Vaderdag

Wanneer je de krant openslaat, dan krijg je dagelijks een heleboel op je boterham…
je leest praktisch niks positiefs….

Oorlog en mensen op de vlucht

Haat tegen homo’s en lesbiennes

Corruptie

Moord

Natuurrampen

Ontvoering en gijzelingen

Folteringen

Pedofilie

Rassenhaat

Kindermishandeling en kindermoord

Afgunst en nijd

Mensonterende toestanden

Armoede door de crisis… en ga zo maar door

Om nog maar te zwijgen van de ziekte van de tijd…kanker!

En er zullen in dit rijtje zeker en vast nog een heleboel dingen ontbreken…

Dan vraag ik me telkens af…wat bezielt de mensheid?
 Een vraag die menigeen zich waarschijnlijk ook stelt en
meer dan eens bij het lezen van al die dingen zal zeggen…
onbegrijpelijk, verschrikkelijk!

Mij stemt het in elk geval triest…
en moest het van mij alleen afhangen, dan kwam er geen krant meer in huis, maar ja,
dat is natuurlijk geen oplossing voor die intrieste verhalen he.

Is het dan echt zo moeilijk geworden om elkaar wat vriendschap en liefde te geven?

Een tikkeltje meer verdraagzaamheid

Een tikkeltje meer aandacht

Een tikkeltje meer leren “luisteren”

Een tikkeltje meer respect

Een tikkeltje meer begrip

Blijkbaar ligt dit allemaal moeilijk en nochtans zou het toch echt anders kunnen, is het niet?


lieve groet

Cécile 

Mijn hart is niet perfect
het zit vol littekens en scheuren
Door de jaren heen
heeft het heel wat moeten betreuren

Mijn hart is niet perfect
er zijn hele stukken uit
Soms geef ik een stukje weg
waarna ik het voor even sluit

Mijn hart is niet perfect
het heeft schrammen en gaten
Er zitten diepe wonden
waar vele tranen zijn om gelaten

Mijn hart is niet perfect
toch zou ik met niemand willen ruilen
Ondanks alles blijft mijn hart openstaan
waar een ieder mag blijven schuilen


auteur onbekend


lieve groet
Cécile

Als je verdrietig bent
het is stil om je heen
je liefde mist en begrip...
Zou ik je mijn hand willen geven.

Als je vermoeid bent en voor
je uit zit te staren en
de dag raakt aan zijn eind...
Je vrees hebt voor de nacht,
er niemand is tot wie je je kunt wenden
en je denkt, hoe kom ik hier doorheen?
Zou ik je mijn hand willen geven.

Als het kussen nat is van je tranen,
je het niet meer ziet zitten,
niemand die je problemen begrijpt,
je leeg naar de wijzers van de klok staart...
Zou ik je mijn hand willen geven.

Mijn handen zijn warm,
waarvan ik er één op je natte wang leg
en met de andere zou ik door je haren
willen strelen...
net zolang tot je weer rust vind,
Bij mij, die jouw vriend wil zijn.

Lieve groet
Cécile

Goede morgen, morgen

Bedankt voor deze nieuwe dag.

Goede morgen, morgen

Breng je ons een dag met een lach?

Zal je ons laten genieten

Van alles om ons heen.?

En stuur je ver weg de verdrietjes

Van al mijn vrienden om mij heen.

Zodat we ook vanavond

Kunnen zeggen “dank je wel”

Dat we deze dag mochten beleven

Voor alle geluk gekregen.

Geef me de kracht te geven

Wat warmte om me heen.

Aan hen die eenzaam zijn misschien

Of gewoon heel erg alleen.

Goede morgen, morgen

Geef me de kracht.

Om deze dag te volbrengen

Met vrede in mijn hart.

foto : Lotte
© Klaproosje1

(auteur onbekend)


lieve groeten aan iedereen