157 meter, een bekende kuitenbijter. We wandelen door het dorp en langs de vele mooi plekjes en natuur die Gulpen ons bied zo komen we dan in Wahlwiller. Wahlwiller is ontstaan langs de oude Romeinse hoofdweg van Maastricht naar Aken. De naam van het dorp is tweeledig; ‘Wahl’ betekent ‘Waals’. In het begin van onze jaartelling werden de Kelten door de Germanen ‘Walen’ genoemd. Later werd hiermee de ‘Romaans-sprekenden’ aangeduid. ‘Willer’ heeft (evenals het dorp Nijswiller) te maken met Romeinse hoeven: ‘willer’ is afgeleid van het Latijnse ‘villare’, wat tot een villa behorend wil zeggen. Wahlwiller heeft sinds 2004 het predicaat Wijndorp gekregen vanwege de 3 (kleine) wijngaarden die op de hellingen aan de noordkant van het dorp liggen. De Wittemer wijngaard is de oudste van de drie en tévens een van de oudste wijngaarden van Nederland. De eerste wijnstokken werden al in 1971 geplant. In Wahlwiller ligt de Sint Cunibertuskerk. Deze kerk geniet grote bekendheid door de wandschilderingen en kruiswegstaties van Aad de Haas (1920-1972). Deze Rotterdamse schilder voltooide de schilderingen in 1949, op 29-jarige leeftijd. De kerk zelf dateert vermoedelijk uit de eerste helft van de twaalfde eeuw. Het is een van de oudste zaalkerkjes van Nederland. Van zeer oude oorsprong is de 'Hoeve Lanterne' aan de oostzijde van Wahlwiller. De oudste vermelding is van 1442. Het huidige woonhuis is gebouwd in 1813, zoals blijkt uit het jaartal in de steen boven de ingang. De rest van het complex dateert vooral uit de 18e eeuw. Langs velden en weilanden langs golvende wegen gaan we terug naar Gulpen. Een aangename wandeling in Gulpen.

45E MARCHE INTERNATIONALE.

MALMEDY-MARCHE.

MALMEDY.

Aan de samenvloeiing van de Warche en de Warchenne ligt de stad Malmedy, rustig in een uitzonderlijke groene vallei, door verschillende dorpen omringd en overgeheld. De belangrijkste charme van de gemeente is zijn natuurlijke groene en beboste omgeving. Aan de voet van de Hoge Venen, op een hoogte van 340 meter ligt Malmedy in de vallei van de Warche . Meerdere kleine waterlopen doorkruisen de regio, treuzelen in de weiden of laten zich vallen van de top. Het zijn de schilderachtige landschappen die ons even buiten de paden overvallen. Een uitzonderlijke fauna en flora begeesteren ons als vrienden van de natuur. De natuur is, zonder tegenspraak de grootste te ontdekken rijkdom, mooiste en meest genereuze. De bossen velden en rivieren zijn beschermd. De rust en de stilte overheersen, en geven aan de wandelaar de mogelijkheid de dagelijkse beslommeringen te vergeten. Wij wandelen door deze prachtige streek onze wandeling bied ons veel afwisseling nu weer een stuk natuur, riviertjes en bos, dan weer komen we in het volgende dorpje, G’Doumont. Een klein dorpje waar de tijd stilstaat enkele huizen en boerderijen maar de natuur op zijn best. We wandelen door dit prachtige landschap genieten van wat de natuur ons te bieden heeft. Nu en dan even stilstaan om de pracht op te nemen of even te praten met onze vrienden wandelaars. Op de controlepost even uitblazen en dan weer verder terug richting Malmedy. Even hebben we een prachtig zicht op de stad benden in het dal de typische kerk van Malmedy met zijn twee torens valt dadelijk op wij dalen verder langs velden en weilanden en komen zo terug in de stad Malmedy. Wij kuieren nog wat rond in de stad, en dan komen we terug aan ons vertrek waar deze toch wel mooie wandeling in de Oostkantons eindigt.

GALLIARENTOCHT.

DE GELLIKER GALLIAREN.

EIGENBILZEN.

We wandelen vandaag in Eigenbilzen vertrek in de voetbalkantine en een stukje door het bos en dan een heel eind langs het Albertkanaal. Een lange rij grote bomen langs het kanaal waar veel veldbloemen staan en war vlinders en bijen hen tegoed doen aan de nectar. Wij wandelen verder terwijl de boten langs ons varen wel mooi. Dan wandelen we de het bos in langs een bunker langs vijvers we zijn nu in het natuurreservaat.

Het noorden van Eigenbilzen (Haenegoed, Zangerheide en Hoefaert) was in het Ancien Régime de onverdeelde eigendom van de adellijke familie de Heusch. Hun kasteel Zangerheide is weliswaar afgebroken maar de monumentale hoeve de erbij hoorde bestaat nog steeds. Hetzelfde geldt voor "Huize Hoefaert"; thans gelegen in het gelijknamig natuurreservaat. Nadat dit familiebezit door de aanleg van het Albertkanaal in tweeën verdeeld was, verkocht de familie Lamberts de toenmalige eigenaar, het gedeelte ten oosten van het kanaal in 1932 aan de gemeente Eigenbilzen. Vanaf 1976 is hiervan een ca 60 hectaren groot gebied als natuurreservaat beschermd. Het grootste gedeelte van dit reservaat ligt op het grondgebied van Gellik (Lanaken) maar is eigendom van de gemeente Bilzen. De benaming "Hoefaart"verwijst naar de hoefstallen waar de ridders hun paarden lieten beslaan. De natuurlijke vegetatie van de Hoefaart bestond uit een eiken-berkenbos. Zeker vanaf de middeleeuwen en wellicht reeds vroeger - de omgeving van Bilzen blikt immers op een zeer oude kolonisatie terug- werd dit loofbos stelselmatig gerooid of platgebrand en installeerde er zich een heidevegetatie. In het traditioneel middeleeuws landbouwsysteem werd de heide eeuwenlang beheerd en in stand gehouden door het grazend vee, vooral schaapskudden. De jonge boomscheuten werden afgevreten zodat het bos niet kon regenereren. Het herbebossingsdicreet van 1772, uitgevaardigd door Oostenrijks bewind luidde in deze regio een ware landschappelijke metamorfose in. Alle "woeste gronden" moesten immers herbebost worden. Men plantte naaldhout vooral als mijnhout geteeld. In de Hoefaart is het naaldhout nog steeds in de meerderheid. Op recent gerooide percelen ontwikkelen zich echter loofbosjes met vooral eiken en berken. De deels verlande vijvers in de beekdalen werden kunstmatig aangelegd.

De wandeling gaat het grootste gedeelte door dit natuurgebied. Een aangename wandeling waar we weer verschillende wandelvrienden tegen komen. Spijtig dat we de laatste kilometer in een stortbui moeten afwandelen, voor de rest een fijne tocht met als afsluiter een gezellige babbel met Andre.

43E MARCHE DES VACANCES.

LA RICHELLOISE.

RICHELLE-VISE.

Onze wandeling die vertrekt in Richelle. Een plein met de kerk en verschillende prachtige gebouwen, en de kasteelhoeve. We vertrekken en langs de ingang van het kasteel spijtig dat we het kasteel niet zien. Wel verder langs de kapel en dan verder langs een prachtige laan voorbij een industrieel gebouw hier zie je hoe de vroegere eigenaren lieten uitschijnen hoe rijk ze zijn. Verder langs de laan. Een heel eind door het bos waar het prachtig is om et wandelen, een brugje over en weer verder. Dan komen we aan de ”La Vallee de la Julienne” met vijvers en een speeltuin voor kinderen, een hele groep ganzen grazen tussen d evijvers en in d vijvers een paar schildpadden. Dan weer een heel eind door de bossen prachtig om te wandelen en te genieten van de stilte. Dan komen we aan de controlepost. Dan weer verder langs verschillende mooie huizen. Komen zo in Saint Remy. Hier kunnen we de prachtige huizen zien en een grote kasteelhoeve. Dan komen we terug aan de controlepost. Nog een paar kilometers en dan koen we terug aan ons vertrek. Een prachtige wandeling.