Gewoon maar zijn...

Ik was bang..

Ik was bang

om alleen te zijn…

Tot ik van mezelf leerde te houden

Ik was bang te falen...

Tot ik ontdekte

dat ik alleen

faalde als ik het niet probeerde

Ik was bang voor succes…

Tot ik ontdekte

dat ik het toch moest

Proberen om tevreden te zijn

Ik was bang voor de mening van anderen…

Tot ik leerde

dat mensen zowiezo

een mening over me zouden hebben

Ik was bang voor afwijking…

Tot ik leerde vertrouwen te hebben in mezelf

Ik was bang voor pijn...

Tot ik leerde

dat pijn nodig was om te groeien

Ik was bang voor de waarheid...

Tot ik zag hoe lelijk leugens waren

Ik was bang voor mijn lot...

Tot ik ontdekte dat ik zelf

de macht had mijn leven te veranderen

Ik was bang om te leven...

Tot ik de schoonheid van het leven zag

Ik was bang voor de dood...

Tot ik besefte dat de dood niet het einde is maar een begin

Ik was bang voor haat...

Tot ik ontdekte dat het niet

meer dan onwetendheid was

Ik was bang voor liefde...

Tot het mijn hart raakte

en de donkere liet vervagen

in eindeloos zonnige dagen

Ik was bang om oud te worden...

Tot ik zag dat ik per dag

in wijsheid groeide

Ik was bang voor de toekomst...

Tot ik me realiseerde

Dat het met de dag beter werd

Ik was bang voor het licht...

Tot ik leerde dat de waarheid

me sterker maakte

Ik was bang voor het verleden...

Tot ik merkte dat het me geen pijn meer kon doen

Ik was bang voor verandering...

Tot ik zag dat zelfs de mooiste vlinder

een metamorfose moest ondergaan

voordat hij kon vliegen

Nu ben ik niet meer bang

Dat is van het grootste belang !

 (auteur onbekend)

Kom...

Kom, sla je handen steeds weer in elkaar

Maak eens die droom voor alle mensen waar

Steek je eigen vuur eerst aan

Laat de vonken overslaan

En er zal een helder licht ontstaan

Kom, sla je handen steeds weer in elkaar,

Maak eens die droom voor alle mensen waar

Breng dan alle lichten saam

En er zal een gloed opgaan

Waar geen duisternis kan aan weerstaan

  


Hij komt, hij komt...

Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint.
Mijn beste vriend, jouw beste vriend
Een vriend van ieder kind.
Mijn hartje klopt, mijn hartje klopt zo blij,
Wat brengt hij mij,
Wat brengt hij mij
Wat brengt hij hier bij mij
Wie zoet was koek,
Wie stout was krijgt de roe
Wie zoet was koek,
Wie stout was krijgt de roe

Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint.

wat hij me bracht ? is nog wat te vroeg he
 maar 1 ding weet ik wel,
hij bracht me hier - een hele boel lieve vrienden en DAT  is belangrijker dan al het materiële .

Dank je wel voor zoveel vriendschap !
  (eigen foto)

   Vogelvrij  

Breek eens uit je leventje,

doe eens gek, wees vrank en vrij,

leef een leven, totaal anders,

waarvan je dacht; dit is niet wijs !

Verken de wereld, verleg je grenzen,

spreidt je vleugels, vlieg er eens uit.

Rust pas als je hebt genoten,

van oost naar west, van noord tot zuid ...

E.Mondelaers

                       (eigen foto) 

Kinderen

Geef hen de kans

Om een fee of elfje te zijn

in de wereld van hun dromen

Geef ze een seintje,

Geef ze een teken,

Maar zeg hun vooral

“ik hou van jou”

Hun glimlach

Zal onze beloning zijn

Laat ze elkaar lieve geheimpjes vertellen

In de onschuld van hun jeugd

In hun wereld,

 zijn wij het “idool” van de toekomst

Geef ze een warm applaus

op de foto, mijn kleindochtertje Fee en haar vriendje Warre

Er waren eens twee ijsblokken

Tussen hen was er een koele verhouding.

Dat was begrijpelijk.

De ene dacht. Waarom komt die andere niet dichter bij mij ?

Maar de ijsblok kon gaan, noch komen.

Toen dacht die ene: als de andere ontdooit, ontdooi ik ook.

Maar vermits die ijsblok niet uit zichzelf ontdooide, ontdooide geen van beiden.

Na maanden, of was het jaren,

ontdekte de ene ijsblok op een middag toen de zon straalde,

dat hij kon smelten en hij zag dat hij vervloeide tot water en dat hij toch zichzelf was.

Ook die andere deed die wonderlijke ontdekking.

Langs de alledaagse greppel vloeiden ze naar elkaar toe.

Ze ontmoetten elkaar.

Ze proefden elkaars koude nog wel,

maar ook elkaars kleinheid en elkaars goede wil.

Elkaars nood en die van de anderen.

Ze vonden ook dat ze elkaar nodig hadden en dat ze één moesten worden

Toen kwam er een kind, en nog één, en nog vele andere kinderen…

die lieten kleine scheepjes varen op dat grote sterke water.

Ze hoorden dat die kinderen gelukkig waren.

Er waren eens twee ijsblokken… die smolten voor elkaar.

  


Een "echte" vriend(in)

Een echte vriend(in), vraagt niet veel,
omdat hij/zij toch wel alles met je deelt.
Heeft geen tekst en uitleg nodig,
al die woorden zijn overbodig.

Een echte vriend(in) laat je niet vallen,
daar kan je het niet bij verknallen.
Staat aan je zij waar en wanneer het nodig is,
troost je bij je leed of bij je gemis.

Een echte vriend(in) is een kostbaar bezit,
maakt alle donkere wolken vaak weer wit.
Is het zonnetje in huis,
waar het nodig is en voor jou altijd thuis.

Een echte vriend(in) is gelijk een wonder,
geen mens kan er eigenlijk zonder.
Je haalt hen niet uit in de tijdschriften of boeken,
men moet ze helaas met een lantaarntje zoeken

op de foto mijn kleinkindjes, Inne en Wannes

Weet je wat de hemel is ??

De hemel,

Dat is alle plaatsen waar we ooit gelukkig geweest zijn

Dat zijn alle dingen die we graag gedaan hebben

Dat zijn alle woorden die we graag gehoord

of zelfs gesproken hebben

Dat zijn alle mensen die we graag gezien hebben.

(eigen foto)

Wacht niet

Wacht niet

Op zorgeloze dagen

Om gelukkig te zijn

Want altijd zal er een probleem zijn

Dat je zorgen geeft.

Wacht niet

Op waardering van iedereen

Om gelukkig te zijn

Want altijd zal er iemand

Kritiek op je hebben.

Wacht niet

Op een dag zonder fouten

Om gelukkig te zijn,

Want altijd maak je ergens

Een grote of een kleine blunder.

Wacht niet

Tot iedereen vriendelijk voor je is

Om gelukkig te zijn,

Want altijd zal er iemand jaloers op je zijn.

Wacht niet

Tot ze je “genoeg” betalen

Om gelukkig te zijn

Want altijd zul je minder verdienen

Dan je meent waard te zijn.

Wacht niet

Tot je bij iedereen gelijk haalt

Om gelukkig te zijn,

Want altijd zal iemand denken

Het toch veel beter te weten.

Valeer Deschacht.

(eigen foto)

O, luister toch eens allen

O, luister toch eens allen.
Ik heb gedroomd vannacht
Dat Sinterklaas een huis vol
Met lekkers had gebracht.
't Was koek en boterletters
't Was chocolade fijn
't Was borstplaat en janhagel
'T Was sprits en marsepein.

En bij die berg van lekkers,
Stond onze Sinterklaas.
Hij sprak en lachte ondeugend,
Ga nu maar lekker smullen baas.
Maar wees toch niet te gulzig,
Eet niet teveel ervan.
Want ach, je weet toch zeker
Dat je er ziek van worden kan.

Toen was de Sint verdwenen,
En sprong ik dol van pret,
Om bij dat lekkers te komen,
in ene wip uit bed.
Ik greep een boterletter.
Ik hapte erin, maar ik vond
hem erg taai,
toen werd ik wakker
Met mijn kousen in mijn mond!

Klaproos

Even maar in bloei
langs de spoorlijn
de klaproos
met het kleine, behaarde blad
de bloem
vuurrood en donker middenin

Hoog boven het gras
wuift ze
naar wie langs haar komt


   (Leendert Witvliet)


met dank aan Begrijphetnietje voor het doorzenden

Aan iedereen een welgemeende dank u
voor de bemoedigende en troostende woorden
op deze voor ons zo moeilijke dag.

Deed goed te weten dat zovele mensen
met hun hart bij ons waren !

Nog één keer…

Kon ik nog maar één keer zeggen

Ik hou van jou,mijn kind

Kon dat nog heel even

Kon ik nog maar één keer zeggen

Wat mis ik jou,mijn kind

Kon dat nog heel even

Zonder afscheid te nemen

ben jij gegaan

Met jouw laatste adem

Zag ik een traan

die, langzaam langs je wang gleed

terwijl het verdriet door mij heen sneed

Was die traan jouw afscheid van mij ?

In plaats van woorden…
iets wat je zei

Betekende die traan – dag mama
voor je verdween uit dit leven ?

Nog één keer kunnen vragen

Zoon…Geert
zei je mij echt met die traan, dag ?

Die traan zal ik nooit vergeten

Al zal ik nooit weten

Of het jouw afscheid was van mij

En of je mij echt op die manier gedag zei.

Nog één keer zou ik je willen zeggen

Dat ik je zo mis en dat ik van je hou

En dat ik willen zou,

Dat ik je kon vertellen

Dat het maar niet went

Nu je niet meer bij ons bent.

lieve Geert, we missen je allemaal heel erg 

 "handen", eigen tekening van Geert,
hij studeerde aan de kunstacademie -
hij werd net geen 20 - Geert was jarig op 28 december

weekend van 18 en 19 november 2006
GROOTOUDERSFEEST
ter gelegenheid hiervan, volgend versje van Fee

Oma,opa, kijk eens even

Wat een grote pompoen

Nee, hij is niet groen

Nee, hij is niet blauw

Maar hij zegt wel

“hoeveel ik van je hou”

Hij is mooi oranje – geel

En nu krijgen jullie kusjes

Héél, héél, héél erg veel !!!

Van je grote kapoen

Fee

zalig ook, want gedurende dit ganse weekend,
was de lieve kleine Inne bij ons op bezoek en mochten wij haar ook vertroetelen.

   



Gelukkig zijn

Gelukkig zijn heeft niets met geld te maken

Gelukkig zijn, neen, dat is niet te koop

Gelukkig zijn, gewoon het leven smaken

Met elke dag wat liefde en wat hoop

Gelukkig zijn heeft niets met macht te maken

Gelukkig zijn, neen, dat dwing je niet

Gelukkig zijn, nootjes kunnen kraken

Met mensen die je echt en heel graag ziet

Gelukkig zijn heeft niets met poen te maken

Gelukkig zijn, gewoon tevreden zijn

Gelukkig zijn, ik schreeuw het van de daken

Dat is gezondheid en wat zonneschijn

 Gelukkig zijn heeft niets met bluf te maken

Gelukkig zijn, met anderen of alleen

Gelukkig zijn, door eenvoud laten raken

Verwondering door schoonheid om je heen.

(gelukkig zijn : naar de Wiebels)


(eigen foto)

   



HERFST

Een wandeling door de natuur
zorgt voor mooie sferen.
Het is zo een wonderlijk avontuur
dat we samen delen.

De kleuren zijn van goud gemaakt
met koperen draden…
hier en daar wat gekraak
van gevallen bladeren.

Kastanjes ,noten en veel pracht
worden zomaar gegeven
betoverend en zo zacht.
Wat valt er veel te beleven.

De rust valt over het beneveld land…
parels in spinnenraggen
te groot voor ons verstand
maar zo mooi de herfstdagen.

(auteur onbekend)

  




Ik zoek een plek

Ik zoek een plek waar ik gelukkig kan leven,

waar iedereen het beste van zichzelf wil geven

Waar je kan werken en zingen, dansen en springen

Leven in de zon

Ik zoek een huis op een heuvel met een grasplein er rond,

Het moet een thuis zijn waar we samen kunnen spelen

en waar we lief en leed te samen kunnen delen

Ja, ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben

en geven al wat ik in me heb

Ja, ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben

en geven al wat ik heb.

(auteur onbekend)