Eigenwijs

op 27 juli 2006…ondertussen al 14 jaar geleden…zette ik hier mijn eerste krabbeltjes op Seniorennet...

Het begon allemaal met veel enthousiasme, maar tegelijkertijd  vroeg ik me ook af wat ik hier elke dag, of toch regelmatig, zou komen vertellen…wie dit allemaal zou komen lezen en wat de reactie op dit alles zou zijn van de andere bloggers.

In die 14 jaar heb ik hier heel wat mensen leren kennen, vriendschappen opgebouwd én dankzij de jaarlijkse meetings die Frieda voor ons regelde, heel wat mensen achter die blogs ook echt ontmoet. Wat was dit telkens een blij weerzien !

Ik weet het, ik ben nu ook geruime tijd afwezig geweest en toch voelde het na al die tijd of ik nooit weg was geweest…Ik denk dat ieder van ons weleens een periode heeft van…ik heb geen zin…ik weet niet meer wat schrijven…en toch is de drang om er terug bij te horen én terug op de blogs van al die mensen die je zo vertrouwd zijn,  te gaan lezen.

Ieder van ons tracht in zijn blog een stukje van zichzelf te leggen, en je krijgt het gevoel dat je mee beweegt in zijn/haar wereldje.  Dat zijn dé dingen die het bloggen zo mooi maken. Ondanks de afstand in km. je elkaar toch nabij kan zijn.  De steun (zij het dan virtueel) en een lief woord in het gastenboek, kan voor een mens zoveel betekenen…zeker in deze coronatijd waarin voor vele mensen Seniorennet zo ongeveer het enige sociale contact is.

Lieve mensen,  dankjewel voor die 14 jaar…

Ik koester de warme menselijkheid en de vriendelijkheid die ik hier mag ontvangen.

Dankjewel allemaal

><

 Bloemen...

in deze tijd van al die nare meldingen over Corona 

brengen zij toch wat vreugde...

hele lieve groet aan allen die hier langskomen

hou jullie gezond

© eigen foto...bloemen uit onze tuin

><

Lieve groet aan allen die hier langskomen

><

Het welles nietes spelleke

Niemand kan het zo goed dan de politici

Vandaag moet het niet,

Morgen zal het misschien wel kunnen

En dan is het…verplicht.

Het mondmasker…

En dan…

Als het te laat is…

En een 2^de golf staat ons op te wachten…

We hadden het misschien eerder moeten doen

Conversatie?

Dat kennen ze blijkbaar niet zo goed…

Willen altijd gelijk hebben, maar is het zo ?

Voor een gesprek op tv deinzen ze terug

En wanneer reporters ze staan op te wachten,

Vluchten ze …

Door het raam naar buiten…

Lachertjes…

en...

Daar gaan we weer

Al diegenen die zich hielden aan de regels

Moeten weeral boeten voor de fouten van diegene waar het nooit kwaad kon

Afstand houden…geen grote bijeenkomsten,

onze eigen bubbel van een beperkt aantal mensen

en een mondmasker dragen

Is het nu echt zo moeilijk om ons daaraan te houden...

lieve groet en...hou je gezond

><

Veel geluk zul je vinden wanneer je iemand anders wat geluk schenkt.

Wees aandachtig voor de mensen uit je omgeving en kijk wat je voor hen kunt doen.

Soms kan een kleine moeite van jouw kant veel betekenen voor iemand.

lieve groet en hou je gezond...

© eigen foto...

Ik ging vandaag even terug in mijn geheugen…in de tijd toen ik nog voor een grote firma werkzaam was (lang geleden😊) en waar we regelmatig opleiding kregen… of noem het bijscholing van hoe het wel… en niet moest zijn.

Zo werd er heel veel gesproken over HE CO BE  en GA LE CO…”het contact behouden” en “garder le contact”…bijscholingen waren tot vervelens toe altijd in de 2 landstalen, goed voor ons want wij werden slimmer 😊

De belangrijkheid van “het contact behouden” werd steeds naar voor geschoven, omdat we zonder dat contact niet konden werken…omgaan met mensen…het was een droom job en superleuk… je kreeg heel veel vriendschap…hun vertrouwen… maar aandacht en interesse in wat zij te vertellen hadden was super belangrijk…

Contact behouden = vertrouwen kweken…

Waarom ik dit allemaal vertel…wel omdat ik vind dat het er in deze vervelende Coronatijd ook om draait…HE CO BE…het contact “blijven” behouden met al de mensen om je heen…of veraf…

Het kan zo’n plezier doen om van iemand regelmatig een telefoontje…whatsapp berichtje te krijgen of mekaar eens te zien via skype…dit zeker voor mensen die alleenstaand zijn,  minder mobiel of waarvan de familie heel ver woont of zelfs in het buitenland verblijft…

En daarom is het contact hier via Seniorennet ook zo belangrijk…hier krijg  je ook de kans om elkaar eens op te zoeken…enkele woordjes te krabbelen 😊 op het blog…om zo te laten weten…ik ben je niet vergeten…

Lieve groet en hou het gezond

Mensen
zijn er voor elkaar
ook als het even wat moeilijker gaat,

Zeker in deze corona tijd waarin zovele mensen

eenzaam wachten

Op een bezoekje

Op een telefoontje

Op die ene knuffel

Die alles anders maakt

Waar je ook bent
wat je ook doet
weet
dat ik aan je denk
dat ik om je geef
dat je in mijn hart leeft
neen...
je bent niet alleen...

Samen...
er zijn voor elkaar
dat moet toch kunnen ?!

Bekijk even dit mooie filmke,
luister naar de tekst
en de knuff die je nu voelt
die...komt van mij

https://www.youtube.com/watch?v=OV5_LQArLa0

(eerst advertentie afwachten of wegklikken)

lieve groet

Cécile

heel fijn weekend

Geniet ervan

Ik hoorde onlangs iemand aan een dame vragen...en...hoe is het...?

maar nikske negatiefs of triest zeggen he want ik ben vanmorgen vrolijk opgestaan en anders is mijn dag weer verpest...!!!

Ik zag dat het menske haar hoofd even boog en slikte ...dacht na...en zei...oh... met mij is alles goed...

en..de conversatie was gedaan...

dat heet dan...

interesse in je medemens !

© eigen foto : zeeuws knoopje

Vakantie...

tijd waarin velen onder ons andere 
regios opzoeken...dit kan in eigen land of...
kennis maken met andere culturen...
zovele mensen ontmoeten,
en ieder met zijn eigenheid én eigen taal...

maar één ding blijft overal hetzelfde
en dat is ...

de GLIMLACH van een mens

vergeet dus niet eenieder die je ontmoet, 
jouw liefste glimlach te schenken

en zelfs achter een mondmasker

zie je de lachende ogen

dus GLIMLACH

Lach met heel je hart,
het kost je helemaal niks extra!

lieve groet

© eigen foto's

Redelijk vroeg uit de veren vanmorgen, want met dit warme weer komt er van slapen niet veel in huis… 

Een mens probeert de leefruimte en kamers zo koel mogelijk te houden, maar met de temperaturen van afgelopen dagen, en zeker gisteren toen het kwik op de middag 36° in de schaduw aanwees, is dit niet zo makkelijk...gisteravond was het rond half twaalf nog 24 graden en in de keuken stond de thermometer nog op 26°... 
De ventilators doen hun werk (zou nu niet zo ideaal zijn naar het schijnt…maar vermits we hier in onze eigen bubbel van 2 zitten)...en het muggengaas, voor deuren en ramen, zorgt ervoor dat we geen ongewenste gasten krijgen die je 's morgens laten opstaan met allerlei bultjes die verschrikkelijk jeuken, of je er laten uitzien als een buitenaards wezen...hihi

Vanmorgen ...na het ontbijt...was ik  direct klaarwakker...
Mijn man kwam met de melding dat een groot deel van de krieken rijp waren en hij ze ging plukken...
Vandaag??? in zo'n hitte confituur maken? No way…dat zal wel voor andere dag zijn als het hier wat koeler is…

Het argument…ja maar, anders worden al de vruchtjes slecht en hebben we er niks aan ... Gevolg...er werden deze voormiddag krieken geplukt (eerste deeltje toch want er wachten er nog grote hoeveelheid) en nadien vakkundig ontpit…en…zaten we zo direct onder de rode sproetjes...indiaantje spelen…of…het begin van de mazelen?...Tja, na 4 kilo zag het er beetje zo uit.De ontpitte kriekjes werden per ½ kilogram ingevroren en de confituur maken?

Dat zal gebeuren als het niet meer zo heet is…

En nu...is het rust...even hier op seniorennet en genieten van een fris glaasje bubbels…ik hoor je al denken…zit die nu aan de champagne??? ..nee hoor…een glaasje water 😊 kan ook heerlijk zijn…heb het wel eventjes verdiend, is het niet?

lieve groet aan iedereen...

 © eigen foto...Mercado St.Joseph op de Ramblas in Barcelona

Hoe ist? Of…hoe gaat het met jou?

Een vraag, die we de laatste periode wel meer dan eens zullen gehoord hebben, en dan zeker wanneer we  een telefoontje deden... ( het enige wat we op dat moment hadden)...  voor mensen van onze leeftijd was het net of we waren opgesloten…Ja,  wij behoren immers tot de meest kwetsbare categorie en zeker als je al verzwakt immuunsysteem hebt…

Niet bij elkaar op bezoek…enkel en alleen maar essentiële verplaatsingen…je kinderen, kleinkinderen en familie moeten missen… het vreet aan een mens.

En dan...eindelijk blij dat we terug stilletjes aan mogen buitenkomen…ieder in zijn eigen bubbel…moeilijk in het begin om te kiezen wie??? Zeker als je groter gezin hebt…je kan immers toch niemand van je eigen gezin uitsluiten!

Week na week beetje meer vrijheid en buitenkomen om te wandelen, boodschappen te doen…mensen te ontmoeten én…op veilige afstand…een praatje te maken…

Wel, hoe gaat het met jou... Alles goed met Jou... Ja hoor, met mij alles goed...alleen… en dan…komt meestal het verhaal.

Hoe gaat het nu ECHT met jou?...

Dit is toch wel een beetje een andere vraagstelling, want de vraagsteller vermoed dat er toch wel wat meer aan de hand was en wil graag het verhaal horen. Ook de manier waarop we elkaar groeten na enige afwezigheid, kan erop wijzen dat we ECHT wel nood hebben aan een echte babbel, en dan is een luisterend oor meer dan welkom!
Wanneer we elkaar kennen , neen niet oppervlakkig, maar ECHT kennen, dan voelen we wel heel snel wanneer de ander wat kwijt wil...eenzaamheid, pijn of verdriet om geliefden die wegvielen..
Een enkele blik kan soms volstaan. Het voelt dan  enorm goed wanneer we zo iemand ontmoeten met een luisterend oor...iemand die het woord tijd" nog kent en niet de ganse tijd terwijl je aan het vertellen bent, naar de klok zit te kijken of af en toe met een excuus komt dat hij dit of dat nog moet doen en dringend doormoet.

Het kan voor een mens zo helend zijn en verlossend om "zijn ei" eens kwijt te raken. Op zo'n momenten voelen we ons zo verbonden met de ander...
Dat vertrouwen moeten we dan ook nooit beschamen!  Het is immers dat kleine duwke in de rug dat we nodig hebben om voort te kunnen...het geeft vleugels aan iemand die in het diepe dal zat... 

Denken we daar aan, als we de vraag stellen, of...zelf krijgen... 
Hey, en hoe gaat het nu ...ECHT...met jou? 
Ik...heb tijd...vertel het maar! 

hele lieve groet van mij...

© eigen foto...enkele jaren terug genomen in de prachtige tuin van Jeske van Tuindenhorst

Nu ons in deze coronatijd zoveel dingen ontzegt worden,

zoals ..elkaar geen hand geven...

niet knuffelen of een kus geven...

afstand houden...

verplicht dit en verplicht dat...

zijn de "kleine" lichtpuntjes nog van "groter" belang...Je hoeft ze inderdaad niet te zoeken...soms zijn ze er zomaar...maar...je moet zelf ook wel een beetje moeite doen en het willen zien...

Zie de wereld anders...ontdek terug wat we vergeten waren...alles leek zo vanzelfsprekend...geen tijd hebben voor mekaar...hollen van hier naar daar...en nu...

Kijk wat er elke dag voor je ogen gebeurt met de natuur... de fladderende vlinders en zoemende bijen of hommels,...vandaag een bloem in knop en morgen...diezelfde bloem die je laat genieten van al haar kleurenpracht...

Kleine dingen...maar iets wat je gelukkig maakt...besef dat we mekaar nodig hebben...nu meer dan ooit...wees een lichtpuntje voor jezelf...maar vooral ook voor de ander...

liefs

In het begin van de week zijn we nog niet goed wakker

en komen maar heel traag op gang,

want…we staan weeral voor een nieuwe werkweek

Op Woensdag zijn we al een tikkeltje opgewekter,

Want…we zijn reeds halfweg

Op Vrijdag zijn we zo blij omdat er weer een heerlijk weekend voor de deur staat…

Maar…we vergeten dat we op die manier ons humeur voor een deel ons leven laten bepalen, ons zelf dikwijls ongelukkig maken en…dat het leven zo snel voorbij gaat,

zonder er “echt” van te kunnen genieten…

Het weer is evenzo een hinderpaal…

Schijnt de zon… dan zijn we vrolijk

Regent het, dan zijn we eerder geneigd om alles negatief te zien.

We maken het onszelf dikwijls zo moeilijk om elke dag “een beetje” gelukkig te zijn

omdat we ons onderuit laten halen door omstandigheden van buitenaf!!

Laten we genieten van alle dagdagelijkse dingen

genieten van elke dag, ons gegeven

Of dit nu onder stralende zon, of regenweer is

Het maakt het immers  een stuk makkelijker

Om het leven wat “vrolijker” te zien....

Soms

lieve groet

Cécile

Dit is dan ook echt het woord...PROBEREN..

want na zo lange tijd is het echt zoeken hoe alles weer werkt,

en natuurlijk is er ondertussen ook heel wat veranderd...we zoeken en we zoeken...tot we het vinden...

opgeven staat immers niet in ons woordenboek...

lieve groet

Tinypic is no longer available...

Tinypic is niet langer beschikbaar...

daar gaat al je werk van 14 jaren...

herbegin maar...

niet alleen de mooie foto's, maar zovele mooie herinneringen verdwijnen gewoon..

dankjewel Tinypic

daarvan krijgt een mens zeker meer zin om verder te doen

lieve groet aan allen die langskomen

Cécile

De Sint is al enige dagen weer het land uit, maar bracht mij hoofdpijn en hoofdpijn...lees "migraine" en dus is het rusten, want tijd doorbrengen voor het schermke zit er momenteel niet in...is te vermoeiend voor mijn ogen..

dus lieve vrienden, even geduld voor ik weer een bezoekje kan brengen aan jullie blogje.

lieve groet

Cécile

Dit weekend was het druk...de kleinkids kwamen hun "schoentje" lees stinkpateekes...zetten met heel wat lekkers voor de Sint en Zwarte Piet...en nu...hopen dat  volgende woensdag de Sint hun verwachte geschenkje komt brengen ...

heerlijk he, al die tradities die wij ook nog altijd proberen in stand te houden.

 

Elke morgen, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle grote en kleine knechtjes

Doen dan ochtendgymnastiek

 

Links en rechts…voor en achter

Een,twee, drie en  in de maat

Kopje rollen, bokje springen

Kijk toch eens hoe mooi dat gaat

Daarom ’s morgens, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle knechtjes doen hun best dan

Bij de ochtendgymnastiek



.......

staat je schoentje al klaar ,??

alvast aan iedereen een warme groet

Klaproosje1

De Hamamelis of de "Tover"hazelaar...

Toveren... een magisch woord

Moest die struik er voor kunnen zorgen dat er

- geen oorlog meer is

- iedereen gelukkig is

- een glimlach tovert op ieders gezicht

- iedereen voldoende voedsel heeft

- er geen ziektes meer zijn zoals de grote K

dan zou er in elke tuin wel eentje te vinden zijn..