Als...

Een vriend is een tochtgenoot

Die mij zegt in de woestijn:
De oase kan niet ver meer zijn.

 Een vriend is een tochtgenoot

Die mij zegt bij de oase:
Het beloofde land zal nog mooier zijn.

Een vriend is een tochtgenoot

Die weet wanneer ik in ademnood verkeer
En dan met mij in trage stap
Wil verder gaan.

Wie een hand geeft, ontvangt een hand
Wie zijn hart opent, ontvangt ontvankelijkheid

Wie een glimlach schenkt, ontvangt er een terug.
Wie interesse uitstraalt, die krijgt interesse.
Wie omziet naar een ander, zal zelf worden gezien.

Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.
Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.

Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.
Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.

Tranen huilen, tranen drogen en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten, niet verdwalen in de nacht.
Handen die je warm begroeten,
Woorden waarop word gewacht

Het is gewoon niet voor te stellen,
Je moet met een mobieltje bellen,
Je kunt er ook een tekst op lezen
Je moet altijd bereikbaar wezen
En dat kan dus niet gewoon
Met een vaste telefoon.
 
Wil je een treinkaartje kopen, 
Nee, niet naar de balie lopen,
Daar is niemand meer te zien, 
je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken 
in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij, 
achter jou zie je een rij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.
 
Bij de bank wordt er geen geld 
netjes voor je uitgeteld.
Want dat is tegen de cultuur, 
nee je geld komt uit de muur.
Als je maar de code kent, 
anders krijg je nóg geen cent.
Om je nog meer te plezieren, 
mag je internetbankieren
Allemaal voor jouw gemak, 
alles onder eigen dak.
Niemand die er ooit om vroeg: 
blijkbaar is het nooit genoeg.
 
Man, man, man wat een geploeter, 
alles moet met een computer
Anders doe je echt niet mee.
Op www en punt be

vind je alle informatie, 
wie behoed je voor frustratie?
Als dat ding het dan niet doet, 
dan word je toch niet goed.
Maar dan roept men dat je boft, 
je hebt immers Microsoft.

Ach, je gaat er onderdoor, 
je raakt gewoonweg buiten spoor.
Nee het is geen kleinigheid, 
oud worden in deze tijd.

lieve groet
Cecile

Geef elkander hoop,
dan gaat alles goed,
geef elkander hoop,
als j’ elkaar ontmoet.

Niet met dure woorden,
een rede of een preek,
nee, zo maar bij de slager
of in de apotheek.

Op een caféterrasje,
of in de bioscoop,
al is het nog zo vluchtig,
maar geef elkander hoop.

Toon Hermans

©eigen foto genomen op markt in Utrecht

Mijn gedachten gingen vandaag uit naar de gruwelijke aanslagen van 11/09/2001...
alweer 19 jaar geleden, MAAR ...nog zo fris in mijn geheugen!

Ik weet nog precies waar ik was toen ik het vreselijke nieuws daarover vernam...
even na 15 uur...speciale nieuwsuitzending...ik reed op dat moment op de "de Frélaan in Ukkel" en heb me aan de kant moeten zetten omdat ik trilde over gans mijn lichaam...ongeloof...van...dit kan toch niet !
dingen die nooit uit een mens zijn geheugen gewist worden...

Nine eleven...de dag waarop de wereld voorgoed veranderde...

Ik wou daar vandaag toch heel even bij stilstaan

E-mailgesprek tussen een opa en zijn kleinzoon

- hello Opa, top dat je nu ook een tablet hebt !  
Hoef ik niet meer zelf langs te komen om je te groeten.

Hey, ja, je ziet he dat je opa mee is met zijn tijd.

- Super cool, opa!
Zou je voortaan mijn zakgeld ook via internetbankieren willen overmaken?

Nu je er zelf over begint, ik heb een beter plan.
Ik heb vorige week een scanner gekocht.
Ik zal elke week een briefje van 100 euro inscannen en e-mailen.
Jij kan het dan downloaden en uitprinten.
Denk je dat dat genoeg is?

Vele groetjes en dikke zoen,
je opa

p.s. dit logje naar aanleiding van de poll deze week hier op Seniorennet...

Zag je de blauwe
lucht vandaag en
rook je het frisse groen...

of ging er weer
een dag voorbij
met veel te veel
te doen...

><

Ook al zitten we nog altijd midden de "coronacrisis"
laten we toch proberen in elke dag het positieve te zien
Pin je vast aan alles wat je beetje blij kan maken
een vlinder, mooie bloem, een mooie song, een mooi boek
een onverwacht telefoontje...
de glimlach achter een mondmasker...
vele kleine dingen geven de kracht om deze tijd door te komen.

Knuffel van op afstand...liefs van mij.

Wees wie je wil zijn
Met al je plussen en je minnen
Met je onrust en je pijn
En met je liefde diep van binnen

Met je zorgen,je vertrouwen
Met je vreugde en je leed
Met wat zich nog zal ontvouwen
En... met wat je het liefste maar vergeet

Met je warmte,je bezieling
En met jouw spontaniteit
Met je pracht gevoel voor humor
Met je stijl, je waardigheid

Wees wie je wilt zijn
Dan wint jouw licht aan kracht en gloed
Dan zal je stralen vanuit je kern
Omdat je dan... jezelf ontmoet

©eigen foto

Ook al heb ik jaren geen "baas" meer...dit vond ik wel een goeie...

en met de hitte van de afgelopen dagen enorm dankbaar dat ik in mijne luie zetel mag hangen

hou jullie allemaal goed en...hou het koel...

Kleine vlinder vlieg,
Fladder naar omhoog,
Ver weg naar de regenboog
ik kijk hoe je wegvliegt hier vandaan
En wenste dat ik met je mee kon gaan,
Naar de mooie kleurenpracht
Die daar boven op je wacht.
Zachtjes en toch nog vlug
Kom je van die verre reis terug.
Brengt prachtige kleuren met je mee
Voor iedereen hier beneden.

Onverwacht, zonder geluid
Kwam je heel eventjes zitten op mijn huid.
Streelde mijn wangen toen heel zacht
Alsof je wist, er wordt op mij gewacht.
Ik word steeds weer vrolijk en blij door jou
Dat is kleine vlinder, waarom ik van vlinders hou.

Verder breng je troost aan mensen
Die het nodig hebben, zachtjes wensen.
Je brengt een glimlach op ieders gezicht
Die voor jouw schoonheid, vrolijkheid is gezwicht.
Vlieg, kleine vlinder, over de allerhoogste toppen
Van bloem tot bloem, open hun tere knoppen.
Breng iedereen wat je bent voor mij
Maak ook hun leven wat vrolijker en blij.

Dus vlieg, fladder, dans kleine vlinder de wereld rond
Open vele mensenharten, maak hun hart gezond.

(auteur onbekend)

deze Koninginnepage kwam hier gisteren neerstrijken op onze vlinderstruik...het heeft me heel wat moeite gekost om te kunnen fotograferen (foto is wat donker) want bij het minste wat er bewoog was ie weer weg.

© eigen foto's

lieve groet allemaal

Heel fijn weekend allemaal

fijn dat je even langskwam

><

Even op de grappige toer met dit warme weer

een ijsje kan lekker zijn en voor verfrissing zorgen maar...
wat we nu zeker nodig hebben is liters en liters water
vind je het puur niet lekker...een schijfje citroen, limoen of appelsien toevoegen,
dat je even van tevoren in de diepvriezer stak en meteen dienst doet als ijsblokje...
 kan het verschil maken...
koude thee, of koffie (zelfs warme) geeft nu ook het nodige vocht
dat we zo nodig hebben bij deze temperaturen...

het is momenteel echt wel bakken en braden
de thermometer toont (en die hangt in de schaduw)
41 graden...

lieve groet aan ieder die hier langskomt

><

Niet ik
Maar wij
En nog beter
Samen
Want...

Samen… lopen we vlugger
Samen…begrijpen we beter
Samen…klinken we luider
Samen… horen we meer
Samen… kijken we verder
Samen…verdragen we meer pijn
Samen…denken we beter na
Samen… kunnen we meer
Samen…heeft het meer zin
Samen…hebben we een groter HART

Is…SAMEN een droom ?
Of kunnen we het werkelijk allemaal SAMEN ?

© eigen gedicht
© eigen foto ...uitstalraam in Utrecht

brief van Corona

Moeder Aarde fluisterde jullie iets toe 
maar jullie luisterden niet, 
Pacha Mama  schreeuwde het uit 
maar er waren blijkbaar andere prioriteiten.
En toen werd ik geboren …  Corona, 
niet om jullie te straffen,
eerder om jullie wakker te schudden.

Grootschalige overstromingen deden jullie niet luisteren,
Opflakkerende bossen openden jullie ogen niet,
Angstaanjagende tornado’s waren geen signaal.

Terwijl  de vissen in de zee sterven door plastic- en  watervervuiling,
terwijl gletsjers in een alarmeren tempo smelten 
en er ernstige droogte heerst,
luisteren jullie nog steeds niet naar wat de aarde wil vertellen.

Jullie gaan gewoon door met jullie eigen leven.
De nieuwste iPhone is blijkbaar belangrijker 
dan wat de aarde ons probeert te vertellen…

Maar ik kom nu naar jullie toe.
Ik heb het traject van de hele wereld stilgelegd.
Ik heb jullie eindelijk doen luisteren,
Ik heb jullie in jullie huis doen vluchten,

Jullie zijn vandaag net als de aarde…
Jullie denken enkel nog aan je eigen overleven.
Hoe voelt dat aan?

Ik geef jullie koorts… omdat de aarde in brand staat;
Ik geef jullie ademhalingsklachten… omdat de atmosfeer totaal vervuild is;
Ik maak jullie kwetsbaar … net zoals Moeder Aarde.

Ik neem jullie comfort af,
jullie vrijheid,
en nu...

De wereld krijgt beter luchtkwaliteit… 
de hemel is helderblauw omdat de fabrieken hun gassen 
niet loslaten in de atmosfeer.

Denk eens na  over wat belangrijk is in je leven.

Nogmaals, ik kom je niet straffen, 
ik kom je helpen om wakker te worden.

Wanneer alles voorbij is,
wanneer ik vertrokken zal zijn …
luister dan naar Moeder Aarde.
Draag zorg voor de natuur …
Zorg ervoor dat ik nooit meer terug moet komen.

Hoogachtend,
het Corona Virus

p.s. deze tekst vond ik vanmorgen in mijn mailbox en wou hem graag met jullie allen delen...
want het is al 5 over 12!!

MAAR...sommigen doen maar verder, alsof er niks aan de hand is.
Dagelijks lees je het in de krant of hoor je op radio en televisie negatieve berichten
over feestjes die stilgelegd moeten worden.
De boetes die ze krijgen zijn nog niet hoog genoeg én...
dienen dringend naar oog- en oorarts te gaan.

ik kreeg van O.L.Heer
twee benen om te lopen

maar ik vond het toch verstandig
om een fiets erbij te kopen.

Ik kreeg 2 ogen om te zien
de bloesems van de mei

toch kocht ik er van lieverlee
een fototoestel bij.

ik kocht ook nog een autootje
dat gaat van brom brom brom

daar rij ik mee van hier naar daar
en ook het hoekje om.

Wat gek, de dieren doen dat niet
en daarom krijgt de slak

die rustig over 't tuinpad schuift
ook nooit een hart-attack.

 Toon Hermans

op 27 juli 2006…ondertussen al 14 jaar geleden…zette ik hier mijn eerste krabbeltjes op Seniorennet...

Het begon allemaal met veel enthousiasme, maar tegelijkertijd  vroeg ik me ook af wat ik hier elke dag, of toch regelmatig, zou komen vertellen…wie dit allemaal zou komen lezen en wat de reactie op dit alles zou zijn van de andere bloggers.

In die 14 jaar heb ik hier heel wat mensen leren kennen, vriendschappen opgebouwd én dankzij de jaarlijkse meetings die Frieda voor ons regelde, heel wat mensen achter die blogs ook echt ontmoet. Wat was dit telkens een blij weerzien !

Ik weet het, ik ben nu ook geruime tijd afwezig geweest en toch voelde het na al die tijd of ik nooit weg was geweest…Ik denk dat ieder van ons weleens een periode heeft van…ik heb geen zin…ik weet niet meer wat schrijven…en toch is de drang om er terug bij te horen én terug op de blogs van al die mensen die je zo vertrouwd zijn,  te gaan lezen.

Ieder van ons tracht in zijn blog een stukje van zichzelf te leggen, en je krijgt het gevoel dat je mee beweegt in zijn/haar wereldje.  Dat zijn dé dingen die het bloggen zo mooi maken. Ondanks de afstand in km. je elkaar toch nabij kan zijn.  De steun (zij het dan virtueel) en een lief woord in het gastenboek, kan voor een mens zoveel betekenen…zeker in deze coronatijd waarin voor vele mensen Seniorennet zo ongeveer het enige sociale contact is.

Lieve mensen,  dankjewel voor die 14 jaar…

Ik koester de warme menselijkheid en de vriendelijkheid die ik hier mag ontvangen.

Dankjewel allemaal

><

 Bloemen...

in deze tijd van al die nare meldingen over Corona 

brengen zij toch wat vreugde...

hele lieve groet aan allen die hier langskomen

hou jullie gezond

© eigen foto...bloemen uit onze tuin

><

Lieve groet aan allen die hier langskomen