Archief

MARCHE DE JOUR.

AMIS MARCHEURS IVOZ.

IVOZ.

Ivoz-Ramet is een plaats en deelgemeente van de gemeente Flémalle. We komen in Ivoz en dadelijk zien we het kasteel van Chokier daar boven op de rots liggen, wat spijtig einde maart is dit prachtige kasteel vernield door een brand vernield, hopelijk word het ooit eens hersteld. We gaan ons laten inschrijven en dan op weg voor de korte afstand. Nog enkele weken geduld en we kunnen terug onze normale afstanden doen.  Een stuk wandelen we langs de Maas en hebben er mooie zichten op de Maas.  Een eind verder komen in Val Saint Lambert  is een kristal- en glasfabriek in  Seraing. De fabriek is gevestigd op het terrein van de abdij van Val-Saint-Lambert, de vroegere cisterciënzerabdij van Sint-Lambertus, gesticht in 1202 en opgeheven in 1796. De romaanse kapittelzaal en het scriptorium van de abdij zijn gerestaureerd en worden tot vandaag gebruikt. In 1826 vestigden de stichters van de kristalfabriek zich op de gunstig gelegen site, vanwege de aanwezige ruime gebouwen, de nabijheid van steenkool en de mogelijkheid van vervoer over de Maas. Vandaag is deze site één van de belangrijkste historische, industriële site van België. Wij wandelen over het domein en wandelen zo het bos in. Waar even verder de controlepost is.  Een heel eind door de prachtige omgeving en dan weer langs de  oude fabriekshallen waar nu  een nieuw project word ontwikkeld om er huizen op te bouwen en de hallen te bewaren. Zo verlaten we de site en keren terug naar Ivoz. Ondanks de korte afstand toch een fijne wandeling.

VINKENTOCHT.

WSV DE SCHOVERIK.

DIEPENBEEK.

Wandeling bij de Schoverik, vertrek in de Helstraat. Diepenbeek aan de Demer heeft niet de pretentie dat het alles heeft, maar het mag gezien worden, het mag beleefd worden. Veel groene plekjes, die je al wandelend  vindt langs goed uitgerust paden, historische gebouwen die hun verleden in hun gewelven meetorsen…Je snuift er bovendien de geur van het platteland. Je voelt de aantrekkingskracht van de schrale Kempen, de nabijheid van het vruchtbare Haspengouw. De natuur is de sterkste troef van Diepenbeek met zijn 4 natuurreservaten (De Maten, Dauteweyers, Dorpsbemden-Pomperik, Nietelbroeken) en de unieke ‘Keizelboomgaard’. Alle natuurgebieden zijn vrij toegankelijk voor wandelaars. Sommige stukjes zijn dat niet omwille van hun wetenschappelijk belang en de soms zeer zeldzame biotopen die er in voorkomen. Vandaag verkennen we het gedeelte waar de landbouw de bovenhand heeft. Langs veldwegen waar je kunt genieten van de wandeling, de velden en de boerderijen, vele zijn vandaag hun originele bestemming kwijt en zijn woonhuizen geworden, gelukkig zijn ze ni ook bewaard voor de volgende generaties. Zoals de lemen huizen die in deze streek nog veel voorkomen. De vakwerkhuizen met zorg hersteld en dikwijls zo genoveerd dat het kleine parels in het landschap zijn. Wie ‘Haspengouw’ zegt, denkt meteen ook aan ‘graanzolder’ en tegelijk aan een grote ‘vierkantshoeve’. Toch mogen we niet vergeten dat er naast die grote complexen ook kleinere traditionele exploitaties bestaan die onder het ancien régime de meerderheid uitmaakten. Ze waren meer bescheiden en op schaal van hun eigenaars. Huizen in hout met lemen muren. Er resten vandaag nog weinig vakwerkhuizen. Bij dit bouwprocedé was hout het belangrijkste materiaal en het werd gebruikt als raamwerk. Daartussen bevond zich een vlechtwerk met een invulling van stro en leem. Enkel een stenen sokkel scheidde de bodem van de vergankelijke materialen. Voor het gebruik van baksteen gemeengoed werd en het oude procedé verving, waren de meeste woningen in onze dorpen in vakwerk gebouwd en dat bleef zo tot de helft van de 19e eeuw. Er zijn nog enkele zeldzame voorbeelden te vinden, bijna uitsluitend schuren. Sommige zijn slechts gedeeltelijk bewaard gebleven.

MARCHE D’APRES-MIDI.

CERCLE DES MARCHEURS DE SAIVE.

SAIVE.

Onze wandeling vertrekt in de kazerne van Saive, Kw DE CUYPER-BENIEST.  Juist voor de oorlog, ging het Belgisch leger een kazerne bouwen in Haute-Saive, juist in het midden van het oude park van het kasteel van Méan. Voor vele jonge dienstplichtigen, rijmt Saive gedurende lange tijd met legerdienst. Het is in 1932, bij de versterking van de vestingplaats Luik, dat beslist wordt een nieuw kwartier te bouwen in Saive. Begonnen in 1939 worden de werken onderbroken door de Duitse invasie op 10 mei 1940. Bij de bevrijding wordt ze door enkele Amerikaanse eenheden bezet tot in 1945. Desondanks alleen de blok B afgewerkt was, ontvangt de kazerne vanaf 1946 het 20ème Bataillon de Fusiliers. (als onderrichters voor het 3ème Corps de Forestiers.) In 1951 is de kazerne eindelijk afgewerkt. Zij herbergt artillerietroepen als onderricht centrum. De laatste artillerie eenheid verlaat het kwartier in 1961 en de gebouwen, die te leiden hebben van slecht onderhoud en gebrek aan verwarming vervallen snel.  In 1973 beslist het departement defensie de herwaardering van de site en in 1974 vervoegt het Centre d'instruction n° 1 Saive. Zij blijven er 20 jaar. Van 1994 tot 1996 komt het 4ème Bataillon Quartier Général et Transmissions er zich installeren om het hoofdkwartier van de eerste gemechaniseerde Divisie te steunen. Nu volgen er drie jaar van renovatiewerken tot in 2001. Indien het overleven van het kwartier bedreigd werd kent het kwartier sinds mei 2003 een nieuwe jeugd door het aankomen van 2 eenheden die uit Duitsland komen. Het 4de Chasseurs à Cheval en het 2de Jagers te Paard hebben hun blijde intrede gedaan in Saive de 12 mei 2003. Dan door de reorganisatie word de kazerne van Saive verlaten en vandaag zijn er een aantal diensten van de gemeente in ondergebracht en een deel van de gebouwen zijn ze aan afbreken. We vertrekken met de wandeling en in een modderplas zijn de zwaluwen modder aan halen voor hun nesten een geweldig schouwspel. Aan en af vliegen ze, even neerzitten een bekje vol met modder en weer weg. Het zijn huiszwaluwen. Wat verder komen we aan het kasteel de Méan.  De familie de Méan speelde gedurende verschillende eeuwen een belangrijke rol in het prinsbisdom Luik. In 1648 verleende keizer Ferdinand III erfelijke adel aan een de Méan. In 1694 werd de titel van baron van het Heilig Roomse Rijk verleend door keizer Leopold I aan Pierre de Mean en zijn vier broers, onder wie Karel de Méan (1604-1674), vader van Jan Ferdinand de Méan.  In 1745 verleende de keurvorst van Beieren, Maximiliaan III, de titel graaf de Méan de Beaurieux aan baron Pierre de Méan, het kasteel eens een prachtig domein met boerderij ligt er verlaten en verloederd bij de hoeve is al niet veel beter aan toe tegenover ligt achter een hoge muur een nieuw kasteel. We wandelen verder door het dorpje en genieten van de mooie plekken. Door het dorp en zo terug naar de kazerne waar de wandeling eindigt.

SAFF WALK.

WC AVIAT SINT-TRUIDEN

BRUSTEM

Saffraanberg: Oord met pedagogisch karakter

Bij het begin van de XXste eeuw liet de kloosterorde van de Ursulinen een kostschool bouwen, met de bedoeling er meisjes uit de bemiddelde Europese families een waardige opvoeding te geven. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog kwam hieraan een einde. Kort na de oorlog kocht de Belgische Staat het gebouw voor het bescheiden bedrag van 2 miljoen en vestigde er de pupillenschool; in de jaren ‘30 werd de kadettenschool er ondergebracht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Saffraanberg een belangrijke schakel in het Duitse luchtverweer en deed dienst als hoofdkwartier van de nabijgelegen basis van Brustem. De school behield echter haar pedagogisch karakter en de bezetter gebruikte de school om vrouwen op te leiden tot assistent-luchtverkeersleiders. Tijdens het testen van een nieuw begeleidingssysteem van de geallieerde vliegtuigen ontsnapte de school, als bij wonder, aan een luchtbombardement. In de periode tussen de twee oorlogen werd Evere het centrum voor de opleiding van militair luchtverkeer. In het debacle van mei 1940 gaat de band met de voorganger van de school verloren. Het is pas in 1944 dat de “Belgian Initial Training School” haar deuren kan openen binnen de Belgische afdeling van de Royal Air Force (RAF), te Snailwell (Engeland). Naast de basisopleiding voor piloten vinden we er ook een “Technical Training School”. Pas in oktober ’46 werd de school naar Saffraanberg overgebracht. Maar de “British touch” heeft zich nog jaren nadien doen gelden. Niet alleen werd het uniform van de RAF nog gedragen, maar vooral de onderwijsmethoden ondergingen nog altijd de Britse invloed. De theoretische kennis bleef beperkt tot een minimum ten voordele van een uitgebouwde praktische aanpak, ondersteund door een uitgebreid pakket van didactisch materieel.

De feniks herrijst uit zijn as

Op 8 augustus 1948 worden de gebouwen door een hevige brand verwoest. Alle materieel is totaal onbruikbaar. Van het Ursulinenklooster blijven alleen nog de muren en de kelders over. De Technische School vindt voorlopig onderdak in de Ambiorix-kazerne van Tongeren. Ondertussen start in Saffraanberg de heropbouw. Op de plaats van het voormalig klooster wordt een reusachtig gebouw opgetrokken. In deze koude-oorlogsperiode groeit het aantal leerlingen aan tot 2000. Heel vlug worden houten barakken gebouwd om het gebrek aan lokalen voorlopig te verhelpen. In 1967 heeft het hoofdgebouw met grote problemen af te rekenen: deuren gaan klemmen, ramen springen stuk… het gebouw stort zelfs gedeeltelijk in. Door een lek in de ondergrondse waterleiding spoelen de fundamenten met duizenden liters water weg. Het enorme gebouw is volledig onstabiel. Er moet vlug een oplossing worden gevonden. In 1968 worden uiterst moderne prefab-schoolgebouwen opgetrokken. De blauwgrijze gebouwen, waarvan de levensduur op 15 jaar was geschat, zijn nog steeds in gebruik. Vandaag start onze wandeling hier. Onze vriend Rudy Dessers organiseert er de Saff wandeling voor de 10de keer. Wij vinden het fijn om met hem et gaan wandelen deze wandeling is anders dan deze we gewoon zijn te doen de opbrengst gaat naar verschillende goede doelen. Het is de eerste wandeling sedert mijn operatie van de knie en zullen het maar 5kilometer worden en eens kijken of het gaat. We wandelen een eind op het domein en dan de velden in om een kleine toer rond het domein te maken. Als we terug komen gaan we eten in de kantine en  nog even in de vertrekhal. Een prachtige organisatie met meer dan 1800 deelnemers.   

VERBORGEN MOOIS BELLEVUE.

NATUURWANDELING. KORTESSEM.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

Op de grens van de gemeenten Kortessem en Borgloon ligt één van de grootste aaneengesloten bossen van Haspengouw. Hier komen nog tal van oude bosplanten voor. De Winterbeek kronkelt zich een weg door haar bossige vallei. In het zuiden bouwden de heren van het kasteel “Opleeuw” hun jachthuis, nu gekend als het kasteel Belle Vue. De wandelingen vertrekken in het Hemelspark. Aan het startpunt van de wandeling richtte de Vlaamse Landmaatschappij een schitterende natuurspeelplek  in voor kinderen en niet alleen voor kinderen maar volwassen kunnen genieten van de natuur in dit prachtige park. Na het Hemelpark wandelen we naar het Bellevuebos dat 105 hectare groot is en vorm één van de grootste bossen in Haspengouw. Het is een mooie wandeling door het bos en er veel afwisseling in soorten en de vele wilde bloemen en kruiden zijn bijzonder en trekken vlinders aan. Een korte afstand leggen we af buiten het Bellevuebos en wandelen een eindje door de velden om dan terug in het bos terecht te komen. Op zondag word deze wandeling officieel geopend en we gaan natuurlijk ook. Het Hemelpark is de plek waar we moeten zijn. Na de toespraken en receptie kunnen we de wandeling ook doen, vandaag zijn Seppe en Jelle erbij en Jozef en Heidi komen ook. Hier kunnen we met verschillende wandelvrienden en greenspotters even kennis maken en dan vatten we de wandeling aan gezellig te samen met Jozef, Heidi en Jelle en Seppe. Een prachtige namiddag.   

MARCHE DU 41E ANNIVERSAIRE.

LES MARCHEURS DU GEER.

BASSENGE.

Bassenge: Tot 1963 maakte Bitsingen deel uit van de Vlaamse provincie Limburg, maar het werd na de vaststelling van de taalgrens overgeheveld naar de provincie Luik in Wallonië. In tegengestelde richting werd Voeren overgeheveld. Dat Bassenge gelegen is in een prachtige streek weten we wel maar dat de wandeling ons langs al die mooie plekken brengt is zeker een positieve ervaring. Een stukje langs de mergelwanden waar zeldzame planten en dieren wonen. Op vele plaatsen kunnen we sporen van dassen en vossen zien. Het zijn prachtige stukken waar we langs gaan en stilaan klimmen we naar boven. In de bermen op de vele lentebloemen zitten vlinders, het landkaartje en bonte zandoogje kunnen we vastleggen op de foto. Eens boven wandelen we op het plateau veranderd het landschap in grote vlakke stukken met akkers. Maar daarom niet minder mooi, de blauwe lucht met wolken is zo mooi. Dan komen we in Roclenge. Op het plein voor het gemeentehuis met een prachtig oorlogsmonument en kiosk. De jeker –Geer- loop door het dorpje en wij wandelen het dorp uit langs het vervallen kasteel en dan klimmen we een heel eind om zo langs weilanden wandelen ook hier weer prachtige zichten op de omgeving.  Wat een prachtige omgeving velden en akkers die nu al allemaal groen  staan maar ook de gele bloemen van de koolzaad geven alles een prachtig zicht. We wandelen verder en komen zo in Wonck; is een landbouwdorp in Droog-Haspengouw dat zich stilaan ontwikkelde tot een woondorp. Landbouw is er vooral aanwezig in de vorm van akkerbouw, veeteelt en fruitteelt, ligt in het dal van de Jeker. Er zijn nog een aantal gesloten hoeven uit de 18de en de 19de eeuw. De controle is in een prachtig gebouw, spijtig dat we niet kunnen achterhalen wat het oorspronkelijk was. Na de rust weer verder en we komen aan de Moulin Deborre is eveneens een watermolen met een onderslagrad op de Jeker en dateert van 1716. Nog een klein stukje wandelen en we zijn terug op ons vertrek. Een prachtige wandeling.

43E INTERNATIONALE VOLKSWANDERUNG.

WANDERCLUB AMEL.

MEDELL.

Medell in de Belgische Eifel is als gebied eigenlijk een onderdeel van de oostelijke Belgische Ardennen maar omdat het zich in het Duitstalige deel bevindt en landschappelijk een soort overgangsgebied met de Duitse Eifel vormt, wordt het als de Belgische Eifel aangeduid. De streek valt samen met het zuidelijke deel van de Duitstalige Gemeenschap en de volkstaal is van oudsher het Duits of het Luxemburgs, dat ook in het aangrenzende deel van Groothertogdom Luxemburg wordt gesproken. De Belgische Eifel behoort tot de hogere gedeeltes van de Ardennen bepaalde toppen komen boven de zeshonderd meter uit. Ook is het gebied dichtbebost, met vooral naaldbomen, maar dunbevolkt. Medell is een deelgemeente van Amel. Onze wandeling loop over het grootste gedeelte door bossen. Wat wel prachtig is, de blauwe bosbes staat in bloei met kleine rode bloempje. We wandelen een heel eind door het bos en dan komen we in Meyerode. Hier verschillende prachtige oude huizen, kapellen en kruizen op vele plekken. Hier veranderd ons uitzicht wel heel erg van bos naar weilanden zover het oog reikt. Langs stille veldwegen en weinig verkeer op de andere wegen wat het wandelen hier heel aangenaam maakt, genieten van al het moois wat deze wandeling ons bied komen we toch weer aan het einde van onze tocht. De Belgische Eifel is zeker de moeite om eens te bezoeken en om er prachtige wandelingen te maken.