Geniet.

We schrijven eind juni 2021

Het schooljaar loopt ten einde… Je was leerkracht in het 6^de leerjaar en gaf steeds het beste van jezelf. Je was er steeds voor de leerlingen, niets was teveel…lesgeven was voor jou geen beroep meer maar een passie.

Je keek uit naar het verlof, samen met je vrouw en je 2 boys op verlof gaan…stappen in de bergen, maar eerst wou je nog even naar de dokter voor de rugpijn…

Even nadien kreeg je het verwoestende nieuws; je moest dringend naar spoed en kreeg de diagnose K… het verlof…dat kwam er niet…

Je had zoveel moed, steeds positief en vol hoop dat alles goed zou komen, zodat je thuis zou zijn tegen dat je jongens van chirokamp kwamen.

Maar naarmate de dagen vorderden ging je toestand meer in dalende lijn…

Helaas, lieve Geert*, 1 maand na de diagnose verliet je dit aardse dal…we schrijven 5 augustus 2021…Je kreeg zelfs de kans niet meer om naar huis te komen…

We zijn heel erg triest om je heengaan, maar zo enorm blij en dankbaar dat we je mochten kennen, als vriend van onze kinderen, collega-leerkracht van onze dochter, getuige bij het huwelijk van onze dochter, en een echte vriend van onze familie, je was een fijn mens, een liefdevolle echtgenoot voor je vrouwtje en trotse papa van je 2 zonen,  een levensgenieter met een supergroot hart en er steeds voor zorgend dat iedereen het goed had…

Donderdag 12 augustus 2021 namen we voor altijd afscheid van jou…

Wij zullen je missen en denken aan je boodschap naar iedereen…

G eniet…met een grote G…want het leven is zo broos…

p.s. een zonnebloem voor jou Geert*...je lievelingsbloem

27/7/2006...27/7/2021

Mijn blogje bestaat 15 jaar...

Ik weet het, ik ben er de laatste tijd niet zo veel, maar dit alles heeft zijn redenen.

Toch wil ik graag even het volgende kwijt :

15 jaar van...zoeken hoe dit alles in zijn werk ging

15 jaar van...teksten uitzoeken en foto's bijplaatsen

15 jaar om mensen hier te ontmoeten, maar ook dankzij Frieda
de kans krijgen elkaar ECHT te ontmoeten en met elkaar te praten op de jaarlijkse bijeenkomsten.

15 jaar om vriendschappen op te bouwen, door regelmatig bezoekje te brengen op elkaars blog en wat te schrijven in het gastenboek of onder een logje...ook al heb je elkaar nooit ontmoet...je krijgt echt voeling met elkaar...

Maar spijtig genoeg ook...

Op die 15 jaar, van heel veel mensen afscheid moeten nemen...
wegens voorgoed stoppen met hun blogje door ziekte, gebrek aan tijd of goesting...
maar het ergste van al...door overlijden...

Graag wil ik EENIEDER die hier ooit langskwam in die 15 jaar, wat schreef in mijn gastenboek, er was voor mij op vrolijke maar ook moeilijke momenten, zeggen...
Bedankt...om zoveel vriendschap...

liefs...
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren
Cecile

Vandaag, dag van nationale rouw...

we gedenken vandaag "extra" al die mensen die getroffen zijn door de overstroming,
al hun naasten en familieleden.
Al die mensen die een dierbare verloren of nog in het ongewisse zijn...

Achter de beelden die we op tv zien, schuilt er veel menselijk leed...
Laten wij niet alleen vandaag even stilstaan, maar ook in de weken, maanden die komen...

zo'n leed is immers niet weg op 1 dag, maand, jaar...dat blijft voor eeuwig in een mensenhart gegrift.

ik waardeer de vriend

die voor mij een gaatje weet te vinden

in zijn agenda...

maar ik koester de vriend die zijn agenda 

niet eens openslaat...

Robert Brault

lieve groet 
hou het veilig, draag zorg voor jezelf
en je dierbaren

Het is niet altijd even makkelijk om dat lachende gezichtje op te zetten

en van al die negatieve berichten worden we echt niet vrolijk...

Het lijkt erop dat men vergeten is wat Corona is...

En wat er bij mij zeker niet in kan is het onverantwoorde gedrag van sommige ouders 

die maar vlug een ticket aanschaffen om hun besmette kinderen

op een vliegtuig richting België te zetten...

pff...

voila mijn gal is even gespuwd...

lieve groet en hou het aub veilig
draag zorg voor jezelf en je dierbaren...

p.s. ik doe er alles aan om jullie zo vlug mogelijk een bezoekje te brengen...

Met de gsm in de hand
komt men door het ganse land
het telefoontje gaat overal mee...
en zelfs op de straat moet je meermaals uitkijken 
of er wordt tegen je aan gelopen...

Jammer, heel erg jammer is dat allemaal...

Daarom...

Lach eens naar een ander
Tuur niet naar de grond
Laat je ogen stralen
Kijk toch in het rond.

Praat eens met een ander
die dat nodig heeft
Laat je hart toch spreken
Dan weet je dat je leeft.

Heel fijn weekend
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren

Het leven is
geen kleinigheid,
 maar het bestaat wel
uit kleine dingen.

lieve groet
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren

Hoe laat je ook komt, 
wie je ook bent,
Wat je ook doet, 

Je bent altijd welkom. 

Al kom je morgen of terstond,
Al was het reeds lang geleden,
dat we je nog zagen,
Het doet er niet toe, 

Je bent steeds welkom.

Al kom je met een lach,
Ook al heb je verdriet,
Heb je reden of verhaal,
of is het louter zomaar

 Je bent altijd welkom

lieve groet aan ieder die hier langskomt
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren

Corona...het is niet onze beste vriend,

Heel wat mensen voelen zich heel erg eenzaam omdat zoveel vertrouwelijke dingen wegvallen/vielen
De draad terug oppikken na de versoepelingen geeft bij velen heel veel twijfels van...zou ik...durf ik dat wel...en dan spreek ik over om samen een terrasje te doen...of iets gaan eten in een restaurant...

We hebben ons zolang moeten houden aan bepaalde regels van...
dit mag niet en dat mag niet...
en zo zie je hoe vlug een mens vastgebakken zit in die routine...

Zo het voorbije weekend nog iemand gesproken...via de telefoon...
omdat zij andere kant van het land woont...en ze het met die dingen heel moeilijk heeft...

Je hoort de pijn en de angst in haar stem...bang om contact met anderen te zoeken,
bang om eens af te spreken, ze doet zich stoer voor,
dit terwijl ze heel erg kwetsbaar is...
heel erg eenzaam.

Ik denk...dat er zo heel veel mensen zijn...

Daarom...

Ik kan je geen oplossingen geven
voor al je problemen,
twijfels en angsten in het leven.
Maar ik kan naar je luisteren
en samen zullen we zoeken naar antwoorden.

Ik kan je verleden met al je hartzeer
en pijn niet veranderen,
noch de toekomst met zijn
nog te vertellen verhaal.
Maar ik kan er NU voor je zijn
wanneer je me nodig hebt.

Aan iedereen die hier langskomt
lieve groet
zorg goed voor jezelf en je dierbaren

©foto...een hoekje uit onze tuin

Wat dachten jullie ...
dat is wel een heel lange vakantie ...
wees gerust, we zijn heus maar een weekje aan zee geweest en het heeft ons echt wel goed gedaan...
het appartement had zijdelings zeezicht en vanuit de keukenhoek hadden we zicht op de luchthaven van Oostende ...
Elke ochtend werd ons een lekker ontbijt (en meer dan voldoende)  aangeboden  en voor de rest hebben we ons tegoed gedaan aan heerlijke visgerechten die we gingen afhalen bij traiteurs in de buurt...
en...daar hoorden ook garnaaltjes bij ...zelf pellen en een lekker biertje erbij ...

En ja, het was misschien niet zo warm zoals het nu is, maar dat hoeft ook niet als je gaat wandelen ...kleine wandelingetjes wel te verstaan...want lang wandelen zit er voor mij met die knieprothesen niet meer in, maar we hebben voor 100% genoten en dat is toch het doel niet?

even op de dijk...enkele kunstwerken van Beaufort21 gaan bewonderen...in Nieuwpoort de schildpad van Jan Fabre op haar nieuwe lokatie gaan bezoeken (Fabreplein) en onze haren laten wapperen in de wind, zodat we ook beetje "kunstwerkjes van Beaufort" waren nadien

lieve groet aan ieder die langskomt
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren

© eigen foto...Californische klaproosjes (of slaapmutsje)
uit eigen tuin

het stond reeds gepland van 2019...ons weekje aan zee...
maar door meneerke Corona was het steeds maar uitgesteld...

Maar eindelijk is het dan daar en krijgen we een ganse week af te rekenen met regen en wind...

tja...

niks aan te doen zeker...we moeten het nemen zoals het komt...en onze leuze is...weg is weg...

lieve groet aan allen die hier langskomt,

zorg goed voor jezelf en al je dierbaren.

Het regent

het regent
we worden
allemaal nat
wat gaan we nu beginnen?

Ik weet een goede raad...

we stappen in een auto
aan 't hoekje van de straat
toet toet toet toet toet rij maar aan
chauffeurke laat uw auto even staan
toet toet toet toet toet rij maar aan
chauffeurke laat uw auto even staan !

...dit liedje uit onze kindertijd past precies in het huidige weerplaatje...
ze mogen van mij dat "gat" in het wolkendek nu maar vlug dichtplakken met "colle tout" (lijm)
hihihi

In elk geval...regen of niet...geniet van alles om je heen
maar vooral...zorg goed voor jezelf en al je dierbaren

wat is het moeilijk om weer de draad op te pikken...
ik schrijf en schrijf...en wis weer alles

afscheid nemen...

het is de laatste weken zwaar geweest...
22 april vierden we nog de verjaardag van mijn schoonmoeder...
ze werd 98 jaar...een gezegende leeftijd...
haar hoofd nog helder...heel goed onthouden
maar...haar lichaam was moe, heel erg moe...(dat zei ze telkens weer)

haar woorden...ach ik wou dat die stomme corona voorbij was
dan konden we terug met gans de familie eens samenzijn...

samenzijn...iedereen rond haar hebben...
ook al was het voor haar soms te druk...het geroezemoes...
toch was ze telkens heel erg blij dat ze iedereen gezien had
vertellen...en herinneringen ophalen

...

het heeft niet mogen zijn
3 dagen na haar verjaardag ging het plots heel erg bergaf...
haar wens om thuis te mogen gaan...is in vervulling gegaan
het samenzijn is er geweest...op 1 mei...
maar dat was om voorgoed afscheid te nemen...

de afgelopen dagen waren dan ook biezonder druk
niet veel tijd om na te denken...
mijn man is stil...maar ik weet wat in zijn gedachten speelt...
dat hij niet alleen van mama,
maar ook van zijn "thuis" afscheid moet nemen.

lieve groet
zorg goed voor jezelf en
voor al je dierbaren

Als eerbetoon aan mijn eigen mama die ik reeds 17 jaar moet missen en,

aan mijn schoonmama die we  1 dag voor Moederdag begeleidden naar haar laatste rustplaats...

Er zijn kinderen zonder moeder,
en moeders zonder kind.
Mama's die er tien hebben,
ongeacht wat een ander vindt.
Er zijn moeders die zorgen,
voor een kindje niet van hen.
En mama's die denken aan morgen,
'als ik er niet meer ben'.
Er zijn moeders die een kind ontvangen,
uit hun buik geboren.
Adoptiemama's die voelen,
dit kind zal aan mijn hart behoren.
Er zijn moeders die een engel dragen,
op handen, als ieder ander kind.
En wensmama's van hoop en dromen,
die vervlogen in de wind.
Er zijn moeders met precies
twee kinderen aan hun zij.
Maar vandaag is een dag voor allen die weten
'Er leeft een moeder in mij'

aan iedere mama, fijne Moederdag

een lieve groet komen brengen
ik ben jullie niet vergeten maar is momenteel heel druk hier...

groetjes
Cecile

eindelijk ben ik er weer na lange tijd

het lukte me niet om wat te schrijven in jullie gastenboeken en je weet,

ik ben niet de persoon om "grote gazetten" te komen plakken met link naar mijn blog,
zonder ook wat te reageren op wat je geschreven hebt.

lieve mensen die hier wat kwamen schrijven,
bedankt voor jullie bezorgheid...dit toont toch wel dat we als bloggers,
ook al kennen we mekaar "niet in het echt" om elkaar geven.

dikke knuffel

lieve groet aan iedereen die hier langskomt
blijf gezond en
zorg goed voor jezelf en je dierbaren

Mocht er in het hart
van ieder mens
een deurtje openstaan,
waarlangs elkeen
op een stille wens
eens op bezoek kan gaan...

Dan was het hart
ook nooit meer dicht,
gesloten voor een ander.

Dan deelde men het brood wellicht
weer eervol voor elkander...
Verdrongen ware eenzaamheid
die soms in het hart dringt.
Als ergernis en haat of nijd
verdraagzaamheid verdrinkt.

Dan daalde ook weer de liefde neer
de hoop in elk gemoed,
dan werd de wereld vredig weer
en oorlog week voorgoed.
Dan mochten wij samen
een nieuwe wereld bouwen,
waar liefde en hoop samengaan,
geloof en ook vertrouwen.

Mocht ieder in zijn eigen hart
een deurtje ooit voorzien,
veel mooier zou en minder hard
het leven zijn misschien.

Zo
bouw een deur
in het hart van jou
en laat ze open staan,
zodat eenieder die het wou
er eens kan binnengaan...

(auteur onbekend)

lieve groet aan iedereen die hier langskomt,
blijf gezond, zorg goed voor jezelf en je dierbaren

Als ik nu naar buiten kijk
zie ik een eindeloos wit tapijt
De bomen bedolven, de velden verstopt
De kinderen  uitgelaten
want zij hebben groot jolijt!

Uit het grijze wolkendek
Dwarrelen zacht  witte vlokjes neer
Kinderen met rode neusjes
maken sneeuwpoppen,
En de sneeuwballen
vliegen heen en weer

Blijft die sneeuwpret voor hen
nog lang duren,
Of heeft Meneertje winter
spoedig 
genoeg van al zijn kuren ?

 
©Klaproosje1

lieve groet aan iedereen die hier langskomt
zorg goed voor jezelf en al je dierbaren