Wacht niet...

O, luister toch eens allen

O, luister toch eens allen.
Ik heb gedroomd vannacht
Dat Sinterklaas een huis vol
Met lekkers had gebracht.
't Was koek en boterletters
't Was chocolade fijn
't Was borstplaat en janhagel
'T Was sprits en marsepein.

En bij die berg van lekkers,
Stond onze Sinterklaas.
Hij sprak en lachte ondeugend,
Ga nu maar lekker smullen baas.
Maar wees toch niet te gulzig,
Eet niet teveel ervan.
Want ach, je weet toch zeker
Dat je er ziek van worden kan.

Toen was de Sint verdwenen,
En sprong ik dol van pret,
Om bij dat lekkers te komen,
in ene wip uit bed.
Ik greep een boterletter.
Ik hapte erin, maar ik vond
hem erg taai,
toen werd ik wakker
Met mijn kousen in mijn mond!

Klaproos

Even maar in bloei
langs de spoorlijn
de klaproos
met het kleine, behaarde blad
de bloem
vuurrood en donker middenin

Hoog boven het gras
wuift ze
naar wie langs haar komt


   (Leendert Witvliet)


met dank aan Begrijphetnietje voor het doorzenden

Aan iedereen een welgemeende dank u
voor de bemoedigende en troostende woorden
op deze voor ons zo moeilijke dag.

Deed goed te weten dat zovele mensen
met hun hart bij ons waren !

Nog één keer…

Kon ik nog maar één keer zeggen

Ik hou van jou,mijn kind

Kon dat nog heel even

Kon ik nog maar één keer zeggen

Wat mis ik jou,mijn kind

Kon dat nog heel even

Zonder afscheid te nemen

ben jij gegaan

Met jouw laatste adem

Zag ik een traan

die, langzaam langs je wang gleed

terwijl het verdriet door mij heen sneed

Was die traan jouw afscheid van mij ?

In plaats van woorden…
iets wat je zei

Betekende die traan – dag mama
voor je verdween uit dit leven ?

Nog één keer kunnen vragen

Zoon…Geert
zei je mij echt met die traan, dag ?

Die traan zal ik nooit vergeten

Al zal ik nooit weten

Of het jouw afscheid was van mij

En of je mij echt op die manier gedag zei.

Nog één keer zou ik je willen zeggen

Dat ik je zo mis en dat ik van je hou

En dat ik willen zou,

Dat ik je kon vertellen

Dat het maar niet went

Nu je niet meer bij ons bent.

lieve Geert, we missen je allemaal heel erg 

 "handen", eigen tekening van Geert,
hij studeerde aan de kunstacademie -
hij werd net geen 20 - Geert was jarig op 28 december

weekend van 18 en 19 november 2006
GROOTOUDERSFEEST
ter gelegenheid hiervan, volgend versje van Fee

Oma,opa, kijk eens even

Wat een grote pompoen

Nee, hij is niet groen

Nee, hij is niet blauw

Maar hij zegt wel

“hoeveel ik van je hou”

Hij is mooi oranje – geel

En nu krijgen jullie kusjes

Héél, héél, héél erg veel !!!

Van je grote kapoen

Fee

zalig ook, want gedurende dit ganse weekend,
was de lieve kleine Inne bij ons op bezoek en mochten wij haar ook vertroetelen.

   



Gelukkig zijn

Gelukkig zijn heeft niets met geld te maken

Gelukkig zijn, neen, dat is niet te koop

Gelukkig zijn, gewoon het leven smaken

Met elke dag wat liefde en wat hoop

Gelukkig zijn heeft niets met macht te maken

Gelukkig zijn, neen, dat dwing je niet

Gelukkig zijn, nootjes kunnen kraken

Met mensen die je echt en heel graag ziet

Gelukkig zijn heeft niets met poen te maken

Gelukkig zijn, gewoon tevreden zijn

Gelukkig zijn, ik schreeuw het van de daken

Dat is gezondheid en wat zonneschijn

 Gelukkig zijn heeft niets met bluf te maken

Gelukkig zijn, met anderen of alleen

Gelukkig zijn, door eenvoud laten raken

Verwondering door schoonheid om je heen.

(gelukkig zijn : naar de Wiebels)


(eigen foto)

   



HERFST

Een wandeling door de natuur
zorgt voor mooie sferen.
Het is zo een wonderlijk avontuur
dat we samen delen.

De kleuren zijn van goud gemaakt
met koperen draden…
hier en daar wat gekraak
van gevallen bladeren.

Kastanjes ,noten en veel pracht
worden zomaar gegeven
betoverend en zo zacht.
Wat valt er veel te beleven.

De rust valt over het beneveld land…
parels in spinnenraggen
te groot voor ons verstand
maar zo mooi de herfstdagen.

(auteur onbekend)

  




Ik zoek een plek

Ik zoek een plek waar ik gelukkig kan leven,

waar iedereen het beste van zichzelf wil geven

Waar je kan werken en zingen, dansen en springen

Leven in de zon

Ik zoek een huis op een heuvel met een grasplein er rond,

Het moet een thuis zijn waar we samen kunnen spelen

en waar we lief en leed te samen kunnen delen

Ja, ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben

en geven al wat ik in me heb

Ja, ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben

en geven al wat ik heb.

(auteur onbekend)

     






Als je meer over mij te weten wil komen,
kom dan vandaag een kijkje nemen op
woensdag 15 november 2006

waar  ? wel op het blog bij Madammeke

Ik ben dan  bij haar op visite !
Zeker doen !

  



Wat is het heerlijk...

Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten,
van iets waaraan men aandacht schenkt.

Een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet.
Een gedicht, met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet.

Een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus over de pc.
Een spontane lach, een vriendelijk gebaar,
het zijn zo van die kleine dingen,
maar "groot" aan waarde voor elkaar

(auteur onbekend)

Ik stuur...

Ik stuur een glimlach naar je toe,
speciaal voor jou gemaakt.

Ik heb hem uit mijn hart gehaald,
verpakt in goudpapier.

Het is er een die altijd straalt,
en hij is voor jou hier.

Maar is  het donker om je heen,
met dagen vol met zorgen...

   
 
The best and most
beautiful things in the world
Cannot be seen
or even touched;
They must be felt with the heart

zon - zee - strand - lekker niks doen - genieten van de cultuur en de prachtige natuur, maar vooral de "warme" hartelijkheid van de mensen gaven ons een zalige vakantie.Als dit het paradijs is, dan teken ik direct...

Dag lieve mensen
Na meer dan een halve maand op verlof te zijn geweest ben ik weer in mijn vertrouwde omgeving !

Dank je wel aan alle mensen, die ondanks mijn afwezigheid, regelmatig een kijkje kwamen nemen en eveneens wat schreven in mijn gastenboek. Dat heeft me echt veel plezier gedaan.

Ik ben er reeds van zaterdag en,... toen ik hier iets wou komen schrijven begaf mijn pc het. Blijkbaar wou hij nog wat langer op verlof blijven. pff

Ondertussen behelp ik mij hier met een laptop in bruikleen en dus voor nieuwe gedichtjes zal je nog eventjes moeten wachten.

knufffffffffff