mijn vriendin

Mijn zegel

Een eigen zegel aanmaken is één van de diensten van de POST.

Het is een leuke manier om je briefwisseling een persoonlijke ” touch “ te geven want zeg nu zelf…een stukje Chantilly kant oogt toch beter dan koning Albert, nietwaar!

Een gedicht dat echt perfect aanleunt bij de realiteit...ik kan er van meespreken!!!

De dames van de kantkloskring

De dames van de kantkloskring

Die hebben grote zorgen

Ze staan zo vaak in “dubio”

Ik denk haast elke morgen

Wat zal ik nou het eerste doen ?

Het “moeten” of het “leuke”?

Want, oh, als ze het kussen zien

Dan gaan hun vingers jeuken!

Nee, flink zijn, eerst de afwas doen

De wasmachine aan, en…

Oh, gut, daar gaat de telefoon!

Daar gaan de goede plannen!

Als ik soms op visite kom

Dan zie ik ze staan vrezen…

Oh, heb ik wel goed afgestoft

Zou het wel netjes wezen?

Maar ik kom daar toch echt niet voor

Geen vingers langs de randjes

Ik zie beslist dat spinrag niet

Want ik kom voor de kantjes!

Dus, lieve dames, wees gerust,

Open uw deur…ik stel geen vragen.

Want wie als kantvriend binnenkomt…

Die denkt alleen aan slagen!

                                  derveen

Kantklosje

Het klosje is meestal een houten of benen (ivoor) spoel waarop de kantwerkster het garen windt zodat er kan geklost worden.

De vorm en de grootte zijn afhankelijk van de kantsoort en de dikte van het garen.

In de vroegere kantscholen zat er vooraan in de klas een “windster” die niets anders deed als klossen opwinden met een molentje. Als één van de kinderen zijn hand opstak, gaf de windster onmiddellijk een nieuwe klos zodanig dat er geen tijd verloren ging.

Tegenwoordig worden klossen ook uit andere materialen gemaakt, zelfs uit plastiek, maar dat zijn meestal sierklossen.

Malta

Er werd op Malta al in de 18^de eeuw kant geklost. Op een schilderij van de plaatselijke schilder, de Favray, is een kantklosster afgebeeld samen met een dame uit de hogere klasse wiens kledij prachtig versierd is met kant.

De kantklosster werkt op een langwerpig kussen zoals dat nu nog steeds het geval is in Malta en Gozo.

In de 19^de eeuw bracht lady Hamilton Chichester, Genuese patronen en kantwerksters op Malta om het klossen aan te leren. De typische Maltese kant was erg in de mode. Oorspronkelijk gebruikte men zwarte zijde uit Barcelona maar onder invloed van de mode veranderde het in crémekleurige zijde.

Het was vooral in de weeshuizen van Gozo dat de Maltese kant werd geklost.

Maltese kant is vooral bekend om zijn geometrische figuren en een overvloed aan bladvormige kunstslagen. Karakteristiek is ook het achtpuntige Maltezer kruis, symbool van de ridderlijke deugden :

ijver, gehoorzaamheid, rechtvaardigheid, ootmoed, wijsheid, liefde, bezonnenheid en dapperheid !

Maltese kant is tamelijk eenvoudig te klossen, lag goed in de markt en werd daarom veel geïmiteerd nl in :

Le Puy, Barcelona, Italië, de Engelse Midlands en in mindere mate in België.

De zijde maakte plaats voor katoen draad.

Denemarken

In de 16de en 17de eeuw was Denemarken een welvarende mogendheid die

grote winsten haalde uit de tol die vreemde schepen moesten betalen voor een doorgang naar het zuiden.

Tønder ontpopte zich als een toonaangevend kantcentrum en is dat tot op heden gebleven.

Het zouden Vlaamse vluchtelingen geweest zijn die de kloskant naar Denemarken gebracht hebben.

De Nederlanden en Denemarken onderhielden belangrijke relaties op politiek, economisch en artistiek gebied.

Een lijkrede uit 1596 vermeldt dat adellijke dames kant leerden klossen in Lutheraanse kloosters.

Tønder ontpopte zich als een toonaangevend kantcentrum en is dat tot op heden gebleven.

Het is dus vooral de Tønderkant die bij ons bekend is. Wat de techniek betreft, leunt hij sterk aan bij de Rijselse kant maar met een eigen karakter, getypeerd door een rijke variatie van bloemen en ornamenten.

Vroeger klosten de “werksters” meestal heel hun leven het zelfde patroon dat dan ook hun naam kreeg.

De klosjes uit Tønder zijn heel mooi. Zeer fijn en dun. Het bolvormige uiteinde wordt versierd met kleurrijke pareltjes om de sleet van de klosjes te verminderen.

Kant in Duits-talige gebieden

In 1685, zijn protestantsgezinde Franse kantwerksters , onder meer uit Aurillac, het land uit gevlucht en hebben zich gevestigd in de streek rond Genève. Daar is een ware kantindustrie ontstaan.

In de eerste helft van de 18^de eeuw, verspreidde de kant zich over het noorden en westen van het land tot in Basel.

Het Franse hof was nog altijd gek van kant.

Om taksen te vermijden smokkelde men kanten via passen over de Jura.

In 1685 vaardigde de Duitse keurvorst, Frederik Willem, een edict uit om vluchtelingen aan te trekken. Massa’s Franse protestanten gingen hierop in en in Berlijn werden honderden manufacturen opgericht.

De kantnijverheid bloeide!!

Men voerde kant uit naar Polen, Rusland en Frankrijk.

Frankrijk, dat jarenlang zelf grote hoeveelheden kant uitvoerde naar Duistland, verbood nu de invoer van Duitse kanten die weliswaar geklost werden door Franse vluchtelingen.

Dit is maar een vleugje kantgeschiedenis. Ik zou nog een hele tijd kunnen doorgaan en misschien doe ik het later nog wel eens.

Kant is in Engeland erg geliefd .

Bucks point is duidelijk verwant aan de Rijselse kant.

Honiton  bestaat voornamelijk uit kleine motieven, bewerkt met prachtige siergronden, die bestemd zijn voor applicatie of om in te lijsten.

De Engelse kantwerksters klossen Bucks point met hele fijne klosjes die onderaan versierd zijn met parels.

Voor Honiton gebruiken ze fijne puntige klossen om het aanhaken te vergemakkelijken.

In Duitsland wordt ook nog veel geklost nl in het Ertzgebergte.
Het zijn niet dé fijnste kanten, vandaar dat ook de klossen tamelijk zwaar zijn.
Typisch is wel de klos met de huls, om het garen niet vuil te laten worden. Dit is een klos die men in België niet gebruikt

Rosaline kant

Rosaline is het “pareltje”onder de bloemenkanten !!

Deze kantsoort is ontstaan rond het einde van de 19é eeuw en werd geklost tot ongeveer 1955. Het Land van Aalst was het Mekka van deze prachtige kant.

Kenmerkend is het 3- of 5-bladig roosje ,versierd met openluchtjes, dat meestal een guirlande vormt. De grond bestaat uit spijltjes (vlechtjes) al of niet voorzien van een inkeloog.

Er zijn 2 soorten Rosalinekant :
1. de “platte” Rosaline

      2. de “geparelde” Rosaline

De geparelde Rosaline of Rosaline Perlée dankt zijn naam aan het kleine pareltje, met de naald gemaakt ,dat in het hartje van het bloempje genaaid wordt.

Bij Rosaline wordt nooit een sierdraad gebruikt, de verschillende motiefjes worden meestal in linnenslag gewerkt. Soms eens in halve slag.

Bij blaadjes  en motiefjes klost men aan de kant reliëfstreepjes, ook wel “borduurseltjes” genoemd.

Het is dank zij Kantatelier “Rozemarijn” te Aalst en onder het impuls van mevr.Gie Moors , dat de Rosaline vandaag de dag nog altijd vervaardigd wordt!!

Rococo is een bloemenkant die bestaat uit een spiraalvormige hoofdlijn met daaraan specifieke bloempjes, blaadjes, parallellogrammen en cirkeltjes.

Rococoblaadjes bestaan uit 3 of 5 bloemblaadjes, afwisselend gewerkt in linnen- en gewrongen slag.

De rand van de bloempjes is steeds een gewrongen slag met daarnaast één of meer kantenparen in linnenslag.

De motieven worden met elkaar verbonden door middel van vlechtjes.

Rococo werd geklost in de streek rond Gent, namelijk in Sint-Maria-Aalter, een gehucht van de Oostvlaamse gemeente Aalter.