Joepie, Inne 3 jaar

In het leven moet je vechten

In het ene wat meer dan in het andere

Ik moet meer vechten en dat wil en kan ik ook

Maar vechten is soms zo vermoeiend

Je blijft vechten en hopen op een beter leven

Maar het lijkt alleen maar erger te worden

Dan wil je niet meer vechten

En wil je alleen nog maar slapen en blijven slapen

Gelukkig duurt dat maar een paar dagen

Waarna ik tegen mezelf zeg :

Komaan, je bent een vechter. Tot hier ben je al geraakt.

Dat geeft me telkens weer de kracht

Om te blijven vechten en niet op te geven.

(auteur onbekend)
© foto klaproosje1

Ingevolge een "nieuwe" heelkundige ingreep,
(de andere is net 2 maanden geleden)
die morgen vrijdag, plaatsvindt, 
en die tevens enige dagen ziekenhuis vraagt,
zal ik hier dus terug geruime tijd afwezig zijn.


Hopelijk komt het na deze ingreep
allemaal weer in orde,
want deze keer heb ik het echt wel gehad.
Een mens zou van minder de moed verliezen...
en toch...
moeten we steeds  positief ingesteld blijven;
dit vergemakkelijkt het genezingsproces.

hele lieve groet en tot binnenkort

Cécile

P.S. Sorry... dit is de reden dat ik geen bezoekjes 
kan brengen of een berichtje kan schrijven in je gastenboekje...
dat zal voor later zijn.
Mijn blogje is wel enige dagen voorgeprogrammeerd,
dus er zal regelmatig wel wat te lezen vallen.

Ik zie weer lente in je ogen
weer zomer in je lach
zoals gisteren bijvoorbeeld
toen ik je even zag

Jouw stem zo helder
verkwikkend zonder schroom
je eigen zijn
opnieuw een mooie droom

Ik hoor het zingen van je hart
de bomen ruisend om je heen
je hoort het blad weer ritselen
niet meer zo alleen

Het vage licht van toen
verrast je weer in tijd
jezelf teruggevonden
nu nooit meer kwijt

En toch, zo kwetsbaar nog
dat schrijnend plekje in je ziel
ik sta niet toe dat 't groter wordt
omdat je al zo vaak viel

Verliezen is soms vinden
en dat heb jij gedaan
respect heb je afgedwongen
je bent in alles de juiste weg gegaan

Sta nu maar op
en schitter weer als toen
de armen zijn er voor je
je hoeft het niet alleen te doen.

(auteur onbekend)
foto © Klaproosje1
- Kunst op school - Fee-tje in het midden vooraan

 


Als ik écht een Engel zou zijn
zou ik over je waken
ik zou nimmer verzaken.
Je kunt mij dan niet zien
maar wel een beetje voelen
ik zou je bewaren voor pijn

Als ik écht een Engel zou zijn
wilde ik alles van je weten
zonder dagelijks te vergeten.
Dat de afstand tussen ons er is
zonder dat ik je warmte mis
ik maakte je dagen fijn

Als ik écht een Engel zou zijn
had ik de gedachten niet
die jij niet weet, dus ook niet ziet.
Ik steek een kaarsje voor je aan
op de Levensweg die jij zult gaan.

Ach ja, als ik 'n Engel was ...

Liefde in deze wereld,
is soms ver te zoeken.
Leven met zinloos geweld,
komt voor in allerlei hoeken.
Het leven draait meer om haat,
dan om de liefde.

Een mens mag niet zijn,
wie hij in werkelijkheid is.
Men doet elkaar liever pijn,
er is toch echt wat mis.

Deze samenleving,
maakt werkelijk alles kapot.
Een stukje vergeving,
van het kwade noodlot.

Wat heeft het geweld en haat,
allemaal voor zin.
Ander verdrietig en kwaad,
niemand is eigenlijk te min.
Respect 2 all,
wordt er geroepen.
Respect 2 all,
is nog ver te zoeken.

Denk maar eens goed,
en kijk in je omgeving.
Meer een slechte invloed,
dan een goede beleving.
Geef elkaar toch,
wat warmte en  licht.
Het kan nu nog,
maar zoek naar wat evenwicht.

Mocht er in het hart
van ieder mens
een deurtje openstaan,
waarlangs elkeen
op een stille wens
eens op bezoek kan gaan...

Dan was het hart
ook nooit meer dicht,
gesloten voor een ander.

Dan deelde men het brood wellicht
weer eervol voor elkander...
Verdrongen ware eenzaamheid
die soms in het hart dringt.
Als ergernis en haat of nijd
verdraagzaamheid verdrinkt.

Dan daalde ook weer de liefde neer
de hoop in elk gemoed,
dan werd de wereld vredig weer
en oorlog week voorgoed.
Dan mochten wij samen
een nieuwe wereld bouwen,
waar liefde en hoop samengaan,
geloof en ook vertrouwen.

Mocht ieder in zijn eigen hart
een deurtje ooit voorzien,
veel mooier zou en minder hard
het leven zijn misschien.

Zo...
bouw een deur
in het hart van jou
en laat ze open staan,
zodat eenieder die het wou
er eens kan binnengaan...

(auteur onbekend)

Als het kleine woordje "moet"
met een "t" geschreven is,
wordt het leven een zware karwei
dat slecht te klaren is.

Maar wordt dat kleine woordje '"moed"
met een "d" geschreven,
dan klaart het leven zichtbaar op
en doet het mensen leven.

 

Ik heb jou gevonden
of vond jij mij ?
Ik zou het niet meer weten,
maar het maakt mij blij.

Alleen maar om te weten
dat er ergens iemand is.
Die weet wat je voelt,
en wat je mist.

Een arm,een schouder,
een teder gebaar.
Het doet mij zo goed,
ik speel het weer klaar.

Graag wil ik je danken
voor al wat je doet.
Ik zag het niet meer zitten,
maar jij gaf mij weer moed.

Laat een ander maar praten
want wat men ook vind.
Voor mij ben jij echt,
een kanjer van een vriend/in.

Benauwd

beklemmend

benieuwd

blikt mijn hart

het vertrouwen

tegemoet

de toekomst

duwt me

tegen de borst

als tegenwind

op het schip

van verlangen

ik volhard

hard

overtuigd

overtuigend

zeker van mijn

onzekerheid

tot ik je ogen zie

als een vibrerend

einde

van mijn twijfels

verlangend

naar elkaar

omarm mijn ziel

verwarm mijn geest

knuffel mijn geweten

duffel me in

als je groot kind

bemin me

Gedicht geschreven voor Annieken
door © Pierre Heymans
op 30/12/2008

Dank Pierre dat ik dit gedicht mocht plaatsen.




foto boven : Inne met baby Fien
foto onder : Fee met baby Wannes

foto's © Klaproosje1

Vermits men zegt dat de ganse maand Januari telt om nieuwjaarswensen over te maken,
vindt u vandaag de nieuwjaarsbrieven van onze kleinkinderen.
Ik had spijtig genoeg eerder geen tijd om ze in te scannen, maar...het was wel het wachten waard!

Inneke had dit jaar haar eerste nieuwjaarsbrief om voor te lezen.
Voor Fee was het al haar 3de brief en ik vond dat het voor haar leeftijd (bijna 5) een heel moeilijke tekst was.

Wannes... gaat nog niet naar de kleuterschool en bijgevolg had hij geen briefje, maar mijn dochter en schoonzoon had hem een versje aangeleerd en dat kon hij dan helemaal vanbuiten opzeggen. Schattig !

Heel aandoenlijk als je ziet hoe de kinderen hun brief voorlezen, met die twinkellichtjes en tederheid in hun oogjes.
Je hart smelt voor zo'n dingen.

Tekstje van Wannes mét de nodige gebaren erbij :

liefste oma en opa,
een kusje hier, (linkerwang met vingertje)
een kusje daar, (rechterwang met vingertje)
een gelukkig nieuwjaar (handjes in een waaier omhoog)

uw kapoen,
Wannes


En dan de brieven  van Inne en Fee... super is dat ze de nieuwjaarsbrief zelf gemaakt hebben (weliswaar met wat hulp van de Juf). Allebei heel mooi geschilderd én nadien (bij Inne) met de vingertjes de nodige afwerking gedaan. Hihi, ik had wel eens een vlieg willen zijn om te zien hoe ze eruit zagen nà het schilderen. 

De brief van Fee is in 2 delen gemaakt. Eerst de achtergrond met de sneeuw; het sneeuwmanneke is er nadien apart opgezet, zodat dit wel een speciaal effect geeft.
Zeg nu zelf...zo'n eigenhandig gemaakte brieven hebben toch veel meer charme dan de voorgedrukte brieven, is het niet ?

Brief van Inne ...met...de hartjes in een apart zakje




zakje met hartjes




brief van Fee

tekst van brief

Velen zeggen hoe we 'moeten' zijn.
Anderen eisen wat wij 'moeten' zijn.

Sommigen vragen dat we 'zo zouden' zijn.
Enkelen hopen dat 'we beter' zullen zijn.
Weinigen begrijpen waarom 'we zo' zijn.

Een paar mensen zijn blij 'omdat wij' er zijn.
Iemand is er,
God,
Hij aanvaardt ons 'zoals' we zijn!

©Frans Weerts

Dit is een gedichtje

Over een levend lichtje

Over een dansende vlam

Die je brandt voor de ander

Of de ander voor jou

Omdat het er steeds niet van kwam

Hardop te zeggen wat je voelt

Om uit te leggen wat je bedoelt

Met die arm om een schouder

Of een ander gebaar van genegenheid

Omdat je er de tijd niet voor nam

Want stel je voor:

Mensen verdienen elkaar

Niet alleen vandaag of morgen

Maar het hele jaar door  !

  


Denken wij in deze dagen van
feestvieren en cadeautjes...
ook eens aan de kleine Sandra ?
Elke bijdrage, hoe klein ook,
draagt er toe bij om dit jonge leven te redden !
Stellen we ons even voor dat
het om ons kind/kleinkind zou gaan!
Een mens mag er niet bij stilstaan.

Klik op de foto en lees
het verhaal van dit prinsesje.

Ik doe alvast mee, en JIJ ?

Hierbij de gegevens van Sandra's Nederlandse privé-rekening : 67.83.72.217 op naam van Sandra Massart, Temse-Belgie


Vanuit België kan gestort worden op rekening
nr.610-5201090-41 op naam van Sandra Massart, 9140 Temse

U kan ook een smsje sturen  naar 3140
met melding van de naam : SANDRA
en op deze manier steun
 je deze actie met € 1,00

SAMEN, moet ons dit echt lukken!
bekijk ook de volgende filmpjes.
Klik op de link.
http://nl.youtube.com/watch?v=xHLDtDWTbt0
en
http://nl.youtube.com/watch?v=9wN7r0_8pLg

Kleuren sieren
de inktzwarte nacht
Ik zit hier en geniet van
deze eenmalige pracht

Kurken ploffen stil
als ook de kinderhandjes
de glazen heffen

Hun eerste jaarwisseling
de spanning heeft hen vast
vragen om 't kwartier
"Hoelang is 't nog? Hoelang nog?"

Dan het moment suprême
klokslag twaalf
't nieuwe jaar begint
als er ook vanuit mijn hart klinkt

"Gezond en Vredevol Nieuwjaar!"

Tijd van verhalen en mysteries
met diepere betekenis...
Tijd van gevoelens
als geluk, warmte, maar ook gemis
Tijd van bezinning
misschien weer (even) in God geloven.

Tijd van feesten,
kerstbestanden en kerstverloven
Tijd waarop alles even heel harmonieus is.
Tijd waarop het in de wereld héél even vrede is.

Tijd van wachten op het nieuwe.
Jaar avond van knallen en zingen.
Tijd van goede voornemens.
Hoop op goede dingen

Tijd voor een heel  gezond en gelukkig Nieuwjaar
want dit is mijn wens voor het komende jaar!

Elke dag mezelf wat rust gunnen
Dat zou ik eens moeten kunnen
Er een uurtje tussen uit wippen
De stressdraad eventjes doorknippen

Het zijn de mooiste ogenblikken
Die men alleen maar kan mee pikken
Los van alle vreugde of kommer
Eens uit het zonlicht in het lommer

Mijn ziel en mijn hart eens zelf runnen
Met het onkruid wat uit te dunnen
Die mij bleef kleven op de lippen
Totdat ik die stilte mocht nippen

Vergeten...

dat tijd bestaat

Vergeten...
 dat 1 minuut 60 seconden is

Vergeten...

dat alleen zijn erg is.

Voelen...
dat alleen zijn verlichtend is

Stilte vult de gaten.

Stilte voelt als vertrouwd.

Adem...
 voel de rust

Ik hou van je

ook al ken ik je niet

Maar maakt dat uit ?

Moeten we elkaar kennen

om te houden van elkaar…

Leef…

Droom…

Vergeet…

Bemin…

Mijn hart huilt om jou...
Je tranen maken mijn schouder nat
Ik weet je heel dicht bij mij...
Misschien verzacht dat het leed ietwat

Ik kan je niets zeggen
Tranen stromen door mij heen.
Het is niet uit te leggen
Samen slaan we ons er door heen.

Zo ver weg, spreek ik
Zonder woorden...
En ik weet
Dat jij mij hoorde

Zonder woorden...
Luider dan ooit tevoren
Mijn bloedende ziel
fluistert in je oren

Zonder woorden...
maar met gevoel
alleen jij
weet wat ik bedoel.


lieve zoon, lieve Geert*
Vandaag zou het jouw verjaardag zijn,
maar je bent er niet meer
maar ooit, daar ben ik zeker van
zien we elkaar weer!

je mama