Marcinelle

Hilde, je weet wel mijn kantkennis uit Turkije en trouwe blog bezoekster, laat zich soms inspireren door hetgeen ze hier leest.
Kantklossen kan men met allerlei materialen en dat heeft zij letterlijk genomen.
Het ene konijn is met breiwol geklost en voor het andere heeft ze gewoon linnengaren gebruikt.

Hetzelfde patroon.
Een heel verschillend resultaat !!

Het klassieke konijntje...

Is dit geen leuk "Angora konijn" ?

Naaldkant

Eigentijdse naaldkant

Naast de "super-klassieke" naaldkant, waar ik een geweldige bewondering voor heb, waren er ook werken met een ietwat moderne uitwerking.



Het werk is minder zwaar, kleurrijk en oogt "fris".
Toch kijk ik uit naar nieuwe ontwerpen, technieken en materialen die naaldkant een eigentijdse "look" geven zoals dat in de kloskant het geval is.

Het gebruikelijke kant- en gezondheidspraatje...


Naaldkant was beter vertegenwoordigd.
Mevr. Helena De Maesschalck uit Zele stelde haar werk en dat van haar kantgroep ten toon.

Naast al die mooie, nostalgische dingen zoals merklappen, stoplappen en miniatuurtjes, was er ook een beetje kloskant te zien.

Werk van Frie Wuytack, een abonné op deze tentoonstelling.


Liefde en vriendschap
Met dit werk nam Frie deel aan een kantwedstrijd.

De prachtige hoeden en kokette tailleurs, de kanten lingerie, waarmee de Antwerpse vrouw van de prille twintigste eeuw over de straat paradeerde, was niet zelden gekocht in één van deze warenhuizen naar Parijs' model. Het gewone werkvolk moest zich, zoals gewoonlijk, beperken tot het platdrukken van de neus tegen de uitstalramen. Van de twee warenhuizen blijft nog maar bitter weinig over.

Mode Parisienne

Monamour

Bretelle tubulaire

Réversible

Celle qui plaira toujours

Rayonne

Lavable
Ne se roule pas 

                                                           
Dernières Nouveautés

Laatste nieuwigheden

Wie zei ook weer .... In Vlaanderen Vlaams ??????

Een beetje achtergrond informatie

De Groenplaats, die vroeger ook wel “Place Rubens” werd genoemd is altijd een belangrijke ontmoetingsplaats van de Antwerpse bevolking geweest.

Niet voor niets werd hier in 1885 de “Grand Bazar de Bon Marché” geopend.

Gemeenzaam sprak men over

“Den Bazar”

tot ver buiten Antwerpen.

Door de komst van dit warenhuis werd de Groenplaats ook het modecentrum van ’t stad.

Vaxelaire-Claes

opende amper een jaar later een al even luxueus warenhuis op de hoek met de Nationalestraat.

Antiek in miniatuur

Mevr. Rosa Engels was ook één van de exposanten op de tentoonstelling van
’t Vingerhoedskruid.

Hoewel ik bewondering heb voor het precisiewerk en geduld, nodig om zo’n miniatuur tafereeltje te maken, is het toch nooit “mijn ding” geweest.

Maar deze miniatuurtjes waren een schot in de roos !!

Ik maakte plots een sprong in de tijd …

Geboren en getogen in Beveren-Waas, ging ik met mijn ouders regelmatig naar

“’t stad”.

Daarmee bedoel ik natuurlijk Antwerpen.

De Groenplaats was onze geliefde stek om boodschappen te doen want daar waren

“Grand Bazar”

en

“Vaxelaire” !

Twee magazijnen waarin een kind kon wegdromen tussen al dat moois. Zulke dingen zag je in Beveren niet!

Het was toch telkens weer een uitstap waar ik naar uitkeek.

Groot was mijn verbazing toen ik bij mevr. Engels miniatuurtjes zag uit de vroegere Vaxelaire.

Zeg nu zelf, zo’n kantwinkeltje is toch een juweeltje !!!!!


MAISON
VAXELAIRE - CLAES

NOUVEAUTES et CONFECTIONS
POUR DAMES - MESSIEURS et ENFANTS

PLACE VERT
ANVERS

Jullie zullen het al gemerkt hebben ... de laatste dagen is het stil op mijn blog.
De reden :  BUIKGRIEP !!!
Ik ben echt ziek en lig bijna de hele dag in bed. Hopelijk wordt het morgen beter en kan ik er weer tegenaan.

Nu was de jongedame voldoende “onderlegd” om haar linnengoed te merken. Dat was noodzakelijk omdat het wasgoed, na het wassen, op een gemeenschappelijk bleekveld werd gelegd.

Zonnestralen zorgden er voor dat grauw linnen weer wit werd. Het wasgoed werd verschillende keren met water besprenkeld om het bleekproces te herhalen.




Oefenstukjes






Lingerie van vroeger, al of niet versierd met kant.

Er werd begonnen met de stokletters waarvan de I de eenvoudigste is. Door toevoeging van enkele kruisjes konden ook de letters H, N, M, L, J, E, P, B, R, K en D gemaakt worden.

Dan waren de schuine letters aan de beurt : A, V, W, X, Y en Z.

Daarna volgden de ronde letters : U, C, G, O, Q en S

Na de cijfers van 1 tot 9 en ook de 0 borduurde het meisje haar naam, het jaartal, soms haar woonplaats en de merklap was klaar!

Geen echte merklap maar een heel speciale...

Een staalboek van kloskant.

De motieven zijn in kruisjessteek.
Boven elk "staaltje" is ook het nummer uit het boek geborduurd.

Grasduinen in de geschiedenis 1

Vroeger speelde de linnenkast een belangrijke rol in het leven van huisvrouwen en jonge meisjes.

Een meisje met een mooi verzorgde en goed gevulde uitzet gold als een goede partij.

Het linnengoed werd “getekend” met een in kruisjessteek geborduurd merkje bestaande uit de initialen van de eigenares. Het bijbehorende cijfer gaf het aantal aanwezige stukken aan van dit bepaald item.

Merklap

De meisjes oefenden verschillende boorden op een lap. Later volgden de letters, opklimmend in moeilijkheidsgraad.

Meisjes die een beroeps- of lerarenopleiding volgden, oefenden op kleine lapjes die ze daarna vastnaaiden op stevig karton. Soms werden deze kartonnetjes ingebonden en bleven ze bewaard als album.

Bron : infoboekje bij de tentoonstelling

Suzy Timmermans

Stoplap



Album



Oefening op kousen breien

In de hogere klassen was naaien en verstellen een belangrijk vak !

Zomen, knoopsgaten, mazen en stoppen werd onderwezen en geoefend want dat kwam later in het gezin goed van pas.

Vooral in het katholieke onderwijs maakten de meisjes, verspreid over verschillende schooljarenjaren
“pronkrollen”.

Dit zijn aaneen gezette stukken linnen waarop diverse borduursteken voorkwamen.

De meisjes kregen ook les in haken, breien, kloskant, frivolité en naaldkant.

Vroeger behoorde

“Handwerk”

tot één van de belangrijke vakken op de meisjesschool.

Vanaf het eerste leerjaar oefenden de meisjes het alfabet en sierrandjes in kruisjessteek, meestal met een rode draad DMC op gebleekt kaaslinnen.



Ikzelf heb in de jaren ’60 en ’70 les gegeven in het eerste leerjaar, ik kan er over meespreken!

’t Vingerhoedskruid

Iedere "handwerkfanaat" heeft wel eens gehoord van de tentoonstellingen die

“’t Vingerhoedskruid”

jaarlijks organiseert in

“Zilvermuseum Sterckshof “

te Deurne, Antwerpen.

Deze keer was het een nostalgische tentoonstelling met als thema:

Handwerken op school

De volgende dagen wandel ik met jullie door deze leerrijke en verzorgde tento en diegene die er niet genoeg van krijgen kunnen nog altijd terecht in “Zilvermuseum Sterckshof” tot 22 februari 2009.