Canopy theorie - dank aan Y. Sergeant

3 Was de menselijke levensduur langer vóór de Zondvloed dan nu?

www.verhoevenmarc.be

Hierboven ziet u in de curve de sterk dalende levensduur van de mensen na de zondvloed. Vóór de zondvloed, in Genesis 5, vinden we de volgende leeftijden voor de patriarchen vermeld: 930, 912, 905, 910, 895, 962, 365, 969 en 777; uit deze lijst kunnen we de jaren van Henoch (365) weglaten omdat hij ‘voortijdig’ door God werd weggenomen, en we kunnen uit Genesis 9:29 er de jaren van Noach aan toevoegen: 950. Uit deze negen getallen krijgen we dan een gemiddelde le vensduur van 912 jaren. Ná de zondvloed zien we de gemiddelde leeftijd echter afnemen. Aanvankelijk zeer snel en geleide lijk langzamer.

Tenslotte bereikte deze dalende curve dus de levensduur van “zeventig jaren, en, indien wij sterk zijn, tachtig jaren” (Psalm 90:10), de levensduur waarmee wij ook in onze dagen vertrouwd zijn. Als de zondvloed op ongeveer 5000 jaar geleden gedateerd wordt, dan duurde het dus ongeveer 2000 jaar voordat dit nieuwe niveau werd bereikt. Het is opmerkelijk dat de Bijbel zelf nergens de aandacht op deze daling vestigt en er dus ook geen morele verklaring voor geeft of haar aan een rechtstreekse werkzaamheid van God toeschrijft. Het lijkt dan ook meer voor de hand te liggen voor dit verschijnsel een natuurlijke verklaring te zoeken, die overigens het feit dat ook dit onder de soevereine voorzienigheid van God plaatsvond, uiteraard niet uitsluit.

Een natuurlijke verklaring dient vanzelfsprekend gezocht te worden in de totaal nieuwe meteorologische en klimatologische omstandigheden die er na de zondvloed op aarde heersten, als gevolg van de neerslag van het watergewelf dat voortijds de aarde omgaf. Dit gewelf bestond niet alleen uit waterdamp maar waarschijnlijk ook uit grote hoeveelheden kool dioxide en ozon. Eén van de belangrijkste gevolgen van de aanwezigheid van zo’n gewelf was het afweren van de intense stralingen die de aarde vanuit het heelal treffen. Met name de ozon in de bovenste atmosferische zones heeft de capaciteit stralingen met een korte golflengte effectief te absorberen, waardoor de mensheid gespaard blijft voor het grootste deel van de kosmische straling, de röntgenstraling en de ultraviolette straling van de zon.

Als de ozonlaag plotseling zou verdwij nen, dan zou binnen de kortste keren alle leven op aarde uitsterven. Tenslotte is het wel interessant op te merken dat bij allerlei oude volken overleveringen voorkomen over zeer hoge mensenleeftijden in de oudheid. De Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus heeft daarover geschreven: Noach leefde na de overstroming nog driehonderdvijftig jaar in voorspoed. Hij stierf op negenhon derdvijftigjarige leeftijd. In vergelijking met de huidige levensduur, het geringe aantal jaren dat wij leven, zal men geneigd zijn de lange levensduur van de mensen van vroeger in twijfel te trekken en aan die verhalen geen geloof te hechten. Maar uit het feit dat nu niemand zo’n lang leven beschoren is, mag men niet de conclusie trekken dat de mensen van toen ook niet zo’n hoge leeftijd bereikt kunnen hebben …

4 Werd technologie ons door demonen gegeven?

Boek van Enoch:

6.1 En het geschiedde toen de zonen van de mensen waren toegenomen, dat er in die dagen mooie en aantrekkelijk dochters geboren werden.
6.2 En de Wachters, de zonen van de hemel, zagen ze en verlangden naar hen. En zij zeiden tot elkaar: “Kom, laat ons vrouwen kiezen voor onszelf van de kinderen der mensen, en laat ons vader zijn voor de kinderen van onszelf.”
6.3 Maar Semyaza, die hun leider was, zei tot hen: “Ik vrees dat jullie niet volgzaam in deze daad en ik alleen zal de straf betalen voor deze grote zonde.”
6.4 En zij allen antwoordden hem, en zeiden: “Laat ons allen een eed zweren, en ons verbinden aan-elkaar met een onderlinge vloek, dat een ieder van ons zich niet zal afwenden van dit plan, maar om het effectief uit te voeren.”
6.5 Toen zwoeren zij allen met elkaar en allen verbonden zij zich met elkaar met een onderlinge vloek.
6.6 Ze waren in totaal tweehonderd, en zij daalden af in de dagen van Jared op de top van de berg Hermon. En zij noemden deze berg Hermon, omdat zij daar zwoeren en zich aan elkaar verbonden met vloeken.
6.7 En dit zijn de namen van hun leiders: Semyaza, welke hun leider was, Urakiba, Ramiel, Kokabiel, Tamiel, Ramiel, Daniel, Ezeqiel, Baraqiel, Azazel, Armaros, Batriel, Ananel, Zaqiel, Samsiel, Satael, Turiel, Yomiel , Araziel.
6.8 Dit zijn de leiders van de groepen van tien van de tweehonderd engelen, hun luitenants, en alle anderen met hen.
7.1 Ze namen elk een vrouw van hun keuze en ze begonnen met hen samen te wonen en werden promiscue met hen. Ze leerde hen toverij en banspreuken, en ze leerden hen het insnijden van wortels en bomen.
7.2 De vrouwen werd zwanger en baarden drie rassen, in de eerste plaats de grote reuzen, waarvan de lengte van elk dertig cubits werd. De grote reuzen werden de vaders van de Nephilim, en de Nephilim brachten de Elioud voort. En ze bestonden, groeiend in macht op basis van hun grootheid.
7.3 Deze allen verslonden wat de arbeid van de werkende mannen voortbrachten, totdat deze mannen niet meer in staat waren om ze te onderhouden.
7.4 Toen keerden de reuzen zich tegen de mensheid om ze te verslinden.
7.5 Ze begonnen te zondigen tegen de vogels, en tegen de dieren en tegen de reptielen, en tegen de vissen, en ze verslonden elkaars vlees en dronken hun bloed.
7.6 Toen klaagde de Aarde over deze wettelozen.
8.1 Azazel leerde de mensen zwaarden, dolken, schilden en borstplaten maken, en hoe ze gouden munten konden maken. En hij liet hen de fabricage zien van spiegels, de kunst van het maken van armbanden en ornamenten, en de kunst van het opmaken van de ogen en de verfraaiing van hun oogleden, en de meest waardevolle stenen, en alle soorten van kleurstoffen. En de wereld was veranderd.
8.2 Er was een grote goddeloosheid en nog veel meer hoererij, vrouwen begonnen grof te worden en velen dwaalden, en al hun wegen werden verdorven.
8.3 Semyaza leerde al diegenen de banspreuken en het versnijden van wortels, Armaros leerde het opheffen van banspreuken, Baraqiel leerde de astrologie, Kokabiel leerde de voortekenen, Tamiel leerde de tekenen van de zon, en Asradel onderwees over de baan van de maan.
8.4 En hoe meer mannen er werden vernietigd, hoe meer riepen zij, en hun stemmen bereikten de hemel.
9.1 Vervolgens keken Michaël, Gabriël, Rafaël en Uriël naar beneden uit de hemel en zagen de massa van het bloed dat werd vergoten op de aarde en al het kwaad, dat werd gedaan op de aarde.
9,2 En zij zeiden tot elkaar: “Laat de verwoeste aarde roepen met het geluid van hun geroep, tot aan de poorten van de hemel.”
9.3 En nu tot u, O Heilige Enige in de hemel, de zielen van de mensen klagen, zeggende: “Breng gerechtigheid aan ons van de Allerhoogste.”
9,4 En zij zeiden tot hun Heer, de Koning: “Heer der heren, God der Goden, Koning der koningen! Uw glorieuze troon duurt voor alle generaties van de wereld, gezegend en geprezen zij Uw naam!
9.5 U hebt alles gemaakt, en hebt macht over alles wat van U is. Alles is geopenbaard en ligt open voor U, en U ziet alles, er is niets dat kan worden verborgen voor U.
9.6 Zie wat Azazel gedaan heeft, hoe hij alle ongerechtigheid heeft geleerd op aarde en de eeuwige geheimen heeft onthuld die gemaakt zijn in de hemel.
9.7 En Semyaza heeft hen bekend gemaakt met de banspreuken, hij, aan wie U de autoriteit hebt gegeven om te heersen over degenen die met hem zijn.
9.8 Zij hebben gepaard met de dochters van de mensen, rustten bij die vrouwen, die onrein werden, en hebben deze zonden aan hen geopenbaard.
9.9 Deze vrouwen hebben reuzen gebaard, en vanwege dat, is de hele aarde gevuld met bloed en ongerechtigheid.
9.10 Nu, de zielen die zijn gestorven schreeuwen en klagen tot aan de poorten van de Hemel, en hun klaagzang is opgestegen, en zij zullen niet ophouden vanwege de ongerechtigheid, die wordt gepleegd op de aarde.
9.11 U weet alles voordat het gebeurt, en U weet dit, en wat elk van hen verwacht. Maar u zegt niets tegen ons. Wat moeten we nu doen met hen over dit alles?”

10.1 Toen sprak de Allerhoogste, de Grote en Heilige en zond Uriël naar de zoon van Lamech, en zeide tot hem:
10.2 “Zeg tegen hem in Mijn Naam, verberg jezelf! En openbaar hem het einde, dat komt, omdat de hele aarde binnenkort zal worden vernietigd. Een grote overstroming staat op het punt om over de gehele aarde te komen en al wat daarin is, zal worden vernietigd.
10.3 Nu leer hem, zodat hij kan ontsnappen met zijn nakomelingen om te kunnen overleven voor de hele aarde.”
10.4 En verder zei de Heer tegen Rafaël: 'Bind Azazel's handen en voeten en gooi hem in de duisternis. Splijt de woestijn open in Dudael, en gooi hem daar in.
10.5 Bedek hem met puntige scherpe stenen en met duisternis. En laat hem daar altijd blijven. Bedek zijn gezicht, zodat hij niet het licht kan zien.
10.6 Zodat hij op de Grote Dag des Oordeels kan worden geworpen in het vuur.
10.7 En herstel de aarde van wat die engelen hebben verwoest. En kondig het herstel aan van de Aarde. Want Ik zal de Aarde herstellen, zodat niet alle kinderen der mensen zullen worden vernietigd door de kennis die de Wachters bekend hebben gemaakt en geleerd aan hun zonen.
10.8 De hele aarde is vernield door het werk en de leer van Azazel, daarom zal alle zonde aan hem worden toegeschreven.
10.9 En de Heer zei tot Gabriël: “Trek op tegen deze bastaards en deze verworpenen, tegen de zonen van de hoereerders. Vernietig de zonen van de hoereerders en de zonen van de Wachters van onder de mensen. Stuur ze weg en zet ze tegen elkaar op, en laat ze zichzelf vernietigen in de strijd, want hun dag zal niet lang meer duren.
10.10 Ze zullen echter een verzoek doen, maar de indieners zal niets worden toegestaan ten aanzien van hen, want zij hopen op het eeuwige leven, en dat elk van hen nog vijfhonderd jaar zal leven.”
10.11 En de Heer zei tot Michaël: "“Ga, vertel het Semyaza, en de anderen met hem, die zich hebben verbonden met de vrouwen, en zichzelf hebben verdorven samen met hen in al hun onreinheid.
10.12 Als al hun zonen elkaar vermoorden, en wanneer ze de vernietiging van hun geliefden zien, bind hem voor zeventig generaties onder de heuvels van de aarde, tot de dag van hun oordeel en hun einde, tot het oordeel dat voor alle eeuwigheid is, volbracht is.
10.13 In die dagen zullen zij worden geleid naar de afgrond met vuur, in kwelling, en ze zullen worden opgesloten in de gevangenis voor alle eeuwigheid.
10.14 Dan zal Semyaza verbrand worden, en de anderen met hem vernietigd, samen zullen zij gebonden worden tot het einde van alle generaties.
10.15 Vernietig alle zielen van lust, en de zonen van de Wachters, want zij hebben onrecht gedaan aan de mensheid.
10.16 Vernietig alle slechtheid van de bodem der Aarde, zodat allerlei kwade praktijk zal ophouden.
10.17 Dan zullen de rechtvaardigen nederig zijn, en zullen leven totdat ze vader van duizenden zijn. En alle dagen van hun jeugd en hun ouderdom zullen zij gaan in vrede.

5 Gilgamesh

Historiek. net

Het Epos van Gilgamesj, algemeen beschouwd als ’s werelds eerste literaire fictiewerk, is een lang gedicht dat de avonturen vertelt van Gilgamesj, een koning uit de oude Soemerische beschaving in het gebied dat tegenwoordig de regio Irak en Syrië is. (Historische gegevens suggereren dat er inderdaad een koning met die naam was, die waarschijnlijk regeerde in het begin van het derde millennium v.C.)

Gilgamesj, die wordt beschreven als één derde menselijk en twee derde godheid (zijn moeder Ninsun is een godin, zijn vader een gewone sterveling), is koning van Uruk, een schitterende ommuurde stad in het zuiden van Mesopotamië. Hij is gigantisch en sterk en ook nogal eigenzinnig; hij speelt de baas over de mannen van Uruk met zijn atletische vaardigheden en maakt gebruik van wat hij beschouwt als zijn recht om toenadering te zoeken tot de vrouwen van de stad, vooral jonge bruiden. De burgers worden zijn wangedrag beu en klagen bij de goden. De godin Aruru maakt van een stuk klei een metgezel voor hem, een collega-reus genaamd Enkidu.

 Enkidu, zo wordt gehoopt, zal hem op het rechte pad houden. Enkidu is dierlijk van aard, hoewel ook begiftigd met menselijke intelligentie. Hoe het ook zij, nadat hij verleid is tot een langdurige seksuele uitspatting met een mens (een tempelprostituee genaamd Sjamhat; de gemeenschap zou een hele week geduurd hebben, of zelfs twee weken volgens sommige interpretaties) verstoten de dieren Enkidu en wordt hij helemaal mens. Hij wordt in feite uit zijn oude wereld geworpen en naar een nieuwe, vaak complexere wereld geduwd. Zijn nieuwe moraal zorgt ervoor dat hij Gilgamesj uitdaagt omwille van zijn gedrag en het paar worstelt in een woeste wedstrijd. Aan het eind daarvan ontstaat echter een vriendschap die leidt tot verschillende avonturen. 

Enige tijd na hun gevecht gaat het duo naar het Woud van Ceder, waaruit ze van plan zijn enkele van de heilige bomen mee te nemen na het doden van hun gevreesde beschermer, een monster genaamd Humbaba de Verschrikkelijke. Later laat de godin Isjtar haar verlangen naar Gilgamesj blijken, maar hij wijst haar af, wat de afgewezen godin ertoe aanzet de ‘Hemelstier’ te sturen om vreselijke wraak op hem te nemen als hij haar blijft afwijzen. Gilgamesj en Enkidu slagen er echter in het beest te doden. De dood van Humbaba en de Stier wekt de woede van de goden op, die Enkidu straffen met een langzaam, langdurig sterven door een ziekbed van twaalf dagen. 

Helemaal uit het veld geslagen door het verlies van zijn vriend en vastbesloten om aan een soortgelijk lot te ontsnappen, probeert Gilgamesj vervolgens achter het geheim van het eeuwige leven te komen bij de enige menselijke overlevenden van een Zondvloed. Om hen te bereiken moet hij een lange en gevaarlijke reis ondernemen. Het is echter nutteloos, want hij leert dat de dood onvermijdelijk is. Gilgamesj overlijdt, waarschijnlijk door ouderdom (hoewel dat nergens expliciet wordt vermeld), nog voordat het verhaal is afgelopen, en de burgers van Uruk rouwen om het overlijden van hun heerser. 

Deze reuzen zijn voor 2/3 demonisch. De Wachters of gevallen engelen kunnen paren met mensen, maar geen mensen voortbrengen. Maar ze kunnen wel ons beïnvloeden omdat het geesten zijn. 

Na de zondvloed was er echter Og, de koning van Basan, beschreven in het Oude Testament. Hij was de laatste van de Refaïeten en bekend om zijn enorme bed, gemaakt van ijzer en met een lengte van ongeveer 1,8 x 4 meter. Dit bed werd bewaard in Rabba, de hoofdstad van Ammon, en herhaaldelijk zijn buitengewone omvang. De Israëlieten bedekt zijn rijk en wezen het grotendeels aan oostelijk Manasse toe. In het midden van de 20e eeuw ontdekten we de stad Ugarit, die was verwoest tijdens de ineenstorting van de Bronstijd rond 1200 v.Chr. en verloren was gegaan.

(De stadstaat Ugarit, met een internationale haven, was een van de eerste plaatsen waar een alfabetisch spijkerschrift tot ontwikkeling kwam. Dit laat bronstijd alfabet bestond uit 30 tekens, 27 voor consonanten, 3 voor a i o wat uitzonderlijk was in het Semitisch systeem.) Er werd een bibliotheek met teksten ontdekt die we nu Ugaritisch of Oegaritisch noemen en wordt beschouwd als een Semitische taal en is daarmee verwant aan onder andere het Arabisch, Aramees en Hebreeuws. En Rash Shamra heet het nu en ligt in Noord Syrië. 

Maar één van de teksten is een rituele tekst voor wanneer de koning stierf. En toen de koning van Ugarit stierf, voerden ze een ritueel uit waarbij ze offers brachten en rituele magie uitvoerden om de om de geesten van deze overleden koningen uit de oudheid, af te weren, zodat de net gestorven koning veilig langs hen kon gaan om de onderwereld te bereiken.

En Og is één van die reuzen. Deuteronomium beschrijft zijn bed. Er wordt gezegd dat Og door de Israëlieten werd gedood. Dat hij gedood werd, wordt besproken in Numeri en Deuteronomium en in twee verschillende psalmen. Ze zingen over hoe geweldig het is dat Og, koning van Basan, door God door de Israëlieten gedood werd. Maar hij was niet de enige reus. Er werd een gelijkaardig ritueel bed gevonden met dezelfde afmetingen in de grote ziggurat van Etemenanki in Babylon, Irak.

(Etemenanki (É.TEMEN.AN.KI, letterlijk 'Tempel van de Fundamenten van Hemel en Aarde') was een Babylonische ziggurat gewijd aan de Mesopotamische god Marduk. Het is nu een ruïne, die zich ongeveer 90 kilometer ten zuiden van Bagdad bevindt. Geleerden hebben Etemenanki geïdentificeerd als de ziggurat uit het Bijbelse verhaal van de Toren van Babel.)

En dat rituele bed werd gebruikt in deze seksuele rituelen om de volgende koning voort te brengen. Dus dit zegt niet alleen dat Og groot was. Dit zegt dat Og voortkwam uit dit soort seksuele rituelen en dit zou inhouden dat tot slaag gemaakte vrouwen werden gebruikt als vaten, want ze werden bezeten door deze spirituele entiteit en dan zouden er seksuele relaties met de koning plaatsvinden

Soemerische koningslijst 

n oud-Mesopotamische literaire tekst in het Soemerisch, die een overzicht geeft van de opeenvolgende koningen en hun heersende steden in Sumer en omgeving. De tekst beschrijft per dynastie welke stad het koningschap bezat, welke koningen regeerden en hoe lang hun regering duurde. In het vroege gedeelte van de lijst worden extreem lange regeerperiodes genoemd — soms tot wel 43.200 jaar — wat wijst op een mythisch karakter.

De oudste versies dateren uit de Ur III-periode (ca. 2100 v.Chr.) en zijn vermoedelijk gebaseerd op nog oudere Akkadische bronnen. In de bekendste versie, vastgelegd op het Weld-Blundell-prisma, begint de lijst met acht mythische koningen die voor de zondvloed regeerden over vijf steden, waaronder Eridu, Bad-tibira en Shuruppak. Deze periode zou in totaal 241.200 jaar hebben beslagen. Na de zondvloed "daalde het koningschap opnieuw neer uit de hemel" en vestigde zich eerst in Kish, waarmee het meer historische deel van de lijst begint.

De koningslijst kent een steeds herhaald patroon: een stad ontvangt het koningschap, er worden een of meerdere koningen genoemd met hun regeerduur, en vervolgens wordt vermeld dat de stad viel of het koningschap verloor aan een andere stad. De koningslijst volgt zo een cyclisch patroon van machtsoverdracht tussen steden zoals Kish, Uruk, Ur, Awan, Akshak, Mari en uiteindelijk Isin.

Enkele bekende figuren uit de lijst zijn:

* Dumuzid (de later vergoddelijkte Tammuz), genoemd onder de mythische koningen;

* Etana van Kish, "die naar de hemel steeg en alle landen verenigde";

* Enmebaragesi, de eerste koning uit de lijst die ook onafhankelijk epigrafisch is bevestigd;

* Gilgamesj van Uruk, bekend uit het gelijknamige epos;

* Kug-Bau, een herbergierster en vermoedelijk de enige vrouwelijke heerser op de lijst.

In totaal vermeldt de lijst meer dan honderd koningen, waaronder ook Sargon van Akkad en zijn opvolgers, de heersers van de derde dynastie van Ur (Ur III) en ten slotte de koningen van Isin. Sommige versies eindigen met een samenvatting van het aantal dynastieën, koningen en hun gezamenlijke regeerduur.

De koning werd destijds gezien als deels goddelijk en deels menselijk. We hebben deze vrouw die bezeten is en tegelijkertijd menselijk, dus zo krijg je de 2/3 demonische persoonlijkheid. Dus de tempelprostituee was dan de moeder van de

nieuwe koning. En het idee was dat, omdat ze bezeten was door geesten, die geesten de nieuwe koning zouden doordringen. Dat ritueel was gebruikelijk in de hele antieke wereld na de opkomst van het christendom. Het

6 Brengt Japan nog steeds Nephilim voort?

Je ziet het in plaatsen zoals Azië. Het Khmer-rijk of Angkor-rijk, in inscripties uit die tijd Kambuja of Kambujadesha (land van de Kambuja's) genoemd, was tussen de negende en 15e eeuw een beschaving op het vasteland van Zuidoost-Azië, met als machtscentrum het westen van het huidige Cambodja. Tot de 13e eeuw was Angkor het machtigste en welvarendste rijk in Zuidoost-Azië, waarvan de techniek, kunst en architectuur ongeëvenaard waren.

Het Khmer-rijk heerste in bepaalde perioden over grote delen van de hedendaagse staten Cambodja, Laos, Thailand en Vietnam en ontving schattingen uit gebieden in hedendaags Maleisië en Birma (Myanmar). De Khmers bouwden in deze periode waterreservoirs, kanalen, steden en tempels met afmetingen die ook tegenwoordig nog ontzag wekken. De bekendste monumenten uit de tijd zijn Angkor Wat en andere tempels van de hoofdstad Angkor.

Het Khmer-rijk en Cambodja hadden een versie hiervan. Wiki: De eerste Khmer-koningen hebben geen eigen inscripties achtergelaten, maar worden uitvoerig genoemd in latere teksten. Het jaartal 802 wordt in de elfde-eeuwse Sdok Kak Thom-inscriptie genoemd als het jaar waarin koning Jayavarman II een ritueel onderging in zijn nieuwe hoofdstad Mahendraparvata op de berg Phnom Kulèn waardoor hij een cakravartin (universeel heerser) en devaraja (God-koning) werd.

In de devaraja-cultus wordt aangenomen dat de monarch de incarnatie van een bepaalde godheid is, en dat na de dood hun ziel met die godheid wordt verenigd, en dus als zodanig vereerd wordt in een tempel, opgedragen aan de overleden ziel van de monarch. Van Mahendraparvata is inmiddels niets meer over, maar zogenaamd Lidar-onderzoek heeft de fundamenten van deze stad aan het licht gebracht.

Wat de Japanse keizers betrof: Tot aan de Tweede Wereldoorlog had de Japanse keizer seks met een zonnegodin. Hirohito was de laatste. Hij ging een kamer in met een aantal concubines die de zonnegodin belichaamden. Dus dit is precies dit soort ritueel dat nog steeds gaande is.

7 Waarom schiep God de mensheid?

Eerder werd gezegd dat Adam in het begin van zijn reis als een soort onschuldige geschapen werd om uit te groeien tot de gelijkenis van God. Dat zou hij doen door als Gods beeld in de wereld te functioneren.

De scheppingsgeschiedenis in de Bijbel, zoals beschreven in Genesis 1, is een gestructureerd verhaal van zeven dagen, waarin God de wereld maakt in een ritme van ochtend en avond. Op de eerste dag scheidt God licht van duisternis, op de tweede dag schep Hij hemel en water, op de derde dag droog land, op de vierde dag schep Hij zon, maan en sterren, op de vijfde dag schep Hij vogels en vissen, en op de zesde dag schep Hij dieren op land en de mens. Op de zevende dag roest God van zijn werk en heilig deze dag. Dit verhaal is niet alleen over materieel, maar ook over betekenis en orde.

De zes scheppingsdagen zijn beschreven in de Bijbel, specifiek in Genesis 1. God schept de wereld in zes dagen, waarbij elke dag een specifieke scheppingsdaad volgt.

De eerste dag: God scheidt licht en duisternis, en noemt het licht "dag".

De tweede dag: God schiept het hemelgewelf en de watermassa, en liet het water samenvloeien.

De derde dag: God schiept de zon, maan en sterren als markering voor seizoenen en dagen.

Voordat God begint zegt Hij: "Het probleem is dat de aarde vormloos en leeg is." En dus in de eerste drie dagen brengt God alles in orde. Hij scheidt de hemel van de zee. Hij scheidt het land van de zee. Hij plaatst dus alles in orde.

In de volgende drie dagen schept Hij leven.

De vierde dag: God schiept planten en bomen.

De vijfde dag: God schiept zowel planten als dieren.

De zesde dag: God schiept de mens en de geest van de aarde, en laat de mens de wereld beheren.

En dan zegt Hij tot de mens: "Vul de aarde met leven en onderwerp haar." En zo wordt de mensheid geschapen om dat werk van God in de wereld voort te zetten. Dat is het doel: blijven deelnemen aan wat God in de wereld doet. Dat transformeert vervolgens de mensheid. Een positief voorbeeld hiervan: God is voortdurend aan het werk in de wereld en heeft ieder mens lief. Het is deelnemen aan Gods liefde en gelijken op God, die volkomen Heilig is.

En op die manier belichaam ik als het ware de geest van God, de Heilige Geest, in de wereld. Maar het omgekeerde is ook waar. Dat betekent dat de mensheid ook andere geesten in de wereld kan belichamen. En als je dat doet en je brengt dat in de wereld en maakt het concreet, dan verandert dat jou ook. Er zijn dingen die groter zijn dan wijzelf aan het werk in de wereld. God is de belangrijkste. En we gaan ofwel deelnemen aan wat Hij in de wereld doet en daardoor gevormd en gekneed worden, of we gaan deelnemen aan iets anders, het kwade, en daardoor gevormd en gekneed worden. En het einde daarvan is onze vernietiging.

29/5 De geheime geschiedenis van bijbelse reuzen, demonen en de geavanceerde beschavingen vóór de Zondvloed - Tucker Carlson

Eerwaarde Dr. Stephen De Young is predikant in een Orthodoxe kerk in Louisiana.

1 Over de Nephilim (uit wiki)

Nephilim (ook geschreven Nefilim of Nefiliem) is het Hebreeuwse woord voor de reuzen die vermeld worden in Genesis 6:4 en Numeri 13:33. Slechts in deze twee Schriftplaatsen wordt van Nephilim gesproken.

Gen 6:4 In die dagen, en ook daarna, waren er reuzen op de aarde, toen Gods zonen bij de dochters van de mensen waren gekomen en die [kinderen] voor hen baarden; dit zijn de geweldenaars van oude tijden af, mannen van naam. (HSV)

Num 13:33 Wij hebben ook daar de reuzen gezien, en de kinderen van Enak, van de reuzen; en wij waren als sprinkhanen in onze ogen, alzo waren wij ook in hun ogen. (SV)

De betekenis van het Hebreeuwse woord 'Nephilim' is onzeker: sommigen herleiden tot het werkwoord naphal, dat in de Bijbel 434 keer voorkomt en in de Statenvertaling meestal vertaald wordt door vallen (325 x) en verder door liggen (14x), werpen (16x), nedervallen (14x), vervallen (9x), nedervellen (7x), afvallen (5x), enz. Maar dan is het niet duidelijk of Nephilim 'gevallenen' of 'zij die vallen op' betekent.

De oude Griekse vertaling (Septuaginta, 2e eeuw v.Chr) vertaalt 'Nephilim' door 'gigantes' (giganten, reuzen). De Statenvertaling en de vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap hebben 'reuzen'. De Engelse King James vertaling heeft 'giants'.

De Nephilim waren reuzen, mannen van zeer grote gestalte. De Israëlieten beschouwden zichzelf als sprinkhanen in vergelijking met de Enakieten, die volgens Num. 13:33 'van de reuzen' waren.

De Nephilim worden voor het eerst genoemd in verband met de tijd van Noach: Genesis 5:30 - 6:8

En Lamech leefde, nadat hij Noach verwekt had, vijfhonderdvijfennegentig jaar; en hij verwekte zonen en dochters. Al de dagen van Lamech waren zevenhonderdzevenenzeventig jaar; en hij stierf. Toen Noach vijfhonderd jaar oud was, verwekte Noach Sem, Cham en Jafeth. En het gebeurde, toen de mensen zich op de aardbodem begonnen te vermenigvuldigen en er dochters bij hen geboren werden, dat Gods zonen de dochters van de mensen zagen dat zij mooi waren, en zij namen zich vrouwen uit allen die zij uitgekozen hadden.

Toen zei de HEERE: Mijn Geest zal niet voor eeuwig met de mens twisten, omdat ook hij vlees is, maar zijn dagen zullen honderdtwintig jaar zijn. In die dagen, en ook daarna, waren er reuzen op de aarde, toen Gods zonen bij de dochters van de mensen waren gekomen en die [kinderen] voor hen baarden; dit zijn de geweldenaars van oude tijden af, mannen van naam. En de HEERE zag dat de slechtheid van de mens op de aarde groot was, en [dat] al de gedachtespinsels van zijn hart elke dag alleen maar slecht waren. Toen kreeg de HEERE er berouw over dat Hij de mens op de aarde gemaakt had, en het bedroefde Hem in Zijn hart.

En de HEERE zei: Ik zal de mens, die Ik geschapen heb, van de aardbodem verdelgen, van de mens tot het vee, tot de kruipende dieren en tot de vogels in de lucht toe, want Ik heb er berouw over dat Ik hen gemaakt heb. Maar Noach vond genade in de ogen van de HEERE. (HSV)

Er zijn verschillende opvattingen over de identiteit van de 'zonen van God', van wie de reuzen (nephilim) ten dage van Noach afstamden:

een oude opvatting houdt de zonen Gods voor gevallen engelen, boze geesten. Dit Schriftgedeelte maakt ons dan bekend dat het algemene bederf vóór de zondvloed mee veroorzaakt werd door de 'geweldenaars', 'reuzen op de aarde', die geboren waren uit de vermenging van vrouwen en gevallen engelen.  

Volgens latere uitleggers zijn de zonen van God waarschijnlijker de afstammelingen van Set, die om hun vroomheid aldus genoemd werden; de dochters der mensen zijn dan de afstammelingen van Kaïn. Bijvoorbeeld, de Kanttekeningen bij de Statenvertalingen beschouwen de zonen van God als “... de nakomelingen der gelovige voorvaders, die de ware religie beleden, en met hunne huisgezinnen [als zijnde Gods Kerk] van het ongelovig en vleselijk geslacht der Kaïnieten waren afgescheiden.

Gelijk daarentegen door de dochters der mensen meest verstaan worden de nakomelingen van Kaïn, plegende afgoderij, en levende naar het vlees. Zie Deut. 14:1 Joh. 1:12 Luc. 17:27 Jds. 1:19)”. Een ander voorbeeld van deze verklaring: “de nakomelingen van Adam, uit de geslachtslijn van Seth (hoofdst. 5), aan wier hoofd (hoofdst. 5:1 en 2) God zelf geplaatst werd, en wier lust tot hiertoe de kennis en verering van God geweest was”.  

Andere verklaarders weer zien hierin de deugdzame mensen, de mensen die tot dan toe deugdzaam waren gebleven, maar nu door de veelwijverij, naar het voorbeeld van Lachem, die zich twee vrouwen nam (Gen. 4:19) eveneens zijn bedorven.  

Een andere uitleg maakt onderscheid tussen de reuzen enerzijds en het nageslacht van de zonen van God en de dochters van de mensen anderzijds. Er wordt niet gezegd dat de reuzen nakomelingen zijn van de zonen van God en de vrouwen. Het gemengde geslacht zijn 'machtige mannen', mannen van naam. Van de Nephilim wordt alleen maar gezegd dat ze "in die dagen op de aarde waren" en dat ze (zo'n duizend jaar later) ook gezien werden door de twaalf verspieders. Dit is alles wat van hen geopenbaard is.

De eerste (oude) opvatting lijkt in het licht van de Schrift het meest waarschijnlijk. Uit de Schrift weten we dat engelen onder een menselijk voorkomen onder de mensen kunnen verschijnen, wandelen en eten. Twee (goede) engelen en hun Heer bezochten Abraham, die hen een maaltijd voorzette. De twee engelen werden door Lot gastvrij ontvangen. Jacob worstelde te Pniël met een Engel.

Vóór en na de zondvloed

Er waren reuzen vóór en ná de zondvloed. Sommigen verstaan 'en ook daarna' in Genesis 6 als betrekkend hebben op de tijd na de zondvloed. De reuzen vóór de zondvloed, in de dagen van Noach, zijn door de zondvloed omgekomen, daar alleen de rechtvaardige Noach en de zijnen behouden werden.

Na de zondvloed, ten tijde als de Israëlieten het land Kanaän verkenden, woonden aldaar Nephilim, reuzen. Deze reuzen waren Enakieten. Dit blijkt uit het verslag van de verspieders. Numeri 13:33: Wij hebben ook daar de reuzen gezien, en de kinderen van Enak, van de reuzen; en wij waren als sprinkhanen in onze ogen, alzo waren wij ook in hun ogen. (SV)

Dit is de tweede en laatste Schriftplaats met het Hebreeuwse woord 'Nephilim', reuzen.

De reus Goliath was wellicht een Enakiet. Indien dit het geval is, dan was hij van de Nephilim ná de zondvloed. De Enakieten waren immers door Jozua verdreven naar onder meer de Filistijnse stad Gath, waar Goliath vandaan kwam.

Ook de Refaïeten en (een deel van de) Amorieten waren mensen van grote lichaamslengte.

Als de Nephilim geboren zijn uit de geslachtsgemeenschap van gevallen engelen met vrouwen, waar komen dan de Nephilim ná de zondvloed vandaan? Hierop zijn verschillende antwoorden gegeven:

De familie van Noach droeg de latente eigenschap van reuzengroei met zich, welke eigenschap zich in het nageslacht openbaarde. Ook na de zondvloed hebben een of meer gevallen engelen geslachtsgemeenschap met een of meer menselijke vrouwen gehad. De zondvloed van Noach was geen wereldwijde vloed, maar een regionale, zodat niet alle Nephilim zijn omgekomen.

Overleveringen en vondsten

Er zijn overleveringen en vondsten die wijzen op reuzen in de oudheid.

Overleveringen. De overleveringen van volken op verschillende continenten bevatten wellicht (verbasterde) verwijzingen naar de oude reuzengeslachten. In de Griekse mythologie bijvoorbeeld zijn de Giganten schepselen van Gaia (Gaea), de aarde als godin. Bij de Griekse dichter en zanger Homerus (8e eeuw v.C.) zijn de Giganten een aan de goden verwant volk, dat wegens zijn boosheid door de oppergod Zeus verdelgd werd.

Langwerpige schedels in Peru en Iran. In Peru en Iran zijn vreemde, langwerpige mensachtige schedels gevonden, die sommigen in verband brengen met de Nephilim. Men kan ze niet wel verklaren uit opzettelijke schedelvervorming, daar (1) de inhoud van de schedels tot 25% groter is, een vergroting die niet door vervorming van de schedel bereikt kan worden, en (2) de verbindingsplaats met de ruggewervel afwijkend is, wat duidt op een lange nek. Het lijkt erop dat de schedelvorm een genetische basis heeft. 

2 Een geavanceerde beschaving vóór de Zondvloed

Je had iedereen kunnen vragen, van Griekenland tot Mesopotamië, Egypte. Ze waren het er allemaal over eens dat er inderdaad een geavanceerde beschaving bestond. Er was een Zondvloed die deze verwoestte. De huidige beschaving werd daarna herbouwd. Nu is een van de belangrijkste verschillen in Genesis 6, die je al in de eerste vier verzen ziet, Genesis geeft een nieuw beeld van hoe die beschaving eruitzag.

Carlson: Dus in de heidense bronnen was die wereld van vóór de Zondvloed een gouden tijdperk van voor die tijd geavanceerde technologie?

Technologie in het oude Nabije Oosten inclusief magie. Magie was een soort spirituele technologie. En al deze dingen gebeurden vóór de Zondvloed. En het verlies van die wereld was een soort grote tragedie. Maar iedereen was het erover eens dat het een meer geavanceerde wereld was dan de wereld waarin zij leefden. Dat er kennis was die nu grotendeels verloren was gegaan. En dus vind je de beschavingen die daarna ontstonden. Een voorbeeld hiervan is het oorspronkelijke Babylonische Rijk.

Zoals dat van Hammurabi. (Hammurabi was een Amoritische koning die in de 18e eeuw v.Chr. het Oud-Babylonische Rijkstichtte door Mesopotamië te veroveren. Hij is vooral bekend om zijn Codex Hammurabi, een van de oudste wetscodificaties ter wereld.) Het Babylonische Rijk op het hoogtepunt van de Bronstijd. Mensen begrijpen niet hoe machtig de wereldwijde structuur was in de Bronstijd. Het wordt de Bronstijd genoemd omdat ze brons smolten. Ze haalden het koper uit Cyprus en het tin uit wat nu Afghanistan is. Dat is een behoorlijke afstand. En dat alles samenbrengen in Irak.

En Hammurabi had een voorkeur voor een bepaald type sandaal van Kreta. Dus die importeerde hij. Er was een soort wereldeconomie gaande in de Bronstijd. En Hammurabi zelf kwam uit een groep mensen genaamd de Amieten die Mesopotamië veroverden. Amuru betekent in het Westen Akkadië, omdat ze afkomstig waren uit wat nu Syrië is. En dat zijn dezelfde mensen die in het Oude Testament Amorieten worden genoemd. Hammurabi en de andere Babylonische keizers schreven hun succes, hun vermogen om dit rijk te stichten toe aan het feit dat ze toegang hadden tot deze geheime wijsheid van vóór de Zondvloed.

Carlson: Hebben we enig idee hoeveel eerder de zondvloed plaatsvond? Wat is de tijdlijn ongeveer? Genesis geeft ons niet echt een tijd. Er zijn mensen die de jaren en de geslachtsregisters bij elkaar willen optellen. Dat werkt niet echt, omdat verschillende teksttradities verschillende getallen hebben. Er waren geen cijfers in het Hebreeuws of Grieks. Dus je gebruikt letters om getallen te coderen. En dus worden getallen een beetje lastig te vertalen en te kopiëren enzovoort.

2347 v.C. Een jaar lang was de hele aarde bedolven onder water. Het was een oordeel van God, vanwege de grote slechtheid van de mens. In de ark is er behoudenis voor Noach, zijn gezin en de dieren. De Bijbel zelf bevestigt de historiciteit van de zondvloed (Jes. 54:9; 1 Pet. 3:20; 2 Pet. 2:5; Heb. 11:7; Mat. 24:37-39; Luk. 17:26-27). Ook zijn er veel buiten-Bijbelse bewijzen voor een universele vloed (begraafplaatsen van fossielen op elk continent, kolenafzettingen die een snelle bedekking vereisten, maritieme fossielen op bergtoppen over de hele wereld, meer dan 270 vloedlegenden van over heel de wereld, en de grote hoeveelheid geologische formaties). www.bijbelsetijdlijn.nl

Maar uit de geologische gegevens blijkt dat er een overstroming is geweest. En er zijn enorme dorpen op de bodem van de Zwarte Zee uit die periode. Het zijn de overblijfselen van dorpen. Het smeltende gletsjerijs creëerde een enorme hoeveelheid water die er eerst niet was. En de zee steeg enorm.

Over de Zondvloed, het was een universele Zondvloed (logos.nl)

* Alle fonteinen van afgrond en hemel werden opengebroken en het stortregende gedurende veertig dagen en nachten (Gen. 7:11-12; vgl. 8:2).

* De bouw van een ark was nodig. Als de zondvloed slechts plaatselijk was geweest, was dit overbodig geweest; men had tijdig naar een droog gebied kunnen trekken.

* Vogels moesten in de ark komen. Bij een plaatselijke overstroming konden vogels wegvliegen naar droog gebied.

* Het water bleef toenemen totdat alle toenmalige bergen onder water stonden (Gen. 7:19-23). Water zoekt de laagste plaats en stroomt daarom altijd naar beneden; dit houdt in dat de gehele aarde door water bedekt was.

* Het vloedwater trok zich langzaam terug, daarom moest Noach lang wachten; dit wijst eerder op een wereldwijde vloed dan op een lokale watervloed.

* Gods belofte en verbondseed na de zondvloed (Gen. 9:9-17). De HEERE sluit een verbond met Noach en belooft dat Hij niet meer alle vlees zal uitroeien door het water van de zondvloed. Toch vonden na Noachs tijd vele overstromingen plaats. * Gaat dit tegen Gods regenboogbelofte in? De HEERE is trouw aan zijn belofte die slaat op een wereldwijde watervloed zoals in Noachs tijd.

Denken we dat de overstroming kwam door smeltende gletsjers? Dat is waarschijnlijk de historische gebeurtenis die daarmee verband houdt. En wanneer dat eindigt vindt er een enorme aardverschuiving plaats. En plaatsen waar vroeger beschaving was liggen nu letterlijk onder water. Al die veranderingen vinden plaats en er is een enorme verstoring. De dorpen die zich nu op de bodem van de Zwarte Zee bevinden, werden gebouwd tijdens de gouden eeuw die daaraan voorafging. Ja.

En wij geloven dat, en geloven wij net als moderne mensen dat die beschaving technologisch geavanceerder was dan de beschavingen die erop volgden. Ik bedoel, als we het hebben over, er is enig bewijs bronstijd. Ik bedoel, je kunt hier niet helemaal Graham Hancock-achtig over doen. Maar Graham Hancock, als je je in zijn werk verdiept, begint hij in een soort new age-achtige kristaltechnologie, paranormale technologie, dat is een beetje dubieus. Maar we weten dat er zeker een niveau bereikt werd, als je kijkt naar plaatsen zoals Göbekli Tepe. (Het is een neolithische archeologische vindplaats in Boven-Mesopotamië (al-Jazira) in het huidige Turkije.

De nederzetting was bewoond van ongeveer 9500 v.Chr. tot minstens 8000 v.Chr. tijdens het pre-keramisch neolithicum. Het staat bekend om zijn grote cirkelvormige structuren met grote stenen pilaren – behorend tot de oudste bekende megalieten ter wereld. Veel van deze pilaren zijn versierd met antropomorfe details, kleding en reliëfs van wilde dieren, waardoor archeologen inzicht krijgen in de prehistorische religie en de iconografie van die periode. De 15 meter hoge, 8 hectare grote tell is bedekt met oude woonstructuren[5] en andere kleine gebouwen, steengroeven en stenen cisternen uit het neolithicum, evenals enkele sporen van activiteiten uit latere perioden.) We kunnen maar conclusies trekken op basis van gissingen.

In Göbekli, zie je de gravures van dieren. Je ziet hoe ze schedels op een bepaalde manier tentoonstelden. We zouden gissingen kunnen doen, maar niemand heeft ons een tekst nagelaten om het te kaderen. Maar in grote lijnen denken we dat de beschaving van vóór de Zondvloed een soort hoogtepunt bereikte, een technologisch hoogtepunt, en dat ze na de Zondvloed alles terug moesten opbouwen. Ze schrijven de beschaving van de bronstijd nu toe aan contact met geesten die actief waren vóór de Zondvloed. En dat zijn dezelfde geesten zijn die nu deze wijsheid aan hen openbaren. Dus je hebt dit in Genesis 6:1-4, dit Nephilim-fenomeen vóór de Zondvloed.

En Genesis 6 zegt: in deze tijd en daarna, en dat 'en daarna' wijst op dit soort terugkerende, voortdurende of opnieuw plaatsvindende gebeurtenissen. Dus de fysieke wereld verandert, maar de geestelijke wereld blijft constant. Er is dus een deel van die herinterpretatie van deze beschaving van vóór de Zondvloed, dit is geen gouden tijdperk. Dit is eigenlijk een tijdperk van ongelooflijke goddeloosheid en kwaad is.

 

FEEST VAN DE H. DRIE-EENHEID

De erfenis van St Patrick is verweven met de Ierse identiteit en het Katholieke erfgoed. Zijn innovatieve gebruik van het klavertje drie – een bescheiden klavertje – om het mysterie van de Heilige Drie-eenheid te illustreren, blijft een van de meest blijvende symbolen van het geloof. 

St Patrick trof een cultuur aan die doordrenkt was van traditie, maar tegelijkertijd verlangde naar een dieper begrip van het goddelijke. Door het klavertje drie te kiezen, verbond hij de tijdloze waarheden van het Katholieke geloof met de natuur – een schepping die op een stille, zachte manier tot ons spreekt. 

De drie ineengevlochten blaadjes van het klavertje drie symboliseren de Vader, de Zoon en de Heilige Geest: drie afzonderlijke personen die samen één liefdevolle en eeuwige God vormen. Deze beeldspraak is niet alleen toegankelijk, maar ook krachtig en suggestief, en biedt een tastbare manier om een ​​mysterie te begrijpen dat de menselijke logica overstijgt. 

Drie afzonderlijke delen: net zoals een klavertje drie afzonderlijke en onderscheidende blaadjes heeft, bestaat de Drie-eenheid uit drie afzonderlijke Personen. 

Eén enkele essentie: ondanks de drie blaadjes is het nog steeds maar één plant. Zo zijn de Vader, de Zoon en de Heilige Geest drie Personen, maar samen vormen zij de ene en enige God: 

De Vader: de schepper en de ultieme bron van alle dingen. Hij is de initiator en de Vader van de Zoon. 

De Zoon: de Verlosser en het Woord dat mens is geworden (Jezus Christus). Door Hem is het universum geschapen en zijn mensen met God verzoend. 

De Heilige Geest: de niet-fysieke aanwezigheid en kracht van God. De Geest troost, leidt en sterkt gelovigen en fungeert als de levende band tussen de Vader en de Zoon. 

En de Schrift beschrijft hoe de Vader de Zoon zendt, de Zoon de Geest zendt en de Geest in gelovigen woont. De Drie-eenheid is essentieel voor het begrijpen van de verlossing en Gods relationele aard. 

De leer van de Drie-eenheid biedt een alternatief perspectief. Het laat ons zien dat ware kracht schuilt in ons vermogen om onze verschillen te omarmen en samen te komen met een gemeenschappelijk doel, net zoals de blaadjes van een klavertje die, hoewel gescheiden, voor altijd met elkaar verbonden zijn. 

Deze eenvoudige maar diepgaande les inspireert ons om relaties te koesteren die gebaseerd zijn op begrip en respect. Het daagt ons uit om onze verbindingen te zien als weerspiegelingen van het goddelijke mysterie. Net zoals de Drie-eenheid een harmonieuze eenheid is van verschillende personen, zo kunnen ook onze gemeenschappen floreren wanneer ieder individu gewaardeerd wordt om zijn of haar unieke bijdrage. 

In een tijdperk waarin het lawaai van de wereld de zachte fluisteringen van hoop en eenheid kan overstemmen, nodigt de leer van St Patrick ons ​​uit om even stil te staan ​​en na te denken over de diepere, spirituele banden die ons allen verbinden. 

Door de erfenis van St Patrick te omarmen, worden we geroepen tot een geloof dat zowel oud als verfrissend relevant is. Zijn gebruik van het klavertje is een symbool van hoop en spoort ons aan om gemeenschappelijke grond te vinden te midden van diversiteit. Het mysterie van de Drie-eenheid, zoals op subtiele wijze geopenbaard door een nederig klavertje, nodigt de gelovigen voortdurend uit om het goddelijke in elk moment van hun leven te ervaren – een tijdloze les over liefde, eenheid en de grenzeloze genade van God.

Les 10

Deel 3 - 23/4/1900 (Luisa’s verjaardag): De gezegende Jezus maakte me duidelijk dat overgave aan de goddelijke Wil olie is, die zalft en mildert: - niet enkel onze pijn, maar ook tegelijkertijd, - de krampen van Jezus’ Wonden. Nadat ik deze taak een tijdje voor mijn lieve Jezus verricht te hebben, verdween Hij en ik kwam terug tot mezelf.

Deel 13 - 11/1/1922: Je ziet dus dat de zielen die in mijn Wil leven, noodzakelijk zijn voor Mij. Zij zijn als de huid van het Lichaam van mijn Kerk en zij zorgen voor de circulatie van het leven voor alle ledematen.

* Jezus zegt: "Zou je dit leven willen leiden dat ik je wil geven, dat ik aan Luisa heb gegeven?" En als we ja zeggen, zegt hij: "Goed, ik zorg voor de rest." Hij zei tegen Luisa: "Ze plannen oorlog, ze zaaien vernietiging, ze zijn van plan mijn Kerk te vernietigen." Wat zegt Jezus? Hij zegt: "Laat ze maar." Hij zegt: "Wij gaan plannen maken voor het koninkrijk, maak je klaar voor het koninkrijk van God, op aarde zoals in de hemel. Dat is onze taak. Daarom zegt Jezus: "Dit is de missie." Het maakt niet uit wat er buiten gebeurt, wat telt is wat er binnenin gebeurt. Jezus zegt tegen ons wanneer we bidden in de goddelijke wil je familie één met Jezus één met Maria alles zal geregeld worden en en Hij heeft ons vertrouwen in Hem nodig om herstel te brengen.

Deel 30 - 12/1/1932: Mijn dochter, wanneer Mijn Goddelijke Wil in de ziel werkzaam is, weet men dat onmiddellijk: terwijl Hij werkzaam is, legt Hij in de mens Zachtheid, Zoetheid, Vrede, Standvastigheid en Vastberadenheid; voordat Hij werkzaam is, blaast Hij erin en drukt Hij Zijn Almachtige Fiat in, die Zijn Hemel uitbreidt rondom het Werk dat Hij wil verrichten. Het lijkt erop dat Mijn Wil zonder Zijn Hemel niet kan werken; en terwijl Hij werkzaam is, laat Hij Zijn zoete, harmonieuze Echo weerklinken in de Drie Goddelijke Personen, waardoor Zij zich bewust blijven van wat Hij in de ziel doet.

Omdat de Wil die in haar werkzaam is één is met die van de Goddelijke Personen, gebeurt het dat, wat Hij ook in de Goddelijke Personen doet, Hij Zijn Krachtige Echo laat weerklinken in het schepsel; en in deze Echo brengt Hij haar de Bewonderenswaardige Geheimen, de Onuitsprekelijke Zoetheden, de onafscheidelijke Liefde zoals de Goddelijke Personen elkaar liefhebben, en de Zoete Eendracht tussen hen.

Deze echo is de drager van de meest intieme dingen van het Allerhoogste Wezen in het schepsel; waar Mijn Wil ook werkzaam is, versmelt de echo van de één met de ander – de bovenwereld maakt Zichzelf tot de Goddelijke Openbaarder; de benedenwereld, die weergalmt in God, heeft de kracht om krachtig, met goddelijke manieren, te spreken over het goede van de schepselen en over dezelfde liefde die Zij voor hen hebben.

Mijn Wil, met Zijn Kracht, vormt de zoete ketenen en identificeert en transformeert God en het schepsel, op zo'n manier dat God zich herboren voelt in het schepsel, en zij zich herboren voelt in God. O! Mijn Wil, hoe bewonderenswaardig en machtig bent U – strek Uw zoete ketenen uit en bind God en de schepselen, zodat allen mogen terugkeren in Mijn Goddelijke Schoot.

Deel 30 - 16/2/1932: Mijn Goddelijke Wil heeft het recht over elke daad van de schepping, en om te kunnen regeren, verlangt Hij iemand die in Hem leeft, die al deze lege daden onderzoekt, om tot Hem te bidden – om Hem aan te sporen het Oneindige in elke daad te leggen, zodat Hij Zijn eigen daad in elke daad kan herkennen, opdat Zijn heerschappij volkomen kan zijn. En zelfs als deze daden daden uit het verleden zouden zijn, is er voor iemand die in Mijn Wil leeft altijd iets te doen en te herstellen, want in Hem is de kracht om alles te herstellen en opnieuw te doen, zolang Hij maar een schepsel vindt dat bereid is. Des te meer, omdat het daden van de schepping zonder Mijn Wil betreft; daarom kan een ander schepsel, verenigd met Mijn Wil, alles herstellen en ordenen.

Daarom, mijn dochter, heb ik het je al vaker gezegd, en ik herhaal het je: ‘Laten we alles doen wat nodig is om de Goddelijke Wil bekend te maken en Hem te laten heersen.’ Niets mag aan onze kant ontbreken: gebeden, het offeren van ons leven, alle daden van de schepselen als het ware in onze hand nemen om Hem ertoe aan te zetten iets van Zichzelf te plaatsen, zodat er mijn ‘Ik hou van jou’ en het jouwe, mijn smeekbede en het jouwe, zal zijn, die uitroepen: ‘Wij willen de Goddelijke Wil.’

Zo zal de hele schepping en alle daden als het ware bedekt zijn met de Goddelijke Wil, en de Goddelijke Wil zal zich geroepen voelen door elke daad van het schepsel vanuit alle hoeken, en door elk schepsel, omdat jij en ik die oproep al hebben gedaan, door zelfs het offer van ons leven in elk ding en in elke daad te willen leggen, zodat Hij kan komen heersen.

* Als je kijkt naar de daden van de heiligen waar ze alles moesten herstellen en opnieuw doen, oh, het waren heilige daden, het waren goede daden, maar ze werden niet gedaan vanuit de goddelijke wil en Jezus zegt tegen ons: zouden jullie bereid zijn om te herstellen, kijk naar je favoriete heilige, herstel alle daden die je heilige heeft gedaan door ze opnieuw te doen. Om één te zijn met je heilige, zal hij zo blij met je zijn dat je die menselijke heilige daad verheft tot een goddelijke daad. Herstellen en opnieuw doen, dit is glorierijk. Ik kan niet wachten om een ​​aantal van deze heiligen te ontmoeten.

Want elke dag, elke dag is er een nieuwe heilige om voor te bidden en te herstellen en opnieuw te doen wat ze dachten, wat ze zeiden, wat ze deden, volgens de goddelijke wil, niet alleen de menselijke heilige wil. Dit is wat zo geweldig is, dit is wat zo verbazingwekkend is. Jezus zegt bovendien: omdat die daden van schepselen zonder mijn hulp, die daden van de heiligen, zonder mijn goddelijke wil zijn, kan een ander schepsel, verenigd met mijn goddelijke wil, alles herstellen en ordenen.

Ze deden de wil van God, ze leefden niet in de wil van God. Daarom kan een ander schepsel, verenigd met mijn goddelijke wil, dat is Luisa, en wij alles herstellen en herordenen wat deze heiligen hebben gedaan. Kijk, Jezus spreekt hier weer over: jullie rondgangen in de schepping, in mijn eigen daden, in die van mijn hemelse Moeder, om onze eigen goddelijke daden te verrichten voor een zo heilig koninkrijk, in die schepselen om ze na te volgen en in hen te plaatsen wat ze misschien missen.

Deel 30- 23/4/1932: Mijn dochter, de ziel die leeft in Mijn Wil, is voortdurend in wedergeboorte in de daden die zij daarin verricht. Als zij liefheeft, is zij voortdurend in wedergeboorte in Goddelijke Liefde, en tijdens deze geboorte vormt het het Leven van Liefde in haar. Als Leven neemt het de voorrang in heel haar wezen, zodat haar hartslag, haar ademhaling, beweging, blik, stap, wil en al het andere Liefde wordt. En hoe vaak zij ook wedergeboren wordt, zo vaak groeit de Liefde. Deze Liefde als Leven, en in de daad van steeds opnieuw geboren worden en groeien, heeft de betoverende en verwondende kracht dat zij ons, terwijl zij ons verwondt, ook betovert, maar met dezelfde Goddelijke Kracht als die van Ons.

En Wij, die onszelf verwond voelen, gieten Liefde uit onze Wonden en verwonden ons geliefde schepsel. En bij elke wedergeboorte verdubbelen Wij Onze Liefde voor haar. Dus als zij herstelt, zo vaak als zij herstelt in Onze Wil, zo vaak wordt zij wedergeboren in Goddelijke Herstel en vormt het het Leven van Herstel in haar ziel, zodat de adem, de beweging, de wil en heel haar wezen het Leven van Herstel verkrijgt. En aangezien zij Ons niet met één enkele daad herstelt, maar met een heel Leven, bezit zij als Leven de Ontwapenende Kracht; door Ons te ontwapenen, verandert zij de plagen in genaden, en zo verder met al het andere dat het schepsel in Onze Goddelijke Wil kan doen.

Het zijn Levens die zij verwerft, die gevoed worden door Onze Goddelijke Bronnen. Dus, als zij in Onze Goddelijke Wil Ons prijst, dankt en zegent, vormt zij een heel Leven van Dankzeggingen, Lofprijzingen en Zegeningen jegens haar Schepper. En elke keer dat ze dit doet, terwijl ze in deze handelingen herboren wordt en groeit, vormt ze de volheid van het leven, op een manier dat de adem, de hartslag, als ze denkt, als ze spreekt, als ze haar stappen zet, als het bloed door haar aderen stroomt, in het hele wezen, er geen deeltje van haar is dat niet zegt: 'Ik dank U', 'Ik prijs U', 'Ik zegen U'.

O, hoe prachtig is het om haar te zien, die evenveel levens bezit als ze zo vaak herboren wordt in dezelfde handelingen die ze verricht in Ons Goddelijk Instinct; want hoeveel levens ze ook bezit, we voelen in haar hartslag evenveel hartslagen in één, evenveel ademhalingen, bewegingen en stappen in één. En van elk van hen zeggen sommigen ‘Liefde’, sommigen ‘Herstel’, sommigen ‘Dankzegging’, sommigen ‘Lof’ en sommigen ‘Zegen’.

* Jezus vraagt ​​ons om Hem te laten bidden in ons gebed om aan de Vader te geven wat Jezus aan de Vader gaf om samen met Maria te bidden om aan de Vader te geven wat Jezus zei dat Maria aan de Vader gaf, niet een menselijke heiligheid

daarom zegt Hij: met Onze eigen goddelijke kracht, vanuit Onze eigen goddelijke wonden, de twee die het meest gewond waren, en dan verwonden we Luisa, de drie die het meest hebben geleden bij elke wedergeboorte verdubbelen we onze liefde voor haar, op dezelfde manier: als ze zich voorbereidt, zo vaak als ze herstelt in onze goddelijke wil, zo vaak wordt ze elke dag herboren, elke dag wordt ze herboren in de goddelijke wereld, het is mooier krachtiger dan de dag ervoor.

Deel 32 - 26/3/1933: Voor Mij was de Macht, de Onmetelijkheid, de Kracht de Natuur, en het gebruik ervan zou Mij niets hebben gekost. Wat Mij wel kostte, was dat Ik Mijn Onmetelijkheid in Mijn Menselijkheid moest beperken en moest blijven doen alsof Ik geen Macht of Kracht bezat, terwijl die al bij Mij waren en onlosmakelijk met Mij verbonden. Ik moest Mij aanpassen aan de kleine daden van Mijn Menselijkheid, en dat alleen uit Liefde, niet omdat Ik het niet kon.

Daarom daalde Ik af in alle menselijke handelingen om ze te verheffen en ze de Goddelijke Vorm en Orde te geven. De mens vernietigde door zijn wil de Goddelijke Weg en Orde in zichzelf, en Mijn Goddelijkheid, gehuld in Mijn Menselijkheid, kwam om te herstellen wat door hem was vernietigd. Kan men grotere liefde schenken aan een schepsel dat zo ondankbaar is?

Deel 33 - 20/1/1935: Als ze bidt, als ze aanbidt, als ze herstelt, voelt ze het onophoudelijke leven van gebed, van aanbidding, van herstel – niet menselijk, maar goddelijk, dat niet onderbroken kan worden. Zo is elke handeling die in mijn Wil wordt verricht een vitale handeling die de ziel verwerft. In Mijn Wil is alles leven, en de ziel verwerft het leven van het goede dat ze erin doet. Hoe groot is het verschil tussen een goed dat leven bezit, en een goed of een handeling waarvan het leven eindigt zodra ze die verricht. Als leven houdt ze het in haar macht en voelt ze de voortzetting van het leven van dat goede.

Aan de andere kant, als handeling, zal ze het niet in haar macht houden, noch zal ze de voortzetting ervan voelen; en wat niet continu is, kan geen leven genoemd worden. En alleen in mijn Wil kunnen deze levensvolle handelingen gevonden worden, omdat ze het goddelijke leven als oorsprong hebben, dat niet aan een einde onderhevig is en daarom leven kan geven aan alles en iedereen. Daarbuiten daarentegen vinden alle dingen, zelfs de grootste werken, hun einde, en – oh! wat een prachtig voorrecht dat alleen mijn Wil kan schenken: de ziel die voelt dat haar daden veranderd zijn in eeuwig goddelijk leven.

* Het is Jezus in ons die het doet, wij werken alleen maar mee, we zeggen: ik ga mijn menselijke wil niet langer volgen, ik wil dat uw goddelijke wil in mij heerst adem in mijn ademhaling, klop in mijn hartslag, kijk in mijn blik en luister naar mijn luisteren, dans in mijn dansen, zing in mijn zingen, het is om Jezus tot leven te laten komen.

Deel 33 - 10/3/1935: Mijn gezegende dochter, de Hemel staat altijd open voor wie leeft in Mijn Wil. Mijn Wil vernedert Zichzelf en doet samen met het schepsel alles wat zij doet. Hij bemint, Hij werkt, Hij bidt, lijdt, aanbidt, herstelt en bemint deze daden die samen met Hem worden verricht zozeer, dat Hij ze niet op het lage aardse niveau laat, maar ze met Zich meeneemt naar de Hemelse woning, om ze hun koninklijke plaats te laten innemen als veroveringen behaald in de aardse wereld, die Hem en Zijn geliefde schepsel toebehoren. Alles wat in Mijn Wil wordt gedaan, behoort de Hemel toe – de aarde is het niet waard om het te bezitten.

En – oh! de zekerheid, het geluk, dat het schepsel verkrijgt in de wetenschap dat haar daden in de macht van het Goddelijke Fiat zijn en in de Hemel aanwezig zijn als haar eigendom, niet menselijk, maar Goddelijk, wachtend op haar, haar het hof makend en haar troon van glorie vormend. De liefde, de jaloezie, de identificatie die Mijn Wil voelt met deze daden die in Hem worden verricht, is zo groot, dat Hij ze zelfs niet in het schepsel laat, maar ze bij Zich houdt als De geboorten van Zijn leven en de geboorten van het schepsel, zodat zij ervan kan genieten en de vreugde van de liefde kan ervaren, en als een vooruitblik op de glorie in het Hemelse Vaderland moet Hij haar schenken.

Deze daden, verricht in Mijn Wil, fungeren als vertellers van het liefdesverhaal tussen de Schepper en het schepsel, en er is geen grotere vreugde dan het horen van het verhaal over hoeveel Ik heb liefgehad, hoe Mijn liefde tot het uiterste gaat, tot het punt dat Ik Mijzelf verneder, verlangend om samen met het schepsel te doen wat zij doet. Niet alleen dat, maar zij vertelt Mij ook over haar liefde, omdat zij Mijn daad in de hare heeft opgenomen; zo ontstaat er een wederzijdse liefde tussen hen beiden, die ons wederzijds gelukkig maakt.

Deel 33 - 28/9/1935: Mijn dochter, heb medelijden met Mij en herstel die grote menselijke ondankbaarheid. Ik ben alles voor hen, Ik geef hun voortdurende adem en hartslag, beweging, warmte en voeding; en zij, ondankbaar, ontzeggen Mij datgene wat Ik hun geef, nadat Ik hun de grote eer heb bewezen hen tot mijn levende tempel, mijn koninklijk paleis op aarde te maken. Wat een pijn, wat een verdriet! Daarom beveel Ik je aan: laat Mij niet zonder de adem van je liefde; geef Mij tenminste wat nodig is om Mij te laten groeien; laat Mijn Wil je leven zijn, zodat Ik in je koninklijk paleis kan wonen met waardigheid en met de weelde die jouw Jezus verdient.

Deel 33 - 4/11/1935: Wie in mijn Wil leeft, bezit je Jezus op een blijvende manier, want mijn Wil heeft de kracht mijn leven in de schepping te vormen, op te voeden en te voeden; en wanneer zij Mij in het Sacrament ontvangt, vind Ik een andere Jezus – dat wil zeggen, Mijzelf – die Mij liefheeft, Mij aanbidt, Mij dankt en Mij herstelt. Ik kan zeggen dat Ik het grote wonder herhaal dat Ik verrichtte bij de instelling van het Sacrament van de Eucharistie, toen Ik Mijzelf meedeelde – dat wil zeggen, je Jezus ontving Jezus. Het ontvangen van Mijzelf was de grootste eer, de meest volledige voldoening, de vergelding voor het heldhaftige van mijn liefde; niets ontbrak Mij aan alles wat Mij toekwam in mijn Sacramenteel Leven – een God die God Zelf evenaarde.

Ik zou kunnen zeggen dat wat Ik gaf, Mij werd teruggegeven. Nu is het voor iemand die in mijn Wil leeft onmogelijk haar Jezus niet te bezitten; daarom kan Ik zeggen, wanneer zij Mij in het Sacrament ontvangt: ‘Ik ga Mijzelf in de schepping vinden; En ik vind wat ik wil – mijn Leven, dat, verenigd met het hare, één enkel leven vormt. Ik vind mijn koninklijke woning, ik vind de liefde die Mij altijd liefheeft, ik vind de beloning voor het grote offer van alles wat ik doe en lijd in mijn sacramentele leven. Mijn buitensporige liefde drijft Mij met een onweerstaanbare kracht ertoe het wonder van het ontvangen van Mijzelf te herhalen; maar Ik kan dit alleen doen in het schepsel in wie Mijn Goddelijke Wil heerst.

Deel 34 - 31/5/1936: Mijn Heilige Menselijkheid bleef stap voor stap alle smarten herbeleven die mijn Goddelijke Wil had geleden, om Hem te herstellen en terug te roepen om te heersen te midden van de schepselen. Ik kan zeggen dat elke hartslag, ademhaling, woord, stap en pijn van mij de voortdurende roep van mijn Wil was om Zichzelf bekend te maken aan de schepselen om te heersen; en het riep hen ook tot mijn Wil, om hen het grote goed, de heiligheid, het geluk van het leven in het Fiat te laten kennen.

Vanuit de woestijn trok ik verder naar mijn openbare leven, waarin slechts weinigen geloofden dat ik de Messias was, vooral de geleerden – bijna niemand van hen; en ik wilde mijn macht gebruiken, wonderen zaaien om mijn volk te vormen, zodat, als ze mijn woorden niet zouden geloven, ze in de kracht van mijn wonderen zouden geloven. Dat waren mijn goddelijke en liefdevolle inspanningen, want ik wilde koste wat kost Mijzelf bekendmaken – dat ik hun Redder was; want als ze Mij niet kenden, konden ze het goede van de Verlossing niet ontvangen. Daarom was het noodzakelijk Mijzelf bekend te maken, zodat Mijn komst naar de aarde voor hen niet nutteloos zou zijn.

O, hoe Mijn openbare leven symboliseert de triomf van het Koninkrijk van Mijn Wil te midden van de schepselen, die Ik zal bekendmaken door middel van verrassende waarheden; en om dit doel te bereiken zal Ik wonderen en tekenen verrichten; met de kracht van Mijn Wil zal Ik hen die dood zijn voor de genade weer tot leven roepen, Ik zal het wonder van de opstanding van Lazarus herhalen – zodat, hoewel zij verrot zijn geworden in hun kwaad, veranderd in stinkende lijken zoals Lazarus, Mijn Wil hen weer tot leven zal roepen, Het zal de stank van de zonde doen verdwijnen, Het zal hen weer tot het goede doen opstaan; kortom, Ik zal al Mijn goddelijke krachten gebruiken om Mijn Wil te laten heersen te midden van de volkeren.

* Toen Jezus uit de dood opstond, steeg Hij 40 dagen later op naar de hemel. Waarom 40 dagen? We lazen het eerder over de 40 generaties. Nu komt het Koninkrijk. We zijn het derde millennium ingegaan. De H. Padre Pio zei dat de wereld van de Kerk zich in het derde millennium zal richten op Luisa Piccarreta. Hij zei over Luisa: "Luisa is een tweede zon." Dus denk aan de zon die ondergaat in het westen en een nieuwe zon die opkomt in het oosten. Op dat moment is er geen duisternis meer. Dat is wat er komt. Het is een nieuw begin voor Christus in zijn Kerk en wij zijn degenen die Hij geroepen heeft om in deze tijd te leven en deze gave te bezitten.

Deel 34 - 28/5/1937: OLVrouw: Mijn geliefde dochter, je moet weten dat ik de draagster van Jezus ben. Dit is een gave die het Allerhoogste aan mij heeft toevertrouwd; en pas toen Hij er zeker van was dat ik genade, liefde en macht bezat, en de goddelijke wil om Hem veilig, beschermd en geliefd te houden – pas toen gaf Hij mij deze gave, namelijk het Eeuwige Woord. Toen Hij in mijn schoot vlees werd, zeiden zij tegen mij: ‘Onze dochter, Wij geven jou de grote gave van het leven van de Zoon-God, opdat jij Hem in bezit mag nemen en Hem mag geven aan wie je wilt.

Wees er echter voorzichtig mee om Hem te beschermen – laat Hem nooit alleen, aan wie je Hem ook geeft, zodat je het goedmaakt als ze Hem niet liefhebben, en herstelt als ze Hem beledigen. Je zult ervoor zorgen dat Hem niets ontbreekt aan de fatsoenlijkheid, de heiligheid, de zuiverheid die Hem toekomt. Wees waakzaam, dit is de grootste gave die Wij jou geven, en Wij geven jou de macht om Hem zo vaak als je wilt te biloceren, zodat zodat ieder die het wil, dit grote geschenk mag ontvangen en bezitten.’

Nu is deze Zoon van Mij, Hij is mijn geschenk, en omdat Hij van Mij is, ken Ik Zijn liefdevolle geheimen, Zijn verlangens, Zijn hunkering, zodat Hij op het punt komt te huilen en Mij met herhaalde snikken vertelt: ‘Mijn Moeder, geef Mij aan de zielen – Ik wil zielen.’ En Ik wil wat Hij wil; Ik kan zeggen dat Ik met Hem zucht en huil, omdat Ik wil dat iedereen Mijn Zoon bezit; maar Ik moet Zijn Leven beschermen – het grote geschenk dat God Mij heeft toevertrouwd. Daarom daal Ik, als Hij sacramentieel in de harten neerdaalt, met Hem mee af voor de veiligheid van Mijn geschenk – Ik kan Hem niet alleen laten. Arme Zoon van Mij, als Hij Zijn Moeder niet had die met Hem afdaalt...

Wat behandelen ze Hem slecht! Sommigen zeggen Hem niet eens ‘Ik hou van U’ vanuit hun hart, en Ik moet Hem liefhebben; sommigen ontvangen Hem op een afgeleide manier, zonder na te denken over het grote geschenk dat ze ontvangen, en Ik stort Mijzelf op Hem uit, zodat Hij zich niet zo voelt. Hun afgeleidheid en kilheid; sommigen gaan zo ver dat ze Hem aan het huilen maken, en ik moet Zijn gehuil sussen en het schepsel lieflijk berispen, zodat ze Hem niet aan het huilen maakt.

Hoeveel ontroerende scènes spelen zich af in de harten die Hem sacramentieel ontvangen. Er zijn zielen die nooit verzadigd raken van liefde voor Hem, en ik geef hun mijn liefde, en zelfs Zijn eigen liefde, zodat ze Hem kunnen liefhebben. Dit zijn taferelen uit de hemel, en zelfs de engelen blijven in vervoering, en wij voelen ons hersteld van de pijnen die andere schepselen ons hebben aangedaan.

* OLVrouw heeft Jezus aan ons gegeven, de triomf van het Hart van Maria is dat we zoals Jezus worden. Hoe worden we zoals haar Zoon? Door de goddelijke wil. Door alles wat menselijk is op te geven om het goddelijke te omarmen, geven we alles wat menselijk is op. Het is om tegen Jezus te zeggen: ik hou van je met heel mijn hart, heel mijn verstand en al mijn kracht. Daarom verenigen we ons elke ochtend met de Drie-eenheid en verenigen we ons vervolgens met de weerspiegeling van de Drie-eenheid op aarde. (Deel 17 - 4/5/1925) Dat is Jezus, Maria, Luisa. Om ons te verenigen met de hele schepping, om ons te verenigen met de hele schepping, de hele verlossing en de hele heiliging. Waarom? Zodat we ons kunnen verenigen met de goddelijke wil. Dat is waar het om gaat. Eén worden met God.

Deel 34 - 4/7/1937: Wie leeft in Onze wil, door haar Schepper en Onze wil in zich te dragen, wordt de drager van alles: als zij denkt, brengt zij Ons de gedachten van allen en maakt zij zichzelf tot plaatsvervanger en hersteller van alle menselijke intelligenties; als zij spreekt, als zij werkt, als zij loopt, brengt zij de woorden, de daden, de stappen van alles. De schepping zelf wordt haar sierlijke stoet, en zij maakt zichzelf tot drager van de hemel, van de sterren, van de zon, van de wind – van alles; zij laat niets achter, zij brengt Ons de hulde, de glorie van al Onze scheppingen, zelfs de hulde van het zoete gezang van het kleine vogeltje.

Omdat zij het Leven bezit van Hem die haar geschapen heeft, vormen alle dingen een kroon om haar heen; sterker nog, allen willen gedragen worden door haar die de sprekende daad bezit, zodat zij voor ieder van hen het sprekende liefdesverhaal kan vertellen waarmee zij door hun Schepper geschapen zijn. Wie Onze Wil bezit, verwerft dus Onze jaloerse liefde, die zo groot is dat Wij alles voor Onszelf willen hebben; en dit met de grootste rechtvaardigheid, want er is niets dat Wij niet hebben gegeven, en daarom willen Wij, uit rechtvaardigheid, alles.

Deel 34 - 12/7/1937: Als ze aanbidt, zal ze voelen dat haar natuur verandert in aanbidding; daardoor zal ze in alles een diepe aanbidding voor haar Schepper voelen opborrelen. Als ze herstelt, zal ze een drang voelen om alle overtredingen op te sporen en haar herstel te bewerkstelligen. Kortom, mijn Wil, met Zijn Scheppende Kracht, laat geen enkele leegte achter en weet alles wat het schepsel erin doet, in haar natuur te integreren. Zie het verschil tussen iemand die in mijn Wil leeft en Hem als werkend Leven ervaart, en iemand die Hem als deugd erkent, en misschien in de meest droevige omstandigheden van het leven, maar in al het andere is het alsof Hij voor haar niet bestaat.

Nu wil ik u nog een troostrijke verrassing vertellen: wanneer het schepsel met onwrikbare vastberadenheid besluit te leven in Onze Wil, is Onze voldoening zo groot, dat wat Wij op het moment van de dood moeten doen – het schepsel bevestigen in het goede waarin zij verblijft... U moet immers weten dat alles wat zij in haar leven heeft gedaan – gebeden, deugden, geleden pijn, goede werken – dient om Ons kleine Goddelijke Leven in haar ziel te vormen.

Deel 36 - 15/4/1938: O, Mijn Wil! Hoe bewonderenswaardig, machtig en aanbiddelijk bent U. Het schepsel in U kan ons alles geven en wij kunnen haar alles geven. Zij omvat alles en iedereen; zij doet liefde oprijzen met haar licht en geeft ons liefde voor allen. We kunnen zeggen dat zij ware verzoening biedt, want wanneer de schepselen ons kwetsen, ontdekken we dat zij ons in haar liefde kan verbergen om ons lief te hebben, en in haar licht om ons te beschermen – en met haar licht hen die ons willen kwetsen op de vlucht jaagt. Koester daarom altijd in je hart het leven in Onze Wil.

Toen voegde Hij eraan toe: Mijn dochter, de liefde voor iemand die leeft in Onze wil is zo groot dat zij, bij elke ademhaling, Ons als een geschenk geeft alles wat Wij hebben gedaan: de schepping, de engelen, de heiligen, Ons eigen Opperwezen, Onze liefde en glorie. Zo overweldigd door een dergelijke overvloed aan liefde, geven Wij haar terug wat zij Ons heeft gegeven. Bij elke uitademing geeft zij Ons alles terug wat Wij zijn; bij elke inademing geven Wij haar terug wat zij Ons heeft gegeven. Wij staan ​​in een voortdurende relatie en wisselen voortdurend gaven uit. Daardoor versterken Wij voortdurend Onze liefde – Onze onscheidbaarheid – en voelen Wij zo'n grote vreugde dat Wij haar alles geven wat zij wenst.

* Luisa zat 64 jaar in haar bed. Waarom? Om God te aanbidden, van God te houden, God te prijzen, God te danken en God te gehoorzamen. Wie van ons had dat kunnen doen? Naar bed gaan, niet eten, niet drinken, niet slapen, bijna 64 jaar lang. Vanwege haar lijden, dankzij dit alles kon Jezus zoveel over zijn goddelijke wil met haar delen. En nu kan ze dit aan Zijn kinderen geven.

Deel 36 - 25/4/1938: Wie leeft in Onze wil, voelt haar onveranderlijkheid en is bekleed met zo'n standvastigheid dat zij haar handelen nooit zou veranderen – niet voor hemel en aarde. Zij zou liever sterven dan te stoppen met doen en herhalen wat zij doet. Bovendien vindt alles wat zij met een standvastig hart doet – zonder ooit te veranderen – zijn oorsprong in God; zo voelt zij God in haar handelen, en door het te herhalen, voelt zij dat handelen voortvloeien en haar handelen bezield worden door God Zelf. Hoe zou zij ooit kunnen stoppen met doen wat zij samen met Ons Opperwezen is begonnen? Zij zou zich moeten losmaken van Onze wil om haar handelen te veranderen.

Onze wil is onveranderlijk in Zijn werken, en Hij maakt dat ook zo, wie erin leeft. O! Wanneer iemand er niet in leeft, hoe duidelijk blijkt dat dan. Vandaag wil ze iets doen, morgen iets anders; de ene keer wil ze een offer brengen, de andere keer loopt ze ervoor weg. Je kunt haar niet vertrouwen. Ze is als een stengel die buigt in de wind van haar hartstochten. De veranderlijkheid van de menselijke wil is zodanig dat het wezen op een gegeven moment zijn eigen speeltje wordt, en misschien zelfs een speeltje voor de demonen zelf.

Deel 36 - 27/5/1938: Wanneer de handelingen echter niet voortdurend worden herhaald, missen ze die verbindende kracht die aan allen sterkte verleent; ze missen die goddelijke manier van onophoudelijk handelen, die elk van hen voedt met scheppende kracht in een eeuwige houding van doen en opnieuw doen. Bovendien heeft een enkele handeling nooit enige heiligheid bereikt, omdat ze geen kracht bezit. 

Ze bezit niet het leven van de liefde, aangezien ware liefde nooit 'genoeg' zegt – nooit stopt – en als ze dat wel doet, is ze dood. Alleen voortdurend herhaalde handelingen kunnen goede verrassingen naar de hemel sturen, waar, terwijl men van de ene aankomende handeling geniet, de volgende volgt en er steeds meer volgen, die samen de betovering voor het hemelse vaderland vormen. Daarom is er in Mijn wil altijd iets te doen en mag er geen tijd verloren gaan.

* Het is om nu het paradijs binnen te gaan, God te aanbidden en van God te houden met Jezus, Hem aanbidden, liefhebben, prijzen en danken in ons. Het is niet menselijk, wij gaan aan de kant en zeggen tegen Jezus: "Jij geeft de Vader al mijn liefde die God zo terecht geeft. Jij bent de enige die dit kan doen, volmaakte aanbidding aan de Vader geven. Doe dit in mij, Maria. Jij geeft volmaakte aanbidding aan de Vader. De Theotokos, Moeder van God en Jezus ademen in mijn ademhaling, kloppen in mijn hart. Ik wil met jou versmelten, zodat het Koninkrijk in mij op aarde gevestigd kan worden zoals in de Hemel.

Deel 36 - 30/11/1938: Mijn lieve dochter, Mijn Onmetelijkheid is onbereikbaar. Het schepsel kan het nooit volledig omvatten, en hoeveel Wij haar ook van Onszelf geven, zij is als 'kleine druppels' vergeleken met Onze Onmetelijkheid. Het volstaat te zeggen dat zelfs één enkele daad van Onze Wil zo immens is dat zij alle denkbare wezens overstijgt; zij omvat en omarmt iedereen en alles. Daarom, wanneer het schepsel haar daad aanbiedt om door Onze Wil te worden vervuld, is de Glorie die Wij ontvangen zo Groot dat zij de hele Schepping omvat. De Schepping is immers zonder rede, terwijl de daad waarin het schepsel Ons laat handelen, de Volheid van de menselijke rede bezit die, vervuld door de Goddelijke Rede, de Hemel, de Zon – en al het andere – overstijgt. 

* Omdat we nooit uit onze goddelijke wil komen, is dit wat God heeft gedaan en Hij biedt het ons aan. Je hele gebedsleven verandert. Ja, we hebben tweeduizend jaar lang de gebeden van de heiligen gebeden, nu beginnen we de gebeden te bidden die Jezus bad.

We eindigen met een gebed: Moge het bloed dat stroomde over het hout van het Kruis ons bevrijden van onze menselijke wil, opdat wij altijd in Gods heilige, goddelijke wil leven. Wij vragen dit in Jezus' naam, onder de mantel van Maria. Door de voorspraak van Luisa bidden wij dat alle kleine kinderen in hun heilige, goddelijke wil goddelijk genezen mogen worden. En wij bidden dat dit gebed Gods bevel wordt. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Fiat amen

29/5 Na het ontvangen de H. Communie - Jerome Chong

Er zijn zielen die door God zijn uitverkoren, niet om lawaai te maken in de wereld, maar om in stilte harten in vuur en vlam te zetten in een tijd van oorlog, lijden, eenzaamheid en geestelijke duisternis. Een vrouw hoorde de stem van Jezus die rechtstreeks tot haar ziel sprak, niet alleen voor haarzelf, maar voor elke ziel die ernaar verlangt geliefd te worden door God. Haar naam was Gabrielle Bossis, een actrice, een verpleegster, een verborgen ziel, en de vrouw aan wie enkele van de meest tedere en krachtige woorden die Jezus in de moderne tijd sprak, werden toevertrouwd.

Wat Hij door haar openbaarde, zou talloze harten over de hele wereld raken en de mensheid eraan herinneren dat zijn liefde persoonlijk is, levend en dichterbij dan we denken. Gabrielle Bossis werd geboren op 26 februari 1874 in Nantes en was de jongste van vier kinderen. Ze groeide op in een welgesteld gezin en ging op slechts 6-jarige leeftijd naar de school van de trouwe metgezellen van Jezus. Zelfs als kind viel ze op door haar intelligentie en ernstige houding ten opzichte van God. Op 12-jarige leeftijd deed ze haar eerste communie, waarmee een levenslange liefde voor Jezus in de Eucharistie begon.

Naarmate ze ouder werd, werd Gabrielle vrolijk, talentvol en zeer artistiek. Na de dood van haar vader in 1898 bracht haar familie tijd door in Nice, waar ze veel creatieve talenten ontwikkelde. Hoewel ze in haar jonge jaren van nature verlegen was, veranderde ze langzaam in iemand die vreugde en warmte bracht aan iedereen om haar heen. Maar diep vanbinnen, verlangde haar ziel naar iets groters. Ondanks haar diepe geloof werd Gabrielle geen religieuze zuster. In plaats daarvan koos ze ervoor om in de wereld te blijven en een rustig leven te leiden, volledig gewijd aan God.

Mooi, gracieus en bewonderd door velen, ontving ze meer dan 70 huwelijksaanzoeken gedurende haar leven. Maar haar hart behoorde volledig aan Christus. Na het verlies van haar moeder en later haar zus Clemens, ervoer Gabrielle een toenemende eenzaamheid. Toch verspilde ze haar leven niet in verdriet. Ze gebruikte de erfenis om de missies te steunen door kerkversieringen te maken en wijdde zich aan het dienen van anderen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Gabrielle verpleegster. Ze verzorgde gewonde soldaten in ziekenhuizen en vlakbij de frontlinie in de buurt van Verdun. De mensen om haar heen bewonderden haar vriendelijkheid, intelligentie en moed.

Maar de oorlog bracht ook diep verdriet in haar leven toen haar geliefde neef Jean Caron sneuvelde. Jaren later begon Gabrielle toneelstukken te schrijven vol vreugde, humor en christelijke waarden. Ze speelde er zelf in mee, reisde door Europa en bracht hoop aan parochies en jongeren door middel van theater. Tussen 1923 en 1936 schreef, regisseerde en speelde ze talloze toneelstukken en sketches, waarbij ze haar talenten altijd voor God gebruikte. Zelfs tijdens het reizen bleef Gabrielle, waar mogelijk, trouw aan de dagelijkse mis. Ze bad de rozenkrans, deed de kruisweg en bracht lange uren door voor Jezus in het tabernakel.

Haar relatie met Christus werd met elk jaar dieper en intiemer. Toen kwam het moment dat haar leven voorgoed zou veranderen. Op 22 augustus 1936, tijdens een reis naar Canada op 62-jarige leeftijd, hoorde Gabrielle voor het eerst de stem van Jezus in haar ziel spreken. Onze Heer noemde haar "mijn kleine meisje". Vanaf dat moment tot haar dood 14 jaar later, sprak Jezus voortdurend tot haar door innerlijke woorden. Gabriël schreef deze gesprekken zorgvuldig op in notitieboekjes, in totaal 13. Deze geschriften zouden later wereldwijd bekend worden vanwege hun buitengewone tederheid en spirituele diepte. Om haar te helpen zich volledig op Jezus te concentreren, omarmde Gabrielle verborgen offers.

Ze sliep op de grond, gewikkeld in een deken, en zelfs tijdens koude weersomstandigheden, verlangend om deel te hebben aan het lijden van Christus en zichzelf volledig te vergeten. Maar de kern van deze boodschappen was niet angst of straf. Het was liefde, keer op keer. Jezus openbaarde hoe diep Hij elke ziel liefheeft. "Ik heb ieder van jullie nodig alsof jullie de enige persoon ter wereld zijn. Alsof de kosmos alleen voor jullie is geschapen." Door Gabrielle, sprak Jezus als een liefdevolle geestelijke gids voor alle zielen. Hij leerde mensen hoe te bidden, hoe op hem te vertrouwen, hoe ze hun dagelijks leven in heiligheid moesten leiden, en bovenal hoe ze hem in de Eucharistie moesten liefhebben.

Tijdens de gesprekken met Jezus maakte onze Heer bekend dat hij ernaar verlangt dat elke ziel Hem in de Eucharistie ontvangt met liefde, geloof, dankbaarheid en intimiteit. Nooit als routine, maar als een levende ontmoeting met Zijn Hart. "Wanneer mijn kinderen 's ochtends de communie ontvangen, wacht ik de hele dag op dat kleine bedankje. Heb Ik het niet verdiend? Bedenk eens wat het betekent om de communie te ontvangen. Wat harteloos om geen dankjewel te zeggen. Ik heb mezelf helemaal gegeven aan Mijn kleine kinderen. Wie Mij wil, mag Mij nemen, en wie ontvangt, ontvangt de hele Hemel, want de Hemel is je Christus. Maar neem zo'n immense gunst nooit als vanzelfsprekend aan.

Beschouw elke communie als een eerste communie. De communie van vandaag is anders dan die van gisteren en morgen. De genade die Ik geef is altijd uniek. Gods liefde is oneindig en scheppend. Kijk eens hoe alleen Ik ben in deze lege kerk. Ik wist dat het zo zou zijn. En toch stelde Ik Mijn Eucharistie in. Ik zou zelfs een enkele ziel voeden. Spreek met de Hostie alsof het je meest dierbare en intieme vriend is. De Hostie luistert naar je en je kunt er zeker van zijn dat je zeer geliefd bent. Adem vrij. Ontspan."

In 1936 werd Gabrielle ook een tertiaris van de St. Franciscus van Assisi in Montreal, waar ze de naam Zuster Marie van het Hart van Christus aannam en zich nog vollediger aan God wijdde. Toen kwam de duisternis van de Tweede Wereldoorlog. Toen de Duitse troepen Frankrijk binnenvielen, vluchtte Gabrielle onder moeilijke omstandigheden haar huis uit en zocht ze haar toevlucht in Verdun. Ook daar bleef ze de woorden van Jezus opschrijven. Gabrielle bad om de overwinning in de oorlog. Maar Jezus antwoordde haar met woorden die zijn grotere zorg voor de zielen openbaarden. "Wil je de redding van het land of de redding van de zielen? Beschouw dat belangrijker. Wees niet bang. Als de Duitsers komen, ben ik het in jou die hen zal ontvangen."

Op 11 oktober 1914 herinnert Jezus Gabrielle, die actrice was, eraan dat we allemaal onze daden opvoeren op een groot toneel voor de hemel, de heiligen en de engelen. "Wat is praktisch voor de Hemel? Want jullie treden allemaal op voor de engelen en heiligen. Zie je, jullie staan ​​nog steeds op het toneel." In 1943, toen bombardementen Nantes verwoestten en velen dakloos maakten, opende Gabrielle haar huis voor lijdende gezinnen. Haar leven werd een levend voorbeeld van de liefde waarover Jezus haar al die jaren had gesproken. Uiteindelijk moedigde een jezuïetenpriester, pater de Pavell, haar aan om haar notitieboekjes te publiceren.

Hoewel Gabrielle er de voorkeur aan gaf dat ze verborgen bleven tot na haar dood, kregen de geschriften goedkeuring van de bisschop van Nantes, inclusief het Imprimatur in Nihil Obstat. Jezus geeft Gabrielle instructies over hoe ze elke dag voor de Heer moet leven en elke handeling aan Hem moet wijden. Wij zijn allen geroepen om een ​​heilig leven te leiden. Een van de manieren waarop we een heilig leven leiden, is door actief deel te nemen aan de sacramenten, zoals Hij Gabrielle toespreekt op 5 maart 1948. "Mijn uitnodigingen worden uitgezonden bij de doop en opnieuw in mijn sacramenten. Het is aan jullie om te reageren, ook al is het onvolmaakt."

In 1949 werd bij Gabrielle borstkanker geconstateerd, die zich snel naar haar longen verspreidde. Haar lijden nam toe, maar ze bleef trouw en vredig tot het einde. Op 9 juni 1950 gaf Gabrielle Bossis haar ziel over aan God. Maar haar missie eindigde daar niet. Vandaag de dag leiden haar geschriften zielen nog steeds dichter bij Jezus. Door haar verborgen leven herinnerde Christus de wereld eraan dat Hij niet ver weg, koud of onbereikbaar is. Hij is nabij. Hij wacht. Hij verlangt naar intimiteit met elke ziel. En misschien wel de grootste boodschap die Jezus via Gabrielle Bossis gaf, is deze: Jij wordt persoonlijk door God bemind, dieper dan je je ooit kunt voorstellen. Gabrielle Bossis, bid voor ons.

Alois Irlmaier - Messenger of God

Alois Irlmaier beschreef een wereld die in één middag in tweeën wordt gebroken. Hij waarschuwde voor een tijd waarin iedereen over vrede zou praten, waarin de wereldleiders elkaar in grote zalen zouden ontmoeten om verdragen te ondertekenen en elkaar de hand te schudden. Hij zag dat terwijl de diplomaten glimlachten voor de camera's, de oorlogsmachines al werden aangezwengeld in de schaduwen. Hij waarschuwde dat juist wanneer de wereld zich het meest concentreert op diplomatie en vredestopconferenties, de plotselinge aanval zal plaatsvinden. Het zou een moment van totale verrassing zijn, een bliksemsnelle invasie die het Westen volledig onvoorbereid treft.

Hij beschreef een massale troepenverplaatsing over de grote Duitse vlakten, afkomstig uit het oosten. Hij zag drie gepantserde wiggen, drie grote stalen linies die zo snel over het land rolden dat de mensen op het pad niet eens tijd zouden hebben om hun huizen te ontvluchten. Hij zei dat de eerste linie de Rijn binnen een kwart van een paar dagen zou bereiken. Een totale ineenstorting van de orde in een oogwenk. Hij zag dat de verdedigers overweldigd zouden worden voordat ze hun laarzen konden vinden. Hij sprak over de aarde die beefde onder het gewicht van de machines en de hemel die een donker en paars kleurde toen het conflict begon.

Hij zag dat de communicatielijnen zouden uitvallen en de lichten in de grote steden zouden flikkeren en dan verdwijnen, waardoor miljoenen mensen in totale verwarring en terreur zouden achterblijven. Een van de meest specifieke en griezelige details die hij gaf, was de moord op een derde hooggeplaatste leider. Hij zag een vredesconferentie op de Balkan waar een kleine een lange man zou doden met een verborgen wapen. Hij zei dat deze gebeurtenis de laatste vonk zou zijn die de hele wereld in vuur en vlam zou zetten. Hij zag dat na deze moord er geen gepraat meer zou worden en geen verdragen meer zouden worden gesloten. De tijd voor woorden zou voorbij zijn.

Hij beschreef een geel stof dat uit de lucht werd gedropt door de ijzeren vogels, een substantie die alles dat het aanraakte zou doen verdorren en sterven. Hij zei dat waar dit stof neerviel, geen grassprietje zou groeien en geen enkel dier lang zou overleven. Tegenwoordig begrijpen we de angstaanjagende realiteit van chemische en biologische oorlogsvoering. Hij zag een dodenlijn getrokken worden over de kaart, een barrière die geen leger kon overschrijden zonder vernietigd te worden door de lucht die ze inademden. Maar hij zag ook dat de oorlog niet alleen op het slagveld zou worden uitgevochten. Hij zag chaos en ineenstorting in de straten van de grote steden.

Hij zag een revolutie in Italië waarin het volk zich tegen de autoriteiten en de kerk zou keren. Hij sprak over de paus die midden in de nacht het Vaticaan moest ontvluchten, en over het water moest reizen om veiligheid te zoeken terwijl zijn woning achter hem in vlammen opging. Hij zag Parijs in brand gestoken worden door zijn eigen burgers, een stad verteerd door interne woede en wanhoop. Hij zag dat de systemen waarop we vertrouwen om ons veilig te houden, de politie, de rechtbanken en de banken, simpelweg zouden ophouden te functioneren. Hij zag een wereld waarin mensen goud in hun zakken hadden, maar geen brood in hun handen.

Een aangrijpend beeld van economische ineenstorting, waar rijkdom van de ene op de andere dag volledig betekenisloos wordt omdat er niets meer te koop is en niemand het meer kan verkopen. Hij sprak over een enorme vloedgolf die de kust van Engeland en de noordelijke vlakten van Europa zou treffen. Hij zag een gigantische golf, veroorzaakt door een grote gebeurtenis in de oceaan, die hele eilanden en kuststeden zou verzwelgen in een kwestie van minuten. Hij beschreef het geluid van het water als een gebrul dat kilometers ver te horen was vóór de inslag. Dit was een visioen van een wereld waar zelfs de geografie zelf werd hervormd door het geweld van de tijd.

Hij zag dat de oude kaarten nutteloos zouden worden en dat de grenzen waar mensen eeuwenlang om hadden gevochten, simpelweg zouden verdwijnen onder de golven of de rook. Het was een visioen van een totale en absolute transitie, een moment waarop de moderne wereld van haar maskers wordt ontdaan en gedwongen wordt om de rauwe kracht van de natuur en de gevolgen van haar eigen keuzes onder ogen te zien. Het is belangrijk te begrijpen dat hij deze gebeurtenissen niet als een willekeurige straf beschouwde. Hij zag ze als een logische conclusie van een wereld die haar evenwicht had verloren.

Hij zag dat de innerlijke spanning in het menselijk hart, de hebzucht, de trots en het gebrek aan geloof zo groot waren geworden dat het moest uitbreken in de fysieke wereld. Hij zag de oorlog als een koorts die de aarde gebruikte om een ​​diepe en systemische infectie uit te branden. Hij vertelde de luisteraars dat ze niet zozeer bang moesten zijn voor de fysieke vernietiging als wel bang moesten zijn voor het verliezen van hun ziel in de chaos. Hij waarschuwde dat mensen totaal onvoorbereid zouden zijn, omdat ze hun leven hadden doorgebracht met het najagen van schaduwen en het negeren van het licht.

Hij zag dat wanneer de supermarkten leeg waren en de verwarming koud was, het enige wat de mensen nog over zouden hebben hun geloof en hun buren was. Hij sprak vaak over de snelheid waarmee dit alles zou gebeuren. Hij zei dat het zou gebeuren zo snel dat de bladeren nog aan de bomen zouden hangen. Hij zag het beginnen in de zomer of de vroege herfst. Een oogsttijd veranderde in een ochtendtijd. Hij beschreef een profetie van drie getallen, twee 8'en en een negen, die velen hebben geprobeerd te ontcijferen als data of coördinaten. Maar misschien gingen de getallen minder over een kalender en meer over een aftelling. Hij zag dat de kans om het pad te veranderen kleiner werd.

Hij zag dat de wereld was als een bergbeklimmer die te ver was geklommen op een afbrokkelende klif en geen veilige weg meer terug naar beneden kon vinden. De val was onvermijdelijk, maar het overleven van de klimmer hing af van hoe hij landde. Als we naar deze profetieën kijken, is het gemakkelijk om een ​​gevoel te krijgen van overweldigende angst. Maar dat was nooit zijn bedoeling. Hij wilde de mensen niet in wanhoop achterlaten. Hij wilde hen de kans geven zich voor te bereiden, niet alleen met voedsel en water, maar ook met een verandering van hart. Hij zag dat de storm eraan kwam, maar hij zag ook wat er aan de andere kant ervan was. Hij zag een wereld die stil, schoon en gevuld zou zijn met een nieuw soort liefde.

Maar voordat we die ochtend kunnen bereiken, moeten we eerst het meest mysterieuze en angstaanjagende deel van zijn visioen begrijpen. De gebeurtenis waarvan hij zei dat die een plotseling en bovennatuurlijk einde aan het conflict zou maken. Hij noemde het de drie dagen van duisternis en het blijft de meest besproken en huiveringwekkende waarschuwing die hij ooit gaf. Van alle visioenen die Alois met de wereld deelde, heeft geen enkele de verbeelding zo geprikkeld of de ziel zo beroerd als zijn beschrijving van de drie dagen van duisternis. Hij sprak over een moment tegen het einde van het grote conflict, een moment waarop het menselijke element van de oorlog zou worden overschaduwd door iets veel diepgaanders en angstaanjagenders.

Hij beschreef een plotselinge en absolute stilte die over de hele aarde zou neerdalen. Hij zei dat een grote duisternis zou neerdalen, een duisternis zo dik dat die bijna met de hand te voelen was. Dit was geen gewone nacht of een simpele zonsverduistering. Hij beschreef het als een hemels evenement dat alle machines tot stilstand zou brengen en het gebrul van de kanonnen zou doen verstommen. Hij waarschuwde dat de zon gedurende deze 72 uur niet zou opkomen en dat de sterren verborgen zouden blijven achter een sluier van as en schaduw. Zijn advies voor deze periode was even specifiek als angstaanjagend. Hij zei tegen de mensen van zijn tijd dat ze hun huizen in moesten gaan, de luiken moesten sluiten en de ramen met zwart papier moesten bedekken.

Hij zei dat niemand 's nachts naar buiten moest kijken, want wat er buiten gebeurde, was niet voor menselijke ogen bedoeld. Hij sprak over een vreemde en giftige lucht die over het land zou trekken, een stof die de geur van zwavel en dood droeg. Hij droeg zijn buren op om één gezegende kaars brandend te houden in het midden van hun huizen. Want hij geloofde dat in deze bovennatuurlijke duisternis alleen het licht van het geloof zichtbaar zou blijven. Hij zag dat de wereld gevuld zou worden met een grote angst, een beving die tot in het hart van elk levend wezen zou doordringen. Hij beschreef het geluid van de donder die de fundamenten van de bergen zou doen schudden en de bliksemflitsen die door de zwarte hemel zouden scheuren.

Hij zag deze drie dagen als een gedwongen pauze, een kosmische interventie bedoeld om de waanzin van de oorlog te stoppen voordat de mensheid zichzelf volledig kon vernietigen. Hij geloofde dat deze duisternis een grote reiniging was, een proces dat de trots, de haat en de technologische wapens die de wereld op de rand van de ondergang hadden gebracht, zou wegwassen. Hij zei dat wanneer de derde dag voorbij was en de zon eindelijk door de wolken brak, de lucht zuiverder zou zijn dan in duizend jaar, het water helder zou zijn, het land vruchtbaar zou zijn en de harten van de overlevenden voor altijd veranderd zouden zijn. Hij zag een wereld waarin de overlevenden uit hun huizen zouden komen en hun buren zouden omarmen, ongeacht aan welke kant van de grens ze zich ooit bevonden.

Het was een visioen van een nieuw begin, een reset van de menselijke geest die alleen kon plaatsvinden door een moment van totale en absolute hulpeloosheid. Hij zag in dat de belangrijkste voorbereiding niet fysiek maar spiritueel was. Hij geloofde dat als een mens in het reine was met zijn schepper en vriendelijk was voor zijn naaste, hij de belangrijkste strijd al had gewonnen.

Jezus: Satan heeft geëist jullie allemaal als kaf te zeven. Maar Ik heb voor jou gebeden, Simon. Dus wanneer je je bekeert, wanneer je terugkeert, versterk dan de broeders. Jezus heeft voor Petrus gebeden voor Petrus‘ arrogant. Hij dacht niet te kunnen vallen. Ik bedoel, het is echt iets pijnlijks en toch bereidt het ons voor op wat we volgens mij moeten erkennen als het moment van een nog diepere bekering, niet alleen qua kwantiteit, maar ook qua kwaliteit. Ik heb geleerd dat Petrus het voorbeeld is van voortdurende bekering van een van de meesters van het innerlijke leven, Pr Réginald Garrigou-Lagrange in zijn tweedelige werk, De drie levensfasen van het innerlijke leven.

Hij gebruikt Petrus meer dan welke andere discipel dan ook om de louterende weg te illustreren voor beginners die gezuiverd moeten worden van zonde en gehechtheid door zelfkastijding en vernedering. De tweede weg is de verlichtende weg, die bedoeld is voor bekwaamheid. En dit is wat nu begint voor Petrus, die hem voorbereidt om onze Heer na de opstanding te ontmoeten. De derde weg is natuurlijk de verenigende weg, die ook een proces is, niet alleen voor de bekwamen, maar ook voor de volmaakten. Maar Lagrange zou in de traditie van onze Kerk dat toeschrijven aan de kracht van de Heilige Geest die Petrus in staat stelt op te staan ​​op een manier die werkelijk bovennatuurlijk en goddelijk is.

Dus, de opstanding heeft plaatsgevonden en Petrus heeft om de een of andere reden besloten terug te gaan vissen daar op de Zee van Galilea. Het is een soort déjà vu-moment. Er worden geen vissen gevangen en ze zijn de hele nacht bezig. En dan zegt een man aan de oever: "Gooi het aan de andere kant." En de geliefde discipel zegt: "Het is de Heer." Zodra het net vol zit met vissen, alleen zijn de netten deze keer niet gescheurd. En dus trekt Petrus zijn bovenkleed uit en waadt dan haastig het water in om onze Heer te ontmoeten. En we lezen in Johannes 21 heel duidelijk dat er een houtskoolvuur is, hetzelfde woord dat in Johannes 18 wordt gebruikt bij Jezus‘ terechtstelling en Petrus 3 ontkenningen.

En ik denk dat het detail gewoon te opzettelijk is om toevallig te zijn. Daarna stelt Jezus Petrus drie vragen. Deze keer wordt Petrus, in plaats van zich te warmen terwijl hij onze Heer verloochent, in feite uitgenodigd om zich te warmen tot de genade van Jezus, die erop uit was hem te herstellen. En zo worden drie vragen, drie ontkenningen overwonnen. Petrus zegt elke keer dat hij van Hem houdt en Jezus geeft hem elke keer een opdracht. Voed Mijn lammeren, hoed Mijn schapen, voed Mijn schapen. En de derde keer, weten we dat Petrus bedroefd is, omdat hij de last van elk van de drie verloocheningen voelt. Niet alleen van zijn eigen zwakheid, maar ook hoe alleen de trouw en kracht van Jezus hem kunnen herstellen.

En dit is iets wat we niet verdienen. Hij is weer terug bij het voeden van de lammeren, het hoeden van de schapen en het voeden van de kudde. En dus is er werkelijk een genade van herstel die Simon Petrus in staat zal stellen dat te doen. Jezus heeft hem geroepen toen hij nog een zondaar was. Jezus gaat hem herstellen. Maar Petrus heeft nog steeds die roeping. De geliefde discipel was daar aan de voet van het kruis. Simon Petrus niet. En wat Jezus zegt tegen Petrus is in feite dat er nog een kruis zal zijn, jouw kruis. En dat zal het middel zijn waarmee je, als je oud bent, en je je handen uitstrekt, God zult verheerlijken door in feite gedragen te worden naar een plaats waar je niet heen wilt.

En dat is waar ik denk dat het discipelschap van Petrus een nieuw goddelijk niveau bereikt. Op een gegeven moment wendde hij zich tot Jezus en zei in zijn hoogmoed: Ik zal gaan en sterven met u. En nu zegt Jezus: dat zul je. Nu kun je het. De laatste paar passages, staan ​​voornamelijk in het boek Handelingen en dan hebben we 50 dagen na dit nieuwe Pasen: Pinksteren. De Heilige Geest daalt neer en geeft kracht aan hen allen. En nu predikt hij deze krachtige homilie op een onbevreesde manier, met de moed vaneen ware apostel. En 3000 mensen bekeren zich, 3000 mensen worden gedoopt. En dit is geen natuurlijke stoutmoedigheid van Simon Petrus. Dit is werkelijk een bovennatuurlijk leven dat is gekomen tot een man die heeft geleerd zichzelf te ontledigen. En wanneer ze hem gevangennemen, staat hij op tegen het Sanhedrin.

Terwijl hij eerst nog niet kon argumenteren tegen een dienstmeisje. We zien dus Petrus’ bekering. In Handelingen 2 met Pinksteren, waar deze visser opstaat en het evangelie van Jezus' dood en opstanding verkondigt aan heel Jeruzalem. En dan gaan hij en Johannes naar de tempel in hoofdstuk 3, het negende uur, het uur van gebed. En daar gesmeekt om een aalmoes en Petrus zegt: ik heb geen zilver of goud, maar wat ik heb in de naam van Jezus, sta op en loop. En de man doet dat. En dus predikt Petrus in feite zonder vergunning in het tempelgebied. Natuurlijk wordt hij gearresteerd en moet hij zich rechtvaardigen in Handelingen 4 voor het prediken in het heilige gebied van de tempel in Jeruzalem.

Maar in plaats van in de verdediging te schieten, lees je in Handelingen 4 iets van nog grotere stoutmoedigheid want in feite stelt hij het Sanhedrin terecht voor het kruisigen van de auteur van het leven. En al deze mensen doen alsof ze ongeschoolde gewone mannen zijn. En het is dan ook niet verwonderlijk dat ze verbijsterd zijn, omdat er geen natuurlijke verklaring is, niet alleen voor hun stoutmoedigheid, maar ook voor de macht die ze manifesteren. Hij zegt: Als we terechtstaan ​​voor een goede daad die is verricht, laat het u dan bekend zijn dat het in de naam van Jezus is, en er is geen andere naam waardoor mensen gered moeten worden dan Jezus, die u hebt gekruisigd.

Dit is de culminatie van de kracht van de Heilige Geest die met Pinksteren is uitgestort. En de Joden dachten dat ze dit probleem hadden opgelost, toen ze Jezus aan de Romeinen hadden uitgeleverd, maar nu wordt het alleen maar erger. Er zijn nog andere momenten van bekering voor Petrus. Ik denk dat we, als we meer tijd hadden, ook naar Handelingen hoofdstuk 8 zouden kunnen kijken, waar Filippus de Samaritanen heeft geëvangeliseerd en de gelovigen die gedoopt zijn, nu behoefte hebben aan een apostolische bevestiging. Dus Petrus en Johannes gaan daarheen. Ze leggen hun handen op de Samaritanen en de Samaritanen tonen dezelfde gave van de Geest en het spreken in tongen als de Joden in Handelingen 2 met Pinksteren.

Maar laten we kijken naar Handelingen 10 waar Petrus in Jaffa is, in het huis van Simon de Leerlooier, en hij bidt op het dak op het uur van het gebed. Hij heeft honger en hij raakt in een soort trance. We lezen en hij krijgt een visioen van de Hemel die opengaat. Ik bedoel, het is echt iets bijna apocalyptisch. Hij krijgt een visioen van een groot laken dat uit de Hemel neerdaalt en het is gevuld met dieren, reptielen, allerlei soorten beesten. En hij hoort een hemelse stem: "Sta op, Petrus, slacht en eet." En op dit punt zou je verwachten dat Petrus zou zeggen: "Wat U ook zegt, Heer." Maar in plaats daarvan, ronde één, protesteert hij. Geenszins, Heer, want ik heb nog nooit iets gegeten dat onrein of onheilig is. Dan krijgt hij een tweede visioen en hoort hij de stem en zegt hij hetzelfde. En dan een derde keer en elke keer hoort hij de stem zeggen: "Wat God gereinigd heeft, mag je niet onrein noemen." En je zou denken, oké, ronde drie, het is genoeg.

Maar zelfs dan horen we niets over deze ontwaking, deze bekering of een verontschuldiging. In plaats daarvan horen we over een klop op de deur. Petrus moet wachten om erachter te komen wat dat betekende. Want het is niet zelfverklarend. En toch zien we tegelijkertijd deze bekering waardoor hij het apostolische instrument wordt waarmee Cornelius, die de vertegenwoordigers naar het huis van Simon de Leerlooier had gestuurd zoals de engel had opgedragen, hen volgt naar het huis van een heiden, waar hij het evangelie verkondigt en zij hun geloof tonen, het spreken in tongen. Petrus: En hoe kan ik dan de doop weigeren?

En niet alleen dat, hij doopt het hele huishouden van Cornelius, maar hij zegt niet: "Nu kom ik nog even terug op de besnijdenis." Nee, want in het volgende hoofdstuk, Handelingen 11, confronteert de groep Judaïsten Petrus. Je eet en hebt gemeenschap met een heiden in zijn eigen huis. En wat Simon doet, natuurlijk, is het visioen navertellen en hoe het drie keer duurde. En toen besefte hij dat wat God gereinigd heeft, geen onreine dieren zijn. Maar het is verrassend om te beseffen dat, hoewel hij geen Farizeeër was, Simon Petrus zichzelf als koosjer beschouwde. En nu is hij degene die gezonden is om elke fase van de uitbreiding te initiëren. Hij predikt in Jeruzalem, Judea.

Hij gaat naar Samaria en legt de handen op, en nu worden zelfs de heidenen uitgenodigd in dit koninkrijk. Het is bijna alsof God zijn goddelijke geloofwaardigheid vermenigvuldigt door hem moeilijkheden en vervolgens visioenen te geven en vervolgens de kracht van de Heilige Geest, maar hij wordt echt weer de leider van de apostolische kerk door niet alleen Samaritanen toe te laten. Wat een potentieel schisma had dat kunnen zijn voor de Joodse Christenen. Maar nu is het nog moeilijker om heidenen toe te staan gedoopt te worden, maar niet besneden. In Handelingen 12, wordt ook een goddelijke en voorzienige genade van bekering getoond die Simon Petrus blijkbaar nog nodig heeft.

En dat is dat Herodes Agrippa zojuist Jakobus heeft gearresteerd en laten executeren. Dus de eerste van de twaalf apostelen die een martelaar wordt. En wanneer hij beseft hoe populair dat is, arresteert hij Simon Petrus. En tijdens de dagen van het ongedesemd brood, hoe toepasselijk is het dat hij Petrus wil executeren tijdens het Pesachfeest. En zo zit hij in de gevangenis. Hij slaapt tussen twee soldaten. Hij is gebonden met twee kettingen en er staan ​​bewakers voor de deur. En de nacht voor zijn eigen executie verschijnt de engel des Heren, een fel licht in de cel, de kettingen vallen van zijn handen. De engel leidt hem door de binnendeur, langs de wachtpost en vervolgens door de ijzeren poorten die vanzelf opengaan, naar het huis waar de kerk bijeenkomt om te bidden en te vasten voor de redding van Petrus.

Wat een getuigenis van de kracht van Gods barmhartigheid. Sint Thomas beschrijft Gods barmhartigheid als iets groters dan medelijden. Het is werkelijk de almachtige liefde van God in actie. En nu ontdekt Petrus dat zijn leven en zijn dood op een nieuwe manier in Gods handen liggen. God kiest niet de gekwalificeerden, maar de uitverkorenen. Dat God niet de meest getalenteerde en de meest vrome heeft gevonden. Hij vond Petrus en maakte hem tot wat hij moest zijn. En dat doet hij op basis van geleidelijkheid. Hij kwalificeert hem als uit een pipet. Druppel voor druppel. Ik zei net al dat we konden doorspoelen naar Handelingen 15, Petrus, bekrachtigd door de Geest, citeert Deuteronomium 30 dat hij hun harten door het geloof heeft gereinigd. Hij verkondigt dat de doop niet alleen noodzakelijk, maar ook voldoende is.

Er is geen behoefte om dat aan te vullen met besnijdenis of een van de andere ceremoniële voorschriften of sacramenten van de oude wet. De sacramenten van de nieuwe wet, te beginnen met de doop, zijn minder talrijk. Ze zijn eenvoudiger en ze zijn intrinsiek krachtig. En dat is, daar ben ik zeker van, een bekeringsmoment voor Petrus. Het is een doorbraak in het lezen van het Oude Testament in het licht van het Nieuwe en inzien hoe het Nieuwe het Oude vervult. Maar het lijkt me dat het volgende moment waarop Petrus een genade van bekering ontvangt, plaatsvindt na de bijeenkomst van Jeruzalem, waar hij misschien de gelegenheid had om weer eens onder de indruk van zichzelf te zijn. Ik denk dat hij inmiddels wel heeft geleerd dat hij beter weet.

Maar in Galaten 2 lezen we over wat geleerden de episode van Antiochië of het incident van Antiochië noemen. En dit is misschien wel de meest ongemakkelijke episode voor ons als Katholieke lezers, omdat onze onfeilbare Paus gesproken heeft. Petrus heeft gesproken. De zaak is beslecht in Handelingen 15, het Concilie van Jeruzalem. En toch komt Paulus, de nieuwkomer, de jonge apostel, de apostel voor de heidenen, degene voor wie Petrus op het Concilie van Jeruzalem opkwam, die het idee verdedigt dat heidenen het evangelie zullen horen, zullen geloven, zullen worden gedoopt, en dat ze dan geen Joden hoeven te worden door besnijdenis.

En toch lezen we in Galaten 2 Paulus' pijnlijke hervertelling van hoe het ging toen Petrus in Antiochië aankwam en bereid was om te eten met de heidenen, wat God gereinigd heeft, mag je toch niet onrein noemen? Beginnend met Cornelius, en vervolgens bepaalde mensen van Jakobus, de bisschop van Jeruzalem, die in feite de Farizeeërs en de judaïserende partij vertegenwoordigt. En dus, uit angst voor wat ze zouden denken, trok hij zich terug en isoleerde zich, citaat: "uit angst voor de besnijdenispartij." Ze zijn er nog steeds mee bezig. En ik denk dat wat er nu gebeurt nadat Barnabas Petrus' voorbeeld volgt in de hypocrisie, we lezen in Galaten 2, hoe Paulus opstond en hem recht in zijn gezicht tegensprak, omdat hij veroordeeld stond.

Maar niet door Paulus, maar door zijn eigen onfeilbare onderwijs op het Concilie van Jeruzalem. En het Grieks is nogal scherp, omdat hij veroordeeld staat. Dit is geen verschil van theologische mening. Dit is een moreel falen van Simon Petrus in het openbaar, uit respect voor de medemens en angst voor de mening van anderen. En dus zwicht dezelfde die voor het Sanhedrin stond en zei dat we God meer moeten gehoorzamen dan mensen, nu voor sociale druk. Om zijn reputatie binnen de Kerk te behouden. Ik bedoel, we moeten uit eigen ervaring en van Petrus leren dat oude gewoonten moeilijk af te leren zijn, omdat oude gewoonten diepe wortels hebben.

En zelfs als we verder gaan dan de beginnersfase, zelfs verder dan de gevorderden, zelfs voor degenen die zich nu in de derde fase bevinden, de verenigende fase, de perfectionerende fase, hebben we het antwoord van Petrus op Paulus niet opgetekend. Ik kan me voorstellen dat het een verbijsterde stilte moet zijn geweest, en toch hebben we in 2 Petrus 3, Petrus die jaren later reflecteert op de gave van Paulus, waar hij over Paulus spreekt, niet als die man die in het openbaar nogal onaardig kon zijn. Onze geliefde broeder, onze geliefde broeder Paulus. En hij spreekt ook over de goddelijke wijsheid die hem is toevertrouwd als een gave voor ons allen. En dan voegt hij er terecht aan toe dat er dingen in zijn brieven staan ​​die soms moeilijk te begrijpen zijn, die de onwetenden en onstabielen verdraaien tot hun eigen ondergang, zoals ze ook met de andere Schriftteksten doen.

Petrus heeft Paulus duidelijk hoog in aanzien, maar hij beschouwt de brieven van Paulus ook als iets dat werkelijk geïnspireerd is op het niveau van de Schrift. Dus hier is een man die werkelijk bekeerd is en het tegelijkertijd toch mis kan hebben. Dus aan de ene kant is hij onfeilbaar, maar aan de andere kant is hij niet onberispelijk. En hij krijgt die correctie van Paulus. En we zien niet meer van hem in de Handelingen der Apostelen, maar wel in de geschiedenis. En wat we zien, waarschijnlijk in '67 onder Nero, is deze nu volledig bekeerde man die klaar is om te doen wat hij in het cenakel zei dat hij klaar was om te doen: onze Heer volgen naar het kruis.

Ik vind het mooi wat je net zei, dat hij die broederlijke correctie niet als een bedreiging, maar als een geschenk ontvangt. Ja, als een gelegenheid om niet alleen in nederigheid te groeien, maar ook om een ​​voorbeeld te zijn van de genade van bekering waar de hele Kerk toen en nu van profiteert. Maar ik denk dat dit ons leidt naar dat moment dat voorspeld werd in Johannes 21. Dat is wanneer hij ouder is en naar een plaats wordt gebracht waar hij niet heen wil en hij zijn handen uitstrekt. En het verhaal wordt verteld in de Handelingen van Petrus in sommige documenten uit de tweede, derde en vierde eeuw over hoe Petrus' metgezellen hem aanspoorden om te vluchten voor de vervolging. En hij is op weg om te vluchten wanneer hij plotseling Jezus ontmoet, en hij vraagt ​​Jezus: "Quo vadis? waar ga je heen?" En Jezus antwoordt: "Ik ga naar Rome om opnieuw gekruisigd te worden." En Petrus begreep het. Hij draaide zich om en liep terug.

En voor mij is dit niet alleen de uiteindelijke vrucht van het bekeringsproces. Je zou kunnen stellen dat dit de perfecte vrucht is. Dit is echt waar hij vandaan komt, van Getsemane, van het houtskoolvuur, van de oever bij Galilea, weet je, en dat verzoek dat hij doet om ondersteboven gekruisigd te worden, omdat hij zichzelf niet waardig acht om op dezelfde manier als Jezus te sterven. Ik bedoel, dat is gewoon adembenemend. Ter afsluiting, moeten kijken naar een man die niet alleen een voorbeeld is gebleken van een voortdurende bekering, maar ook van een frequente bekering. Bekering die soms pijnlijk is. Bekering die vaak gênant is. Maar bekering die echt transformerend is. En de sacramenten zijn middelen tot een doel.

Ze zijn echt ontworpen voor één ding, en dat is om zondaars zoals Petrus, en wij te transformeren in heiligen. En dat wordt nooit makkelijk. Het gaat nooit vanzelf. En we kunnen ervoor kiezen om die pijnlijke en soms gênante situaties te gebruiken om de vruchten te plukken die we in Petrus' leven zien, of we kunnen de genade verwachten van meer van zulke situaties.

 

27/5 De vergeten waarheid over bekering - St Paul Center

Scott Hahn & Rob Corzine

We overwegen het idee van bekering in verband met St. Paulus, misschien wel de beroemdste bekering aller tijden. De enige heilige wiens bekering een heiligenfeest heeft, is de bekering van de heilige Paulus. Sterker nog, als je het over bekering wilt hebben, kun je het ook gewoon je 'bekeringsmoment' noemen. De bekering van Paulus is zo'n beetje het paradigma van bekering. Maar het feit is, als je wilt begrijpen wat de Katholieke Kerk bedoelt met bekering, niet alleen een eenmalige beslissing is en niet alleen een enkel moment van verblindende verlichting, het is een moeizaam levenslang proces van voortdurende bekering, dat steeds dieper wordt maar nooit gemakkelijk of alleen maar leuk is.

Ik zou zeggen dat we naar de visser uit Kafarnaüm moeten kijken en dat is Simon Petrus. Maar na 40 jaar katholiek te zijn geworden en te zijn, heb ik natuurlijk ontdekt dat Katholiek worden een fluitje van een cent was vergeleken met heilig worden. Weet je, en ik denk dat we daarom moeten erkennen dat er nog een man was, Petrus, die Jezus ontmoette, niet één keer, maar steeds opnieuw, en vaak met ontmoetingen die zijn trots en zijn oude zelf zouden afleggen en hem zouden bekleden met iets nieuws, maar iets heel geleidelijk. Als we kijken naar de bekering van St Petrus is het een doorlopend proces. Het is een levenslang proces.

Het wordt niet makkelijk. Het gaat vanaf hier niet alleen maar bergafwaarts. Maar het is ook pijnlijk, maar tegelijkertijd ook transformerend. En wat we vandaag voor ons hebben, zijn een aantal episodes uit het leven van Petrus. Beginnend met de toevallige ontmoeting waarover we lezen in Johannes 1, waarbij Petrus' broer Andreas betrokken was en waarbij Petrus betrokken was voordat hij zelfs maar Petrus heette. We weten dat Andreas uit Johannes 1 een volgeling is van Johannes de Doper. Johannes de Doper roept onze Heer aan als hij Hem ziet: "Zie het Lam van God!" Dus Andreas gaat zijn broers halen, mijn broer Simon moet deze man ontmoeten. Hij brengt hem naar Jezus.

En voordat Petrus ook maar iets gezegd heeft of er enige een soort introductie heeft plaatsgevonden, keek Jezus hem aan en zei: "Dus jij bent Simon, de zoon van Johannes. Je zult Cefas genoemd worden," wat Petrus betekent. Wat een manier om geïntroduceerd te worden. En Simon weet niet wat zeggen in Johannes' verslag. Ik denk dat het ook interessant is dat de bekering van mensen zo vaak begint met een voorloper, in het bijzonder Johannes de Doper, en dan de discipelen van Johannes de Doper en de broederlijke band van liefde die Andreas ertoe brengt Simon te vinden en te zeggen: "Wij hebben de Messias gevonden."

En dat is eigenlijk alles wat nodig is om het te begrijpen wat begon in Johannes 14:1. Dat is een goede les voor velen van ons die evangelisatie bedrijven. We maken geen bekeerlingen. We brengen mensen gewoon naar Jezus. Het doel is om Jezus te ontmoeten. Er is een misschien wel bekender verhaal dat we associëren met Simons roeping, en dat vinden we in Lucas 5:1-1, en dat speelt zich af op het meer, precies waar Jezus tegen deze uitgeputte vissers spreekt die de hele nacht wakker zijn geweest en niets gevangen hebben. Hij gebruikt eerst hun boot om les te geven en moedigt Simon Petrus vervolgens aan om de diepte in te varen en zijn netten uit te gooien. En de vangst is overweldigend. De netten beginnen te scheuren.

En Simon valt op zijn knieën en zegt het laatste wat je zou verwachten, maar toch het eerste wat er gebeurt als genade toeslaat en dat is: ga weg van mij, want ik ben een zondig mens. Maar het is ook interessant dat Simon niet bij zichzelf denkt: kijk, Jezus, blijf bij het onderwijzen en prediken. Hij is een professionele visser. Hij doet wat hem is opgedragen. En zijn reactie is plotseling deze ontdekking dat de heerschappij van Jezus Christus verder reikt dan het prediken en het onderwijzen en de bediening en de wonderen. Dus de eerste keer dat ze elkaar ontmoeten, als dat de eerste keer is in Johannes, dan zul je een andere naam hebben en nu zegt onze Heer dat je een andere taak zult hebben. Vanaf nu zul je mensen vangen.

In Jeremia 16 hebben we dit opmerkelijke orakel dat herhaald wordt. Ik bedoel, het is niet de enige keer dat Jeremia spreekt over de nieuwe uittocht. Hij doet het opnieuw in Jeremia 23. Hij doet het weer in Jeremia 31, het herstelorakel van het nieuwe verbond en al dat soort dingen. Maar in Jeremia 16, heb je dit orakel dat volgens mij wordt opgeroepen in Jezus' antwoord, want laten we eens kijken. Zie, de dagen komen, zegt de Heer, beginnend in vers 14, dat er niet langer gezegd zal worden, zo waar de Heer leeft, die de zonen van Israël uit het land Egypte heeft geleid. Met andere woorden, de oude Exodus staat op het punt vergeten te worden.

En in plaats daarvan zullen we horen: zo waar de Heer leeft, die de zonen van Israël uit het noorden en uit alle landen waarheen Hij hen in ballingschap had gedreven, heeft geleid. Want Ik zal hen terugbrengen naar hun eigen land, dat Ik hun gegeven heb. En zie, Ik zend vele vissers, zegt de Heer, en zij zullen hen vangen. Wie vangen? Welnu, niet vissen, maar de nakomelingen van Israël vangen die eeuwenlang in ballingschap onder de volken verspreid zijn. En dus, de achtergrond van het Oude Testament, Ik zal jullie vissers van mensen maken. Weet je, vanaf nu zullen jullie mensen vangen, het heeft een echt diepe en heldere stamboom. Petrus begreep het niet op dat moment.

Maar, weet je, dat is een ander moment van bekering naast die eerste ontmoeting die tot stand kwam door Andreas. Nu is er een echte persoonlijke ontmoeting die nederig stemmend en ook transformerend is. Maar er is een derde gebeurtenis en die staat in Matteüs 14, omdat Matteüs de positieve eigenschappen van Petrus misschien wel meer benadrukt dan die van welke andere evangelist dan ook. En in dit geval zit Petrus in de boot wanneer Jezus op het water loopt. Hij kijkt Jezus aan en zegt: "Als u het bent, zeg dan dat ik eruit moet komen en moet lopen." En inderdaad, Jezus doet dat. En dat is een moedige daad. Ik bedoel, dat is gewoon een opmerkelijke uiting van vertrouwen.

En mensen kijken vaak naar wat er gebeurt nadat hij de wind en de golven ziet en begint te zinken. Zijn vertrouwen vermindert en toch gaat hij niet naar de boot, maar hij reikt naar Jezus. Zelfs als zijn gebrek aan vertrouwen hem ertoe brengt te zinken, reikt hij naar Jezus, niet naar de veiligheid van de boot. Hij is een man met een groot geloof. Dat is een enorm inzicht. Ik bedoel, Petrus leidt de discipelen al bij het zetten van een gigantische stap van geloof, van de boot het water op. En dan, natuurlijk, richten zijn ogen zich niet op Jezus, maar op de golven en de wind en al dat soort dingen en hij begint te zinken. Maar dan is de volgende stap van geloof: Heer, red mij. En Jezus zegt niet: nee, ik ga je de kracht van je eigen ongeloof laten voelen.

Maar Jezus steekt Zijn hand uit en redt Petrus. Maar Jezus zegt nog steeds: "O mens met weinig geloof, waarom twijfelde je?" En de andere elf denken: "Dat is weinig geloof." Hebben wij een sterk geloof? Weet je, en het feit dat Petrus leert Jezus te vertrouwen, niet alleen met die stoutmoedige stap van geloof het water in, maar ook met de nederigere, maar grotere stap, namelijk uitroepen: "Heer, red mij," en Zijn hand voelen is een grote stap. Wat we moeten ervaren, denk ik, aan de hand van het voorbeeld van Petrus is enerzijds een stoutmoedig geloof. Maar nog belangrijker, te erkennen dat zelfs wanneer Christus ons in staat stelt grote dingen te doen, we toch een ervaring moeten hebben dat Hij onze redder is, misschien zelfs nog meer.

Nu komen we bij misschien wel het meest veelbelovende moment van allemaal, namelijk in Mattheüs 16, waar Jezus hen vraagt ​​wie de mensen zeggen dat de Zoon des Mensen is, en ze komen allemaal met een nogal indrukwekkende lijst, met onder andere Elia, Jeremia, een van de profeten, Johannes de Doper, maar ik denk dat Simon hier weer handelt in een nogal impulsief maar geïnspireerd moment. U bent de Christus, de Zoon van de levende God. Hij belijdt immers het Mysterie. En Jezus zegt in feite drie dingen als antwoord. En ik zou zeggen dat het eerste deze zegen is. Gezegend ben jij, Simon Barjona, want vlees en bloed heeft je dit niet geopenbaard.

1 Bekering vereist dus dat we de gave van het geloof en de objectieve waarheid van geopenbaarde mysteries erkennen, die we niet intelligent genoeg waren om zelf te ontdekken of aan te tonen met ons eigen logisch denkvermogen. Het is echt een gave van de Vader in de Hemel.

2 Hij zegt is: jij bent Petrus en op deze rots van Petra zal Ik mijn Kerk bouwen en de poorten van de Hades zullen haar niet overwinnen. En dus dit is nu de naam die niet in de toekomstige tijd wordt genoemd, zoals in Johannes 1, maar in de tegenwoordige tijd. En dit is dus ook een gave want Jezus geeft Petrus een soort rotsachtige rol die hij niet op eigen kracht verdient, maar die hij als verdere genade zal ontvangen, net zoals hij die van de Vader ontving: de waarheid dat Jezus de Christus is, de Zoon van de levende God.

En dus zal Petrus, als de eerste die dit mysterie belijdt, dienen als het fundament van de Kerk die Jezus bouwt. Op deze rots zal Ik Mijn Kerk bouwen. En net als in het Oude Testament, wanneer God je naam verandert, geeft Hij je een taak. Hij verandert je roeping. Denk aan Abram die Abraham werd. En zelfs Jesaja spreekt over hoe Abraham de rots was. Je ziet ook dat Jakobs naam veranderd werd in Israël, enzovoort.

3 Jezus zal hem en de apostelen de sleutels van het koninkrijk der hemelen geven, zodat wat jullie op aarde binden, in de hemel gebonden zal zijn. Wat jullie op aarde losmaken, zal in de hemel losgemaakt zijn. En het is belangrijk om opnieuw de Oudtestamentische achtergrond te erkennen, zoals we reeds vaak hebben aangegeven. Dat is Jesaja 22:22, waar je de koning uit het geslacht van David hebt. In 1 Koningen 4 heb je een kabinet van koninklijke ministers. Maar tussen de koning en de andere ministers heb je een hoofdbeheerder, een koninklijke figuur, een soort eerste minister.

En hij is degene aan wie de koning uit het geslacht van David de sleutels van het huis van David geeft. Jij zult openen en niemand zal sluiten. Jij zult sluiten en niemand zal openen. Hoewel het niet precies dezelfde bewoordingen zijn, is het niettemin een voorrecht van primaatschap dat wordt verleend door middel van het symbool van de sleutels, wat ook duidt op opvolging, aangezien Sebna de eerste minister was geweest. De sleutels worden hem afgenomen en aan Eljakim gegeven. Zo hebben we Petrus' primaatschap en opvolging. We zien ook dat Petrus bekeerd wordt door een gave van grootheid die hij nooit uit zichzelf had kunnen verdienen.

En tegelijkertijd is het een onweerlegbaar bewijs dat Christus degene is die de Kerk bouwt. Op deze rots zal Ik Mijn Kerk bouwen. En de garantie dat de poorten van de Hades niet zullen overwinnen, is niet echt een garantie dat Petrus zal opstaan ​​voor de situatie, in elk geval. Maar nee, dat Christus altijd zal voorzien in wat ontbreekt, wat Petrus zelf niet meteen lijkt te begrijpen. Hij lijkt een situatie te hebben van 'we zullen deze kerk bouwen', want het volgende dat onze Heer tegen hem zegt na die episode is: 'Ga weg, Satan'. Ik bedoel, ja, ik vermoed dat de inkt op Mattheüs' papyrus nog maar nauwelijks droog was toen het aankwam op die drievoudige toekenning aan Simon van een nieuwe naam, weet je, en de rots en de sleutels.

En dan zinkt de rots plotseling praktisch naar de bodem, door een struikelblok te worden, want Petrus voelt zich hoogmoedig en denkt Jezus zomaar te corrigeren. Het wordt echt gebracht in de vorm van een berisping. Ik bedoel, je zei dat je deze Kerk gaat bouwen en dat de poorten van de hel er niet tegen zullen standhouden. Hij denkt dat het hem vrijgeleide heeft om niet gearresteerd of gedood te kunnen worden door de hogepriesters, schriftgeleerden en Farizeeën. Het is geestelijke trots, de persoonlijke hoogmoed is adembenemend. Ik bedoel, aan de ene kant, hij die zojuist is uitgeroepen tot plaatsvervanger van Christus, de rots der grond, de fundering, die deel heeft aan Jezus' eigen rotslicht en onfeilbaarheid.

Weet je, dit is waarschijnlijk het meest verwoestende wat Jezus ooit tegen een van de apostelen heeft gezegd. Ga weg, Satan. Jij bent een struikelblok. De rots is een struikelblok geworden. Je bent de Vader vergeten die dit heeft geopenbaard. Je bent teruggevallen naar het vlees en bloed dat je deze geweldige genade niet heeft gegeven. En dan grijpt onze Heer dat aan als een gelegenheid om alle apostelen te onderwijzen, zoals: het gaat niet alleen om jullie. Als iemand Mij wil volgen, laat hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. We leren allen uit deze ervaring. Ik denk dat dit iets is wat nodig is voor elke echte bekering, om door te gaan, waarbij je de verheffing ervaart en vervolgens de vernedering.

Jezus zegt iets wat C.S. Lewis heeft beschreven als een van de meest gênante uitspraken: er staan ​​hier mensen die de dood niet zullen proeven voordat ze de Zoon des Mensen zien komen in de glorie van zijn koninkrijk. En je denkt: waar heeft hij het over? Welnu, zoals Paus Benedictus en anderen hebben opgemerkt, verwijst hij niet naar het einde van de wereld, maar naar de transfiguratie, die wel degelijk plaatsvindt. En er staan ​​twaalf mensen, en drie van hen zullen de dood niet proeven voordat ze naar de top van de berg Tabor worden gebracht. Daar zien ze deze spectaculaire transfiguratie van Jezus, helderder dan de zon. Ze zien ook Mozes en Elia. En Petrus praat de hele tijd. Heer, het is goed dat we hier zijn.

Als U wilt, zal ik drie tenten maken. Eén voor U, één voor Mozes en één voor Elia. En hij weet niet wat hij moet doen. En daarom probeert hij, op een soort gedurfde en impulsieve manier, zijn eigen angst te beheersen. Er staat dat hij doodsbang was. Hij wist niet wat hij anders moest doen. En dus is Petrus' reactie: weet je, ik ga proberen dit wonder hier te beheersen. En weet je, terwijl hij nog spreekt, overschaduwt een heldere wolk hen. En ik vind de zin van onze Hemelse Vader. En die luidt: Dit is mijn geliefde Zoon, in wie Ik Mijn welbehagen heb. Luister naar Hem. Weet je, de goddelijke correctie die van boven komt, is bijna chirurgisch, want het is het enige wat Petrus soms het moeilijkst vindt om te doen. Stoppen met praten. Wat ik heb geleerd en nog steeds leer, en waarschijnlijk nog honderd keer zal moeten leren.

En dat is: stop met proberen de stilte te vullen. Weet je, stop met proberen te bedenken wat je moet zeggen. Stop met proberen het moment te beheersen, vooral als het een wonderbaarlijke genade is die je omhult. Laat het gewoon gebeuren, wees stil en weet dat Hij de Zoon van God is en dat de Vader wil dat je naar Hem luistert. Dat luisteren, die acceptatie van de stilte, die ontvankelijkheid, is denk ik soms heel moeilijk voor bekeerlingen en vooral voor bekeerlingen die actief zijn in het geloof. We zien elders dit contrast tussen Petrus en Johannes, en het wordt hier niet benadrukt, maar de stilte van de contemplatieve Johannes op de berg Tabor valt wel op. De volgende episode speelt zich later af in hetzelfde hoofdstuk, Matteüs 17.

En dit deel wordt volgens mij het meest over het hoofd gezien. Dat is wanneer de belastinginners, de twee tempelbelastinginners, Petrus (Jezus is er niet) benaderden en vroegen: "Betaalt uw meester de belasting of niet?" Ze benaderen Petrus om te controleren of hij en zijn Meester betaald hebben. En dus, zonder eerst met Jezus te overleggen om er zeker van te zijn, zei hij waarschijnlijk op een verdedigende toon: "Ja, natuurlijk." Weet je, en ik vind het geweldig wat Mattheüs in het verhaal doet, want wanneer Simon Petrus het huis binnengaat, spreekt Jezus als eerste. Hij wacht niet tot Petrus ter sprake brengt wat er net is gebeurd. Hij stelt gewoon de vraag: "Wat denk je ervan, Simon?" Het is veelzeggend, denk ik, dat hij teruggrijpt naar de oude vraag: van wie heffen koningen der aarde tol of belasting van hun eigen zonen of van hun onderdanen?

Het is duidelijk een retorische vraag. Het antwoord is duidelijk. Koningen belasten hun zonen niet, ze belasten hun onderdanen. En daarom zegt Petrus: van de anderen, van de onderdanen. Maar hij denkt waarschijnlijk ook: wat? En de implicatie is duidelijk. Jezus, als de zoon van de levende God, hoeft geen belasting te betalen voor het Huis van Zijn Vader. En tegelijkertijd denk ik dat hij Simon betrapt heeft op een leugentje om bestwil, een handige manier om toe te geven aan de druk van het moment. En ik denk dat Jezus op een zachte maar onmiskenbare manier aan de kaak stelt dat Simon niet de waarheid sprak, niet de hele waarheid en niets dan de waarheid. En dus is er, denk ik, een genade van nederigheid.

Maar er is ook een moment van ironie, want wat Jezus vervolgens zegt is dat ze dit niet begrijpen. De tollenaars zien mij niet als de Koning. Ze zien de twaalf niet als Mijn geestelijke zonen. Ze zien ons dus als mensen die hen iets verschuldigd zijn. En daarom zegt Jezus: om hen geen aanstoot (schandaliseren) te geven: Ga naar de zee, werp een haak uit, neem de eerste vis eruit, open de bek en je zult een sikkel vinden. De belasting was een halve sikkel voor Jezus, een halve sikkel voor Petrus. En ik denk dat dit een van de meest subtiele wonderen was die in het geheim van de ene aan de ander werd geopenbaard. Het is een openbaring. Ik weet niet of Petrus dat had kunnen bedenken, je weet toch, we zijn de belasting niet verschuldigd.

Maar hij heeft dus dat leermoment en we gaan ze laten zien dat we de belasting betalen, maar we gaan niet in onze zak kijken, want we zijn de belasting niet verschuldigd. We gaan gewoon vissen. Ik denk dat er een les is die we allemaal kunnen leren. Niet alleen bekeerlingen, maar ook Katholieken die geroepen zijn om zich voortdurend te bekeren. En de les is dat we eerlijkheid in kleine dingen moeten cultiveren. Ik moet leren zeggen dat ik het niet weet. De achteloze leugen die we vertellen, of het verdraaien van de waarheid uit een soort loyaliteit aan onze overtuigingen, dat zal het koninkrijk niet echt vooruithelpen. Sterker nog, het zal waarschijnlijk slechte gewoonten in de hand werken. En dus is de weg van de minste weerstand nemen zelden de manier waarop we dichter bij Jezus komen, in welke ervaring dan ook.

En toch vind ik het ook fijn, want Jezus ontmoet Petrus ook in momenten zoals deze. Het is niet alsof hij voor een dag gediskwalificeerd is omdat hij een hoofdapostel of woordvoerder is. De volgende aflevering die ik zou willen voorstellen, speelt zich later af , nl. in Matteüs 18. Simon Petrus lijkt een les te herhalen die Jezus de discipelen al in Lucas 17 had geleerd, namelijk dat je bereid moet zijn je broeder te vergeven zelfs als hij zeven keer per dag tegen je zondigt. Het is bijna alsof hij de lieveling van de leraar is. Simon zegt: "Zal ik mijn broeder vergeven, zelfs als hij zeven keer tegen me zondigt?", en herhaalt daarmee de leraar. Hij denkt: "O, deze ken ik wel."

En ik denk dat hij daar best tevreden mee is. Maar Jezus niet, want Jezus antwoordt door te zeggen: "Ik zeg jullie niet zeven keer, maar 70 keer 7." Het is een nieuwe denkwijze, want Jezus vertelt Petrus en de anderen ook de gelijkenis van de onvergevende dienaar. De man die deze immense schuld van 10.000 talenten werd kwijtgescholden. En dan gaat hij naar buiten en wurgt hij zijn mededienaar die hem een ​​enorm bedrag schuldig is. En dus is de les 70 keer 7 duidelijk gericht op Petrus, omdat hem meer genade wordt gegeven, hem meer gezag wordt toevertrouwd. En omdat hij als het ware de plaatsvervanger van de Koning is, de plaatsvervanger van Christus, zegt hij eigenlijk dat je lessen in genade en vergeving moet leren.

Dat Petrus rol vereist dat hij veel zonden zult moeten vergeven. Wen er maar aan. Gods genade een verbond is. Het is niet strikt contractueel. Het is niet transactioneel, maar wel transformerend. Maar Petrus is daar gewoon nog niet. Net zoals niemand van ons dat is. En dus het idee dat God dingen laat gebeuren, niet ondanks zijn liefde voor ons, maar juist vanwege die liefde. Ik bedoel, dit zal altijd een moeilijke les zijn om te leren. En nu komen we bij wat volgens mij allemaal de donkerste nacht in Petrus' leven is. En dat is tijdens het Laatste Avondmaal, vooral in het verhaal dat we lezen in Lucas 22, waar Jezus tegen alle 12 van hen spreekt. En dan kijkt hij naar Simon Petrus en zegt: "Simon, Simon, zie, Satan heeft geëist dat hij jou in bezit neemt."

Opdat hij jullie allen zou zeven als tarwe. Maar ik heb voor jullie gebeden, en dat is de tweede persoon enkelvoud. Dat je geloof niet zal falen. En wanneer je je bekeerd hebt, wanneer je berouw hebt getoond, wanneer je bent teruggekeerd, versterk dan je broeders. En Petrus duidelijk nog niet klaar om de waarheid te aanvaarden. Ik bedoel, zijn antwoord vat volgens mij bijna alles samen van de andere eerdere episodes, namelijk: "Heer, ik ben bereid met U mee te gaan, zowel naar de gevangenis als naar de dood." Zo'n magnifiek zelfvertrouwen, hij zou een leugendetector doorstaan. Hij meende het echt. Hij is volkomen oprecht en maar onwetend, omdat hij die soort onwetendheid heeft die we allen delen, namelijk zelfkennis.

Hij is zich nog steeds vrijwel volledig onbewust van zijn eigen zwakheden. En dit wordt tentoongesteld. In Johannes 18 en verder, wantJohannes vertelt ons dat in Getsemane, toen de soldaten kwamen om Jezus te arresteren, het Petrus is die het zwaard trekt en het oor van de dienaar van de hogepriester, Malchus, afsnijdt omdat hij nog steeds op zijn eigen voorwaarden denkt. Hij vecht nog steeds op zijn eigen voorwaarden. En dus moet hij nog een diepe vernedering ondergaan en dat gebeurt kort daarna bij een houtskoolvuur. Dat doet me denken aan het feit toen ik hier aan de Francisco University studeerde, was dit heel gewoon.

Je zag iemand in één semester een echte bekering doormaken en een gewoonte van bidden ontwikkelen en samen met iedereen naar de dagelijkse mis gaan, en dan in de zomer naar huis gaan en terugkeren naar hun oude omgeving en hun oude gewoonten weer oppakken. En elke keer als we in de herfst terugkomen, is er een grote retraite en is het weer opnieuw beginnen. Wat we dachten dat onze deugd was, was eigenlijk gewoon het begin van een gewoonte in een zeer beschermde omgeving. En zo vaak is onze spiritualiteit omgevingsgebonden. Petrus had het gevoel dat hij met jullie mee het graf in wilde, wat ook zo was totdat het bedreigd werd. Kijkend naar de andere 11, was zijn competitieve trots zoiets van: ik versla jullie allemaal.

En toen keek hij naar de hogepriester, de dienaar, en toen keek hij naar een dienstmeisje. Niet één keer, niet twee keer, maar precies zoals onze Heer zei, drie keer verloochende hij hem. Eerst aandringen, dan een eed afleggen en vervolgens zichzelf vervloeken. En dan, in Lucas 22:61, ontmoeten hun blikken elkaar. Hij keek over de binnenplaats en zijn ogen vielen op Jezus' blik. Jezus zegt geen woord. Dat hoeft niet. Hij beschuldigt niet. Hij kantelt zijn hoofd niet. Hij fronst niet. Hun blikken ontmoeten elkaar. En dat was eigenlijk alles wat nodig was, want zijn gehuil is niet zomaar berouw. Er is geen trots meer over. Op dat moment lost hij op. Weet je, hij komt niet eens in de verleiding om te zeggen: "Heer, hoe wist u dat? U bent echt een profeet."

Nee, de rots heeft op een nieuwe manier de bodem bereikt. En hij wist al aan de oever van het meer dat hij een zondig mens was, maar nu ontdekt hij de diepte van zijn zwakheid, maar ook de diepte van zijn trots. Augustinus spreekt erover dat onze Heer in zijn barmhartigheid soms een zonde niet van ons wegneemt, maar dat dit ons tot bekering leidt, dat ons nederigheid leert, dat het pas na een bepaald rijpingsproces is, en dat we onze eigen zwakheden moeten leren kennen, dat het voor Hem veilig is om ons te bevrijden van sommige zonden waarmee we lange tijd worstelen, opdat we niet in hoogmoed vervallen. En Petrus heeft nu dat punt bereikt waarop hij klaar is om de bladzijde om te slaan.

Ik bedoel, dit is de noodzaak van falen en waarom God het toestaat in zijn liefde voor ons. Weet je, er zijn dingen die we alleen in momenten als deze over onszelf kunnen leren, ook al zijn we ervan overtuigd dat er nooit meer zo'n moment zal komen. Maar het is niet mijn trouw aan Jezus die groter is dan die van anderen. Het is Zijn trouw aan mij. En bij nader inzien, zal het Simon vast wel eens zijn opgevallen: wat als Hij niet voor mij had gebeden?

29/5 Waarom de bunkers van de miljardairs aantonen dat de New World Order zal mislukken - Niburu

Ze bouwen dystopische algoritmes, kopen enorme lappen grond in Nieuw-Zeeland en graven gigantische ondergrondse bunkers in Hawaï.

De boodschap die onuitgesproken overblijft, voelt verlammend: Zij hebben de macht, zij weten meer dan wij, en wij zijn kansloos.

Het is het favoriete horrorverhaal van de moderne tijd: een handjevol tech-giganten en miljardairs die in hun ivoren torens in Silicon Valley snode plannen smeden om de mensheid te onderwerpen aan een AI-gestuurde controlestaat.

Ze bouwen dystopische algoritmes, kopen enorme lappen grond in Nieuw-Zeeland en graven gigantische ondergrondse bunkers in Hawaï. De boodschap die onuitgesproken overblijft, voelt verlammend: Zij hebben de macht, zij weten meer dan wij, en wij zijn kansloos.

Maar wie beter naar hun gedrag kijkt, ziet iets heel anders. Achter de betonnen muren van die bunkers schuilt geen superieure intelligentie. Er schuilt pure, onversneden paniek.

De voorbereidingen van de elite zijn namelijk niet het bewijs van hun naderende overwinning, maar het ultieme bewijs dat hun plannen voor totale controle gedoemd zijn te mislukken. En dat is het beste nieuws dat we in tijden hebben gehoord.

In zijn boek Survival of the Richest beschrijft mediatheoreticus Douglas Rushkoff hoe een groep superrijken hem vroeg hoe ze hun eigen beveiligers loyaal konden houden na 'The Event' — het moment dat de maatschappij instort en geld waardeloos wordt. 

Binnen de kringen van de tech-elite en survival-miljardairs is "The Event" (Het Evenement) een eufemisme, een soort codenaam, voor de totale ineenstorting van de maatschappij.

Het legt de fundamentele weeffout in hun technocratische droom bloot. Je kunt miljarden dollars bezitten, maar dollars kun je niet eten. Je kunt de meest geavanceerde AI-beveiligingsrobots programmeren, maar die robots moeten worden onderhouden door technici.

Zodra de stroom uitvalt of het systeem wankelt, verdwijnt de illusie van macht. De miljardair in zijn bunker is in een crisis volkomen afhankelijk van de mensen die hij probeert te onderdrukken.

Macht verschuift in tijden van nood onmiddellijk van degene met het bankrekeningnummer naar degene met de praktische vaardigheden. Zij zijn doodsbang, omdat ze diep vanbinnen weten dat ze zonder hun kunstmatige systeem volstrekt hulpeloos zijn.

De angst voor een "totale slavernij via AI" rust op de aanname dat de digitale wereld onfeilbaar is. Maar iedereen die in de tech-sector werkt, weet dat hoe complexer een systeem wordt, hoe fragieler het is. AI heeft gigantische datacenters nodig, onvoorstelbare hoeveelheden stroom en een perfect functionerend wereldwijd internet.

Eén flinke zonnestorm, een gecoördineerde cyberaanval of simpelweg het fysiek doorknippen van een paar strategische onderzeese kabels, en het hele controlenetwerk ligt plat. De elites bouwen hun bunkers niet omdat ze geloven dat hun AI-systemen onoverwinnelijk zijn; ze bouwen ze omdat ze weten dat hun digitale imperium zo fragiel is als een kaartenhuis.

De grootste misrekening van de technocraten is dat ze de menselijke natuur zien als code die gekraakt en geprogrammeerd kan worden. De geschiedenis is een aaneenschakeling van totalitaire systemen die dachten de absolute controle te hebben — van het Romeinse Rijk tot de Sovjet-Unie.

Ze zijn állemaal geïmplodeerd. Waarom? Omdat de menselijke drang naar autonomie, vrijheid en onderlinge verbondenheid niet permanent te onderdrukken valt.

Zodra een systeem te rigide wordt, ontstaat er een parallelle wereld. Mensen vinden altijd mazen in de wet, creëren alternatieve netwerken, ruilen buiten het systeem om en organiseren verzet.

Wij zijn biologisch geprogrammeerd om samen te werken en te overleven; zij zijn geprogrammeerd om te concurreren en te vluchten.

Als de plannen voor een perfecte, AI-gestuurde wereldorde waterdicht waren, zouden Mark Zuckerberg, Sam Altman en consorten nu rustig achteroverleunen in hun penthouses met een glas champagne. Dan zouden ze geen filtersystemen voor water installeren onder de grond.

Hun vluchtgedrag en paranoia zijn het levende bewijs van hun onmacht. Ze hebben weliswaar de middelen om de wereld tijdelijk te ontwrichten, maar ze missen de absolute controle om de chaos die ze zelf creëren te beheersen.

Hun bunkers zijn geen overwinningscentra; het zijn de duurste panic rooms uit de geschiedenis.

Dus, laat je niet verlammen door de dystopische koppen in het nieuws. De elite weet niet wat de toekomst brengt. Ze zijn simpelweg doodsbang voor de dag dat het computerscherm uitgaat en de echte wereld — de wereld van vlees, bloed, gemeenschap en praktische overleving — het weer overneemt.

En in die wereld hebben zij geen enkele voorsprong op ons.

29/5 Duitse belastinginkomsten storten in - Niburu

De Duitse federale overheid en de gemeenten ontpoppen zich tot de grote fiscale verliezers van 2026.
De politiek gecoördineerde economische transformatie wankelt definitief richting haar afgrond, terwijl de burger tot de allerlaatste snik als een citroen wordt uitgeperst door de staat. 

De Duitse federale overheid en de gemeenten ontpoppen zich tot de grote fiscale verliezers van 2026. Een deels dramatische instorting van de belastinginkomsten legt twee pijnlijke realiteiten bloot: de politiek gecoördineerde economische transformatie wankelt definitief richting haar afgrond, terwijl de burger tot de allerlaatste snik als een citroen wordt uitgeperst door de staat.

Hoe men het ook wendt of keert: het fiscale feestje van de ingenieurs van de Duitse verzorgingsstaat is definitief voorbij.

In de eerste vier maanden van dit jaar hebben de totale belastingontvangsten in Duitsland zich ontwikkeld tot een regelrechte fiscale catastrofe. Gedurende deze periode incasseerden de federale overheid, de deelstaten en de gemeenten gezamenlijk 2% mínder aan inkomsten dan in dezelfde periode een jaar eerder.

Op het eerste gezicht klinkt een daling van twee procent wellicht onspectaculair.

In werkelijkheid markeert dit cijfer echter een historisch keerpunt.

Tot dusver reflecteerde het geklaag van Duitse begrotingspolitici louter de teleurstelling over een te trage groei van de belastinginkomsten — er was nooit sprake van een feitelijke, absolute krimp van de staatsinkomsten. Die dynamiek is nu fundamenteel gekanteld.

Het volledige sociale zekerheidsstelsel — en daarmee het complete staatsapparaat — is van oudsher opgebouwd rond de aanname van bovengemiddeld stijgende belastingopbrengsten. Waartoe het wegvallen van die pijler leidt, is direct zichtbaar in het uitgavenpatroon van de federale overheid. Berlijn heeft zichzelf gemanoeuvreerd in een zelfversterkende uitgavenspiraal.

De regels van degelijk boekhouden, die ooit als bindend werden beschouwd voor politieke leiders, zijn in de stormloop van het 'nieuwe socialisme' overboord gekieperd. Terwijl de federale uitgaven momenteel op jaarbasis met meer dan 5% toenemen, kampt diezelfde federale overheid met een daling van de belastinginkomsten van maar liefst 8,3% ten opzichte van vorig jaar.

Het is een wetmatigheid dat decadente overvloed uiteindelijk wordt afgestraft.

Minister van Financiën Lars Klingbeil is dan ook niet simpelweg overweldigd door zijn verantwoordelijkheden; hij ontpopt zich als een politieke gokker.

Samen met zijn kanselier opereert hij roekeloos, bedwelmd door de illusie van politieke almacht en een maakbare, door de staat geregisseerde samenleving.

Wie onder de fiscale motorkap kijkt, ziet pas echt de omvang van de ravage. De dramatische ineenstorting van de belastinginkomsten treft met name het lokale niveau keihard.

Gemeentelijke penningmeesters in heel Duitsland vechten in de frontlinie tegen de destructieve gevolgen van de ideologische 'Groene Transformatie'.

Zij zijn de eersten die zien hoe industrieterreinen leegstromen. Dit proces voltrekt zich in een stroomversnelling binnen de voormalige industriële kernen waar Duitsland ooit de wereldmarkten domineerde op het gebied van de automobielbouw, machinebouw en chemie.

Nu zien diezelfde regio’s hun lokale belastinggrondslag imploderen.

De cijfers liggen niet: in de eerste vier maanden van het jaar kelderden de totale gemeentelijke belastinginkomsten met 20,4%.

De aanhoudende economische depressie vernietigt de bedrijfsbelasting (Gewerbesteuer), die historisch gezien het fiscale anker vormt voor de lokale overheidsfinanciën. Dit dwingt Berlijn nu al virtueel tot nieuwe miljardensteun en noodpakketten om de gemeenten overeind te houden.

Achteraf bezien wordt nu ook het werkelijke doel van Duitslands gigantische "speciale fondsen" (Sondervermögen) duidelijk: het was louter een eerste, massieve overbruggingskrediet. Vele anderen zullen ongetwijfeld volgen.

De cognitieve dissonantie binnen de politieke elite is inmiddels pathologisch te noemen. Binnen de gelederen van de CDU, SPD, Groenen, Linkspartei en FDP geloven politici nog altijd dat ze op de een of andere manier de beloofde stranden van de groene utopie zullen bereiken.

De 'Transformatie' is verworden tot een psychologische kruk; een excuus voor catastrofaal falen.

Zelfs nadat de hogepriesters van de klimaatideologie hun eigen apocalyptische retoriek stilletjes hebben laten varen, blijft het Duitse politieke establishment op ramkoers liggen.

Het enige wat volgens het officiële narratief nodig is, is meer tijd, meer door angst gedreven gedragsverandering van de burger, en een nieuwe vloedgolf aan staatsschuld.

Het is een historische misrekening. Zonder een functionerende economie zijn er immers geen belastingen.

Als de Duitse politieke klasse nog de minste binding met de economische realiteit had, zou de conclusie nu evident zijn: de staat moet tering naar de nering zetten en zich aanpassen aan de harde economische feiten.

De fantasie dat Duitsland kan functioneren als een mondiaal verzorgingskantoor is gestrand.

Even desastreus is het militair-politieke experiment om een proxy-oorlog tegen Rusland te financieren. Ook de Duitse herbewapening — die momenteel jaarlijks zo'n 110 miljard euro opslokt (circa 2,5% van het bbp) — zal onherroepelijk te pletter slaan op de kliffen van de economische realiteit.

Met een bijna tastbare trots kondigde Minister van Financiën Klingbeil onlangs aan dat Duitsland tot 2030 maar liefst 800 miljard euro aan extra schulden nodig heeft om de ambitieuze politieke doelen van de coalitie te realiseren.

Nog los van het feit dat deze doelstellingen het land en de economie in chaos storten, zal het werkelijke bedrag waarschijnlijk de 1 biljoen euro overstijgen, puur en alleen om dit zinkende schip drijvende te houden.

Het roept de vraag op of politici zoals Merz en Klingbeil inmiddels bedwelmd zijn geraakt door schulden op zich.

Dient de schuldenwolk wellicht als de perfecte dekmantel om nieuwe belastingen in te voeren en de Duitse middenklasse effectief te onteigenen?

Een dedain jegens de eigen bevolking lijkt in toenemende mate de lijm te zijn die deze rampen-coalitie bij elkaar houdt. Voor figuren binnen dit spectrum is de Duitse bevolking weinig meer dan een gezichtsloze massa, een historisch hoofdstuk dat gesloten moet worden — en hoe slechter de omstandigheden worden, des te meedogenlozer de fiscale hamer zal neervallen.

De richting van het toekomstige belastingbeleid tekent zich al af in de inkomstencijfers van de deelstaten. Dankzij een stijging van 8% in de overdrachtsbelasting (Grunderwerbsteuer) — in feite een belasting op opgebouwd vermogen — slaagden de zestien Duitse deelstaten er tussen januari en april in om nog een gecombineerde omzetplus van 2,4 procent te noteren.

De lopende debatten over het uitbreiden van de erfbelasting op bedrijfsactiva, samen met hernieuwde pogingen om een vermogensbelasting in te voeren, leggen de strategie bloot: de politieke klasse is voornemens haar eigen falen te compenseren door de economische substantie uit de middenklasse te zuigen.

De herstructurering van de onroerendgoedbelasting (Grundsteuer) was de eerste stap in dit confiscatieproces. Huizenbezitters zijn de eerste slachtoffers, gevangen door de fysieke immobiliteit van hun bezit.

De inkomsten uit de loonbelasting — de cruciale levensader voor elk overheidsniveau — zijn tot dusver relatief stabiel gebleven, ondanks de toenemende verzwakking van de arbeidsmarkt.

Maar Berlijn en de deelstaten moeten zich niet rijk rekenen.

Het verlossende verlies van een half miljoen banen in het eerste kwartaal van het jaar moet worden beschouwd als de eerste bliksemflitsen van een veel grotere crisis die zich aan de horizon samenbalt.

De fiscale consequenties hiervan zijn tot dusver slechts kunstmatig vertraagd door inflatie, de sluipende belastingverhoging via de progressie van de loonschalen, en hogere heffingen zoals de CO2-tax.

Maar dat uitstel is eindig.

19/5 Vertrouwenscrisis in de Kerk - fortesinfide.nl - met dank aan Martine

Een commentaar van Martin Grichting verschenen op Kath.net

De Katholieke liberaal Lord Acton (1834–1902) zei ooit: „Macht corrumpeert, absolute macht corrumpeert absoluut“. In de democratieën werd hieruit de conclusie getrokken dat men de macht moet wantrouwen en dat deze moet worden beperkt. Daarom wordt de macht onder andere getemperd door de erkenning van de grondrechten, door de scheiding der machten (wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht), door subsidiariteit en door federalisme, door referenda en door beperkingen op de ambtstermijn. Door middel van een „maatschappelijk contract“ van alle burgers, de grondwet, komt men overeen om de politieke macht op deze manier te verdelen. Maar zelfs dit houdt haar niet altijd voldoende in toom.

In de Kerk is het machtsprobleem nog acuter. Want alle genoemde middelen om de macht te fragmenteren bestaan daar niet. Veeleer geldt volgens de geloofsleer en het kerkelijk wetboek (CIC/1983) dat de paus ‘krachtens zijn ambt in de Kerk beschikt over het hoogste, volledige, onmiddellijke en universele gewone gezag’ (c. 331).

De paus bezit dus de absolute macht. Leidt absolute macht in de Kerk dan ook tot absolute corruptie? Als men de Kerk louter met menselijke ogen bekijkt, zou men moeten zeggen: ja, dat is zo. Maar vanuit het geloofsstandpunt bekeken, is dit niet het geval. Er bestaat namelijk één enkel ‘instrument’ om de pauselijke almacht te beperken: het is de onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan de Heilige Traditie en de Heilige Schrift, waaraan de paus in zijn geweten gebonden is.

Alleen omdat de Kerk als geheel en de paus in het bijzonder door deze beperking van macht gebonden zijn, is het mogelijk dat in haar aan één mens absolute macht wordt toevertrouwd. Het wantrouwen tegenover de macht wordt aldus in de Kerk overwonnen doordat de gelovigen erop vertrouwen dat de paus zich door de onvoorwaardelijke geloofsgehoorzaamheid gebonden weet bij de uitoefening van zijn op zich onbeperkte macht.

Dit vertrouwen is in de Kerk aan het wankelen gebracht, bij velen is het vernietigd. Paus Franciscus heeft de onontbindbaarheid van het huwelijk door „Amoris Laetitia“ tot een farce gemaakt. Het geldt nog slechts in theorie. In de praktijk kan men met een paar ‘pastorale onderscheidingen’ – op welke basis dan ook, door wie dan ook – met een gerust geweten in overspel leven. De niet-liturgische Vaticaanse zegen voor paren van hetzelfde geslacht en buitenechtelijke paren (‘Fiducia supplicans’) betekent een verder zich afkeren van het Christelijk huwelijk.

Dubbelzinnige gebaren zoals de Pachamama-cultus in het Vaticaan en het ‘Document over de broederschap van alle mensen’ (Verklaring van Abu Dhabi) uit 2019 hebben het Christelijke universalisme van de verlossing feitelijk ontkend. De benoeming van leken in Vaticaanse leidinggevende functies, die gepaard gaan met de uitoefening van gezag, betekent een breuk met het Tweede Vaticaans Concilie (LG 21; Nota explicativa praevia). Het ondermijnt de sacramentele-hiërarchische orde van de Kerk. Deze toestand duurt voort onder paus Leo XIV.

In het kader van het „synodalisme“ is door de Apostolische Stoel een document gepubliceerd dat de afwijzing van het Tweede Vaticaans Concilie tracht te rechtvaardigen (eindrapport van studiegroep met betrekking tot het wijdingssacrament en de „potestas sacra“). Zonder commentaar – en onverantwoordelijk – heeft de Apostolische Stoel een tekst gepubliceerd die de kerkelijke leer over huwelijk en gezin relativeert (eindrapport van studiegroep betreffende ‘complexe thema’s’).

Zelfs ernstige liturgische misbruiken worden door de bisschoppen en de Apostolische Stoel genegeerd of gebagatelliseerd. Maar de aanhangers van de buitengewone vorm worden lastiggevallen. Het wordt voor priesters bemoeilijkt of onmogelijk gemaakt om de eucharistie op deze manier te vieren. Leken worden vernederd door het verbod om deze vorm van de Eucharistie in de parochiekerken te vieren. Deze gelovigen worden in de ondergrond gedreven of naar de Piusbroederschap, waarvan men vervolgens het bestaan betreurt.

Duitse bisschoppen, die al jaren met hun „Synodale Weg“ de sacramentele orde van de Kerk ondermijnen en de zegening van paren van hetzelfde geslacht institutionaliseren, laat de paus hun gang gaan. Men heeft met hen gesproken, zo wordt gezegd. De Piusbroederschap wordt echter met behulp van de absolute pauselijke macht met excommunicatie bedreigd. De paus negeert de dogmatische constitutie ‘Lumen Gentium’ (nr. 21) betreffende het wijdingssacrament en eist de aanvaarding van de liturgische constitutie. Beide zijn documenten van hetzelfde concilie. Deze dubbele maatstaven vernietigen het vertrouwen van veel gelovigen.

De aankondiging van de Piusbroederschap om op eigen houtje bisschoppen te wijden, is de uitdrukking van een verlies van vertrouwen in de paus. En het begrip voor deze daad, dat veel verder reikt dan de aanhangers van de broederschap, toont aan dat het vertrouwen bij velen heeft plaatsgemaakt voor wantrouwen. Er is te veel gebeurd en de gevolgen zijn verwoestend. Steeds meer gelovigen beseffen namelijk dat de kerkelijke leer geen grens meer vormt voor het kerkpolitiek gemotiveerde handelen van de hiërarchie.

Dat is de ziekte waaraan de Kerk daadwerkelijk lijdt. En die kan niet worden genezen door de pauselijke almacht uit te leven door middel van dreigementen en excommunicaties. Want als de ongebreidelde macht van de sterkste in de Kerk doorslaggevend is, is er ook daar maar één conclusie: men moet deze macht beperken.

De wijding van bisschoppen tegen de wil van de paus is uiteindelijk de – ongetwijfeld problematische – poging om de pauselijke almacht te beperken, wanneer de kerkelijke leer niet langer de grens daarvan vormt.

Als er geen verdere beperkingen van de pauselijke almacht door schisma’s moeten komen, is er maar één weg: de paus moet de schendingen van de kerkelijke leer helen. Alleen zo kan hij het wantrouwen tegengaan en het vertrouwen herstellen. Met dictaten, dreigementen en dubbele maatstaven zal hem dat niet lukken. De Piusbroederschap is niet de ziekte, maar het symptoom. Men kan dit symptoom bestrijden met excommunicatie.

De pauselijke almacht staat dit ongetwijfeld juridisch toe. Maar de ziekte wordt daardoor niet genezen. Zij zal verder etteren en het Lichaam van Christus, de Kerk, splijten en verzwakken. De paus heeft de sleutel om de ziekte te genezen. Hij moet die gebruiken en kan het probleem niet uitzitten. Want ook niet regeren betekent regeren. Dat is ook een consequentie die voortvloeit uit de pauselijke almacht.

28/5 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Lieve kinderen, de mensheid verkeert in duisternis en Mijn arme kinderen lopen als blinden die blinden leiden. God roept jullie. Stel wat je moet doen, niet uit tot morgen. Kniel in gebed, want alleen dan kun je vrede bereiken. Het schepsel heeft zich van de Schepper afgewend en zal de bittere beker van pijn drinken. Bekeer je en je zult de Hemel bereiken. Ik ben je Moeder en ik hou van je.

Luister naar mij. Ik ken je behoeften en Ik zal voor jou tot Mijn Jezus bidden. Er zullen moeilijke tijden komen en Mijn arme kinderen zullen een zwaar kruis dragen. Geloofsmensen zullen veracht en verworpen worden, maar degenen die tot het einde toe trouw blijven, zullen een grote beloning ontvangen. Zoek eerst de Hemelse schatten, en de Heer zal voor je zorgen. Ga verder zonder angst!

24/5 Moge de wereld de H. Geest verwelkomen in dit nieuwe Pinksteren - Marco Ferrari

Pinksteren

OLVrouw: Mijn geliefde kinderen, vandaag bid ik met jullie en roep ik samen met jullie de nederdaling van de Heilige Geest over de hele wereld af.

Kom, Heilige Geest, kom met Uw heilige gaven; adem Uw liefde in de wereld; verlicht de harten van de mensen; treed binnen in elk gezin; schenk Uw heilige gaven aan de Kerk en aan de dienaren van Mijn Zoon.

Kom, Heilige Geest, kom met Uw heilige gaven; verbrand met Uw liefde elke vorm van haat, vervolging en verdeeldheid; breng vrede en sereniteit in elk hart.

Kom, Heilige Geest, kom met Uw heilige gaven; vul harten met Uw liefde, zodat het Evangelie van Jezus daarin verwelkomd mag worden en zij het de wereld in mogen dragen.

Geliefde kinderen, bid voor gesloten harten; bid voor hen die ver verwijderd zijn van geloof en liefde; laten we bidden dat elk hart de Geest van Liefde mag verwelkomen en Hem de wereld in mag dragen.

Ik zegen jullie, Mijn kinderen, in de naam van God die Vader is, in de naam van God die Zoon is, in de naam van God die de Geest van Liefde is. Amen.

Geliefde kinderen, moge de wereld de Heilige Geest verwelkomen in dit nieuwe Pinksteren.

Ik omhels en kus jullie. Ciao, Mijn kinderen.

26/5 De hel is reeds op aarde; de ​​mensheid is nu ten prooi gevallen aan Satan - Myriam Corsini

God de Vader: Het leven op aarde wordt beheerst door Mijn vijand, maar in Mijn genade zal Ik ingrijpen; Ik zal dit niet laten voortduren.

Mijn volk, ondankbaar volk, welk kwaad heb Ik jullie aangedaan?

Waarom haten jullie Mij en lasteren jullie Mij?

Weet dat jullie nu het stof zullen eten dat van de aarde zal opstijgen!

De wateren van de zeeën, die met kracht op de kusten zullen beuken, zullen jullie wegspoelen! Jullie zullen jezelf niet langer kunnen besturen zoals jullie nu doen, want al het kwaad zal door de kracht van de natuur gezuiverd worden.

Ik sta dit toe om jullie te laten begrijpen dat Ik alleen de Schepper ben, dat Ik alleen de winden kan stoppen en de wateren kan kalmeren, dat als jullie in berouw tot Mij terugkeren, jullie gered zullen worden.

Voorwaar, Ik zeg jullie: Mijn toorn dondert, omdat Ik geen liefde zie; deze mensheid is te ver van Mij afgedwaald; Ik zie geen berouw in de mens die zichzelf tot god heeft uitgeroepen.

De hel is reeds op aarde; de ​​mensen zijn nu een prooi voor Satan; de duivel giet zijn gif in hun bloed: …zij zijn nu onderworpen aan het kwaad; zij zijn van hem geworden: …arme kinderen, zij groeien in hun trots en blijven zich onbewust van wat er gaat gebeuren.

Mijn volk, jullie hebben het einde bereikt van deze eeuwenoude geschiedenis, doordrenkt van zonde; nu zal de aarde van gedaante veranderen, zij zal gezuiverd worden, en Mijn kinderen zullen het Nieuwe Eden binnengaan om ervan te genieten; zij zullen gelukkig en liefdevol zijn en al Mijn goedheid genieten.

De dingen van het verleden zullen vergeten worden; een nieuw leven zal er zijn voor Mijn kinderen. Amen.

 

In het Midden-Oosten

26/5 Trump: verrijkt uranium wordt vernietigd in VS of "op andere aanvaardbare locatie"

Amerikaanse militaire aanvallen op Iraanse boten en raketlanceerinstallaties

Het Amerikaanse leger heeft maandag in Zuid-Iran aanvallen uitgevoerd op doelen zoals boten die mijnen probeerden te leggen en raketlanceerinstallaties. De aanvallen werden omschreven als "defensieve acties".

Rubio zegt dat VS en Iran verder onderhandelen ondanks nieuwe aanvallen

Iraanse opperste leider waarschuwt Midden-Oosten: landen zullen "geen schild meer vormen voor Amerikaanse bases"

“Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. Trump maakte een grapje en vroeg of ze er nog waren”: VS eisen dat moslimlanden banden met Israël aanhalen

De Amerikaanse president Donald Trump heeft van regeringsleiders uit Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Pakistan, Qatar, Turkije, Egypte, Jordanië en Bahrein geëist dat ze de banden met Israël zouden aanhalen en zelfs vredesdeals zouden tekenen als er eenmaal een overeenkomst is met Iran. Dat gebeurde dit weekend tijdens een conferencecall. Het ging niet helemaal zoals verwacht.

Ondanks Amerikaanse aanvallen reageert Iran niet fysiek: "Alles draait om het vrijmaken van die o zo belangrijke Straat van Hormuz"

Iran eist vrijgave van 24 miljard dollar aan bevroren tegoeden

27/5 Turkse president Erdogan haalt zwaar uit naar Netanyahu: “Deze tiran zal de les krijgen die hij verdient”

Israël beveelt evacuatie van Zuid-Libanese stad Tyrus

Iraanse media: "Iran moet zeestraat openen volgens conceptakkoord"

Trump nog niet tevreden over Iran-deal, "maar dat komt wel"

28/5 Amerikaanse aanvallen op militaire basis in Iran

Het Amerikaanse leger heeft nieuwe aanvallen uitgevoerd op een Iraanse militaire basis die een bedreiging zou vormen voor Amerikaanse troepen en het commerciële scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz, zo meldt een Amerikaanse functionaris tegenover persbureau Reuters.

Koeweit meldt vijandige raket- en droneaanvallen

VS leggen sancties op aan Iraanse autoriteit Straat van Hormuz

Israël valt Hezbollah aan in Libanese stad Tyrus

Iraanse Revolutionaire Garde meldt tegenaanval op Amerikaanse luchtmachtbasis

Er rijzen grote vragen over de stabiliteit van de gevechtspauze die werd gesloten in het Midden-Oosten. 

U herinnert het zich nog: na meer dan een maand oorlog voeren kwamen de VS en Iran begin april een staakt-het-vuren overeen. De bedoeling daarvan was om de onderhandelingen over een definitief vredesakkoord een werkelijke kans te geven. Het bestand ging in op 8 april en werd nadien verlengd.

Sindsdien kwamen vanuit Washington regelmatig hoopgevende berichten over een definitieve wapenstilstand de oceaan over waaien. Recente beschietingen in Iran, Libanon, de Gazastrook en Koeweit doen echter nieuwe twijfels zaaien over de stabiliteit van het akkoord met Teheran. 

Israëlisch leger meldt aanval op Beiroet

Pakistaanse minister van Buitenlandse Zaken voor vredesgesprekken naar Washington

29/5 Vance: nog geen deal met Iran, partijen wel dicht bij een akkoord

Het betreft een niet-bindende voorlopige overeenkomst waar nog definitieve afspraken op moeten volgen. Teheran heeft de bemiddelaar Pakistan niets meegedeeld over een volledige en bekrachtigde tekst, aldus de bron. Dat gebeurt wanneer er daadwerkelijk een memorandum is.

Oekraïne - Rusland

26/5 Rubio: VS nog steeds bereid om te bemiddelen tussen Oekraïne en Rusland

Poetin komt met nieuw foefje om soldaten te ronselen voor zijn oorlog: Rusland schrapt schulden van rekruten

EU noemt nieuwe "dreigementen" van Moskou tegen buitenlandse diplomaten in Kiev onaanvaardbaar

De Europese Unie heeft de Russische zaakgelastigde in Brussel ontboden na de "dreigementen" van Moskou tegen buitenlandse diplomaten in Kiev. 

27/5 Rusland dreigt levering goedkoop gas aan Armenië stop te zetten nu land toenadering zoekt tot EU

Zelensky vraagt Trump in brief om meer luchtafweer

Al bijna half miljoen Russische soldaten gedood in Oekraïne, volgens nieuwe informatie Britse inlichtingendienst

Dat blijkt uit nieuwe informatie van de Britse inlichtingendienst GCHQ. Volgens directeur Anne Keast-Butler toont het aan dat de Russische president Vladimir Poetin “achteruitgaat op het slagveld”.

Nederland en Duitsland sturen troepen voor nieuw NAVO-hoofdkwartier in Estland

28/5 Wie gaat voor de EU met Poetin praten? Kallas waarschuwt voor Russische "valstrik"

"Het is te vroeg om al namen te noemen"

Verschillende ministers van Buitenlandse Zaken beklemtonen in Cyprus dat het nog te vroeg is om al namen te noemen van wie in de toekomst voor de EU zal moeten praten met Rusland.

Zelensky op staatsbezoek in Zweden voor akkoord over luchtverdediging

VN waarschuwt voor "gevaarlijke escalatie" in conflict tussen Oekraïne en Rusland

Mensenrechtenchef Volker Türk van de Verenigde Naties ziet het aantal burgerslachtoffers door de oorlog in Oekraïne stijgen. 

Kallas: "Europa zal in oorlog met Rusland nooit neutrale bemiddelaar zijn"

Europa zal nooit een "neutrale bemiddelaar" zijn in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Dat heeft de hoge vertegenwoordiger van het Europees buitenlands beleid Kaja Kallas benadrukt in Cyprus. "We staan aan de kant van Oekraïne en komen op voor onze eigen veiligheid", klinkt het.

29/5 Roemeens gebouw geraakt door Russische drone: twee gewonden

Oekraïne meldt Russische droneaanval op Turks vrachtschip in Zwarte Zee

Moldavische president: "Rusland is een gevaar voor iedereen en moet gestopt worden"

Rutte belt met Roemeense president: "NAVO is klaar grondgebied te verdedigen"

Roemenië roept Russische ambassadeur op het matje na inslag drone

Eerste gewonden op NAVO-grondgebied na Russische drone-crash: wat zijn de gevolgen?

Bij de Russische drone-inslag van vannacht in Roemenië vielen twee gewonden en moesten tientallen bewoners worden geëvacueerd. Het is voor het eerst dat een Russische drone slachtoffers maakt op NAVO- en EU-grondgebied.

 

 

GEWETENSONDERZOEK VOOR VOLWASSENEN www.divinemercy.cc

Doodzonden

Dit gewetensonderzoek is niet slechts bedoeld als een checklist voor de biecht. Het doel van dit onderzoek is om mensen te helpen te weten welke handelingen of houdingen zondig zijn en hoe ernstig de betreffende zonde is. De hoop is dat deze kennis mensen ervan zal weerhouden deze zonden te begaan.

Drie dingen zijn nodig voor een doodzonde:

1. Een ernstige zaak (de zaken die op dit blad staan ​​vermeld);

2. Kennis of een vast geloof dat de handeling ernstig verkeerd is voordat de handeling wordt begaan;

3. Volledige wilsovereenstemming.

Al deze drie voorwaarden moeten tegelijkertijd aanwezig zijn wil een zonde een doodzonde zijn. Dit betekent dat als u niet wist dat de handeling ernstig verkeerd was, u geen doodzonde hebt begaan. Als u de handeling niet wilde, bijvoorbeeld als u gedwongen werd of als het in een droom gebeurde, hebt u geen doodzonde begaan. Alle doodzonden die sinds uw laatste biecht zijn begaan, moeten worden beleden, zowel naar soort als naar aantal, d.w.z. de naam van de zonde en hoe vaak deze is begaan. Als er een doodzonde uit het verleden is die vergeten is en niet is beleden, moet deze bij uw volgende biecht worden beleden. Het is niet nodig om dagelijkse te belijden, maar het is een goede en vrome gewoonte. 

1. Ik ben de HEER, uw God. U zult geen andere goden voor Mij hebben.

- Betrokkenheid bij occulte praktijken, zoals hekserij, ouija-borden, seances, handlezen, tarotkaarten, hypnose, waarzeggerij, astrologie, zwarte magie, toverij, enz.

- Betrokkenheid bij of aanhang van New Age- of oosterse filosofieën, atheïsme of agnosticisme

- Afvalligheid (het verlaten van de Kerk)

- Aanhang van een schismatische groepering

- Geloof stellen in bijgeloof, zoals horoscopen, geluksamuletten, enz.

- Lid worden van de Vrijmetselaars of een andere geheime genootschap

- Het ontvangen van de Heilige Communie in staat van doodzonde

- Het ontvangen van de sacramenten van Vormsel of Huwelijk in staat van doodzonde

- Opzettelijke deelname aan onwettige (niet-noodzakelijke) diensten van "Algemene Absolutie"

- Getrouwd worden door een vrederechter of een predikant van een andere denominatie (zonder dispensatie)

- Betrokkenheid bij valse of heidense erediensten

- Opzettelijk het geloof van de Kerk verloochenen Katholieke Kerk

- Wanhoop aan Gods genade of barmhartigheid

- Overmoed (het begaan van een doodzonde met de gedachte dat je gewoon kunt biechten)

- Haat tegen God

- Simonie (het kopen of verkopen van geestelijke zaken)

- Het niet minstens één keer per jaar ontvangen van de Heilige Communie (indien mogelijk tijdens de paastijd)

- Ontheiliging van de Heilige Eucharistie 

2. Gij zult de naam van de Heer, uw God, niet ijdel gebruiken.

- Gods naam opzettelijk gebruiken als een vloek

- Een ander ernstig kwaad toewensen

- Ernstige laster of belediging van een heilige persoon of voorwerp

- Een eed afleggen in een geheim genootschap

- Liegen of een ernstige zonde verzwijgen tijdens de biecht

- Godslastering (woorden van haat, verwijt of verzet tegen God; kwaadspreken over God)

- Meineed (liegen onder ede)

- Valse eden afleggen 

3. Gedenk dat u de dag des Heren heiligt.

- Het missen van de mis op zondag of een verplichte feestdag zonder zwaarwegende reden

- Het verrichten van onnodig werk op zondag gedurende een lange periode, d.w.z. meer dan enkele uren

- Het opzettelijk niet vasten of zich onthouden van bepaalde gelegenheden

- Het verplichten van werknemers om op zondag te werken in niet-essentiële beroepen 

4. Eer uw vader en moeder.

- Ernstig verzuim om voor bejaarde ouders te zorgen

- Ernstige verwaarlozing van de plichten die bij iemands levensstaat horen

- Ernstig gebrek aan respect voor of ongehoorzaamheid aan ouders, meerderen of autoriteiten

- Het toewensen van de dood of kwaad aan ouders

- Mishandeling of ernstige verwaarlozing van kinderen

- Het niet dopen van kinderen binnen een redelijke termijn (binnen enkele maanden) na de geboorte

- Ernstige verwaarlozing van de religieuze opvoeding of het onderwijs van kinderen

- Het niet uitvoeren van de laatste wil van overleden ouders 

5. Gij zult niet doden.

- Moord, doodslag of doodslag

- Het verkrijgen van een abortus

- Het promoten, adviseren over of betalen voor een abortus

- Bewust stemmen op iemand die voor abortus is

- Opzettelijk een ander verwonden of proberen te verwonden

- Opzettelijk iemand tot ernstige zonde verleiden

- Gevaarlijk of roekeloos rijden

- Rijden onder invloed van drugs of alcohol

- Opzettelijk haat koesteren jegens een ander

- Het gebruiken of verkopen van illegale drugs

- Opzettelijke dronkenschap

- Zelfverminking

- Overmatige tatoeages

- Overmatige piercings

- Piercing van de tepels of geslachtsdelen

- Sterilisatie

- Het promoten van of betrokken zijn bij euthanasie

- Ernstig suïcidale gedachten koesteren

- Zelfmoordpoging of -bedoeling

- Opzettelijk nalaten het lichaam of de as van de overledene te begraven

- Opzettelijk deelnemen aan onrechtvaardige rechtszaken

- Bigotterie (haat jegens personen van andere rassen)

- Opzettelijk verleiding voor de zwakkeren plaatsen 

6. Gij zult geen overspel plegen.

- Overspel

- Ontucht (geslachtsgemeenschap vóór het huwelijk)

- Masturbatie of andere onreine handelingen met zichzelf

- Homoseksuele handelingen

- Gebruik van anticonceptie

- Zich kleden of gedragen op een manier die bedoeld is om opwinding bij een ander te veroorzaken (echtgenoten uitgezonderd)

- Iemand hartstochtelijk kussen of aanraken met het doel opwinding te veroorzaken (echtgenoten uitgezonderd)

- Iemand toestaan ​​je op een seksuele manier te kussen of aan te raken (echtgenoten uitgezonderd)

- Opzettelijk een orgasme veroorzaken buiten de geslachtsgemeenschap

- Onanisme, d.w.z. opzettelijke terugtrekking en niet-vaginale ejaculatie

- Openlijke onzedelijkheid in kleding

- Bestialiteit (seksuele handelingen met dieren)

- Orale seks, anale seks of andere vernederende seksuele praktijken

- Prostitutie

- Verkrachting

- In-vitrofertilisatie of kunstmatige inseminatie

- Draagmoederschap

- "Selectieve reductie" van baby's in de baarmoeder

- Soorten vruchtbaarheidstesten die immorele handelingen inhouden

- Betrokkenheid bij of steun aan menselijk klonen

- Opzettelijke scheiding of verlating

- Incest

- Polygamie of polyandrie (meerdere echtgenoten/echtgenoten)

- Samenwonen vóór het huwelijk

- Het vernietigen van de onschuld van een ander door verleiding of het introduceren van immoraliteit

- Lust in het hart ("als ik kon, zou ik het doen")

- "Swingen" of partnerruil

- Transvestitisme of travestie 

7. Gij zult niet stelen.

- Het stelen van een grote som geld of een waardevol voorwerp

- Het opzettelijk vernielen of beschadigen van andermans eigendom

- Het stelen van iets dat aan God is gewijd of uit een heilige plaats komt

- Het kopen, verkopen, ontvangen of verbergen van voorwerpen waarvan bekend is dat ze gestolen zijn

- Het opzettelijk niet doen van restitutie

- Overmatig gokken

- Het frauduleus inhouden van loon van werknemers

- Het ernstig niet nakomen van werkverplichtingen

- Het opblazen van onkosten- of dagvergoedingen

- Misbruik maken van de armen, eenvoudige mensen, onervaren mensen of minderbedeelden

- Het weigeren van hulp aan de armen, behoeftigen of daklozen terwijl men hen gemakkelijk zou kunnen helpen

- Het frauderen van schuldeisers

- Omkoping of het aannemen van steekpenningen

- Chantage

- Fraude of verduistering

- Prijsafspraken

- Belastingontduiking

- Valsheid in geschrifte

- Overmatige verspilling of uitgaven

- Schending van auteursrechten

- Piraterij van computersoftware

- Slavernij

- Ernstige dierenmishandeling 

8. Gij zult geen valse getuigenis afleggen tegen uw naaste.

- Valse getuigenis (niet onder ede) of meineed (onder ede)

- Het vertellen van grote of vooropgezette leugens

- Ernstige roddel, laster (het onthullen van de fouten van een ander zonder gegronde reden) of smaad (het schaden van de reputatie van een ander door onwaarheden)

- Schending van een geheimhoudingsplicht zonder goede reden

- Medeplichtig zijn aan een ernstige zonde van een ander 

9. Gij zult de vrouw van uw naaste niet begeren.

- Het bekijken van pornografie in boeken, tijdschriften, films, op internet, enz.

- Het lezen van seksueel expliciet materiaal

- Het stilstaan ​​bij onzuivere gedachten of fantasieën met het doel van opwinding

- Opzettelijk lustgevoelens koesteren jegens een ander 

10. Gij zult de goederen van uw naaste niet begeren.

- Ernstige en opzettelijke hebzucht of gierigheid

- De intentie om de goederen van een ander te stelen of te vernietigen 

Dagelijkse zonden en onvolkomenheden

Onvolkomenheden zijn geen zonden en hoeven daarom niet gebiecht te worden. Op dit blad wordt geen onderscheid gemaakt tussen lichte zonden en onvolkomenheden, omdat het niet altijd gemakkelijk is om dat onderscheid te maken. Sommige dingen zijn onvolkomenheden omdat ze heel klein zijn, andere omdat het een gemoedstoestand betreft en geen opzettelijke handelingen of tekortkomingen, en weer andere omdat ze gewoontes zijn.

1. Ik ben de Heer, uw God. Gij zult geen andere goden voor Mij hebben.

- Het nalaten om dagelijks te bidden

- Niet proberen God lief te hebben met heel mijn verstand, hart, ziel en kracht

- Proberen dingen te beheersen in plaats van Gods wil te zoeken

- Twijfels koesteren over het geloof

- Het nalaten om de leer van de Kerk te zoeken of te leren

- Onverschilligheid of ondankbaarheid jegens God

- Lauwheid in de relatie met God

- Niet proberen geestelijk te groeien; Tevreden zijn met middelmatigheid

- Acedia (geestelijke luiheid)

- Onverschilligheid of ondankbaarheid jegens God

- Weigeren de leer van de Kerk te leren

- Andere dingen of mensen boven God stellen, bijvoorbeeld tv, radio, sport, hobby's, enz.

- Zich hechten aan menselijk respect of genegenheid, d.w.z. meer geven om wat anderen denken dan om wat God denkt om erbij te horen of aardig gevonden te worden

- God niet vertrouwen

- De plichten van iemands levensstaat niet nakomen

- Dungeons and Dragons of soortgelijke spellen spelen

- God verzoeken

- Boos zijn op God

- Schaamte voelen om Katholiek te zijn

- De Kerk niet verdedigen wanneer ze bespot wordt

- Het werk van de Kerk niet financieel en/of met tijd en vermogen ondersteunen

- Niet deelnemen aan het evangelisatiewerk

- Opzettelijk afgeleid zijn tijdens de Mis of het gebed

- De biecht onnodig uitstellen

- Lijden niet aanvaarden of opofferen

- Gods barmhartigheid weigeren of ontkennen

- Niet proberen om te bidden of Gods aanwezigheid regelmatig te gedenken

- Niet bidden wanneer men in de verleiding komt

- Het geweten niet dagelijks onderzoeken

- Toegeven aan depressie, zelfmedelijden of zelfverachtende gedachten 

2. Gij zult de naam van de Heer, uw God, niet ijdel gebruiken.

- De naam van de Heer lichtzinnig, in verbazing of in woede gebruiken (gewoonte, onnadenkend)

- Onnadenkend vloeken

- De namen van Maria, een Heilige, de Paus of andere heilige personen oneerbiedig gebruiken

- Vulgaire of ongepaste taal gebruiken

- Smakeloze grappen vertellen over heilige personen of voorwerpen

- Kwaadspreken over de Kerk

- Ongepast of oneerbiedig gebruik van de Schrift 

3. Gedenk dat u de dag des Heren heiligt.

- Onnodig werk doen op zondag

- Zondag niet reserveren voor familie en ontspanning

- Geen extra tijd besteden aan gebed en geloofsstudie op zondag

- Sport of andere afspraken de zondagplanning laten bepalen

- Oneerbiedig zijn in de kerk

- Niet opletten of deelnemen aan de mis

- Te laat komen voor de mis of vroegtijdig weggaan zonder geldige reden

- De dag ontheiligen door zondige bezigheden, slecht gezelschap, ongepast vermaak, enz. 

4. Eer je vader en moeder.

- Ruzie maken met gezinsleden

- Ongehoorzaamheid aan ouders of gezagsdragers

- Ouders of gezagsdragers niet het nodige respect betonen

- Degenen onder je gezag respectloos behandelen

- De waardigheid van kinderen niet respecteren

- Slecht praten over ouders

- Slecht praten over kinderen

- Slecht praten over je partner

- Plichten jegens partner of kinderen verwaarlozen

- Geen goed voorbeeld geven aan je gezin

- Geen vrede in het gezin proberen te bevorderen

- Je partner als vanzelfsprekend beschouwen

- Ouderen of gehandicapten belachelijk maken of hen niet helpen

- Niet bidden voor degenen die aan je zorg zijn toevertrouwd

- Het nalaten te bidden voor degenen die gezag over je hebben, zoals ouders, leraren, werkgevers, overheidsfunctionarissen, enz.

- Kinderen onvoldoende onderwijzen over God en het geestelijke leven

- Gebrek aan dankbaarheid jegens ouders

- Zeuren tegen partner of kinderen

- Volwassen kinderen behandelen als minderjarigen

- Zich bemoeien met de zaken van getrouwde kinderen

- Te laks zijn met regels, grenzen en discipline

- Te streng zijn met regels, grenzen en discipline

- Burgerlijke wetten overtreden zonder zwaarwegende reden

- Je schamen voor of je ongemakkelijk voelen over je ouders 

5. Gij zult niet doden.

- Trots, arrogantie

- IJdelheid

- Ongegronde koppigheid

- Onbeleefdheid

- Niet verontschuldigen

- Vechten of ruzie maken over kleinigheden

- Woede

- Het gebruik van obscene of vulgaire gebaren

- Vooroordelen

- Wrok koesteren

- Wraak of vergelding zoeken

- Een ander kwaad toewensen

- Ongeduld

- Egoïsme

- Luisteren naar slechte muziek

- Overmatig televisiekijken

- Overmatig computerspelletjes spelen

- Overmatig internetgebruik

- Kijken naar tv-programma's of films die seks of geweld promoten

- Computerspelletjes spelen die seks of geweld promoten

- Een ander niet vergeven

- Onmatigheid (te veel eten of drinken)

- Onzorgvuldig rijden

- Verwaarlozing van de eigen gezondheid

- Roken of tabak kauwen

- Misbruik van medicijnen

- Luiheid

- Uitstelgedrag

- Gebrek aan punctualiteit

- Het niet respecteren van de waardigheid van zichzelf of anderen

- Een ander in diskrediet brengen

- Een ander onrechtvaardig behandelen

- Medicijnen niet innemen indien nodig

- Opzettelijk dingen doen om anderen boos te maken

- Vriendschappen schenden

- Niet bidden voor overleden ouders of familieleden

- Anderen negeren

- Niet bidden voor zondaars 

6. Gij zult geen overspel plegen.

- Ongepast naar anderen kijken

- Het hart laten afdwalen van de echtgeno(o)t(e)

- Onzedig gekleed gaan

- Onzedig gedrag vertonen

- Anderen als objecten behandelen

- Personen van het andere geslacht niet respecteren

- Ongepaste aandacht zoeken

- Zelfzuchtigheid in de huwelijkse intimiteit

- Niet openstaan ​​voor het leven zonder serieuze reden

- Slecht gezelschap zoeken 

7. Gij zult niet stelen.

- Zich teveel hechten aan personen of dingen

- Diefstal van kleine of goedkope voorwerpen

- Opzettelijk niet teruggeven van geleende spullen

- Tijdverspilling

- Schulden niet tijdig betalen

- Niet in staat zijn tot liefdadigheid of het helpen van de armen

- Geld verkwisten aan nutteloze dingen of bezigheden

- Een belofte niet nakomen

8. Gij zult geen valse getuigenis afleggen tegen uw naaste.

- Liegen

- Roddelen

- Geruchten of roddels verspreiden

- Achter iemands rug om praten

- Negatief, kritisch of onvriendelijk denken over anderen

- Ondoordachte oordelen vellen

- Onterecht wantrouwen

- Het nalaten om de goede naam van iemand die je door woorden hebt gekwetst te herstellen

- Valsspelen bij spelletjes, schoolwerk, enz.

- Onvriendelijk spreken tegen of over anderen

- De waarheid overdrijven

- Opscheppen of pochen

- Vleierij

- Klagen, zeuren of aandacht zoeken 

9. Je zult de vrouw van je naaste niet begeren.

- Onzedelijke of vulgaire grappen of verhalen vertellen of ernaar luisteren

- Kortstondig genieten van onzedelijke gedachten of fantasieën

- Je verbeelding niet in bedwang houden

- Nieuwsgierigheid of spelen met verleiding

- Het opzoeken of bekijken van onzedelijke personen of afbeeldingen 

10. Je zult de goederen van je naaste niet begeren.

- Afgunst (verdriet of woede over het geluk van een ander)

- Jaloezie (verlangen naar de bezittingen van een ander)

- Gierigheid

- Materialisme

- Niet vertrouwen dat God in alle materiële en geestelijke behoeften zal voorzien

- Zich teveel hechten aan rijkdom of materiële goederen 

Hoe te biechten:

1. De Priester maakt het kruisteken.

2. De biechteling zegt: "Zegen mij, Vader, want ik heb gezondigd. Het is ____ (aantal dagen, weken, maanden, enz.) geleden sinds mijn laatste biecht. Dit zijn mijn zonden."

3. Biecht alle doodzonden op die u sinds uw laatste biecht hebt begaan, naar soort en aantal. U kunt ook de dagelijkse zonden biechten.

4. Zeg aan het einde van uw biecht de volgende woorden of iets soortgelijks: "Voor deze en alle zonden van mijn leven heb ik spijt."

5. De Priester kan vragen stellen ter verduidelijking of u advies geven over een punt uit uw biecht.

6. De Priester zal u een penitentie opleggen.

7. De boeteling spreekt een akte van berouw uit met deze of soortgelijke woorden: O mijn God, ik heb oprecht berouw dat ik U heb beledigd, en ik verafschuw al mijn zonden vanwege Uw rechtvaardige straffen. Maar bovenal omdat ze U beledigen, mijn God, die volkomen goed bent en alle liefde waardig. Ik neem mij vastberaden voor, met de hulp van Uw genade, niet meer te zondigen en de gelegenheden tot zonde te vermijden. Amen.

8. De Priester zal u absolutie verlenen. (De woorden die nodig zijn voor vergeving zijn: "Ik spreek u vrij van uw zonden in de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest").

De tien geboden

Uit een artikel van Parochie Heilige Lieven (Gent-Noord) kerknet

De meeste ouderen onder ons kennen ze wel, de tien geboden. Het is trouwens gemakkelijk om ze te onthouden, ze zijn immers rijmend in versvorm geschreven. Maar voor diegenen die het zouden vergeten hebben of nooit geleerd, hier nog eens de volledige tekst:

Bovenal bemin één God.

Zweer niet ijdel, vloek noch spot.

Heilig steeds de dag des Heren.

Vader, moeder zult gij eren.

Dood niet, geef geen ergernis.

Doe nooit wat onkuisheid is.

Vlucht het stelen en bedriegen,

ook de achterklap en ’t liegen.

Wees steeds kuis in uw gemoed

en begeer nooit iemands goed.

---------------

Hoeveel geboden zijn er nu eigenlijk? We spreken immers altijd van de ‘tien geboden’. Dat heeft op de eerste plaats een bijbelse reden. Drie maal vinden we ‘tien geboden’ vermeld, namelijk in Deut 4:13, in Deut 10:4 en in Exodus 34:28. De Griekse vertaling, overgenomen in vele talen, luidt: decaloog, letterlijk: tien (deka) woorden (logoi).

Eigenlijk is dat een betere omschrijving van de tien ‘geboden’. In het Hebreeuws immers staat niet het woord voor ‘gebod’ maar wel voor ‘woord’. Ook voor de duidelijkheid: de tien ‘geboden’ zijn niet allemaal geboden, er zijn evengoed verboden in te vinden. We zouden dus beter spreken van de ‘tien woorden’ dan van de ‘tien geboden’, maar de macht der gewoonte is wellicht sterker.

Met dat getal ‘tien’ is er toch een probleem. Als in het boek Exodus de tien geboden vermeld worden beslaan die 15 verzen. Wie de oefening maakt om te zien hoeveel aparte geboden en verboden daaruit kunnen worden afgeleid zal bemerken dat het niet zo eenduidig is. Er zijn er heel wat meer dan tien bekend. Zelf kennen wij nog in onze katholieke traditie de ‘vijf geboden van de Heilige Kerk’. Hier nog even ter herinnering:

Zon- en feestdag zult gij eren.

Op boet- en vrijdag vlees ontberen.
Houdt de vasten ongeschonden.

Biecht minstens eens per jaar uw zonden.

En nut rond Pasen ’t brood des Heren.

Het overtreden van een gebod of een verbod is een zonde. Er is sprake van de zeven hoofdzonden, die dan worden tegengesteld aan de zeven hoofddeugden. We sommen ze hier nog eens op: Hoofondeugd tegenover Hoofdeugd: 

Hoogmoed/Nederigheid

Hebzucht/Gulheid

Jaloezie/Naastenliefde

Woede/Zachtmoedigheid

Onkuisheid/Kuisheid

Gulzigheid/Matigheid

Traagheid/IJver

We kennen ook nog doodzonde en dagelijkse zonde. Een doodzonde is een bewuste overtreding van Gods geboden en verboden, met volle kennis en volle toestemming. Dagelijkse zonde is wat hier niet onder valt. De lijst met doodzonden is in de loop der eeuwen enorm uitgebreid, zonder dat er echt een ‘definitieve’ lijst bestaat. De termen ‘doodzonde’ en ‘hoofdzonde’ worden dikwijls door elkaar gebruikt. En dan is er ook nog sprake van ‘zware zonde’ om het geheel nog wat ingewikkelder te maken.

De recente Catechismus van de Katholieke Kerk (1997) 20 stelt zo in artikel 316

De zware zonde vernielt de goddelijke kracht van de liefde in het hart van een mens, zonder welke de eeuwige zaligheid niet mogelijk is.

Daarom wordt het ook een doodzonde genoemd.

De zware zonde breekt met God, terwijl dagelijkse zonden de verhouding met Hem alleen belemmeren.

Als we naar het Nieuwe Testament kijken zien we dat er ook sprake is van de ‘twee geboden’: Gij zult God liefhebben met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en al uw krachten. Het tweede, daaraan gelijk: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.

--------------- 

---------------

In het Nieuwe Testament vinden we één plek waar een deel van de tien geboden voorkomt. Het gesprek met de ‘rijke jongeling’ loopt uit op een opsomming van geboden.

In Marcus 10:19-20 horen wij Jezus zeggen:

Niemand is goed dan God alleen.

Gij kent de geboden:

Gij zult niet doden

Gij zult geen echtbreuk plegen

Gij zult niet stelen,

Gij zult niet vals getuigen

- Gij zult niemand te kort doen, - (niet in de ‘oude’ tien geboden!)

Eert uw vader en uw moeder.

Mattheus 19:17-19 geeft een iets verschillende inleiding en versie :

Als gij het leven wilt binnengaan, onderhoud dan de geboden.

‘Welke’ vroeg hij (- de rijke jongeling-)

Jezus antwoordde: De bekende.

Gij zult niet doden.

Gij zult geen echtbreuk plegen.

Gij zult niet stelen.

Gij zult niet vals getuigen.

Eer uw vader en uw moeder en

- Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. - (niet in de ‘oude’ tien geboden!)

Lucas 18: 20

Gij kent de geboden:

Gij zult geen echtbreuk plegen,

Gij zult niet doden,

Gij zult niet stelen

Gij zult niet vals getuigen.

Eer uw vader en uw moeder.

Drie maal staan in een evangelie de geboden, drie maal een beetje anders. Als we van dichterbij kijken kunnen we het een en ander vaststellen:

1 De geboden zijn belangrijk zijn. Ook in Jezus’ tijd was er aandacht voor de geboden en waren ze ‘bekend’.

2 De volgorde van de geboden is bij alle drie verschillend. Dat kan er op wijzen dat er indertijd niet zo iets bestond als wij nu kennen, namelijk een rijmpje dat het gemakkelijk maakt om alles in dezelfde volgorde te onthouden.

3 Zowel Marcus als Mattheus voelen zich vrij om bij het rijtje ‘bekende’ geboden een nieuw gebod toe te voegen. Men mag niemand te kort doen (Marcus) en De naaste beminnen als uzelf (Mattheus).

4 De geboden die vernoemd worden hebben allen betrekking op de verhouding met de medemens. Geboden of verboden betreffende de verhouding tot God worden hier niet vermeld.

Op de vraag wat het belangrijkste gebod is vinden we bij Marcus terug de twee delen samen, zowel de verhouding tot God als de verhouding tot de medemens (Mc. 12:30-31): ‘Gij zult de Heer uw God beminnen … Gij zult uw naaste beminnen als uzelf’.

Enkele gedachten daarbij: de geboden kennen is belangrijk, het is de weg naar ‘het leven’ en Jezus raadt ze aan. De volgorde is daarbij niet het belangrijkste. Zoals Jezus duidelijk maakt zijn de geboden te herleiden tot het grote gebod van de liefde: liefde tot God, liefde tot de medemens zoals liefde tot uzelf. De geboden kunnen dus verduidelijkt worden, zoals bij Marcus ('gij zult niemand te kort doen’) of samengevat zoals bij Mattheus (‘Gij zult uw naaste beminnen als uzelf’).

In de Bergrede bij Mattheus heeft een groot gedeelte van het vijfde hoofdstuk betrekking op ‘de geboden’. ‘Denk niet dat Ik gekomen ben om Wet en Profeten op te heffen, maar om de vervulling te brengen ‘ (vers 17). Hierna staan er dan uit de tien geboden deze geboden vermeld, elke keer ingeleid met ‘gij hebt gehoord dat er (tot onze voorouders) gezegd is’

Gij zult niet doden (v. 21)

Gij zult geen echtbreuk plegen (v. 27)

Gij zult geen valse eed doen, maar gij zult voor God uw eden houden’ (v. 33)

Ook nog in dit vijfde hoofdstuk horen we op dezelfde manier ingeleid, maar niet in de tien geboden vermeld:

Wie zijn vrouw verstoot, moet haar een scheidingsbrief geven (v. 31)

Oog om oog, tand om tand (v. 38)

Gij zult uw naaste beminnen (en uw vijand haten) (v. 43).

Telkens laat Jezus er op volgen: ‘Maar Ik zeg u …’ Hij heeft het dan over meer dan de ‘technische’ toepassing van de geboden, Hij spreekt dan over de innerlijke kant, over de juiste gezindheid van het hart.

Tot slot van dit stukje over het evangelie en tien geboden kunnen we nog naar Johannes verwijzen. In het vijftiende hoofdstuk zegt Jezus: ‘Een nieuw gebod geef Ik u: gij moet elkaar liefhebben; zoals Ik u liefgehad, zo moet ook gij elkaar liefhebben’ (Joh. 15, 34). Uiteindelijk is de liefde van Jezus het ultieme voorbeeld voor het onderhouden van de geboden.

--------------- 

In het Nieuwe Testament. Naast het evangelie zijn de brieven van Paulus belangrijk voor de inhoud van ons geloof. Paulus heeft het dikwijls over de ‘Wet’ waartegenover hij de genade zet. Een groot deel van de Romeinenbrief is gewijd aan deze tegenstelling. De juiste houding is zich laten leiden door Gods Geest die ons geschonken wordt. Gods Geest bewerkt in ons al het goede. Een opsomming daarvan vinden we in de brief aan de Galaten 5:22-23:

“Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, ingetogenheid. Tegen zulke dingen bestaat geen wet.”

Augustinus legt de nadruk om de deugden, op de innerlijke houding. Daarbij gaat hij dus heel wat verder dan de letter van de tien geboden. De deugdenleer, die vroeger reeds in de Griekse filosofie was uitgewerkt, krijgt bij hem een christelijk karakter. We geven hier de verschillende soorten deugden nog eens weer.

De goddelijke deugden kennen we allen: Geloof – Hoop – Liefde.

Waarom zijn ze ‘goddelijk’? Ze zijn terug te vinden in het hooglied van de liefde bij Paulus (1 Kor. 13)

Daarop volgen de kardinale deugden, wellicht al veel minder gekend:

Voorzichtigheid - Rechtvaardigheid - Gematigdheid – Moed

Het woord ‘kardinaal’ is afgeleid van het Latijnse ‘cardo’, scharnier, draaias. Ambrosius is de eerste die deze deugden zo noemt. Als men deze deugden samentelt, goddelijke en kardinale, komt men tot zeven deugden. Tegenover die zeven deugden staan er dan zeven ondeugden. Deze zijn: hoogmoed, jaloezie, boosheid, vraatzucht, wellust, hebzucht en lusteloosheid.

--------------- 

Mechelse Catechismus

1° Bovenal bemin één God: de liefde tot God is de grond van al onze verplichtingen.

2° Zweer niet ijdel, vloek noch spot: Gods Naam eerbiedigen. De Naam is het symbool van de persoon.

3° Heilig steeds de dag des Heren: in het Oude Testament was dit de Sabbat; in het Nieuwe Testament de Zondag: de dag des Heren heiligen is een bepaalde manier om God te vereren, door Hem gewild?

Deze drie geboden wijzen op onze verplichtingen tegenover God: Hem beminnen, aanbidden.

4° Vader, moeder zult gij eren: d.w.z. eerbiedig het gezag: plicht jegens bepaalde evenmensen die Gods gezag vertegenwoordigen.

5° Dood niet, geeft geen ergernis: noch lichaam noch ziel van zichzelf of van anderen schaden.

6° Doe nooit wat onkuisheid is: uitwendig de geslachtsdrift tegenover zichzelf en anderen beheersen.

7° Vlucht het stelen en bedriegen: het stoffelijk bezit van anderen eerbiedigen.

8° Ook de achterklap en het liegen: anderen niet benadelingen in en door ons spreken.

9° Wees steeds kuis in uw gemoed: inwendig de geslachtsdrift tegenover zichzelf en anderen beheersen.

10° En begeer nooit iemands goed: geen vrijwillige begeerten hebben op het stoffelijk bezit van anderen.

28/5 5 dagen in de Hemel - Great Miracles Avenue

Dit gebeurde twee jaar geleden. Daarvoor was ik gewoon een normale Christelijke vrouw die haar leven probeerde te leiden. Ik hield van Jezus, maar ik was niet zo ernstig met God bezig als ik had moeten zijn. Ik bad wel, maar soms was ik afgeleid. Ik ging naar de kerk, maar ik maakte me nog steeds te veel zorgen om de wereld. Ik dacht dat ik later in mijn leven nog genoeg tijd zou hebben om dichter bij God te komen. Maar alles veranderde na de 5 dagen dat ik in coma lag. Wat er met me gebeurde was vreemd. Ik zou eigenlijk doodgaan en nooit meer terugkomen. Maar God heeft me gered. Het kwam door mijn astma. Ik had al sinds mijn jeugd last van astma. Maar op een nacht werd het plotseling heel erg.

Ik herinner me die nacht nog heel goed. Het was rond middernacht. Ik werd plotseling wakker en hapte naar adem. dat was ongebruikelijk voor mij. Mijn borst voelde beklemd aan, alsof er iets zwaars op me drukte. Ik probeerde mijn inhalator te gebruiken, maar hielp niet meer. Ik raakte in paniek omdat ik niet goed kon ademen. Mijn jongere zusje hoorde me hoesten en liep mijn kamer in. Ze schrok enorm toen ze zag dat mijn gezicht plotseling bleek werd. Ze riep om hulp terwijl ze probeerde me te kalmeren, maar mijn ademhaling werd met de seconde zwakker. Ik herinner me dat ik haar hoorde huilen en zeggen: "Blijf alsjeblieft bij me." Ik probeerde haar te antwoorden, maar ik kon nauwelijks praten.

Alles om me heen begon donker en wazig te worden. De kamer leek ver weg. Ik voelde overal kou in mijn lichaam. Toen hoorde ik plotseling een piep in mijn oren. En daarna was het stil. Diepe stilte. Ik dacht dat ik dood was. Toen gebeurde er iets vreemds. Ik opende mijn ogen en toen ik dat deed, lag ik niet meer in mijn bed. Ik stond naast mijn eigen lichaam. Ik zag mijn zus me schudden en hard huilen. Alles voelde als een film. Hoe kan ik staan ​​en mezelf zien liggen? Mijn nicht en mijn moeder kwamen ook de kamer binnenrennen om me te helpen. Maar ze konden me niet horen toen ik sprak. Ik voelde meteen angst in mijn hart opkomen. Ik begon te huilen en zei: "Heer, help me alstublieft." Toen zag ik een fel licht achter me.

Het was helderder dan de zon, maar het deed geen pijn aan mijn ogen. Er kwam vrede over me heen op het moment dat het licht verscheen. Toen draaide ik me langzaam om en zag ik twee engelen daar staan. Ze zagen er heilig en machtig uit. Hun kleren straalden als wit vuur. Een van hen sprak zachtjes en zei: "Wees niet bang. Mij is opgedragen je voor een moment naar Huis te brengen." Hij zei: "Een moment, maar dat waren voor mij 5 dagen." Toen zei hij: "De Heer zal je geheimen tonen en je inzicht geven." Plotseling begonnen we heel snel omhoog te bewegen. Ik kan het niet goed uitleggen. Het voelde alsof mijn geest werd naar de hemel getrokken. Ik zag duisternis onder me.

Tijdens onze opstijging was de wereld vanuit de hemel gezien volledig donker. Toen zag ik sterren overal om me heen. Ik hoorde geluiden van aanbidding van ver weg. Het klonk prachtig en heilig. Dit voelde als ware aanbidding. Je kon de harten voelen van degenen die zongen, anders dan wat we tegenwoordig in kerken ervaren. Mijn hart werd emotioneel omdat ik de aanwezigheid van God sterk voelde. Toen kwam ik aan op een plaats die mooier leek dan welke plaats dan ook op aarde. Het gras leek te leven. Ik zag de rivieren. Ze glinsterden als kristal. De lucht voelde schoon en vol vrede. Alles daar droeg de heerlijkheid van God. Er was geen angst, geen pijn, geen ziekte. Ik viel op mijn knieën en huilde omdat de liefde van God daar zo krachtig was. Toen hoorde ik een stem. De stem was krachtig maar tegelijkertijd zacht.

Op het moment dat Hij sprak, wist ik dat het de Heer Jezus Christus was. Hij riep mijn naam en zei: "Mabel, jij bent Mijn dochter. Ik heb je hierheen gebracht zodat je de waarheid kunt vinden die de kerk voor je verbergt. En Ik zal je terugsturen om Mijn volk te waarschuwen." Mijn hele lichaam beefde. Ik vroeg me af hoe hij mijn naam kende. Er zijn meer dan 8 miljard mensen op aarde. Betekent dit dat hij iedereen bij naam kent? Toen veranderde de scène plotseling. Ik keek neer op de aarde. Ik zag steden, huizen, kerken en miljoenen mensen die rondliepen. Alles leek eerst normaal. Mensen lachten, winkelden, maakten video's, gingen naar hun werk, en leidden hun leven. Maar toen merkte ik iets vreselijks op. Duisternis bedekte veel kerken. Dichte duisternis. Ik zag grote kerkgebouwen vol mensen.

Sommige hadden dure verlichting, grote podia en luide muziek. Mensen dansten en schreeuwden. Maar boven veel van die kerken zag ik dichte duisternis in plaats van het licht van God. Ik werd bang. Toen zag ik een andere kerk. Die was heel klein en eenvoudig. Het gebouw zag er oud uit. Er waren niet veel mensen binnen. Maar die mensen baden intens met tranen in hun ogen. Sommigen bekeerden zich. Sommigen aanbaden met heel hun hart. Sommigen riepen om heiliging. Boven deze kerk zag ik een helder vuur uit de Hemel erop rusten. Toen sprak de Heer. Hij zei: "De kerk die Mij toebehoort, is de kerk die vervuld is met Mijn Heilige Geest." Toen zei Hij iets dat mijn hart diep raakte. Hij zei: "Velen verzamelen zich in Mijn naam, maar Ik ben niet onder hen." Toen liet hij me een ander visioen zien.

Ik zag predikanten achter preekstoelen staan, maar sommigen van hen hadden kettingen om hun handen en nek. In eerste instantie begreep ik het niet. Toen hielp de Heer me te begrijpen dat de kettingen zonde, trots, hebzucht en heimelijke compromissen vertegenwoordigden. Sommige predikanten preekten voor geld. Sommigen wilden roem. Sommigen veranderden het evangelie om mensen te behagen. Sommigen predikten niet langer bekering omdat ze bang waren leden te verliezen. Ik zag kerkleden klappen en glimlachen, maar velen van hen sliepen geestelijk. Toen liet de Heer mij een ander tafereel zien. Ik zag een bruid gekleed in witte kleren. Ze zag er puur en heilig uit. De olie scheen helder in haar lamp. Toen zag ik vele andere bruiden in vuile kleren. Hun lampen hadden weinig olie of helemaal geen olie.

De Heer zei: "De wijze bruid is voorbereid op Mijn komst. De dwaze bruid speelt met de wereld." Toen zei Hij tegen mij: "Kijk“, toen zag ik miljoenen mensen. Er waren zoveel mensen dat het er zelfs meer dan miljoenen zouden kunnen zijn. Toen zei Hij: "Dit zijn de dwaze bruiden. Ze gaan naar de kerk en aanroepen Mijn Naam, maar ze hebben geen olie in hun lampen." Meteen begreep ik dat de olie de Heilige Geest vertegenwoordigde. Het schone witte gewaad stond voor heiligheid en gehoorzaamheid aan God. Toen liet de Heer mij iets zien waardoor ik nog harder moest huilen dan voorheen. Ik zag mensen plotseling van de aarde verdwijnen. Toen zag ik auto's op elkaar botsen. Ik zag telefoons op de grond vallen.

Alle kinderen verdwenen. Mensen schreeuwden van angst overal. De aarde raakte in verwarring. Ik hoorde mensen luid huilen en zeggen: "Wat gebeurt er?" Toen zei de Heer: "Dit is de opname waar velen niet op voorbereid zijn." Ik zag dode lichamen uit hun graf opstaan. En ware gelovigen worden opgenomen in de tegenwoordigheid van God. Vrede was op hun gezichten te zien. Maar toen zag ik ook veel mensen die achterbleven. Sommigen van hen waren kerkgangers. Sommigen zongen in koren. Degenen die in het koor zongen, ken ik persoonlijk van mijn kerk. Sommigen preekten online. Sommigen noemden zichzelf al jaren Christen, maar ze waren achtergebleven. Ik viel huilend op mijn knieën en vroeg de Heer: "Waarom zijn deze mensen achtergebleven?"

Toen antwoordde de Heer mij met een stem vol verdriet. Ze wisten van Mij, maar ze hadden zich niet echt aan Mij overgegeven. Die woorden braken mijn hart. Toen liet Hij mij een ander visioen zien. Ik zag veel Christenen zware tassen op hun rug dragen terwijl ze naar kerkgebouwen liepen. In die zakken zaten verborgen zonden. Ik zag lust, onvergevingsgezindheid, jaloezie, trots, roddel, haat en liefde voor de wereld. De Heer zei: "Veel mensen zien er van buiten rein uit, maar van binnen zijn ze ver van Mij verwijderd." Toen zag ik een ander tafereel. Ik zag een smalle weg met slechts een paar mensen die erop liepen. Sommigen huilden terwijl ze liepen. Sommigen werden door anderen bespot. Sommigen struikelden, maar bleven Jezus volgen.

Daarnaast zag ik een zeer brede weg vol mensen die lachten en zich vermaakten. Veel mensen op die weg noemden zichzelf ook Christenen. Toen sprak de Heer opnieuw. De smalle weg is gehoorzaamheid. De brede weg is bedrog. Ik begreep het meteen. Toen zag ik iets dat me diep beangstigde. Ik zag demonen kerken binnengaan waar geen gebed en geen heiligheid was. De mensen binnen merkten het niet eens, omdat ze geestelijk blind waren geworden. Maar toen ik keek naar de kerken die vervuld waren met de Heilige Geest, zag ik engelen om hen heen staan ​​die hen elke dag beschermden. De Heer zei: "Zonder mijn Geest kunnen mensen in deze laatste dagen niet standhouden." Toen liet Hij me mensen zien die uren op sociale media doorbrachten, maar slechts een paar minuten baden.

Ik zag Christenen die meer opgewonden waren over wereldse dingen dan over de aanwezigheid van God. Ik zag veel gelovigen de Bijbel niet meer ernstig lezen. Toen keek de Heer me aan en zei: "Zeg tegen Mijn volk dat ze wakker moeten worden. De tijd dringt." Ik begon onbedaarlijk te huilen. Ik zei: "Heer, heb alstublieft medelijden met ons." Toen liet Hij me plotseling een klein deel van Zijn verdriet voelen. Het was geen menselijk verdriet. Het was diep verdriet, omdat zoveel mensen Hem afwijzen terwijl ze doen alsof ze Hem volgen. Ik viel huilend op de grond. Toen raakte de Heer me zachtjes aan en vrede vulde mijn hart weer. Hij zei: "Ik waarschuw omdat Ik liefheb." Hierna zag ik aanbidding in de Hemel.

De aanbidding daar is niet goed te beschrijven met menselijke woorden. Niemand aanbad om aandacht te krijgen. Niemand wilde roem. Iedereen sprak alleen over Jezus. Ik zag kinderen vrolijk rondlopen bij prachtige rivieren. Ze riepen me om bij hen te komen, maar ik kon niet bewegen. Iets als een koepel bedekte me. Maar ik voelde hun liefde en vreugde. Ik zag mensen in witte kleding God prijzen met tranen van vreugde. De vrede daar was groter dan alles op aarde. Ik wilde die plaats niet verlaten. Maar toen sprak de Heer opnieuw. Je moet terugkeren en waarschuwde hen. Ik huilde en smeekte hem: "Heer, laat me alsjeblieft blijven." Maar Hij antwoordde zachtjes: "Je werk op aarde is nog niet voltooid." Plotseling voelde ik mezelf snel naar beneden zakken. Toen hoorde ik weer stemmen om me heen. Ik hoorde het geluid van machines.

Toen wist ik dat ik terug op aarde was. Ik hoorde ook gehuil. Dit waren de kreten van mijn moeder en zussen. Toen gingen mijn ogen open. Op de vijfde dag vertelde mijn moeder me dat de dokter mijn lichaam naar een ander, beter uitgerust ziekenhuis wilde overbrengen, omdat hij zei dat het steeds erger werd. Maar door Gods genade, net toen ze op het punt stonden zo'n bevel op te volgen, werd ik wakker. Ik was terug in het ziekenhuis. Mijn zus schreeuwde luid en begon God te prijzen. De dokter keek geschokt omdat ze dachten dat ik het niet zou overleven. Ze vertelden mijn familie dat ik 5 dagen in coma had gelegen. Maar wat ik ervoer, voelde echter dan het leven op aarde. Sinds die dag ben ik nooit meer dezelfde geweest.

Ik speel geen spelletjes meer met mijn geestelijk leven. Ik bid nu anders. Ik lees mijn Bijbel nu anders. Ik begrijp dat Jezus echt spoedig terugkomt. Luister goed naar me. Niet elke kerk behoort God toe. De kerk die Hem toebehoort is de kerk die vervuld is met de Heilige Geest, waarheid, bekering, heiligheid, gebed en gehoorzaamheid aan Jezus Christus. Dit is niet de tijd om geestelijk te slapen. Dit is niet het moment om de massa te volgen. Dit is niet het moment om een ​​dubbelleven te leiden. Jezus waarschuwt Zijn volk omdat de opname zeer nabij is. Bekeer je alsjeblieft zolang er nog tijd is.

 

25/5 Minder technologie, meer knuffels onderling, meer liefde - Angelica

Maria: Kinderen, volken van de hele aarde, luister niet naar de heersers van de aarde; zij richten grote schade aan de aarde aan, zij doden de kinderen van God enkel voor hun eigenbelang en voor de rijke landen die overal op aarde bestaan. Zij zijn allen gelijk, gedreven door eigenbelang, en daarvoor is niets anders: er is geen kloppend hart, geen liefde, en bovenal is er geen God.

Rebellen, laat altijd jullie stem horen!

Zoals ik jullie al zo vaak heb gezegd, maar jullie luisteren nooit: “JULLIE ZIJN MET VEEL MEER, EEN MENIGTE!” De heersers vrezen jullie als jullie, broeders en zusters, verenigd zouden zijn, maar jullie zijn nog niet verenigd. Toch verlies ik de hoop niet, want jullie zijn kinderen van God.

Ik weet heel goed wat jullie denken; jullie denken dat God jullie allen zou moeten verenigen – nee, zo werkt het niet, want God de Vader wil dat eenheid en liefde in het hart van ieder van Zijn kinderen opbloeien. Je begint, en dan zal de Vader het werk voltooien. Kun je het? Ik blijf ja zeggen!

Luister naar je ziel; zij is je tot grote hulp. Zij begrijpt zelfs je grillen, want de ziel is God Zelf.

Haast je, wacht niet langer. De tijd dringt, en wanneer alles volbracht is, zul je genieten van de schoonheid en de vreugde van het werk dat je hebt gedaan.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef je Mijn Heilige Zegen en dank je dat je naar Mij hebt geluisterd.

BID, BID, BID!

Jezus: IK ZEGEN JE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN.

Moge Mijn zegen overvloedig, stralend, verzoenend, heilig en heiligend neerdalen op alle volken der aarde, zodat zij hun blik naar de horizon mogen richten en begrijpen dat er voorbij pijn goedheid is.

Kinderen, jullie kunnen dit niet meer bevatten, omdat jullie verslaafd zijn aan technologie, de massamedia die jullie in verwarring brengen, en, niet te vergeten, Satan die jullie kwelt door middel van jullie technologie wanneer die misbruikt wordt. Hij komt als een storm en leidt jullie ertoe om altijd de ergste dingen te doen die jullie aardse leven verstoren; daarom, kinderen, minder technologie, meer knuffels onderling, meer liefde, en denk altijd met je eigen verstand – trap er niet in.

Jullie zijn kinderen van God; jullie kunnen het – jullie hoeven het alleen maar te willen!

Ik zegen jullie in mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Ik, de Zoon en de Heilige Geest! Amen.