Toren..

Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.
Soms zijn ze heel mooi, soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.

Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.
Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat iedere mens ook eens anders kan zijn.

Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een herinnering verder moet gaan.
Koester iedere moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.

Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.
Hoe dan ook, geef ze een plaatsje van binnen,
laat de mooie momenten altijd overwinnen

lieve groet aan eenieder die de weg naar mijn blogje vond

©foto genomen in de tuin van Jeske (Tuindenhorst)

Ieder mens heeft zijn talenten.
Het is aan ons om ze te "willen" zien.
Kijk niet naar de gebreken van anderen.
Ga op zoek naar wat mensen wel goed kunnen.

Weet je nog hoe heerlijk het was toen jij een schouderklopje kreeg?

Weet je nog hoeveel deugd het deed toen je van iemand een complimentje kreeg?

Dus...geef mensen een pluim en ze krijgen vleugels!

lieve groet aan eenieder die hier langskomt

De laatste tijd doen we hier niet anders dan afscheid nemen...

afscheid nemen van vrienden, familie en kennissen die op verlof vertrekken, 

maar... ook van mensen die voor "altijd" heengaan.

Zo waren de laatste weken heftig...afscheid nemen van mensen die ons heel nabij waren,

afscheid nemen van vroegere buren, afscheid nemen van een mama of papa van ...

zo ook vanmorgen...telefoon om te melden dat de echtgenoot van een ex collega plots overleden was.

afscheid nemen van jonge mensen...oudere mensen en ja...heel wat mensen van onze leeftijd...

En dan...gaan de gedachten alle kanten op...het raakt...telkens en telkens opnieuw...

Dus, pluk de dag en maak van elke dag, de "beste" dag !

lieve groet aan eenieder die hier langskomt 

Geluk is:

de vreugde

van vandaag

niet missen.

lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Op 27 juli …dag van de verjaardag van mijn blogje, nam ik de beslissing om even een 5-tal weken verlof te nemen…Me even niet te laten verleiden tot…toch even wat te schrijven of bezoekjes af te leggen, want voor  jezelf weet je dan dat eens je ergens wat gaat schrijven, je terug vertrokken bent en je geen verlof hebt…

Niet altijd makkelijk geweest…en kijk…na die 5 weken zijn er 50 mensen die hier wat kwamen neerpennen (waarvoor dank)  maar ben ik ook in de ranking verdwenen…Zo snel gaat het dat je in de vergeethoek geraakt 😊

En voor ik de vraag krijg en…waar ben je naartoe geweest…wel naar de Costa del Nikska, of…Nieverans zoals dikwijls gezegd wordt…maar heb hier heel wat werk verricht om groenten en fruit te verwerken dat ons gratis uit de tuin gegeven werd…

Elk jaar opnieuw zeg ik tegen mijn man…aub een beetje minder groenten zaaien of plantjes zetten, maar…daar heeft hij weinig oren naar😊…voor hem is het een toffe bezigheid om in de tuin bezig te zijn…maar al die groenten kunnen wij niet meer de baas en maken er de kinderen en familie blij mee.

Ik ben natuurlijk heel erg blij om in de mistige en koude herfst- en winterdagen gebruik te kunnen maken van die zelfgemaakte confituren, vruchtencoulis, soepjes en sauzen of…een doosje tomatenpasta voor spaghetti…maar je kan de diepvriezer niet alleen vullen met die bonen, wortelen,courgettes, venkel, tomaten, pompoenen,…en fruit om later nog confituur mee te maken…er moet ook nog plaats zijn voor andere dingen…

En hadden we eerst nogal wat regendagen waar we echt tegenop zagen, zo hebben we momenteel de hitte die ons zo loom en lui maakt…Vroeger kon ik daar echt goed tegen, maar met de jaren is dat minder en minder en probeer ik toch om zoveel mogelijk binnen in de koelte te blijven…

Normaal probeer ik voor mijn verlof een paar logjes klaar te zetten die dan om de x aantal dagen verschijnen, maar dit had ik nu niet gedaan, met als gevolg dat jullie heel erg bezorgd waren, omdat het hier zo lang stil bleef…

Ik wil in ieder geval eenieder bedanken die toch regelmatig wat kwamen neerpennen. 

Lieve groetjes aan eenieder die hier voorbijkomt

Vandaag, 27 juli en exact 17 jaren geleden,  kwam ik hier voor de 1ste keer piepen
en aarzelend een logje schrijven, niet wetende wat er nog zou komen, en wat het voor mij zou brengen...
En kijk, na zovele jaren ben ik er nog altijd...weliswaar niet elke dag, 
maar we doen ons best om op die manier kontakt te blijven houden...

en...

Ik koester de warme menselijkheid,
de vriendelijkheid en genegenheid
die ik via dit blog mocht ontvangen.

Dankjewel allemaal,
dankjewel voor die 17 jaren
dat we hier al samen lief en leed konden delen.

lieve groet van mij
Cécile

Als ik alleen maar was 
een kop op een karkas
had mijn bestaan geen zin
goddank, zit er iets in.

Ik weet niet hoe het heet
een ziel ? een kern ? een pit ?
mijn moeder zei : "'t is God,
die ergens in ons zit..."

Maar ik voel me soms zo leeg
en onze lieve Heer
van wie mij werd verteld
vind ik dan nergens meer.

Maar als ik op een dag
wat naar de bloemen kijk
dan denk ik telkens weer...
mijn moeder had gelijk !

Toon Hermans

Lieve groet aan eenieder die langskomt

En binnen de dagen waarop mensen met verlof gaan en verre oorden…
of het dichtbij opzoeken,
zijn er ook dagen waarop we geheel onverwacht,
voor altijd afscheid moeten nemen van mensen.

We zijn er stil van en onze gedachten dwarrelen van het een naar het ander…
hoe het was…
de steun en vriendschap die we kregen toen wij in ons diepste verdriet zaten…
telkens weer die opbeurende woorden,
die lieve lach en de herinneringen aan toen…

Herinneringen…ze blijven er…voor altijd…

lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Je ziet zoveel,
maar het is gewoon
en het gaat voorbij
zonder dat je het zag.

Je hoort zoveel, 
maar het is gewoon
en het gaat voorbij
zonder dat je het hoorde

Je voelt zoveel,
maar het is gewoon
en het gaat voorbij
zonder dat je het voelde...

Elke dag weer
zijn er zo dingen
die aan ons voorbijgaan
zonder dat we het zien, horen of voelen!

hele lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Je zal het waarschijnlijk ook al meer dan eens opgemerkt hebben als je op straat wandelt...

Mensen kijken niet meer naar elkaar, maar turen naar de grond...of ze zitten terwijl ze aan het stappen zijn te tokkelen op de gsm...is dit zoveel belangrijker dan iemand aan te kijken en vriendelijk goeiedag te zeggen ?

Blijkbaar wel als we in het straatbeeld kijken...en jammer eigenlijk, want eens gewoon goeiedag zeggen kan zoveel goeds betekenen voor iemand, en lokt soms een gans verhaal uit...

Daar komt een mens toch beter uit?

lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Heb je ook het gevoel dat de dagen zo kort zijn 

of ben ik het die zo traag is ?

Lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Heerlijk toch, die vakantie waar velen naar uitkeken..

De kinderen op scouts- of chirokamp ...en gezinnen kijken samen uit wat voor hen het leukste en...betaalbaar is...want zeg nu zelf...als je met een gezinnetje van 4 erop uit trekt, ben je aardig wat kwijt...draai en keer hoe je het wil.

Wat kiezen we dit jaar...de bergen of voor een strandvakantie...? of...een ontdekvakantie waar heel veel cultuur aan te pas komt ...het kan ook in eigen Belgenlandje of...kiezen we voor een plekje rond de Middelandse Zee ?

ach, ik wou het even verwoorden met een gedichtje van Toon Hermans, maar iets in mij zei...het kan ook met een liedje van hem...de Méditerranée...

https://www.youtube.com/watch?v=SWlK0EVwD-E

veel luisterplezier

lieve groet en bedankt aan eenieder die hier langskomt

Het leven is
geen kleinigheid,
maar het bestaat wel
uit kleine dingen.

lieve groet 
aan eenieder die hier langskwam

p.s.  ik krabbel terug stilaan recht na de hitte van afgelopen dagen...

Ik voel me schuldig dat ik al zolang geen bezoekjes meer kon doen en heb het gevoel  dat ik iedereen in de steek laat, maar...het is niet anders...

met deze bloemen die nu in de tuin staan te pronken,

kom ik eenieder heel fijn weekend wensen...

Met dit warme weer hebben we niet veel zin om te werken, alleen het hoogstnodige is hier aan de beurt, en als we dan even tot rust willen komen , zeker rond de klok van 16 uur...is het tijd voor een koffietje...

Kom zet je er even bij, en neem een lekkere hap van een van de "eclairs"...Ik wou jullie dat fototje toch niet onthouden...bij onze bakker was het deze week..."de week van de eclair"...en...welke geniet jouw voorkeur? ... zie de foto's ...

kies je voor...of...of

De smurfen eclair…eclair, abrikoos, slagroom, witte chocolade

De Kriek eclair …eclair, kriekjes en slagroom

De speculaas eclair…eclair afgewerkt met pasta- en speculaaskoekjes

De mokka eclair…eclair met mokkasmaak

Eclair pistache …eclair, hazelnootpasta, pistachepudding en slagroom van pistache

Framboos eclair…eclair, frambozenpudding en glazuur van framboos

Chocolade eclair…eclair, chocoladepudding en glazuur van chocolade

-------------------

ze gingen er iets speciaals van maken en hebben hun belofte gehouden ...keuze te over

p.s. ik koos er eentje met kriekjes...de andere zijn voor een andere keer anders komt het hier niet goed en moet de garderobe aangepast worden 

© eigen foto

lieve groetjes aan eenieder die de weg vond naar mijn blogje en een berichtje liet...na de biep

Hello, we zijn er even niet...maar laat gerust een boodschap na de biep...

bieppp...

hihihi...grapje

we zijn er eventjes tussenuit...
genieten van het zonnetje...
van de natuur...en van elkaar!

lieve groet aan eenieder die hier langskomt en een berichtje na de ...biep...laat

Onlangs las ik nog eens in mijn gedichtenboek en kwam een gedicht van Alice Nahon tegen dat steeds is blijven hangen ...en vermits het vandaag haar overlijdensverjaardag is,  (21/05/1933) wou ik daar wat tijd aan besteden.

Het gedicht kregen wij in de tijd op school voorgeschoteld, en ja, zoals bij zoveel studenten het geval zal zijn denk ik...je leert het...je moet het voordragen...maar nadien raakt dit gedicht dan weer in de vergeethoek...alhoewel...ergens bleef dat  toch wel hangen. Toen op dat moment had het misschien allemaal nog niet zoveel betekenis, maar nu des te meer...

Voor mijn laatste job (enige tijd geleden) was  ik werkzaam  in Heist op den Berg en reed ik elke dag door Putte...het dorp waar Alice Nahon ook regelmatig verbleven had. Op de grote baan trof je dan de Alice Nahon school aan en weer dwaalden mijn gedachten naar dat mooie gedicht van toen... "'t is goed in 't eigen hert te kijken, of ik van dageraad tot avond, geen ander hert heb zeer gedaan"
Raar vind je niet,  hoe sommige gedichten die je vroeger  op school meekreeg, meer blijven hangen dan andere.

Ik wil jullie vandaag nog even laten meegenieten van dat prachtgedicht dat nog eens helemaal bij de naam van het blogje past.

Ontmoeten
is meer dan iemand tegenkomen
of bij elkaar zijn.
Je ontmoet niet zoveel mensen.

Ontmoeten heeft iets
van verwondering en herkenning.
De ander is antwoord of vraag
op iets in jou.

Een echte ontmoeting raakt je,
niet dat je alles moet zeggen
tegen de ander,
maar wel dat die ander
jou iets mag zeggen
of vragen.

Ontmoeten is de ander
binnenlaten in het huis
van jezelf,
met het risico
dat hij of zij ontdekt
dat niet alles echt is
in je huis
dat je je soms anders voordoet
dat je kwetsbaar bent
en soms anderen napraat.

Iemand ontmoeten is
Iemand binnenlaten
in de binnenste cirkel van je leven.
Hij zal vragen naar je ervaringen,
gewoontes, gevoelens en opvattingen.

Pas als je de ander
zo diep laat binnendringen,
kun je van ontmoeting spreken.
Een echte ontmoeting laat sporen na.

 een lieve groet aan iedereen die hier langskomt