danken

19 november 1993  

De dag dat onze wereld instortte

21 november 1993

De dag Geert* dat jij ons voorgoed verliet

Voor ons, je zussen en je broer was niets nog hetzelfde...

We bang werden om "even" gelukkig te zijn

De wereld voort bleef draaien ook al stond hij voor ons stil!

Ondertussen al 21 jaar geleden, maar...

Vergeten? neen, ons hart vergeet jou nooit... lieve zoon, lieve broer.

Wij houden onze mooie herinneringen aan jou vast.

Maar niets is nog hetzelfde zonder jou.

16-10-2008 - 16-10-2014

FIEN is 6 jaar

Dag Fien

dag lieve schat

Vandaag zijn we samen met jou superblij

want jij bent Jarig!

Reeds 6 jaar kom je opa en mij zo gelukkig maken

met je lieve lach, je knuffels

je lieve Fien-zijn

Je praat altijd zo enthousiast over alles wat je meemaakt

en op school doe je fantastisch je best

Het eerste leerjaar al...leren leren en schrijven

en je zei vandaag...

omaaaaaaa weet je wat ik vandaag

geleerd heb?

Het woordje "pen" ...eerst vond ik het moeilijk, maar nu

echt super gemakkelijk!

Hiep hiep hoera met jouw verjaardag 

Lieve meid, we zijn zo fier op jou

Hele dikke knuffel van jouw opa en oma

<

Hele fijne dag gewenst!

Geniet van alles wat je doet, wat je ziet, wat je hoort!

lieve groetjes aan eenieder die hier op het blogje langskomt.

Cécile

Velen onder  u zullen zich bezorgd afgevraagd hebben, waar zit ze toch?

Is er wat aan de hand? ...Of is ze misschien met vakantie?...Misschien is het té druk?
Of...zoals Ani het vroeg...misschien ben je op wereldreis ?

Het is, als ik de laatste datum hier bekijk dat ik nog wat kwam schrijven, inderdaad superlang geleden... Ik hoef natuurlijk geen verantwoording af te leggen over het waarom wel of waarom niet, maar...

Mijn vakantie begon hier op het zelfde moment dat de schoolpoorten sloten...

Ik wou het voor mezelf nu eens  rustig maken.
Minder tijd voor dat onmisbare pctje doorbrengen. Mijn mailbox (van Klaproosje) gesloten laten. Mijn blog bleef stil..

Ik bracht meer tijd door in mijn tuin en genoot van de prachtige bloemen die het beste van zichzelf gaven, nam tijd om eens wat boeken te lezen, te puzzelen, maar vooral te genieten van bezoekjes van/aan familie, vrienden én vroegere buren.
Maar natuurlijk deden we ook enkele daguitstapjes o.a naar de prachtige Kempen...en dan mag een bezoek aan de prachtige tuin van ons Jeske niet ontbreken...mensenlief wat is het daar toch supermooi!!
Altijd dankbaar dat Jeske de mogelijkheid geeft om haar tuin te mogen bezoeken. 

En vermits we een grote tuin hebben waar ook heel wat groenten geteeld worden door manlief...en er ook aan de fruitbomen veel kersen, en kriekjes te plukken vielen...was ik ook aardig zoet met al die lekkere dingen...Nu veel werk, maar in de wintermaanden een genoegen om te kunnen gebruiken. Het ontpitten van de krieken heeft menige keer een glimlach getoverd op het gezicht van Willy, omdat ik dan weer "Rode Duivelke" aan het spelen was...(echter wel op de verkeerde dagen, wanneer zij niet speelden) hihi..

Gisteren, 27 juli, was mijn blogje jarig. Reeds 8 jaar proberen we hier regelmatig (nu was het lang geleden) wat neer te pennen...iets wat me bezighoudt...soms een gedichtje, of wat mooie foto's van onze schatten van kleinkinderen. Er is altijd wel wat om hier je gang te gaan. 

Niet alleen kan je allerhande kwijt, maar heb je ook kontakt met andere mensen. Sommige ken je ondertussen persoonlijk, omdat we elk jaar onze bijeenkomst hebben, waar IEDEREEN van harte welkom is. Anderen leer je kennen via de conversatie die je voert via de blogs...Je hebt het gevoel dat je mee beweegt in de wereld van je medebloggers en beleefd samen met hen, alle lief en leed. Dat zijn dé dingen die het bloggen zo mooi maken. Ondanks de afstand in km. je elkaar toch kan nabij zijn.

Daarom lieve medebloggers...dankjewel om er ook steeds te zijn. In zovele kleine dingen, voel ik de grote nabijheid van jullie allemaal. Ik hoop, dat ik mijn blogje nog vele jaren mag verderzetten.

lieve groetjes van mij

Cécile

Toeters en bellen...vlaggen aan de auto,
sjaals rond de hals, rode truitjes, pruiken en mutsen in de driekleur...
we zijn er weer klaar voor! Go Belgium! we kijken er naar uit!

en onze Rode Duiveltjes supporteren graag mee!

Zoals jullie kunnen zien zijn we altijd in de mood om gekke snuitjes te trekken...

Maar vandaag zijn we hier speciaal om U, samen met oma Cécile, 

een heel fijn weekend toe te wensen.

lieve groet
Cécile

en zo kleurde de stad in zwart, geel en rood
als de duiveltjes gingen supporteren voor onze Rode Duivels...

of...de voetbalgekte gisterenavond...

lieve groet.
Cécile

supporteren voor onze Rode Duiveltjes?

Ik ben er helemaal klaar voor

Ik ook  

Ik ook 

en wij 

Wij zijn er ook helemaal klaar voor !

en ...doen jullie mee?

lieve groetjes
Cécile

p.s. iedereen binnen onze familie doet mee aan de voetbalgekte...
maar ik heb niet van iedereen een fotoke

of hoe ontspannend een tuin kan zijn.

We hebben weer een prachtig weekend achter de rug...lekker weertje dat zich uitstekend leent tot het maken van een wandeling, weliswaar  op eigen ritme, want vlug stappen is voor mij niet meer aan de orde.

Ommetje gemaakt naar de maandelijkse rommel- en brocante markt hier in de stad, (neen niet noodzakelijk om wat te kopen) dat is voor ons  een beetje de processie van Echternach...stapje vooruit en 2 achteruit...omdat je zovele mensen tegenkomt die je kent en dan eventjes een praatje maakt...(moet kunnen nietwaar) het stemt me enorm blij.. op bezoek geweest en bezoek ontvangen...maar ook lekker genoten van al het moois dat de natuur ons geeft en dit in eigen tuin.

Fladderende vlinders, zoemende bijen en hommels die hun weg zoeken van bloem tot bloem en hun buikje rond eten...dansende pyamavliegen...nieuwsgierige spinnetjes... zalig om dit allemaal te kunnen aanschouwen...mooi, supermooi...
dat is puur genieten en...het kost je helemaal niks.

Je krijgt  hier vandaag een collage met heel wat bloemen uit onze tuin...

hele lieve groet en fijne nieuwe week aan iedereen.
Cécile

geniet van mooi en zorgeloos weekend


lieve groet
Cécile

Er was ons een zonnig, zeer warm lang weekend voorspeld. Het warme weer kwam er, maar bracht ook voor vele mensen de verschrikking mee van het onweer met reuzehagelbollen...

De voetbalmatch op zaterdag van onze Rode Duiveltjes moest er ook aan geloven en werd ongeveer drie kwartier stilgelegd door dit fenomeen...Plezant was het voor de supporters, toen ze, net voor het einde, nog een goal maakte en iedereen op de tribune uit de bol ging..

Maar...eventjes nadien kwam de ontnuchtering toen ze hun wagens terugvonden op de parking...sommigen vol met blutsen en...ruiten aan diggelen.

In Oost- en West-Vlaanderen was het onweer ook hevig tekeer gegaan en vele landbouwbedrijven kwamen in moeilijkheden...heel wat mensen hun broodwinning weg in enkele minuten! 

In de nacht van zondag op maandag, weer hetzelfde liedje... Ik was rond half twee wakker en zag lichtflitsen...ging aan het raam kijken, maar wat ik zag was echt beangstigend...een pikzwarte band en daarachter, neen...geen normale bliksemschichten, maar het leek of er een grote vuurbal achter die zwarte band was...brrr.. Het deed me besluiten om terug op te staan, me aan te kleden, en alert te zijn voor het geval van... Rond half vier zag ik dat de strook meer opgeschoven was, andere richting uit, en dus niet voor ons bestemd was...

Hoorde gisteren dan dat Sint-Niklaas en het Antwerpse er zo onder geleden had...Vreselijke beelden allemaal...
Gisterennamiddag dan...zag ik terug van die dreigende wolken onze richting uitkomen...(zie bijgaande foto's), ditmaal kregen we wel een hevige onweersbui over ons heen, maar...gelukkig zijn we gespaard gebleven van hagel...

Hoop echt, lieve blogvrienden, dat jullie allen gespaard bent gebleven.

lieve groetjes
Cécile

foto's klaproosje1
genomen in onze tuin

hier zie je die papa's eens in actie...
ze wilden absoluut een attribuut om op de foto te staan! 
gelukt ?

groetjes
Cécile

Proficiat aan mijn man

Proficiat aan Peter, papa van Fee en Wannes
Proficiat aan Bart, papa van Inne en Fien
Proficiat aan Jan, papa van Wout en Lotte
met hun papa zijn!

en...proficiat aan ALLE papa's waar ook ter wereld.

lieve groet
Cécile

7 juni 2001 - 7 juni 2014... 

Vandaag gaan mijn gedachten extra uit naar mijn vader.
Reeds 13 jaar is het dat we van hem afscheid moesten nemen. 

In ons hart echter leef je voor eeuwig papa, en blijven we de toffe herinneringen aan jou met ons meedragen.

Papa, morgen is het  Vaderdag...straks brengen we bloemen bij Jou
want daar hield je zo van.

Je ogen,
zijn er voor het licht.
Voor het groen van de lente, het wit van de sneeuw,
het grijs van de wolken, het blauw van de lucht,
en dat je er veel mensen graag mee zou mogen zien.

Je oren,
zijn er om lieve woorden te horen, 
maar ook het hulpgeroep van mensen
die je nodig hebben.

Je mond,
is er om lief te zijn voor mensen,
voor woorden van hoop,
belangstelling en bemoediging,
en ook voor een gulle lach

Je handen,
zijn er om zich te sluiten rond de mensen
van wie je houdt,
om te strelen en te genezen,
en om het beste van jezelf te geven.

Je voeten,
zijn er om te gaan naar plaatsen
waar je wordt verwacht,
en waar lieve mensen je graag zien komen.

Je krijgt een leven boordevol mogelijkheden.
Het is je gegeven, het is een uitdaging.
Maar hoe je ook leeft, hoe je ook groeit,
hoe je ook denkt en hoe je voelt...
Geef je leven een eigen kleur;
Wij geven je liefde om mens te worden.

tekst uit doopviering van een van onze kleinkinderen

hele lieve groet
Cécile

Lieve jij, jij die dit leest,

een kort bericht voor jou speciaal:
Je bent een wonder, bijzonder,
Je hebt je eigen verhaal!

Laat anderen jouw verhaal niet schrijven,
Maar leef je eigen leven.

soms is dat met blijdschap,
Soms met tranen,

maar beloof me niet op te geven

hele lieve groet

Cécile

Discriminatie en beoordeling op het uiterlijk…
het is heden ten dage nog altijd schering en inslag.