De Drie-eenheid in de Bijbel

Maria in de Bijbel

In de christelijke theologie wordt de relatie tussen het Oude Testament (OT) en het Nieuwe Testament (NT) begrepen via typologie: personen, objecten en gebeurtenissen in het OT wijzen vooruit naar grotere realiteiten in het NT.

Hieronder vindt u de diepe parallel tussen de voorafbeeldingen van Maria in het Oude Testament en hun directe vervulling of weerspiegeling in het Nieuwe Testament:

1. De Vrouwen: Van Oude Eva naar Nieuwe Eva

Typologie in het Oude Testament (OT)	Vervulling in het Nieuwe Testament (NT)	Theologische betekenis
Eva (Genesis 3) Luisterde naar een gevallen engel (Satan), was ongehoorzaam en bracht de zonde en de dood in de wereld.	Maria (Lucas 1:38) Luisterde naar de aartsengel Gabriël, was volkomen gehoorzaam („Mij geschiede naar Uw woord”) en bracht het Leven (Jezus) in de wereld.	Maria is de Nieuwe Eva. Waar de knoop van Eva's ongehoorzaamheid de mensheid bond, ontwarde Maria's gehoorzaamheid deze knoop.
Koningin-Moeder / Gebirah (1 Koningen 2:19) Bathseba neemt plaats op een zetel aan de rechterhand van haar zoon, Koning Salomo, om als machtige voorspreekster voor het volk op te treden.	Koningin van de Hemel (Openbaring 12:1 / Johannes 2) Maria wordt getoond met een kroon van twaalf sterren en bewerkt bij Jezus het eerste wonder in Kana door haar voorspraak: „Zij hebben geen wijn meer.”	In het Koninkrijk van God is Maria Gods Moeder. Zij zit aan de rechterhand van Koning Jezus om de gebeden en noden van de gelovigen te bepleiten.
Judith en Esther (Judith 13:18 / Esther 5) Heldhaftige vrouwen die de kop van de vijand afhakken of hun leven riskeren om bij de koning te pleiten voor de redding van hun volk.	Middelares van Genade (Lucas 1:42 / Johannes 19) Elisabeth prijst Maria met dezelfde woorden als Judith: „Gezegend bent u onder de vrouwen.” Onder het kruis deelt Maria in het lijden ter redding van de wereld.	Deze vrouwen prefigureerden Maria's actieve rol in de spirituele strijd tegen het kwaad en haar positie als de ultieme Voorspreekster.

2. De Heilige Objecten: Het Vat en de Woonplaats van God

Typologie in het Oude Testament (OT)	Vervulling in het Nieuwe Testament (NT)	Theologische betekenis
De Ark van het Verbond (Exodus 40:34-35) De Sjechina-wolk (Gods tastbare glorie) daalt neer en overschaduwt de tabernakel waarin de Ark met het geschreven Woord (de stenen tafelen) staat.	De Nieuwe Ark (Lucas 1:35) De engel Gabriël zegt tegen Maria: „De kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen.” Zij draagt het Levende Woord van God (Jezus) in haar schoot.	Maria is de Ark van het Nieuwe Verbond. Haar schoot is het allerheiligste vat dat niet de wet op steen draagt, maar de Wetgever Zelf.
De Gesloten Oostpoort (Ezechiël 44:1-2) Een prachtige poort van het heiligdom die voor altijd gesloten moet blijven, omdat de HEERE, de God van Israël, erdoor naar binnen is gegaan.	De Maagdelijke Schoot (Lucas 1:34) Maria baart Jezus als maagd: „Hoe zal dit geschieden, aangezien ik geen man bekend heb?”	Dit symbool wijst op Maria's Altijddurende Maagdelijkheid. Haar schoot was uitsluitend gereserveerd voor de intrede van God in de menselijke geschiedenis.
De Brandende Braamstruik (Exodus 3:2) Een struik die in lichterlaaie staat door het goddelijke vuur, maar die door dat vuur niet wordt verteerd of beschadigd.	De Onbevlekte Ontvangenis (Lucas 1:28) Maria wordt door de engel begroet als „vol van genade”. Zij draagt het verterende vuur van de Godheid in haar schoot zonder te sterven.	Maria kon de oneindige heilige God in haar menselijke lichaam dragen omdat zij door Gods genade vanaf haar eerste begin vrij van elke zonde was bewaard.

 

De rol van Maria in het Nieuwe Testament

Het Nieuwe Testament bevat een reeks zeer specifieke passages die de cruciale rol van de Maagd Maria in het verlossingswerk van Jezus Christus beschrijven. Vanaf de aankondiging van de geboorte tot aan het ontstaan van de vroege Kerk is zij een sleutelfiguur.

Hieronder vindt u het volledige overzicht van alle bijbelverzen en passages over Maria in het Nieuwe Testament, gecategoriseerd per gebeurtenis:

1. De Aankondiging en de Ontvangenis (Het „Fiat”)

In deze verzen viert de Schrift Maria’s unieke uitverkiezing, haar maagdelijkheid en haar absolute gehoorzaamheid aan Gods Wil.

* Lucas 1:26-38: De aartsengel Gabriël verschijnt aan Maria in Nazareth. Hij begroet haar met de woorden „Wees gegroet, vol van genade” (1:28) en kondigt aan dat zij de Moeder van de Allerhoogste zal worden door de overschaduwing van de Heilige Geest (1:35). Maria antwoordt met haar beroemde instemming: „Zie de dienstmaagd des Heeren; mij geschiede naar uw woord” (1:38).

* Matteüs 1:18-25: De engel verschijnt in een droom aan Sint-Jozef om hem uit te leggen dat het kind in Maria’s schoot is verwekt door de Heilige Geest, en dat zij een Zoon zal baren die de profetie van Immanuel vervult.

2. De Visitatie en het Magnificat

Maria reist naar haar zwangere nicht Elisabeth, een moment vol profetische vreugde.

* Lucas 1:39-56: Bij Maria’s groet springt de ongeboren Johannes de Doper op van vreugde in de schoot van Elisabeth. Elisabeth roept uit: „Gezegend bent u onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot!” (1:42). Hierop spreekt Maria haar grote lofzang uit, het Magnificat (1:46-55): „Want zie, van nu aan zullen mij alle geslachten zalig prijzen.”

3. De Geboorte en de Kindertijd van Jezus

Hier wordt Maria getoond als de moeder die alles in stilte overweegt en de profetieën van het lijden ontvangt.

* Lucas 2:1-20: De geboorte van Jezus in Bethlehem, het bezoek van de herders. Vers 19 benadrukt haar innerlijke houding: „Maar Maria bewaarde al deze woorden en overwoog die in haar hart.”

* Lucas 2:21-39 (De Presentatie in de Tempel): Veertig dagen na de geboorte brengen Maria en Jozef Jezus naar de tempel. De profeet Simeon zegent hen en profeteert rechtstreeks tot Maria over haar toekomstige medelijden aan het kruis: „En ook door uw eigen ziel zal een zwaard gaan, opdat de overwegingen uit vele harten openbaar worden” (2:35).

* Matheüs 2:11: Het bezoek van de Wijzen uit het Oosten: „En zij gingen het huis binnen en zagen het Kind met Maria, Zijn moeder, en zij vielen neer en aanbaden Het.”

* Matteüs 2:13-23: De vlucht naar Egypte om te ontsnappen aan Herodes, en de uiteindelijke terugkeer naar Nazareth.

* Lucas 2:41-52 (Jezus teruggevonden in de Tempel): Wanneer Jezus twaalf jaar oud is, blijft Hij achter in Jeruzalem. Na drie dagen zoeken vinden Jozef en Maria Hem. Als Jezus zegt dat Hij in het huis van Zijn Vader moet zijn, begrijpen ze het niet, maar vers 51 herhaalt: „En Zijn moeder bewaarde al deze woorden in haar hart.”

4. Het Openbare Leven van Jezus

Tijdens Jezus’ prediking treedt Maria op de achtergrond, maar zij blijft de spirituele gids die de mens naar haar Zoon leidt.

* Johannes 2:1-12 (De Bruiloft te Kana): Maria bewerkt Jezus’ allereerste wonder (het veranderen van water in wijn) door Hem te wijzen op de nood van het bruidspaar. Zij spreekt hier haar laatste en belangrijkste geciteerde woorden in de Bijbel: „Wat Hij ook tegen u zal zeggen, doe dat” (2:5).

* Matteüs 12:46-50 / Marcus 3:31-35 / Lucas 8:19-21: Maria en Zijn broeders staan buiten en willen Jezus spreken. Jezus reageert door te zeggen dat Zijn ware moeder en broeders zij zijn die de Wil van God horen en doen (wat een ultiem compliment is aan Maria, die Gods Wil perfect deed).

* Lucas 11:27-28: Een vrouw uit de menigte roept naar Jezus: „Zalig is de moederschoot die U gedragen heeft...” Jezus antwoordt: „Zalig zijn veeleer zij die het Woord van God horen en dat bewaren.”

5. Het Lijden (Aan de voet van het Kruis)

Het absolute hoogtepunt van haar medelijden en haar aanstelling tot Moeder van de Kerk.

* Johannes 19:25-27: Terwijl Jezus sterft, staat Maria samen met de apostel Johannes onder het kruis. Jezus verbindt hen teder: „Toen Jezus Zijn moeder zag en de discipel die Hij liefhad bij haar zag staan, zei Hij tegen Zijn moeder: Vrouw, zie, uw zoon. Daarna zei Hij tegen de discipel: Zie, uw moeder. En vanaf dat uur nam de discipel haar in zijn eigen huis op.”

6. De Vroege Kerk en de Handelingen

Maria is aanwezig bij het fundament van de sacramentele Kerk.

* Handelingen 1:14: Na de hemelvaart van Jezus trekt de jonge Kerk zich terug in de bovenzaal om te bidden in afwachting van Pinksteren. De Schrift vermeldt haar expliciet: „Deze allen bleven eendrachtig volharden in het gebed en het smeken, samen met de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broeders.”

7. Profetische en Theologische vermeldingen

* Galaten 4:4 (Paulus over de Incarnatie): De apostel Paulus noemt haar rol in de verlossing bondig maar fundamenteel: „Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet.”

* Openbaring 12:1-6 & 13-17 (De Vrouw omkleed met de Zon): Hoewel exegeten deze passage ook uitleggen als een symbool voor het volk Israël en de Kerk, ziet de katholieke en orthodoxe traditie hierin de hemelse verheerlijking van Maria: „En er verscheen een groot teken in de hemel: een vrouw, omkleed met de zon, en de maan was onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren” (12:1). Zij baart een mannelijk Kind dat de volken zal hoeden, terwijl de draak (Satan) haar tevergeefs probeert te vernietigen.

De rol van Maria in het Oude Testament

In het Oude Testament is de Maagd Maria niet met haar letterlijke naam te vinden. De katholieke en orthodoxe theologie herkent haar rol via profetieën (rechtstreekse voorspellingen) en typologieën (symbolen, voorafbeeldingen en prefigureringen).

Volgens de vroege kerkvaders ligt het Nieuwe Testament al verborgen in het Oude. Hieronder vindt u het overzicht van alle cruciale bijbelpassages in het Oude Testament die betrekking hebben op de rol van Maria.

1. De rechtstreekse Profetieën

* Genesis 3:15 (Het Proto-evangelie / De eerste belofte):
Na de zondeval spreekt God de slang (Satan) aan:
„En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht; Dat zal u de kop vermorzelen, en u zult Het de hielverbrijzelen.”

Betekenis: Dit is de allereerste profetie over de Verlossing. Maria is de 'Vrouw' wier Nageslacht (Jezus Christus) de duivel zal overwinnen. In de katholieke traditie wordt Maria, vanwege haar totale zondeloosheid, gezien als degene die in eenheid met haar Zoon de kop van de slang vermorzelt.

* Jesaja 7:14 (De Maagdelijke Geboorte):
„Daarom zal de Heere Zelf u een teken geven: Zie, de maagd zal zwanger worden. Zij zal een Zoon baren en Hem de naam Immanuel geven.”

Betekenis: Dit vers wordt in Mattheüs 1:23 rechtstreeks geciteerd om de maagdelijke ontvangenis van Jezus door Maria te bewijzen.

Micha 5:2:
„(...) uit u [Bethlehem] zal Mij voortkomen Wie een Heerser zal zijn in Israël (...) Daarom zal Hij hen overgeven tot de tijd dat zij die baren zal, gebaard heeft.”

Betekenis: Naast de geboorteplaats van de Messias voorspelt Micha dat Israël een periode van beproeving zal doormaken totdat de specifieke Moeder („zij die baren zal”) haar Kind ter wereld brengt.

2. Typologieën: Maria voorafgebeeld als een 'Vat' of 'Huis'

* Exodus 40:34-35 (De Ark van het Verbond):
„Toen overdekte de wolk de tent van de ontmoeting, en de heerlijkheid van de HEERE vervulde de tabernakel.”

Betekenis: De Ark droeg het tastbare Woord van God (de stenen tafelen). Maria is de Ark van het Nieuwe Verbond. Zoals de wolk (de Sjechina-glorie) de ark overschaduwde, zo overschaduwde de Heilige Geest Maria bij de aankondiging (Lucas 1:35).

* Ezechiël 44:1-2 (De Gesloten Poort):
„Toen bracht Hij mij terug naar de poort van het buitenste heiligdom, die naar het oosten gekeerd was, en die was gesloten. En de HEERE zei tegen mij: Deze poort moet gesloten blijven, hij mag niet geopend worden en niemand mag daardoor naar binnen gaan, want de HEERE, de God van Israël, is daardoor naar binnen gegaan; daarom moet hij gesloten blijven.”

Betekenis: De kerkvaders (zoals de heilige Ambrosius) zagen in deze gesloten oostpoort, waar de heerlijkheid van God doorheen ging waarna deze dicht bleef, het ultieme symbool voor de altijddurende maagdelijkheid van Maria.

* Daniël 2:34-35 (De Berg):
Daniël verklaart een droom waarin een steen losraakt van een berg, "zonder dat er een hand aan te pas kwam", en de wereldrijken verbrijzelt.

Betekenis: De berg stelt Maria voor, uit wie Christus (de Rots) is voortgekomen zonder menselijk toedoen (de maagdelijke ontvangenis).

3. Profetische Vrouwen als voorafbeelding van Maria

In het Oude Testament treden sterke vrouwen op die hun volk redden van de ondergang. Zij weerspiegelen Maria’s overwinning en haar koninklijke waardigheid:

* 1 Koningen 2:19-20 (De Koningin-Moeder / Gebirah):
„Toen Bathseba bij koning Salomo binnenkwam (...) stond de koning op, ging haar tegemoet en boog zich voor haar. Daarna nam hij plaats op zijn troon en liet een zetel neerzetten voor de moeder van de koning, zodat zij aan zijn rechterhand kon zitten.”

Betekenis: In het koninkrijk Israël was niet de vrouw van de koning de machtigste vrouw, maar de Koningin-Moeder (de Gebira). Zij zat aan zijn rechterhand en trad op als voorspreker voor het volk. Dit prefigureert Maria’s rol als Koningin van de Hemel die aan de rechterhand van haar Zoon, Koning Jezus, voor ons pleit.

* Judith 13:18 & 15:9 (De gezegende redster):
Judith hakt het hoofd van de vijandelijke legerleider Holofernes af en redt Israël. De hogepriester prijst haar: „Gezegend bent u, dochter, door de allerhoogste God, boven alle vrouwen op aarde (...) U bent de roem van Jeruzalem, de grote trots van Israël.”

Betekenis: Deze woorden weerspiegelen exact de begroeting van Elisabeth aan Maria („Gezegend bent u onder de vrouwen”). Judith overwon de vijand door hem de kop af te hakken, zoals Maria de spirituele vijand overwint.

* Esther 5:1-3 (De Voorspreekster):
Koningin Esther riskeert haar leven om ongevraagd voor de koning te verschijnen en te smeken om genade voor haar ter dood veroordeelde volk. De koning schenkt haar genade.

Betekenis: Esther weerspiegelt Maria als de Middelares en Voorspreekster die voor de troon van de Koning der Koningen pleit voor de redding van zondaars.

4. Poëtische en Mystieke boeken (De Bruid)

* Hooglied 4:12:
„Een gesloten tuin bent u, mijn zuster, mijn bruid, een gesloten bron, een verzegelde fontein.”

Betekenis: In de mystieke exegese is de Bruid uit het Hooglied niet alleen de Kerk, maar ook Maria in haar volmaakte, Onbevlekte Ontvangenis: een tuin waar de zonde nooit is binnengedrongen, puur gereserveerd voor God.

De 12 grote feesten

Binnen de Orthodoxe Kerk (en de Oosters-Katholieke Kerken) zijn de Twaalf Grote Feesten (Grieks: Dodekaorton) de belangrijkste liturgische feesten van het kerkelijk jaar. Ze herdenken de meest cruciale gebeurtenissen uit het leven van Jezus Christus en de Moeder Gods (Theotokos).

Het allerhoogste feest, Pasen (de Opstanding van Christus), staat hier nog boven en wordt de „Feest der Feesten” genoemd. De overige twaalf feesten zijn onderverdeeld in de feesten voor de Heer (Despotische feesten) en feesten voor Maria (Theometorische feesten).

De Twaalf Grote Feesten (chronologisch volgens het Orthodoxe kerkelijk jaar dat op 1 september begint):

* Geboorte van de Moeder Gods (8 september)
De geboorte van de Heilige Maagd Maria uit haar ouders Joachim en Anna.

* Kruisverheffing (14 september)
De herdenking van de terugvinding van het Ware Kruis van Christus door de heilige Helena in Jeruzalem.

* Presentatie van de Moeder Gods in de Tempel (21 november)
Het feest waarbij de driejarige Maria door haar ouders naar de tempel wordt gebracht om aan God te worden toegewijd.

* Geboorte van de Heer (25 december)
De menswording en geboorte van Jezus Christus in Bethlehem.

* Theofanie / Epifanie (Doop van de Heer) (6 januari)
De openbaring van de Heilige Drie-eenheid tijdens de doop van Jezus door Johannes de Doper in de Jordaan.

* Opdracht van de Heer in de Tempel (2 februari)
Veertig dagen na Zijn geboorte wordt Jezus naar de tempel gebracht, waar de profeten Simeon en Anna Hem herkennen als de Messias.

* Maria-Boodschap (25 maart)
De aartsengel Gabriël brengt aan Maria de boodschap dat zij de Moeder van de Verlosser zal worden.

* De Intocht in Jeruzalem (Palmzondag) (Zondag vóór Pasen)
Jezus rijdt op een ezel Jeruzalem binnen en wordt toegejuicht met palmtakken.

* Hemelvaart van de Heer (40 dagen na Pasen)
Jezus stijgt op naar de hemel in het bijzijn van Zijn discipelen.

* Pinksteren (50 dagen na Pasen)
De uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen en het ontstaan van de christelijke Kerk.

* Gedaanteverandering van de Heer (6 augustus)
Jezus toont Zijn goddelijke glorie op de berg Thabor aan Petrus, Jakobus en Johannes.

* Ontslapen van de Moeder Gods (15 augustus)
Het sterven en de opneming in de hemel van de Heilige Maagd Maria (in het Westen bekend als Maria-Tenhemelopneming).

Verschil in Kalender

Let op: Hoewel de data hierboven de officiële kalenderdata zijn, vieren orthodoxe kerken die de Juliaanse kalender volgen (zoals de Russische of Servische kerk) deze feesten momenteel 13 dagen later op onze westerse (Gregoriaanse) kalender. Kerstmis valt voor hen bijvoorbeeld op 7 januari.

Betekenis van deze 12 grote feesten

1. Geboorte van de Moeder Gods (8 september)

Theologische diepgang: Dit feest markeert het absolute begin van het Nieuwe Verbond. Maria’s ouders, Joachim en Anna, waren onvruchtbaar en oud. Haar geboorte is een miraculeus geschenk van God.

Spirituele betekenis: Zij is de „Poort naar het Licht”. God bereidt in haar een zuivere, menselijke woonplaats voor Zichzelf voor. De orthodoxe hymnen zingen dat haar geboorte "vreugde aankondigt aan het hele universum", omdat de keten van de erfzonde begint te breken.

2. Kruisverheffing (14 september)

Theologische diepgang: Dit is het enige grote feest dat niet direct gekoppeld is aan het aardse leven van Jezus of Maria. Het herdenkt de ontdekking van het Ware Kruis door keizerin Helena in 326. Tijdens de liturgie tilt de priester het kruis naar de vier windstreken terwijl het volk honderdmaal „Kyrie eleison” (Heer, ontferm U) zingt.

Spirituele betekenis: Het kruis is niet langer een Romeins martelwerktuig, maar de „Levensboom” en het kosmische symbool van Christus’ overwinning op de dood. Het herinnert de gelovige eraan dat er geen verrijzenis is zonder het kruis te dragen.

3. Presentatie van de Moeder Gods in de Tempel (21 november)

Theologische diepgang: De driejarige Maria treedt het Heilige der Heiligen van de tempel binnen—de plaats waar normaal gesproken alleen de hogepriester eenmaal per jaar mocht komen.

Spirituele betekenis: Dit is een diepe paradox. De stenen tempel van het Oude Verbond ontvangt de Levende Tempel (Maria) van het Nieuwe Verbond. Zij overtreft de oude tempel, omdat zij niet de stenen tafelen van de wet zal herbergen, maar de Wetgever Zelf (Jezus) in haar schoot zal dragen.

4. Geboorte van de Heer / Kerstmis (25 december)

Theologische diepgang: Het mysterie van de Incarnatie (de menswording). God wordt wat Hij niet was (mens) zonder te verliezen wat Hij was (God). Op de icoon ligt Jezus niet in een gezellige stal, maar in een donkere kribbe die de vorm heeft van een doodskist, gewikkeld in doeken die lijken op lijkwaden.

Spirituele betekenis: God daalt af in de diepste, donkerste grot van de menselijke existentie en zonde om de schepping van binnenuit te verlichten en te vergoddelijken (theosis).

5. Driekoningen (6 januari)

Theologische diepgang: Bij de doop van Jezus in de Jordaan openbaart de Heilige Drie-eenheid Zich voor het eerst hoorbaar en zichtbaar aan de mensheid: de stem van de Vader spreekt, de Zoon staat in het water, en de Geest daalt neer als een duif.

Spirituele betekenis: Het feest omvat de grote waterwijding. Door in de Jordaan af te dalen, wast Jezus niet Zijn eigen zonden af (Hij is immers zondeloos), maar reinigt en heiligt Hij het element water en daarmee de gehele kosmos en de materiële schepping.

6. Opdracht van de Heer in de Tempel (2 februari)

Theologische diepgang: Jezus wordt als baby door de profeten Simeon en Anna herkend. Simeon spreekt zijn beroemde lofzang uit („Laat nu, Heer, Uw dienstknecht gaan in vrede...”).

Spirituele betekenis: Dit feest symboliseert de ontmoeting tussen het Oude en het Nieuwe Verbond. Simeon vertegenwoordigt het wachtende Israël van het Oude Testament, dat nu in vrede kan heengaan omdat het de Verlosser van het Nieuwe Testament in de armen heeft gesloten.

7. Maria-Boodschap (25 maart)

Theologische diepgang: Het moment van de ontvangenis. Dit feest viert de cruciale samenwerking (synergie) tussen Gods wil en de vrije wil van de mens. God dwingt Maria niet; Hij wacht op haar antwoord.

Spirituele betekenis: Door Maria’s „Fiat” (Mij geschiede naar Uw woord) kan de Verlossing beginnen. Waar de eerste vrouw (Eva) door ongehoorzaamheid de dood bracht, brengt de Nieuwe Eva (Maria) door haar gehoorzaamheid het Leven in de wereld.

8. De Intocht in Jeruzalem / Palmzondag (Zondag vóór Pasen)

Theologische diepgang: Jezus treedt Jeruzalem binnen als de Messias, maar niet als een militaire, aardse koning op een strijdpaard. Hij kiest een jonge, nederige ezel.

Spirituele betekenis: De menigte die vandaag „Hosanna!” roept, zal een paar dagen later „Kruisig Hem!” schreeuwen. Het herinnert ons aan de wispelturigheid van het menselijk hart en laat zien dat Christus’ Koninkrijk niet van deze wereld is.

9. Hemelvaart van de Heer (40 dagen na Pasen)

Theologische diepgang: Jezus keert terug naar de Vader, maar Hij doet dit niet puur als de goddelijke Geest. Hij neemt Zijn verheerlijkte, opgestane menselijke lichaam mee de hemel in.

Spirituele betekenis: Onze menselijke natuur is nu verheven tot in het diepste binnenste van de Heilige Drie-eenheid. Waar Jezus is heengegaan, is de weg nu definitief geopend voor de mens om te delen in het goddelijke leven.

10. Pinksteren (50 dagen na Pasen)

Theologische diepgang: De komst van de Heilige Geest in de gedaante van vurige tongen. Pinksteren is de spirituele omkering van de Babylonische spraakverwarring: toen werden de volkeren verdeeld door taal, nu verenigt de Heilige Geest alle talen en volkeren in één geloof.

Spirituele betekenis: Dit is de geboortedag van de Kerk. De Heilige Geest daalt niet alleen neer op de apostelen, maar blijft permanent in de Kerk aanwezig om de sacramenten levend te maken en de gelovigen te heiligen.

11. Gedaanteverandering / Transfiguratie (6 augustus)

Theologische diepgang: Op de berg Thabor straalt Jezus plotseling met een bovennatuurlijk, ongeschapen licht (het Thaborlicht), in het bijzijn van Mozes, Elia en drie apostelen.

Spirituele betekenis: Jezus laat Zijn discipelen heel even Zijn goddelijke natuur zien, zodat ze tijdens Zijn naderende kruisiging zullen begrijpen dat Zijn lijden een vrijwillige keuze is. Tegelijkertijd toont het de eindbestemming van de mens: ook ons lichaam is bestemd om volledig doorstroomd en getransfigureerd te worden door Gods glorie.

12. Ontslapen van de Moeder Gods / Tenhemelopneming (15 augustus)

Theologische diepgang: Maria sterft een natuurlijke, menselijke dood (het ontslapen), maar haar lichaam kent geen ontbinding. Zij wordt door haar Zoon direct met lichaam en ziel in de hemelse glorie opgenomen. Op de icoon staat Jezus aan haar sterfbed, terwijl Hij haar ziel (afgebeeld als een klein, in doeken gewikkeld baby'tje) in Zijn armen houdt.

Spirituele betekenis: De rollen zijn omgedraaid: eerst droeg Maria de baby Jezus, nu draagt Jezus de ziel van Zijn Moeder. Haar hemelopneming is de belofte en de eersling van de algemene opstanding van de lichamen die alle gelovigen aan het einde der tijden te wachten staat.

Stefan Burns

16/8 Recente geologische gebeurtenissen hebben de aandacht getrokken van miljoenen mensen over de hele wereld, van krachtige en verwoestende aardbevingen in Japan, de Filipijnen, Indonesië, Venezuela en Colombia, een enorme vuurbal boven Cascadia, tot krachtige stormen zoals de orkaan van categorie 1 die momenteel het eiland Hawaï teistert. Een nadere analyse van deze gebeurtenissen onthult een interessant patroon dat mogelijk wijst op een veel groter proces dat zich op deze planeet afspeelt met betrekking tot de grotere vulkanen van de aarde.

15/8 Een gigantische aardbeving met een magnitude van 7,7 heeft Indonesië getroffen, slechts ongeveer 4 dagen nadat een aardbeving met een magnitude van 7,4 Colombia trof aan de andere kant van de wereld. In juni en juli wees ik al op het risico van zware aardbevingen in Colombia en deze regio van Indonesië na de aardbevingen met een magnitude van 7,2 en 7,5 in Venezuela, en nu is het zover. 

On the pulse with Silki

16/8 SCHOKKENDE beelden uit Italië, Sicilië en de Etna-vulkaan, er zijn zojuist bizarre dingen gebeurd! Trillingen veroorzaakten een instorting en iets verplaatste zich onder de Etna, wat resulteerde in een explosie in een andere krater dan de huidige eruptiekrater. Vervolgens vond er een zware aardbeving met een magnitude van 3,9 plaats op de breuklijn die het noordelijke uiteinde markeert van de gevaarlijke scheur die ervoor zorgt dat de oostelijke flank van de Etna in zee stort. Een totale instorting zal een catastrofale tsunami veroorzaken!

15/8 Muren storten in door zware aardbeving in Spanje — Auto's verpletterd, gebouwen beschadigd! Een zware aardbeving met een magnitude van 5,2 trof het gebied nabij Granada, Spanje, met schade aan gebouwen, ingestorte muren en puin, verpletterde voertuigen en een aanhoudende reeks naschokken tot gevolg. Hulpdiensten inspecteren de schade terwijl de seismische activiteit in het gebied Granada-Otura-Alhendín aanhoudt.

15/8 Waarom degenen die niet toegewijd zijn aan OLVrouw langer in het Vagevuur blijven - Uniquely Mary

Iedere ziel in het vagevuur die er langer dan een week of langer dan 30 dagen verblijft, heeft op de een of andere manier gefaald in een juiste toewijding en liefde voor de Heilige Moeder. We weten van de heiligen dat het vagevuur ondraaglijk is.

De minste pijn in het vagevuur is pijnlijker dan de grootste pijnen hier op aarde en overtreft zelfs wat de martelaren lijden. En de tijd in het vagevuur voelt ongelooflijk lang aan. Zelfs als je er maar een week bent, laten verschillende visioenen zien dat het voelt alsof je er meer dan 700 jaar bent. Stel je voor dat je er lang bent en dat het niet zo hoeft te zijn. Waarom zou je langer in het vagevuur willen blijven dan nodig is? Deze video onthult waarom de Heilige Moeder zo machtig is in het vagevuur, hoe ze je er in 30 dagen of minder uit kan halen, en hoe je op de juiste manier aan haar toegewijd kunt zijn om ervoor te zorgen dat dit gebeurt.

1 Ten eerste, dat ze zo machtig is. Dit visioen openbaart dat de Moeder van God elke zaterdag het vagevuur bezoekt, behalve tijdens de vasten en de advent. En op haar feestdagen verkrijgt ze de bevrijding van talloze zielen, met name op de Onbevlekte Ontvangenis, de Tenhemelopneming en de dag waarop de hele kerk haar viert als de Moeder van God. Let op hoe er staat dat zaterdag een van de dagen is waarop ze zielen bevrijdt.

Waarom is OLVrouw zo machtig in het vagevuur? Ten eerste omdat ze de Koningin van de Barmhartigheid is. En ze is niet zomaar de Koningin van de Barmhartigheid omdat dat een mooie titel is die de Kerk haar heeft gegeven. Barmhartigheid is namelijk wanneer je iets krijgt wat je niet verdient. Voordat OLVrouw zelfs maar geschapen was, voordat ze ook maar enige keuze maakte, ontving ze al zoveel genaden, namelijk de Onbevlekte Ontvangenis en de Uitverkorenheid om de Moeder van God te zijn. Ze heeft deze genaden niet verdiend. Deze genaden alleen al zijn meer waard dan alle genaden die een mens ooit zou kunnen ontvangen. Daarom, alleen al vanwege deze genaden, ontving ze zoveel barmhartigheid dat ze terecht de Koningin van de barmhartigheid genoemd kan worden. En wat we hier op aarde ontvangen of verkrijgen, kunnen we ook in de hemel doen. Dus als haar hier op aarde een ongelooflijke hoeveelheid barmhartigheid is geschonken, kan ze deze barmhartigheid ook in de hemel uitdelen.

2 Ten tweede komt het door de manier waarop ze haar leven heeft geleid. Nu, weten we dit uit verschillende visioenen, met name uit de Mystieke stad Gods en de eerbiedwaardige Maria van Agreda. Dit zijn slechts enkele van de dingen die ze tijdens haar leven voor de zielen in het vagevuur heeft gedaan. Op een bijzondere manier toonde ze haar moederlijke goedheid aan hen die in de doodsstrijd verkeerden. Want ze was bij velen van de stervenden en verliet hen niet voordat ze hun eeuwige zaligheid hadden veiliggesteld. Voor degenen die naar het vagevuur gingen, bracht ze de meest vurige gebeden en verrichtte ze boetedoeningen zoals zich neerwerpen in de vorm van een kruis, knielingen en andere oefeningen waarmee ze hun zonden goedmaakte. Daarna zond ze een van haar engelen om hen uit het vagevuur te halen en hen aan haar Zoon in de hemel voor te stellen als de Zijnen en als de vruchten van Zijn Bloed en verlossing. Tijdens haar leven koos ze ervoor om vele zielen in het vagevuur te bevrijden, omdat ze het lijden van haar Zoon zag.

Stel je voor hoe pijnlijk het voor haar moet zijn geweest om haar Zoon zo te zien lijden voor de zielen. Ze kende dus hun prijs. Nu ze die prijs kende, zou ze hen dan tijdens haar leven in het vagevuur laten? Nee. Ze zou zich, zoals je hoorde, inzetten om hen te bevrijden. Die deugd die ze ontwikkelde, bezit ze nu in volle glorie in de hemel. Maar ze deed nog veel meer tijdens haar leven. Op al die feesten die de grote Koningin vierde. Zo vierde ze vele feesten van Jezus. Zelfs tijdens haar leven bewerkstelligde ze de bekering van talloze zielen die toen en in latere tijden tot het Katholieke geloof zouden komen. Op dit feest van de incarnatie werd dit voorrecht echter nog uitgebreider. Want op deze dagen verdiende ze voor vele koninkrijken, provincies en naties de zegeningen en gunsten die ze hebben ontvangen door geroepen te worden tot de Heilige Kerk.

Zij die trouwer in de Kerk zijn gebleven, zijn des te meer dank verschuldigd aan de smeekbeden en verdiensten van de hemelse Moeder. Maar het is vooral aan mij getoond dat ze op de dag waarop ze de incarnatie vierde, alle zielen uit het vagevuur bevrijdde. Zo begon ze al deze praktijken tijdens haar leven. Daarom heeft de Kerk deze ongelooflijke traditie dat de meeste zielen in het vagevuur worden bevrijd op Kerstmis, het feest van de menswording, omdat OLVrouw die traditie is begonnen. Ze deed deze dingen tijdens haar leven. Luister naar wat ze deed bij haar dood. Grote wonderen gebeurden bij de kostbare dood van de Koningin.

Want de zon werd verduisterd en haar licht was enkele uren lang in droefheid gehuld. Veel verschillende vogels verzamelden zich rond het cenakel en brachten door hun droevige geroep en geklaag de omstanders een tijdlang aan het huilen. Heel Jeruzalem was in rep en roer en veel inwoners verzamelden zich in verbaasde menigten, luidkeels de macht van God en de grootheid van zijn werken belijdend. Anderen waren verbijsterd en, alsof ze buiten zinnen waren, barstten de apostelen en discipelen met andere gelovigen in tranen uit. Veel zieken kwamen en werden allemaal genezen. De zielen in het vagevuur werden bevrijd. Zelfs op het moment van haar dood, in navolging van haar Zoon, was ze niet tevreden met alleen het genezen van zieken en het bekeren van mensen. Ze moest zelfs zielen uit het vagevuur bevrijden, omdat ze dat haar hele leven had gedaan. Dit wordt ook weerspiegeld in visioenen van mensen die zien wat er gebeurt tijdens haar feest in het vagevuur.

Op dit feest van de Presentatie van de Maagd Maria heb ik mijn dankgebed verlengd om onze Heer te danken voor dit geschenk van zijn allerheiligste Moeder. Ik heb Hem gevraagd mijn ziel te bereiden voor de werking van de Heilige Geest, zodat ook zij waardig zou zijn om aan zijn Vader te worden gepresenteerd en ik heb mij onvoorwaardelijk overgegeven aan de liefdevolle wil van de Heilige Drie-eenheid. Met deze overwegingen werd mijn ziel in God teruggetrokken. Ik voelde me vervuld van vrede. Daarna was er een licht en daarin zag ik de Moeder van God omringd door een menigte engelen en gezegende zielen die naar het vagevuur afdaalden om troost en liefde te brengen. De H. Michaël ging hen voor. Een verfrissende dauw daalde neer uit Maria's Hart en haar handen en viel als regen op heel het vagevuur. Zo stortte de allerzaligste Moeder van God genade, troost en hoop uit.

Daarna steeg zij op naar de hemel met vele zielen die door haar voorspraak waren bevrijd. Ik zag honderden mensen de heerlijkheid van God binnengaan. En het was alsof het hele paradijs weerklonk van een uitbundig gejuich en feestelijke liederen. Onder de zielen die ter gelegenheid van dit feest werden bevrijd, zag ik sommigen die mij om gebeden hadden gesmeekt. Zo bevrijdde zij tijdens haar leven zielen in het vagevuur. Tijdens haar dood bevrijdde zij zielen uit het vagevuur. En zelfs nadat zij dit deed, en dit wordt herhaald in verschillende andere visioenen, vertelt St Petrus Damianus dat een zekere vrouw, Morotia genaamd, na haar dood aan haar peetmoeder verscheen en zei dat onze Heilige Maagd Maria haar op het feest van Maria Tenhemelopneming uit het vagevuur had bevrijd, samen met een menigte zielen die het aantal inwoners van Rome overtrof. Dus hoeveel zielen heeft ze bevrijd? Meer dan de bevolking van Rome.

Dat visioen vond plaats rond het jaar 1000. Als je dat opzoekt, woonden er rond het jaar 1000 ongeveer 30.000 mensen in Rome. Dus ze bevrijdde meer dan 30.000 zielen op één dag uit het vagevuur. Weet je nog dat ik je vertelde dat je zaterdag in gedachten moest houden? Laat me je uitleggen waarom. Waarom is zaterdag gewijd aan de Heilige Moeder? Ik wed dat je daar nog nooit van hebt gehoord. Vanwege de Onbevlekte Ontvangenis van de allerheiligste Maria, die plaatsvond op een zaterdag, heeft de Heilige Geest bepaald dat zaterdag in de Heilige Kerk aan de Maagd Maria is gewijd, omdat dat de dag was waarop zij het grootste voordeel ontving door de schepping van haar ziel en de vereniging ervan met haar lichaam, zonder zonde of de gevolgen daarvan. Dus zaterdag was de dag dat zij deze ongelooflijke genade van de Onbevlekte Ontvangenis ontving, dat haar ziel en lichaam verenigd werden zonder de smet van de erfzonde.

Daarom is zaterdag een krachtige dag voor de Heilige Moeder om voor ons te bemiddelen, hier op aarde en in het vagevuur. Let nu op, dat er staat dat zij op haar feestdagen ook zielen uit het vagevuur zal bevrijden. Als je naar elke maand van het jaar kijkt, is er minstens één Mariafeestdag, en daarom zeg ik dat zij je uit het vagevuur kan bevrijden binnen 30 dagen of minder. OLVrouw zal je niet alleen binnen 30 dagen of minder, of zelfs binnen een week of minder, uit het vagevuur bevrijden, maar je zult, wanneer je je op de juiste manier aan haar wijdt, ongelooflijk krachtig worden in je voorspraak en in je heiligheid hier op aarde. Maar niet alleen hier op aarde, ook in de hemel, en niet alleen in de hemel, ook in het vagevuur. Dit is geopenbaard door een ziel in het vagevuur aan een non: Laat de vader (een priester), wanneer hij zeker wil zijn van het verkrijgen van wat hij wil, het vragen aan de zielen die OLVrouw het meest hebben liefgehad. Dus er zijn zielen in het vagevuur die OLVrouw het minst hebben liefgehad, OLVrouw gewoon hebben liefgehad en OLVrouw het meest hebben liefgehad. Die zielen zijn de krachtigste. Daarom wil ze die het liefst allemaal vrijlaten. Hij zal zien of zijn gebed verhoord wordt of niet.

Alsof de ziel wil zeggen: "Ja, wil je zien hoe krachtig ze zijn?" Alle zielen in het vagevuur kunnen voor je bidden, in verschillende graden. De minder gezuiverde zielen minder. De meer gezuiverde zielen meer. Maar er zijn zielen in het vagevuur, degenen die OLVrouw het meest liefhadden. Zij zullen voor je krijgen wat je maar wilt. Je wilt er een van hen zijn, maar er is een waarschuwing. Niet iedereen, niet alleen omdat je Katholiek bent, niet alleen omdat OLVrouw bestaat, zal ze helpen. Kijk en luister naar deze waarschuwing. Dit komt uit hetzelfde boek van 15 augustus 1875. Luister naar wat ze zegt. Ja, we hebben de Heilige Maagd gezien. En deze ziel in het vagevuur was trouwens een non. Zij is met vele zielen teruggegaan naar de hemel, maar ik ben er nog steeds. Voel je de hitte? Ach, als je wist hoe heet het vagevuur is vergeleken met dat van jou, dan doet een klein gebed ons zoveel goed. Het is als een glas water voor een dorstige. Dus werd ze in het vagevuur achtergelaten. Waarom? Omdat ze geen gepaste liefde en toewijding voor OLVrouw had.

Hoe krijgen we dat? De inzet is hoog. Jezus geeft ons de blauwdruk in de Bergrede. Hij vraagt ​​ons te bidden, te vasten, aalmoezen te geven. Echte toewijding aan de Heilige Moeder of echte toewijding aan God omvat deze drie dingen. Wat zijn ze in hun essentie? Bidden is communicatie door middel van woorden. Vasten is opoffering. Aalmoezen geven is een liefdadige daad. En meestal doen de meeste Katholieken er maar twee van de drie en vergeten we waarschijnlijk het belangrijkste deel.

1 Dus het eerste is het respecteren van je eigen vrijheid. Je moet één manier kiezen waarop je dagelijks tot de Heilige Moeder wilt bidden. Dat kan de rozenkrans zijn. Dat kan het dragen van het scapulier zijn, met welke belofte dat ook is. Dat kan gewoon een Weesgegroet zijn. Dat kan een rozenkrans van smarten zijn. Er zijn talloze verschillende manieren waarop je tot de Heilige Moeder kunt bidden en die ene manier kunt vervullen.

2 Het tweede is dat je een soort offer aan haar moet brengen. Ik zou je aanraden jezelf aan haar te geven. Jij bent het offer. Dus ik raad je aan jezelf op een of andere manier aan OLVrouw toe te wijden. Er is geen regel over hoe je je aan Onze Lieve Vrouw moet toewijden.

3 Het derde punt is iets wat de meeste mensen volgens mij niet doen, en daarom kan OLVrouw je niet zo goed helpen. Je beperkt haar vermogen om je in het vagevuur te helpen. Je moet een of andere vorm van liefdadigheid ondernemen. Het is niet genoeg om je aan OLVrouw toe te wijden. Het is niet genoeg om elke dag een gebed tot haar te zeggen. Je moet meer doen. En Jezus is wijs en vraagt ​​ons dit te doen. Het is niet genoeg dat onze devoties alleen over onszelf gaan. We moeten eropuit gaan, evangeliseren en andere mensen helpen.

Bidden, vasten, aalmoezen geven, en dat alles op de juiste manier, zo toon je je liefde voor Onze Lieve Vrouw. Waarom zou je in vredesnaam langer dan een week of langer dan 30 dagen in het vagevuur willen blijven, terwijl ze je op zaterdag al zou kunnen bevrijden omdat het een aan haar gewijde dag is, of omdat je het bruine scapulier draagt, of op een van haar vele feestdagen? Blijf niet langer in het vagevuur dan nodig is om OLVrouw op de juiste manier lief te hebben, en je zult zien dat ze in het vagevuur glorierijk aan je zal verschijnen, vervuld van licht, en je zult een van de velen zijn die zich verheugen wanneer ze op die majestueuze dag uit het vagevuur wordt bevrijd en de hemel binnengaat.

 

16/8 Binnen enkele dagen verwoest: De situatie in Ceuta ontspoort na massale migranten-instroom - Niburu

Het Spaanse enclavesymbool aan de Noord-Afrikaanse kust bevindt zich in een diepe crisis.
Wat tot voor kort een rustige kustlijn voor lokale gezinnen was, is in een mum van tijd veranderd in een hygiënische en veiligheidsgerelateerde nachtmerrie.
De nieuwe verwachte invasie van Ceuta schijnt dit keer mee te vallen, maar het kwaad is al geschied.

Nadat tienduizenden migranten vanuit Marokko de grens overstaken, kampt de Spaanse stad Ceuta met overvolle opvangcentra, vervuilde stranden, toenemende criminaliteit en een zorgstelsel dat op omvallen staat.

Eind juli werd de kleine Spaanse enclave Ceuta – met een inwonersaantal van circa 84.000 – overspoeld door een massale instroom uit Marokko. Schattingen van het aantal oversteken lopen uiteen van 50.000 tot wel 80.000 mensen. Hoewel een aanzienlijk deel van de Marokkaanse migranten inmiddels is teruggekeerd nadat winkels sloten en voedsel schaars werd, zijn duizenden anderen gebleven. Het gaat voornamelijk om jonge mannen uit Sub-Saharisch Afrika.

Omdat de reguliere opvangcentra direct volstroomden, zijn de stranden en de omliggende heuvels veranderd in een de facto noodkamp.

Op bekende locaties zoals Trampolín Beach staan inmiddels kilometerslange rijen van krakkemikkige hutten, opgetrokken uit takken, plastic, karton en gevonden materialen. Door het acute gebrek aan sanitaire voorzieningen liggen de stranden bezaaid met menselijke uitwerpselen, urine en afval. Het Rode Kruis deelt dagelijks voedselrantsoenen uit, maar de situatie verslechtert snel.

Inwoners van Ceuta melden dat ze de kust niet langer kunnen bezoeken met hun kinderen. "We kunnen niet meer naar het strand," vertelt een buurtbewoner. "Het staat helemaal vol met hutten. Mensen eten er, gooien hun afval neer, het ligt vol met kleding, ontlasting en urine."

De medische situatie is eveneens zorgwekkend. Besmettelijke aandoeningen zoals schurft, tuberculose en impetigo (krentenbaard) grijpen om zich heen. In lokale WhatsApp-groepen circuleren talloze beelden van kinderen die infecties hebben opgelopen. De medische staf van het Ceuta University Hospital spreekt van een "gezondheidsramp".

Om de druk op te vangen, heeft het ziekenhuis een speciale noodvleugel geopend met meer dan 30 extra bedden. De spoedeisende hulp verwerkt momenteel 300 tot 400 migranten per dag, terwijl het personeelsbestand niet is uitgebreid.

"Het is niet zo dat we weigeren hen te behandelen, er is simpelweg geen plek meer," legt spoedarts Susana Ascaso uit. Zij waarschuwt voor onopgemerkte gevallen van tuberculose, hepatitis en andere infectieziekten. Inwoners moeten nu concurreren om reguliere zorg in een systeem dat overbelast is.

Naast de hygiënische problemen neemt ook de spanning en het geweld toe. Op Trampolín Beach brak recent een massale vechtpartij uit tussen migranten, waarbij steekwapens werden gebruikt en meerdere gewonden vielen.

Daarnaast bevindt ook de lokale bevolking zich in een steeds onveiligere situatie. Volgens ziekenhuisbronnen zijn in de weken na de instroom zeker vijf meisjes onder de 14 jaar en een minderjarige jongen behandeld voor vermoedelijke seksuele misdrijven. Veel van deze minderjarigen sliepen door een gebrek aan opvangplekken op straat.

Inwoners worden bovendien opgeschrikt door incidenten in hun eigen woning. Zo drong een 20-jarige Marokkaanse man met een strafblad voor zedenfeiten in zijn ondergoed een appartement op de vijfde verdieping binnen. Hij klom via het balkon de slaapkamer in van de 62-jarige Beatriz Ferrón en kroop bij haar in bed.

"Ik dacht dat het mijn echtgenoot was," vertelde Ferrón. "Toen ik me omdraaide, zag ik een vreemde man in zijn onderbroek in mijn bed liggen." De verdachte werd later gearresteerd, via een versnelde procedure veroordeeld en het land uitgezet.

Spaanse autoriteiten proberen de controle te herstellen met de inzet van drijvende barrières, patrouilles door het Spaanse Legioen en gecoördineerde repatriëringen naar Marokko. Ondanks deze maatregelen melden lokale bestuurders dat de stad nog lang niet is teruggekeerd naar de normale situatie.

De gebeurtenissen in Ceuta leggen een patroon bloot dat zich op meerdere plekken in Europa voordoet: het opvangen van grote groepen mannelijke migranten in kleine, hechte gemeenschappen leidt tot grote maatschappelijke en culturele wrijving. Wat eens alledaagse recreatieruimtes waren voor gezinnen, is binnen enkele dagen veranderd in een onbeheersbare situatie.

 

 

 

De afbeelding van OLVrouw van Guadalupe

De afbeelding van OLVrouw van Guadalupe op de tilma (de mantel van de heilige Juan Diego) functioneert als een pictografische code of codex. Voor de inheemse Azteken, die in beeldtaal communiceerden, bevatte de afbeelding talloze duidelijke symbolen die hen lieten zien wie zij was en wie zij droeg.

De belangrijkste symbolen op de tilma en hun diepere betekenis zijn:

1. De Hemellichamen (Kosmische symbolen)

* Zonnestralen: Maria staat direct voor de zon. Voor de Azteken was de zonnegod (Huitzilopochtbel) de machtigste god. Omdat Maria de zon bedekt maar zelf straalt, liet het zien dat zij de moeder is van Iemand die machtiger is dan de zon, zonder de zonnegod te vernietigen.

* Halve maan: Zij staat met haar voeten op een zwarte, wassende maan. De maan symboliseerde de god van de nacht en het kwaad (Tezcatlipoca). Dat zij erop staat, betekent dat zij het kwaad en de duisternis overwint. Het woord 'Mexico' betekent in het Nahuatl bovendien letterlijk "in de navel van de maan", wat haar positie als beschermvrouwe van het land markeert.

* De sterren op haar mantel: De groenblauwe mantel (een kleur die destijds alleen door keizers gedragen mocht worden) telt 46 sterren. Uit astronomisch onderzoek blijkt dat deze sterren exact de constellaties aan de Mexicaanse hemel vormen tijdens de winterzonnewende van 12 december 1531, maar dan gezien vanuit een perspectief buiten de aarde (een hemels perspectief).

2. Haar Persoon en Kleding

* Het mestiezengezicht: Maria heeft een gemengde huidskleur (half Europees, half inheems). Dit symboliseerde de verzoening en de geboorte van een nieuw, verenigd Mexicaans volk. Haar blik is zachtmoedig en neerwaarts gericht, wat voor de Azteken betekende dat zij geen godheid was die aanbeden wilde worden, maar iemand die luisterde naar de mens.

* Het zwarte zwangerschapslint: Om haar middel draagt zij een donker lint. In de Azteekse cultuur droegen zwangere vrouwen dit lint hoog boven hun buik om te tonen dat zij een kind verwachtten. Maria verschijnt hier dus specifiek als een zwangere moeder.

* De gevouwen handen: Haar handen zijn gevouwen in gebed, maar op een specifieke manier: de rechterhand is lichter van kleur en de linkerhand iets donkerder, wat opnieuw de eenwording tussen de twee verschillende culturen (blank en inheems) uitbeeldt.

* De vierbladige bloem (Nahui Ollin): Precies op haar schoot (boven de ongeboren Jezus) staat een kleine, unieke bloem met vier bloemblaadjes. Voor de Azteken was dit het allerheiligste symbool: het stelde het middelpunt van het universum voor, de plek waar de 'God van de Waarheid' woonde. Dit vertelde hen direct dat het kind in haar schoot de ware God en Schepper van alles was.

3. De Engel en de Mantelbloemen

* De koningsbloemen (Flor en Canto): Haar roze gewaad is versierd met bloem- en bladpatronen. Azteekse codex-experts ontdekten dat deze patronen geen willekeurige versieringen zijn, maar een nauwkeurige topografische kaart van de bergen en vulkanen van Mexico vormen.

* De engel aan haar voeten: Onderaan de tilma draagt een engel met adelaarsvleugels de zoom van Maria's kleed. De adelaar was de boodschapper van de goden. De engel houdt met de ene hand haar hemelse mantel (goddelijkheid) en met de andere hand haar aardse kleed (menselijkheid) vast, wat symbool staat voor de verbinding tussen hemel en aarde door deze verschijning.

 

 

6/8 70-jarige tijdlijn onthuld - Elijahs cloak

De boodschappen aan Zr Lucia

* De essentie van de boodschappen aan Zuster Lucia in 1929 en 1931 verschuift van een formele, hemelse opdracht (1929) naar een ernstige goddelijke waarschuwing (1931) over de gevolgen van het uitblijven van actie door de Kerk.

De twee openbaringen vullen elkaar direct aan:

1. Boodschap van 1929 (Tuy, Spanje)

* Essentie: De formele eis van de hemel. Maria verklaarde dat het moment was gekomen waarop God de paus vroeg om, in unie met alle bisschoppen, Rusland toe te wijden aan haar Onbevlekt Hart.

* Doel: De bekering van Rusland bewerkstelligen en voorkomen dat het land het goddeloze communisme ("haar dwalingen") over de wereld zou verspreiden.

2. Boodschap van 1931 (Rianjo, Spanje)

* Essentie: De waarschuwing voor uitstel (De Openbaring van Rianjo). Omdat paus Pius XI en de bisschoppen twee jaar later nog geen gehoor hadden gegeven aan het verzoek, ontving Lucia in augustus 1931 een innerlijke openbaring van Jezus Christus.

* Kernboodschap: Jezus klaagde over het uitstel door Zijn dienaren en sprak een profetische waarschuwing uit: “Laat Mijn dienaren weten dat, aangezien zij het voorbeeld van de Koning van Frankrijk volgen in het uitstellen van Mijn verzoek, zij hem zullen volgen in het ongeluk.”

* Historische Verwijzing: Dit verwees naar de Franse koning Lodewijk XIV, die in 1689 weigerde Frankrijk toe te wijden aan het Heilig Hart van Jezus. Exact 100 jaar later (in 1789) brak de Franse Revolutie uit, waarna zijn opvolger Lodewijk XVI zijn troon en zijn hoofd verloor.

* Consequentie: Jezus voorspelde dat de Kerk de toewijding uiteindelijk wel zou doen, maar dat het "erg laat" zou zijn: Rusland zou haar dwalingen dan al hebben verspreid en hiermee oorlogen en christenvervolgingen hebben veroorzaakt.

De bekendmaking van het Fatima-geheim in 1960: een test van gehoorzaamheid

Als je naar 1960 kijkt, is een van de belangrijke aspecten dat het het begin markeerde van het decennium waarin we het Tweede Vaticaans Concilie hadden en ook de verschijningen van Garabandal, die vrijwel gelijktijdig plaatsvonden. Maar een andere belangrijke datum in 1960 is dat het een nieuwe periode van ongehoorzaamheid markeert.

We bespraken het verzoek en de consecratie van Rusland aan het Onbevlekte Hart. En het verzoek van 1960 om het derde geheim te openbaren.

Dat derde geheim was zeer verontrustend toen paus Johannes XXIII het las.

Paus Johannes Paulus II stelde dat het Derde Geheim van Fatima de beproevingen van de twintigste-eeuwse Kerk en de aanslag op zijn eigen leven in 1981 voorspelde, waarbij hij geloofde dat de Maagd Maria zijn leven op miraculeuze wijze had gered.

Zijn visie en uitspraken over het geheim laten zich opdelen in twee fases: de periode vóór de officiële publicatie en de uiteindelijke onthulling in het jaar 2000.

1. De informele uitspraken in Fulda (1980)

Voordat hij het geheim officieel openbaarde, las de paus de tekst in de zomer van 1981, nadat hij herstellende was van de aanslag op het Sint-Pietersplein. Een jaar dáárvoor, in november 1980 tijdens een bijeenkomst met Duitse katholieken in Fulda, werd hem gevraagd waarom het geheim nog niet gepubliceerd was. Hij antwoordde toen:

* Over de ernst van de inhoud: "Gezien de ernst van de inhoud hebben mijn voorgangers in de Stoel van Petrus er diplomatiek de voorkeur aan gegeven de publicatie achterwege te laten."

* Over apocalyptische scenario's: Hij gaf aan dat het publiceren van apocalyptische beelden (zoals oceanen die hele werelddelen overstromen en miljoenen mensen die sterven) geen zin had als men er toch niets tegen kon doen. Het zou volgens hem alleen sensatiezucht voeden.

* Oproep tot actie: Hij hield een rozenkrans omhoog en zei: "We moeten sterk zijn, we moeten ons voorbereiden, we moeten ons toevertrouwen aan Christus en Zijn heilige Moeder, en we moeten aandachtig, heel aandachtig bidden."

2. De aanslag en de "Moederlijke Hand" (1981)

Toen de paus op 13 mei 1981 (exact op de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima) werd neergeschoten door Mehmet Ali Ağca, herkende hij zichzelf later direct in de profetie.

Het geheim beschreef namelijk een "bisschop gekleed in het wit" die onder vuur werd genomen door soldaten. Over deze gebeurtenis deed hij een van zijn beroemdste uitspraken:

"Het was een moederlijke hand die de kogel leidde en de stervende paus hielp stoppen bij de drempel van de dood."
Als dank liet hij de kogel die hem doorboorde later verwerken in de kroon van het standbeeld van Maria in het heiligdom van Fatima.

3. De officiële openbaring (2000)

In mei 2000 besloot Johannes Paulus II dat de tijd rijp was om de volledige tekst via het Vaticaan openbaar te maken. Hij liet zijn staatssecretaris, Kardinaal Angelo Sodano, de essentie ervan samenvatten:

* Geen einde van de wereld: De paus benadrukte dat het geheim geen onvermijdelijk einde van de wereld voorspelde, maar eerder de lijdensweg en de kruisweg van de Kerk in de 20e eeuw liet zien onder atheïstische en totalitaire systemen (zoals het nazisme en het communisme).

* Het verleden afgesloten: Het Vaticaan verklaarde namens de paus dat de gebeurtenissen waar het geheim naar verwees, inmiddels tot het verleden behoorden.

* De kracht van het gebed: Volgens Johannes Paulus II bewees de profetie dat het lot niet onveranderlijk is. Het geloof, het offer en het gebed van de gelovigen kunnen de loop van de geschiedenis veranderen en tragedies afwenden.

Wat met de 70 weken van Daniël?

* De "70 weken" is een beroemde profetie uit het Bijbelboek Daniël 9 die de exacte periode voorspelt tot de komst en de dood van de Messias, gebaseerd op een eerdere profetie van Jeremia over 70 jaar ballingschap.

Hieronder staat hoe de profetieën van Jeremia en Daniël in elkaar overlopen en wat de betekenis ervan is:

1. De basis: De 70 jaar van Jeremia

In het Oude Testament profeteerde Jeremia dat de Joden 70 jaar in ballingschap in Babylonië zouden doorbrengen vanwege hun ongehoorzaamheid (Jeremia 25:11-12). Toen Daniël rond het jaar 539 v.Chr. in de boeken las dat deze 70 jaar bijna voorbij waren, begon hij intens te bidden voor het herstel van Jeruzalem (Daniël 9:1-3).

2. Het antwoord: De 70 weken van Daniël

Als antwoord op Daniëls gebed stuurde God de engel Gabriël met een nieuwe, veel grotere profetie: de 70 weken (Daniël 9:24-27).

In de Bijbelse profetie staat een "week" (Hebreeuws: shabuim, letterlijk "zevenen") niet voor 7 dagen, maar voor 7 jaar (een jaarweek).

70 weken betekent dus 70 x 7 = 490 jaar

Binnen deze 490 jaar zou God de zonde van het volk verzoenen en de Messias brengen.

3. De opbouw van de 490 jaar

De engel Gabriël verdeelt de 70 weken (490 jaar) in drie opeenvolgende periodes:

* De eerste 7 weken (49 jaar): Begint bij het bevel om Jeruzalem en haar muren te herbouwen (gegeven door de Perzische koning Artaxerxes in 445 v.Chr. of 457 v.Chr.). Deze periode staat voor de daadwerkelijke wederopbouw van de stad onder zware omstandigheden.

* De volgende 62 weken (434 jaar): Na deze periode (in totaal 7 + 62 = 69 weken, oftewel 483 jaar) zal de "Gezalfde" (de Messias) verschijnen en vervolgens "worden uitgeroeid" (sterven) zonder dat hij iets voor zichzelf heeft. Historisch en theologisch gezien wijst dit exact naar de intocht en de kruisiging van Jezus Christus.

* De laatste 1e week (7 jaar): De zogenaamde "70e week". In het midden van deze week (na 3,5 jaar) zal er een einde komen aan de offers.

Twee visies op de 70e week

Binnen de christelijke theologie zijn er twee hoofdroutes om de laatste 7 jaar te verklaren:

* De historische/Messiaanse visie: Jezus vervulde de 70e week tijdens Zijn aardse bediening. In het midden van die week (na 3,5 jaar prediken) stierf Hij aan het kruis, waardoor de traditionele tempeloffers overbodig werden.

* De futuristische visie: Er zit een grote tijdskloof (de "tijd van de Kerk") tussen de 69e en de 70e week. De laatste 7 jaar moeten nog in de toekomst plaatsvinden en staan bekend als de periode van de Grote Verdrukking, waarin de Antichrist een vals verbond sluit met Israël.

De opdeling van de 70ste week van Daniël

De opdeling van de zeventigste week van Daniël (een periode van zeven jaar) in twee gelijke helften van 3,5 jaar (of 42 maanden / 1260 dagen) is een van de belangrijkste fundamenten binnen de christelijke eschatologie (eindtijdwetenschap).

Deze splitsing is direct gebaseerd op de profetieën in Daniël 9:27 en wordt in detail uitgewerkt in het Boek Openbaring.

Waarom de opdeling in twee periodes van 3,5 jaar?

De zevenjarige periode (de "Grote Verdrukking" of de "Laatste Week") wordt in tweeën gesplitst omdat er halverwege een radicale, wereldwijde kentering plaatsvindt. De twee helften hebben een totaal verschillend karakter:

1 Begin van de eerste 3,5 jaar: In de tweede helft van 2023 vond de meest ingrijpende gebeurtenis in de moderne geschiedenis van Israël plaats: de grootschalige verrassingsaanval door Hamas op 7 oktober 2023, die het startschot vormde voor de Gaza-oorlog.

De belangrijkste ontwikkelingen in die specifieke periode van 2023 waren:

* 7 oktober 2023 (De Aanval): Hamas-strijders braken vanuit de Gazastrook door de grensblokkade en vielen dorpen, kibboetsen en een groot muziekfestival in het zuiden van Israël aan. Hierbij kwamen bijna 1.200 mensen (voornamelijk burgers) om het leven en werden circa 251 mensen gegijzeld en meegenomen naar Gaza. Het was de dodelijkste dag voor de Joodse gemeenschap sinds de Holocaust.

* Oorlogsverklaring en Invasie: Premier Benjamin Netanyahu verklaarde direct de staat van oorlog. Israël reageerde met grootschalige luchtbombardementen, stelde een totale blokkade in en begon eind oktober 2023 aan een militair grondoffensief in de Gazastrook met als doel Hamas te vernietigen.

* Regionale escalatie: Vanaf 8 oktober begon de door Iran gesteunde militie Hezbollah vanuit Libanon raketten af te vuren op het noorden van Israël uit solidariteit met Hamas, wat leidde tot dagelijkse grenswisselingen en de evacuatie van tienduizenden Israëlische burgers.

Tijdelijk staakt-het-vuren (November 2023): Eind november 2023 werd een korte gevechtspauze van een week ingelast. Tijdens deze gevechtspauze liet Hamas tientallen Israëlische gijzelaars vrij in ruil voor de vrijlating van Palestijnse gevangenen en extra humanitaire hulp voor Gaza.

2 Tweede 3,5 jaar (De Grote Verdrukking):
In de Bijbel aangeduid als een tijd van ongekende terreur, de verplichte invoering van het 'Teken van het Beest' (666) en de directe uitstorting van Gods oordelen over de aarde.

De cruciale gebeurtenis halverwege: De "Gruwel der Verwoesting"

De specifieke gebeurtenis die de scheidslijn vormt tussen deze twee periodes, wordt in Daniël 9:27 als volgt omschreven:

"De helft van de week zal hij offers noch gaven laten brengen, en boven op het altaar zal een verwoesting brengende gruwel te zien zijn, totdat het aangekondigde einde van die verwoestende kracht komt."

Deze gebeurtenis staat theologisch bekend als de Gruwel der Verwoesting. Jezus Christus verwijst hier zelf ook uitdrukkelijk naar in de eindtijdrede in het Evangelie (Matteüs 24:15).

Wat houdt deze gebeurtenis concreet in?

* Stopzetting van de dagelijkse misoffers

* Zelfvergoddelijking: De Antichrist betreedt het Allerheiligste van de tempel in Jeruzalem, neemt daar plaats en eist dat de hele mensheid hem als de enige, ware God aanbidt (2 Tessalonicenzen 2:4).

* Het levende beeld: Er wordt een beeld van de Antichrist in de tempel geplaatst dat door middel van satansmacht op wonderbaarlijke wijze lijkt te leven en te spreken (Openbaring 13:14-15). Iedereen die weigert voor dit beeld te buigen, wordt ter dood veroordeeld.

De Bijbelse tijdsaanduidingen voor deze 3,5 jaar

Het Boek Openbaring benadrukt de exacte lengte van deze tweede helft op drie verschillende manieren om de goddelijke precisie aan te tonen:

"Tijd, tijden en een halve tijd" (1 + 2 + 0,5 = 3,5 jaar) — Daniël 7:25 / Openbaring 12:14

"42 maanden" (de tijd dat de heidenen de heilige stad vertrappen en het Beest regeert) — Openbaring 11:2 /13:5

"1260 dagen" (de tijd dat de Twee Getuigen profeteren en de gelovigen moeten vluchten naar de woestijn) — Openbaring 11:3 /12:6

Kortom: de opdeling markeert het moment waarop de wereldregeerder zijn masker van vrede afwerpt en zijn ware, demonische gezicht toont, wat het startschot is voor de zwaarste 3,5 jaar uit de menselijke geschiedenis, die uiteindelijk eindigt met de Wederkomst van Jezus Christus.

De Antichrist zal plaatsnemen op de Petrusstoel

De bewering dat de Antichrist op de Petrusstoel zal plaatsnemen (of de pauselijke troon zal bezetten), is een zeer bekend en diep geworteld scenario binnen de katholieke eschatologie, mariale profetieën en de visioenen van diverse mystici.

In de theologie en de mystieke tradities wordt deze profetie op verschillende manieren uitgelegd en begrepen:

1. De Profetie van La Salette (1846)

Een van de meest geciteerde bronnen voor dit scenario is de door de Kerk erkende Mariaverschijning in La Salette (Frankrijk). In de geheime boodschap die de zieneres Mélanie Calvat ontving, staat de beroemde en schokkende zin:

„Rome zal het geloof verliezen en de zetel van de Antichrist worden.”

Theologen leggen dit vaak zo uit dat Rome als stad en het Vaticaan als instituut bezet zullen worden door antichristelijke krachten, waardoor de ware Kerk ondergronds moet gaan.

2. De Boodschappen van Don Gobbi (Mariabeweging van Priesters)

In de blauwe boeken van de Italiaanse priester Don Stefano Gobbi (Aan de priesters, de veelgeliefde zonen van de Moeder Gods), waarvan de boodschappen door velen worden bestudeerd, wordt gesproken over de „Vrijmetselarij binnen de Kerk” (de kerkelijke vrijmetselarij).

Volgens deze boodschappen zal de Antichrist niet per se als een openlijk duivels figuur de Kerk binnendringen, maar via infiltratie. De profetie stelt dat er een situatie zal ontstaan waarin een „valse profeet” of een antipaus de pauselijke macht overneemt om de Kerk van binnenuit te misleiden en te hervormen tot een universele wereldreligie die de ware Christus verloochent.

3. De Visioenen van de zalige Anna Katharina Emmerick (1774–1824)

De Duitse mystica Anna Katharina Emmerick zag in haar visioenen de bouw van een „valse, duistere kerk” in Rome. Zij beschreef hoe de traditionele Kerk werd afgebroken terwijl er tegelijkertijd een progressieve, door mensen gemaakte kerk werd opgericht waarin alle religies zich verenigden. In haar visioenen zag zij dat deze valse kerk de steun kreeg van vele geestelijken, wat de weg vrijmaakte voor de komst van de grote misleider.

4. De Bijbelse context: De Tempel van God

De apostel Paulus schrijft in zijn brief aan de Tessalonicenzen over de Zoon van het Verderf (de Antichrist):

„...zodat hij in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God voordoet.” (2 Tessalonicenzen 2:4)

Hoewel veel christenen geloven dat dit letterlijk slaat op de herbouwde Derde Tempel in Jeruzalem, leggen Katholieke mystici „de tempel van God” dikwijls spiritueel en institutioneel uit als de Heilige Stoel in Rome, het spirituele centrum van het aardse christendom.

Wat betekent dit voor de gelovigen?

Volgens de profetieën betekent het plaatsnemen van de Antichrist op of nabij de Petrusstoel de ultieme „Passie (het lijden) van de Kerk”. Net zoals Jezus werd overgeleverd en gekruisigd, zal ook Zijn Kerk uiterlijk lijken te worden vernietigd en overgenomen door de vijand.

De belofte van Jezus in het Evangelie blijft echter staan: „De poorten van de hel zullen haar niet overweldigen” (Mattheüs 16:18). De mystieken benadrukken dat de ware Petrusstoel en de ware Kerk in die tijd bewaard zullen blijven in het verborgene, bij de gelovigen die trouw blijven aan de onveranderlijke sacramenten en de Goddelijke Wil.

De Antichrist vs de Valse Profeet

In het Boek Openbaring vormen de Antichrist (het eerste beest uit de zee) en de Valse Profeet (het tweede beest uit de aarde) samen met Satan de "onheilige drie-eenheid". Hoewel ze nauw samenwerken, hebben ze een totaal verschillende rol, achtergrond en taak tijdens de eindtijd.

Hieronder vindt u het verschil tussen beide figuren in detail:

Kenmerk	De Antichrist (Eerste Beest)	De Valse Profeet (Tweede Beest)
Bijbelse bron	Openbaring 13:1-10; Daniël 7 [2.1]	Openbaring 13:11-18; Openbaring 19:20
Herkomst	Komt op uit de zee (symbool voor de woelige, opstandige volkeren en naties).	Komt op uit de aarde (symbool voor een stabiele, schijnbaar religieuze of bekende bodem).
Primaire Rol	De politieke, militaire en economische wereldleider. Hij regeert over de hele aarde.	De religieuze en ideologische leider. Hij fungeert als de 'propagandaminister'.
Uiterlijk / Karakter	Een angstaanjagend, machtig beest met zeven koppen en tien hoorns (grote geopolitieke macht) [2.1].	Heeft twee hoorns als een lam (oogt onschuldig, christelijk of vredig), maar spreekt als een draak.
Doel	Zichzelf laten aanbidden als de enige ware God en de christenen vernietigen.	De mensheid misleiden zodat iedereen de Antichrist gaat aanbidden.
Kerkelijke context (volgens mystici)	De wereldse tiran die de fysieke structuren van de Kerk afbreekt en verbiedt.	De grote infiltrant (vaak gelinkt aan een antipaus of de 'valse kerk') die de leer van binnenuit uitholt.
Wapens & Wonderen	Militaire overmacht, politieke verdragen en een schijnbare 'wederopstanding' na een dodelijke hoofdwond.	Brengt vuur uit de hemel, wekt het beeld van de Antichrist tot leven en voert het Teken van het Beest (666) in.
Eindbestemming	Wordt bij de Wederkomst van Jezus levend in de poel van vuur geworpen (Openbaring 19:20).	Wordt samen met de Antichrist levend in de poel van vuur geworpen (Openbaring 19:20).

Kort samengevat

De Antichrist imiteert God de Zoon (Jezus) door een valse messias te willen zijn die politieke vrede brengt. De Valse Profeet imiteert de Heilige Geest door niet de aandacht op zichzelf te richten, maar alle eer, aanbidding en glorie naar de Antichrist te sturen.

Wanneer komt de gruwel van verwoesting?

Als je vanaf 7 oktober 2023 exact 3,5 jaar vooruitrekent, kom je uit in het voorjaar van 2027.

Afhankelijk van hoe je de 3,5 jaar exact berekent (kalendertijd of bijbelse profetische tijd), krijg je de volgende specifieke data:

Op basis van kalendermaanden (42 maanden): Je komt dan exact uit op 7 april 2027.

Op basis van de bijbelse profetische kalender (1260 dagen): Aangezien een profetisch jaar in de Bijbel (Daniël en Openbaring) altijd 360 dagen telt (1260 dagen voor 3,5 jaar), kom je uit op 20 maart 2027.

Maar volgens de boodschappen aan John Leary en de boodschappen aan Pr Michel komt de Waarschuwing vooraleer de Antichrist zijn opwachting maakt. De gruwel der verwoesting zou kunnen plaatsvinden door de antichristelijke geest van communisme en Islam. In elk geval komt een einde aan de dagelijkse misoffers, als is het maar dat de valse kerk zijn opwachting zal maken door de ware consecratie teniet te doen door de instellingswoorden te veranderen in de liturgie.

* Wat in het geval de misvieringen ophouden over de hele wereld en kerken worden gesloten? En dit ineens door de Antichrist wordt bevolen? Of door het communisme/islam? En wat als de eerste 3.5 jaar reeds begonnen zijn en de gruwel van verwoesting nog dit jaar plaatsvindt?

Dit scenario raakt aan de kern van zowel de klassieke bijbelse profetieën als de moderne mariale openbaringen en mystieke geschriften (zoals die van Luisa Piccarreta en Don Gobbi). Als de eucharistievieringen wereldwijd plotseling worden verboden, bevindt de wereld zich op het absolute profetische kantelpunt.

Hieronder volgt een gedetailleerde analyse van wat dit betekent volgens de theologie en mystieke tradities.

1. Wat betekent het als de Heilige Mis wereldwijd ophoudt?

In de katholieke eschatologie is het ophouden van de Heilige Mis de ultieme vervulling van Daniëls profetie over het „ophouden van het dagelijks offer” (Daniël 12:11).

* Spirituele duisternis: Mystici verklaren dat de Heilige Mis de spirituele zon is die de aarde verlicht en beschermt tegen de totale chaos. Als het Misoffer wereldwijd stopt, valt de aarde ten prooi aan een ongekende spirituele duisternis. Het is het moment waarop het 'Beest' (de Antichrist) de uiterlijke macht overneemt.

* De Kerk in de woestijn (De Ondergrondse Kerk): Dit betekent niet het einde van de Kerk, maar haar overgang naar de 'catacomben'. Net zoals in de vroege christenvervolgingen of onder communistische regimes, zal de Eucharistie in het geheim gevierd moeten worden in huizen, kelders en schuilplaatsen. Het Boek Openbaring omschrijft dit als de Vrouw (de Kerk) die vlucht naar de woestijn, waar God haar 1260 dagen (3,5 jaar) lang spiritueel voedt.

2. De daders: Antichrist, Communisme of Islam?

In de profetische traditie sluiten deze drie krachten elkaar niet uit, maar werken ze vaak (bewust of onbewust) samen als instrumenten om de christelijke beschaving af te breken:

* Communisme (De Rode Draak): In de boodschappen van Fatima (1917) en de latere mariale profetieën wordt gewaarschuwd dat de "dwalingen van Rusland" zich over de wereld zullen verspreiden. Dit atheïstische, communistische systeem streeft naar de totale eliminatie van de godsdienst en de sluiting van kerken ten gunste van een staatsideologie.

De Islam: Historisch en eschatologisch gezien heeft de radicale islam altijd als een directe militaire en religieuze uitdager van het christendom gegolden. Een verbod op christelijke misvieringen in bezette of gedomineerde gebieden past binnen dit scenario.

* Antichrist: De Bijbel schetst de Antichrist als de ultieme figuur die al deze destructieve krachten (politiek, religieus en economisch) bundelt. Hij zal een schijnreligie van de mensheid stichten. Het communisme en radicale stromingen kunnen de chaos creëren die de weg vrijmaakt voor de Antichrist om als 'redder' op te staan en vervolgens álle ware aanbidding van God te verbieden.

3. Wat als de eerste 3,5 jaar al bezig zijn en de Gruwel nog dít jaar plaatsvindt?

Als de tijdslijn zo strak verloopt dat de Gruwel der Verwoesting binnen enkele maanden realiteit wordt, betekent dit dat de wereld zich in de absolute stroomversnelling van de eindtijd bevindt. Volgens de Schrift en de mystieken vraagt deze specifieke situatie om een onmiddellijke spirituele omschakeling:

* Waarschuwing van Jezus: In Matteüs 24:15-16 zegt Jezus: „Wanneer u dan de gruwel der verwoesting (...) zult zien staan op de heilige plaats (...) laat hen die in Judea zijn dan vluchten.” Spiritueel vertaald betekent dit: vlucht weg uit het wereldse systeem, zoek geen compromissen met de nieuwe wereldorde of de schijnreligie.

* Toevluchtsoorden: Binnen veel mariale boodschappen (zoals aan Father Gobbi van de Mariabeweging van Priesters) wordt gesproken over het Onbevlekt Hart van Maria als de ultieme, veilige toevluchtsoord tijdens deze zware 3,5 jaar. Gelovigen worden opgeroepen zich aan haar toe te wijden en cenakels (gebedskringen) te vormen in huizen.

* Overgang naar de Goddelijke Wil: In de context van Luisa Piccarreta is de periode van de grote crisis en het wegvallen van de uiterlijke structuren de pijnlijke 'reiniging' van de mensheid. Het dwingt de ziel om niet meer te steunen op menselijke zekerheden, maar volledig te gaan leven in de Goddelijke Wil. Het innerlijke gebed en de eenheid met Jezus in de ziel worden dan de nieuwe tabernakel.

Praktische spirituele voorbereiding voor deze periode:

* Gebed in het verborgene: Het cultiveren van een diep innerlijk gebedsleven (zoals de rozenkrans), zodat uw geloof niet afhankelijk is van het openstaan van een kerkgebouw.

* Geestelijke Communie: Leren hoe u de 'Geestelijke Communie' kunt ontvangen op momenten dat de fysieke sacramentele communie onbereikbaar is.

* Vertrouwen in de eindoverwinning: De boodschap van de Schrift blijft dat deze zware tweede periode van 3,5 jaar door God strikt begrensd is in tijd (exact 1260 dagen) omwille van de uitverkorenen, en dat deze direct zal eindigen met de triomf van Christus.

Het 7-jarige patroon: de uitkomsten van de toewijding in 1984 versus 2022

* En het andere inzicht dat ik met jullie wil delen, betreft de zeven jaar na de toewijding. Paus Johannes Paulus II verrichtte de toewijding in 1984. 7 jaar later, in 1991. Het leidde tot de ontbinding van Rusland. Denk aan de consecratie van Rusland. Hij wijdde de hele wereld toe. Maar hij noemde ook degenen die wachtten. Hij noemde met name degenen die wachtten, wat iedereen interpreteerde als Rusland. Hij noemde Rusland niet letterlijk, wat hij wel had moeten doen. Maar zelfs met die onvolmaakte toewijding viel de Sovjet-Unie. En ik zei een paar keer dat het bijna magisch was, want ik herinner me die tijd nog heel levendig.

* Een ander inzicht dat ik met jullie wil delen is dat 7 jaar vanaf 2022 met de toewijding van Paus Franciscus ons naar 2029 brengt. Naast het feit dat zeven jaar belangrijk is, wordt in de Bijbel ook heel vaak 3,5 jaar genoemd. En 1/2 jaar, wat het midden van die periode van 7 jaar is. Ik heb gekeken welke belangrijke gebeurtenis er plaatsvond in de zeven jaar halverwege de zeven jaar van 1984 tot 1991. Er gebeurde veel in die periode van 7 jaar. Rond die tijd hoorden we nieuwe woorden van president Gorbatsjov van de Sovjet-Unie, woorden die al lange tijd werden gebruikt: glasnost, perestroika, wat vrede en openheid betekent. Deze woorden werden gevolgd door discussies over nucleaire ontwapening en het verdrag tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten werd ondertekend.

* Ook tegen het einde van 1988 zagen we het plan van de Sovjet-Unie om het leger in bezet Oost-Europa te demilitariseren of te verminderen. En natuurlijk viel vervolgens de Berlijnse Muur, wat leidde tot 1991, het jaar waarin de Sovjet-Unie op spectaculaire wijze werd ontbonden.

Belangrijke jaren

Profetische jubilea: in 2029 van Knock, in 2030 van Rue de Bac en in 2031 van Guadalupe.

* OLVrouw van Knock dat plaatsvond in 1879, 150 jaar geleden.

Boodschap van OLVrouw van Knock

De belangrijkste en meest unieke eigenschap van de verschijning van Onze-Lieve-Vrouw van Knock (Ierland, 21 augustus 1879) is dat Maria geen enkel woord heeft gesproken. Er is dus geen mondelinge of geschreven tekst nagelaten, zoals in Lourdes of Fatima.

De boodschap van Knock zit volledig verborgen in het visioen zelf en de rijke symboliek van de stilte. Vijftien getuigen zagen gedurende twee uur in de stromende regen een prachtig, stilstaand tableau op de buitenmuur van de parochiekerk.

Het 'visuele getuigenis' en de diepere betekenis van deze stille boodschap laten zich in drie grote thema's onderverdelen:

1. De Eucharistische Boodschap: Het Lam op het Altaar

Centraal in het visioen stond een altaar met daarop een jong Lam (het Lam Gods), met daarachter een groot kruis en omringd door aanbiddende engelen.

Betekenis: Zonder woorden te gebruiken, wees de verschijning de gelovigen op het absolute middelpunt van het katholieke geloof: het Offer van Jezus Christus en de Heilige Mis (de Eucharistie). Het herinnerde het Ierse volk – dat destijds leed onder extreme armoede, hongersnood en onderdrukking – eraan dat hun redding en kracht te vinden zijn in het Misoffer.

2. De Communie van de Heiligen (De Kerk in Beeld)

Naast het altaar stonden drie specifieke figuren in een houding van gebed en eerbied:

* Heilige Maagd Maria: Zij droeg een schitterend wit gewaad, een gouden kroon met een roos en hield haar handen omhooggeheven naar de hemel in een biddende, voorsprekende houding. Ze keek niet naar de getuigen, maar omhoog naar de hemel.

* Sint-Jozef: Hij stond aan Maria's rechterzijde, licht naar haar toe gebogen met zijn handen gevouwen in diep gebed. Hij symboliseerde de trouwe beschermer van het gezin en de Kerk.

* Johannes de Evangelist: Hij stond aan Maria's linkerzijde, gekleed als een bisschop met een mijter. Hij hield een opengeslagen boek (het Evangelie of het Boek Openbaring) in zijn linkerhand en leek te prediken, terwijl zijn rechterhand was opgeheven.

3. De Profetische Boodschap van de Stilte

In een tijd waarin Ierland sociaal en economisch aan de grond zat, bracht de stilte van Maria een krachtige, pastorale troost:

* Boodschap van Hoop: Paus Franciscus heeft Knock officieel aangewezen als een internationaal heiligdom van hoop. Juist door te zwijgen, liet Maria zien dat zij er was om samen met haar lijdende kinderen in de stilte te bidden en te waken. Het was een boodschap van nabijheid en spirituele troost in tijden van diepe beproeving.

* Verwijzing naar de Apocalyps: Omdat Johannes de Evangelist aanwezig was met een boek, en het Lam op het altaar verscheen, verklaren veel theologen de 'boodschap' van Knock als een rechtstreekse, levende weergave van het Boek Openbaring (hoofdstuk 5), waarin het Lam dat geslacht is de overwinning behaalt.

Kortom: De boodschap van Knock luidt: „Richt je blik op het Lam Gods in de Heilige Mis, blijf trouw bidden in de stilte van je hart, en weet dat de hemel heel dicht bij je is, juist wanneer het leven zwaar is.”

Boodschap van OLVrouw van de Wonderdadige medaille - Rue du Bac

De verschijningen aan de Rue du Bac (Parijs, 1830) vormen de oorsprong van de wereldberoemde Wonderdadige Medaille. Anders dan in Knock sprak Maria hier wél uitgebreid tot de zieneres, de heilige Catharina Labouré.

De boodschappen van de Rue du Bac kunnen worden opgedeeld in profetische waarschuwingen voor de wereld en de specifieke beloften verbonden aan de medaille.

1. De Profetische Boodschap: Onrust en Troost (Juli 1830)

Tijdens de eerste grote verschijning in de nacht van 18 op 19 juli zat Maria in de stoel van de directeur van de kapel en sprak urenlang met Catharina:

* Politieke en sociale chaos: Maria voorspelde grote rampen voor Frankrijk en de wereld. Ze zei: „De tijden zijn heel slecht. Er zullen grote rampen over Frankrijk neerkomen. De troon zal worden omvergeworpen.” Dit kwam exact uit tijdens de Julirevolutie van 1830 en de latere Parijse Commune (1870), waarbij de aartsbisschop werd vermoord.

* Schuilplaats bij het altaar: Ondanks de waarschuwingen bood Maria een diepe bron van troost: „Kom naar de voet van dit altaar. Hier zullen genaden worden uitgestort over alle mensen die erom vragen, groot en klein.”

2. De Spirituele Boodschap: De Wereldbol en de Genadestralen (November 1830)

Op 27 november 1830 zag Catharina Maria staan op een halve wereldbol, terwijl ze een kleine, gouden wereldbol met een kruis in haar handen hield en omhoog hief naar de hemel:

* De waarde van elke ziel: Maria legde uit: „Deze bol vertegenwoordigt de hele wereld, in het bijzonder Frankrijk, en elke ziel in het bijzonder.” Dit herinnert de mens eraan dat God en Maria om elk individu persoonlijk geven.

* Ongevraagde genaden: Uit edelstenen aan Maria's ringen kwamen schitterende lichtstralen die op de aarde vielen. Sommige edelstenen gaven echter géén licht. Maria zei hierover: „Dit zijn de genaden die mensen vergeten te vragen.” Het is een dringende oproep aan gelovigen om met vertrouwen om Gods hulp te blijven bidden.

3. De Materiële Boodschap: De Opdracht van de Medaille

Tijdens diezelfde verschijning in november vormde zich een ovaal kader rond Maria met de gouden inscriptie: „O Maria, zonder zonde ontvangen, bid voor ons die toevlucht tot u nemen.” Vervolgens hoorde Catharina een stem de belangrijkste opdracht geven:

„Laat een medaille slaan volgens dit model. Iedereen die deze medaille draagt, zal grote genaden ontvangen, vooral als ze deze om de nek dragen. Genaden zullen overvloedig zijn voor hen die vertrouwen hebben.”

De achterkant van de medaille toonde de letter 'M' met een kruis erdoorheen, en de twee brandende harten van Jezus en Maria (het Heilige Hart en het Onbevlekt Hart), wat de boodschap benadrukt dat Maria de mens altijd rechtstreeks naar het lijden en de liefde van haar Zoon leidt.

Kortom: De boodschap van de Rue du Bac is een oproep tot onvoorwaardelijk vertrouwen in Maria's voorspraak, een uitnodiging om actief om genaden te vragen, en de belofte van moederlijke bescherming door het dragen van de medaille.

Boodschap van OLVrouw van Guadalupe

De verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe aan de inheemse boer, de heilige Juan Diego, vonden plaats in december 1531 op de heuvel Tepeyac (nabij het huidige Mexico-Stad).

De boodschappen van Guadalupe zijn diep teder, troostend en moederlijk. Maria sprak tot Juan Diego in zijn eigen inheemse taal, het Nahuatl. Zij noemde hem liefkozend „mijn kleinste zoon” of „mijn kleine Juanito”. Haar woorden zijn opgetekend in een historisch document genaamd de Nican Mopohua.

De kernboodschap laat zich samenvatten in de volgende grote thema's:

1. De oproep tot de bouw van een Heiligdom (Een Huis van Troost)

Tijdens de eerste verschijning op 9 december 1531 maakte Maria haar verlangen kenbaar aan Juan Diego:

„Ik wens vurig dat er hier een tempel voor mij wordt gebouwd. Daarin wil ik mijn liefde, mijn medeleven, mijn hulp en mijn bescherming tonen en schenken aan alle bewoners van dit land en aan iedereen die van mij houdt, die mij aanroept en die mij vertrouwt.”

Maria positioneerde zichzelf hiermee niet als een verre Koningin, maar als een liefdevolle Moeder die heel dicht bij haar lijdende kinderen wilde zijn om hun tranen te drogen.

2. De beroemdste woorden van Troost en Bescherming

Toen de oom van Juan Diego (Juan Bernardino) doodziek werd, was Juan Diego zo bezorgd dat hij de ontmoeting met Maria probeerde te ontwijken om een priester te halen. Maria verscheen desondanks aan hem en sprak op 12 december de meest iconische, troostende woorden uit de mariale geschiedenis:

„Luister goed, mijn kleinste zoon, en laat het doordringen in je hart: laat niets je bang maken of bedroeven. Laat je hart niet onrustig worden (...). Ben ik hier dan niet, ik die jouw Moeder ben? Sta je niet onder mijn schaduw en mijn bescherming? Ben ik niet de bron van jouw vreugde? Lig je niet in de plooien van mijn mantel, in de holte van mijn armen? Wat heb je nog meer nodig?”

Maria verzekerde hem direct dat zijn oom op datzelfde moment al was genezen, wat inderdaad zo bleek te zijn.

3. Een boodschap van Gelijkheid en Waardigheid

In de 16e eeuw, een tijd van bloedige Spaanse veroveringen en diepe rassenspanningen tussen de Europese conquistadores en de inheemse Azteken, droeg de boodschap van Guadalupe een enorme maatschappelijke lading:

* Keuze voor de armen: Maria koos geen Spaanse bisschop of edelman om haar boodschap te brengen, maar een arme, inheemse boer. Dit gaf het onderdrukte Azteekse volk hun door God gegeven menselijke waardigheid terug.

* De Wonderbare Mantel (Tilma): De afbeelding die op wonderbaarlijke wijze achterbleef op de mantel van Juan Diego was een levende beeldtaal. Maria verscheen als een vrouw met een gemengde huidskleur en droeg symbolen (zoals de zon, de maan en de sterren) die voor de Azteken lieten zien dat zij de moeder was van de Ware God, die groter was dan al hun oude goden.

Kortom: De boodschap van Guadalupe is een universele belofte van moederlijke bescherming, troost in tijden van angst en ziekte, en een herinnering dat iedereen – hoe klein of arm ook – oneindig waardevol is in de ogen van God.

Het is een boodschap die wijst naar de overwinning van het Onbevlekte Hart van onze Heilige Moeder.

 

14/8 Een Kerk zonder God - Pillars of Faith - met dank aan Martine

Er is een vraag die zwaar op mijn hart drukt, en het is een moeilijke vraag om te stellen: "Worden we een Kerk zonder God?"

Natuurlijk bedoel ik niet dat God Zijn Kerk heeft verlaten. Jezus Christus beloofde dat de poorten van de hel haar niet zouden overwinnen. Evenmin bedoel ik dat er geen talloze trouwe katholieken, heilige priesters, religieuzen, bisschoppen, vaders en moeders zijn die God diep liefhebben en zich elke dag inspannen om het Katholieke geloof te beleven.

Ik bedoel iets anders. Ik vraag me af of we geleidelijk een manier van denken over de Kerk hebben ontwikkeld – een manier om haar te besturen, over haar te spreken, in haar te aanbidden en haar prioriteiten te bepalen – die steeds meer functioneert alsof het bovennatuurlijke niet langer de centrale realiteit is. Want het katholicisme is bovennatuurlijk, of het is niets.

Denk aan het Katholieke geloof dat onze voorouders kenden. Zij geloofden in de hemel. Zij geloofden in de hel. Zij geloofden in engelen en demonen. Zij geloofden dat Satan echt was en dat geestelijke strijd echt was. Zij geloofden in wonderen. Zij geloofden in de Heilige Maagd Maria en de voorspraak van de heiligen. Zij geloofden dat zonde het leven van genade in de ziel kon vernietigen. Zij geloofden dat de biecht dat leven kon herstellen. Zij geloofden dat wanneer een priester de consecratiewoorden aan het altaar uitsprak, brood en wijn werkelijk het Lichaam, Bloed, Ziel en Godheid van Jezus Christus werden. Zij geloofden dat de eeuwigheid werkelijk bestond.

En omdat zij dit geloofden, leefden zij anders. Zij bouwden prachtige kerken omdat God daar was. Zij knielden omdat God daar was. Zij fluisterden in de kerk omdat God daar was. Zij gingen biechten omdat zonde werkelijk bestond. Zij vastten omdat boetedoening werkelijk bestond. Zij baden voor de doden omdat het vagevuur werkelijk bestond. Zij baden de rozenkrans omdat zij geloofden dat de Moeder Gods hen werkelijk hoorde. Zij brachten een uur door voor het Heilig Sacrament omdat zij geloofden dat zij voor Jezus Christus zaten.

Natuurlijk hadden Katholieken van voorgaande generaties hun zonden en tekortkomingen. Er is nooit een gouden tijdperk geweest waarin iedereen heilig was. Maar er was een bovennatuurlijk kader waarbinnen het katholieke leven werd begrepen. En ik vrees dat we dat kader al decennia aan het afbreken zijn.

Luister eens naar de taal die tegenwoordig rondom de Kerk wordt gesproken. We horen voortdurend over luisteren. Dialoog. Begeleiding. Inclusie. Ontmoeting. Synodaliteit. Samen op weg gaan. Menselijke broederschap. Deze dingen kunnen legitieme betekenissen hebben. Luisteren kan goed zijn. Dialoog kan noodzakelijk zijn. We moeten mensen zeker met naastenliefde en mededogen begeleiden.

Maar we moeten ons afvragen: "Waar is God in dit alles?" Praten we in al ons gepraat met elkaar nog steeds met Hem?

En als we luisteren, luisteren we dan eerst naar de stem van God – of luisteren we om te bepalen of wat God al heeft geopenbaard, op de een of andere manier heroverwogen moet worden? Er is een enorm verschil.

De Kerk heeft het Evangelie niet ontvangen van een focusgroep. De Waarheid is ons niet door consensus gegeven. Jezus Christus heeft de apostelen niet opgedragen de wereld in te gaan en te ontdekken wat de mensen geloofden. Hij zei tegen hen: "Ga daarom heen en onderwijs alle volken."

De Kerk heeft iets ontvangen. Een geloofsschat. Een openbaring. Een waarheid die van God komt. Het is niet onze taak om die opnieuw uit te vinden. Onze taak is om het te ontvangen, te bewaken, ernaar te leven en het door te geven.

Meer dan een eeuw geleden zag paus Sint Pius X een gevaar ontstaan ​​binnen het Katholieke denken. Hij noemde het modernisme. Hij begreep dat modernisme niet slechts één geïsoleerde ketterij was te midden van vele andere. Het viel iets diepers aan – de fundamenten waarmee de geopenbaarde waarheid zelf gekend en ontvangen wordt. Als religieuze waarheid uiteindelijk afhankelijk wordt van menselijke ervaring, bewustzijn of historische ontwikkeling, dan wordt de mens geleidelijk aan rechter over de openbaring in plaats van dat de openbaring rechter over de mens wordt.

Daarom bestreed Sint Pius X het modernisme zo fel. Het is ook de reden waarom de Kerk ooit de Eed tegen het Modernisme eiste. En het is de reden waarom mannen als aartsbisschop Marcel Lefebvre later waarschuwden dat het modernisme niet verdwenen was. Je hoeft het niet met elke beslissing van aartsbisschop Lefebvre eens te zijn om de ernst van de vraag die hij opwierp te erkennen. Wat gebeurt er als de Kerk zich begint aan te passen aan de tijdgeest? Wat gebeurt er als het verlangen om geaccepteerd te worden door de moderne mens sterker wordt dan het verlangen om de moderne mens te bekeren?

Dietrich von Hildebrand verwoordde het probleem opmerkelijk helder toen hij waarschuwde tegen het plaatsen van eenheid boven waarheid. Want uiteindelijk is de voorrang van de waarheid de voorrang van God. Dat is de kern van de zaak.

Zodra het bovennatuurlijke begint te verdwijnen, verspreiden de gevolgen zich overal. Neem bijvoorbeeld de zonde. Als hemel en hel werkelijkheid zijn, dan is doodzonde enorm ernstig. Als een ziel kan worden gescheiden van de heiligende genade, dan is het waarschuwen van iemand voor zonde niet hatelijk. Het is liefdevol.

Als ik iemand naar de rand van een klif zag lopen, zou mededogen dan vereisen dat ik zwijg omdat schreeuwen hem ongemakkelijk zou kunnen maken? Natuurlijk niet. Ik zou juist schreeuwen omdat ik van hem hield. Al tweeduizend jaar roept de Kerk mannen en vrouwen op tot bekering omdat ze geloofde dat er iets eeuwigs op het spel stond. Maar wat gebeurt er als we dat bovennatuurlijke perspectief verliezen?

Zonde wordt geleidelijk iets anders. In plaats van te vragen of een handeling in overeenstemming is met de wet van God, beginnen we ons af te vragen of iemand zich welkom voelt. Leerstellingen over het huwelijk, seksualiteit en de menselijke persoon worden steeds moeilijker te verkondigen omdat de cultuur ze heeft verworpen.

De Kerk moet altijd iedereen met naastenliefde ontvangen. Ieder mens bezit waardigheid. Geen enkele katholiek mag een ander met haat of minachting behandelen. Maar naastenliefde kan niet betekenen dat je iemand vertelt dat iets wat God zondig heeft genoemd, niet langer zondig is. Dat is geen barmhartigheid. Want als zonde niet bestaat, is bekering overbodig. Als bekering overbodig is, wordt vergeving overbodig. En als vergeving niet nodig is, wordt uiteindelijk het kruis zelf ook overbodig.

Waarom zou de mensheid een Verlosser nodig hebben als het fundamentele probleem van de mensheid simpelweg is dat we niet voldoende naar elkaar hebben geluisterd? Hetzelfde probleem kan zich voordoen in onze relatie met andere religies. We moeten mensen van elke religie met waardigheid behandelen. We moeten werken aan vrede. We moeten ons verzetten tegen haat en vervolging. Maar we mogen nooit vergeten waarom de Kerk bestaat.

Jezus Christus is niet zomaar een religieuze leraar onder vele. Hij is de Zoon van God. Hij zei: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij." Die woorden kunnen niet zomaar naast elke andere religieuze bewering worden geplaatst alsof alle wegen uiteindelijk op hetzelfde neerkomen. Als Jezus Christus werkelijk God is, dan is evangelisatie belangrijk. Bekering is belangrijk. Doop is belangrijk. Zending is belangrijk. Redding is belangrijk.

Wederom verandert het bovennatuurlijke alles. En dit brengt ons bij bisschoppen. Ik zeg dit als bisschop zelf, en daarom zeg ik het eerst tegen mezelf. Elke bisschop zal voor Jezus Christus staan. We zullen niet voor een commissie staan. We zullen niet voor de media staan. We zullen niet voor politici, donateurs, adviseurs of de publieke opinie staan. We zullen voor Christus staan. En we zullen verantwoording afleggen voor de zielen die ons zijn toevertrouwd.

De bisschop is niet zomaar een bestuurder. Hij is geen filiaalmanager van een internationale religieuze organisatie. Lumen Gentium zelf herinnert ons eraan dat bisschoppen niet louter als plaatsvervangers van de paus beschouwd moeten worden. Bisschoppen zijn plaatsvervangers en ambassadeurs van Christus. Dat zou elke bisschop moeten doen sidderen.

Er zijn momenten geweest in de kerkgeschiedenis waarop bisschoppen zich moesten verzetten tegen krachtige stromingen van dwaling. Denk aan de heilige Athanasius. Denk aan de heilige Johannes Fisher. Denk aan de talloze bisschoppen die ballingschap, gevangenschap en zelfs de dood hebben ondergaan in plaats van het geloof te verloochenen.

Waar komt die moed vandaan? Het komt voort uit bovennatuurlijk geloof. Als deze wereld alles is, bescherm dan je positie. Bescherm je reputatie. Bescherm je carrière. Vermijd controverses. Blijf in je comfortzone. Maar als de eeuwigheid werkelijk bestaat, verandert alles. Dan is het verliezen van een ambt niets. Het verliezen van populariteit is niets. Het verliezen van de goedkeuring van machtige mensen is niets.

De enige vraag die uiteindelijk telt is: "Ben ik Jezus Christus trouw geweest?" De Kerk is ook vreemd genoeg ongemakkelijk geworden met veroordeling. We geven de voorkeur aan dialoog. En nogmaals, dialoog heeft zijn plaats. Maar soms moet een herder nee zeggen. Dit geldt voor elk gezin. Een liefdevolle vader keurt niet alles goed wat zijn kinderen besluiten te doen. Soms vereist liefde dat hij zegt: Nee. Dat zal je pijn doen.

De Kerk begreep leerstellige veroordeling historisch gezien op een vergelijkbare manier. Anathema's waren niet bedoeld als uitingen van haat. Ze stelden grenzen vast omdat de Kerk geloofde dat dwaling zielen kon vernietigen. Daarom verdient het concept dat soms het "liefdadige anathema" wordt genoemd, reflectie. Als ketterij zielen van Christus kan afleiden, is het corrigeren ervan een daad van naastenliefde. Als een doodzonde een ziel van God kan scheiden, is waarschuwen daartegen naastenliefde. Als het onwaardig ontvangen van de Heilige Communie heiligschennis kan zijn, is het beschermen van de Eucharistie naastenliefde.

Misschien is één van de redenen waarom we zo terughoudend zijn geworden in het veroordelen van dwalingen niet dat we een grotere naastenliefde hebben ontdekt dan de heiligen bezaten. Misschien hebben we in plaats daarvan het vertrouwen verloren dat dwalingen eeuwige gevolgen hebben. En als dat waar is, staan ​​we opnieuw voor hetzelfde probleem: het verlies van het bovennatuurlijke.

Maar ik wil niet dat deze boodschap er een van wanhoop is. Want er gebeurt iets anders. Overal waar ik kom, ontmoet ik katholieken die hongerig zijn. Niet hongerig naar weer een programma. Niet hongerig naar weer een commissie. Niet hongerig naar weer een luisterbijeenkomst. Ze zijn hongerig naar God. Jonge katholieken ontdekken de eucharistische aanbidding. Gezinnen herontdekken de rozenkrans. Mensen lezen de levens van de heiligen. Ze leren over eucharistische wonderen. Ze ontdekken vasten en traditionele devoties. Velen voelen zich aangetrokken tot de schoonheid en eerbied van de traditionele Latijnse Mis.

Waarom? Ik geloof niet dat het louter nostalgie is.

Veel van deze jongeren hebben geen herinnering aan de oude Katholieke wereld. Ze hebben die nooit meegemaakt. Waar ze naar op zoek zijn, is transcendentie. Ze zoeken iets dat niet uit henzelf voortkomt. Ze willen mysterie. Ze willen eerbied. Ze willen opoffering. Ze willen waarheid. Uiteindelijk willen ze God.

En misschien begrijpen ze iets wat kerkelijke planners vergeten zijn: als de Kerk de wereld alleen biedt wat de wereld al kan bieden, heeft de wereld ons niet nodig. De wereld heeft al humanitaire organisaties. Ze heeft sociale bewegingen. Ze heeft conferenties. Ze heeft therapeuten. Ze heeft gemeenschapsorganisaties. Ze heeft politieke bewegingen. Ze heeft eindeloze mogelijkheden voor dialoog. Wat de wereld zichzelf niet kan geven, is bovennatuurlijke genade. De wereld kan geen enkele zonde vergeven. De wereld kan de Eucharistie niet consecreren. De wereld kan ons het Lichaam en Bloed van Christus niet geven. De wereld kan de hemel niet openen.

Alleen Christus kan redden. En Christus heeft Zijn reddende missie aan Zijn Kerk toevertrouwd. Dus wat is het antwoord? Het is geen bitterheid. Het is geen woede. Het is geen nieuwe Katholieke factie. En in wezen hebben we geen strengere Kerk nodig.

We hebben een Kerk nodig die weer gelooft. Een Kerk die gelooft dat Jezus Christus werkelijk aanwezig is in het tabernakel. Een Kerk die gelooft dat de biecht geestelijk dode zielen tot leven wekt. Een Kerk die gelooft dat Maria en de heiligen werkelijk voor ons bemiddelen. Een Kerk die gelooft dat engelen echt bestaan. Een Kerk die gelooft dat demonen echt bestaan. Een Kerk die gelooft dat wonderen nog steeds gebeuren. Een Kerk die gelooft dat de Schrift het Woord van God is. Een Kerk die gelooft dat zonde echt bestaat. Een Kerk die gelooft dat barmhartigheid echt bestaat. Een Kerk die gelooft dat het oordeel echt bestaat. Een Kerk die gelooft dat de hemel het waard is om alles voor op te offeren.

En een Kerk die daarom genoeg moed heeft om de waarheid te spreken, ook al kost het ons iets. De Heilige Schrift geeft ons woorden die we in onze tijd hard nodig hebben: "Wees moedig en wees niet bevreesd, en wees niet ontmoedigd bij hun aanblik, want de HEER, uw God, is uw leider en zal u niet verlaten noch in de steek laten" (Deuteronomium 31:6).

Waarom zijn we bang? Waarom zou een bisschop bang moeten zijn om te verkondigen wat Christus heeft geopenbaard? Waarom zou een priester bang moeten zijn om over zonde te preken? Waarom zouden ouders bang moeten zijn om hun kinderen te leren dat de katholieke waarheid werkelijk waar is? Waarom zouden katholieken zich moeten schamen om over wonderen te spreken? Waarom zouden we ons moeten schamen voor de heiligen? Waarom zouden we fluisteren over de duivel terwijl de Schrift duidelijk spreekt over geestelijke strijd? Waarom zouden we ons moeten verontschuldigen voor het geloof dat Jezus Christus de Verlosser van de wereld is?

Paulus zegt: "Want onze strijd is niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden en machten, tegen de wereldheersers van deze duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten" (Efeziërs 6:12).

Of dat is waar, of niet. Als het waar is, dan is het misschien tijd dat Katholieken ernaar gaan leven. Misschien is de diepste crisis in het Katholicisme uiteindelijk niet de liturgische crisis. Het is niet de seksuele crisis. Het is niet de roepingencrisis. Het is niet de crisis van het bisschoppelijk leiderschap. Het is zelfs niet de doctrinecrisis. Onder al deze zaken schuilt misschien iets nog diepers: een geloofscrisis in het bovennatuurlijke.

Geloven we werkelijk dat God gesproken heeft? Geloven we dat Zijn waarheid waar blijft, ook al verwerpt de wereld die? Geloven we dat de eeuwigheid bestaat? Geloven we dat zielen verloren kunnen gaan? Geloven we dat zielen gered kunnen worden? Geloven we dat Jezus Christus God is? Want als we deze dingen echt geloven, zouden onze kerken er anders uit moeten zien. Onze preken zouden anders moeten klinken. Onze eredienst zou er anders uit moeten zien. Onze gezinnen zouden anders moeten leven. En onze bisschoppen zouden anders leiding moeten geven.

We kunnen synodes houden. We kunnen commissies hebben. We kunnen documenten schrijven. We kunnen vergaderingen houden. We kunnen in dialoog treden. We kunnen luisteren. We kunnen begeleiden. Maar als God ergens onderweg ondergeschikt wordt, waar lopen we dan precies samen naartoe? De Kerk hoeft niet meer op de wereld te lijken om de wereld te redden. Ze moet vollediger worden wat Jezus Christus haar heeft voorgenomen.

We hebben weer volle biechtstoelen nodig. We hebben gezinnen nodig die de rozenkrans bidden. We hebben vasten nodig. We hebben boete nodig. We hebben eerbied nodig voor de Heilige Eucharistie. We hebben priesters nodig die eeuwige waarheden verkondigen. We hebben bisschoppen nodig die bereid zijn te lijden voor die waarheden. We hebben kerken nodig waar iemand die door de deuren loopt meteen voelt: God is hier.

Het beangstigende is niet alleen dat de wereld heeft geleerd om zonder God te leven. Een groot deel van de wereld heeft dat duidelijk wel gedaan. De angstaanjagende mogelijkheid is dat de Kerk zou kunnen leren functioneren zonder Hem.

Een kerk vol activiteit. Een kerk vol gesprekken. Een kerk vol programma's, processen, vergaderingen en documenten. En toch een kerk waarin de bovennatuurlijke God op de een of andere manier stilletjes naar de achtergrond is gedrongen.

Broeders en zusters, dat mogen we niet laten gebeuren. Het antwoord is niet nog een programma. Het antwoord is Jezus Christus. Breng Hem terug naar het centrum. Keer terug naar Zijn Eucharistisch Hart. Keer terug naar de biecht. Keer terug naar het gebed. Keer terug naar de Heilige Schrift. Keer terug naar het geloof dat ons is overgeleverd. Keer terug naar Maria. Keer terug naar de heiligen. Keer terug naar het offer. Keer terug naar eerbied. Keer terug naar het bovennatuurlijke.

En wees niet bang. Want de wereld heeft geen kerk zonder God nodig. De wereld heeft de Kerk van Jezus Christus – de Kerk van de levende God – hard nodig. Moge onze Heer u sterken, moge Maria u beschermen onder haar mantel, en moge u standvastig blijven in het ware geloof, welke beproevingen er ook mogen komen.

En moge de Almachtige God u zegenen, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Amen.

Bisschop Joseph E. Strickland

Emeritus-bisschop

14/8 Het Beest zal de Abraham Lincoln, NY en Trump vernietigen - Seth Olale Prophecy.

Seth Olale Omondi: Ik wil een zeer dringende profetische boodschap voor Babylon uitspreken,

voor de mensen die in Babylon wonen, het land van de grote adelaar.

* Rond 2016–2018 ging een specifieke reeks waarschuwingen viraal binnen profetische kanalen over de vernietiging en inval van de VS:

1. De Profetie van Jeff Byerly

Jeff Byerly (auteur van de blog Holy Souls Hermitage / Holy Spirit Wind) bracht vanaf 2015 en met name in 2016–2018 een reeks zeer specifieke, uitgebreide profetische waarschuwingen naar buiten die destijds massaal via YouTube en christelijke fora werden gedeeld.

Over Amerikaanse troepen: In deze specifieke profetie beschrijft hij hoe Amerika in een valstrik trapt die uiteindelijk leidt tot haar eigen vernietiging. De kern van deze profetie over de troepenmacht en de oorlog tegen het Oosten omvat de volgende elementen:

* Het weglokken van de Amerikaanse troepen

Volgens het visioen van Byerly zal de Amerikaanse regering/legerleiding worden meegesleurd in een groot militair conflict in het Oosten (waarmee in zijn profetieën gedoeld wordt op het Midden-Oosten en de regio rond Rusland/China). Amerika stuurt haar beste manschappen, schepen en militaire technologie overzee om deze oorlog te vechten. Volgens Byerly is dit echter een bewuste, geopolitieke en spirituele afleidingsmanoeuvre.

* Amerika blijft onbeschermd achter

De essentie van de profetie is dat de Verenigde Staten door het massaal uitzenden van haar legertroepen naar het Oosten militair volledig kwetsbaar en nagenoeg onverdedigd achterblijft op eigen bodem. Terwijl het Amerikaanse volk denkt dat het leger elders de democratie of strategische belangen verdedigt, wordt het thuisland van binnenuit uitgekleed.

* De daaropvolgende inval

Zodra de Amerikaanse troepen ver weg in het Oosten vastzitten in een bloedige strijd, slaat de vijand volgens Byerly toe op Amerikaans grondgebied:

** Interne chaos: Eerst ontstaat er een economische ineenstorting en een burgeroorlog (vaak omschreven als een door de elite geregisseerde chaos).

** Verrassingsaanval: Omdat er geen substantiële legermacht meer in de VS aanwezig is om de kusten en grenzen te bewaken, volgt er een plotselinge, verwoestende invasie door een coalitie van buitenlandse mogendheden (Rusland, China en bondgenoten).

De spirituele betekenis volgens Byerly

Byerly predikt dat deze opeenvolging van gebeurtenissen Gods oordeel is over het morele verval en de trots van de Verenigde Staten. De leiders van het land worden volgens hem verblind, waardoor ze de fout maken om al hun militaire kracht in het buitenland (het Oosten) in te zetten, wat de weg vrijmaakt voor de totale bezetting van de VS

2. De klassieke profetie van A.A. Allen (Herontdekt rond 2018)

Een andere reden waarom deze specifieke invasie-profetie precies 8 jaar geleden viraal ging, is de herontdekking van het beroemde visioen van de Amerikaanse evangelist A.A. Allen uit 1954. Rond 2016/2018 werd deze profetie door talloze online predikanten opnieuw uitgelegd:

Visioen: Allen beschreef hoe hij boven de top van het Empire State Building stond en een profetisch visioen kreeg van de toekomst van de VS. Hij zag een plotselinge aanval met nucleaire wapens, gevolgd door een grootschalige militaire invasie waarbij de VS volledig werd bezet door buitenlandse mogendheden als straf voor haar morele en spirituele verval.

* Volgens de profetie van Jeff Byerly waarschuwde hij Amerikanen dat er een gebeurtenis zou plaatsvinden. En wanneer die gebeurtenis plaatsvindt, zou de profetie van Openbaring 18 vervuld worden. Daarom leven we nu in zeer gevaarlijke tijden. Babylon, de grote adelaar, zou ten oorlog zou trekken tegen hun vijand. En hij profeteerde dat zodra die oorlog begint, zou de koning van Babylon, de Amerikaanse marine en het Amerikaanse leger de zee op sturen om tegen de koningen van het oosten te vechten. En hij zei dat zodra deze oorlog begint, de antichrist en het beestsysteem, een zeer dodelijke false flag-gebeurtenis zouden organiseren.

Dan zullen ze de grote stad New York, die aan de oostkust ligt, ten val brengen. En dan zullen ze de vijanden van Babylon (Rusland en China), de grote adelaar, de schuld geven. En dan is dat hoe de Derde Wereldoorlog zou worden verklaard. En ik geloof dat ze wapens voor de vernietiging van de US marine zouden inzetten. Hij bedoelde het Midden-Oosten. Hij noemde nooit de naam van de koning van Perzië maar er werd Iran bedoeld.

We weten dat dit grote marineschip USS Lincoln meer dan 5000 matrozen vervoert. Jeff Byerly zei dat dit grote schip door de antichristelijke krachten (Zionisten en de elites) zou worden vernietigd in een valse flag-gebeurtenis. Ze gaan dus hun eigen schip verwoesten en dan de schuld geven aan hun vijanden (net zoals de false flag van 9/11 waar ze Irak de schuld gaven). Dan begint de Derde Wereldoorlog. De Zionisten beseffen dat alle mensen in de wereld tegen hen zijn, inclusief de meerderheid van de inwoners van de VS zich tegen hen keren en ze kunnen het zich niet veroorloven de mensen die in de VS wonen te verliezen, want dan zullen ze als een steen zinken. Daarom zullen ze er alles aan doen om de aandacht van de inwoners van de VS af te leiden, zodat ze Iran de schuld kunnen geven. Maar ze verwoesten hun eigen schip.

Het is de bedoeling dat de VS Israël blijft steunen bij de oorlog met Iran. Jeff Byerly zei dat ze ook een nucleaire bom zouden gebruiken om de torens van NY neer te halen. En ze zouden de schuld daarvan in de schoenen schuiven van Iran. En dit zal het werk van het beest zijn om de profetieën van Openbaring 17 en 18 te vervullen. Want in Openbaring 17, het beest en de tien koningen in de Bijbel wullen de hoer haten. En de hoer die purper en scharlakenrood draagt, is Babylon/VS. En de Bijbel zegt dat God hen zal toestaan ​​zich te verenigen, het beest en de tien koningen. Ze zullen het erover eens zijn om de grote stad Babylon NY, de grote adelaar, neer te halen en ze zullen de grote wapens gebruiken. Daarna zullen ze de Nieuwe Wereldorde instellen. Dus dat zijn de dingen die heel binnenkort zullen gebeuren.

De mensen in de VS moeten bidden voor de zeelieden die op de Lincoln, want het zal verwoest worden. En ze zullen Iran de schuld geven. Maar het zullen Israël en het beest (elites) zijn die samenwerken, want het beest is een deel van hen. En Jeff Byerly profeteerde ook dat Trump door de gebeurtenissen zal worden ingehaald, naast het Lincoln vliegdekschip en NY. En daarna zal het beest aan de macht komen zodra Trump door de gebeurtenissen is ingehaald. Trump’s leven staat op het spel. Trump zal door een gebeurtenis worden getroffen. Trump zal ten val komen. En Amerika is de bescherming van God kwijt. En Iran heeft al gedreigd Trump te doden. Jeff Byerly zei dat zodra de vurige aftrap plaatsvindt en NY geschud wordt, alle profetieën van de Bijbel zich in snel tempo zullen gaan ontvouwen. De ene profetie na de andere. De dingen zullen zich razendsnel ontwikkelen.

Het witte paard, het rode paard, het zwarte paard, het groene paard zullen nu in snel tempo over de aarde galopperen. En Iran heeft ook kernwapens die ze ofwel uit Pakistan, ofwel uit Noord-Korea, ofwel uit China hebben gekregen. Ze hebben hun uitrusting die ze op Israël zullen loslaten. Tel Aviv zit vol mensen die de Sodom en Gomorra-agenda steunen, ongeveer 70%. En ze kunnen Iran niet vernietigen omdat het in de Bijbel in Jeremia 49, 50 en 51 wordt genoemd. Iran zal samen met Irak de VS binnenvallen: NY en Tel Aviv in Israël. Dan zullen de VS en Israël hun wapens ook droppen in Iran, maar Iran zal overleven omdat ze zich diep hebben ingegraven onder de bergen die van graniet zijn gemaakt. Sommige van die bergen zijn 400 meter hoog. Sommige van die tunnels in Iran zijn 400 meter onder dik massief graniet. En zelfs met die grote wapens kunnen ze deze tunnels niet vernietigen.

Ze lopen duizenden kilometers door, omdat de Iraniërs deze tunnels al meer dan 47 jaar aan het graven zijn, omdat ze wisten dat de VS hen op een dag zou aanvallen zodra ze klaar waren met het vernietigen van Libië, Afghanistan, de Gazastrook, Irak, Servië en vele andere landen die de VS in het verleden heeft verwoest. En Obama, het Beest of de Antichrist, komt terug aan de macht in het Witte Huis nadat Trump is gevallen door de verwoesting van het vliegdekschip Lincoln en NY. Obama zal het gebruiken als mensenoffers aan Satan zodat hij zijn koninkrijk van duisternis kan stichten. Jeff Byerly zei ook dat de stad Damascus door een kernbom zal weggevaagd worden. Daardoor zal Jesaja 17:1 in vervulling gaan. Damascus zal in puin liggen. 

Dit zijn dus de dingen die gaan gebeuren en dan zal er een burgeroorlog uitbreken in de VS. Een burgeroorlog komt eraan bij de gebeurtenis waarbij Trump zal getroffen worden. Er zal chaos zijn. Dit is Gods oordeel over de VS om zij degenen zijn die eindeloos oorlogen voeren en wapens leveren aan Israël om Gaza te vernietigen. Het zijn dus de Zionisten, Vrijmetselaars en Elites die het Beest, de Antichrist Obama zullen binnenhalen zodra de gebeurtenissen plaatsvinden. Mensen zullen huilen, maar het zal te laat zijn. Ze zullen in het merkteken van het beest-systeem worden gebracht. De Nieuwe Wereldorde zal worden gesticht na de burgeroorlog in de VS (Jesaja 19). En terwijl ze tegen elkaar vechten, zullen hun vijanden, Rusland, China, Noord-Korea, Iran en zelfs Japan en Zuid-Korea, Noord-Korea, Oekraïne, samenspannen en de VS verraden.

En de VS zal binnen een uur door kernwapens worden getroffen (Openbaring 18:10). De false flag gebeurtenis op de Abraham Lincoln zal groter zijn dan de gebeurtenis van 9/11. En ze zullen ook NY treffen met een nucleaire bom. En dan zal Californië aan de Westkust getroffen worden door een enorm zware aardbeving. En het Beest zal toegelaten worden NY te verwoesten met kernwapens. Bovendien zullen ze het elektriciteitsnet treffen met stroomstoringen als gevolg. Er zal geen elektriciteit en internet meer zijn. Zelfs Openbaring hoofdstuk 18 zegt dat de VS in duisternis gehuld zal zijn. Zelfs de muziek zal stoppen vanwege de EMP-aanval die op de VS zal worden losgelaten. En we zien dat mensen zullen vechten om voedsel in die film die gemaakt is door het beest en zijn vrouw. De film die Leave the World Behind heet. Dat is voorspellende programmering.

Leave the World behind

De apocalyptische psychologische thriller Leave the World Behind (2023) is geschreven, geregisseerd en geproduceerd door Sam Esmaill. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Rumaan Alam en werd geproduceerd door Higher Ground Productions, het productiebedrijf van Barack en Michelle Obama.

De film toont op zeer gedetailleerde wijze hoe de Amerikaanse samenleving in een mum van tijd volledig instort door een gecoördineerde, grootschalige cyberaanval.

Het Verhaal

Het verhaal volgt Amanda (Julia Roberts) en Clay Sandford (Ethan Hawke) die met hun kinderen Archie en Rose spontaan een luxe vakantievilla huren op Long Island om de drukte van New York te ontvluchten. Hun vakantie verandert al snel in een psychologische nachtmerrie door een opeenvolging van verontrustende gebeurtenissen:

* De eerste voortekenen: Tijdens een middag aan het strand vaart een gigantische olietanker (The White Lion) op volle snelheid het strand op. Kort daarna vallen het internet, de satelliettelevisie en het mobiele netwerk volledig weg.

* Onverwacht bezoek: Midden in de nacht kloppen twee vreemden aan: G.H. Scott (Mahershala Ali) en zijn dochter Ruth (Myha'la). G.H. claimt de eigenaar van de villa te zijn en is gevlucht uit Manhattan vanwege een massale stroomstoring. Er ontstaat direct een sfeer van diep wantrouwen en subtiel racisme, omdat Amanda niet kan geloven dat deze zwarte man de eigenaar is van zo'n dure woning.

* De escalatie van de apocalyps: Terwijl de twee gezinnen gedwongen moeten samenleven, stort de buitenwereld zichtbaar in:

* Zelfrijdende auto's slaan op hol: Wanneer het gezin probeert te vluchten, stuiten ze op een snelweg die volledig is geblokkeerd door honderden gecrashte, zelfrijdende Tesla's die via GPS-storingen rechtstreeks vanaf de fabriek de weg op zijn gestuurd om de infrastructuur te blokkeren.

* Vliegtuigen storten neer: Clay is getuige van passiersvliegtuigen die letterlijk uit de lucht vallen omdat hun navigatiesystemen zijn uitgeschakeld.

* Dieren gedragen zich vreemd: Honderden herten omsingelen het huis en gedragen zich dreigend, wat symbool staat voor de natuur die uit balans is.

* Geluidsaanvallen: Een onverdraaglijk, snerpend sonisch geluid teistert de personages vanuit de lucht, wat fysieke schade veroorzaakt. Archie's tanden beginnen hierdoor later in de film spontaan uit te vallen.

* Desinformatie: Er worden pamfletten uit vliegtuigen gegooid met teksten in het Arabisch en Koreaans ("Dood aan Amerika"), bedoeld om de bevolking in paniek te brengen en tegen elkaar op te zetten.

Het complot: De driestappenstrategie

Aan het einde van de film legt G.H. Scott—die connecties had met hoge Wall Street-speculanten—de werkelijke aard van de aanval bloot. Hij legt uit dat het een militaire campagne is om een land van binnenuit te destabiliseren zonder dat de vijand zelf hoeft te vechten:

Stap 1: Isolatie. Schakel alle communicatie en transport uit (cyberaanval).

Stap 2: Gesynchroniseerde chaos. Terroriseer de bevolking met nepberichten en sonische wapens.

Stap 3: Burgeroorlog. Laat de burgers door angst en een gebrek aan middelen (zoals wapens en voedsel) tegen elkaar keren, waarna het land zichzelf vernietigt.

Het iconische einde

Terwijl in de verte New York City zichtbaar wordt gebombardeerd, dwaalt de jonge dochter Rose af. Zij was de hele film geobsedeerd door het kijken van de serie Friends, maar kon de allerlaatste aflevering niet zien omdat Netflix uitviel. Ze breekt in bij een naburig, verlaten huis en ontdekt daar een gigantische, ultra-luxe ondergrondse doomsday-bunker.

Terwijl de wereld buiten letterlijk vergaat, negeert Rose de noodkreten van haar familie, vindt ze een dvd van de seizoensfinale van Friends, stopt hem in de speler en begint met een gelukkige glimlach te kijken terwijl de themasong „I'll Be There For You” herstelt. De film eindigt hiermee met een scherpe kritiek op hoe de moderne mens zich liever verliest in media-escapisme dan de harde realiteit onder ogen te zien. 

* De Heer zal geen genade tonen, want hoe meer tijd ze krijgen om zich te bekeren, hoe meer tijd ze besteden aan zonden zoals abortus, moord, godslastering en hoogmoed. Ze promoten de agenda van Sodom en Gomorra over de hele wereld. En als je hun agenda van Sodom en Gomorra niet accepteert, leggen ze economische sancties op. Er komt dus een groot oordeel over de aarde en het zal beginnen in NY, de grote stad der grote steden in de VS. Het zal beginnen in NY die het hele wereldwijde financiële systeem beheerst.

* Rusland heeft zijn klauwen losgelaten op Italië. Ze hebben een wapencentrum vernietigd dat ze gebruikten om Zelensky te steunen. Nu zegt Rusland dat ze buiten de grenzen van Rusland zullen gaan toeslaan. Zoals je nu kunt zien, vernietigt een enorme explosie een dronefabriek in een NAVO-land. Ruslande klauwen. Hij heeft Italië een flinke klap toegebracht en een wapenfabriek verwoest. Daniël 7:5, de beer staat nu op en zal veel vlees eisen. Dit is nog maar het begin. Ze gaan zelfs zo ver als Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië. Dat zijn de schurken die samen met Israel en de VS chaos over de hele wereld veroorzaken. Dat zijn de echte terroristen. Het zijn de NAVO, de VS en Israël.

Munitiefabriek in Italië

Er is geen bevestigd bewijs dat Rusland een munitiefabriek in Italië heeft verwoest. De speculaties hierover zijn het gevolg van een zware explosie die onlangs plaatsvond in een Italiaanse munitiefabriek.

Wat is er feitelijk gebeurd?

Op 13 augustus 2026 vond er een zeer krachtige explosie plaats in een munitiefabriek in Colleferro, nabij Rome.

De fabriek: Het complex wordt beheerd door KNDS Ammo Italy, een dochteronderneming van het Frans-Duitse defensiebedrijf KNDS. Deze fabriek produceert onder andere 155mm-artilleriemunitie die via Europese partners aan Oekraïne wordt geleverd.

De toedracht: Volgens de Italiaanse autoriteiten brak er eerst een brand uit in de afdeling waar buskruit wordt verwerkt en samengeperst, wat vervolgens de explosie veroorzaakte. Omdat de fabriek vanwege de zomervakantie grotendeels gesloten was, vielen er wonder boven wonder geen gewonden of doden.

Waarom wordt er naar Rusland gewezen?

Er is op dit moment geen concreet bewijs van sabotage of buitenlandse inmenging bij de explosie in Italië; de autoriteiten doen nog onderzoek naar de exacte oorzaak. Desondanks circuleren er online direct geruchten dat Rusland erachter zit vanwege de volgende context:

* Hybride oorlogsvoering in Europa: Westerse inlichtingendiensten waarschuwen al langer voor Russische hybride operaties en sabotagepogingen op Europees grondgebied. Zo werd begin augustus 2026 op de Duitse luchthaven Leipzig/Halle een met explosieven uitgeruste drone gevonden nabij een Oekraïens vrachtvliegtuig, een actie waarvoor de Amerikaanse inlichtingendienst de schuld bij Moskou legt.

* Timing met incident in Bulgarije: Slechts drie dagen vóór de explosie in Italië ontplofte er ook al een groot munitiedepot van het defensiebedrijf EMCO in Bulgarije, dat eveneens wapens aan Oekraïne levert. De eigenaar van dat bedrijf is in het verleden al vaker doelwit geweest van Russische spionage en vergiftigingspogingen.

De fabriek nabij Rome is dus weliswaar ernstig beschadigd door een ontploffing, maar de claims dat de fabriek bewust "door Rusland is verwoest" zijn vooralsnog onbevestigde speculaties.

* Ze zijn de Derde Wereldoorlog begonnen in Iran en Oekraïne. Denk aan de profetie die ze kregen: dat ze met het zwaard zouden regeren. De VS heeft meer dan 800 militaire bases over de hele wereld, terwijl Rusland er maar negen heeft en China er maar één. Je kunt het je voorstellen. Dus nu is het rode paard dat oorlog brengt uit Openbaring 6 losgelaten. De ruiter van het rode paard kreeg een groot zwaard en dat grote zwaard betekent kernwapens. Dus het rode paard is losgelaten, Israël is van plan kernwapens, tegen Iran te gebruiken. En dan zal Iran terugslaan en dat zal het einde zijn van Israël, want zodra de waterontziltingsinstallaties vernietigd zijn, zal er in Israël geen drinkwater meer zijn. En als Iran besluit Saoedi-Arabië, Koeweit, Qatar, Bahrein, Jordanië te bombarderen, als Iran besluit al die Golfstaten en Saoedi-Arabië te bombarderen en ze hun elektriciteitsnetten en waterzuiveringsinstallaties vernietigen, dan betekent dat het einde van hun beschaving, want er is geen beschaving, geen land en geen bevolking die kan leven zonder water, omdat die landen geen regen hebben, geen rivieren, geen dammen, ze zijn woestijn, zelfs Israël is een woestijn?

Dus als Iran zijn hypersonische raketten afvuurt om alle ontziltingsinstallaties in het Midden-Oosten te vernietigen, is dit het einde van het Midden-Oosten. Miljoenen Arabieren en moslims zullen moeten migreren en vluchten uit het Midden-Oosten en miljoenen zullen sterven van dorst. Omdat de Bijbel zegt dat er een grote oorlog zal beginnen aan de rivier de Eufraat en dat een derde van de wereldbevolking zal worden gedood volgens de profetie van Openbaring 9 en dat is het rode paard toen het grote het grote zwaard werd gegeven aan de ruiter van het rode paard in de Bijbel. De grotere oorlog komt eraan. China, Pakistan en Turkije verenigen zich. De koningen van het oosten maken zich nu klaar voor de Derde Wereldoorlog. De koningen van het oosten, waaronder Noord-Korea en Rusland en Iran. Dat zijn de koningen van het oosten. Ze zullen door het Midden-Oosten trekken. Israël zal worden verwijderd. En dan zullen de koningen van het oosten Europa veroveren. En dan zullen ze oversteken naar de VS.

Ze zullen de Atlantische Oceaan oversteken en de steden in de VS binnenvallen wanneer de VS in burgeroorlog verkeert. De burgeroorlog zal woeden en ze zullen niet in staat zijn zich te verdedigen wanneer hun vijanden aan hun kusten aankomen, omdat ze allereerst geen wapens meer hebben. Ze hebben al hun wapens aan Israël, Oekraïne, Taiwan en aan Europa gegeven. De enige optie die ze hebben is het gebruik van nucleaire wapens en dat kunnen ze niet tegen hun vijanden doen. Kolonel McGregor zegt dat Israël nog maar dagen hebben, zelfs geen maanden. Zodra die waterontziltingsinstallaties door Iran zijn vernietigd, zal er geen beschaving meer zijn in Israël. Dus zodra Iran de enige vijf waterzuiveringsinstallaties van Israël hebben vernietigen, zullen ze gedwongen worden te vertrekken. Het enige wat ze nog hoeven te doen is hypersonische raketten afvuren om de ontziltingsinstallaties neer te halen.

Ze zullen terugkeren naar Polen, Litouwen en Duitsland. Daar komen ze vandaan. Dit zijn niet de ware kinderen van Israël. Ze hebben Gaza vernietigd. Ze hebben kerken gebombardeerd en miljoenen christenen en moslims hebben het leven verloren. Dus nu komt er een oordeel over Israël. God gaat Iran gebruiken om de VS te straffen.

Al deze hulpmiddelen kunnen ons helpen Gods wil te onderscheiden.

Tegelijkertijd is het goed om te bedenken dat, zoals we zagen bij de heilige Catharina van Siena en de heilige Vincent Ferrer, oprechte mensen te goeder trouw tot verschillende conclusies kunnen komen zonder Gods zegen te verliezen.

Na lange perioden van gebed en overdenking zijn we tot de overtuiging gekomen dat de boodschappen die zuster Amapola ontvangt van God komen – en dat Hij ons roept om Zijn Kerk te verdedigen. Maar we weten dat het niet in onze macht ligt om onze overtuigingen zomaar aan u door te geven. Alleen God kan u Zijn wil tonen. En we vertrouwen erop dat Hij dat zal doen, als u oprecht vraagt ​​en onderscheidingsvermogen toont.

Het aartsbisdom zal de zaken ongetwijfeld anders bekijken en zou, zoals hierboven vermeld, kunnen proberen om een ​​of andere vorm van sanctie op te leggen.

Laten we tot slot nog eens bisschop Strickland citeren voor een nuttig perspectief bij uw onderscheidingsvermogen.

De crisis in de Kerk zal niet worden opgelost door te wachten op het juiste document, de juiste commissie of het juiste moment. De geschiedenis is nooit op die manier gered. Het geloof is altijd verdedigd door mannen en vrouwen die standhielden, ook al kostte dat hen iets…

Wees dus degene die staat. Sta met de Moeder. Sta voor de Eucharistie. En sta vastberaden – zelfs als je alleen staat. (48)

Afsluitende gedachten, geruststelling en dankbetuigingen

We willen graag even stilstaan ​​bij de pijnlijke verwarring en verdeeldheid die veel goedhartige Katholieken momenteel ervaren in hun parochie, onder hun vrienden en zelfs binnen hun familie. Wij van de Missie hebben deze pijn zelf aan den lijve ondervonden. Sommigen van u zijn het volkomen met ons eens. Anderen zijn het volkomen oneens.

De afgelopen dertien jaar onder Franciscus, en nu Leo, zijn bijzonder moeilijk geweest voor veel gelovige Katholieken die zich blijven afvragen: hoe kan een ware paus zulke dingen zeggen en doen? Aan de andere kant worden de boodschappen waarvan wij geloven dat God ons heeft opgedragen ze te delen, door sommigen ook gezien als verdeeldheid zaaiend en ongehoorzaam, zoals zo vaak het geval is met profetieën.

Wij geloven dat de pijn van deze verdeeldheid zelf deel uitmaakt van het lijden dat de Kerk doormaakt. Hoe moeten we dan met deze spanningen omgaan? Met geduld. Met nederigheid. En bovenal met naastenliefde. Wij vertrouwen erop dat, als we dat doen, de Heilige Geest ons zal verenigen in een nog diepere eenheid – in Zijn barmhartigheid en liefde – wanneer deze tijd van duisternis en verdeeldheid voorbij is. Een eenheid in Gods vernieuwde, ene, heilige, Katholieke en Apostolische Kerk.

Aan allen die van ons houden maar zich gekwetst en verward voelen door onze daden, en aan allen die zich zorgen maken om ons en de gevolgen die we mogelijk zullen ondervinden – wij danken u voor al uw gebeden, offers, steun en bezorgdheid. En weet dat, of uw onderscheidingsvermogen u nu tot onze conclusies leidt of tot andere, u in onze gebeden blijft.

En blijf alstublieft voor ons bidden. Bid dat we, als we het mis hebben, dat nederig mogen erkennen, en dat we, als we het goed hebben, trouw mogen blijven.

We herhalen wat God ons zo vaak inprent: Wees niet bang. Wees vredig. Heb vertrouwen in Hem.

Ik houd van je. Ik heb je in Mijn Hart opgenomen, zodat je samen met Mij deelneemt aan, meewerkt aan, het herstel van alles wat geschapen is. Blijf daarom bij Mij, in afwachting van Mijn handelen... wetende dat alles in Mijn handen is, zonder vrees of bezorgdheid, in de zekerheid dat je van Mij bent.

Hij zal ons door dit donkere uur heen leiden naar Zijn licht.

Laten we onze toevlucht zoeken in het Onbevlekte Hart van onze Heilige Moeder.

Jezus, wij vertrouwen op U. Kom, Heer Jezus.

 

Bronnen:

(1) Zie paragraaf 3: “Schisma en excommunicatie.”

(2) Het Vaticaanse document dat in 2023 werd gepubliceerd en dat zegeningen toestaat voor relaties tussen personen van hetzelfde geslacht en andere onregelmatige, objectief zondige verbintenissen.

(3) Hoewel wij geloven dat ‘Jorge Bergoglio’ en ‘Robert Prevost’ de nauwkeurigere manieren zijn om respectievelijk de vorige en huidige bezetters van de Stoel van Petrus aan te duiden, gezien wat de Heer in de Reconquest-boodschappen over hen heeft gezegd dat zij usurpanten zijn, zullen wij hen, omwille van de eenvoud en de vertrouwdheid, in deze verklaring over het algemeen respectievelijk ‘Franciscus’ en ‘Leo’ noemen.

(4) Hoewel het vonnis van schisma en de straf van excommunicatie formeel alleen gericht zijn op pater John Mary, heeft het duidelijke gevolgen voor onze gemeenschap, vandaar dat we vaak in de eerste persoon meervoud over de situatie spreken.

(5) “Er zijn altijd mensen geweest met de geest van profetie, niet zozeer voor de verkondiging van een nieuwe geloofsleer, maar voor de sturing van menselijke handelingen.” Thomas van Aquino,  Summa Theologiae , II-II, q. 174, a. 6.

(6) https://pillarsoffaith.net/

(7) Bisschop Joseph E. Strickland, Een kerk zonder haar moeder .

(8) Hij verwijst naar het doopzegel.

(9) Zie bijvoorbeeld de verschijningen van Onze Lieve Vrouw van Goede Succes en La Salette, en ook Akita.

(10) Achtergrondinformatie over Onze Lieve Vrouw van Akita en de volledige boodschappen zijn hier te vinden: OLVrouw van Akita.

(11) Voor Padre Pio verbleekten profetieën over natuurrampen en door de mens veroorzaakte rampen kennelijk in vergelijking met deze verschrikkelijke waarheid. "Niets van dat alles deed er voor hem toe," zei Pater Amorth, "hoe angstaanjagend ze ook bleken te zijn, behalve de grote afvalligheid binnen de Kerk. Dit was de kwestie die hem werkelijk kwelde en waarvoor hij bad en een groot deel van zijn lijden opofferde, gekruisigd uit liefde." Pater Amorth vertelde over zijn gesprek met Padre Pio aan de Spaanse journalist José María Zavala, die het vastlegde in zijn boek El secreto major guardado de Fátima: Una investigación 100 años después (Ediciones Martínez Roca, 2017).

(12) Kardinaal Karol Wojtyla (Johannes Paulus II), herdrukt in de uitgave van 9 november 1978 van de Wall Street Journal , uit een toespraak uit 1976 tot de Amerikaanse bisschoppen.

(13) Strickland, Passie leidt tot de opstanding.

(14) Voor voorbeelden van een breed scala aan katholieken – geestelijken, religieuzen en leken – die hun diepe bezorgdheid uiten over de toestand van de Kerk sinds Franciscus aan de macht is gekomen, zie de bronnen van MDM over de crisis.

(15) In zijn boek Saints vs Antipopes onderzoekt dr. Edmund Mazza onder andere de leer van de Kerk over de mogelijkheid dat pausen ketterij begaan. Hij merkt op dat de Kerk over het algemeen heeft geleerd dat geen ware paus formeel ketterij kan verkondigen. Hoewel er enige discussie bestaat over wat dit precies betekent – ​​bijvoorbeeld, bisschop Athanasius Schneider lijkt te hebben betoogd dat een paus, hoewel hij geen dwaling begaat in zijn buitengewoon leergezag, dit wel zou kunnen doen in zijn gewoon leergezag – is de overweldigende consensus onder theologen door de eeuwen heen dat een ware paus, zelfs in zijn gewoon leergezag, beschermd is tegen het formeel onderwijzen van ketterij, of op zijn minst tegen elke dwaling die het zielenheil in gevaar zou brengen. Vanuit dit perspectief zouden ernstige twijfels rijzen over de geldigheid van een pauspretendent die publiekelijk en hardnekkig ketterse opvattingen verkondigt. Saints vs Antipopes: Evil in the Church of Rome Convicted & Evicted (in eigen beheer uitgegeven, 2026), zie met name hoofdstuk. 3. “Christus’ belofte: Petrus’ onwankelbaar geloof.”

(16) Strickland, Gehoorzaamheid en gezag.

(17) Memo van kardinaal Pell.

(18)  “Je moet teruggaan naar de Ariaanse controverse om iets vergelijkbaars te vinden. Maar ik denk dat, wat betreft de schade die het nu zou kunnen aanrichten, wat er in de toekomst met de Kerk zou kunnen gebeuren, dit meer problemen zal veroorzaken dan alles wat we eerder hebben gezien.” https://edwardpentin.co.uk/professor-rist-the-catholic-church-could-be-face-a-crisis-erger-than-the-arian-controversy-of-the-4th-century/.

19) Strickland, Open brief aan de USCCB.

(20) Idem.

(21) Strickland, De illusie van genade .

(22) Strickland, Een roos onder een andere naam.

(23) Idem. 

(24) Mazza biedt een historisch perspectief op hoe de Kerk stand heeft gehouden te midden van verstoringen in het pausdom. Hij merkt bijvoorbeeld op dat er perioden zijn geweest waarin de Kerk gedurende langere tijd zonder paus zat, waaronder eens bijna drie jaar na de dood van Clemens IV; dat de Kerk acht jaar lang de regering van een tegenpaus (Anacletus II) in Rome heeft doorstaan, terwijl de ware paus (Innocentius II) naar het noorden moest vluchten om steun te zoeken; en dat tijdens het Westers Schisma zelfs sommige heiligen het oneens waren over wie de echte paus was en wie een tegenpaus. Het punt is zeker niet om het belang van het pausdom te bagatelliseren, maar integendeel om aan te tonen hoe God, zelfs toen deze meest cruciale instelling van de Kerk te lijden had onder verstoring en verwarring, Zijn Kerk toch heeft beschermd. En hoe ernstig dergelijke verstoringen in de toekomst ook mogen zijn, God zal Zijn Kerk blijven beschermen. Heiligen versus tegenpausen , 16-19, 26-31. Zie ook Mazza's interview met John-Henry Westen van Lifesite News, Saints vs. Antipopes.

(25) Strickland, Passie leidt tot de opstanding.

(26) Het canoniek recht definieert schisma als “het verbreken van de onderwerping aan de Opperste Pontifex [d.w.z. de Paus] of van de gemeenschap met de leden van de Kerk die aan hem onderworpen zijn” (CIC c. 751; zie ook CCC 2089).

(27) Mensen verwarren schisma vaak met ketterij en afvalligheid. Ketterij is ‘de hardnekkige ontkenning of twijfel, na de doop, aan een waarheid die door het goddelijke en katholieke geloof moet worden geloofd’ (CIC c. 751). Dat is bijvoorbeeld waar Maarten Luther zich schuldig aan maakte door het pausdom, de rol van de vrije wil in de verlossing, het sacrament van de biecht en vele andere waarheden te ontkennen. Of waar veel katholieken zich vandaag de dag schuldig aan maken, bijvoorbeeld door willens en wetens de leer van de Kerk over huwelijk en seksualiteit te ontkennen. Afvalligheid is ‘de totale verwerping van het christelijk geloof’ (CIC c. 751). Een afvallige is iemand die het christendom verlaat voor een andere religie of misschien voor het atheïsme.

(28) Zouden we ons kunnen vergissen in ons onderscheidingsvermogen met betrekking tot de Boodschappen? Dat is zeker een mogelijkheid. En als we zouden erkennen dat we ons vergissen, zouden we dat zonder aarzeling toegeven – want onze huidige positie is erg moeilijk. We kunnen alleen maar nogmaals zeggen – en we zullen niet ingaan op alle elementen van ons onderscheidingsvermogen, die we elders al hebben besproken – dat zorgvuldig, biddend onderscheidingsvermogen gedurende een aantal jaren ons ervan heeft overtuigd dat de Boodschappen authentiek waren, zodanig dat we ze niet konden ontkennen zonder te geloven dat we Onze Heer zouden verloochenen. Met een zuiver geweten konden we niet anders.

(29) Kardinaal Cajetan, de grote commentator op de leer van Sint Thomas van Aquino, behoort tot degenen die deze opvatting huldigen. Hij legt uit dat zo iemand de misdaad van schisma niet begaat, “mits hij bereid is de paus te aanvaarden als hij niet in verdenking wordt gehouden”, dat wil zeggen, in twijfel wordt getrokken. (Zie Cajetan, Commentarium , 1540, II-II, 39, 1.)

Kardinaal Cajetan neemt in zijn visie serieus dat oprechte katholieken ernstige en legitieme twijfels kunnen hebben over een kandidaat voor het pausdom, zoals bijvoorbeeld een tegenpaus, maar erkent tegelijkertijd de plicht van goede katholieken om gehoorzaamheid te betonen wanneer dergelijke twijfels zijn weggenomen.

(30) Voor een indruk van de vele bedachtzame katholieken – geestelijken, religieuzen en leken – die hun diepe bezorgdheid hebben geuit over de acties van Franciscus en Leo, zie de bronnen van MDM over de crisis.

Het is opmerkelijk dat pater niet de enige is die dezer dagen met beschuldigingen van schisma te maken krijgt. De afgelopen honderd jaar was het een zeer zeldzame beschuldiging binnen de Kerk. Maar de afgelopen tien jaar is er een dramatische toename te zien in het aantal gevallen waarin priesters van schisma worden beschuldigd. Misschien is dat een weerspiegeling van de diepe verwarring en gekwetstheid die onze Kerk momenteel ervaart.

(31) Canon 290: “Eenmaal rechtsgeldig ontvangen, wordt de heilige wijding nooit ongeldig.”

(32) Canon 292: “Een geestelijke die de geestelijke stand verliest … mag de macht van de wijdingen niet uitoefenen … [en] wordt beroofd van alle ambten, functies en gedelegeerde bevoegdheden.”

(33) De geldigheid van biechten is een complexere kwestie, waar we hopelijk in de nabije toekomst op terug zullen komen. Tijdens dit canonieke proces heeft de pater geen biechten afgenomen.

(34) Strickland, De lijn in het zand.

(35) Strickland, Een dringende boodschap. Hier volgt een langer fragment:

De kerk die ik liefheb, wordt ontmanteld – niet door haar vijanden van buitenaf, maar door hen binnen haar muren die het evangelie van Jezus Christus verruilen voor de goedkeuring van de wereld.… De schapen zijn verstrooid. De wolven dragen mijters. Zwijgen is deelhebben aan de zonde.… Christus vraagt ​​niet om onze diplomatie – Hij vraagt ​​om onze trouw. We kunnen niet langer doen alsof dit verraad slechts misverstanden zijn. De wereld noemt dit misschien ongehoorzaamheid; de hemel noemt het waarheid. “Want wij behoren God meer te gehoorzamen dan de mensen” (Handelingen 5:29). (Een dringende boodschap).

(36) Taylor legt uit waarom deze documenten zo alarmerend zijn:

In de afgelopen tien jaar heeft de paus, de onfeilbare leraar en hoeder van het apostolisch geloof,

heeft een magistraal document ( Amoris Laetitia ) uitgevaardigd dat mensen in staat van doodzonde toestaat om willens en wetens deel te nemen aan de Heilige Communie, in tegenspraak met de duidelijke woorden van Jezus Christus in de Schrift.

Abu Dhabi heeft een verklaring uitgegeven waarin wordt bevestigd dat God de diversiteit aan religies in de wereld positief heeft gewild, en

Er werd een document ( Fiducia Supplicans ) uitgevaardigd dat de "spontane", maar zogenaamd niet-liturgische zegening van homoseksuele stellen mogelijk maakt.

En dit zijn slechts de meest flagrante voorbeelden. Elk van deze documenten is leerstellig van aard en het Vaticaan heeft ze tot nu toe niet herzien of gecorrigeerd. Ze werden uitgevaardigd door de hoogste autoriteit in de Kerk en vormen nu de officiële leer van de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk van Rome. Deze documenten spreken openlijk de katholieke leer tegen, die niet alleen oud is, maar ook vervat is in de Goddelijke Openbaring (Schrift en/of Traditie). Nog ongelooflijker is dat de man die belast was met het disciplineren van de Priesterbroederschap Sint Pius X, kardinaal Fernández, naar verluidt de ghostwriter was van het eerste document en de voornaamste auteur van het derde. (Wachten op een noodtoestand).

(37) Ware gehoorzaamheid . We raden u ook aan om MDM's eigen verklaring over gehoorzaamheid te lezen, We moeten God gehoorzamen . Zowel de Boodschap als de verklaring zullen u een beter begrip geven van wat de Heer volgens ons van ons vraagt

(38) Zie Summa Theologiae II-II, 104, 4-5:

Integendeel,  er staat geschreven (Exodus 24:7): “Alles wat de HEER gezegd heeft, zullen wij doen, en wij zullen gehoorzaam zijn.”

Op dezelfde manier zijn er twee redenen waarom een ​​onderdaan niet verplicht is zijn meerdere in alles te gehoorzamen. Ten eerste vanwege het bevel van een hogere macht. Zoals een verklaring bij Romeinen 13:2 zegt: "Wie zich tegen de macht verzet, verzet zich tegen de verordening van God" (vgl. Augustinus, De Verb. Dom. viii). "Als een commissaris een bevel uitvaardigt, moet je dat dan opvolgen als het in strijd is met het bevel van de proconsul? En als de proconsul iets beveelt en de keizer iets anders, zul je dan aarzelen om het eerste te negeren en het laatste te dienen? Als de keizer dus iets beveelt en God iets anders, moet je het eerste negeren en God gehoorzamen." Ten tweede is een onderdaan niet verplicht zijn meerdere te gehoorzamen als deze hem iets opdraagt ​​waaraan hij niet onderworpen is.…

De mens is in alle opzichten, zowel innerlijk als uiterlijk, aan God onderworpen en is daarom verplicht Hem in alles te gehoorzamen. Aan de andere kant zijn ondergeschikten niet in alle opzichten aan hun meerderen onderworpen, maar slechts in bepaalde opzichten en op een specifieke manier. In dat opzicht staat de meerdere tussen God en zijn onderdanen in, terwijl de onderdaan in andere opzichten direct ondergeschikt is aan God, door wie hij wordt onderwezen, hetzij door de natuurwet, hetzij door de geschreven wet.

(39) Strickland, Gehoorzaamheid en gezag.

(40) In het Wetboek van Canoniek Recht, Canon 1752, de allerlaatste canon, staat: ‘Het zielenheil, dat altijd de hoogste wet in de Kerk moet zijn, moet voor ogen gehouden worden.’ Met andere woorden, alle andere wetten van de Kerk moeten worden nageleefd en toegepast in overeenstemming met deze hoogste wet van het zielenheil. In noodsituaties en andere bijzondere omstandigheden kan dit beginsel vereisen dat men niet de gebruikelijke toepassing van een wet volgt als die in strijd zou zijn met het zielenheil. Zoals men bijvoorbeeld de maximumsnelheid zou moeten overschrijden voor het grotere goed van het redden van een leven.

(41) Strickland, Gehoorzaamheid en gezag.

(42) Ibid.

(43) Ibid.

(44) Athanasius, Brief 29, fragment 7 (NPNF² deel 4). Sint Basilius geeft levendige beschrijvingen van de omstandigheden waaronder de gelovigen leefden tijdens de Ariaanse crisis, zoals weergegeven door Michael Davies in zijn werk, Saint Athanasius: Defender of the Faith :

Sint Basilius zegt, rond het jaar 372: “Gelovigen zwijgen, maar elke godslasterlijke tong wordt losgelaten. Heilige dingen worden ontheiligd; leken die standvastig zijn in hun geloof mijden de gebedshuizen als broedplaatsen van goddeloosheid en heffen in eenzaamheid hun handen op, met gekreun en tranen tot de Heer in de hemel” Ep. 92. Vier jaar later schrijft hij: “Het is zover gekomen: de mensen hebben hun gebedshuizen verlaten en verzamelen zich in de woestijn – een beklagenswaardig gezicht; vrouwen en kinderen, oude mannen en andere zwakke mannen, lijden in de open lucht, te midden van de hevigste regens, sneeuwstormen, winden en vorst van de winter; en opnieuw in de zomer onder een brandende zon. Hieraan onderwerpen zij zich, omdat zij geen deel willen hebben aan het goddeloze Ariaanse zuurdesem.” Ep. 242. Davies, Michael. Saint Athanasius: Defender of the Faith (Kindle-editie).

(45) “In het geval dat de Kerk zou willen dat ze iets anders deed dan wat Onze Heer haar opdroeg, zou ze voor geen goud gehoorzamen. Toen haar werd gevraagd of ze zich aan de Kerk zou onderwerpen als de Strijdende Kerk zou zeggen dat haar openbaringen vals en duivels, bijgelovig en kwaadaardig waren, antwoordde ze dat ze zich aan Onze Heer zou onderwerpen, wiens bevelen ze altijd zou opvolgen, want ze weet dat de gebeurtenissen die in de procedure worden beschreven, op Zijn bevel zijn gebeurd; het zou voor haar onmogelijk zijn om iets anders te doen dan wat ze verklaart op Gods bevel te hebben gedaan. Als de Strijdende Kerk haar zou opdragen iets anders te doen, zou ze zich aan niemand anders onderwerpen dan aan Onze Heer, wiens goede bevelen ze altijd opvolgde.”  Het proces van Jeanne d'Arc, vert. WP Barrett, 233.

(46) Strickland, De lijn in het zand.

(47) Zie de Catechismus , 1776-1802, voor een goede bespreking van de juiste vorming en uitoefening van het geweten, en ook die van 1806 voor een bespreking van het belang van voorzichtigheid als een van de kardinale deugden.

(48) ​​Strickland, Een kerk zonder haar moeder. 

14/8 Luisteren naar God – Met betrekking tot het vonnis van “excommunicatie” en “secularisatie” - Mission of Divine Mercy - met dank aan Martine

Inleiding

“Maria, Allerheiligste, Koningin van de Vrede, verdrijf alle angst uit de harten van uw kinderen.”

Het aartsbisdom San Antonio heeft uitspraak gedaan in de zaak van pater John Mary en hem schuldig bevonden aan schisma, waarvoor excommunicatie geldt. Tevens is pater John Mary uit het ambt gezet, ook wel bekend als laïcisering. Deze beslissingen zijn bevestigd door het Vaticaanse Dicasterie voor de Geloofsleer.

Wij zijn van mening dat dit vonnis en deze straffen onrechtvaardig zijn. Maar wij geloven ook dat de Heer ons niet vraagt ​​om in beroep te gaan tegen het vonnis.

Menselijkerwijs gesproken is ons verteld dat we solide gronden hebben om in beroep te gaan op basis van de inhoud van de zaak, die we hieronder nader toelichten. (1) Maar we geloven ook dat de praktische realiteit van het huidige Vaticaan en de hiërarchie, die zo diep geïnfiltreerd zijn door de vijand, zwaar wegen tegen een succesvol beroep. Zo zouden we bijvoorbeeld in beroep gaan bij Victor Manuel Fernandez van het Dicasterie voor de Geloofsleer, die een aanzienlijke verantwoordelijkheid draagt ​​voor veel van de meest verontrustende acties van het huidige Vaticaan, waaronder het opstellen van Fiducia Supplicans. (2) En de uiteindelijke beslissing zou rusten bij Robert Prevost (Leo), van wie de Heer heeft gezegd dat hij een usurpator is die eraan werkt Zijn Kerk te ondermijnen. (3) Het lijkt onsamenhangend om een ​​beroep te doen op een usurpator voor gerechtigheid.

Nog belangrijker was dat we in gebed en overweging het gevoel hadden dat de Heer ons niet aanmoedigde om in beroep te gaan, maar om dit onrecht voorlopig te aanvaarden als onderdeel van ons specifieke pad in de Reconquista. In een persoonlijke boodschap voor pater John Mary, die zuster Amapola kort na de kennisgeving van het vonnis ontving, zei de Heer:

Een beroep doen op een menselijke rechter die niet met Mij wandelt, zal weinig nut hebben… Maar, mijn zoon, Ons Plan moet doorgaan; en daarvoor is het noodzakelijk dat, zoals Mijn Jezus werd verworpen door degenen die macht hadden, omdat Ik het toestond, hoewel het hen niet rechtvaardig toekwam, zo ook jullie [meervoud] … verworpen zijn, omdat jullie zeiden en deden wat Ik jullie geboden heb. (30 april 2026)

Om deze redenen hebben we ervoor gekozen geen beroep aan te tekenen.

Wij geloven ook dat God, gezien de crisis waarmee de Kerk wordt geconfronteerd, pater John Mary vraagt ​​zijn priesterlijke bediening voort te zetten.

In dit antwoord willen we deze zaken uitgebreider behandelen.

Maar allereerst willen we benadrukken dat wij van de Missie van de Goddelijke Barmhartigheid (MDM) Katholiek zijn en alles in het Katholieke geloof onderschrijven, inclusief de rol die Jezus aan de heilige Petrus en zijn rechtmatige opvolgers heeft gegeven. We zijn niet van plan de katholieke kerk ooit te verlaten. Integendeel, we verwerpen de Kerk geenszins, maar doen juist alles wat in onze macht ligt om haar te verdedigen, zelfs als dat betekent dat we onze hele bediening op het spel zetten.

Wij verontschuldigen ons als onze woorden of daden niet oprecht barmhartig zijn geweest. Het is niet onze bedoeling om ongehoorzaam of respectloos te zijn jegens de rechtmatige hiërarchie van de Kerk. Toch geloven wij dat God van ons een profetisch getuigenis vraagt, juist ter verdediging van Zijn Kerk.

We hebben niet alle antwoorden op al die moeilijke vragen die deze hele controverse oproept. We zijn geen experts, theologen of canonisten. We proberen gewoon gehoorzaam te zijn aan God.

Vijf kernpunten

We willen beginnen met het benoemen van vijf belangrijke punten. Voor degenen die ons al langer volgen, zal veel hiervan bekend terrein zijn, maar voor degenen die MDM pas kennen via de boodschappen, geeft het een beter inzicht in hoe we hier zijn gekomen. Het dient ook als een kort overzicht voor degenen die weinig tijd hebben.

Allereerst moeten we allemaal naar God luisteren. Dat is de hele reden waarom onze kleine Missie van Goddelijke Barmhartigheid bestaat. Luisteren naar God houdt in dat we luisteren naar de profetische woorden die Hij door de geschiedenis van de Kerk heen heeft gesproken – en die Hij ook vandaag de dag nog spreekt.

Ten tweede helpen deze profetische woorden ons te begrijpen wat er op dit moment in de Kerk gebeurt. De Kerk – het Mystieke Lichaam van Christus – volgt haar Heer door vandaag werkelijk haar eigen lijden te ondergaan. En dat lijden omvat iets bijna ondenkbaars: twee opeenvolgende usurpanten op de troon van Petrus.

Ten derde is MDM niet schuldig aan schisma volgens het eigen recht van de Kerk. Wij verwerpen het pausdom niet. Wij weigeren ons te onderwerpen aan mannen van wie wij in geweten geloven dat zij geen ware pausen zijn. Daarom zijn wij er vast van overtuigd dat het vonnis tegen ons noch canoniek gerechtvaardigd is, noch geldig in Gods ogen. (4)

Ten vierde is ware gehoorzaamheid heilig. Naar het voorbeeld van onze Heer Jezus moeten we God de Vader altijd gehoorzamen. Dat betekent meestal onderwerping aan de bisschoppen van de Kerk wanneer zij rechtvaardig handelen. Maar het betekent niet – en kan niet – dat we ons onderwerpen aan usurpanten die de Kerk proberen te vernietigen.

Tot slot zal MDM haar werk voortzetten. En we willen daar graag meer over vertellen, en over wat dit betekent voor onze supporters – vooral in een situatie die zoveel verwarring en verdeeldheid veroorzaakt. De Heilige Geest roept ons op om deze spanningen te doorstaan ​​met geduld, nederigheid en, bovenal, naastenliefde – zelfs jegens hen met wie we het oneens zijn. Hij zal ons door deze beproeving heen leiden naar de grote vernieuwing van Zijn Kerk.

Nu willen we elk van deze vijf punten verder toelichten. We hopen dat dit u zal helpen de situatie van MDM beter te begrijpen en dat het u zal helpen bij uw eigen oordeel.

1. Luisteren naar God

De kern van de Missie van de Goddelijke Barmhartigheid is iets heel eenvoudigs: het verlangen om naar God te luisteren.

Wij geloven dat er geen menselijke oplossing is voor de ergste problemen waarmee de wereld en de Kerk vandaag de dag worden geconfronteerd. De enige oplossing is God. Het goede nieuws is dat God wil handelen. En de Schrift laat ons van begin tot eind zien dat Hij herhaaldelijk handelt en spreekt door middel van profeten.

En dat hield niet op met de dood van de laatste apostel. Sterker nog, Sint Thomas van Aquino leert dat God in elk tijdperk profeten blijft verwekken – niet om nieuwe doctrines te verkondigen, maar om ons handelen te leiden. (5)  Denk aan Sint Vincent Ferrer, Sint Catharina van Siena, Sint Margaretha Maria Alacoque, Sint Faustina, Sint Johannes Bosco, om er maar een paar te noemen.

In de wereld van vandaag – en misschien wel vooral in de Kerk, waar de gebruikelijke kanalen die de waarheid zouden moeten verkondigen vaak niet goed functioneren – blijft God spreken en handelen, ook door middel van profetische woorden. Maar ware profetische woorden zijn een uitdaging. En het Evangelie waarschuwt ons ook voor valse profeten. We hebben priesters nodig die ware onderscheidingskracht en voorzichtigheid kunnen tonen. Zoals de heilige Paulus zegt: "Doof de Heilige Geest niet uit. Veracht de profetie niet, maar beproef alles; houd vast aan wat goed is" (1 Tessalonicenzen 5:19-21). Helaas lijkt die openheid voor de Heilige Geest, die onderscheidingsvermogen toont, vaak te ontbreken in de kerkelijke hiërarchie van vandaag.

De Schrift laat keer op keer de vreselijke gevolgen zien van het negeren van Gods waarschuwingen. Maar nog belangrijker is de genade die voortvloeit uit het aanvaarden van Zijn woorden.

De Kerk moet terugkeren naar de geest van het Evangelie, naar een eenvoudig geloof in God die, met soevereine vrijheid, blijft handelen en spreken op verrassende manieren uit liefde en barmhartigheid voor Zijn kinderen. Een schitterend voorbeeld van een bisschop die openstaat voor de Heilige Geest en profetische genaden is bisschop Joseph Strickland – vooral in zijn boodschappen over de Pijlers van het Geloof . (6) Deze boodschappen zijn eenvoudig, verstandig en moedig. Het zijn woorden die een ware opvolger van de apostelen waardig zijn, en om deze redenen zullen we er in deze verklaring een aantal keren uit citeren. We willen echter duidelijk maken dat hij onze verklaring niet onderschrijft of ermee geassocieerd wordt.

In een reactie op het verwante onderwerp van Mariaverschijningen zei bisschop Strickland het volgende:

In onze tijd is iets ongekends gebeurd. Mariaverschijningen worden niet langer primair beoordeeld op hun waarheid… Ze worden beoordeeld op de vraag of ze beheersbaar en niet-verstorend zijn… Dit is geen voorzichtigheid. Dit is geen onderscheidingsvermogen. Dit is geen zorg voor de gelovigen. Dit is inperking. En het zou ons angst moeten inboezemen… Dit is niet het uur voor… stilte, maar voor trouw. (7)

Al meer dan dertig jaar vormt de Heer MDM in deze veeleisende school van het luisteren naar en onderscheiden van Zijn profetische woorden die vandaag gesproken worden. Het is deze lange vorming, vruchtbaar maar zwaar, die ons ertoe heeft gebracht deze controversiële stappen te zetten. Het profetische pad is vaak controversieel. Maar het vormt de kern van ons Katholieke geloof. Elke zondag belijden we in de Geloofsbelijdenis ons geloof in de Heilige Geest die "door de profeten gesproken heeft".

2. Het lijden van de Kerk

Profetische woorden zijn dus een van de manieren waarop de Heer ons leidt. Veel van deze woorden gaan over de situatie van de Kerk vandaag de dag.

* Berichten naar MDM

De boodschappen die aan onze missie zijn toevertrouwd, spreken over de Kerk, het geliefde mystieke lichaam van Christus, die haar Heer volgt in Zijn lijden en dood om uiteindelijk deel te hebben aan Zijn opstanding en triomf.

Ze onthullen dat in dit immense proces:

De hiërarchie is geïnfiltreerd en ernstig corrupt;

Het geloof wordt verdraaid;

En, het meest controversieel, dat Jorge Bergoglio (Franciscus) en Robert Prevost (Leo) usurpanten of valse pausen zijn.

In een vroege boodschap van de wederopstanding, nadat Hij net over Zijn lijden en dood had gesproken, zegt Jezus:

Kinderen – dit is opnieuw het zwartste uur, van een nog diepere en afschuwelijkere duisternis, want nu is het verraad met volle kennis en met zielen die het Zegel van Verlossing dragen .(8)

Voor velen zullen deze profetische openbaringen schokkend en zeer verontrustend zijn. Misschien vraagt ​​u zich ook af of dit idee van het 'Lijden van de Kerk' slechts een vreemd, marginaal idee van onze kant is.

Dat is niet het geval. Zoals hieronder wordt besproken, is de overtuiging dat de Kerk haar eigen lijden moet ondergaan in navolging van haar Heer een fundamentele leer van de Kerk, die volledig geworteld is in de Katholieke traditie en waarover heiligen, mystici, geleerden en de Catechismus van de Katholieke Kerk spreken.

Onze boodschappen zijn geenszins een afwijzing van de Katholieke Kerk, maar juist een verkondiging van haar goddelijk mysterie en van ons geloof in haar uiteindelijke vernieuwing.

* Passie

De Catechismus , die de Heilige Schrift en de Traditie samenvat, leert dat ‘de Kerk een laatste beproeving moet doorstaan ​​die het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen … wanneer zij haar Heer zal volgen in zijn dood en opstanding’ (CCC, 675, 677).

Net als de gekruisigde Jezus zal de Kerk verraden, vernederd en gemarteld worden – en verslagen en dood lijken.

Dit is een cruciale waarheid, en toch merken we dat veel katholieken zich hier totaal niet van bewust zijn. Daarom is het belangrijk om het te herhalen: de Catechismus zelf leert dat de Kerk haar eigen Passie, van verschrikkelijk lijden en verraad, móét doorstaan ​​– niet móét, maar móét doorstaan ​​voordat zij in glorie vernieuwd wordt.

Een aantal moderne Mariaverschijningen waarschuwen voor deze beproeving. (9) In Akita – een erkende Mariaverschijning – waarschuwt Onze Lieve Vrouw:

Het werk van de duivel zal zelfs de Kerk binnendringen, zodanig dat men kardinalen tegen kardinalen en bisschoppen tegen bisschoppen zal zien strijden. De priesters die mij vereren, zullen door hun medebroeders worden veracht en tegengewerkt … de Kerk zal vol zijn van hen die compromissen sluiten en de demon zal vele priesters en gewijde zielen ertoe aanzetten de dienst van de Heer te verlaten. (10)

Moderne heiligen zoals Faustina, Padre Pio en paus Johannes Paulus II hebben aangegeven dat dit proces snel nadert of al gaande is.

Naar verluidt heeft de heilige Padre Pio tegen pater Gabriel Amorth, de overleden hoofdexorcist van Rome, gezegd: ‘Het is Satan die in de schoot van de Kerk is binnengedrongen en binnen zeer korte tijd een valse Kerk zal gaan regeren.’ (11)

In 1976 zei kardinaal Karol Wojtyla, de latere paus Johannes Paulus II: “We staan ​​nu voor de laatste confrontatie tussen de Kerk en de antikerk, tussen het Evangelie en het anti-Evangelie.” (12)

En hedendaagse waarnemers voelen dat ook aan. Bisschop Strickland verwoordde het als volgt: “Op dit moment gaat de Kerk geen moment van glorie tegemoet. Ze beklimt Golgotha.” (13)

Nogmaals, dit idee dat de Kerk haar lijden ondergaat, is niet iets ‘vreemds’ in onze boodschappen. Het is een vast – zij het te vaak verwaarloosd – onderdeel van de katholieke leer. En een groeiend aantal mensen voelt dat het nu gebeurt. (14)

* Franciscus en Leo

En juist met dit begrip van het lijden van de Kerk kunnen we Franciscus en Leo beter begrijpen. Zowel eenvoudige als geleerde Katholieken zijn diep verontrust door de verwarring die Franciscus zo openlijk heeft verspreid – en nu, subtieler, Leo. Sommige Katholieke geleerden zijn zelfs nog verder gegaan. Gezien alle ketterij, leerstellige problemen en de diepe schade die Franciscus en Leo de Kerk hebben toegebracht, beweren sommigen dat het gemakkelijker is om de Katholieke leer over onfeilbaarheid en onveranderlijkheid te verzoenen met het idee dat deze mannen usurpanten en tegenpausen waren in plaats van ware pausen. (15)

Bisschop Strickland waarschuwde, tijdens een diepgaande beschouwing over ware autoriteit en gehoorzaamheid in de Kerk, voor de mogelijkheid van valse autoriteit:

We moeten ons ook bewust zijn van de mogelijkheid dat God op een bepaald moment kan toestaan ​​dat een bedrieger op de zetel van Petrus plaatsneemt … de ware Kerk zal intact blijven, hoewel zij misschien voor een tijd terugkeert naar de catacomben. (16)

Wat Franciscus betreft, schreef wijlen kardinaal Pell: “Commentatoren van elke school … zijn het erover eens dat dit pontificaat in veel of de meeste opzichten een ramp is; een catastrofe.” (17)

De Engelse geleerde John Rist zei dat de schade die Franciscus aanrichtte wellicht erger was dan alles wat de Kerk ooit eerder had meegemaakt. (18)

En bisschop Strickland schreef botweg: “Franciscus onderwijst niet langer het Katholieke geloof.” (19) Elders zei hij dat Franciscus’ Vaticaan “de Kerk van Christus ontmantelt en vervangt door een duivels geïnspireerde nieuwe structuur van ‘synodaliteit’, die een nieuwe Kerk is die op geen enkele manier Katholiek is.” (20)

En Leo? Bisschop Strickland wijst erop dat Leo zelf ‘steeds weer benadrukt dat hij voortzet wat zijn voorganger is begonnen.’(21) Strickland noemt dit ‘een listigere strategie’ van de vijand, waarbij de vijand ‘dwaling verhult in traditionele kleding’,(22) en merkt op dat hoewel Leo’s Vaticaan er vaak traditioneel en Katholiek uitziet:

“De boodschap is vaak anders.”

De afspraken zijn er niet.

Het zwijgen in het licht van een fout is dat niet.

Het voortbestaan ​​van heterodoxe stemmen in machtsposities is dat niet.

De dubbelzinnigheid in de morele leer is niet zo.” (23)

Laten we het duidelijk stellen. Bisschop Strickland beschuldigt Franciscus of Leo er niet van valse pausen te zijn, zoals onze boodschappen wel doen. Maar wat hij en vele andere commentatoren hebben gezegd over de schade die deze mannen de Kerk hebben toegebracht, sluit in veel opzichten aan bij wat wij beschouwen als het goddelijke licht van onze boodschappen.

* De poorten van de hel

We weten dat het voor veel gelovige Katholieken schokkend en zeer moeilijk te accepteren is om Franciscus en Leo als usurpanten te bestempelen. Sommigen vragen zich misschien af: zijn dergelijke uitspraken niet in tegenspraak met de belofte van onze Heer dat de poorten van de hel Zijn Kerk niet zullen overwinnen (Matteüs 16:18)? Dat is een belangrijke vraag die we in de nabije toekomst uitgebreider hopen te beantwoorden. Hier beperken we ons antwoord tot een aantal korte punten.

Ten eerste heeft Jezus nooit beloofd dat we gespaard zouden blijven van antipausen of usurpanten of de tijdelijke afwezigheid van het pausdom in tijden van crisis. (24) En Hij heeft nooit beloofd dat de Kerk gespaard zou blijven van een verschrikkelijke beproeving waarvoor geen menselijke oplossing bestaat. Wat Hij wél beloofd heeft, is dat Zijn Kerk uiteindelijk zal zegevieren. Dat is de belofte waarop we volledig kunnen vertrouwen.

Maar die belofte moet worden begrepen in het licht van het Paasmysterie – van onze Heer en van Zijn Mystiek Lichaam, de Kerk.

We zagen dat de Catechismus leert dat de Kerk haar Heer zal navolgen in Zijn lijden. Denk eens na over wat dat zou kunnen betekenen. Tijdens Jezus' lijden stond de Vader toe dat Zijn goddelijke bescherming tijdelijk werd ingetrokken. Hij leek Zijn Zoon in de steek te laten. Het resultaat: de voorheen onvoorstelbare godslastering van de marteling en moord op God Zelf, en Zijn verlating door bijna al Zijn volgelingen. Hadden de poorten van de hel gezegevierd? Dat moet ongetwijfeld zo gevoeld zijn tijdens die verschrikkelijke uren van Goede Vrijdag en Stille Zaterdag.

En als Jezus' Kerk Hem in dit lijden moet navolgen, mogen we dan niet verwachten dat haar lijden zo verschrikkelijk, zo mysterieus zal zijn, dat het voor velen opnieuw lijkt alsof de poorten van de hel hebben gezegevierd? Bedenk dat de Catechismus zegt dat de zwaarte van de beproeving van de Kerk "het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen".

Maar juist door het geloof weten we wat er werkelijk gebeurt. De hel heeft tweeduizend jaar geleden niet gewonnen, en de hel zal nu ook niet winnen. Jezus heeft in Zijn opstanding de poorten van de hel overwonnen. We weten dat Zijn mystieke lichaam, de Kerk – hoe aangevallen, verlaten of verraden ook – uiteindelijk ook zal zegevieren. Zelfs als we niet weten hoe of wanneer.

Die overwinning hangt niet af van een mens, maar van God. Zoals bisschop Strickland zei:

Het is belangrijk te onthouden dat onze hoop niet op menselijke leiders is gevestigd, maar alleen op Christus.… Christus is het Hoofd van de Kerk en Hij zal Zijn Bruid nooit verlaten. Zelfs als mensen falen, zal God voorzien in wat nodig is voor het behoud van de Kerk.… Want onze hoop is niet op mensen gevestigd. Onze hoop is op Jezus Christus, die over Zijn Kerk regeert, zelfs wanneer haar beheerders ontrouw zijn. (25)

3. Schisma en excommunicatie

Het is in deze omstandigheden – het lijden van de Kerk – dat pater John Mary beschuldigd is van schisma en geëxcommuniceerd is. Wij vinden deze acties onrechtvaardig. Zoals we aan het begin al hebben aangegeven, bevestigen we alle leerstellingen van het katholieke geloof, inclusief het gezag van het ware pausdom, en we zijn niet van plan de ware Katholieke Kerk, die onze Heer Jezus heeft gesticht, te verlaten.

* Schisma?

Wat is schisma? Het is de weigering zich aan de paus te onderwerpen. (26) In tegenstelling tot ketterij of afvalligheid houdt schisma geen verwerping van waarheden van het Katholieke geloof in. (27)

Pater John Mary werd beschuldigd van schisma omdat wij, de Missie van de Goddelijke Barmhartigheid, boodschappen hebben gepubliceerd waarin zowel Franciscus als Leo als usurpanten en niet als rechtmatige pausen worden aangemerkt. En omdat wij, na langdurig en gebedsvol beraad, geloven dat deze boodschappen werkelijk van God afkomstig zijn, moeten wij in geweten onze gehoorzaamheid aan deze mannen intrekken.

Maakt dat de priester dan schismatisch?

Nee, niet als deze boodschappen authentiek zijn. Als deze mannen geen pausen zijn, kan de priester niet schismatisch zijn omdat hij zich niet aan hen onderwerpt.

Maar wat als we het mis hebben en deze boodschappen niet van God komen, en Franciscus en Leo wel echte pausen zijn? (28) Maakt dat Vader dan schismatisch?

Nee. Vooraanstaande canonisten en theologen zijn al lang van mening dat iemand die zijn onderwerping opzegt vanwege oprechte en ernstige twijfels over de geldigheid van een paus, zich niet schuldig maakt aan schisma – hij verwerpt het pausdom niet, maar weigert zich te onderwerpen aan een man die volgens hem niet de paus is. (29)

En hoewel ons oprechte geloof in de Boodschappen ons ertoe heeft bewogen om publiekelijk te verklaren dat Franciscus en Leo usurpanten zijn, beperken de twijfels over deze mannen zich niet tot onze situatie en onze Boodschappen. Een aantal gerenommeerde Katholieke geleerden en commentatoren geven redenen voor dergelijke twijfels die uitsluitend gebaseerd zijn op menselijk bewijs. (30)

Nogmaals, wij geloven dat de Vader geen schismaticus is en dat dit te zijner tijd duidelijk zal worden. Wij vertrouwen het uiteindelijke oordeel over deze kwestie toe aan het ware gezag van de Kerk, zodra de huidige verwarring door God is opgeheven.

* Excommunicatie?

De beschuldiging van schisma heeft ertoe geleid dat de priester is geëxcommuniceerd. Indien deze excommunicatie gegrond is, betekent dit in feite dat de priester de gemeenschap met de Kerk heeft verloren en niet langer de sacramenten mag opdragen of ontvangen totdat hij berouw toont voor zijn overtreding.

Dit is een zware straf – het laatste wat hij of wij willen is buiten de Kerk van Christus staan ​​– en als we geloofden dat de excommunicatie geldig en gerechtvaardigd was, zou niets het waard zijn om die straf te ondergaan.

Maar excommunicatie kan onterecht worden opgelegd. Sint Athanasius, Sint Arialdo, Sint Jeanne d'Arc en Sint Maria Mackillop werden allemaal geëxcommuniceerd, maar later werden ze allemaal in ere hersteld als trouwe zonen en dochters van Christus.

En bovenal is er het voorbeeld van onze Heer, die stierf nadat hij was verstoten uit de instelling die God had gesticht als voorloper en symbool van Zijn Kerk. Niet alle excommunicaties zijn dus rechtvaardig en geldig in Gods ogen, en wij geloven dat dit ook het geval was in de situatie van de Vader.

* Ontslag uit de geestelijke stand (of laïcisering)?

De tweede straf die pater is opgelegd, is ontslag uit de geestelijke stand, ook wel laïcisering genoemd. Ook deze straf nemen we zeer serieus, maar net als bij de excommunicatie vinden we deze onrechtvaardig en kan pater zich er, uit gehoorzaamheid aan God, niet aan onderwerpen.

Het is belangrijk te begrijpen wat deze straf wel en niet doet. De wet van de Kerk zelf is duidelijk dat de heilige wijding, eenmaal geldig ontvangen, nooit ongedaan gemaakt kan worden (Canon 290) (31) — een priester is voor altijd priester, “volgens de orde van Melchizedek”. Ontslag uit de geestelijke stand ontneemt de priester niet het priesterschap of de bevoegdheid om de sacramenten te bedienen; het verbiedt de priester alleen, door de autoriteiten, om die bevoegdheid uit te oefenen (Canon 292). (32) De sacramenten die zo'n priester viert, blijven dus reëel: in het bijzonder wordt de hostie tijdens de Mis nog steeds het Lichaam van Onze Heer, en in bepaalde gevallen kan hij nog steeds geldig absolutie verlenen. (33) De autoriteiten zouden deze handelingen geldig maar ongeoorloofd noemen — dat wil zeggen, waar, maar gedaan zonder toestemming.

Maar wij geloven dat in het geval van de Vader beide geldig en geoorloofd zouden zijn in de ogen van de Heer .

4. Reageren op een ongekende crisis

Hoe moeten we dan reageren op deze straf die wij zowel onrechtvaardig als ongeldig achten? En hoe moeten degenen onder u die in de Boodschappen geloven en zich geroepen voelen om deel te nemen aan de Missie van de Goddelijke Barmhartigheid, hierop reageren? Laten we, voordat we deze vragen direct behandelen, eerst eens kijken naar de richtlijnen die de Kerk geeft voor het reageren op een crisis.

* Bevinden we ons in een crisis?

Onze boodschappen en een overvloed aan menselijk bewijs wijzen erop dat de Kerk zich in een ongekende crisis bevindt.

Nogmaals, we weten dat veel goede katholieken zich niet bewust zijn van deze crisis, omdat hun eigen parochieleven normaal lijkt.

Dat is begrijpelijk, maar veel waakzame katholieken zijn zich hiervan bewust, waaronder bisschop Strickland, die categorisch zei: ‘De Kerk bevindt zich in een noodsituatie’ (34) en dat zij ‘ontmanteld wordt – niet door haar vijanden van buitenaf, maar door degenen binnen haar muren die het Evangelie van Jezus Christus verruilen voor de goedkeuring van de wereld.… De schapen zijn verstrooid. De wolven dragen mijters.’ (35)

Zoals onze boodschappen bevestigen, is dit geen overdrijving.

Historicus Darrick Taylor schreef onlangs dat “de bewering dat de Kerk zich duidelijk  niet  in een noodtoestand bevindt, wel – het lijkt gestoord tot op het punt van waanzin, alsof iemand een psychotische breuk met de werkelijkheid heeft.” Tot het sterkste bewijs dat Taylor aanvoert, behoren drie Vaticaanse documenten die door Franciscus zijn geschreven of geautoriseerd en tot nu toe door Leo zijn bekrachtigd – Amoris Laetitia, de verklaring van Abu Dhabi en Fiducia Supplicans – die alle “openlijk de Katholieke leer tegenspreken die niet alleen oud is, maar ook in de Goddelijke Openbaring besloten ligt.” (36) De zogenaamde plaatsvervangers van Christus trotseren Christus – in hun openbare, zogenaamd leerstellige onderwijs. Hoe is dat geen noodtoestand?

We zijn het met Taylor eens dat de acties van Franciscus en Leo alleen al reden genoeg zijn om alarm te slaan. Maar het is nog erger. Op een paar schrijnende uitzonderingen na zwijgen de herders van de Kerk, of erger nog, steunen ze openlijk hoe Franciscus en Leo de leer van Christus ondermijnen. Dit is ongetwijfeld een belangrijke reden waarom zoveel Katholieken zich niet bewust zijn van de crisis – als hun eigen bisschoppen geen probleem zien, dan bestaat er blijkbaar geen probleem. Het zwijgen van de bisschoppen ontneemt Katholieken de leiding die de herders hen verschuldigd zijn en verergert de noodsituatie enorm. Is het dan verwonderlijk dat God profetische stemmen laat horen om alarm te slaan?

* Gehoorzaamheid aan God

Hoe roept de Heer ons op te reageren wanneer de hiërarchie corrupt is geworden? Door Hem te gehoorzamen. Door Zijn Evangelie te gehoorzamen. Door de eeuwenoude leer van de Kerk te gehoorzamen. Zelfs als dit betekent dat we, indien nodig, onze gehoorzaamheid aan corrupte menselijke autoriteiten moeten intrekken.

We worden dus niet opgeroepen om gehoorzaamheid te verwerpen, maar om die in waarheid na te leven.

Vanaf de eerste boodschappen die zuster Amapola ontving, benadrukte de Heer het belang van heilige gehoorzaamheid. In 2018 gaf Hij haar een uitgebreide overdenking over dit onderwerp en liet Hij ons deze met onze aartsbisschop delen. De overdenking benadrukte het belang van gehoorzaamheid, maar ook hoe men die op de juiste manier kan begrijpen.

In de boodschap zei de Heer dat er "een enorm verschil is tussen gehoorzaamheid aan mensen en gehoorzaamheid aan Mij", en dat menselijke gehoorzaamheid in dienst moet staan ​​van gehoorzaamheid aan God, maar dat dit te vaak niet het geval is.

Het is een zeer nuttige reflectie op wat ware gehoorzaamheid aan God en aan de mens inhoudt, en we moedigen u aan om de hele boodschap te lezen. (37)

We moeten God altijd gehoorzamen. Bisschop Strickland vat de leer van Sint Thomas van Aquino samen (38) en zegt: “God moet in ALLE dingen gehoorzaamd worden, maar menselijke autoriteiten moeten in BEPAALDE dingen gehoorzaamd worden.”(39) En onze gehoorzaamheid moet geleid worden door de hoogste wet van de Kerk: het heil van de zielen. (40)

Normaal gesproken omvat gehoorzaamheid aan God ook gehoorzaamheid aan menselijke autoriteiten, zowel burgerlijke als religieuze, maar soms, bijvoorbeeld in een crisis, kunnen de zaken veranderen. Bisschop Strickland waarschuwt voor het gevaar wanneer een corrupte hiërarchie gehoorzaamheid misbruikt tegen de geloofsschat: 

Wanneer de Kerk zwak is en haar aardse leiderschap ernstig corrupt is … is er niets ernstiger dan het verwrongen begrip van gezag en gehoorzaamheid dat we nu zo wijdverbreid aantreffen. … de gehoorzaamheid die door God zelf is ingesteld … wordt door sommigen misbruikt om hun eigen belangen te dienen en nietsvermoedende mensen van de waarheid af te leiden. (41)

Dit is de reden waarom zoveel Katholieken zich verward en gedesoriënteerd voelen. Te vaak wordt van hen verwacht dat ze compromissen sluiten over hun geloof – over Christus als enige weg tot verlossing, over de juiste verering van Maria, over de waarheid over huwelijk en seksualiteit, en vele andere waarheden – allemaal in gehoorzaamheid aan een corrupte hiërarchie die God niet gehoorzaamt.

En hoe moeten de gelovigen reageren op deze misbruik van gehoorzaamheid als wapen? Nogmaals, bisschop Strickland:

Wanneer het gebruik van gezag nooit schade toebrengt aan een goddelijke waarheid, zoals wanneer een priester of een bisschop de Geloofsleer in twijfel trekt, dan heeft iedereen het recht, ja zelfs de plechtige plicht, om zich tegen die dwaling te verzetten, ongeacht de mogelijk negatieve gevolgen die zij kunnen ondervinden. (42)

Het is een recht , ja zelfs een plechtige plicht om dwaling te weerstaan. Zelfs als je daarvoor wordt aangevallen . Zelfs als je 'ongehoorzaam' wordt genoemd.

Zou u in dit geval ongehoorzaam zijn aan God? Nee, zoals bisschop Strickland opmerkt.

In plaats van het katholieke beginsel van gehoorzaamheid te schenden, versterkt dit verzet tegen machtsmisbruik juist het beginsel van gehoorzaamheid, omdat het gehoorzaamheid is aan de hoogste autoriteit: Jezus Christus.

Veel heiligen en kerkleraren hebben ons verteld over een tijd die zal komen waarin het noodzakelijk zal zijn dat de gelovigen zich verzetten tegen degenen die binnen de hiërarchie de schijn van ‘autoriteit’ hebben. (43)

Bisschop Strickland ontkent dus niet het belang van heilige gehoorzaamheid in de juiste betekenis, maar erkent wel hoe deze kan worden misbruikt en ook daadwerkelijk wordt misbruikt.

* Voorbeelden

Denk aan drie heiligen: Padre Pio, Athanasius en Jeanne d'Arc. Allen streefden ernaar God te gehoorzamen. Allen streefden ernaar zielen te redden.

Padre Pio gehoorzaamde zijn kerkelijke meerderen, zelfs wanneer hun straf onrechtvaardig was, omdat hij begreep dat God deze nederige en opofferende gehoorzaamheid van hem vroeg.

Het onderscheidingsvermogen van Athanasius leidde tot een andere reactie. Hij leefde in de vierde eeuw, toen de overgrote meerderheid van de bisschoppen de ariaanse ketterij had omarmd, maar Athanasius bleef trouw aan Jezus. Hoewel hij door honderden bisschoppen, en zelfs kortstondig door de paus, was geëxcommuniceerd, zette Athanasius zijn werk voort. Om het geloof te verdedigen, wijdde hij mannen tot priester in bisdommen buiten zijn eigen bisdom. Hij diende en troostte de gelovigen, die vaak in geïmproviseerde plaatsen moesten samenkomen voor de eredienst, en moedigde hen aan in hun weigering zich te onderwerpen aan ketterse bisschoppen of hun liturgieën bij te wonen. Hij zei beroemd tegen de gelovigen: "[Zij] hebben de gebouwen [de kerkgebouwen], maar jullie hebben het apostolische geloof." (44) Dit alles deed Athanasius in gehoorzaamheid aan God.

Jeanne d'Arc kreeg van een kerkelijk tribunaal te horen dat ze haar hemelse openbaringen moest verwerpen als vals en afkomstig van de duivel. Hoewel ze wist welke vreselijke straffen haar te wachten stonden als ze nee zou zeggen – excommunicatie en verbranding op de brandstapel – weigerde ze toch. Ze kon niet ontkennen wat God haar als waarheid had geopenbaard.(45)

Drie grote heiligen. Drie verschillende reacties op menselijke autoriteiten. Allen gehoorzaamden ze God.

En nog een punt over Padre Pio. Zijn gehoorzaamheid wordt te vaak misbruikt om precies dat misbruik van gehoorzaamheid te rechtvaardigen waar bisschop Strickland over sprak. Ja, Padre Pio accepteerde de onrechtvaardige acties tegen hem, maar hij werd niet gedwongen om ketterij te omarmen, goddelijke geboden te verwerpen waarvan men in geweten weet dat ze gehoorzaamd moeten worden, of zich te onderwerpen aan usurpanten. Als dat wel het geval was geweest, durven we er zeker van te zijn dat Padre Pio zijn gehoorzaamheid zou hebben geweigerd.

Uit dit alles kunnen we vier belangrijke principes afleiden:

Wij moeten God altijd gehoorzamen.

We dienen legitieme menselijke autoriteiten binnen de juiste grenzen te gehoorzamen.

Als de autoriteiten in strijd handelen met Gods wetten of geen legitieme autoriteiten zijn maar usurpanten, dan moeten we hen wellicht onze gehoorzaamheid onthouden, juist om God te gehoorzamen.

Hogere wetten – bovenal het heil van de zielen – moeten voorrang hebben boven lagere wetten, vooral in tijden van nood of crisis.

* Onze situatie:

Wij streven ernaar deze heiligen na te volgen in hun trouw aan God. In onze omstandigheden geloven wij dat, net als bij Athanasius en Jeanne d'Arc, gehoorzaamheid aan God soms vereist dat we onze gehoorzaamheid aan menselijke autoriteiten en, nog meer, aan usurpanten, onthouden. Zoals bisschop Strickland zegt:

Gehoorzaamheid is heilig. Maar gehoorzaamheid heeft nooit betekend dat men meewerkt aan de uitholling van het geloof. Er komt een moment waarop blijven wachten een vorm van overgave wordt. Dat moment is aangebroken. (46)

5. Vooruitblik

Gezien alles wat we hebben besproken, wat betekent dit voor de toekomst van de Missie van de Goddelijke Barmhartigheid – en voor jullie, onze vrienden?

* Het onderscheidingsvermogen van MDM

Ten eerste weten we dat gehoorzaamheid aan God onze leidraad moet zijn bij al ons handelen. Wij geloven dat God in deze crisis van onze Heilige Moederkerk van Pater John Mary en MDM vraagt ​​om onze bediening voort te zetten. Dus, met Zijn genade, zullen we dat doen. Wij geloven dat dit precies de tijd is waarvoor God in Zijn voorzienigheid MDM heeft voorbereid, en dat onze missie nu belangrijker is dan ooit.

* Uw onderscheidingsvermogen

Maar je vraagt ​​je misschien af: wat is in jouw geval de juiste aanpak?

We begrijpen hoe moeilijk en verwarrend deze zaken kunnen zijn voor katholieken die oprecht trouw willen zijn. Zoals we al vaker hebben gezegd, pretenderen we geen canonieke of theologische geleerden te zijn. Onze onderstaande observaties komen grotendeels niet voort uit wetenschappelijke expertise, maar uit meer dan dertig jaar praktijkervaring in het zoeken naar Gods wil en het onderscheiden van Zijn profetische boodschappen. En uit ons geloof in Jezus Christus – ons vertrouwen dat Hij degenen die oprecht Zijn wil willen volgen niet in de steek zal laten en hen zal leiden, of hen genadig zal zijn wanneer ze struikelen in hun poging daartoe. Denk bijvoorbeeld aan het Grote Westerse Schisma van de veertiende eeuw, toen veel oprechte Katholieken en zelfs heiligen verdeeld waren over wie de ware paus was. Catharina van Siena erkende de ware paus, maar Vincent Ferrer erkende een tijdlang een tegenpaus. Toch worden beiden nu tot de heiligen gerekend.

Vraag God daarom in deze moeilijke tijd met een oprecht en nederig hart om je te helpen Zijn wil voor jou te onderscheiden. En vertrouw op Zijn genade.

* Geëxcommuniceerd?

Velen vragen zich wellicht af of u geëxcommuniceerd zult worden omdat u de mis in de missiepost bijwoont. Uit ons canoniek onderzoek blijkt dat het onwaarschijnlijk is dat iemand formeel geëxcommuniceerd zal worden. Daarvoor is normaal gesproken een formeel onderzoek en een gerechtelijke procedure nodig.

Maar zelfs als een daadwerkelijke juridische verklaring van excommunicatie wegens associatie met MDM voor leken onwaarschijnlijk is, zal de dreiging van excommunicatie als intimidatiemiddel en de praktische en sociale gevolgen daarvan zeer reëel zijn. Deze gevolgen kunnen vele vormen aannemen, waaronder uitsluiting van rollen, groepen en bedieningen binnen parochies.

* Schismatisch?

Dan is er nog de ernstige vraag of je schismatisch zou zijn of zou zondigen door naar de mis in de missiepost te komen.

Wij geloven dat het antwoord nee is. Niet als onze boodschappen waar zijn. Niet als de Kerk zich in een ernstige crisis bevindt. U zou gehoor geven aan Gods roep om Zijn Kerk bij te staan ​​in haar lijden en deel te nemen aan de geestelijke strijd van de herovering.

* Beslissingen nemen in tijden van onzekerheid en verwarring

Maar u vraagt ​​zich misschien af: hoe kan ik daar zeker van zijn?

Dit is een lastige vraag voor Katholieken van vandaag. Maar niet alleen over de boodschappen die we delen. Een van de meest in het oog springende tekenen van onze tijd is de verwarring binnen de Kerk zelf: zoveel waarheden zijn de afgelopen decennia in twijfel getrokken – zelfs door het Vaticaan zelf. Dat is de diepste bron van de onzekerheid van vandaag.

Maar profetische stemmen brengen altijd onzekerheid en onderscheidingsvermogen met zich mee. Door de geschiedenis heen hebben mensen vaak een oordeel moeten vellen over het getuigenis van een profeet, zonder de zekerheid van jarenlang wachten op een officieel oordeel. Profeten roepen mensen op om wakker te worden en zich te committeren. We zien het in het Oude Testament. We zien het in het Evangelie, waar onze Heer zelf door de religieuze autoriteiten werd veroordeeld, en toch herkenden zijn schapen zijn stem en volgden Hem. In kritieke tijden moeten we vaak ons ​​best doen te midden van onzekerheid, zonder dat deze onzekerheid ons verlamt. We moeten Gods wil zo goed mogelijk onderscheiden – en ernaar handelen. Denk aan de heilige Jozef, die midden in de nacht opstond en met zijn gezin naar Egypte vertrok, op basis van een droom.

In een van haar boodschappen aan zuster Amapola gaf onze Heilige Moeder deze troostende woorden over onderscheidingsvermogen:

Mijn kinderen, als de Vader Zijn gave, Zijn handelen, zendt, zal Hij dan niet ook Zijn licht zenden, zodat jullie weten dat Hij het is die handelt?

Als u door genade, door uw geloof en nederigheid met Hem verbonden bent, als u Zijn stem en Zijn hart kent, zult u dan niet Zijn stem en Zijn daden herkennen? 

Hoewel verwarring een reëel onderdeel is van deze beproeving, kunnen we er zeker van zijn dat God barmhartig is en hen die Hem oprecht zoeken, trouw zal leiden.

God heeft ons ook de gebruikelijke middelen tot onderscheidingsvermogen gegeven, zoals de geloofsschat, het gebed, de sacramenten, de voorspraak van de engelen en heiligen, geestelijke begeleiding en, heel belangrijk, een goed gevormd geweten, verbonden met de deugd van de voorzichtigheid, die onveranderlijke morele principes (waaronder dat we God altijd moeten gehoorzamen en dat het zielenheil de hoogste wet van de Kerk is) toepast op onze specifieke omstandigheden in het streven naar het goede. (47)

 

15/ 8 God zal velen van jullie oproepen - Unknown Prophet

Fred Watkins: Nog een kanotocht.

In het visioen zat ik in een kano voorin en peddelde ik met iemand achter me. We peddelden stroomopwaarts en hoewel de stroming sterk was, schoten we op. Het was niet makkelijk peddelen, want de rivier stroomde met wat ik 'halfrazende' kracht zou noemen. Dit ging een tijdje zo door en ik begon te beseffen dat ik erg moe werd. Maar ik was niet van plan te stoppen. Na een tijdje begon de zon onder te gaan en de persoon achterin wees naar de oever. Dus draaiden we om en legden de kano aan wal. Ik stapte uit, strompelde naar een boom en ging zitten. Ik was uitgeput. Ik sloot even mijn ogen en toen ik ze weer opendeed, zag ik dat mijn metgezel een kampvuur had aangestoken en aan het koken was. Hij gaf me een veldfles water en even later bracht hij me een bord met eten. Ik at en begon weer op krachten te komen.

Terwijl ik dat deed, keek ik achter me en zag dat hij al een tent had opgezet en de slaapzakken erin had gelegd. Ik was nog steeds behoorlijk uitgeput. Dus toen ik klaar was, ging ik de tent in en kroop in mijn slaapzak. Ik besefte dat mijn metgezel mijn Vader God was. Terwijl ik daar lag, kwam hij de tent in en kroop in zijn slaapzak, want het werd donker. Ik weet dat sommigen van jullie dat in twijfel zullen trekken. Blijf even bij me. Het begon hard te regenen. Ik lag daar in alle rust en viel in slaap.

Ik werd 's ochtends wakker en zag dat hij al op pad was. Toen ik de tent uitstapte, gaf hij me een kop koffie. Ik barstte in lachen uit want hij weet hoe dol ik ben op koffie. Ik moest een aantal takken die rond de tent waren gevallen, waaronder één erbovenop, verplaatsen. Hij gaf me ontbijt en ik at het op. Toen ik klaar was, zag ik dat hij alles had opgeruimd, behalve mijn bord. Dat spoelde ik af en legde het in de kano. Daarna braken we samen de tent af en rolden hem op om hem in de kano op te bergen. Ik merkte dat hij het vuur helemaal had geblust. Hij zat in de kano. Dus ik duwde vanaf de kant de stroom in en we begonnen weer stroomopwaarts te peddelen. Maar ik was helemaal opgefrist.

God de Vader: Zoon, ik laat jou en mijn kinderen opnieuw een soort gelijkenis zien. Jij en Ik zaten in de kano en we werkten samen terwijl we stroomopwaarts peddelden. Het was niet makkelijk, maar we maakten vooruitgang tegen de stroom in. Na een tijdje begon je moe te worden, maar je gaf niet op. Je bleef peddelen terwijl we samen tegen de stroom in peddelden. Je vroeg me nooit waar we naartoe gingen. Je vertrouwde er gewoon op dat Ik wist wat Ik deed. Je raakte extreem uitgeput, maar je bleef peddelen totdat Ik ons ​​aan wal bracht. Je had beseft dat Ik het was met wie je in de kano zat en je zou niet opgeven. Toen we aan wal kwamen, stapte je uit en zakte je tegen een boom in elkaar omdat je zo uitgeput was.

Omdat Ik dat wist, zorgde Ik ervoor dat je er weer bovenop kwam. Ik gaf je te eten. Ik gaf je te drinken. En Ik maakte een plaats voor je klaar om te rusten. Toen de nacht viel, ging je de tent in en kroop je in je slaapzak. Ja, je zag mij er ook in kruipen. Ik liet je dat zien om je ervan te verzekeren dat Ik nog steeds bij je was en je niet verliet. De storm kwam opzetten en zelfs met de harde regen en wind sliep je goed, want Ik bracht rust. 's Morgens was je uitgerust en ja, Ik gaf je een kop koffie, want Ik weet wat je nodig hebt. Ik heb je ontbijt klaargemaakt, en terwijl je aan het eten was, heb Ik de plaats opgeruimd zodat we het samen konden afmaken als je klaar was. Je gaf me je bord niet om op te ruimen.

Je hebt het zelf opgeruimd en opgeborgen voor de rest van de reis. We braken samen de tent af en legden hem in de kano. Toen alles klaar was, zat Ik al achterin, vanwaar Ik de reis kon begeleiden. Dus jij, die me vertrouwde, duwde gewoon af en sprong erin. Je vroeg niet waarheen, je vroeg niet hoe ver het was, en je klaagde ook niet over hoe moe je de vorige dag was. Je sprong er gewoon in en begon te peddelen. Hier zit een les in, voor jou en voor mijn kinderen. Er zullen veel momenten zijn waarop Ik je zal roepen om met me mee te gaan. Ik zal je misschien niet vertellen wat we gaan doen of zelfs waar we naartoe gaan, maar Ik zal het vervoer regelen dat ons erheen brengt. Het is misschien geen gemakkelijk vervoer, zoals je zag aan de stress en het peddelen tegen de stroom in.

Het zal voor velen niet zo moeilijk zijn, want de stroom waartegen we in zwemmen zal niet per se zo sterk zijn. Er zullen zelfs momenten zijn, zoals Ik reeds eerder aangaf, waarop je geroepen wordt om gewoon met de stroom mee te drijven. Wat Ik wil dat jullie weten, is dat Ik velen van jullie zal roepen om een ​​reis te maken met mij, een reis met mij om mij te helpen door mijn handen en voeten te zijn in mijn werk. Wat Ik wil dat jullie zien, is dat zelfs als het een zware en inspannende taak is, Ik er bij jullie zal zijn en over jullie zal waken. Als je de reis met mij maakt wanneer Ik je roep, zal Ik voor je zorgen en in je behoeften voorzien. Als je te moe bent om de dingen zelf aan te pakken, zal Ik ingrijpen en voor je zorgen. Ik zal je vrede, bescherming en kracht geven, zodat je de volgende dag weer verder kunt. Ik zal er zijn.

Mocht je in een situatie terechtkomen waarin je moest stoppen met wat je aan het doen was omdat je geen kracht meer had, kom dan terug naar mij en kijk of Ik degene ben die je op die reis heeft gestuurd, of dat je bent misleid omdat je zo graag mij wilde dienen. Ik zal je daar nooit om veroordelen en ik zal altijd trots op je zijn dat je het hebt willen doen. Maar het kan zijn dat het daarom niet is gelukt. Als je in die situatie terechtkomt, zal Ik je helpen om weer op de been te komen en je kracht terug te vinden, zodat je opnieuw kunt beginnen, maar deze keer met mij mee en niet alleen. Ik zou je nooit op reis of aan een project willen sturen als Ik niet met je meega. Denk daar eens goed over na. Dat zou Ik nooit doen.

En als je me echt kent, weet je dat. Als je denkt dat Ik je roep om voor mij aan het werk te gaan, wat het ook is, groot of klein, en als je er geen goed gevoel bij hebt, overleg dan met me. Zelfs als je mijn stem nog niet kunt horen, zal Ik je laten weten of het goed is of niet. Mocht je een fout maken en op een doodlopende weg terechtkomen, laat je daardoor dan niet tegenhouden. Want Ik houd van je, en Ik verlang er oprecht naar om met je mee te lopen en je te begeleiden op je levenspad. Samen kunnen we veel bereiken.

15/8 Waarschuwing van St Michael: er zijn grote veranderingen op komst - Dr Hesemann

Website: king-of-mercy.com

Kaddisj-gebed

Het Kaddisj (Hebreeuws: קַדִּישׁ, 'heilig') is een van de belangrijkste en bekendste gebeden binnen het jodendom. Het is een lofprijzing geschreven in het Aramees (de volkstaal in de tijd van de Talmoed), en niet in het Hebreeuws.

Hoewel het Kaddisj in de westerse cultuur vooral bekendstaat als het joodse dodengebed, gaat de tekst opvallend genoeg niet over de dood, rouw of het hiernamaals. De kern van het gebed is de totale verheerlijking, heiliging en prijsing van Gods naam en het verlangen naar de komst van Zijn koninkrijk en universele vrede.

De verschillende vormen van het Kaddisj

Het gebed kent verschillende varianten die tijdens synagogediensten worden uitgesproken:

* Het Jethom-Kaddisj (Rouwkaddisj): Dit is de bekendste vorm. Het wordt uitgesproken door directe nabestaanden (zoals kinderen voor hun overleden ouders) tijdens de rouwperiode en op de sterfdag (Yahrzeit). Door God te prijzen ondanks hun diepe verlies, tonen de rouwenden dat hun geloof in God onwankelbaar blijft.

* Het Chatzi-Kaddisj (Half-Kaddisj): Een verkorte versie die door de voorganger wordt gebruikt om overgangen tussen verschillende delen van de synagogedienst te markeren.

* Het Kaddisj Sjalem (Volledig Kaddisj): Wordt aan het einde van grote hoofdonderdelen van de dienst uitgesproken en bevat een extra smeekbede waarin God wordt gevraagd de gebeden van heel Israël te accepteren.

Het Kaddisj de-Rabbanan (Geleerdenkaddisj): Wordt uitgesproken na het bestuderen van rabbijnse teksten (zoals de Misjna of Talmoed) en bevat een zegen voor Thorageleerden en hun studenten.

Belangrijke regels voor het opzeggen

Minjan: Het Kaddisj mag nooit alleen worden gebeden. Het vereist de aanwezigheid van een minjan: een quorum van minimaal tien volwassen joodse mannen (binnen het liberale jodendom tellen vrouwen ook mee).

Respons: Het is een dialogisch gebed. De gemeenschap antwoordt op vaste momenten hardop met de centrale proclamatie: „Moge Zijn grote naam gezegend zijn, voor eeuwig en in alle eeuwigheid!”

De bekendste slotzin (Oseh Shalom)

Het gebed eindigt traditioneel met een universele roep om vrede, die ook buiten het Kaddisj veelvuldig wordt gezongen:

„Oseh sjalom bimromav, hoe ja'aseh sjalom aleinoe, ve'al kol Jisrael, ve'imroe: Amen.”
(Moge Hij die vrede brengt in Zijn hoge sferen, vrede brengen over ons en over heel Israël, en zegt: Amen.)

 

Het Kaddisj gebed van de H. Anna in Sievernich op 4/8

Tijdens de verschijning op 4 augustus in Sievernich bad de heilige Anna het Kaddisj, een traditioneel Joods gebed dat de lof en heiligheid van God de Vader prijst. De Nederlandse vertaling van dit plechtige gebed, dat de heiliging van Zijn Naam en de komst van Zijn koninkrijk centraal stelt, luidt:

Moge Zijn grote Naam verheven en geheiligd worden, in de wereld die Hij heeft geschapen naar Zijn wil. Moge Hij Zijn koninkrijk laten regeren tijdens uw leven en in uw dagen, en tijdens het leven van het hele huis van Israël, spoedig en in een nabije tijd; en zegt: Amen.

(Iedereen antwoordt: Moge Zijn grote Naam gezegend zijn, voor eeuwig en in alle eeuwigheid!)

Moge Hij gezegend, geprezen, verheerlijkt, verheven, hooggeacht, geëerd, aanbiddelijk en geroemd worden: de Naam van de Heilige, gezegend zij Hij, boven alle zegeningen, liederen, lofredes en troostwoorden die in de wereld worden uitgesproken; en zegt: Amen.

Moge er overvloedige vrede uit de hemel komen, en leven voor ons en voor heel Israël; en zegt: Amen.

Moge Hij die vrede brengt in Zijn hoge sferen, vrede brengen over ons en over heel Israël; en zegt: Amen.

De keuze voor dit gebed benadrukt Anna's joodse afkomst en sluit aan bij de focus op de Goddelijke Wil in de boodschappen aan Manuela.

Gisella Cardia: gebed gevraagd voor Californië, omdat OLVrouw het heeft over een zeer sterke aardbeving en. Het zou gaan over een aardbeving van 12M, een apocalyptische aardbeving. En ook voor de Filippijnen, waar ook een aardbeving zou zijn.

19/7 Onze Moeder verschijnt

Vanmorgen verscheen onze Moeder. 

Ze sprak in het Sloveens tot me en zei: Mijn dochter, wees blij. Waarom ben je altijd zo verdrietig en bezorgd? Het is het niet waard om verdrietig en bezorgd te zijn. Jezus houdt van je, en God de Vader houdt heel veel van je. Ze wijzen je altijd naar mij en naar je Vader. 

Ik zei: "Mam, dus je bent een boodschapper van Jezus." 

Ze zei: Hij geeft je lijden, maar Hij bereidt je voor op het nieuwe tijdperk dat je heel, heel binnenkort zult ingaan. 

19/7 De tijd is kort, mensen moeten berouw tonen en zich bekeren

Vanmorgen, terwijl ik een licht ontbijtje met toast en koffie nuttigde, fluisterde onze Heer Jezus tegen me: Wil je naar Mijn bovenkamer komen als je naar de kerk komt? 

Ik antwoordde: "Heer, U nodigt me altijd uit, maar ik voel me niet waardig." 

Hij zei: Jawel, dat ben je wel. Ik wil dat je erbij bent. Ik wil dat je Mij troost. 

Toen ik in de kerk aankwam, vroeg de Heer Jezus mij te knielen. Hij zei: "Zie hoe Ik lijd. Ik lijd voor alle kerken in de wereld, voor de hele mensheid. Ze beledigen Mij en heiligschenn Mij zo vaak in de Heilige Communie, en Ik blijf lijden in Mijn Heilig Hart. Geloof je dat Ik de levende God ben? 

Ik antwoordde: "Heer, ik geloof altijd dat U dat bent." 

Hij zei: Daarom is de pijn des te heviger, als Ik zie hoe de mensheid volledig de controle kwijt is. Ik vind het fijn dat je hier bij Mij bent, want je troost Mij. Het doet me goed dat je er bent.

Ik weet dat je de laatste tijd veel voor Mij hebt doorstaan. Ik geef je veel lijden en pijn, maar je gebeden, je zult blij zijn te weten dat ze weerklinken in het heelal, en dan komen ze allemaal naar Mij terug. Dan deel Ik jullie gebeden uit, en iedereen in de Hemel is blij omdat ze dit zien. Onze Heer maakte ondertussen een cirkel met Zijn rechterhand,

De wereld is, zoals gewoonlijk, zeer, zeer zondig, en het wordt alleen maar erger, maar spoedig – niet spoedig, maar binnen korte tijd – zal er een transformatie in de wereld plaatsvinden.

Heb geloof, bid en verkondig Mijn heilig Woord. Wees niet bang, wees moedig. Er worden slechte dingen voorbereid in de wereld, zoals de oorlog, maar vertrouw op Mij. Bid en zeg tegen de mensen dat ze op Mij moeten vertrouwen, maar ze moeten zich bekeren – mensen móéten zich bekeren. 

De Heer Jezus was tegelijkertijd bedroefd en blij toen Hij zei: De tijd is kort. Nu moeten de mensen zich voorbereiden – ze kunnen niet wachten tot het laatste moment om zich te bekeren. Ze moeten zich nu bekeren. Wees niet bang voor wat je om je heen ziet gebeuren en wat je hoort, want de zonde is nu buiten proportie. Ze is onmetelijk. Wat je ook ziet en meemaakt, wees niet bang – denk er alleen aan dat Ik voor Mijn kinderen zorg. Ik zorg voor jullie allen. 

Toen keerde ik terug naar mijn plaats, vlak voor de uitdeling van het Heilig Avondmaal.

De Heer Jezus zei: Wanneer je Mij ontvangt, dank Mij dan dat Ik tot je gekomen ben, maar geef Mij ook iets terug. Ik heb dat nodig, want het troost Mij, en tegelijkertijd kan Ik het voor andere doeleinden gebruiken. 

Nadat ik de Heilige Communie had ontvangen, ging ik terug naar mijn bank en knielde neer. Drie engelen knielden om me heen. Ik vroeg me af of iedereen in de kerk ook drie engelen bij zich had. Ze zeiden: Wij wachten tot U onze Heer Jezus hebt genuttigd, want wij kunnen niet bewegen voordat U Hem hebt doorgeslikt. 

Dit is een les voor ons allemaal: nadat we de Heilige Communie hebben ontvangen, moeten we niet meteen de kerk verlaten, want we moeten de Hostie knielend nuttigen en de Heer danken, en de engelen zijn er om het Lichaam van Jezus te beschermen.

We moeten elke dag hoop en vertrouwen in onze Heer hebben.

Heer Jezus, dank U, en zegen iedereen en heb medelijden met de hele wereld.

17/7 Gebedsgroep Cenakel – De Heilige Rozenkrans is zeer krachtig

De Heilige Moeder was zeer blij tijdens de Cenakel-Rozenkrans van vandaag.

Ze zei: Mijn kinderen, ik ben heel, heel blij als jullie om mij heen komen. Door jullie gebeden en jullie aanwezigheid ontvangen mijn Zoon en ik zoveel troost.

Zeg tegen mijn kinderen dat ze moeten blijven bidden, want jullie horen allemaal bij deze groep. Geef hun altijd hoop. De Heer Jezus, mijn Zoon, zal zeer spoedig op aarde regeren – niet spoedig, maar heel, heel dichtbij. Niet meer ver weg – het is heel, heel dichtbij.

Blijf dus bidden, want jullie gebeden verspreiden zich. Bovenal dank ik jullie dat jullie mijn verzoek om nog een rozenkrans hebben ingewilligd. De andere kleine gebeden zijn devoties, maar de rozenkrans is zeer krachtig.

Wat een troost bieden jullie mij en mijn Zoon als jullie een extra rozenkrans bidden, mijn kinderen.

Valentina, we zijn nu dichter bij je dan ooit. We spreken tot je en we onderwijzen je, want mijn Zoon leidt je naar het Nieuwe Tijdperk, dat zeer spoedig zal aanbreken.

De Heilige Moeder was zeer, zeer verheugd, vooral omdat we aan haar verzoek voor een extra rozenkrans hadden voldaan.

Dank u wel, Heilige Moeder en Heer Jezus.

15/7 Het Nieuwe Tijdperk van Vrede is zo dichtbij

's Nachts had ik, zoals gewoonlijk, veel pijn. Toen kwam de Engel en bracht me naar het Vagevuur. Daar werd ik begroet door de Heilige Moeder en een groep engelen.

Nadat we de Heilige Zielen hadden bezocht en geholpen, leidde de Heilige Moeder ons naar een mooi gebouw. ​​Ze wilde niet spreken in het bijzijn van de Heilige Zielen, dus gingen we naar binnen, waar ik twee stoelen zag staan.

De Heilige Moeder ging op een van de stoelen zitten en zei: Mijn dochter, Valentina, ga naast me zitten. We moeten je goed nieuws vertellen.

Ik zat naast de Heilige Moeder terwijl de groep engelen stond.

Ze draaide zich naar de engelen en zei: Vertel Valentina het goede nieuws dat jullie weten.

De engelen spraken toen tot mij en zeiden: Valentina, je weet hoe we je al die jaren hebben verteld dat onze Heer spoedig komt en de wereld zal vernieuwen, en dat er een periode van vrede zal aanbreken vanuit de hemel op aarde, en dat alles prachtig zal zijn, maar deze keer hebben we nog beter nieuws voor je. Deze keer is het niet spoedig – deze keer zal het nu gebeuren! Je bent er heel dichtbij, heel, heel dichtbij, voor deze gebeurtenis.

Ik antwoordde: "Wauw!"

Ze zeiden: We kunnen je bijna de datum vertellen, maar we kunnen die nog niet onthullen.

Dit is heel goed nieuws, dus je moet je voorbereiden en klaarstaan. Het is hier.

Daarna bracht de engel me terug naar huis.

11/8 Elk Weesgegroet moet uit het hart komen - Gisella Cardia

OLVrouw, Koningin van de Rozenkrans: Mijn kinderen, dank je wel dat jullie verenigd zijn in gebed en dat jullie Mijn oproep in jullie harten hebben gehoord.

Mijn kinderen, kijk naar de zonden van de wereld: de mensheid heeft de weg gebaand voor haar eigen ondergang. Ik vraag jullie: keer terug naar jullie Schepper!

Elk Weesgegroet moet uit het hart komen en niet alleen uit de mond.

Mijn kinderen, bedenk dat straf jullie verlossing dient. Bid vurig, Mijn kinderen, voor Amerika, dat een groot verlies zal lijden, voor de Filippijnen en voor Italië.

Bedenk, Mijn kinderen, dat de zielen van de slachtoffers zij zijn die door hun lijden de straf voor de gruwelen die in de wereld plaatsvinden, verzachten.

Nu laat ik jullie achter met Mijn Moederlijke Zegen, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Overweging:

We mogen één fundamentele waarheid niet vergeten: God is rechtvaardig, goed en barmhartig, en Hij wil ons graag overladen met genade, maar het zijn altijd wij die deze afwijzen door onze zondige en hypocriete levenswijze – wat uiteindelijk de oorzaak zal zijn van de ondergang van de mensheid.

Zelfs gebed wordt vaak een louter gezang; daarom vraagt ​​Onze Lieve Vrouw ons om vanuit ons hart te bidden, om haar met liefde een Weesgegroet op te dragen, met dezelfde gevoelens die een kind voor zijn of haar moeder heeft.

Laten we deze tijd van genade opnieuw aangrijpen om ons te bekeren, tot God terug te keren en Hem te danken; want als Zijn gerechtigheid nog niet over de wereld is gekomen, is dat te danken aan de mensen die hun leven hebben gegeven ter vergoeding van de zonden van anderen.

14/8 OLVrouw openbaart elk geheim van haar Tenhemelopneming - Uniquely Mystic

Het feest van Maria Tenhemelopneming wordt nu gevierd. Zou het niet geweldig zijn als we haar moment van overwinning konden zien en beleven? Dat kan via de Mystieke stad Gods in een van de laatste hoofdstukken ervan. Laten we beginnen met de glorie en het geluk van de heiligen in de zalige aanschouwing. Paulus zegt met Jesaja dat noch sterfelijke ogen hebben gezien, noch oren hebben gehoord, noch in het hart van de mens kunnen opkomen wat God heeft voorbereid voor hen die Hem liefhebben en op Hem hopen. In overeenstemming met deze Katholieke waarheid hoeven we ons niet te verbazen over wat er wordt verteld door Augustinus, het grote licht van de Kerk, die, toen hij een boek wilde schrijven over de glorie van de zaligen, bezoek kreeg van zijn vriend Hiëronymus, die net was gestorven en in de glorie van de Heer was opgenomen.

Zijn bezoeker waarschuwde hem dat hij zijn plan niet zou kunnen voltooien, omdat geen tong of pen van mensen ook maar het kleinste deel van de zegeningen die de heiligen in de zalige aanschouwing genieten, zou kunnen beschrijven. Dit is een getuigenis van de heilige Hiëronymus. En als we door de heilige Schrift geen andere informatie zouden hebben dan dat deze glorie eeuwig is, zou het ons bevattingsvermogen te boven gaan. Want hoezeer ons intellect zich ook mag uitbreiden, het zal de eeuwigheid nooit kunnen bevatten. En aangezien deze oneindig en grenzeloos is, is ze onuitputtelijk, onbegrijpelijk, hoezeer we haar ook mogen kennen en liefhebben. Zoals God de oneindige en almachtige is en alle dingen heeft geschapen zonder daardoor uitgeput te raken, en zelfs als Hij eindeloze werelden had geschapen, zou er steeds een nieuwe blijven bestaan, oneindig en onveranderlijk.

Zo zal Hij, hoewel gezien en genoten door talloze heiligen, een oneindige bron van nieuwe kennis en liefde blijven. Want in de schepping en in de glorie delen alle schepselen slechts in beperkte mate in Hem, ieder naar zijn eigen vermogen, terwijl Hij in Zichzelf zonder limiet of einde is. Als om deze reden de glorie van zelfs de geringste der heiligen onuitsprekelijk is, wat zullen we dan zeggen van de glorie van de allerzaligste Maria? Omdat zij onder de heiligen de allerheiligste is, en zij alleen reeds meer op haar Zoon lijkt dan alle heiligen samen. En omdat haar genade en glorie die van alle anderen overtreffen, zoals die van een keizerin of vorstin over haar vazallen, kan en moet deze waarheid geloofd worden, maar in het sterfelijke leven kan zij niet begrepen worden, of zelfs maar een klein deel ervan verklaard worden.

Want de ontoereikendheid en tekortkoming van onze woorden en uitdrukkingen neigen er eerder toe haar grootheid te verduisteren dan te tonen. Laten we in dit leven ons werk niet richten op het begrijpen ervan, maar op het verdienen van de openbaring ervan in de heerlijkheid, waar we min of meer van dit geluk zullen ervaren naar gelang onze werken.

Onze verlosser Jezus ging de Hemel binnen met de reine ziel van Zijn Moeder aan Zijn rechterhand. Zij alleen van alle stervelingen verdiende vrijstelling van het bijzonder oordeel. Daarom was er voor haar geen oordeel. Er werd haar geen rekenschap gevraagd of geëist voor wat zij had ontvangen. Want dat was de belofte die haar was gedaan toen zij werd vrijgesteld van de algemene schuld en werd gekozen tot Koningin, bevoorrecht boven de wetten van de kinderen van Adam. Om dezelfde reden zal zij, in plaats van met de rest te worden geoordeeld, aan de rechterhand van de Rechter zitten om met Hem alle schepselen te oordelen. Als zij in het eerste moment van haar conceptie het helderste noorderlicht was, een schittering met de stralen van de zon van de godheid, die alle helderheid van de meest verheven serafijnen overtrof.

En als zij daarna nog verder werd verlicht door het contact met het hypostatische Woord, dat Zijn menselijkheid ontleende aan haar zuiverste wezen, dan volgt daaruit noodzakelijkerwijs dat zij Zijn metgezel voor alle eeuwigheid zou zijn, met een zodanige gelijkenis met Hem dat er geen grotere mogelijk is tussen een Godmens en Zijn schepsel. In dit licht bracht de Verlosser haar zelf voor de troon van de Godheid. En sprekend tot de eeuwige Vader in de aanwezigheid van alle gezegenden die door dit wonder werden betoverd, sprak de allerheiligste Mensheid deze woorden:

“Eeuwige Vader, Mijn meest geliefde Moeder, Uw geliefde Dochter en gekoesterde Bruid van de Heilige Geest komt nu om bezit te nemen van de kroon en de heerlijkheid die Wij als beloning voor haar verdienste hebben voorbereid. Zij is degene die geboren werd als de roos te midden van de doornen, onaangetast, zuiver en mooi, waardig om door Ons omarmd te worden en op een troon geplaatst te worden die geen van onze schepselen ooit kan bereiken en waarnaar zij die in zonde verwekt zijn, niet kunnen streven. Dit is onze uitverkorene en onze enige, boven alle anderen verheven, aan wie Wij onze genade en onze volmaaktheid hebben geschonken, in een mate die voor alle andere schepselen geldt. In haar hebben Wij de schatten van onze ondoorgrondelijke goddelijkheid en haar gaven gelegd, die de talenten die Wij haar gaven getrouw bewaard en vruchtbaar gemaakt heeft, die nooit van Onze wil is afgeweken en die genade en welbehagen vond in Onze ogen.

Mijn Vader, het allerrechtvaardigste is het tribunaal van onze gerechtigheid en barmhartigheid en wordt in de diensten van onze vrienden op de meest overvloedige wijze beloond. Het is terecht dat Mijn Moeder de beloning van een Moeder ontvangt. En als zij gedurende haar hele leven en in al haar werk op Mij leek zoals een schepsel dat kan, laat zij dan ook op Mij lijken in glorie en op de troon van Onze majesteit. Zodat waar heiligheid in wezen aanwezig is, daar ook haar hoogste deelname gevonden mag worden.“

Dit besluit van het vleesgeworden Woord werd goedgekeurd door de Vader en de Heilige Geest. De allerheiligste ziel van Maria werd onmiddellijk verheven tot de rechterhand van haar Zoon en ware God en geplaatst op de koninklijke troon van de allerheiligste Drie-eenheid, die noch mensen, noch engelen, noch serafijnen bereiken en ook niet zullen bereiken voor alle eeuwigheid. Dit is het meest verheven en uitmuntende voorrecht van onze Koningin en Vrouwe: dat zij op de troon zit met de drie Goddelijke personen en haar plaats als Keizerin inneemt, terwijl alle anderen, dienaren van de Allerhoogste Koning zijn. Aan de verhevenheid en majesteit van die positie, die voor alle andere schepselen ontoegankelijk is, corresponderen haar gaven van glorie, begrip, inzicht en vervulling, omdat zij bovenal en meer dan allen geniet van dat oneindige object waarvan de andere gezegenden in een eindeloze verscheidenheid aan graden genieten.

Zij kent, doorgrondt en begrijpt veel dieper het eeuwige Wezen en Zijn oneindige eigenschappen. Zij verheugt zich liefdevol in Zijn mysteries en meest verborgen geheimen, meer dan alle andere gezegenden. Hoewel er tussen de glorie van de Goddelijke Personen en die van de allerheiligste Maria een oneindige afstand bestaat. Want het licht van de Godheid, zoals de apostel zegt, is ontoegankelijk, en alleen daarin woont onsterfelijkheid en heerlijkheid van Wezen. En hoewel ook de allerheiligste ziel van Christus in haar gaven, die van Zijn Moeder onmetelijk overtreft, overtreft de grote Koningin alle heiligen in heerlijkheid op onmetelijke wijze en heeft zij een gelijkenis met die van Christus, die in dit leven niet te begrijpen noch ooit te beschrijven is. Evenmin kan de extra vreugde worden verklaard die de gezegenden op die dag ervoeren bij het zingen van de nieuwe lofzangen voor de Almachtige en bij het vieren van de heerlijkheid van Zijn Dochter, Moeder en Bruid.

Want in haar had Hij alle werken van Zijn rechterhand verheven. Hoewel de Heer zelf geen nieuwe of wezenlijke heerlijkheid kon ontvangen, omdat Hij die onveranderlijk en oneindig bezat en bezit tot in alle eeuwigheid, waren de uiterlijke uitingen van Zijn welbehagen en voldoening over de vervulling van Zijn eeuwige besluiten op die dag des te groter. En vanaf de troon klonk een stem, van de eeuwige Vader, die zei:

"In de glorie van onze geliefde en meest liefdevolle Dochter wordt al het welbehagen van Onze heilige wil vervuld tot Onze volle tevredenheid. Aan alle schepselen hebben Wij het bestaan ​​geschonken, hen uit het niets geschapen, opdat zij deel zouden hebben aan Ons oneindige goeds en schatten, overeenkomstig het welbehagen van Onze immense goedheid. Juist zij die in staat gesteld waren Onze genade en glorie te ontvangen, hebben deze zegen misbruikt. Alleen Onze geliefde Dochter heeft geen deel gehad aan de ongehoorzaamheid en verdorvenheid van de rest. En zij heeft verdiend wat de onwaardige kinderen van de verdorvenheid hebben veracht. En Ons Hart is nooit teleurgesteld in haar geweest.

Aan haar behoren de beloningen die Wij volgens ons voorwaardelijke decreet hadden voorbereid voor de ongehoorzame engelen en voor hun volgelingen onder de mensen, indien zij trouw waren gebleven aan hun genade en roeping. Zij heeft Ons hun afval vergoed door haar onderwerping en gehoorzaamheid. Zij heeft Ons behaagd in al haar daden en heeft een plaats op de troon van Onze majesteit verdiend."

Op de derde dag, nadat de allerzuiverste ziel van Maria bezit had genomen van deze glorie, om die nooit meer te verlaten, openbaarde de Heer aan de heiligen Zijn goddelijke wil dat zij naar de wereld zou terugkeren, haar heilig lichaam zou doen herleven en zich ermee zou verenigen, zodat zij in lichaam en ziel weer zou worden opgewekt tot de rechterhand van haar goddelijke Zoon, zonder te hoeven wachten op de algemene opstanding der doden. De gepastheid van deze gunst, de overeenstemming ervan met de andere gunsten die de allerzaligste koningin had ontvangen, en met haar verheven waardigheid konden de gezegenden het met grote duidelijkheid zien, samen met de vastgestelde tijd en uren die hun door God zelf waren geopenbaard.

Toen de tijd voor dit wonder was aangebroken, daalde Christus, onze Verlosser, zelf uit de Hemel neer, met aan Zijn rechterhand de ziel van Zijn allerzaligste Moeder, en vergezeld door vele legioenen engelen, patriarchen en profeten uit de oudheid, kwamen zij bij het graf in het dal van Josafat. En allen verzameld in de nabijheid van de maagdelijke tempel, sprak de Heer de volgende woorden tot de heiligen:

“Mijn moeder is onbevlekt ontvangen, opdat Ik, uit haar maagdelijke substantie, Mijzelf en de mensheid waarin Ik ter wereld ben gekomen en haar van de zonde heb verlost, onbevlekt zou bekleden. Mijn vlees is haar vlees. Zij heeft met Mij samengewerkt in het verlossingswerk. Daarom moet Ik haar opwekken, zoals Ik uit de dood ben opgestaan, en dit zal op hetzelfde tijdstip en uur gebeuren. Want Ik wil haar in alles aan Mij gelijk maken.“

Alle heiligen uit de oudheid brachten toen dank voor deze nieuwe gunst in lofzangen en verheerlijkingen aan de Heer. Degenen die zich in hun dankzegging in het bijzonder onderscheidden, waren onze eerste ouders, Adam en Eva, de heilige Anna, de heilige Joachim en de heilige Jozef, omdat zij het nauwst deel hadden aan dit wonder van Zijn almacht. Toen trad de reine ziel van de Koningin op bevel van de Heer het maagdelijke lichaam binnen, wekte het opnieuw tot leven en wekte het op, schonk het een nieuw leven van onsterfelijkheid en glorie, en deelde het de vier gaven van helderheid en beweeglijkheid, behendigheid en subtiliteit, die overeenkomen met die van de ziel en van daaruit overvloeien in het lichaam. Begiftigd met deze gaven, kwam de allerzaligste Maria uit het graf tevoorschijn, lichaam en ziel, zonder de stenen bedekking op te tillen en zonder de positie van de tuniek en mantel die haar heilige lichaam hadden omhuld te verstoren. Omdat het onmogelijk is haar schoonheid en stralende glorie te beschrijven, zal ik die poging niet wagen.

Het volstaat te zeggen dat, zoals de hemelse Moeder haar goddelijke Zoon in haar schoot de gedaante van een mens had geschonken, rein, onbevlekt en zondeloos, tot verlossing van de wereld, zo schonk de Heer haar in ruil daarvoor in Zijn opstanding en wedergeboorte een glorie en schoonheid die gelijk was aan de Zijne. In deze mysterieuze en goddelijke uitwisseling deed ieder wat mogelijk was. De allerheiligste Maria baarde Christus, en nam Hem zoveel mogelijk in zich op, en Christus wekte haar op en deelde haar Zijn glorie mee voor zover zij als schepsel daartoe in staat was. Toen vertrok er vanuit het graf een zeer plechtige processie, die met hemelse muziek door de lucht trok naar de keizerlijke Hemel. Dit gebeurde in het uur direct na middernacht, het uur waarin de Heer ook uit het graf was opgestaan. Daarom waren niet alle apostelen getuigen van dit wonder, maar slechts enkelen die bij het graf aanwezig waren en toekeken.

De heiligen en engelen gingen de Hemel binnen in de volgorde waarin ze waren vertrokken. En als laatste kwam Christus, onze Verlosser, en aan Zijn rechterhand de Koningin, gekleed in een veelkleurig gewaad van goud. En zo mooi dat zij de bewondering van het Hemelse Hof opwekte. Allen wendden zich tot haar om haar te aanschouwen en haar te zegenen met nieuw gejubel en lofzangen. Zo werden die mysterieuze lofzangen gehoord die door Salomo zijn opgetekend. Komt, dochters van Sion, om uw Koningin te zien, die geprezen wordt door de morgensterren en gevierd door de zonen van de Allerhoogste. Wie is zij die uit de woestijn komt als een kolom van alle geurige parfums? Wie is zij die oprijst als het noorderlicht, mooier dan de maan, uitverkoren als de zon, geducht als vele legers? Wie is zij die opkomt uit de woestijn, rustend op haar geliefde en overvloedige vreugde verspreidend? Wie is zij in wie de Godheid zelf zoveel plezier en genot vindt boven alle andere schepselen, en die Hij boven hen allen verheft in de Hemel? O nee, geen nieuwigheid waardig aan de oneindige wijsheid. O wonder van Zijn almacht die haar zo verheerlijkt en verheft.

Te midden van deze glorie arriveerde de allerzaligste Maria, lichaam en ziel, aan de troon van de allerzaligste Drie-eenheid. En de drie Goddelijke Personen ontvingen haar daarop met een omhelzing die eeuwig onverbreekbaar is. De eeuwige Vader zei tot haar: "Stijg hoger op, Mijn Dochter en Mijn Duif." Het vleesgeworden Woord sprak: "Mijn Moeder, van wie Ik Mijn Menszijn heb ontvangen en de volle terugkeer van Mijn werk in uw volmaakte navolging, ontvang nu uit Mijn hand de beloning die u hebt verdiend." De Heilige Geest zei: "Mijn allerliefste Bruid, treed binnen in de eeuwige vreugde die overeenkomt met de meest trouwe liefde. Geniet nu zonder zorgen van uw liefde, want de winter van lijden is voorbij, want u bent aangekomen in Onze eeuwige omhelzingen.“

Daar was de allerzaligste Maria verdiept in de contemplatie van de drie Goddelijke Personen en als het ware overweldigd in de onmetelijke oceaan en afgrond van de Goddelijkheid. Terwijl de heiligen vervuld waren van verwondering en nieuwe, onverwachte vreugde, omdat er bij dit werk van de Almachtige andere wonderen plaatsvonden, zal ik daarover zoveel mogelijk spreken in het volgende hoofdstuk. Nu nog een paar opmerkingen van Onze Lieve Vrouw, die ze altijd na elk hoofdstuk geeft. Mijn dochter, betreurenswaardig en onvergeeflijk is de onwetendheid van de mensen en het willens en wetens vergeten van de eeuwige glorie die God heeft voorbereid voor hen die zich ertoe geroepen voelen haar te verdienen. Ik wens dat je deze verderfelijke vergeetachtigheid bitter betreurt. Want er bestaat geen twijfel over dat wie willens en wetens de eeuwige glorie en het eeuwige geluk vergeet, in een duidelijke gevaar verkeert om het te verliezen.

Niemand is vrij van schuld. Niet alleen omdat mensen niet veel moeite doen om het te zoeken en de herinnering aan dit geluk te bewaren, maar omdat ze zich met al hun kracht inspannen voor dingen die hen doen vergeten waarvoor ze geschapen zijn. Ongetwijfeld komt deze vergeetachtigheid voort uit hun verstrikking in de hoogmoed van het leven, de hebzucht van de ogen en de begeerten van het vlees, en het inzetten daarvan en alle krachten en vermogens van hun ziel gedurende hun hele leven. Ze hebben geen tijd, zorg of aandacht voor de gedachten aan eeuwige gelukzaligheid. Laten wij daarentegen nooit vergeten wat Onze Lieve Vrouw heeft doorgemaakt toen zij met lichaam en ziel in de Hemel werd opgenomen. Mogen wij een klein deel hebben van haar geluk en haar glorie. Dat zou meer zijn dan wie van ons ooit zou kunnen vragen.

MARIA IS TEN HEMEL OPGENOMEN

 

14/8 Wetenschap bewijst de Tenhemelopneming! - Mother & Refuge

Met Bernadette Conklin

Maria als Ark van het Nieuwe Verbond

In de katholieke en orthodoxe theologie wordt Maria vaak de „Ark van het Nieuwe Verbond” genoemd. Deze eretitel is gebaseerd op een diepe symbolische vergelijking tussen de Ark van het Oude Verbond uit het Oude Testament en de rol van Maria in het Nieuwe Testament.

Waar de oude ark de tastbare aanwezigheid van God onder het volk Israël vertegenwoordigde, droeg Maria de fysieke aanwezigheid van God (Jezus) in haar schoot.

De parallel tussen het Oude en Nieuwe Testament

De symboliek wordt duidelijk wanneer je kijkt naar wat er in de Arken aanwezig was:

De Ark van het Oude Verbond bevat:	Maria als de Nieuwe Ark bevat (Jezus):
De stenen tafelen (Het woord van God geschreven op steen)		Het Levende Woord (Gods Woord dat vlees is geworden)
Het manna (Het hemelse brood dat Israël voedde in de woestijn)		Het Brood des Levens (Jezus, die de gelovigen eeuwig leven geeft)
De staf van Aäron (Het symbool van het ware, bloeiende priesterschap)		De Eeuwige Hogepriester (Jezus Christus zelf)

Bijbelse aanwijzingen en parallellen

De Bijbel (met name het Evangelie van Lucas en het Boek Openbaring) weeft subtiele parallellen die deze titel ondersteunen:

De overschaduwing: In het Oude Testament daalde de glorie van God (de Sjechina-wolk) neer om de tabernakel en de oude ark te „overschaduwen” (Exodus 40:34-35). In Lucas 1:35 gebruikt de engel Gabriël exact hetzelfde Griekse woord (episkiazein) wanneer hij tegen Maria zegt: „de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen.”

* David en Elisabeth: De reis van Maria naar haar zwangere nicht Elisabeth (Lucas 1) weerspiegelt de reis van de oude ark naar het huis van Obed-Edom in het boek 2 Samuel 6:

David roept uit: „Hoe kan de ark van de Heer ooit bij mij komen?” — Elisabeth roept uit: „Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?”

David danste en sprong vol vreugde voor de ark uit — Het kind in de schoot van Elisabeth (Johannes de Doper) sprong op van vreugde bij het horen van Maria's stem.

De ark bleef drie maanden in het huis van Obed-Edom — Maria bleef drie maanden in het huis van Elisabeth.

* De Openbaring van Johannes: In Openbaring 11:19 schrijft Johannes dat Gods tempel in de hemel openging en dat „de ark van zijn verbond” zichtbaar werd. Direct in het volgende vers (Openbaring 12:1) beschrijft hij het hemelse visioen: „Toen verscheen er een machtig teken in de hemel: een vrouw, omkleed met de zon, met de maan onder haar voeten en een krans van twaalf sterren op haar hoofd.” De Vrouw (Maria/de Kerk) volgt direct op de verschijning van de Ark.

Wat betekent dit voor de gelovige?

Door Maria te zien als de Ark van het Nieuwe Verbond, benadrukt de christelijke traditie dat zij niet zomaar een historische figuur is, maar een heilig vat dat door God speciaal werd voorbereid en gereinigd (wat binnen het katholicisme ook linkt aan het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis) om de Redder te dragen.

Medaille van Maria, Ark van het Nieuwe Verbond

De Medaille van Maria, Ark van het Nieuwe Verbond is een moderne katholieke devotiemedaille die symbool staat voor de theologische parallel tussen de oudtestamentische Ark van het Verbond en de Maagd Maria.

De medaille is ontworpen in de Verenigde Staten door het Preborn Jesus Ministry. Zij verspreiden deze medaille om twee redenen: het promoten van de verering van Maria als Gods 'levende ark' en het vragen van bescherming voor het ongeboren leven (het kind in de moederschoot).

Kenmerken en Symboliek van de Medaille

De medaille is ovaal, heeft een gouden of goudkleurige afwerking (omdat de oorspronkelijke Ark uit het Oude Testament met puur goud overtrokken was) en bevat specifieke religieuze afbeeldingen:

De voorkant: Toont de Heilige Maagd Maria die bovenop de Ark van het Verbond staat (geflankeerd door de vleugels van twee engelen/cherubijnen). In haar schoot is de omtrek te zien van de ongeboren Jezus. Op de ovale rand staat de Latijnse of Engelse inscriptie: „O Mary, Ark of The New Covenant, Pray for Us” (O Maria, Ark van het Nieuwe Verbond, bid voor ons).

De achterkant: Toont de bijbeltekst uit het Evangelie van Lucas (Lucas 1:48): „For Behold All Generations Shall Call Me Blessed” (Want zie, van nu aan zullen mij alle geslachten zalig prijzen). Deze tekst staat gegraveerd vlak boven de engelenvleugels van de Ark

Foetale microchimerie

Dit citaat beschrijft een biologisch fenomeen genaamd foetale microchimerie, maar koppelt daar een persoonlijke, spirituele en ethische conclusie aan over abortus.

Hier is de uitleg van wat deze tekst stap voor stap betekent, opgesplitst in de wetenschappelijke feiten en de argumentatie die de spreker gebruikt.

1. De Wetenschap: Wat is foetale microchimerie?

Het wetenschappelijke deel van de uitspraak klopt en is een fascinerend biologisch feit:

* Cellenuitwisseling: Tijdens de zwangerschap reizen er cellen van de foetus door de placenta naar het lichaam van de moeder (en omgekeerd).

* Levenslang aanwezig: Deze foetale cellen kunnen decennia na de bevalling nog in het lichaam van de moeder (zoals in haar bloed, organen of hersenen) aanwezig blijven. De moeder is hierdoor een 'chimera' (een organisme met cellen van twee genetisch verschillende individuen).

* Gezondheidsvoordelen: Onderzoek toont aan dat deze foetale cellen actief kunnen bijdragen aan het herstel van de moeder. Ze migreren vaak naar plekken waar schade of infecties zijn (zoals een beschadigd hart of wonden) om te helpen bij het herstel.

2. De Redenering van de Spreker

De spreker gebruikt dit biologische feit om een theologisch en ethisch argument te maken tegen abortus:

* "By God's design" (Gods ontwerp): De spreker ziet deze biologische link niet als toeval, maar als een bewuste, door God ontworpen spirituele en fysieke verbinding tussen moeder en kind.

* "No abortion is ever complete" (Geen abortus is ooit compleet): Omdat foetale cellen al heel vroeg in de zwangerschap naar de moeder migreren, blijven er na een abortus of miskraam nog steeds cellen van dat specifieke kind in haar lichaam achter. De spreker beweert hiermee dat een vrouw, ongeacht de afloop van een zwangerschap, biologisch en permanent verbonden blijft met het kind dat zij droeg.

Samenvatting van de betekenis

Kort gezegd betekent de tekst: "Wetenschappelijk gezien laat elk kind dat een vrouw draagt permanent cellen achter in haar lichaam die haar helpen te genezen. De spreker gelooft dat dit Gods manier is om te zorgen dat een moeder en haar kind voor altijd verbonden blijven, waardoor een kind (zelfs na een abortus) nooit écht helemaal weg is."

Het lijden van Jezus in Maria’s moederschoot

Jezus openbaart in de geschriften van Luisa Piccarreta dat Hij al in de moederschoot van Maria intens leed, niet alleen door de fysieke beperking, maar vooral door de onverschilligheid van de mensheid. Dit lijden, gekenmerkt door een gebrek aan liefde, wordt beschreven in de "Negen Overvloeden van Liefde" (de Kerstnoveen), waarin Jezus' goddelijke liefde en pijnlijke eenzaamheid centraal staan.

De negen overvloeden omvatten de goddelijke afdaling, vernedering, verterende liefde, beginnende passie, eenzaamheid, duisternis, smeken, tranen en de totale overgave van de Wil, die Jezus in de moederschoot ervaart. De diepe pijn van Jezus wordt veroorzaakt doordat Zijn oneindige liefde wordt beantwoord met kille afwijzing en ondankbaarheid van de mensheid

Negen overvloeden van Liefde

De Negen Overvloeden van Liefde vormen de kern van de Kerstnoveen die de dienares Gods Luisa Piccarreta op 17-jarige leeftijd ontving en haar hele leven bleef bidden. Hierin openbaart Jezus de diepe mystieke waarheid over Zijn negen maanden in de schoot van de Maagd Maria.

Elke 'overvloed' staat symbool voor een specifieke golf van oneindige, goddelijke liefde die tegelijkertijd gepaard gaat met intens lijden, omdat de mensheid deze liefde beantwoordt met kille onverschilligheid en gebrek aan liefde.

1. De Eerste Overvloed: De Trinitaire Liefde en de Afdaling

De openbaring: Jezus toont Luisa de Allerheiligste Drie-eenheid in de hemel. Gedreven door een onmetelijke liefde voor de gevallen mens besluit de Zoon, in volkomen eenheid met de Wil van de Vader en de Heilige Geest, af te dalen naar de aarde.

Het lijden: Jezus verlaat de oneindige glorie van de hemel om Zichzelf te binden aan de tijd en de schepping. Zijn liefde "verslindt" Hem om de mens te redden, maar Hij ziet al direct hoe weinigen Hem hiernaar zullen omhelzen.

2. De Tweede Overvloed: De Vernedering in de Moederschoot

De openbaring: Jezus openbaart de extreme overgang van Zijn koninklijke troon in de hemel naar Zijn nieuwe verblijfplaats: de kleine, donkere schoot van Maria. De Schepper van het universum maakt Zichzelf zo klein dat Hij de ruimte niet meer kan meten.

Het lijden: Jezus ervaart een intense opsluiting. Hij die de hele wereld in Zijn hand houdt, zit nu vastgeketend en onbeweeglijk in een menselijk lichaam. Dit is een vrijwillige gevangenschap, puur uit liefde voor de mens.

3. De Derde Overvloed: De Verterende Vlammen van Liefde

De openbaring: Jezus' innerlijk is als een brandende oven. Zijn liefde is zo groot dat het alle logica te boven gaat; het is een overstroomde zee van vuur.

Het lijden: Dit vuur verteert Hem van binnenuit omdat het geen uitweg vindt. De mensheid weigert deze liefde te beantwoorden. Jezus zoekt harten die Zijn liefdesvlammen willen opvangen, maar vindt in plaats daarvan de ijzige kou van zonde en ondankbaarheid.

4. De Vierde Overvloed: De Beginnende Passie (Het Kruis in de Schoot)

De openbaring: Al vanaf het allereerste moment van Zijn ontvangenis ziet Jezus' goddelijke alwetendheid het hele verloop van Zijn toekomstige lijden en sterven voor zich.

Het lijden: Het kruis werd niet pas op Golgotha opgericht; Jezus droeg het kruis al spiritueel in de moederschoot. Elke zonde van de mensheid drukt daar al als een zware last op Zijn kleine, ongeboren hart.

5. De Vijfde Overvloed: De Eenzaamheid van de Schepper

De openbaring: Jezus verlangt naar het gezelschap van Zijn schepselen. In de schoot van Maria draagt Hij mystiek gezien alle zielen met Zich mee om hen nieuw leven in te blazen.

Het lijden: Hoewel Hij de zielen nabij is, laten ze Hem spiritueel volkomen alleen. De mens leeft alsof Jezus niet bestaat. Deze diepe eenzaamheid in de schoot van Zijn moeder is een van Zijn grootste pijnen.

6. De Zesde Overvloed: De Duisternis en het Gevangenislicht

De openbaring: Terwijl Hij Zich in de fysieke duisternis van de moederschoot bevindt, is Hijzelf het Eeuwige Licht dat de wereld verlicht.

Het lijden: De mens verkiest de duisternis van de zonde boven Zijn goddelijke Licht. Jezus ervaart hoe Zijn eigen schepselen de gevangenis van hun eigen wil verkiezen boven de vrijheid van de Goddelijke Wil, wat Hem spiritueel verstikt.

7. De Zevende Overvloed: Het Ongehoorde Smeken

De openbaring: Vanuit de schoot van Maria begint Jezus onophoudelijk te smeken en te bidden tot de Vader voor de redding van de mensheid.

Het lijden: Jezus hoort het antwoord van de mensheid op Zijn smeekbeden: afwijzing, godslastering en onverschilligheid. Zijn smeekbede om liefde wordt beantwoord met haat, wat Hem dwingt tot een diep, innerlijk zuchten.

8. De Achtste Overvloed: De Tranen van de Ongeboren Redder

De openbaring: Jezus begint teder te huilen in de moederschoot. Deze tranen zijn niet die van een baby die fysieke pijn heeft, maar tranen van goddelijk liefdesverdriet.

Het lijden: Hij huilt omdat Hij ziet hoe de zielen die Hij met zoveel liefde heeft geschapen, zichzelf in het eeuwig verderf storten. Zijn tranen functioneren als een bittere wassing voor de harde harten van de mensheid.

9. De Negende Overvloed: De Totale Overgave en de Kus van de Vrede

De openbaring: In de laatste fase voor Zijn geboorte intensiveert Jezus Zijn roep naar de ziel. Zijn liefde geeft niet op; ondanks de acht eerdere afwijzingen biedt Hij de mensheid de "kus van de vrede" aan.

Het lijden: Jezus belooft dat als een ziel zich overgeeft aan de Goddelijke Wil, Zijn tranen zullen opdrogen en plaatsmaken voor pure vreugde. Het ultieme lijden van deze negende overvloed is de vraag of de mens Zijn uitgestoken hand en Zijn totale liefdesovergave wel zal beantwoorden.

Hoe Luisa deze overvloeden overweegt

Jezus legt in de latere volumes van het Boek van de Hemel uit dat het lezen en overwegen van deze negen overvloeden Zijn liefde in de ziel vernieuwt en vermenigvuldigt. Het dient als de perfecte voorbereiding om te leren leven in de Goddelijke Wil.